{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2862916"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2862916","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκφάνσεις του δικαιώματος στην αξιοπρέπεια και στην ιδιωτική ζωή, κατά την εξέταση συναφών με το σεξουαλικό προσανατολισμό αιτημάτων ασύλου.","abstract":"Κάθε χρόνο, περίπου 10.000 άτομα διαφεύγουν από τα κράτη καταγωγής τους, λόγω των διώξεων που υφίστανται εξαιτίας του σεξουαλικού τους προσανατολισμού ή/ και της ταυτότητας φύλου, και φτάνουν στην Ευρώπη, ζητώντας άσυλο, με βασικό αίτημα το δικαίωμά τους σε μία ζωή με αξιοπρέπεια, χωρίς διακρίσεις, όπου η ιδιωτικότητά τους θα αναγνωρίζεται ως θεμελιώδες δικαίωμά και θα προστατεύεται. Διαπιστώνεται ωστόσο, πως παρότι αντικείμενο και σκοπός της Σύμβασης της Γενεύης είναι η αποκατάσταση των παραπάνω παραβιάσεων οι διαδικασίες εξέτασης, και τα κριτήρια χορήγησης διεθνούς προστασίας συχνά γεννούν ζητήματα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και αδυνατούν να εξασφαλίζουν στους LGBTI αιτούντες ένα επαρκές επίπεδο προστασίας, όπως αυτό ορίζεται από το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στόχος της παρούσας είναι ακριβώς η διερεύνηση της συμβατότητας του διεθνούς προσφυγικού και ευρωπαϊκού δικαίου διεθνούς προστασίας, όπως αυτό ερμηνεύεται από τα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα με τα θεμελιώδη δικαιώματα. Προκειμένου να αναλυθεί το παραπάνω ζήτημα η εργασία διαρθρώνεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο (κεφάλαιο 2) ορίζονται τα βασικά μεθοδολογικά εργαλεία της έρευνας, απαραίτητα για την πορεία της. Αρχικά, διερευνάται η σχέση του προσφυγικού δικαίου, με το δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εφόσον αυτή θεμελιωθεί η φύση του δικαιώματος στο άσυλο, ήτοι αν αυτό συνιστά άμεσο, ατομικό δικαίωμα ή η χορήγηση διεθνούς προστασίας είναι απόρροια κρατικής κυριαρχίας. Στη συνέχεια ορίζεται το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη διαδικασία και την κατ’ ουσίαν εξέταση των αιτημάτων ασύλου λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ενώ τέλος, γίνεται μία απόπειρα προσέγγισης και (περι)ορισμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην αξιοπρέπεια και στην ιδιωτική ζωή, μέσω της θεωρίας και της νομολογίας των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων. Στο δεύτερο (κεφάλαιο 3), το οποίο επιχειρεί να απαντήσει στο κεντρικό ερώτημα, καταγράφονται τα προβλήματα που ανακύπτουν κατά την εξέταση αιτημάτων ασύλου που σχετίζονται με το σεξουαλικό προσανατολισμό, και εγείρουν ζητήματα παραβίασης της αξιοπρέπειας και της ιδιωτικής ζωής, ενώ διερευνάται η επάρκεια του διεθνούς και ευρωπαϊκού νομοθετικού πλαισίου, με ιδιαίτερη βαρύτητα στην ερμηνευτική λειτουργία του ΔΕΕ, ως προς την παροχή ικανοποιητικού επιπέδου προστασίας. Αρχικά εξετάζονται ζητήματα σχετικά με την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του αιτούντος, ήτοι το ζήτημα υποβολής ερωτήσεων σχετικών με τις σεξουαλικές πρακτικές, η κρίση των αρχών παραλαβής επί τη βάσει στερεοτυπικών αντιλήψεων, τα αποδεκτά προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα και η εν γένει δυνατότητα απόδειξης του SO, καθώς και η εκ των υστέρων μετά το αρχικό αίτημα, αποκάλυψη του σεξουαλικού προσανατολισμού. Στη συνέχεια εξετάζεται το ζήτημα της ποινικοποίησης της ομοφυλοφιλίας στα κράτη καταγωγής ως επαρκή ή μη προϋπόθεση για τη θεμελίωση της δίωξης και της απαίτησης των αρχών παραλαβής για επιστροφή στο κράτος καταγωγής και απόκρυψη του σεξουαλικού προσανατολισμού προς αποφυγή της δίωξης. Τέλος, γίνεται μία συνολική αποτίμηση και εξάγεται το συμπέρασμα