{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2862004"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2862004","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκριτική μελέτη της επιβάρυνσης, των στρατηγικών αντιμετώπισης και του οικογενειακού κλίματος φροντιστών ασθενών με άνοια και με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα.","abstract":"Εισαγωγή: Εκτενής βιβλιογραφία έχει καταδείξει τις επιπτώσεις της φροντίδας στις οικογένειες ασθενών με άνοια και με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα, όπως η ψύχωση και η κατάθλιψη. Δυσμενείς και συχνά αποδιοργανωτικές συνέπειες υπάρχουν τόσο για τον ασθενή όσο και για την οικογένεια . Ελάχιστες όμως είναι οι συγκριτικές μελέτες που έχουν γίνει σε σχέση με το πώς και αν διαφέρουν τα επίπεδα επιβάρυνσης , οι στρατηγικές αντιμετώπισης άγχους και η αλληλεπίδραση των οικογενειακών μελών μεταξύ των διαφορετικών ομάδων φροντιστών. Η παρούσα εργασία έχει δυο σκοπούς: πρώτον τη μελέτη της επιβάρυνσης , των στρατηγικών διαχείρισης άγχους και της οικογενειακής λειτουργίας μεταξύ δυο ομάδων φροντιστών (φροντιστών ασθενών με άνοια- φροντιστών ασθενών με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα) και δεύτερον την αναγνώριση των παραγόντων που συσχετίζονται με την επιβάρυνση του φροντιστή. Μέθοδος Το δείγμα αντλήθηκε από δυο πλαίσια. Είκοσι εννιά φροντιστές ασθενών με άνοια αξιολογήθηκαν στο Κέντρο Ημέρας της Ψυχογηριατρικής Εταιρείας «Ο Νέστωρ» και τριάντα φροντιστές ασθενών με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα (ψυχωτικές, συναισθηματικές διαταραχές) αξιολογήθηκαν στο Ψυχογηριατρικό Ιατρείο του Νοσοκομείου «Αττικόν». Οι φροντιστές αξιολογήθηκαν ως προς την επιβάρυνση (Zarit Burden Interview), τις στρατηγικές διαχείρισης άγχους (Brief Cope) και την οικογενειακή λειτουργία (Score 15 Index of Family Functioning and Change). Επιπλέον, οι ασθενείς με άνοια αξιολογήθηκαν γνωστικά, λειτουργικά και συμπεριφορικά με τη χρήση σταθμισμένων νευροψυχολογικών δοκιμασιών (Mini Mental State Examination, 15-item Geriatric Depression Scale, Katz Index of Independence in Activities of Daily Living, Instrumental Activities of Daily Living, Neuropsychiatric Inventory). Αποτελέσματα Οι δυο ομάδες φροντιστών δε διέφεραν ως προς την ηλικία, την εκπαίδευση, το φύλο, τη συγγενική σχέση με τον ασθενή και τη διαμονή. Το 41,38% των φροντιστών ασθενών με άνοια παρουσίαζε υψηλή επιβάρυνση (Zarit Burden Interview>40). Το αντίστοιχο ποσοστό υψηλής επιβάρυνσης στους φροντιστές ασθενών με ψυχιατρικά νοσήματα ήταν 33,33%. Οι φροντιστές ανοϊκών ασθενών παρουσίαζαν στατιστικά σημαντική υψηλότερη μέση τιμή στo σχεδιασμό, ως στρατηγική διαχείρισης του άγχους,(M=6,41, SD=1,40) σε σχέση με τους φροντιστές ψυχογηριατρικών ασθενών (Μ=5,57, SD=1,68, p=0,039). Όσον αφορά την οικογενειακή λειτουργία, οι φροντιστές ασθενών με ψυχογηριατρικά νοσήματα σημείωσαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερη μέση τιμή (Μ=10,76, SD= 3,35) στην αξιολόγηση των «δυνατών σημείων και ικανότητας προσαρμογής» από ότι οι φροντιστές ασθενών με άνοια (Μ=8,86 ,SD= 3,31, p=0,032). Ανάλυση πολλαπλής γραμμικής παλλινδρόμησης έδειξε ότι οι παράγοντες που συνδέονται ανεξάρτητα με την επιβάρυνση των φροντιστών ήταν: το θηλυκό φύλο (p=0,037), η μεγαλύτερη ηλικία του ασθενή (p=0,014), η μεγαλύτερη ηλικία έναρξης της νόσου (p=0,033), η υψηλότερη βαθμολογία στην υποκλίμακα «άρνηση» του ερωτηματολογίου στρατηγικών διαχείρισης άγχους (p=0,006) και η υψηλότερη βαθμολογία στην υποκλίμακα «δυνατά σημεία και ικανότητα προσαρμογής» του ερωτηματολογίου οικογενειακής λειτουργίας (p=0,001), η οποία