{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2862087"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2862087","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"H Κοινή Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης- Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016","abstract":"Η παρούσα μελέτη επιχειρεί μία συνολική προσέγγιση της Κοινής Δήλωσης μεταξύ Ε.Ε και Τουρκίας. Εκκινεί από μια σύντομη ιστορική αναδρομή, παραθέτοντας τα στάδια, από τα οποία διήλθε η πορεία προς την επίτευξη της Κοινής Δήλωσης, και αναλύοντας τους λόγους, που συντέλεσαν στην επιδίωξη συνεργασίας, από πλευράς Ε.Ε., με την Τουρκία. Τα ανωτέρω αποτελούν στοιχεία απαραίτητα, για να εξετασθεί, στη συνέχεια, η ιδιαίτερη νομική φύση της Κοινής Δήλωσης, τόσο σε επίπεδο Διεθνούς, όσο και Ευρωπαϊκού Δικαίου, με αναφορά στις διαφορετικές απόψεις, που έχουν σχηματιστεί, σχετικά με αυτό το ιδιόμορφο κείμενο. Περαιτέρω, κάνει μνεία στο περιεχόμενο και στον τρόπο, που αυτή εφαρμόζεται από τα Κράτη Μέλη, και προβαίνει σε μία σκιαγράφηση των σημείων τριβής με το Διεθνές Δίκαιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που απορρέουν άμεσα από το περιεχόμενο αυτής, αλλά και έμμεσα, λόγω της εφαρμογής της, προβαίνοντας και σε μία αξιολόγηση της εφαρμογής της, η οποία εφαρμογή δεν εμφανίζεται αποτελεσματική ούτε βιώσιμη. Η Κοινή Δήλωση, ενώ δεν διαθέτει όλα τα απαιτούμενα τυπικά και ουσιαστικά στοιχεία, για να χαρακτηρισθεί, ως διεθνής συμφωνία, ούτε κατά το Ευρωπαϊκό, ούτε κατά το Διεθνές Δίκαιο, εντούτοις, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι συνοδεύτηκε από νομικά δεσμευτικές ενέργειες. Επομένως, πρόκειται περί μίας sui generis συμφωνίας, που μπορεί να ανοίξει το δρόμο για τη σύναψη και άλλων με παρόμοια χαρακτηριστικά, παρακάμπτοντας τις νόμιμες διαδικασίες και χρησιμοποιώντας ως αιτιολόγηση τον επείγοντα χαρακτήρα. Επιπροσθέτως, τόσο το περιεχόμενο όσο και ο τρόπος που εφαρμόζεται παρουσιάζει ασυμβατότητες με το Διεθνές Δίκαιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και έχει ως αποτέλεσμα να φέρει βαρύ πλήγμα στα δικαιώματα των προσφύγων αλλά και να κλονίζει όλο το οικοδόμημα του προσφυγικού δικαίου αλλά και τους βασικούς πυλώνες της Ε.Ε.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη επιχειρεί μία συνολική προσέγγιση της Κοινής Δήλωσης μεταξύ Ε.Ε και Τουρκίας. Εκκινεί από μια σύντομη ιστορική αναδρομή, παραθέτοντας τα στάδια, από τα οποία διήλθε η πορεία προς την επίτευξη της Κοινής Δήλωσης, και αναλύοντας τους λόγους, που συντέλεσαν στην επιδίωξη συνεργασίας, από πλευράς Ε.Ε., με την Τουρκία. Τα ανωτέρω αποτελούν στοιχεία απαραίτητα, για να εξετασθεί, στη συνέχεια, η ιδιαίτερη νομική φύση της Κοινής Δήλωσης, τόσο σε επίπεδο Διεθνούς, όσο και Ευρωπαϊκού Δικαίου, με αναφορά στις διαφορετικές απόψεις, που έχουν σχηματιστεί, σχετικά με αυτό το ιδιόμορφο κείμενο. Περαιτέρω, κάνει μνεία στο περιεχόμενο και στον τρόπο, που αυτή εφαρμόζεται από τα Κράτη Μέλη, και προβαίνει σε μία σκιαγράφηση των σημείων τριβής με το Διεθνές Δίκαιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που απορρέουν άμεσα από το περιεχόμενο αυτής, αλλά και έμμεσα, λόγω της εφαρμογής της, προβαίνοντας και σε μία αξιολόγηση της εφαρμογής της, η οποία εφαρμογή δεν εμφανίζεται αποτελεσματική ούτε βιώσιμη. Η Κοινή Δήλωση, ενώ δεν διαθέτει όλα τα απαιτούμενα τυπικά και ουσιαστικά στοιχεία, για να χαρακτηρισθεί, ως διεθνής συμφωνία, ούτε κατά το Ευρωπαϊκό, ούτε κατά το Διεθνές Δίκαιο, εντούτοις, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι συνοδεύτηκε από νομικά δεσμευτικές ενέργειες. Επομένως, πρόκειται περί μίας sui generis συμφωνίας, που μπορεί να ανοίξει το δρόμο για τη σύναψη και άλλων με παρόμοια χαρακτηριστικά, παρακάμπτοντας τις νόμιμες διαδικασίες και χρησιμοποιώντας ως αιτιολόγηση τον επείγοντα χαρακτήρα. Επιπροσθέτως, τόσο το περιεχόμενο όσο και ο τρόπος που εφαρμόζεται παρουσιάζει ασυμβατότητες με το Διεθνές Δίκαιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και έχει ως αποτέλεσμα να φέρει βαρύ πλήγμα στα δικαιώματα των προσφύγων αλλά και να κλονίζει όλο το οικοδόμημα του προσφυγικού δικαίου αλλά και τους βασικούς πυλώνες της Ε.