ότι, δεδομένης της απουσίας ειδικών διατάξεων, παρά τις σταδιακές νομολογιακές μετατοπίσεις, το επίπεδο προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των LGBTI αιτούντων άσυλο, δεν είναι ικανοποιητικό, και το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο, όπως ερμηνεύεται αφήνει περιθώρια παραβίασης της αξιοπρέπειας και της ιδιωτικής ζωή τους.","abstract_html":"Κάθε χρόνο, περίπου 10.000 άτομα διαφεύγουν από τα κράτη καταγωγής τους, λόγω των διώξεων που υφίστανται εξαιτίας του σεξουαλικού τους προσανατολισμού ή/ και της ταυτότητας φύλου, και φτάνουν στην Ευρώπη, ζητώντας άσυλο, με βασικό αίτημα το δικαίωμά τους σε μία ζωή με αξιοπρέπεια, χωρίς διακρίσεις, όπου η ιδιωτικότητά τους θα αναγνωρίζεται ως θεμελιώδες δικαίωμά και θα προστατεύεται. Διαπιστώνεται ωστόσο, πως παρότι αντικείμενο και σκοπός της Σύμβασης της Γενεύης είναι η αποκατάσταση των παραπάνω παραβιάσεων οι διαδικασίες εξέτασης, και τα κριτήρια χορήγησης διεθνούς προστασίας συχνά γεννούν ζητήματα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και αδυνατούν να εξασφαλίζουν στους LGBTI αιτούντες ένα επαρκές επίπεδο προστασίας, όπως αυτό ορίζεται από το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στόχος της παρούσας είναι ακριβώς η διερεύνηση της συμβατότητας του διεθνούς προσφυγικού και ευρωπαϊκού δικαίου διεθνούς προστασίας, όπως αυτό ερμηνεύεται από τα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα με τα θεμελιώδη δικαιώματα. Προκειμένου να αναλυθεί το παραπάνω ζήτημα η εργασία διαρθρώνεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο (κεφάλαιο 2) ορίζονται τα βασικά μεθοδολογικά εργαλεία της έρευνας, απαραίτητα για την πορεία της. Αρχικά, διερευνάται η σχέση του προσφυγικού δικαίου, με το δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εφόσον αυτή θεμελιωθεί η φύση του δικαιώματος στο άσυλο, ήτοι αν αυτό συνιστά άμεσο, ατομικό δικαίωμα ή η χορήγηση διεθνούς προστασίας είναι απόρροια κρατικής κυριαρχίας. Στη συνέχεια ορίζεται το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη διαδικασία και την κατ’ ουσίαν εξέταση των αιτημάτων ασύλου λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ενώ τέλος, γίνεται μία απόπειρα προσέγγισης και (περι)ορισμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην αξιοπρέπεια και στην ιδιωτική ζωή, μέσω της θεωρίας και της νομολογίας των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων. Στο δεύτερο (κεφάλαιο 3), το οποίο επιχειρεί να απαντήσει στο κεντρικό ερώτημα, καταγράφονται τα προβλήματα που ανακύπτουν κατά την εξέταση αιτημάτων ασύλου που σχετίζονται με το σεξουαλικό προσανατολισμό, και εγείρουν ζητήματα παραβίασης της αξιοπρέπειας και της ιδιωτικής ζωής, ενώ διερευνάται η επάρκεια του διεθνούς και ευρωπαϊκού νομοθετικού πλαισίου, με ιδιαίτερη βαρύτητα στην ερμηνευτική λειτουργία του ΔΕΕ, ως προς την παροχή ικανοποιητικού επιπέδου προστασίας. Αρχικά εξετάζονται ζητήματα σχετικά με την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του αιτούντος, ήτοι το ζήτημα υποβολής ερωτήσεων σχετικών με τις σεξουαλικές πρακτικές, η κρίση των αρχών παραλαβής επί τη βάσει στερεοτυπικών αντιλήψεων, τα αποδεκτά προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα και η εν γένει δυνατότητα απόδειξης του SO, καθώς και η εκ των υστέρων μετά το αρχικό αίτημα, αποκάλυψη του σεξουαλικού προσανατολισμού. Στη συνέχεια εξετάζεται το ζήτημα της ποινικοποίησης της ομοφυλοφιλίας στα κράτη καταγωγής ως επαρκή ή μη προϋπόθεση για τη θεμελίωση της δίωξης και της απαίτησης των αρχών παραλαβής για επιστροφή στο κράτος καταγωγής και απόκρυψη του σεξουαλικού προσανατολισμού προς αποφυγή της δίωξης. Τέλος, γίνεται