αντιστοιχεί σε μικρότερη αίσθηση των φροντιστών ότι εισακούγονται στην οικογένεια και ότι βρίσκουν νέους τρόπους να αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις. Αντίθετα, με σταθμισμένη την επίδραση των παραπάνω παραγόντων, οι δυο ομάδες φροντιστών δεν παρουσιάζουν στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση στα επίπεδα επιβάρυνσης. Συμπέρασμα: H μελέτη επισημαίνει τα σχετικά υψηλά ποσοστά επιβάρυνσης τόσο για την ομάδα φροντιστών ανοϊκών ασθενών όσο για την ομάδα φροντιστών ψυχογηριατρικών ασθενών καθώς και τη μεγαλύτερη ικανότητα προσαρμογής στη νόσο που παρουσιάζουν οι φροντιστές ψυχογηριατρικών ασθενών σε σύγκριση με τους φροντιστές ανοϊκών ασθενών. Οι παράγοντες των ασθενών και των φροντιστών που σχετίστηκαν με την επιβάρυνση και στις δυο ομάδες επισημαίνουν την ανάγκη ύπαρξης παρεμβάσεων που θα βοηθάνε τους φροντιστές να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της νόσου και να υιοθετήσουν λειτουργικές στρατηγικές διαχείρισης άγχους.","abstract_html":"Εισαγωγή: Εκτενής βιβλιογραφία έχει καταδείξει τις επιπτώσεις της φροντίδας στις οικογένειες ασθενών με άνοια και με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα, όπως η ψύχωση και η κατάθλιψη. Δυσμενείς και συχνά αποδιοργανωτικές συνέπειες υπάρχουν τόσο για τον ασθενή όσο και για την οικογένεια . Ελάχιστες όμως είναι οι συγκριτικές μελέτες που έχουν γίνει σε σχέση με το πώς και αν διαφέρουν τα επίπεδα επιβάρυνσης , οι στρατηγικές αντιμετώπισης άγχους και η αλληλεπίδραση των οικογενειακών μελών μεταξύ των διαφορετικών ομάδων φροντιστών. Η παρούσα εργασία έχει δυο σκοπούς: πρώτον τη μελέτη της επιβάρυνσης , των στρατηγικών διαχείρισης άγχους και της οικογενειακής λειτουργίας μεταξύ δυο ομάδων φροντιστών (φροντιστών ασθενών με άνοια- φροντιστών ασθενών με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα) και δεύτερον την αναγνώριση των παραγόντων που συσχετίζονται με την επιβάρυνση του φροντιστή. Μέθοδος Το δείγμα αντλήθηκε από δυο πλαίσια. Είκοσι εννιά φροντιστές ασθενών με άνοια αξιολογήθηκαν στο Κέντρο Ημέρας της Ψυχογηριατρικής Εταιρείας «Ο Νέστωρ» και τριάντα φροντιστές ασθενών με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα (ψυχωτικές, συναισθηματικές διαταραχές) αξιολογήθηκαν στο Ψυχογηριατρικό Ιατρείο του Νοσοκομείου «Αττικόν». Οι φροντιστές αξιολογήθηκαν ως προς την επιβάρυνση (Zarit Burden Interview), τις στρατηγικές διαχείρισης άγχους (Brief Cope) και την οικογενειακή λειτουργία (Score 15 Index of Family Functioning and Change). Επιπλέον, οι ασθενείς με άνοια αξιολογήθηκαν γνωστικά, λειτουργικά και συμπεριφορικά με τη χρήση σταθμισμένων νευροψυχολογικών δοκιμασιών (Mini Mental State Examination, 15-item Geriatric Depression Scale, Katz Index of Independence in Activities of Daily Living, Instrumental Activities of Daily Living, Neuropsychiatric Inventory). Αποτελέσματα Οι δυο ομάδες φροντιστών δε διέφεραν ως προς την ηλικία, την εκπαίδευση, το φύλο, τη συγγενική σχέση με τον ασθενή και τη διαμονή. Το 41,38% των φροντιστών ασθενών με άνοια παρουσίαζε υψηλή επιβάρυνση (Zarit Burden Interview&gt;40). Το αντίστοιχο ποσοστό υψηλής επιβάρυνσης στους φροντιστές ασθενών με ψυχιατρικά νοσήματα ήταν 33,33%. Οι φροντιστές ανοϊκών ασθενών παρουσίαζαν στατιστικά σημαντική υψηλότερη μέση τιμή στo σχεδιασμό, ως στρατηγική διαχείρισης του άγχους,(M=6,41, SD=1,40) σε σχέση με τους φροντιστές ψυχογηριατρικών ασθενών (Μ=5,57, SD=1,68, p=0,039). Όσον αφορά την οικογενειακή λειτουργία, οι φροντιστές ασθενών με ψυχογηριατρικά νοσήματα σημείωσαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερη μέση τιμή (Μ=10,76, SD= 