{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2859531"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2859531","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση διαλλειματικής με συνεχόμενη άσκηση στην καρδιοπνευμονική αποκατάσταση στην ΧΑΠ","abstract":"Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), η πέμπτη κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως, συνιστά μια ασθένεια που έως έναν βαθμό προλαμβάνεται και θεραπεύεται. Η ΧΑΠ -κύρια αιτία της οποία συνιστά το κάπνισμα- χαρακτηρίζεται από έντονο περιορισμό της ροής του αέρα, ο οποίος συνήθως είναι προοδευτικός και συνδέεται με ενισχυμένη χρόνια φλεγμονώδη απόκριση στους αεραγωγούς και στους πνεύμονες σε επιβλαβή σωματίδια ή αέρια.« Κύριες συνέπειες της νόσου αποτελούν η δύσπνοια, η μειωμένη ικανότητα για άσκηση και η σημαντική χειροτέρευση της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Ο περιορισμός της φυσικής δραστηριότητας αποτελεί χαρακτηριστικό της ΧΑΠ που προκύπτει από την μειωμένη ικανότητα ανταλλαγής αερίων στο πνεύμονα, την καρδιαγγειακή δυσλειτουργία ή/και τη δυσλειτουργία των σκελετικών μυών. Υφίστανται ισχυρές ενδείξεις ότι η πνευμονική αποκατάσταση αυξάνει την αντοχή στην άσκηση, μειώνει τα συμπτώματα και βελτιώνει την ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την υγεία. Παρόλο που η πνευμονική αποκατάσταση περιλαμβάνει εκπαίδευση, διατροφική και ψυχολογική υποστήριξη, η σωματική άσκηση θεωρείται ο ακρογωνιαίος λίθος της αποκατάστασης. Η άσκηση αποτελεί βασική συνιστώσα της πνευμονικής αποκατάστασης, η οποία βελτιώνει την ικανότητα άσκησης των ασθενών με ΧΑΠ. Η δύσπνοια και η ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την υγεία βελτιώνονται επίσης μετά την πνευμονική αποκατάσταση και συνίσταται η εκπαίδευση της άσκησης να περιλαμβάνεται συστηματικά στη διαχείριση ασθενών με μέτρια έως σοβαρή ΧΑΠ. Ο στόχος αυτής της εργασίας είναι να συγκρίνει δύο δημοφιλείς στρατηγικές άσκησης σε ασθενείς με ΧΑΠ: μέσω της ανασκόπησης της βιβλιογραφίας εξετάζονται τόσο η διαλειμματική όσο και η συνεχόμενη άσκηση με σκοπό την παρουσίαση των καλύτερων αποτελεσμάτων.","abstract_html":"Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), η πέμπτη κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως, συνιστά μια ασθένεια που έως έναν βαθμό προλαμβάνεται και θεραπεύεται. Η ΧΑΠ -κύρια αιτία της οποία συνιστά το κάπνισμα- χαρακτηρίζεται από έντονο περιορισμό της ροής του αέρα, ο οποίος συνήθως είναι προοδευτικός και συνδέεται με ενισχυμένη χρόνια φλεγμονώδη απόκριση στους αεραγωγούς και στους πνεύμονες σε επιβλαβή σωματίδια ή αέρια.« Κύριες συνέπειες της νόσου αποτελούν η δύσπνοια, η μειωμένη ικανότητα για άσκηση και η σημαντική χειροτέρευση της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Ο περιορισμός της φυσικής δραστηριότητας αποτελεί χαρακτηριστικό της ΧΑΠ που προκύπτει από την μειωμένη ικανότητα ανταλλαγής αερίων στο πνεύμονα, την καρδιαγγειακή δυσλειτουργία ή/και τη δυσλειτουργία των σκελετικών μυών. Υφίστανται ισχυρές ενδείξεις ότι η πνευμονική αποκατάσταση αυξάνει την αντοχή στην άσκηση, μειώνει τα συμπτώματα και βελτιώνει την ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την υγεία. Παρόλο που η πνευμονική αποκατάσταση περιλαμβάνει εκπαίδευση, διατροφική και ψυχολογική υποστήριξη, η σωματική άσκηση θεωρείται ο ακρογωνιαίος λίθος της αποκατάστασης. Η άσκηση αποτελεί βασική συνιστώσα της πνευμονικής αποκατάστασης, η οποία βελτιώνει την ικανότητα άσκησης των ασθενών με ΧΑΠ. Η δύσπνοια και η ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την υγεία βελτιώνονται επίσης μετά την πνευμονική αποκατάσταση και συνίσταται η εκπαίδευση της άσκησης να περιλαμβάνεται συστηματικά στη διαχείριση ασθενών με μέτρια έως σοβαρή ΧΑΠ. Ο στόχος αυτής της εργασίας είναι να συγκρίνει δύο δημοφιλείς στρατηγικές άσκησης σε ασθενείς με ΧΑΠ: μέσω της ανασκόπησης της βιβλιογραφίας εξετάζονται τόσο η διαλειμματική όσο και η συνεχόμενη άσκηση με σκοπό την παρουσίαση των καλύτερων αποτελεσμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Λάγιος Νικόλαος","Lagios Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2859531"],"render_values":[{"text":"uoadl:2859531","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2859531","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2859531","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2859531","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λάγιος Νικόλαος","Lagios Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2859531","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2859531"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), η πέμπτη κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως, συνιστά μια ασθένεια που έως έναν βαθμό προλαμβάνεται και θεραπεύεται. Η ΧΑΠ -κύρια αιτία της οποία συνιστά το κάπνισμα- χαρακτηρίζεται από έντονο περιορισμό της ροής του αέρα, ο οποίος συνήθως είναι προοδευτικός και συνδέεται με ενισχυμένη χρόνια φλεγμονώδη απόκριση στους αεραγωγούς και στους πνεύμονες σε επιβλαβή σωματίδια ή αέρια.« Κύριες συνέπειες της νόσου αποτελούν η δύσπνοια, η μειωμένη ικανότητα για άσκηση και η σημαντική χειροτέρευση της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Ο περιορισμός της φυσικής δραστηριότητας αποτελεί χαρακτηριστικό της ΧΑΠ που προκύπτει από την μειωμένη ικανότητα ανταλλαγής αερίων στο πνεύμονα, την καρδιαγγειακή δυσλειτουργία ή/και τη δυσλειτουργία των σκελετικών μυών. Υφίστανται ισχυρές ενδείξεις ότι η πνευμονική αποκατάσταση αυξάνει την αντοχή στην άσκηση, μειώνει τα συμπτώματα και βελτιώνει την ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την υγεία. Παρόλο που η πνευμονική αποκατάσταση περιλαμβάνει εκπαίδευση, διατροφική και ψυχολογική υποστήριξη, η σωματική άσκηση θεωρείται ο ακρογωνιαίος λίθος της αποκατάστασης. Η άσκηση αποτελεί βασική συνιστώσα της πνευμονικής αποκατάστασης, η οποία βελτιώνει την ικανότητα άσκησης των ασθενών με ΧΑΠ. Η δύσπνοια και η ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την υγεία βελτιώνονται επίσης μετά την πνευμονική αποκατάσταση και συνίσταται η εκπαίδευση της άσκησης να περιλαμβάνεται συστηματικά στη διαχείριση ασθενών με μέτρια έως σοβαρή ΧΑΠ. Ο στόχος αυτής της εργασίας είναι να συγκρίνει δύο δημοφιλείς στρατηγικές άσκησης σε ασθενείς με ΧΑΠ: μέσω της ανασκόπησης της βιβλιογραφίας εξετάζονται τόσο η διαλειμματική όσο και η συνεχόμενη άσκηση με σκοπό την παρουσίαση των καλύτερων αποτελεσμάτων.","Chronic obstructive pulmonary disease (COPD), is the fifth leading cause of morbidity and mortality worldwide and is a preventable and partially treatable disease. COPD -which is mainly caused because of smocking- is characterized by a persistent airflow limitation that is usually progressive and associated with an enhanced chronic inflammatory response in the airways and the lung to noxious particles or gasses. Major consequences are dyspnea, impaired exercise capacity and the significantly reduced quality of life. Activity limitation constitutes a characteristic feature of COPD which results from ventilatory limitation, cardiovascular impairment, and/or skeletal muscle dysfunction. There is strong evidence that pulmonary rehabilitation increases exercise tolerance, reduces symptoms and improves health-related quality of life. Although pulmonary rehabilitation includes education, nutritional and psychological support, the physical exercise component is considered the cornerstone of rehabilitation. Exercise training is a core component of pulmonary rehabilitation which improves the exercise capacity of patients with COPD. Dyspnea and health-related quality of life also improve following pulmonary rehabilitation and it is recommended that exercise training should be included routinely in the management of patients with moderate to severe COPD. The aim of this study is to compare two popular strategies of exercise training in patients with COPD; through the literature review both interval and continuous training are examined in order to present the best results."