{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2860262"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2860262","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι συνέπειες της παράβασης κανόνων της διοικητικής διαδικασίας ως προς το κύρος της εκδιδόμενης διοικητικής πράξης κατά το ελληνικό και γαλλικό δίκαιο","abstract":"Στην παρούσα μελέτη εξετάζονται οι συνέπειες της παράβασης κανόνων της διοικητικής διαδικασίας ως προς το κύρος της εκδιδόμενης διοικητικής πράξης παρακολουθώντας τις παραδοχές και τις εξελίξεις της ελληνικής και γαλλικής έννομης τάξης. H προσπάθεια που επιχειρεί ο διοικητικός δικαστής αλλά και ο νομοθέτης για την ανεύρεση μιας νέας ισορροπίας μεταξύ της νομιμότητας, της αποτελεσματικότητας της διοικητικής δράσης και της ασφάλειας δικαίου είναι αναμφίβολα μια από τις σπουδαιότερες εξελίξεις του διοικητικού δικαίου τα τελευταία χρόνια. Στο επίκεντρο αυτής της προβληματικής βρίσκεται η διάσωση του κύρους των διοικητικών πράξεων που πάσχουν από διαδικαστικές πλημμέλειες. Το Κεφάλαιο Α αφιερώνεται στη μελέτη της λειτουργίας των διαδικαστικών τύπων σε σχέση με τον δικαστικό έλεγχο της παραβίασής τους. Αρχικώς, αναζητούνται οι λόγοι κατοχύρωσης κανόνων διοικητικής διαδικασίας μέσα από την παρακολούθηση των ιστορικών και νομικών εξελίξεων που συνέθεσαν το κατάλληλο πλαίσιο της αναμόρφωσης της σχέσης του διοικουμένου με τη Διοίκηση για την υιοθέτηση κανόνων που απέβλεψαν τόσο στη διοικητική αποτελεσματικότητα όσο και στην προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη (Ενότητα Α.1). Έπειτα, αναλύεται ως κοινό σημείο εκκίνησης του γαλλικού και ελληνικού διοικητικού δικαίου, η απαίτηση παράβασης διαδικαστικού κανόνα που είναι ουσιώδης για την επέλευση της συνέπειας της ακύρωσης μιας διοικητικής πράξης λόγω διαδικαστικής παρανομίας (Ενότητα Α.2). Στο Κεφάλαιο Β εξετάζονται τα νομικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για την σχετικοποίηση της ακύρωσης ως συνέπειας των παραβάσεων κανόνων της διοικητικής διαδικασίας. Σε πρώτη φάση, επιχειρείται η παρουσίαση των περιοριστικών προϋποθέσεων που εισήγαγε η θεωρία της αλυσιτέλειας (Ενότητα Β.1). Έπειτα, αναλύεται η νομολογιακή προσέγγιση που ακολουθήθηκε κατεξοχήν στη Γαλλία με την απόφαση Danthony κατά την οποία εξετάζεται η σημασία του διαδικαστικού σφάλματος στη συγκεκριμένη υπόθεση (Ενότητα Β.2). Τέλος καταγράφονται οι νέες εξουσίες που αναγνωρίστηκαν στον διοικητικό δικαστή να απέχει από την ακύρωση μιας παράνομης διοικητικής πράξης σε συνδυασμό με τις πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με τον περιορισμό του παρεμπίπτοντος ελέγχου των τυπικών και διαδικαστικών πλημμελειών κανονιστικών πράξεων μετά την παρέλευση της προθεσμίας για ευθεία προσβολή τους (Ενότητα Β.3).","abstract_html":"Στην παρούσα μελέτη εξετάζονται οι συνέπειες της παράβασης κανόνων της διοικητικής διαδικασίας ως προς το κύρος της εκδιδόμενης διοικητικής πράξης παρακολουθώντας τις παραδοχές και τις εξελίξεις της ελληνικής και γαλλικής έννομης τάξης. H προσπάθεια που επιχειρεί ο διοικητικός δικαστής αλλά και ο νομοθέτης για την ανεύρεση μιας νέας ισορροπίας μεταξύ της νομιμότητας, της αποτελεσματικότητας της διοικητικής δράσης και της ασφάλειας δικαίου είναι αναμφίβολα μια από τις σπουδαιότερες εξελίξεις του διοικητικού δικαίου τα τελευταία χρόνια. Στο επίκεντρο αυτής της προβληματικής βρίσκεται η διάσωση του κύρους των διοικητικών πράξεων που πάσχουν από διαδικαστικές πλημμέλειες. Το Κεφάλαιο Α αφιερώνεται στη μελέτη της λειτουργίας των διαδικαστικών τύπων σε σχέση με τον δικαστικό έλεγχο της παραβίασής τους. Αρχικώς, αναζητούνται οι λόγοι κατοχύρωσης κανόνων διοικητικής διαδικασίας μέσα από την παρακολούθηση των ιστορικών και νομικών εξελίξεων που συνέθεσαν το κατάλληλο πλαίσιο της αναμόρφωσης της σχέσης του διοικουμένου με τη Διοίκηση για την υιοθέτηση κανόνων που απέβλεψαν τόσο στη διοικητική αποτελεσματικότητα όσο και στην προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη (Ενότητα Α.1). Έπειτα, αναλύεται ως κοινό σημείο εκκίνησης του γαλλικού και ελληνικού διοικητικού δικαίου, η απαίτηση παράβασης διαδικαστικού κανόνα που είναι ουσιώδης για την επέλευση της συνέπειας της ακύρωσης μιας διοικητικής πράξης λόγω διαδικαστικής παρανομίας (Ενότητα Α.2). Στο Κεφάλαιο Β εξετάζονται τα νομικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για την σχετικοποίηση της ακύρωσης ως συνέπειας των παραβάσεων κανόνων της διοικητικής διαδικασίας. Σε πρώτη φάση, επιχειρείται η παρουσίαση των περιοριστικών προϋποθέσεων που εισήγαγε η θεωρία της αλυσιτέλειας (Ενότητα Β.1). Έπειτα, αναλύεται η νομολογιακή προσέγγιση που ακολουθήθηκε κατεξοχήν στη Γαλλία με την απόφαση Danthony κατά την οποία εξετάζεται η σημασία του διαδικαστικού σφάλματος στη συγκεκριμένη υπόθεση (Ενότητα Β.2). Τέλος καταγράφονται οι νέες εξουσίες που αναγνωρίστηκαν στον διοικητικό δικαστή να απέχει από την ακύρωση μιας παράνομης διοικητικής πράξης σε συνδυασμό με τις πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με τον περιορισμό του παρεμπίπτοντος ελέγχου των τυπικών και διαδικαστικών πλημμελειών κανονιστικών πράξεων μετά την παρέλευση της προθεσμίας για ευθεία προσβολή τους (Ενότητα Β.3).","abstract_has_math":false,"creators":["Ασημάκη Πολυτίμη","Asimaki Polytimi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:42Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2860262"],"render_values":[{"text":"uoadl:2860262","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2860262","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2860262","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2860262","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ασημάκη Πολυτίμη","Asimaki Polytimi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2860262","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2860262"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα μελέτη εξετάζονται οι συνέπειες της παράβασης κανόνων της διοικητικής διαδικασίας ως προς το κύρος της εκδιδόμενης διοικητικής πράξης παρακολουθώντας τις παραδοχές και τις εξελίξεις της ελληνικής και γαλλικής έννομης τάξης. H προσπάθεια που επιχειρεί ο διοικητικός δικαστής αλλά και ο νομοθέτης για την ανεύρεση μιας νέας ισορροπίας μεταξύ της νομιμότητας, της αποτελεσματικότητας της διοικητικής δράσης και της ασφάλειας δικαίου είναι αναμφίβολα μια από τις σπουδαιότερες εξελίξεις του διοικητικού δικαίου τα τελευταία χρόνια. Στο επίκεντρο αυτής της προβληματικής βρίσκεται η διάσωση του κύρους των διοικητικών πράξεων που πάσχουν από διαδικαστικές πλημμέλειες. Το Κεφάλαιο Α αφιερώνεται στη μελέτη της λειτουργίας των διαδικαστικών τύπων σε σχέση με τον δικαστικό έλεγχο της παραβίασής τους. Αρχικώς, αναζητούνται οι λόγοι κατοχύρωσης κανόνων διοικητικής διαδικασίας μέσα από την παρακολούθηση των ιστορικών και νομικών εξελίξεων που συνέθεσαν το κατάλληλο πλαίσιο της αναμόρφωσης της σχέσης του διοικουμένου με τη Διοίκηση για την υιοθέτηση κανόνων που απέβλεψαν τόσο στη διοικητική αποτελεσματικότητα όσο και στην προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη (Ενότητα Α.1). Έπειτα, αναλύεται ως κοινό σημείο εκκίνησης του γαλλικού και ελληνικού διοικητικού δικαίου, η απαίτηση παράβασης διαδικαστικού κανόνα που είναι ουσιώδης για την επέλευση της συνέπειας της ακύρωσης μιας διοικητικής πράξης λόγω διαδικαστικής παρανομίας (Ενότητα Α.2). Στο Κεφάλαιο Β εξετάζονται τα νομικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για την σχετικοποίηση της ακύρωσης ως συνέπειας των παραβάσεων κανόνων της διοικητικής διαδικασίας. Σε πρώτη φάση, επιχειρείται η παρουσίαση των περιοριστικών προϋποθέσεων που εισήγαγε η θεωρία της αλυσιτέλειας (Ενότητα Β.1). Έπειτα, αναλύεται η νομολογιακή προσέγγιση που ακολουθήθηκε κατεξοχήν στη Γαλλία με την απόφαση Danthony κατά την οποία εξετάζεται η σημασία του διαδικαστικού σφάλματος στη