{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2859494"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2859494","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προσδιορισμός βιοφαινολών ελαιολάδου σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων και το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου - Ανάπτυξη νέων μεθοδολογιών, συγκριτικές μελέτες και εφαρμογές","abstract":"Το παρθένο ελαιόλαδο θεωρείται βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής καθώς έχει υψηλή διατροφική αξία και ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία του ανθρώπου. Η σημασία του παρθένου ελαιολάδου αποδίδεται στην υψηλή περιεκτικότητα του σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα (monounsaturated fatty acids, MUFA) (κυρίως σε ελαϊκό οξύ), σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (polyunsaturated fatty acids, PUFA) καθώς και στον πλούτο του σε αντιοξειδωτικές φαινολικές ενώσεις. Πλήθος μελετών που έχουν δημοσιευθεί στη βιβλιογραφία έχουν ως αντικείμενο τη διερεύνηση και την αξιολόγηση της βιολογικής δράσης των πολικών φαινολικών ενώσεων του παρθένου ελαιολάδου. Μία από τις βιολογικές τους δράσεις είναι η συμβολή στην προστασία των λιπιδίων του αίματος από το οξειδωτικό στρες, η οποία αποτυπώνεται στον ισχυρισμό υγείας για τις πολυφαινόλες του ελαιολάδου, που εμπεριέχεται στον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 432/2012. Ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο για ελαιόλαδα που περιέχουν τουλάχιστον 5 mg υδροξυτυροσόλης και παραγώγων της (π.χ. σύμπλοκο ελαιοευρωπαΐνης και τυροσόλης) ανά 20 g ελαιολάδου. Η προϋπόθεση αυτή δημιουργεί την ανάγκη ύπαρξης κατάλληλης αναλυτικής μεθοδολογίας που να μπορεί να ελέγχει εύκολα, γρήγορα, με ακρίβεια και με χαμηλό κόστος εάν ένα δείγμα ελαιολάδου πληροί τα κριτήρια του ισχυρισμού υγείας. Παρά το μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων που αναφέρονται στον προσδιορισμό των πολικών φαινολικών ενώσεων (ή βιοφαινολών) του παρθένου ελαιολάδου, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει μια αξιόπιστη αναλυτική μεθοδολογία που θα εξασφαλίζει τις προαναφερόμενες απαιτήσεις. Η μόνη αναγνωρισμένη μέθοδος που χρησιμοποιείται από Εθνικούς και Διεθνείς φορείς για τον προσδιορισμό των βιοφαινολών του ελαιολάδου είναι αυτή που προτείνεται από το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου (ΔΣΕ). Ωστόσο η μέθοδος του ΔΣΕ παρουσιάζει αρκετές δυσκολίες στον πλήρη διαχωρισμό των προσδιοριζόμενων ουσιών κυρίως λόγω της παρουσίας των σεκοϊριδοειδών, τα οποία αποτελούνται από πολλά ισομερή και δημιουργούν διευρυμένες κορυφές με αποτέλεσμα αυτά να συνεκλούονται. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή αναπτύχθηκαν και μελετήθηκαν ως προς τα ποιοτικά τους κριτήρια αρχικά τρείς αναλυτικές μεθοδολογίες για τον προσδιορισμό των βιοφαινολών του ελαιολάδου χρησιμοποιώντας την αναλυτική τεχνική της Υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης συζευγμένη με ανιχνευτή υπεριώδους/ορατού συστοιχίας διόδων (HPLC-UV / DAD). Πρόκειται για τη μέθοδο προσδιορισμού φαινολικών συστατικών που βασίζεται στην υδρόλυση του πολικού φαινολικού κλάσματος του παρθένου ελαιολάδου, τη μέθοδο της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο και τη μέθοδο COI/T.20/DocNo 29 που προτείνεται από το ΔΣΕ. Οι προαναφερόμενες μέθοδοι ελέγχθηκαν ως προς την ευαισθησία, ακρίβεια και επαναληψιμότητά τους με τις τιμές των κριτηρίων ελέγχου ποιότητας να βρίσκονται εντός των αποδεκτών ορίων. Στη συνέχεια οι συγκεκριμένες αναλυτικές μεθοδολογίες εφαρμόστηκαν σε έναν αντιπροσωπευτικό αριθμό δειγμάτων ελαιολάδου. Τα αποτελέσματα των μελετών αυτών έδειξαν ότι η απευθείας υδρόλυση στο ελαιόλαδο οδηγεί σε υψηλότερα επίπεδα συγκεντρώσεων