{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2861775"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2861775","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το έγκλημα της απιστίας του άρθρου 390 ΠΚ, με έμφαση στη λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων.","abstract":"Η παρούσα εργασία αποτελείται από δύο κεφάλαια. Στο πρώτο από αυτά εξετάζεται η ειδική υπόσταση του εγκλήματος της απιστίας και τα ειδικότερα ζητήματα που προκύπτουν σε σχέση με αυτήν. Η ευρεία διατύπωση της διάταξης του άρθρου 390 ΠΚ δημιουργεί την εντύπωση πως κάθε επιζήμια πράξη του διαχειριστή/επιμελητή ξένης περιουσίας πληροί την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της απιστίας. Το συμπέρασμα αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με βασικούς κανόνες της επιχειρηματικής πρακτικής, με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαία η τελεολογική συστολή της διάταξης με την προσθήκη άγραφων στοιχείων στην αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος. Το δεύτερο κεφάλαιο χωρίζεται σε τρία μέρη, στα οποία εξετάζονται ζητήματα που συνδέονται με τη λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων σε σχέση με την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απιστίας. Στο πρώτο μέρος, γίνεται αναφορά στον προερχόμενο από το εταιρικό δίκαιο κανόνα της επιχειρηματικής κρίσης, ο οποίος έχει εισαχθεί στην ελληνική έννομη τάξη και δύναται να καταστεί χρήσιμος και για το ποινικό δίκαιο. Στο δεύτερο μέρος, με αφορμή την νομολογιακή επεξεργασία του ζητήματος στη Γερμανία αλλά και τις σχετικές εγχώριες υποθέσεις, εξετάζεται το αν μπορεί να θεωρηθεί άπιστη συμπεριφορά η καταβολή ή λήψη δώρου στο πλαίσιο δωροδοκίας, καθώς και γενικότερα η σχέση μεταξύ των δύο αυτών εγκλημάτων. Τέλος, στο τρίτο μέρος αναλύεται ο πρόσφατος ν. 4472/2017 που αφορά την ποινική ευθύνη διαχειριστών στο πλαίσιο αναδιαρθρώσεων ή διαγραφών χρεών, καθώς και γενικότερα θέματα ποινικής ευθύνης στον τραπεζικό δανεισμό.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία αποτελείται από δύο κεφάλαια. Στο πρώτο από αυτά εξετάζεται η ειδική υπόσταση του εγκλήματος της απιστίας και τα ειδικότερα ζητήματα που προκύπτουν σε σχέση με αυτήν. Η ευρεία διατύπωση της διάταξης του άρθρου 390 ΠΚ δημιουργεί την εντύπωση πως κάθε επιζήμια πράξη του διαχειριστή/επιμελητή ξένης περιουσίας πληροί την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της απιστίας. Το συμπέρασμα αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με βασικούς κανόνες της επιχειρηματικής πρακτικής, με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαία η τελεολογική συστολή της διάταξης με την προσθήκη άγραφων στοιχείων στην αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος. Το δεύτερο κεφάλαιο χωρίζεται σε τρία μέρη, στα οποία εξετάζονται ζητήματα που συνδέονται με τη λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων σε σχέση με την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απιστίας. Στο πρώτο μέρος, γίνεται αναφορά στον προερχόμενο από το εταιρικό δίκαιο κανόνα της επιχειρηματικής κρίσης, ο οποίος έχει εισαχθεί στην ελληνική έννομη τάξη και δύναται να καταστεί χρήσιμος και για το ποινικό δίκαιο. Στο δεύτερο μέρος, με αφορμή την νομολογιακή επεξεργασία του ζητήματος στη Γερμανία αλλά και τις σχετικές εγχώριες υποθέσεις, εξετάζεται το αν μπορεί να θεωρηθεί άπιστη συμπεριφορά η καταβολή ή λήψη δώρου στο πλαίσιο δωροδοκίας, καθώς και γενικότερα η σχέση μεταξύ των δύο αυτών εγκλημάτων. Τέλος, στο τρίτο μέρος αναλύεται ο πρόσφατος ν. 4472/2017 που αφορά την ποινική ευθύνη διαχειριστών στο πλαίσιο αναδιαρθρώσεων ή διαγραφών χρεών, καθώς και γενικότερα θέματα ποινικής ευθύνης στον τραπεζικό δανεισμό.","abstract_has_math":false,"creators":["Σωτηρόπουλος Σπυρίδων","Sotiropoulos Spyridon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:45Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2861775"],"render_values":[{"text":"uoadl:2861775","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2861775","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2861775","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2861775","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σωτηρόπουλος Σπυρίδων","Sotiropoulos Spyridon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2861775","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2861775"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία αποτελείται από δύο κεφάλαια. Στο πρώτο από αυτά εξετάζεται η ειδική υπόσταση του εγκλήματος της απιστίας και τα ειδικότερα ζητήματα που προκύπτουν σε σχέση με αυτήν. Η ευρεία διατύπωση της διάταξης του άρθρου 390 ΠΚ δημιουργεί την εντύπωση πως κάθε επιζήμια πράξη του διαχειριστή/επιμελητή ξένης περιουσίας πληροί την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της απιστίας. Το συμπέρασμα αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με βασικούς κανόνες της επιχειρηματικής πρακτικής, με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαία η τελεολογική συστολή της διάταξης με την προσθήκη άγραφων στοιχείων στην αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος. Το δεύτερο κεφάλαιο χωρίζεται σε τρία μέρη, στα οποία εξετάζονται ζητήματα που συνδέονται με τη λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων σε σχέση με την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απιστίας. Στο