συγκεκριμένη υπόθεση (Ενότητα Β.2). Τέλος καταγράφονται οι νέες εξουσίες που αναγνωρίστηκαν στον διοικητικό δικαστή να απέχει από την ακύρωση μιας παράνομης διοικητικής πράξης σε συνδυασμό με τις πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με τον περιορισμό του παρεμπίπτοντος ελέγχου των τυπικών και διαδικαστικών πλημμελειών κανονιστικών πράξεων μετά την παρέλευση της προθεσμίας για ευθεία προσβολή τους (Ενότητα Β.3).","The establishment of administrative procedure rules has taken place in the context of a reform of the State and the need to re-explore the relation of the individuals with the administration. The new administrative law has been developed due to a process of modernisation and reform. The concept of “administrative democracy” required the establishment of detailed procedural rules to enable participation and to increase attention to cooperation and co-decision as well as to transparency, disclosure and access to information, hearings, and reasoned decisions. This “proceduralisation” of administrative action had as a primary goal the protection of the citizens rights but have been also closely associated with the need for an effective administration. During the first period of their elaboration, procedural rules have been considered as the medium to protect individual rights against the exercise of the administrative intervention. They have been associated with the need to maintain a high level of efficiency of the administrative mechanism. During the time though, several exceptions have been adopted to the rule of the annulment of administrative acts in cases where procedural rules are infringed in Greek and French case-law. Initially, only major procedural errors would lead to the annulment of an administrative act. As administrative law evolved, a pragmatic approach has been followed as to the impact of procedural deficiencies. Αccording to French jurisprudence, a procedural deficiency leads to the annulment of the act only if it had influenced the essence of the decision or in case the influenced person has been deprived of a guarantee. In Greek case-law, a plea for annulment of an act concerning a procedural deficiency in its adoption would be rejected in case the administrative authority has no discretionary power to adopt the act with a different content. A fair balance between the need to achieve greater administrative efficiency and the obligation to protect individual rights and the right to fair trial turns out to be crucial for the treatment of administrative procedural rules."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι συνέπειες της παράβασης κανόνων της διοικητικής διαδικασίας ως προς το κύρος της εκδιδόμενης διοικητικής πράξης κατά το ελληνικό και γαλλικό δίκαιο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ασημάκη Πολυτίμη","Asimaki Polytimi"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Στην παρούσα μελέτη εξετάζονται οι συνέπειες της παράβασης κανόνων της διοικητικής διαδικασίας ως προς το κύρος της εκδιδόμενης διοικητικής πράξης παρακολουθώντας τις παραδοχές και τις εξελίξεις της ελληνικής και γαλλικής έννομης τάξης. H προσπάθεια που επιχειρεί ο διοικητικός δικαστής αλλά και ο νομοθέτης για την ανεύρεση μιας νέας ισορροπίας μεταξύ της νομιμότητας, της αποτελεσματικότητας της διοικητικής δράσης και της ασφάλειας δικαίου είναι αναμφίβολα μια από τις σπουδαιότερες εξελίξεις του διοικητικού δικαίου τα τελευταία χρόνια. Στο επίκεντρο αυτής της προβληματικής βρίσκεται η διάσωση του κύρους των διοικητικών πράξεων που πάσχουν από διαδικαστικές πλημμέλειες. Το Κεφάλαιο Α αφιερώνεται στη μελέτη της λειτουργίας των διαδικαστικών τύπων σε σχέση με τον δικαστικό έλεγχο της παραβίασής τους. Αρχικώς, αναζητούνται οι λόγοι κατοχύρωσης κανόνων διοικητικής διαδικασίας μέσα από την παρακολούθηση των ιστορικών και νομικών εξελίξεων που συνέθεσαν το κατάλληλο πλαίσιο της