υδροξυτυροσόλης και τυροσόλης συγκρινόμενη με την υδρόλυση στο πολικό φαινολικό κλάσμα του ελαιολάδου, ενώ παρατηρήθηκε μια γραμμική εξάρτηση των αποτελεσμάτων μεταξύ της μεθόδου του ΔΣΕ και της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο. Λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των μελετών αυτών, την παρατήρηση ότι με τη μέθοδο της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο δεν προσμετρώνται τα φλαβονοειδή και τα λιγνάνια του ελαιολάδου παρά μόνο η υδροξυτυροσόλη, η τυροσόλη και τα παράγωγά αυτών καθώς και τα προβλήματα συνέκλουσης που παρατηρούνται με τη μέθοδο του ΔΣΕ, επιχειρήθηκε στο πλαίσιο της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής η ανάπτυξη μιας νέας αναλυτικής μεθοδολογίας η οποία θα βασίζεται στη μέθοδο της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο με ταυτόχρονο προσδιορισμό των φλαβονοειδών, των λιγνανίων και των υπόλοιπων φαινολικών συστατικών που αναφέρονται στον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 432/2012 του ισχυρισμού υγείας","abstract_html":"Το παρθένο ελαιόλαδο θεωρείται βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής καθώς έχει υψηλή διατροφική αξία και ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία του ανθρώπου. Η σημασία του παρθένου ελαιολάδου αποδίδεται στην υψηλή περιεκτικότητα του σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα (monounsaturated fatty acids, MUFA) (κυρίως σε ελαϊκό οξύ), σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (polyunsaturated fatty acids, PUFA) καθώς και στον πλούτο του σε αντιοξειδωτικές φαινολικές ενώσεις. Πλήθος μελετών που έχουν δημοσιευθεί στη βιβλιογραφία έχουν ως αντικείμενο τη διερεύνηση και την αξιολόγηση της βιολογικής δράσης των πολικών φαινολικών ενώσεων του παρθένου ελαιολάδου. Μία από τις βιολογικές τους δράσεις είναι η συμβολή στην προστασία των λιπιδίων του αίματος από το οξειδωτικό στρες, η οποία αποτυπώνεται στον ισχυρισμό υγείας για τις πολυφαινόλες του ελαιολάδου, που εμπεριέχεται στον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 432/2012. Ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο για ελαιόλαδα που περιέχουν τουλάχιστον 5 mg υδροξυτυροσόλης και παραγώγων της (π.χ. σύμπλοκο ελαιοευρωπαΐνης και τυροσόλης) ανά 20 g ελαιολάδου. Η προϋπόθεση αυτή δημιουργεί την ανάγκη ύπαρξης κατάλληλης αναλυτικής μεθοδολογίας που να μπορεί να ελέγχει εύκολα, γρήγορα, με ακρίβεια και με χαμηλό κόστος εάν ένα δείγμα ελαιολάδου πληροί τα κριτήρια του ισχυρισμού υγείας. Παρά το μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων που αναφέρονται στον προσδιορισμό των πολικών φαινολικών ενώσεων (ή βιοφαινολών) του παρθένου ελαιολάδου, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει μια αξιόπιστη αναλυτική μεθοδολογία που θα εξασφαλίζει τις προαναφερόμενες απαιτήσεις. Η μόνη αναγνωρισμένη μέθοδος που χρησιμοποιείται από Εθνικούς και Διεθνείς φορείς για τον προσδιορισμό των βιοφαινολών του ελαιολάδου είναι αυτή που προτείνεται από το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου (ΔΣΕ). Ωστόσο η μέθοδος του ΔΣΕ παρουσιάζει αρκετές δυσκολίες στον πλήρη διαχωρισμό των προσδιοριζόμενων ουσιών κυρίως λόγω της παρουσίας των σεκοϊριδοειδών, τα οποία αποτελούνται από πολλά ισομερή και δημιουργούν διευρυμένες κορυφές με αποτέλεσμα αυτά να συνεκλούονται. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή αναπτύχθηκαν και μελετήθηκαν ως προς τα ποιοτικά τους κριτήρια αρχικά τρείς αναλυτικές μεθοδολογίες για τον προσδιορισμό των βιοφαινολών του ελαιολάδου χρησιμοποιώντας την αναλυτική τεχνική της Υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης συζευγμένη με ανιχνευτή υπεριώδους/ορατού συστοιχίας διόδων (HPLC-UV / DAD). Πρόκειται για τη μέθοδο προσδιορισμού φαινολικών συστατικών που βασίζεται στην υδρόλυση του πολικού φαινολικού κλάσματος του παρθένου ελαιολάδου, τη μέθοδο της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο και τη μέθοδο COI/T.20/DocNo 29 που προτείνεται από το ΔΣΕ. Οι προαναφερόμενες μέθοδοι ελέγχθηκαν ως προς την ευαισθησία, ακρίβεια και επαναληψιμότητά τους με τις τιμές των κριτηρίων ελέγχου ποιότητας να βρίσκονται εντός των αποδεκτών ορίων. Στη συνέχεια οι συγκεκριμένες αναλυτικές μεθοδολογίες εφαρμόστηκαν σε έναν αντιπροσωπευτικό αριθμό δειγμάτων ελαιολάδου. Τα αποτελέσματα των μελετών αυτών έδειξαν ότι η απευθείας υδρόλυση στο ελαιόλαδο οδηγεί σε υψηλότερα επίπεδα συγκεντρώσεων υδροξυτυροσόλης και τυροσόλης συγκρινόμενη με την υδρόλυση στο πολικό φαινολικό κλάσμα του ελαιολάδου, ενώ παρατηρήθηκε μια γραμμική εξάρτηση των αποτελεσμάτων μεταξύ της μεθόδου του ΔΣΕ και της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο. Λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των μελετών αυτών, την παρατήρηση ότι με τη μέθοδο της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο δεν προσμετρώνται τα φλαβονοειδή και τα λιγνάνια του ελαιολάδου παρά μόνο η υδροξυτυροσόλη, η τυροσόλη και τα παράγωγά αυτών καθώς και τα προβλήματα συνέκλουσης που παρατηρούνται με τη μέθοδο του ΔΣΕ, επιχειρήθηκε στο πλαίσιο της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής η ανάπτυξη μιας νέας αναλυτικής μεθοδολογίας η οποία θα βασίζεται στη μέθοδο της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο με ταυτόχρονο προσδιορισμό των φλαβονοειδών, των λιγνανίων και των υπόλοιπων φαινολικών συστατικών που αναφέρονται στον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 432/2012 του ισχυρισμού υγείας","abstract_has_math":false,"creators":["Μπάτα Ειρήνη-Μαρία","Bata Eirini-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:42Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2859494"],"render_values":[{"text":"uoadl:2859494","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2859494","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2859494","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2859494","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπάτα Ειρήνη-Μαρία","Bata Eirini-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2859494","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2859494"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το παρθένο ελαιόλαδο θεωρείται βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής καθώς έχει υψηλή διατροφική αξία και ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία του ανθρώπου. Η σημασία του παρθένου ελαιολάδου αποδίδεται στην υψηλή περιεκτικότητα του σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα (monounsaturated fatty acids, MUFA) (κυρίως σε ελαϊκό οξύ), σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (polyunsaturated fatty acids, PUFA) καθώς και στον πλούτο του σε αντιοξειδωτικές φαινολικές ενώσεις. Πλήθος μελετών που έχουν δημοσιευθεί στη βιβλιογραφία έχουν ως αντικείμενο τη διερεύνηση και την αξιολόγηση της βιολογικής δράσης των πολικών φαινολικών ενώσεων του παρθένου ελαιολάδου. Μία από τις βιολογικές τους δράσεις είναι η συμβολή στην προστασία των λιπιδίων του αίματος από το οξειδωτικό στρες, η οποία αποτυπώνεται στον ισχυρισμό υγείας για τις πολυφαινόλες του ελαιολάδου, που εμπεριέχεται στον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 432/2012. Ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο για ελαιόλαδα που περιέχουν τουλάχιστον 5 mg υδροξυτυροσόλης και παραγώγων της (π.