{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2862925"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2862925","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η εφαρμογή κανόνων ελεύθερου ανταγωνισμού στις συμβάσεις εμπορικής αντιπροσωπείας","abstract":"Η παρούσα εργασία αναφέρεται στο πως εφαρμόζονται οι κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού στις συμβάσεις εμπορικής αντιπροσωπείας. Οι συμβάσεις αυτές εκ πρώτης τυγχάνουν ασυλίας ως προς την εφαρμογή του άρθρου 101 παρ.1 της ΣΛΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα Δικαστήρια χρησιμοποιούν το κριτήριο της ανάληψης οικονομικών κινδύνων και το κριτήριο της ενσωμάτωσης, προκειμένου να κρίνουν εάν οι συμβάσεις εμπίπτουν ή όχι στην απαγορευτική διάταξη του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή εμμένει στο κριτήριο ανάληψης οικονομικών κινδύνων, κρίνοντας ως ανεξάρτητο έμπορο τον αντιπρόσωπο που αναλαμβάνει σημαντικούς χρηματοοικονομικούς κινδύνους ενώ το ΔΕΕ επικεντρώνεται στο κριτήριο της ενσωμάτωσης, όπου στην περίπτωση αυτή ο αντιπρόσωπος ως βοηθητικό όργανο ενταγμένο στην επιχείρηση του παραγωγού εκφεύγει της εφαρμογής του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ. Στη συνέχεια της εργασίας παρουσιάζονται οι ρήτρες που τίθενται από τον αντιπροσωπευόμενο στον αντιπρόσωπο και οι οποίες διακρίνονται σε περιορισμούς που αφορούν την αγορά αγαθού και σε περιορισμούς στην αγορά διαμεσολάβησης. Συγκεκριμένα, οι τιμολογιακοί και οι μη τιμολογιακοί περιορισμοί (γεωγραφικοί, πελατειακοί) που τίθενται από τον παραγωγό στον αντιπρόσωπο δεν εμπίπτουν στην απαγορευτική διάταξη του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ ενώ περιορισμοί που αφορούν την αγορά διαμεσολάβησης (ρήτρα αποκλειστικής αντιπροσωπείας, ρήτρα ανταγωνισμού) εγείρουν ζητήματα σχετικά με την παραβίαση του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ. Τέλος, ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της χρησιμοποίησης ίδιων εμπορικών αντιπροσώπων από τους παραγωγούς και η διευκόλυνση με τον τρόπο αυτόν οριζόντιων συμπράξεων και αθέμιτων εμπορικών πρακτικών.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία αναφέρεται στο πως εφαρμόζονται οι κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού στις συμβάσεις εμπορικής αντιπροσωπείας. Οι συμβάσεις αυτές εκ πρώτης τυγχάνουν ασυλίας ως προς την εφαρμογή του άρθρου 101 παρ.1 της ΣΛΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα Δικαστήρια χρησιμοποιούν το κριτήριο της ανάληψης οικονομικών κινδύνων και το κριτήριο της ενσωμάτωσης, προκειμένου να κρίνουν εάν οι συμβάσεις εμπίπτουν ή όχι στην απαγορευτική διάταξη του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή εμμένει στο κριτήριο ανάληψης οικονομικών κινδύνων, κρίνοντας ως ανεξάρτητο έμπορο τον αντιπρόσωπο που αναλαμβάνει σημαντικούς χρηματοοικονομικούς κινδύνους ενώ το ΔΕΕ επικεντρώνεται στο κριτήριο της ενσωμάτωσης, όπου στην περίπτωση αυτή ο αντιπρόσωπος ως βοηθητικό όργανο ενταγμένο στην επιχείρηση του παραγωγού εκφεύγει της εφαρμογής του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ. Στη συνέχεια της εργασίας παρουσιάζονται οι ρήτρες που τίθενται από τον αντιπροσωπευόμενο στον αντιπρόσωπο και οι οποίες διακρίνονται σε περιορισμούς που αφορούν την αγορά αγαθού και σε περιορισμούς στην αγορά διαμεσολάβησης. Συγκεκριμένα, οι τιμολογιακοί και οι μη τιμολογιακοί περιορισμοί (γεωγραφικοί, πελατειακοί) που τίθενται από τον παραγωγό στον αντιπρόσωπο δεν εμπίπτουν στην απαγορευτική διάταξη του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ ενώ περιορισμοί που αφορούν την αγορά διαμεσολάβησης (ρήτρα αποκλειστικής αντιπροσωπείας, ρήτρα ανταγωνισμού) εγείρουν ζητήματα σχετικά με την παραβίαση του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ. Τέλος, ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της χρησιμοποίησης ίδιων εμπορικών αντιπροσώπων από τους παραγωγούς και η διευκόλυνση με τον τρόπο αυτόν οριζόντιων συμπράξεων και αθέμιτων εμπορικών πρακτικών.