Ε.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπάθα Σπυριδούλα","Spatha Spyridoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:49Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2862087"],"render_values":[{"text":"uoadl:2862087","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862087","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862087","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2862087","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπάθα Σπυριδούλα","Spatha Spyridoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2862087","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862087"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη επιχειρεί μία συνολική προσέγγιση της Κοινής Δήλωσης μεταξύ Ε.Ε και Τουρκίας. Εκκινεί από μια σύντομη ιστορική αναδρομή, παραθέτοντας τα στάδια, από τα οποία διήλθε η πορεία προς την επίτευξη της Κοινής Δήλωσης, και αναλύοντας τους λόγους, που συντέλεσαν στην επιδίωξη συνεργασίας, από πλευράς Ε.Ε., με την Τουρκία. Τα ανωτέρω αποτελούν στοιχεία απαραίτητα, για να εξετασθεί, στη συνέχεια, η ιδιαίτερη νομική φύση της Κοινής Δήλωσης, τόσο σε επίπεδο Διεθνούς, όσο και Ευρωπαϊκού Δικαίου, με αναφορά στις διαφορετικές απόψεις, που έχουν σχηματιστεί, σχετικά με αυτό το ιδιόμορφο κείμενο. Περαιτέρω, κάνει μνεία στο περιεχόμενο και στον τρόπο, που αυτή εφαρμόζεται από τα Κράτη Μέλη, και προβαίνει σε μία σκιαγράφηση των σημείων τριβής με το Διεθνές Δίκαιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που απορρέουν άμεσα από το περιεχόμενο αυτής, αλλά και έμμεσα, λόγω της εφαρμογής της, προβαίνοντας και σε μία αξιολόγηση της εφαρμογής της, η οποία εφαρμογή δεν εμφανίζεται αποτελεσματική ούτε βιώσιμη. Η Κοινή Δήλωση, ενώ δεν διαθέτει όλα τα απαιτούμενα τυπικά και ουσιαστικά στοιχεία, για να χαρακτηρισθεί, ως διεθνής συμφωνία, ούτε κατά το Ευρωπαϊκό, ούτε κατά το Διεθνές Δίκαιο, εντούτοις, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι συνοδεύτηκε από νομικά δεσμευτικές ενέργειες. Επομένως, πρόκειται περί μίας sui generis συμφωνίας, που μπορεί να ανοίξει το δρόμο για τη σύναψη και άλλων με παρόμοια χαρακτηριστικά, παρακάμπτοντας τις νόμιμες διαδικασίες και χρησιμοποιώντας ως αιτιολόγηση τον επείγοντα χαρακτήρα. Επιπροσθέτως, τόσο το περιεχόμενο όσο και ο τρόπος που εφαρμόζεται παρουσιάζει ασυμβατότητες με το Διεθνές Δίκαιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και έχει ως αποτέλεσμα να φέρει βαρύ πλήγμα στα δικαιώματα των προσφύγων αλλά και να κλονίζει όλο το οικοδόμημα του προσφυγικού δικαίου αλλά και τους βασικούς πυλώνες της Ε.Ε.","This study attempts an overall approach to the EU-Turkey Common Statement. It starts with a brief historical review, mentioning the stages, from which the Common Statement has passed, and analyzing the reasons, that have led the EU to achieve a cooperation with Turkey. All the above constitute necessary elements, in order to examine its particular legal nature, both at International and European level, with references to the different views, that have been formed, regarding the special character of this text. Furthermore, it refers to the content and manner, in which the Member States have applied it and makes an outline of the points deriving, from either its content or its application, which do not comply with the International Human Rights Law. Μoreover, the evaluation of its application appears not to be effective and viable. The Common Statement, although it does not have all the formal and substantive elements required, in order to be classified as an international agreement, in either European or International level, it is, however, accompanied by legally binding acts. It is therefore a sui generis agreement, which can pave the way for the conclusion of other similar agreements, by skipping legitimate procedures in the pretext of urgency. In addition, both the content and the manner, in which it is has been applied are incompatible with International Human Rights Law and have negative consequences on refugees’ rights, the structure of refugee law, as well as the main pillars of the EU."