μία συνολική αποτίμηση και εξάγεται το συμπέρασμα ότι, δεδομένης της απουσίας ειδικών διατάξεων, παρά τις σταδιακές νομολογιακές μετατοπίσεις, το επίπεδο προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των LGBTI αιτούντων άσυλο, δεν είναι ικανοποιητικό, και το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο, όπως ερμηνεύεται αφήνει περιθώρια παραβίασης της αξιοπρέπειας και της ιδιωτικής ζωή τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζησάκου Σοφία","Zisakou Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:51Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2862916"],"render_values":[{"text":"uoadl:2862916","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862916","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862916","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2862916","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζησάκου Σοφία","Zisakou Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2862916","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862916"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Κάθε χρόνο, περίπου 10.000 άτομα διαφεύγουν από τα κράτη καταγωγής τους, λόγω των διώξεων που υφίστανται εξαιτίας του σεξουαλικού τους προσανατολισμού ή/ και της ταυτότητας φύλου, και φτάνουν στην Ευρώπη, ζητώντας άσυλο, με βασικό αίτημα το δικαίωμά τους σε μία ζωή με αξιοπρέπεια, χωρίς διακρίσεις, όπου η ιδιωτικότητά τους θα αναγνωρίζεται ως θεμελιώδες δικαίωμά και θα προστατεύεται. Διαπιστώνεται ωστόσο, πως παρότι αντικείμενο και σκοπός της Σύμβασης της Γενεύης είναι η αποκατάσταση των παραπάνω παραβιάσεων οι διαδικασίες εξέτασης, και τα κριτήρια χορήγησης διεθνούς προστασίας συχνά γεννούν ζητήματα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και αδυνατούν να εξασφαλίζουν στους LGBTI αιτούντες ένα επαρκές επίπεδο προστασίας, όπως αυτό ορίζεται από το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στόχος της παρούσας είναι ακριβώς η διερεύνηση της συμβατότητας του διεθνούς προσφυγικού και ευρωπαϊκού δικαίου διεθνούς προστασίας, όπως αυτό ερμηνεύεται από τα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα με τα θεμελιώδη δικαιώματα. Προκειμένου να αναλυθεί το παραπάνω ζήτημα η εργασία διαρθρώνεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο (κεφάλαιο 2) ορίζονται τα βασικά μεθοδολογικά εργαλεία της έρευνας, απαραίτητα για την πορεία της. Αρχικά, διερευνάται η σχέση του προσφυγικού δικαίου, με το δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εφόσον αυτή θεμελιωθεί η φύση του δικαιώματος στο άσυλο, ήτοι αν αυτό συνιστά άμεσο, ατομικό δικαίωμα ή η χορήγηση διεθνούς προστασίας είναι απόρροια κρατικής κυριαρχίας. Στη συνέχεια ορίζεται το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη διαδικασία και την κατ’ ουσίαν εξέταση των αιτημάτων ασύλου λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ενώ τέλος, γίνεται μία απόπειρα προσέγγισης και (περι)ορισμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην αξιοπρέπεια και στην ιδιωτική ζωή, μέσω της θεωρίας και της νομολογίας των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων. Στο δεύτερο (κεφάλαιο 3), το οποίο επιχειρεί να απαντήσει στο κεντρικό ερώτημα, καταγράφονται τα προβλήματα που ανακύπτουν κατά την εξέταση αιτημάτων ασύλου που σχετίζονται με το σεξουαλικό προσανατολισμό, και εγείρουν ζητήματα παραβίασης της αξιοπρέπειας και της ιδιωτικής ζωής, ενώ διερευνάται η επάρκεια του διεθνούς και ευρωπαϊκού νομοθετικού πλαισίου, με ιδιαίτερη βαρύτητα στην ερμηνευτική λειτουργία του ΔΕΕ, ως προς την παροχή ικανοποιητικού επιπέδου προστασίας. Αρχικά εξετάζονται ζητήματα σχετικά με