χ. σύμπλοκο ελαιοευρωπαΐνης και τυροσόλης) ανά 20 g ελαιολάδου. Η προϋπόθεση αυτή δημιουργεί την ανάγκη ύπαρξης κατάλληλης αναλυτικής μεθοδολογίας που να μπορεί να ελέγχει εύκολα, γρήγορα, με ακρίβεια και με χαμηλό κόστος εάν ένα δείγμα ελαιολάδου πληροί τα κριτήρια του ισχυρισμού υγείας. Παρά το μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων που αναφέρονται στον προσδιορισμό των πολικών φαινολικών ενώσεων (ή βιοφαινολών) του παρθένου ελαιολάδου, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει μια αξιόπιστη αναλυτική μεθοδολογία που θα εξασφαλίζει τις προαναφερόμενες απαιτήσεις. Η μόνη αναγνωρισμένη μέθοδος που χρησιμοποιείται από Εθνικούς και Διεθνείς φορείς για τον προσδιορισμό των βιοφαινολών του ελαιολάδου είναι αυτή που προτείνεται από το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου (ΔΣΕ). Ωστόσο η μέθοδος του ΔΣΕ παρουσιάζει αρκετές δυσκολίες στον πλήρη διαχωρισμό των προσδιοριζόμενων ουσιών κυρίως λόγω της παρουσίας των σεκοϊριδοειδών, τα οποία αποτελούνται από πολλά ισομερή και δημιουργούν διευρυμένες κορυφές με αποτέλεσμα αυτά να συνεκλούονται. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή αναπτύχθηκαν και μελετήθηκαν ως προς τα ποιοτικά τους κριτήρια αρχικά τρείς αναλυτικές μεθοδολογίες για τον προσδιορισμό των βιοφαινολών του ελαιολάδου χρησιμοποιώντας την αναλυτική τεχνική της Υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης συζευγμένη με ανιχνευτή υπεριώδους/ορατού συστοιχίας διόδων (HPLC-UV / DAD). Πρόκειται για τη μέθοδο προσδιορισμού φαινολικών συστατικών που βασίζεται στην υδρόλυση του πολικού φαινολικού κλάσματος του παρθένου ελαιολάδου, τη μέθοδο της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο και τη μέθοδο COI/T.20/DocNo 29 που προτείνεται από το ΔΣΕ. Οι προαναφερόμενες μέθοδοι ελέγχθηκαν ως προς την ευαισθησία, ακρίβεια και επαναληψιμότητά τους με τις τιμές των κριτηρίων ελέγχου ποιότητας να βρίσκονται εντός των αποδεκτών ορίων. Στη συνέχεια οι συγκεκριμένες αναλυτικές μεθοδολογίες εφαρμόστηκαν σε έναν αντιπροσωπευτικό αριθμό δειγμάτων ελαιολάδου. Τα αποτελέσματα των μελετών αυτών έδειξαν ότι η απευθείας υδρόλυση στο ελαιόλαδο οδηγεί σε υψηλότερα επίπεδα συγκεντρώσεων υδροξυτυροσόλης και τυροσόλης συγκρινόμενη με την υδρόλυση στο πολικό φαινολικό κλάσμα του ελαιολάδου, ενώ παρατηρήθηκε μια γραμμική εξάρτηση των αποτελεσμάτων μεταξύ της μεθόδου του ΔΣΕ και της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο. Λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των μελετών αυτών, την παρατήρηση ότι με τη μέθοδο της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο δεν προσμετρώνται τα φλαβονοειδή και τα λιγνάνια του ελαιολάδου παρά μόνο η υδροξυτυροσόλη, η τυροσόλη και τα παράγωγά αυτών καθώς και τα προβλήματα συνέκλουσης που παρατηρούνται με τη μέθοδο του ΔΣΕ, επιχειρήθηκε στο πλαίσιο της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής η ανάπτυξη μιας νέας αναλυτικής μεθοδολογίας η οποία θα βασίζεται στη μέθοδο της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο με ταυτόχρονο προσδιορισμό των φλαβονοειδών, των λιγνανίων και των υπόλοιπων φαινολικών συστατικών που αναφέρονται στον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 432/2012 του ισχυρισμού υγείας","Virgin olive oil is considered to be the major ingredient in the traditional Mediterranean diet as it has high nutritional value and it provides beneficial effects on human health. The significance of virgin olive oil (VOO) is attributed not only to its high content of monounsaturated fatty acids (MUFA) and polyunsaturated fatty acids (PUFAs), but also to its antioxidant phenolic compounds. Olive oil phenolic compounds have a broad spectrum of bioactive properties. One of them is their contribution to the protection of blood lipids from oxidative damage, as referred to in the health claim for olive oil polyphenols, Regulation 432/2012. This claim can be used only for olive oils that contains at least “5 mg of