{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2861741"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2861741","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος της διάγνωσης στην εκπαιδευτική διαδικασία σύμφωνα με τις απόψεις και τις εμπειρίες των Νηπιαγωγών γενικών τμημάτων και τμημάτων ένταξης","abstract":"Οι διαγνωστικές διαδικασίες ως μέσο διαμόρφωσης της εκπαιδευτικής πορείας κάποιων μαθητών διευρύνονται μέσω της αύξησης των κατηγοριοποιήσεων, του αυξανόμενου όγκου εργασίας των διαγνωστικών κέντρων και ενισχύονται μέσω της βαρύτητας που αποδίδει σε αυτές η εκπαιδευτική πολιτική. Παράλληλα, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να ανιχνεύσουν, να παραπέμψουν και να διαχειριστούν τις διαγνώσεις μαθητών με τον αποτελεσματικότερο τρόπο. Η παρούσα ποιοτική έρευνα επιχειρεί να διερευνήσει τις απόψεις και τις εμπειρίες Νηπιαγωγών σε γενικά τμήματα και τμήματα ένταξης, αναφορικά με το ρόλο της διάγνωσης στην εκπαιδευτική τους καθημερινότητα. Μεθοδολογικά, για τη συλλογή δεδομένων ελήφθησαν είκοσι ημι-δομημένες συνεντεύξεις και τα ευρήματα παρουσιάζονται και αναλύονται με το εργαλείο της ανάλυσης περιεχομένου. Το ζήτημα εξετάζεται κριτικά από τη σκοπιά των αρχών της Ενταξιακής Εκπαίδευσης και των σύγχρονων ερμηνευτικών προσεγγίσεων της αναπηρίας, σε σχέση με την επίδραση της διάγνωσης στις εκπαιδευτικές προσδοκίες και πρακτικές, αλλά και τις προοπτικές ή τους αποκλεισμούς που γεννά για το μαθητή η απόδοση μιας διαγνωστικής ετικέτας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης καταδεικνύουν τον κυριαρχικό ρόλο της διάγνωσης στην εκπαίδευση ως προς την κατηγοριοποίηση του μαθητικού πληθυσμού, την επιβολή συγκεκριμένου εκπαιδευτικού πλαισίου, τη διαμόρφωση εκπαιδευτικών προσδοκιών και πρακτικών και τον καθορισμό αρμοδιοτήτων μεταξύ των εκπαιδευτικών. Η νοηματοδότηση της αναπηρίας με όρους κλινικότητας/ελλείμματος και ‘προσωπικής τραγωδίας’, σε συνδυασμό με τις περιοριστικές θεωρήσεις της ένταξης, φαίνεται πως επηρεάζουν τις τοποθετήσεις των Νηπιαγωγών απέναντι στις διαγνωστικές διαδικασίες. Ειδικότερα, επισημαίνεται από το δείγμα η κορυφαία αναγκαιότητα της έγκαιρης διάγνωσης της αναπηρίας ή/και της ειδικής εκπαιδευτικής ανάγκης στην Προσχολική Εκπαίδευση. Συμπερασματικά, σύμφωνα με τα ευρήματα της παρούσας έρευνας η διαγνωστική εικόνα και ο τρόπος που αυτή χρησιμοποιείται στην εκπαίδευση, ενισχύει τη δυναμική ετικετοποίησης και στιγματισμού των συγκεκριμένων μαθητών.","abstract_html":"Οι διαγνωστικές διαδικασίες ως μέσο διαμόρφωσης της εκπαιδευτικής πορείας κάποιων μαθητών διευρύνονται μέσω της αύξησης των κατηγοριοποιήσεων, του αυξανόμενου όγκου εργασίας των διαγνωστικών κέντρων και ενισχύονται μέσω της βαρύτητας που αποδίδει σε αυτές η εκπαιδευτική πολιτική. Παράλληλα, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να ανιχνεύσουν, να παραπέμψουν και να διαχειριστούν τις διαγνώσεις μαθητών με τον αποτελεσματικότερο τρόπο. Η παρούσα ποιοτική έρευνα επιχειρεί να διερευνήσει τις απόψεις και τις εμπειρίες Νηπιαγωγών σε γενικά τμήματα και τμήματα ένταξης, αναφορικά με το ρόλο της διάγνωσης στην εκπαιδευτική τους καθημερινότητα. Μεθοδολογικά, για τη συλλογή δεδομένων ελήφθησαν είκοσι ημι-δομημένες συνεντεύξεις και τα ευρήματα παρουσιάζονται και αναλύονται με το εργαλείο της ανάλυσης περιεχομένου. Το ζήτημα εξετάζεται κριτικά από τη σκοπιά των αρχών της Ενταξιακής Εκπαίδευσης και των σύγχρονων ερμηνευτικών προσεγγίσεων της αναπηρίας, σε σχέση με την επίδραση της διάγνωσης στις εκπαιδευτικές προσδοκίες και πρακτικές, αλλά και τις προοπτικές ή τους αποκλεισμούς