{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2858591"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2858591","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η χρήση παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών στοιχείων κατά τον φορολογικό έλεγχο","abstract":"Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τη δυνατότητα αξιοποίησης των παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών στοιχείων κατά τον φορολογικό έλεγχο υπό το πρίσμα της σύνδεσής τους με τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα και έννομα αγαθά, όπως αυτά κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ. Στο πρώτο μέρος της παρούσας, εξετάζεται το συνταγματικό πλαίσιο ρύθμισης των αποδεικτικών απαγορεύσεων με ιδιαίτερη έμφαση να δίνεται στην προβληματική διάταξη του άρθρου 19 παρ. 3 Σ σε συνδυασμό με τα άρθρα 6 και 8 της ΕΣΔΑ. Εν συνεχεία, προσεγγίζεται το επίμαχο ζήτημα στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας με βασικό γνώμονα τα άρθρα 177 παρ.2 ΚΠΔ και 65 του Ν.4356/2015, με παράλληλη έκθεση των προβληματισμών που ανακύπτουν καθ’ ερμηνεία και εφαρμογή των ανωτέρω άρθρων και την αξιολόγηση των λύσεων που δίνονται μέσα από τη νομολογία των εθνικών δικαστηρίων και του ΕΔΔΑ. Ακολούθως, ενόψει της αδράνειας της θεωρίας και της νομολογίας στα πλαίσια του φορολογικού δικαίου, οι γενικότερες αξίες και αρχές που διέπουν τη δράση της δημόσιας Διοίκησης, αναδεικνύονται σε χρήσιμο εργαλείο στην προσέγγιση του κρίσιμου αυτού θέματος, εφόσον χαράσσουν τις κατευθυντήριες γραμμές που οφείλουν να ακολουθούν τα ελεγκτικά όργανα της Φορολογικής Διοίκησης. Συμπερασματικά, συνάγεται ότι κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται ad hoc και επί τη βάσει της θεμελιώδους αρχής της αναλογικότητας και της αξίας του ανθρώπου θα πρέπει να εξετάζεται κάθε φορά αν η βλάβη που υφίσταται ο φορολογούμενος από την αξιοποίηση ενός αποδεικτικού στοιχείου που έχει αποκτηθεί παρανόμως είναι μεγαλύτερη από την ικανοποίηση του δημοσίου συμφέροντος.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τη δυνατότητα αξιοποίησης των παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών στοιχείων κατά τον φορολογικό έλεγχο υπό το πρίσμα της σύνδεσής τους με τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα και έννομα αγαθά, όπως αυτά κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ. Στο πρώτο μέρος της παρούσας, εξετάζεται το συνταγματικό πλαίσιο ρύθμισης των αποδεικτικών απαγορεύσεων με ιδιαίτερη έμφαση να δίνεται στην προβληματική διάταξη του άρθρου 19 παρ. 3 Σ σε συνδυασμό με τα άρθρα 6 και 8 της ΕΣΔΑ. Εν συνεχεία, προσεγγίζεται το επίμαχο ζήτημα στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας με βασικό γνώμονα τα άρθρα 177 παρ.2 ΚΠΔ και 65 του Ν.4356/2015, με παράλληλη έκθεση των προβληματισμών που ανακύπτουν καθ’ ερμηνεία και εφαρμογή των ανωτέρω άρθρων και την αξιολόγηση των λύσεων που δίνονται μέσα από τη νομολογία των εθνικών δικαστηρίων και του ΕΔΔΑ. Ακολούθως, ενόψει της αδράνειας της θεωρίας και της νομολογίας στα πλαίσια του φορολογικού δικαίου, οι γενικότερες αξίες και αρχές που διέπουν τη δράση της δημόσιας Διοίκησης, αναδεικνύονται σε χρήσιμο εργαλείο στην προσέγγιση του κρίσιμου αυτού θέματος, εφόσον χαράσσουν τις κατευθυντήριες γραμμές που οφείλουν να ακολουθούν τα ελεγκτικά όργανα της Φορολογικής Διοίκησης. Συμπερασματικά, συνάγεται ότι κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται ad hoc και επί τη βάσει της θεμελιώδους αρχής της αναλογικότητας και της αξίας του ανθρώπου θα πρέπει να εξετάζεται κάθε φορά αν η βλάβη που υφίσταται ο φορολογούμενος από την αξιοποίηση ενός αποδεικτικού στοιχείου που έχει αποκτηθεί παρανόμως είναι μεγαλύτερη από την ικανοποίηση του δημοσίου συμφέροντος.