3,35) στην αξιολόγηση των «δυνατών σημείων και ικανότητας προσαρμογής» από ότι οι φροντιστές ασθενών με άνοια (Μ=8,86 ,SD= 3,31, p=0,032). Ανάλυση πολλαπλής γραμμικής παλλινδρόμησης έδειξε ότι οι παράγοντες που συνδέονται ανεξάρτητα με την επιβάρυνση των φροντιστών ήταν: το θηλυκό φύλο (p=0,037), η μεγαλύτερη ηλικία του ασθενή (p=0,014), η μεγαλύτερη ηλικία έναρξης της νόσου (p=0,033), η υψηλότερη βαθμολογία στην υποκλίμακα «άρνηση» του ερωτηματολογίου στρατηγικών διαχείρισης άγχους (p=0,006) και η υψηλότερη βαθμολογία στην υποκλίμακα «δυνατά σημεία και ικανότητα προσαρμογής» του ερωτηματολογίου οικογενειακής λειτουργίας (p=0,001), η οποία αντιστοιχεί σε μικρότερη αίσθηση των φροντιστών ότι εισακούγονται στην οικογένεια και ότι βρίσκουν νέους τρόπους να αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις. Αντίθετα, με σταθμισμένη την επίδραση των παραπάνω παραγόντων, οι δυο ομάδες φροντιστών δεν παρουσιάζουν στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση στα επίπεδα επιβάρυνσης. Συμπέρασμα: H μελέτη επισημαίνει τα σχετικά υψηλά ποσοστά επιβάρυνσης τόσο για την ομάδα φροντιστών ανοϊκών ασθενών όσο για την ομάδα φροντιστών ψυχογηριατρικών ασθενών καθώς και τη μεγαλύτερη ικανότητα προσαρμογής στη νόσο που παρουσιάζουν οι φροντιστές ψυχογηριατρικών ασθενών σε σύγκριση με τους φροντιστές ανοϊκών ασθενών. Οι παράγοντες των ασθενών και των φροντιστών που σχετίστηκαν με την επιβάρυνση και στις δυο ομάδες επισημαίνουν την ανάγκη ύπαρξης παρεμβάσεων που θα βοηθάνε τους φροντιστές να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της νόσου και να υιοθετήσουν λειτουργικές στρατηγικές διαχείρισης άγχους.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοτρώτσου Ειρήνη","Kotrotsou Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2862004"],"render_values":[{"text":"uoadl:2862004","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862004","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862004","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2862004","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοτρώτσου Ειρήνη","Kotrotsou Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2862004","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862004"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Εκτενής βιβλιογραφία έχει καταδείξει τις επιπτώσεις της φροντίδας στις οικογένειες ασθενών με άνοια και με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα, όπως η ψύχωση και η κατάθλιψη. Δυσμενείς και συχνά αποδιοργανωτικές συνέπειες υπάρχουν τόσο για τον ασθενή όσο και για την οικογένεια . Ελάχιστες όμως είναι οι συγκριτικές μελέτες που έχουν γίνει σε σχέση με το πώς και αν διαφέρουν τα επίπεδα επιβάρυνσης , οι στρατηγικές αντιμετώπισης άγχους και η αλληλεπίδραση των οικογενειακών μελών μεταξύ των διαφορετικών ομάδων φροντιστών. Η παρούσα εργασία έχει δυο σκοπούς: πρώτον τη μελέτη της επιβάρυνσης , των στρατηγικών διαχείρισης άγχους και της οικογενειακής λειτουργίας μεταξύ δυο ομάδων φροντιστών (φροντιστών ασθενών με άνοια- φροντιστών ασθενών με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα) και δεύτερον την αναγνώριση των παραγόντων που συσχετίζονται με την επιβάρυνση του φροντιστή. Μέθοδος Το δείγμα αντλήθηκε από δυο πλαίσια. Είκοσι εννιά φροντιστές ασθενών με άνοια αξιολογήθηκαν στο Κέντρο Ημέρας της Ψυχογηριατρικής Εταιρείας «Ο Νέστωρ» και τριάντα φροντιστές ασθενών με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα (ψυχωτικές, συναισθηματικές διαταραχές) αξιολογήθηκαν στο Ψυχογηριατρικό Ιατρείο του Νοσοκομείου «Αττικόν». Οι φροντιστές αξιολογήθηκαν ως προς την επιβάρυνση (Zarit Burden