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ","PAPAGEORGIOU MARIA-ANGELIKI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:51Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Γαλλικά","Ελληνικά","English","French","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2862925"],"render_values":[{"text":"uoadl:2862925","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862925","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862925","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2862925","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ","PAPAGEORGIOU MARIA-ANGELIKI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Γαλλικά","Ελληνικά","English","French","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2862925","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862925"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία αναφέρεται στο πως εφαρμόζονται οι κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού στις συμβάσεις εμπορικής αντιπροσωπείας. Οι συμβάσεις αυτές εκ πρώτης τυγχάνουν ασυλίας ως προς την εφαρμογή του άρθρου 101 παρ.1 της ΣΛΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα Δικαστήρια χρησιμοποιούν το κριτήριο της ανάληψης οικονομικών κινδύνων και το κριτήριο της ενσωμάτωσης, προκειμένου να κρίνουν εάν οι συμβάσεις εμπίπτουν ή όχι στην απαγορευτική διάταξη του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή εμμένει στο κριτήριο ανάληψης οικονομικών κινδύνων, κρίνοντας ως ανεξάρτητο έμπορο τον αντιπρόσωπο που αναλαμβάνει σημαντικούς χρηματοοικονομικούς κινδύνους ενώ το ΔΕΕ επικεντρώνεται στο κριτήριο της ενσωμάτωσης, όπου στην περίπτωση αυτή ο αντιπρόσωπος ως βοηθητικό όργανο ενταγμένο στην επιχείρηση του παραγωγού εκφεύγει της εφαρμογής του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ. Στη συνέχεια της εργασίας παρουσιάζονται οι ρήτρες που τίθενται από τον αντιπροσωπευόμενο στον αντιπρόσωπο και οι οποίες διακρίνονται σε περιορισμούς που αφορούν την αγορά αγαθού και σε περιορισμούς στην αγορά διαμεσολάβησης. Συγκεκριμένα, οι τιμολογιακοί και οι μη τιμολογιακοί περιορισμοί (γεωγραφικοί, πελατειακοί) που τίθενται από τον παραγωγό στον αντιπρόσωπο δεν εμπίπτουν στην απαγορευτική διάταξη του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ ενώ περιορισμοί που αφορούν την αγορά διαμεσολάβησης (ρήτρα αποκλειστικής αντιπροσωπείας, ρήτρα ανταγωνισμού) εγείρουν ζητήματα σχετικά με την παραβίαση του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ. Τέλος, ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της χρησιμοποίησης ίδιων εμπορικών αντιπροσώπων από τους παραγωγούς και η διευκόλυνση με τον τρόπο αυτόν οριζόντιων συμπράξεων και αθέμιτων εμπορικών πρακτικών.","This paper describes how the rules of competition law apply to commercial agency agreements. First of all, commercial agency agreements benefit from a specific competition law regime with regards to the application of Article 101 (1) TFEU. The European Commission and the Courts use the economic risk and integration criterion to determine whether or not these agreements fall within the scope of Article 101 (1) TFEU. In particular, the European Commission focuses on application of the criterion of economic risks, assuming the agent who bear significant financial risks as independent trader, while the ECJ focuses on the integration criterion, in which case the agent as an auxiliary organ forming an integral part of the principal’s undertaking fall outside the scope of Article 101 (1) TFEU. Consequently, the clauses that are imposed by the principal on the agent are mentioned and are distinguished by restrictions on the purchase of goods and restrictions on the mediation market. Specifically, restrictions that concern resale price maintenance and territorial and customer restrictions imposed by the producer on the agent do not fall within the scope of Article 101 (1) TFEU, while restrictions on the mediation market (exclusive agency clauses, non-compete clauses ) raise questions about the application of Article 101 (1) TFEU. In the end, it is interesting to examine the case of the selection of the same agents by the producers and in this way the facilitation of cartels and illegal commercial practices."