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοκκινάκη Βασιλεία","Kokkinaki Vasileia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:42Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2858591"],"render_values":[{"text":"uoadl:2858591","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2858591","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2858591","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2858591","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοκκινάκη Βασιλεία","Kokkinaki Vasileia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2858591","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2858591"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τη δυνατότητα αξιοποίησης των παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών στοιχείων κατά τον φορολογικό έλεγχο υπό το πρίσμα της σύνδεσής τους με τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα και έννομα αγαθά, όπως αυτά κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ. Στο πρώτο μέρος της παρούσας, εξετάζεται το συνταγματικό πλαίσιο ρύθμισης των αποδεικτικών απαγορεύσεων με ιδιαίτερη έμφαση να δίνεται στην προβληματική διάταξη του άρθρου 19 παρ. 3 Σ σε συνδυασμό με τα άρθρα 6 και 8 της ΕΣΔΑ. Εν συνεχεία, προσεγγίζεται το επίμαχο ζήτημα στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας με βασικό γνώμονα τα άρθρα 177 παρ.2 ΚΠΔ και 65 του Ν.4356/2015, με παράλληλη έκθεση των προβληματισμών που ανακύπτουν καθ’ ερμηνεία και εφαρμογή των ανωτέρω άρθρων και την αξιολόγηση των λύσεων που δίνονται μέσα από τη νομολογία των εθνικών δικαστηρίων και του ΕΔΔΑ. Ακολούθως, ενόψει της αδράνειας της θεωρίας και της νομολογίας στα πλαίσια του φορολογικού δικαίου, οι γενικότερες αξίες και αρχές που διέπουν τη δράση της δημόσιας Διοίκησης, αναδεικνύονται σε χρήσιμο εργαλείο στην προσέγγιση του κρίσιμου αυτού θέματος, εφόσον χαράσσουν τις κατευθυντήριες γραμμές που οφείλουν να ακολουθούν τα ελεγκτικά όργανα της Φορολογικής Διοίκησης. Συμπερασματικά, συνάγεται ότι κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται ad hoc και επί τη βάσει της θεμελιώδους αρχής της αναλογικότητας και της αξίας του ανθρώπου θα πρέπει να εξετάζεται κάθε φορά αν η βλάβη που υφίσταται ο φορολογούμενος από την αξιοποίηση ενός αποδεικτικού στοιχείου που έχει αποκτηθεί παρανόμως είναι μεγαλύτερη από την ικανοποίηση του δημοσίου συμφέροντος.","This paper discusses the possibility of using unlawfully acquired evidence during tax auditing in the light of their association with the fundamental rights and legal rights as enshrined in the Constitution and the ECHR. The first part of this paper examines the constitutional framework for the regulation of evidence of prohibitions with particular emphasis on the problematic provision of Article 19 (3) in conjunction with Articles 6 and 8 of the ECHR. Next, the issue in question is approached in the criminal proceedings on the basis of Articles 177 par. 2 of the CPC and 65 of Law 4356/2015, while explaining the concerns arising from the interpretation and application of the above articles and the evaluation of the solutions given through the case law of the national courts and the ECtHR. Then, in view of the inaction of theory and jurisprudence in the context of tax law, the more general values and principles governing the action of public administration are a useful tool in approaching this crucial issue, since they define the guidelines to be followed Audit Bodies of the Tax Administration. In conclusion, it should be concluded that each case should be judged ad hoc and, on the basis of the fundamental principle of proportionality and human value, it should be examined whether the harm which the taxpayer suffers from the use of evidence obtained unlawfully is greater than the public interest."