Interview), τις στρατηγικές διαχείρισης άγχους (Brief Cope) και την οικογενειακή λειτουργία (Score 15 Index of Family Functioning and Change). Επιπλέον, οι ασθενείς με άνοια αξιολογήθηκαν γνωστικά, λειτουργικά και συμπεριφορικά με τη χρήση σταθμισμένων νευροψυχολογικών δοκιμασιών (Mini Mental State Examination, 15-item Geriatric Depression Scale, Katz Index of Independence in Activities of Daily Living, Instrumental Activities of Daily Living, Neuropsychiatric Inventory). Αποτελέσματα Οι δυο ομάδες φροντιστών δε διέφεραν ως προς την ηλικία, την εκπαίδευση, το φύλο, τη συγγενική σχέση με τον ασθενή και τη διαμονή. Το 41,38% των φροντιστών ασθενών με άνοια παρουσίαζε υψηλή επιβάρυνση (Zarit Burden Interview>40). Το αντίστοιχο ποσοστό υψηλής επιβάρυνσης στους φροντιστές ασθενών με ψυχιατρικά νοσήματα ήταν 33,33%. Οι φροντιστές ανοϊκών ασθενών παρουσίαζαν στατιστικά σημαντική υψηλότερη μέση τιμή στo σχεδιασμό, ως στρατηγική διαχείρισης του άγχους,(M=6,41, SD=1,40) σε σχέση με τους φροντιστές ψυχογηριατρικών ασθενών (Μ=5,57, SD=1,68, p=0,039). Όσον αφορά την οικογενειακή λειτουργία, οι φροντιστές ασθενών με ψυχογηριατρικά νοσήματα σημείωσαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερη μέση τιμή (Μ=10,76, SD= 3,35) στην αξιολόγηση των «δυνατών σημείων και ικανότητας προσαρμογής» από ότι οι φροντιστές ασθενών με άνοια (Μ=8,86 ,SD= 3,31, p=0,032). Ανάλυση πολλαπλής γραμμικής παλλινδρόμησης έδειξε ότι οι παράγοντες που συνδέονται ανεξάρτητα με την επιβάρυνση των φροντιστών ήταν: το θηλυκό φύλο (p=0,037), η μεγαλύτερη ηλικία του ασθενή (p=0,014), η μεγαλύτερη ηλικία έναρξης της νόσου (p=0,033), η υψηλότερη βαθμολογία στην υποκλίμακα «άρνηση» του ερωτηματολογίου στρατηγικών διαχείρισης άγχους (p=0,006) και η υψηλότερη βαθμολογία στην υποκλίμακα «δυνατά σημεία και ικανότητα προσαρμογής» του ερωτηματολογίου οικογενειακής λειτουργίας (p=0,001), η οποία αντιστοιχεί σε μικρότερη αίσθηση των φροντιστών ότι εισακούγονται στην οικογένεια και ότι βρίσκουν νέους τρόπους να αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις. Αντίθετα, με σταθμισμένη την επίδραση των παραπάνω παραγόντων, οι δυο ομάδες φροντιστών δεν παρουσιάζουν στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση στα επίπεδα επιβάρυνσης. Συμπέρασμα: H μελέτη επισημαίνει τα σχετικά υψηλά ποσοστά επιβάρυνσης τόσο για την ομάδα φροντιστών ανοϊκών ασθενών όσο για την ομάδα φροντιστών ψυχογηριατρικών ασθενών καθώς και τη μεγαλύτερη ικανότητα προσαρμογής στη νόσο που παρουσιάζουν οι φροντιστές ψυχογηριατρικών ασθενών σε σύγκριση με τους φροντιστές ανοϊκών ασθενών. Οι παράγοντες των ασθενών και των φροντιστών που σχετίστηκαν με την επιβάρυνση και στις δυο ομάδες επισημαίνουν την ανάγκη ύπαρξης παρεμβάσεων που θα βοηθάνε τους φροντιστές να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της νόσου και να υιοθετήσουν λειτουργικές στρατηγικές διαχείρισης άγχους.","Background: Extensive literature has demonstrated the impact of caring for people with dementia and other psychogeriatric diseases, such as psychosis and depression. Negative and often detrimental effects there are both for patients and family. However, few comparative studies have assessed whether the levels of burden, the coping strategies and the family functioning differ among different groups of carers. This paper has a double purpose. Firstly, it aims to investigate the burden of caring, the coping strategies and the family functioning between two groups of caregivers (caregivers of dementia patients and caregivers of patients with other psychogeriatric diseases). Secondly,it aimsto identify factors associated