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η εφαρμογή κανόνων ελεύθερου ανταγωνισμού στις συμβάσεις εμπορικής αντιπροσωπείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ","PAPAGEORGIOU MARIA-ANGELIKI"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία αναφέρεται στο πως εφαρμόζονται οι κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού στις συμβάσεις εμπορικής αντιπροσωπείας. Οι συμβάσεις αυτές εκ πρώτης τυγχάνουν ασυλίας ως προς την εφαρμογή του άρθρου 101 παρ.1 της ΣΛΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα Δικαστήρια χρησιμοποιούν το κριτήριο της ανάληψης οικονομικών κινδύνων και το κριτήριο της ενσωμάτωσης, προκειμένου να κρίνουν εάν οι συμβάσεις εμπίπτουν ή όχι στην απαγορευτική διάταξη του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή εμμένει στο κριτήριο ανάληψης οικονομικών κινδύνων, κρίνοντας ως ανεξάρτητο έμπορο τον αντιπρόσωπο που αναλαμβάνει σημαντικούς χρηματοοικονομικούς κινδύνους ενώ το ΔΕΕ επικεντρώνεται στο κριτήριο της ενσωμάτωσης, όπου στην περίπτωση αυτή ο αντιπρόσωπος ως βοηθητικό όργανο ενταγμένο στην επιχείρηση του παραγωγού εκφεύγει της εφαρμογής του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ. Στη συνέχεια της εργασίας παρουσιάζονται οι ρήτρες που τίθενται από τον αντιπροσωπευόμενο στον αντιπρόσωπο και οι οποίες διακρίνονται σε περιορισμούς που αφορούν την αγορά αγαθού και σε περιορισμούς στην αγορά διαμεσολάβησης. Συγκεκριμένα, οι τιμολογιακοί και οι μη τιμολογιακοί περιορισμοί (γεωγραφικοί, πελατειακοί) που τίθενται από τον παραγωγό στον αντιπρόσωπο δεν εμπίπτουν στην απαγορευτική διάταξη του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ ενώ περιορισμοί που αφορούν την αγορά διαμεσολάβησης (ρήτρα αποκλειστικής αντιπροσωπείας, ρήτρα ανταγωνισμού) εγείρουν ζητήματα σχετικά με την παραβίαση του άρθρου 101 παρ.1 ΣΛΕΕ. Τέλος, ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της χρησιμοποίησης ίδιων εμπορικών αντιπροσώπων από τους παραγωγούς και η διευκόλυνση με τον τρόπο αυτόν οριζόντιων συμπράξεων και αθέμιτων εμπορικών πρακτικών.","This paper describes how the rules of competition law apply to commercial agency agreements. First of all, commercial agency agreements benefit from a specific competition law regime with regards to the application of Article 101 (1) TFEU. The European Commission and the Courts use the economic risk and integration criterion to determine whether or not these agreements fall within the scope of Article 101 (1) TFEU. In particular, the European Commission focuses on application of the criterion of economic risks, assuming the agent who bear significant financial risks as independent trader, while the ECJ focuses on the integration criterion, in which case the agent as an auxiliary organ forming an integral part of the principal’s undertaking fall outside the scope of Article 101 (1) TFEU. Consequently, the clauses that are imposed by the principal on the agent are mentioned and are distinguished by restrictions on the purchase of goods and restrictions on the mediation market. Specifically, restrictions that concern resale price maintenance and territorial and customer restrictions imposed by the producer on the agent do not fall within the scope of Article 101 (1) TFEU, while restrictions on the mediation market (exclusive agency clauses, non-compete clauses ) raise questions about the application of Article 101 (1) TFEU. In the end, it is interesting to examine the case of the selection of the same agents by the producers and in this way the facilitation of cartels and illegal commercial practices."],"dc:identifier":["uoadl:2862925","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2862925"],"dc:language":["Γαλλικά","Ελληνικά","English","French","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η εφαρμογή κανόνων ελεύθερου ανταγωνισμού στις συμβάσεις εμπορικής αντιπροσωπείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:51Z"}