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η χρήση παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών στοιχείων κατά τον φορολογικό έλεγχο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοκκινάκη Βασιλεία","Kokkinaki Vasileia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τη δυνατότητα αξιοποίησης των παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών στοιχείων κατά τον φορολογικό έλεγχο υπό το πρίσμα της σύνδεσής τους με τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα και έννομα αγαθά, όπως αυτά κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ. Στο πρώτο μέρος της παρούσας, εξετάζεται το συνταγματικό πλαίσιο ρύθμισης των αποδεικτικών απαγορεύσεων με ιδιαίτερη έμφαση να δίνεται στην προβληματική διάταξη του άρθρου 19 παρ. 3 Σ σε συνδυασμό με τα άρθρα 6 και 8 της ΕΣΔΑ. Εν συνεχεία, προσεγγίζεται το επίμαχο ζήτημα στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας με βασικό γνώμονα τα άρθρα 177 παρ.2 ΚΠΔ και 65 του Ν.4356/2015, με παράλληλη έκθεση των προβληματισμών που ανακύπτουν καθ’ ερμηνεία και εφαρμογή των ανωτέρω άρθρων και την αξιολόγηση των λύσεων που δίνονται μέσα από τη νομολογία των εθνικών δικαστηρίων και του ΕΔΔΑ. Ακολούθως, ενόψει της αδράνειας της θεωρίας και της νομολογίας στα πλαίσια του φορολογικού δικαίου, οι γενικότερες αξίες και αρχές που διέπουν τη δράση της δημόσιας Διοίκησης, αναδεικνύονται σε χρήσιμο εργαλείο στην προσέγγιση του κρίσιμου αυτού θέματος, εφόσον χαράσσουν τις κατευθυντήριες γραμμές που οφείλουν να ακολουθούν τα ελεγκτικά όργανα της Φορολογικής Διοίκησης. Συμπερασματικά, συνάγεται ότι κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται ad hoc και επί τη βάσει της θεμελιώδους αρχής της αναλογικότητας και της αξίας του ανθρώπου θα πρέπει να εξετάζεται κάθε φορά αν η βλάβη που υφίσταται ο φορολογούμενος από την αξιοποίηση ενός αποδεικτικού στοιχείου που έχει αποκτηθεί παρανόμως είναι μεγαλύτερη από την ικανοποίηση του δημοσίου συμφέροντος.","This paper discusses the possibility of using unlawfully acquired evidence during tax auditing in the light of their association with the fundamental rights and legal rights as enshrined in the Constitution and the ECHR. The first part of this paper examines the constitutional framework for the regulation of evidence of prohibitions with particular emphasis on the problematic provision of Article 19 (3) in conjunction with Articles 6 and 8 of the ECHR. Next, the issue in question is approached in the criminal proceedings on the basis of Articles 177 par. 2 of the CPC and 65 of Law 4356/2015, while explaining the concerns arising from the interpretation and application of the above articles and the evaluation of the solutions given through the case law of the national courts and the ECtHR. Then, in view of the inaction of theory and jurisprudence in the context of tax law, the more general values and principles governing the action of public administration are a useful tool in approaching this crucial issue, since they define the guidelines to be followed Audit Bodies of the Tax Administration. In conclusion, it should be concluded that each case should be judged ad hoc and, on the basis of the fundamental principle of proportionality and human value, it should be examined whether the harm which the taxpayer suffers from the use of evidence obtained unlawfully is greater than the public interest."],"dc:identifier":["uoadl:2858591","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2858591"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η χρήση παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών στοιχείων κατά τον φορολογικό έλεγχο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:42Z"}