with caregiver burden. Method: The sample was collected from two frameworks.Twenty-nine dementia caregivers were assessed at Day Center of Psychogeriatric Association “Nestor” and thirty caregivers of patients diagnosed with psychosis or depression were assessed at University General Hospital “Attiko”.All caregivers were assessed by Zarit Burden Inteview, Brief Cope and Score 15 Index of Family Functioning and Change.Furthermore, dementia patients were evaluated cognitively, functionally and behaviorally by standardized neuropsychological tests (Mini Mental State Examination, 15-item Geriatric Depression Scale, Katz Index of Independence in Activities of Daily Living, Instrumental Activities of Daily Living, Neuropsychiatric Inventory). ResultsThe two groups of carers did not differ in age, education, sex, family relationship and residence. 41,38% of dementia caregivers suffered from high burden (Zarit Burden Interview> 40). The corresponding rate of high burden on psychogeriatric carers was 33,33%. As for coping strategies , dementia caregivers showed statistically significant higher mean value in “planning” (M=6,41, SD=1,40) than psychogeriatric caregivers (M=5,57, SD=1,68, p=0,039). In terms of family functioning, psychogeriatric caregivers reported statistically significant higher mean values (Μ=10,76, SD= 3,35) in the assessment of dimension «strengths and adaptability» than dementia caregivers (Μ=8,86 ,SD= 3,31, p=0,032). Backward stepwise regression showed that factors associated independently with caregivers’ burden were: female sex (p=0,037), older patient’s age (p=0,014), older disease onset (p=0,033), higher score in the “denial” subscale of coping stategies questionnaire (p=0,006) and higher score on subscale “strengths and adaptability” of family functioning questionnaire (p=0,001) , which corresponds to carers’ small sense that they are listened to their family and able to find new ways to deal with difficult situations. On the contrary, weighted the impact of the above factors, the two groups of caregivers did not show statistically significant differentiation in the levels of burden. ConclusionThe study highlights the high rates of burden for both group of dementia caregivers and group of psychogeriatric caregiversas well as the greater adaptability to the disease presented by psychogeriatric caregivers as compared to dementia caregivers. Patients’ and caregivers’ factors related to burden in both groups highlight the need for interventions to help caregivers adapt to the disease and adopt functional coping strategies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκριτική μελέτη της επιβάρυνσης, των στρατηγικών αντιμετώπισης και του οικογενειακού κλίματος φροντιστών ασθενών με άνοια και με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοτρώτσου Ειρήνη","Kotrotsou Eirini"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Εκτενής βιβλιογραφία έχει καταδείξει τις επιπτώσεις της φροντίδας στις οικογένειες ασθενών με άνοια και με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα, όπως η ψύχωση και η κατάθλιψη. Δυσμενείς και συχνά αποδιοργανωτικές συνέπειες υπάρχουν τόσο για τον ασθενή όσο και για την οικογένεια . Ελάχιστες όμως είναι οι συγκριτικές μελέτες που έχουν γίνει σε σχέση με το πώς και αν διαφέρουν τα επίπεδα επιβάρυνσης , οι στρατηγικές αντιμετώπισης άγχους και η αλληλεπίδραση των οικογενειακών μελών μεταξύ των διαφορετικών ομάδων φροντιστών. Η παρούσα εργασία έχει δυο σκοπούς: πρώτον τη μελέτη της επιβάρυνσης , των στρατηγικών διαχείρισης άγχους και της οικογενειακής λειτουργίας μεταξύ δυο ομάδων φροντιστών (φροντιστών ασθενών με άνοια- φροντιστών ασθενών με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα) και δεύτερον την αναγνώριση των παραγόντων που συσχετίζονται με την επιβάρυνση του φροντιστή. Μέθοδος Το δείγμα αντλήθηκε από δυο πλαίσια. Είκοσι εννιά φροντιστές ασθενών με άνοια αξιολογήθηκαν στο Κέντρο Ημέρας της Ψυχογηριατρικής Εταιρείας «Ο Νέστωρ» και τριάντα φροντιστές ασθενών με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα (ψυχωτικές, συναισθηματικές διαταραχές) αξιολογήθηκαν στο Ψυχογηριατρικό Ιατρείο του Νοσοκομείου «Αττικόν». Οι φροντιστές αξιολογήθηκαν ως προς την επιβάρυνση (Zarit Burden Interview), τις στρατηγικές διαχείρισης άγχους (Brief Cope) και την οικογενειακή λειτουργία (Score 15 Index of Family Functioning and Change). Επιπλέον, οι ασθενείς με άνοια αξιολογήθηκαν γνωστικά, λειτουργικά και συμπεριφορικά με τη χρήση σταθμισμένων νευροψυχολογικών δοκιμασιών (Mini Mental State Examination, 15-item Geriatric Depression Scale, Katz Index of Independence in Activities of Daily Living, Instrumental Activities of Daily Living, Neuropsychiatric Inventory). Αποτελέσματα Οι δυο ομάδες φροντιστών δε διέφεραν ως προς την ηλικία, την εκπαίδευση, το φύλο, τη συγγενική σχέση με τον ασθενή και τη διαμονή. Το 41,38% των φροντιστών ασθενών με άνοια παρουσίαζε υψηλή επιβάρυνση (Zarit Burden Interview>40). Το αντίστοιχο ποσοστό υψηλής επιβάρυνσης στους φροντιστές ασθενών με ψυχιατρικά νοσήματα ήταν 33,33%. Οι φροντιστές ανοϊκών ασθενών παρουσίαζαν στατιστικά σημαντική υψηλότερη μέση τιμή στo σχεδιασμό, ως στρατηγική διαχείρισης του άγχους,(M=6,41, SD=1,40) σε σχέση με τους φροντιστές ψυχογηριατρικών ασθενών (Μ=5,57, SD=1,68, p=0,039). Όσον αφορά την οικογενειακή λειτουργία, οι φροντιστές ασθενών με ψυχογηριατρικά νοσήματα σημείωσαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερη μέση τιμή (Μ=10,76, SD= 3,35) στην αξιολόγηση των «δυνατών σημείων και ικανότητας προσαρμογής» από ότι οι φροντιστές ασθενών με άνοια (Μ=8,86 ,SD= 3,31, p=0,032). Ανάλυση πολλαπλής γραμμικής παλλινδρόμησης έδειξε ότι οι παράγοντες που συνδέονται ανεξάρτητα με την επιβάρυνση των φροντιστών ήταν: το θηλυκό φύλο (p=0,037), η μεγαλύτερη ηλικία του ασθενή (p=0,014), η μεγαλύτερη ηλικία έναρξης της νόσου (p=0,033), η υψηλότερη βαθμολογία στην υποκλίμακα «άρνηση» του ερωτηματολογίου στρατηγικών διαχείρισης άγχους (p=0,006) και η υψηλότερη βαθμολογία στην υποκλίμακα «δυνατά σημεία και ικανότητα προσαρμογής» του ερωτηματολογίου οικογενειακής λειτουργίας (p=0,001), η οποία αντιστοιχεί σε μικρότερη αίσθηση των φροντιστών ότι εισακούγονται στην οικογένεια και ότι βρίσκουν νέους τρόπους να αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις. Αντίθετα, με σταθμισμένη την επίδραση των παραπάνω παραγόντων, οι δυο ομάδες φροντιστών δεν παρουσιάζουν στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση στα επίπεδα επιβάρυνσης. Συμπέρασμα: H μελέτη επισημαίνει τα σχετικά υψηλά ποσοστά επιβάρυνσης τόσο για την ομάδα φροντιστών ανοϊκών ασθενών όσο για την ομάδα φροντιστών ψυχογηριατρικών ασθενών καθώς και τη μεγαλύτερη ικανότητα προσαρμογής στη νόσο που παρουσιάζουν οι φροντιστές ψυχογηριατρικών ασθενών σε σύγκριση με τους φροντιστές ανοϊκών ασθενών. Οι παράγοντες των ασθενών και των φροντιστών που σχετίστηκαν με την επιβάρυνση και στις δυο ομάδες επισημαίνουν την ανάγκη ύπαρξης παρεμβάσεων που θα βοηθάνε τους φροντιστές να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της νόσου και να υιοθετήσουν λειτουργικές στρατηγικές διαχείρισης άγχους.","Background: Extensive literature has demonstrated the impact of caring for people