hydroxytyrosol and its derivatives (e.g., oleuropein complex and tyrosol) per 20 g of olive oil”. So, what is necessary is the development of an appropriate analytical method that can easily, quickly, accurately and in a cost-effective way, investigate if an olive oil sample meets the health claim criteria. In spite of the large number of publications relating to the determination of VOO polar phenolic compounds (or biophenols), so far no reliable analytical method exists in order to verify the health claim in olive oils meeting the EFSA criteria. The only recognized method is the one proposed by the International Olive Council (IOC). However, the IOC method presents several difficulties such as the incomplete separation of phenolic compounds, mainly due to the presence of the secoiridoids which are composed of many isomers and create broad chromatographic peaks and co-elution phenomena in HPLC analysis. In the present master thesis, three analytical methodologies were developed for the determination of olive oil bio-phenols using the analytical technique of High Performance Liquid Chromatography coupled with an Ultraviolet / Visible Diode Array Detector (HPLC-UV / DAD). These methodologies areꓽ the method based on the hydrolysis of polar phenolic fraction of virgin olive oil, the method based on direct hydrolysis of hydroxytyrosol and tyrosol derivatives in olive oil and the COI / T.20 / Doc No 29 method proposed by the International Olive Council (IOC). The aforementioned methods were tested for their sensitivity, accuracy and repeatability with the quality control criteria being within acceptable limits. Subsequently, these analytical methodologies were applied to a representative number of olive oil samples. The results of these studies showed that direct hydrolysis in olive oil leads to higher levels of hydroxytyrosol and tyrosol concentrations than hydrolysis in the polar phenolic fraction, while a linear dependence of the results between direct hydrolysis in olive oil and IOC method was observed. Taking into consideration the results of these studies, the observation that the method of direct hydrolysis in olive oil does not determine the phenolic acids, flavonoids and lignans but only the hydroxytyrosol, tyrosol and their derivatives, as well as the co-elution phenomena observed by the IOC method, it was attempted in the framework of this master thesis to develop a new analytical methodology based on the direct hydrolysis method in the olive oil by simultaneous determination of flavonoids, lignans and other phenolic compounds referred to Regulation (EU) No. 432/2012 of the health claim."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προσδιορισμός βιοφαινολών ελαιολάδου σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων και το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου - Ανάπτυξη νέων μεθοδολογιών, συγκριτικές μελέτες και εφαρμογές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπάτα Ειρήνη-Μαρία","Bata Eirini-Maria"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Το παρθένο ελαιόλαδο θεωρείται βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής καθώς έχει υψηλή διατροφική αξία και ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία του ανθρώπου. Η σημασία του παρθένου ελαιολάδου αποδίδεται στην υψηλή περιεκτικότητα του σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα (monounsaturated fatty acids, MUFA) (κυρίως σε ελαϊκό οξύ), σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (polyunsaturated fatty acids, PUFA) καθώς και στον πλούτο του σε αντιοξειδωτικές φαινολικές ενώσεις. Πλήθος μελετών που έχουν δημοσιευθεί στη βιβλιογραφία έχουν ως αντικείμενο τη διερεύνηση και την αξιολόγηση της βιολογικής δράσης των πολικών φαινολικών ενώσεων του παρθένου ελαιολάδου. Μία από τις βιολογικές τους δράσεις είναι η συμβολή στην προστασία των λιπιδίων του αίματος από το οξειδωτικό στρες, η οποία αποτυπώνεται στον ισχυρισμό υγείας για τις πολυφαινόλες του ελαιολάδου, που εμπεριέχεται στον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 432/2012. Ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο για ελαιόλαδα που περιέχουν τουλάχιστον 5 mg υδροξυτυροσόλης και παραγώγων της (π.χ. σύμπλοκο ελαιοευρωπαΐνης και τυροσόλης) ανά 20 g ελαιολάδου. Η προϋπόθεση αυτή δημιουργεί την ανάγκη ύπαρξης κατάλληλης αναλυτικής μεθοδολογίας που να μπορεί να ελέγχει εύκολα, γρήγορα, με ακρίβεια και με χαμηλό κόστος εάν ένα δείγμα ελαιολάδου πληροί τα κριτήρια του ισχυρισμού υγείας. Παρά το μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων που αναφέρονται στον προσδιορισμό των πολικών φαινολικών ενώσεων (ή βιοφαινολών) του παρθένου ελαιολάδου, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει μια αξιόπιστη αναλυτική μεθοδολογία που θα εξασφαλίζει τις προαναφερόμενες απαιτήσεις. Η μόνη αναγνωρισμένη μέθοδος που χρησιμοποιείται από Εθνικούς και Διεθνείς φορείς για τον προσδιορισμό των βιοφαινολών του ελαιολάδου είναι αυτή που προτείνεται από το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου (ΔΣΕ). Ωστόσο η μέθοδος του ΔΣΕ παρουσιάζει αρκετές δυσκολίες στον πλήρη διαχωρισμό των προσδιοριζόμενων ουσιών κυρίως λόγω της παρουσίας των σεκοϊριδοειδών, τα οποία αποτελούνται από πολλά ισομερή και δημιουργούν διευρυμένες κορυφές με αποτέλεσμα αυτά να συνεκλούονται. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή αναπτύχθηκαν και μελετήθηκαν ως προς τα ποιοτικά τους κριτήρια αρχικά τρείς αναλυτικές μεθοδολογίες για τον προσδιορισμό των βιοφαινολών του ελαιολάδου χρησιμοποιώντας την αναλυτική τεχνική της Υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης συζευγμένη με ανιχνευτή υπεριώδους/ορατού συστοιχίας διόδων (HPLC-UV / DAD). Πρόκειται για τη μέθοδο προσδιορισμού φαινολικών συστατικών που βασίζεται στην υδρόλυση του πολικού φαινολικού κλάσματος του παρθένου ελαιολάδου, τη μέθοδο της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο και τη μέθοδο COI/T.20/DocNo 29 που προτείνεται από το ΔΣΕ. Οι προαναφερόμενες μέθοδοι ελέγχθηκαν ως προς την ευαισθησία, ακρίβεια και επαναληψιμότητά τους με τις τιμές των κριτηρίων ελέγχου ποιότητας να βρίσκονται εντός των αποδεκτών ορίων. Στη συνέχεια οι συγκεκριμένες αναλυτικές μεθοδολογίες εφαρμόστηκαν σε έναν αντιπροσωπευτικό αριθμό δειγμάτων ελαιολάδου. Τα αποτελέσματα των μελετών αυτών έδειξαν ότι η απευθείας υδρόλυση στο ελαιόλαδο οδηγεί σε υψηλότερα επίπεδα συγκεντρώσεων υδροξυτυροσόλης και τυροσόλης συγκρινόμενη με την υδρόλυση στο πολικό φαινολικό κλάσμα του ελαιολάδου, ενώ παρατηρήθηκε μια γραμμική εξάρτηση των αποτελεσμάτων μεταξύ της μεθόδου του ΔΣΕ και της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο. Λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των μελετών αυτών, την παρατήρηση ότι με τη μέθοδο της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο δεν προσμετρώνται τα φλαβονοειδή και τα λιγνάνια του ελαιολάδου παρά μόνο η υδροξυτυροσόλη, η τυροσόλη και τα παράγωγά αυτών καθώς και τα προβλήματα συνέκλουσης που παρατηρούνται με τη μέθοδο του ΔΣΕ, επιχειρήθηκε στο πλαίσιο της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής η ανάπτυξη μιας νέας αναλυτικής μεθοδολογίας η οποία θα βασίζεται στη μέθοδο της απευθείας υδρόλυσης στο ελαιόλαδο με ταυτόχρονο προσδιορισμό των φλαβονοειδών, των λιγνανίων και των υπόλοιπων φαινολικών συστατικών που αναφέρονται στον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 432/2012 του ισχυρισμού υγείας","Virgin olive oil is considered to be the major ingredient