πρώτο μέρος, γίνεται αναφορά στον προερχόμενο από το εταιρικό δίκαιο κανόνα της επιχειρηματικής κρίσης, ο οποίος έχει εισαχθεί στην ελληνική έννομη τάξη και δύναται να καταστεί χρήσιμος και για το ποινικό δίκαιο. Στο δεύτερο μέρος, με αφορμή την νομολογιακή επεξεργασία του ζητήματος στη Γερμανία αλλά και τις σχετικές εγχώριες υποθέσεις, εξετάζεται το αν μπορεί να θεωρηθεί άπιστη συμπεριφορά η καταβολή ή λήψη δώρου στο πλαίσιο δωροδοκίας, καθώς και γενικότερα η σχέση μεταξύ των δύο αυτών εγκλημάτων. Τέλος, στο τρίτο μέρος αναλύεται ο πρόσφατος ν. 4472/2017 που αφορά την ποινική ευθύνη διαχειριστών στο πλαίσιο αναδιαρθρώσεων ή διαγραφών χρεών, καθώς και γενικότερα θέματα ποινικής ευθύνης στον τραπεζικό δανεισμό.","This thesis consists of two chapters. The first examines the misappropriation of funds as a crime and the specific issues that arise in relation to it. The broad wording of the provision of Article 390 creates the impression that any detrimental act of the trustee / custodian of foreign property consists a crime. This conclusion, however, contradicts basic rules of business practice, making it necessary for the teleological contraction of the provision. Τhe second chapter is divided into three parts, which deal with issues related to making business decisions. In the first part, reference is made to the business judgement rule, which has been introduced into the Greek legal order and can also be useful for criminal law. In the second part, on the basis of the case-law of the issue in Germany and also the related domestic affairs, it is examined whether the payment or receipt of a gift in the context of bribery can also consist the crime of misappropriation of funds. Finally, the third part analyzes the recent law 4472/2017 concerning the criminal liability of administrators in the context of restructuring or debt write-offs, as well as general issues of criminal liability in bank lending."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το έγκλημα της απιστίας του άρθρου 390 ΠΚ, με έμφαση στη λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σωτηρόπουλος Σπυρίδων","Sotiropoulos Spyridon"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία αποτελείται από δύο κεφάλαια. Στο πρώτο από αυτά εξετάζεται η ειδική υπόσταση του εγκλήματος της απιστίας και τα ειδικότερα ζητήματα που προκύπτουν σε σχέση με αυτήν. Η ευρεία διατύπωση της διάταξης του άρθρου 390 ΠΚ δημιουργεί την εντύπωση πως κάθε επιζήμια πράξη του διαχειριστή/επιμελητή ξένης περιουσίας πληροί την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της απιστίας. Το συμπέρασμα αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με βασικούς κανόνες της επιχειρηματικής πρακτικής, με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαία η τελεολογική συστολή της διάταξης με την προσθήκη άγραφων στοιχείων στην αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος. Το δεύτερο κεφάλαιο χωρίζεται σε τρία μέρη, στα οποία εξετάζονται ζητήματα που συνδέονται με τη λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων σε σχέση με την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απιστίας. Στο πρώτο μέρος, γίνεται αναφορά στον προερχόμενο από το εταιρικό δίκαιο κανόνα της επιχειρηματικής κρίσης, ο οποίος έχει εισαχθεί στην ελληνική έννομη τάξη και δύναται να καταστεί χρήσιμος και για το ποινικό δίκαιο. Στο δεύτερο μέρος, με αφορμή την νομολογιακή επεξεργασία του ζητήματος στη Γερμανία αλλά και τις σχετικές εγχώριες υποθέσεις, εξετάζεται το αν μπορεί να θεωρηθεί άπιστη συμπεριφορά η καταβολή ή λήψη δώρου στο πλαίσιο δωροδοκίας, καθώς και γενικότερα η σχέση μεταξύ των δύο αυτών εγκλημάτων. Τέλος, στο τρίτο μέρος αναλύεται ο πρόσφατος ν. 4472/2017 που αφορά την ποινική ευθύνη διαχειριστών στο πλαίσιο αναδιαρθρώσεων ή διαγραφών χρεών, καθώς και γενικότερα θέματα ποινικής ευθύνης στον τραπεζικό δανεισμό.","This thesis consists of two chapters. The first examines the misappropriation of funds as a crime and the specific issues that arise in relation to it. The broad wording of the provision of Article 390 creates the impression that any detrimental act of the trustee / custodian of foreign property consists a crime. This conclusion, however, contradicts basic rules of business practice, making it necessary for the teleological contraction of the provision. Τhe second chapter is divided into three parts, which deal with issues related to making business decisions. In the first part, reference is made to the business judgement rule, which has been introduced into the Greek legal order and can also be useful for criminal law. In the second part, on the basis of the case-law of the issue in Germany and also the related domestic affairs, it is examined whether the payment or receipt of a gift in the context of bribery can also consist the crime of misappropriation of funds. Finally, the third part analyzes the recent law 4472/2017 concerning the criminal liability of administrators in the context of restructuring or debt write-offs, as well as general issues of criminal liability in bank lending."],"dc:identifier":["uoadl:2861775","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2861775"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Το έγκλημα της απιστίας του άρθρου 390 ΠΚ, με έμφαση στη λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:45Z"}