που γεννά για το μαθητή η απόδοση μιας διαγνωστικής ετικέτας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης καταδεικνύουν τον κυριαρχικό ρόλο της διάγνωσης στην εκπαίδευση ως προς την κατηγοριοποίηση του μαθητικού πληθυσμού, την επιβολή συγκεκριμένου εκπαιδευτικού πλαισίου, τη διαμόρφωση εκπαιδευτικών προσδοκιών και πρακτικών και τον καθορισμό αρμοδιοτήτων μεταξύ των εκπαιδευτικών. Η νοηματοδότηση της αναπηρίας με όρους κλινικότητας/ελλείμματος και ‘προσωπικής τραγωδίας’, σε συνδυασμό με τις περιοριστικές θεωρήσεις της ένταξης, φαίνεται πως επηρεάζουν τις τοποθετήσεις των Νηπιαγωγών απέναντι στις διαγνωστικές διαδικασίες. Ειδικότερα, επισημαίνεται από το δείγμα η κορυφαία αναγκαιότητα της έγκαιρης διάγνωσης της αναπηρίας ή/και της ειδικής εκπαιδευτικής ανάγκης στην Προσχολική Εκπαίδευση. Συμπερασματικά, σύμφωνα με τα ευρήματα της παρούσας έρευνας η διαγνωστική εικόνα και ο τρόπος που αυτή χρησιμοποιείται στην εκπαίδευση, ενισχύει τη δυναμική ετικετοποίησης και στιγματισμού των συγκεκριμένων μαθητών.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταύρου Κωνσταντίνα","Stavrou Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:45Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2861741"],"render_values":[{"text":"uoadl:2861741","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2861741","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2861741","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2861741","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταύρου Κωνσταντίνα","Stavrou Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2861741","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2861741"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι διαγνωστικές διαδικασίες ως μέσο διαμόρφωσης της εκπαιδευτικής πορείας κάποιων μαθητών διευρύνονται μέσω της αύξησης των κατηγοριοποιήσεων, του αυξανόμενου όγκου εργασίας των διαγνωστικών κέντρων και ενισχύονται μέσω της βαρύτητας που αποδίδει σε αυτές η εκπαιδευτική πολιτική. Παράλληλα, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να ανιχνεύσουν, να παραπέμψουν και να διαχειριστούν τις διαγνώσεις μαθητών με τον αποτελεσματικότερο τρόπο. Η παρούσα ποιοτική έρευνα επιχειρεί να διερευνήσει τις απόψεις και τις εμπειρίες Νηπιαγωγών σε γενικά τμήματα και τμήματα ένταξης, αναφορικά με το ρόλο της διάγνωσης στην εκπαιδευτική τους καθημερινότητα. Μεθοδολογικά, για τη συλλογή δεδομένων ελήφθησαν είκοσι ημι-δομημένες συνεντεύξεις και τα ευρήματα παρουσιάζονται και αναλύονται με το εργαλείο της ανάλυσης περιεχομένου. Το ζήτημα εξετάζεται κριτικά από τη σκοπιά των αρχών της Ενταξιακής Εκπαίδευσης και των σύγχρονων ερμηνευτικών προσεγγίσεων της αναπηρίας, σε σχέση με την επίδραση της διάγνωσης στις εκπαιδευτικές προσδοκίες και πρακτικές, αλλά και τις προοπτικές ή τους αποκλεισμούς που γεννά για το μαθητή η απόδοση μιας διαγνωστικής ετικέτας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης καταδεικνύουν τον κυριαρχικό ρόλο της διάγνωσης στην εκπαίδευση ως προς την κατηγοριοποίηση του μαθητικού πληθυσμού, την επιβολή συγκεκριμένου εκπαιδευτικού πλαισίου, τη διαμόρφωση εκπαιδευτικών προσδοκιών και πρακτικών και τον καθορισμό αρμοδιοτήτων μεταξύ των εκπαιδευτικών. Η νοηματοδότηση της αναπηρίας με όρους κλινικότητας/ελλείμματος και ‘προσωπικής τραγωδίας’, σε συνδυασμό με τις περιοριστικές θεωρήσεις της ένταξης, φαίνεται πως επηρεάζουν τις τοποθετήσεις των Νηπιαγωγών απέναντι στις διαγνωστικές διαδικασίες. Ειδικότερα, επισημαίνεται από το δείγμα η κορυφαία αναγκαιότητα της έγκαιρης διάγνωσης της αναπηρίας ή/και