with dementia and other psychogeriatric diseases, such as psychosis and depression. Negative and often detrimental effects there are both for patients and family. However, few comparative studies have assessed whether the levels of burden, the coping strategies and the family functioning differ among different groups of carers. This paper has a double purpose. Firstly, it aims to investigate the burden of caring, the coping strategies and the family functioning between two groups of caregivers (caregivers of dementia patients and caregivers of patients with other psychogeriatric diseases). Secondly,it aimsto identify factors associated with caregiver burden. Method: The sample was collected from two frameworks.Twenty-nine dementia caregivers were assessed at Day Center of Psychogeriatric Association “Nestor” and thirty caregivers of patients diagnosed with psychosis or depression were assessed at University General Hospital “Attiko”.All caregivers were assessed by Zarit Burden Inteview, Brief Cope and Score 15 Index of Family Functioning and Change.Furthermore, dementia patients were evaluated cognitively, functionally and behaviorally by standardized neuropsychological tests (Mini Mental State Examination, 15-item Geriatric Depression Scale, Katz Index of Independence in Activities of Daily Living, Instrumental Activities of Daily Living, Neuropsychiatric Inventory). ResultsThe two groups of carers did not differ in age, education, sex, family relationship and residence. 41,38% of dementia caregivers suffered from high burden (Zarit Burden Interview> 40). The corresponding rate of high burden on psychogeriatric carers was 33,33%. As for coping strategies , dementia caregivers showed statistically significant higher mean value in “planning” (M=6,41, SD=1,40) than psychogeriatric caregivers (M=5,57, SD=1,68, p=0,039). In terms of family functioning, psychogeriatric caregivers reported statistically significant higher mean values (Μ=10,76, SD= 3,35) in the assessment of dimension «strengths and adaptability» than dementia caregivers (Μ=8,86 ,SD= 3,31, p=0,032). Backward stepwise regression showed that factors associated independently with caregivers’ burden were: female sex (p=0,037), older patient’s age (p=0,014), older disease onset (p=0,033), higher score in the “denial” subscale of coping stategies questionnaire (p=0,006) and higher score on subscale “strengths and adaptability” of family functioning questionnaire (p=0,001) , which corresponds to carers’ small sense that they are listened to their family and able to find new ways to deal with difficult situations. On the contrary, weighted the impact of the above factors, the two groups of caregivers did not show statistically significant differentiation in the levels of burden. ConclusionThe study highlights the high rates of burden for both group of dementia caregivers and group of psychogeriatric caregiversas well as the greater adaptability to the disease presented by psychogeriatric caregivers as compared to dementia caregivers. Patients’ and caregivers’ factors related to burden in both groups highlight the need for interventions to help caregivers adapt to the disease and adopt functional coping strategies."],"dc:identifier":["uoadl:2862004","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862004"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συγκριτική μελέτη της επιβάρυνσης, των στρατηγικών αντιμετώπισης και του οικογενειακού κλίματος φροντιστών ασθενών με άνοια και με άλλα ψυχογηριατρικά νοσήματα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:45Z"}