την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του αιτούντος, ήτοι το ζήτημα υποβολής ερωτήσεων σχετικών με τις σεξουαλικές πρακτικές, η κρίση των αρχών παραλαβής επί τη βάσει στερεοτυπικών αντιλήψεων, τα αποδεκτά προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα και η εν γένει δυνατότητα απόδειξης του SO, καθώς και η εκ των υστέρων μετά το αρχικό αίτημα, αποκάλυψη του σεξουαλικού προσανατολισμού. Στη συνέχεια εξετάζεται το ζήτημα της ποινικοποίησης της ομοφυλοφιλίας στα κράτη καταγωγής ως επαρκή ή μη προϋπόθεση για τη θεμελίωση της δίωξης και της απαίτησης των αρχών παραλαβής για επιστροφή στο κράτος καταγωγής και απόκρυψη του σεξουαλικού προσανατολισμού προς αποφυγή της δίωξης. Τέλος, γίνεται μία συνολική αποτίμηση και εξάγεται το συμπέρασμα ότι, δεδομένης της απουσίας ειδικών διατάξεων, παρά τις σταδιακές νομολογιακές μετατοπίσεις, το επίπεδο προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των LGBTI αιτούντων άσυλο, δεν είναι ικανοποιητικό, και το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο, όπως ερμηνεύεται αφήνει περιθώρια παραβίασης της αξιοπρέπειας και της ιδιωτικής ζωή τους.","Every year, an estimated number of 10,000 people escape their home countries due to persecution based on sexual orientation and/ or gender identity and arrive in Europe applying for asylum, asking for a life with dignity, without discrimination, where their privacy is recognised as a fundamental right and is protected as such. However, what is observed is that, although the object and purpose of the Geneva Convention is to remedy the abovementioned violations, the asylum procedures and the criteria for granting international protection often fail to provide an adequate level of protection to LGBTI applicants in line with international and European human rights law. The purpose of this master thesis is to explore the compatibility of international refugee and European law of international protection, as interpreted by the international judicial bodies, with fundamental human rights. In order to reach a conclusion, this thesis is structured in two parts. In the first part (chapter 2) the basic methodological tools of the research are defined, and some key concepts are explored, such as the relationship between refugee law and human rights law, the extend of the right to asylum, the legal framework for assessing asylum applications based on sexual orientation and finally the right to dignity and to private life through legal theory and case law. In the second part (chapter 3), which attempts to respond to the central question, the problems faced by LGBTI asylum seekers are reported from the perspective of their right to dignity and to private life and the adequacy of the international and European legislative framework is assessed, with particular regard to the interpretative function of the CJEU, in terms of providing an adequate level of protection. Initially, chapter 3 examines issues relating to the assessment of the applicant's credibility, such as the questions about sexual practices, the stereotypical notions, the acceptable evidence, and generally the possibility of proving one’s sexual orientation, as well as the later disclosure of their sexual orientation. Afterwards, it is examined the issue of the criminalization of homosexuality in the countries of origin as a sufficient conditionfor establishing the prosecution and finally the requirement for concealment of sexual orientation in the state of origin in order to avoid persecution. Finally, chapter 4 makes an overall assessment and concludes that, despite the gradual case law shifts, the level of protection of the LGBTI asylum seekers' fundamental rights is not satisfactory, and the existing legislative framework, as interpreted, leaves room for violations of their rights to dignity and privacy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκφάνσεις του δικαιώματος στην αξιοπρέπεια και στην ιδιωτική ζωή, κατά την εξέταση συναφών με το σεξουαλικό προσανατολισμό αιτημάτων ασύλου."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζησάκου Σοφία","Zisakou Sofia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Κάθε χρόνο, περίπου 10.000 άτομα διαφεύγουν από τα κράτη καταγωγής τους, λόγω των διώξεων που υφίστανται εξαιτίας του σεξουαλικού τους προσανατολισμού ή/ και της ταυτότητας φύλου, και φτάνουν στην Ευρώπη, ζητώντας άσυλο, με βασικό αίτημα το δικαίωμά τους σε μία ζωή με αξιοπρέπεια, χωρίς διακρίσεις, όπου η ιδιωτικότητά τους θα αναγνωρίζεται ως θεμελιώδες δικαίωμά και θα προστατεύεται. Διαπιστώνεται ωστόσο, πως παρότι αντικείμενο και σκοπός της Σύμβασης της Γενεύης είναι η αποκατάσταση των παραπάνω παραβιάσεων οι διαδικασίες εξέτασης, και τα κριτήρια χορήγησης διεθνούς προστασίας συχνά γεννούν ζητήματα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και αδυνατούν να εξασφαλίζουν στους LGBTI αιτούντες ένα επαρκές επίπεδο προστασίας, όπως αυτό ορίζεται από το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στόχος της παρούσας είναι ακριβώς η διερεύνηση της συμβατότητας του διεθνούς προσφυγικού και ευρωπαϊκού δικαίου διεθνούς προστασίας, όπως αυτό ερμηνεύεται από τα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα με τα θεμελιώδη δικαιώματα. Προκειμένου να αναλυθεί το παραπάνω ζήτημα η εργασία διαρθρώνεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο (κεφάλαιο 2) ορίζονται τα βασικά μεθοδολογικά εργαλεία της έρευνας, απαραίτητα για την πορεία της. Αρχικά, διερευνάται η σχέση του προσφυγικού δικαίου, με το δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εφόσον αυτή θεμελιωθεί η φύση του δικαιώματος στο άσυλο, ήτοι αν αυτό συνιστά άμεσο, ατομικό δικαίωμα ή η χορήγηση διεθνούς προστασίας είναι απόρροια κρατικής κυριαρχίας. Στη συνέχεια ορίζεται το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη διαδικασία και την κατ’ ουσίαν εξέταση των αιτημάτων ασύλου λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ενώ τέλος, γίνεται μία απόπειρα προσέγγισης και (περι)ορισμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην αξιοπρέπεια και στην ιδιωτική ζωή, μέσω της θεωρίας και της νομολογίας των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων. Στο δεύτερο (κεφάλαιο 3), το οποίο επιχειρεί να απαντήσει στο κεντρικό ερώτημα, καταγράφονται τα προβλήματα που ανακύπτουν κατά την εξέταση αιτημάτων ασύλου που σχετίζονται με το σεξουαλικό προσανατολισμό, και εγείρουν ζητήματα παραβίασης της αξιοπρέπειας και της ιδιωτικής ζωής, ενώ διερευνάται η επάρκεια του διεθνούς και ευρωπαϊκού νομοθετικού πλαισίου, με ιδιαίτερη βαρύτητα στην ερμηνευτική λειτουργία του ΔΕΕ, ως προς την παροχή ικανοποιητικού επιπέδου προστασίας. Αρχικά εξετάζονται ζητήματα σχετικά με την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του αιτούντος, ήτοι το ζήτημα υποβολής ερωτήσεων σχετικών με τις σεξουαλικές πρακτικές, η κρίση των αρχών παραλαβής επί τη βάσει στερεοτυπικών αντιλήψεων, τα αποδεκτά προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα και η εν γένει δυνατότητα απόδειξης του SO, καθώς και η εκ των υστέρων μετά το αρχικό αίτημα, αποκάλυψη του σεξουαλικού προσανατολισμού. Στη συνέχεια εξετάζεται το ζήτημα της ποινικοποίησης της ομοφυλοφιλίας στα κράτη καταγωγής ως επαρκή ή μη προϋπόθεση για τη θεμελίωση της δίωξης και της