της ειδικής εκπαιδευτικής ανάγκης στην Προσχολική Εκπαίδευση. Συμπερασματικά, σύμφωνα με τα ευρήματα της παρούσας έρευνας η διαγνωστική εικόνα και ο τρόπος που αυτή χρησιμοποιείται στην εκπαίδευση, ενισχύει τη δυναμική ετικετοποίησης και στιγματισμού των συγκεκριμένων μαθητών.","The diagnostic procedures as a mean for the formation of the educational pathways of some students are being expanded through the increasement of categorization, the workload of the diagnostic centers and are being empowered through the significance attached from the educational policy. At the same time, the educators have to trace, refer and deal effectively with the pupils’ diagnoses. The current qualitative research aims to investigate the views and experiences of preschool teachers of mainstream and integration classes, concerning the role of diagnosis in their everyday school life. Regarding methodology issues, for the collection of the data twenty semi-structured interviews were taken and the data was presented and analyzed using the content analysis tool. The subject is critically examined by using the principles of Inclusive Education and the contemporary interpretative approaches for disability, in relation to the impact of diagnosis on the teacher’s expectations and practices, as well as to the prospects or exclusions that follow the assignment of a diagnostic label with specific characteristics. The main results of the current study show the dominant role of diagnosis in education, in relation to the classification of students’ population, the imposition of a school structure, the formation of teacher’s expectations and practices and finally the assignment of specific responsibilities among teachers. The medical/deficient content and the ‘personal tragedy’ meaning given to disability, along with the restrictive concepts for inclusion, seem to affect the views of the preschool teachers towards the diagnostic procedures. Specifically, the sample refers to the paramount need for the timely discovery of disability and/or special education need during Preschool Education. Concluding, according to the findings of the specific research, the diagnostic interpretation and the way it is used in schools, reinforces the reality of labelling and stigmatization of these students."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος της διάγνωσης στην εκπαιδευτική διαδικασία σύμφωνα με τις απόψεις και τις εμπειρίες των Νηπιαγωγών γενικών τμημάτων και τμημάτων ένταξης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταύρου Κωνσταντίνα","Stavrou Konstantina"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Οι διαγνωστικές διαδικασίες ως μέσο διαμόρφωσης της εκπαιδευτικής πορείας κάποιων μαθητών διευρύνονται μέσω της αύξησης των κατηγοριοποιήσεων, του αυξανόμενου όγκου εργασίας των διαγνωστικών κέντρων και ενισχύονται μέσω της βαρύτητας που αποδίδει σε αυτές η εκπαιδευτική πολιτική. Παράλληλα, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να ανιχνεύσουν, να παραπέμψουν και να διαχειριστούν τις διαγνώσεις μαθητών με τον αποτελεσματικότερο τρόπο. Η παρούσα ποιοτική έρευνα επιχειρεί να διερευνήσει τις απόψεις και τις εμπειρίες Νηπιαγωγών σε γενικά τμήματα και τμήματα ένταξης, αναφορικά με το ρόλο της διάγνωσης στην εκπαιδευτική τους καθημερινότητα. Μεθοδολογικά, για τη συλλογή δεδομένων ελήφθησαν είκοσι ημι-δομημένες συνεντεύξεις και τα ευρήματα παρουσιάζονται και αναλύονται με το εργαλείο της ανάλυσης περιεχομένου. Το ζήτημα εξετάζεται κριτικά από τη σκοπιά των αρχών της Ενταξιακής Εκπαίδευσης και των σύγχρονων