αναμόρφωσης της σχέσης του διοικουμένου με τη Διοίκηση για την υιοθέτηση κανόνων που απέβλεψαν τόσο στη διοικητική αποτελεσματικότητα όσο και στην προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη (Ενότητα Α.1). Έπειτα, αναλύεται ως κοινό σημείο εκκίνησης του γαλλικού και ελληνικού διοικητικού δικαίου, η απαίτηση παράβασης διαδικαστικού κανόνα που είναι ουσιώδης για την επέλευση της συνέπειας της ακύρωσης μιας διοικητικής πράξης λόγω διαδικαστικής παρανομίας (Ενότητα Α.2). Στο Κεφάλαιο Β εξετάζονται τα νομικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για την σχετικοποίηση της ακύρωσης ως συνέπειας των παραβάσεων κανόνων της διοικητικής διαδικασίας. Σε πρώτη φάση, επιχειρείται η παρουσίαση των περιοριστικών προϋποθέσεων που εισήγαγε η θεωρία της αλυσιτέλειας (Ενότητα Β.1). Έπειτα, αναλύεται η νομολογιακή προσέγγιση που ακολουθήθηκε κατεξοχήν στη Γαλλία με την απόφαση Danthony κατά την οποία εξετάζεται η σημασία του διαδικαστικού σφάλματος στη συγκεκριμένη υπόθεση (Ενότητα Β.2). Τέλος καταγράφονται οι νέες εξουσίες που αναγνωρίστηκαν στον διοικητικό δικαστή να απέχει από την ακύρωση μιας παράνομης διοικητικής πράξης σε συνδυασμό με τις πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με τον περιορισμό του παρεμπίπτοντος ελέγχου των τυπικών και διαδικαστικών πλημμελειών κανονιστικών πράξεων μετά την παρέλευση της προθεσμίας για ευθεία προσβολή τους (Ενότητα Β.3).","The establishment of administrative procedure rules has taken place in the context of a reform of the State and the need to re-explore the relation of the individuals with the administration. The new administrative law has been developed due to a process of modernisation and reform. The concept of “administrative democracy” required the establishment of detailed procedural rules to enable participation and to increase attention to cooperation and co-decision as well as to transparency, disclosure and access to information, hearings, and reasoned decisions. This “proceduralisation” of administrative action had as a primary goal the protection of the citizens rights but have been also closely associated with the need for an effective administration. During the first period of their elaboration, procedural rules have been considered as the medium to protect individual rights against the exercise of the administrative intervention. They have been associated with the need to maintain a high level of efficiency of the administrative mechanism. During the time though, several exceptions have been adopted to the rule of the annulment of administrative acts in cases where procedural rules are infringed in Greek and French case-law. Initially, only major procedural errors would lead to the annulment of an administrative act. As administrative law evolved, a pragmatic approach has been followed as to the impact of procedural deficiencies. Αccording to French jurisprudence, a procedural deficiency leads to the annulment of the act only if it had influenced the essence of the decision or in case the influenced person has been deprived of a guarantee. In Greek case-law, a plea for annulment of an act concerning a procedural deficiency in its adoption would be rejected in case the administrative authority has no discretionary power to adopt the act with a different content. A fair balance between the need to achieve greater administrative efficiency and the obligation to protect individual rights and the right to fair trial turns out to be crucial for the treatment of administrative procedural rules."],"dc:identifier":["uoadl:2860262","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2860262"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Οι συνέπειες της παράβασης κανόνων της διοικητικής διαδικασίας ως προς το κύρος της εκδιδόμενης διοικητικής πράξης κατά το ελληνικό και γαλλικό δίκαιο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:42Z"}