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["H Κοινή Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης- Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπάθα Σπυριδούλα","Spatha Spyridoula"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη επιχειρεί μία συνολική προσέγγιση της Κοινής Δήλωσης μεταξύ Ε.Ε και Τουρκίας. Εκκινεί από μια σύντομη ιστορική αναδρομή, παραθέτοντας τα στάδια, από τα οποία διήλθε η πορεία προς την επίτευξη της Κοινής Δήλωσης, και αναλύοντας τους λόγους, που συντέλεσαν στην επιδίωξη συνεργασίας, από πλευράς Ε.Ε., με την Τουρκία. Τα ανωτέρω αποτελούν στοιχεία απαραίτητα, για να εξετασθεί, στη συνέχεια, η ιδιαίτερη νομική φύση της Κοινής Δήλωσης, τόσο σε επίπεδο Διεθνούς, όσο και Ευρωπαϊκού Δικαίου, με αναφορά στις διαφορετικές απόψεις, που έχουν σχηματιστεί, σχετικά με αυτό το ιδιόμορφο κείμενο. Περαιτέρω, κάνει μνεία στο περιεχόμενο και στον τρόπο, που αυτή εφαρμόζεται από τα Κράτη Μέλη, και προβαίνει σε μία σκιαγράφηση των σημείων τριβής με το Διεθνές Δίκαιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που απορρέουν άμεσα από το περιεχόμενο αυτής, αλλά και έμμεσα, λόγω της εφαρμογής της, προβαίνοντας και σε μία αξιολόγηση της εφαρμογής της, η οποία εφαρμογή δεν εμφανίζεται αποτελεσματική ούτε βιώσιμη. Η Κοινή Δήλωση, ενώ δεν διαθέτει όλα τα απαιτούμενα τυπικά και ουσιαστικά στοιχεία, για να χαρακτηρισθεί, ως διεθνής συμφωνία, ούτε κατά το Ευρωπαϊκό, ούτε κατά το Διεθνές Δίκαιο, εντούτοις, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι συνοδεύτηκε από νομικά δεσμευτικές ενέργειες. Επομένως, πρόκειται περί μίας sui generis συμφωνίας, που μπορεί να ανοίξει το δρόμο για τη σύναψη και άλλων με παρόμοια χαρακτηριστικά, παρακάμπτοντας τις νόμιμες διαδικασίες και χρησιμοποιώντας ως αιτιολόγηση τον επείγοντα χαρακτήρα. Επιπροσθέτως, τόσο το περιεχόμενο όσο και ο τρόπος που εφαρμόζεται παρουσιάζει ασυμβατότητες με το Διεθνές Δίκαιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και έχει ως αποτέλεσμα να φέρει βαρύ πλήγμα στα δικαιώματα των προσφύγων αλλά και να κλονίζει όλο το οικοδόμημα του προσφυγικού δικαίου αλλά και τους βασικούς πυλώνες της Ε.Ε.","This study attempts an overall approach to the EU-Turkey Common Statement. It starts with a brief historical review, mentioning the stages, from which the Common Statement has passed, and analyzing the reasons, that have led the EU to achieve a cooperation with Turkey. All the above constitute necessary elements, in order to examine its particular legal nature, both at International and European level, with references to the different views, that have been formed, regarding the special character of this text. Furthermore, it refers to the content and manner, in which the Member States have applied it and makes an outline of the points deriving, from either its content or its application, which do not comply with the International Human Rights Law. Μoreover, the evaluation of its application appears not to be effective and viable. The Common Statement, although it does not have all the formal and substantive elements required, in order to be classified as an international agreement, in either European or International level, it is, however, accompanied by legally binding acts. It is therefore a sui generis agreement, which can pave the way for the conclusion of other similar agreements, by skipping legitimate procedures in the pretext of urgency. In addition, both the content and the manner, in which it is has been applied are incompatible with International Human Rights Law and have negative consequences on refugees’ rights, the structure of refugee law, as well as the main pillars of the EU."],"dc:identifier":["uoadl:2862087","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862087"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["H Κοινή Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης- Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:49Z"}