ερμηνευτικών προσεγγίσεων της αναπηρίας, σε σχέση με την επίδραση της διάγνωσης στις εκπαιδευτικές προσδοκίες και πρακτικές, αλλά και τις προοπτικές ή τους αποκλεισμούς που γεννά για το μαθητή η απόδοση μιας διαγνωστικής ετικέτας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης καταδεικνύουν τον κυριαρχικό ρόλο της διάγνωσης στην εκπαίδευση ως προς την κατηγοριοποίηση του μαθητικού πληθυσμού, την επιβολή συγκεκριμένου εκπαιδευτικού πλαισίου, τη διαμόρφωση εκπαιδευτικών προσδοκιών και πρακτικών και τον καθορισμό αρμοδιοτήτων μεταξύ των εκπαιδευτικών. Η νοηματοδότηση της αναπηρίας με όρους κλινικότητας/ελλείμματος και ‘προσωπικής τραγωδίας’, σε συνδυασμό με τις περιοριστικές θεωρήσεις της ένταξης, φαίνεται πως επηρεάζουν τις τοποθετήσεις των Νηπιαγωγών απέναντι στις διαγνωστικές διαδικασίες. Ειδικότερα, επισημαίνεται από το δείγμα η κορυφαία αναγκαιότητα της έγκαιρης διάγνωσης της αναπηρίας ή/και της ειδικής εκπαιδευτικής ανάγκης στην Προσχολική Εκπαίδευση. Συμπερασματικά, σύμφωνα με τα ευρήματα της παρούσας έρευνας η διαγνωστική εικόνα και ο τρόπος που αυτή χρησιμοποιείται στην εκπαίδευση, ενισχύει τη δυναμική ετικετοποίησης και στιγματισμού των συγκεκριμένων μαθητών.","The diagnostic procedures as a mean for the formation of the educational pathways of some students are being expanded through the increasement of categorization, the workload of the diagnostic centers and are being empowered through the significance attached from the educational policy. At the same time, the educators have to trace, refer and deal effectively with the pupils’ diagnoses. The current qualitative research aims to investigate the views and experiences of preschool teachers of mainstream and integration classes, concerning the role of diagnosis in their everyday school life. Regarding methodology issues, for the collection of the data twenty semi-structured interviews were taken and the data was presented and analyzed using the content analysis tool. The subject is critically examined by using the principles of Inclusive Education and the contemporary interpretative approaches for disability, in relation to the impact of diagnosis on the teacher’s expectations and practices, as well as to the prospects or exclusions that follow the assignment of a diagnostic label with specific characteristics. The main results of the current study show the dominant role of diagnosis in education, in relation to the classification of students’ population, the imposition of a school structure, the formation of teacher’s expectations and practices and finally the assignment of specific responsibilities among teachers. The medical/deficient content and the ‘personal tragedy’ meaning given to disability, along with the restrictive concepts for inclusion, seem to affect the views of the preschool teachers towards the diagnostic procedures. Specifically, the sample refers to the paramount need for the timely discovery of disability and/or special education need during Preschool Education. Concluding, according to the findings of the specific research, the diagnostic interpretation and the way it is used in schools, reinforces the reality of labelling and stigmatization of these students."],"dc:identifier":["uoadl:2861741","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2861741"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Ο ρόλος της διάγνωσης στην εκπαιδευτική διαδικασία σύμφωνα με τις απόψεις και τις εμπειρίες των Νηπιαγωγών γενικών τμημάτων και τμημάτων ένταξης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:45Z"}