in the traditional Mediterranean diet as it has high nutritional value and it provides beneficial effects on human health. The significance of virgin olive oil (VOO) is attributed not only to its high content of monounsaturated fatty acids (MUFA) and polyunsaturated fatty acids (PUFAs), but also to its antioxidant phenolic compounds. Olive oil phenolic compounds have a broad spectrum of bioactive properties. One of them is their contribution to the protection of blood lipids from oxidative damage, as referred to in the health claim for olive oil polyphenols, Regulation 432/2012. This claim can be used only for olive oils that contains at least “5 mg of hydroxytyrosol and its derivatives (e.g., oleuropein complex and tyrosol) per 20 g of olive oil”. So, what is necessary is the development of an appropriate analytical method that can easily, quickly, accurately and in a cost-effective way, investigate if an olive oil sample meets the health claim criteria. In spite of the large number of publications relating to the determination of VOO polar phenolic compounds (or biophenols), so far no reliable analytical method exists in order to verify the health claim in olive oils meeting the EFSA criteria. The only recognized method is the one proposed by the International Olive Council (IOC). However, the IOC method presents several difficulties such as the incomplete separation of phenolic compounds, mainly due to the presence of the secoiridoids which are composed of many isomers and create broad chromatographic peaks and co-elution phenomena in HPLC analysis. In the present master thesis, three analytical methodologies were developed for the determination of olive oil bio-phenols using the analytical technique of High Performance Liquid Chromatography coupled with an Ultraviolet / Visible Diode Array Detector (HPLC-UV / DAD). These methodologies areꓽ the method based on the hydrolysis of polar phenolic fraction of virgin olive oil, the method based on direct hydrolysis of hydroxytyrosol and tyrosol derivatives in olive oil and the COI / T.20 / Doc No 29 method proposed by the International Olive Council (IOC). The aforementioned methods were tested for their sensitivity, accuracy and repeatability with the quality control criteria being within acceptable limits. Subsequently, these analytical methodologies were applied to a representative number of olive oil samples. The results of these studies showed that direct hydrolysis in olive oil leads to higher levels of hydroxytyrosol and tyrosol concentrations than hydrolysis in the polar phenolic fraction, while a linear dependence of the results between direct hydrolysis in olive oil and IOC method was observed. Taking into consideration the results of these studies, the observation that the method of direct hydrolysis in olive oil does not determine the phenolic acids, flavonoids and lignans but only the hydroxytyrosol, tyrosol and their derivatives, as well as the co-elution phenomena observed by the IOC method, it was attempted in the framework of this master thesis to develop a new analytical methodology based on the direct hydrolysis method in the olive oil by simultaneous determination of flavonoids, lignans and other phenolic compounds referred to Regulation (EU) No. 432/2012 of the health claim."],"dc:identifier":["uoadl:2859494","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2859494"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Προσδιορισμός βιοφαινολών ελαιολάδου σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων και το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου - Ανάπτυξη νέων μεθοδολογιών, συγκριτικές μελέτες και εφαρμογές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:42Z"}