απαίτησης των αρχών παραλαβής για επιστροφή στο κράτος καταγωγής και απόκρυψη του σεξουαλικού προσανατολισμού προς αποφυγή της δίωξης. Τέλος, γίνεται μία συνολική αποτίμηση και εξάγεται το συμπέρασμα ότι, δεδομένης της απουσίας ειδικών διατάξεων, παρά τις σταδιακές νομολογιακές μετατοπίσεις, το επίπεδο προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των LGBTI αιτούντων άσυλο, δεν είναι ικανοποιητικό, και το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο, όπως ερμηνεύεται αφήνει περιθώρια παραβίασης της αξιοπρέπειας και της ιδιωτικής ζωή τους.","Every year, an estimated number of 10,000 people escape their home countries due to persecution based on sexual orientation and/ or gender identity and arrive in Europe applying for asylum, asking for a life with dignity, without discrimination, where their privacy is recognised as a fundamental right and is protected as such. However, what is observed is that, although the object and purpose of the Geneva Convention is to remedy the abovementioned violations, the asylum procedures and the criteria for granting international protection often fail to provide an adequate level of protection to LGBTI applicants in line with international and European human rights law. The purpose of this master thesis is to explore the compatibility of international refugee and European law of international protection, as interpreted by the international judicial bodies, with fundamental human rights. In order to reach a conclusion, this thesis is structured in two parts. In the first part (chapter 2) the basic methodological tools of the research are defined, and some key concepts are explored, such as the relationship between refugee law and human rights law, the extend of the right to asylum, the legal framework for assessing asylum applications based on sexual orientation and finally the right to dignity and to private life through legal theory and case law. In the second part (chapter 3), which attempts to respond to the central question, the problems faced by LGBTI asylum seekers are reported from the perspective of their right to dignity and to private life and the adequacy of the international and European legislative framework is assessed, with particular regard to the interpretative function of the CJEU, in terms of providing an adequate level of protection. Initially, chapter 3 examines issues relating to the assessment of the applicant's credibility, such as the questions about sexual practices, the stereotypical notions, the acceptable evidence, and generally the possibility of proving one’s sexual orientation, as well as the later disclosure of their sexual orientation. Afterwards, it is examined the issue of the criminalization of homosexuality in the countries of origin as a sufficient conditionfor establishing the prosecution and finally the requirement for concealment of sexual orientation in the state of origin in order to avoid persecution. Finally, chapter 4 makes an overall assessment and concludes that, despite the gradual case law shifts, the level of protection of the LGBTI asylum seekers' fundamental rights is not satisfactory, and the existing legislative framework, as interpreted, leaves room for violations of their rights to dignity and privacy."],"dc:identifier":["uoadl:2862916","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862916"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Εκφάνσεις του δικαιώματος στην αξιοπρέπεια και στην ιδιωτική ζωή, κατά την εξέταση συναφών με το σεξουαλικό προσανατολισμό αιτημάτων ασύλου."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:51Z"}