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση διαλλειματικής με συνεχόμενη άσκηση στην καρδιοπνευμονική αποκατάσταση στην ΧΑΠ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λάγιος Νικόλαος","Lagios Nikolaos"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), η πέμπτη κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως, συνιστά μια ασθένεια που έως έναν βαθμό προλαμβάνεται και θεραπεύεται. Η ΧΑΠ -κύρια αιτία της οποία συνιστά το κάπνισμα- χαρακτηρίζεται από έντονο περιορισμό της ροής του αέρα, ο οποίος συνήθως είναι προοδευτικός και συνδέεται με ενισχυμένη χρόνια φλεγμονώδη απόκριση στους αεραγωγούς και στους πνεύμονες σε επιβλαβή σωματίδια ή αέρια.« Κύριες συνέπειες της νόσου αποτελούν η δύσπνοια, η μειωμένη ικανότητα για άσκηση και η σημαντική χειροτέρευση της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Ο περιορισμός της φυσικής δραστηριότητας αποτελεί χαρακτηριστικό της ΧΑΠ που προκύπτει από την μειωμένη ικανότητα ανταλλαγής αερίων στο πνεύμονα, την καρδιαγγειακή δυσλειτουργία ή/και τη δυσλειτουργία των σκελετικών μυών. Υφίστανται ισχυρές ενδείξεις ότι η πνευμονική αποκατάσταση αυξάνει την αντοχή στην άσκηση, μειώνει τα συμπτώματα και βελτιώνει την ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την υγεία. Παρόλο που η πνευμονική αποκατάσταση περιλαμβάνει εκπαίδευση, διατροφική και ψυχολογική υποστήριξη, η σωματική άσκηση θεωρείται ο ακρογωνιαίος λίθος της αποκατάστασης. Η άσκηση αποτελεί βασική συνιστώσα της πνευμονικής αποκατάστασης, η οποία βελτιώνει την ικανότητα άσκησης των ασθενών με ΧΑΠ. Η δύσπνοια και η ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την υγεία βελτιώνονται επίσης μετά την πνευμονική αποκατάσταση και συνίσταται η εκπαίδευση της άσκησης να περιλαμβάνεται συστηματικά στη διαχείριση ασθενών με μέτρια έως σοβαρή ΧΑΠ. Ο στόχος αυτής της εργασίας είναι να συγκρίνει δύο δημοφιλείς στρατηγικές άσκησης σε ασθενείς με ΧΑΠ: μέσω της ανασκόπησης της βιβλιογραφίας εξετάζονται τόσο η διαλειμματική όσο και η συνεχόμενη άσκηση με σκοπό την παρουσίαση των καλύτερων αποτελεσμάτων.","Chronic obstructive pulmonary disease (COPD), is the fifth leading cause of morbidity and mortality worldwide and is a preventable and partially treatable disease. COPD -which is mainly caused because of smocking- is characterized by a persistent airflow limitation that is usually progressive and associated with an enhanced chronic inflammatory response in the airways and the lung to noxious particles or gasses. Major consequences are dyspnea, impaired exercise capacity and the significantly reduced quality of life. Activity limitation constitutes a characteristic feature of COPD which results from ventilatory limitation, cardiovascular impairment, and/or skeletal muscle dysfunction. There is strong evidence that pulmonary rehabilitation increases exercise tolerance, reduces symptoms and improves health-related quality of life. Although pulmonary rehabilitation includes education, nutritional and psychological support, the physical exercise component is considered the cornerstone of rehabilitation. Exercise training is a core component of pulmonary rehabilitation which improves the exercise capacity of patients with COPD. Dyspnea and health-related quality of life also improve following pulmonary rehabilitation and it is recommended that exercise training should be included routinely in the management of patients with moderate to severe COPD. The aim of this study is to compare two popular strategies of exercise training in patients with COPD; through the literature review both interval and continuous training are examined in order to present the best results."],"dc:identifier":["uoadl:2859531","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2859531"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση διαλλειματικής με συνεχόμενη άσκηση στην καρδιοπνευμονική αποκατάσταση στην ΧΑΠ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:42Z"}