{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2863059"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2863059","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Ευρωπαϊκή Εντολή Έρευνας","abstract":"Το θέμα της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η Ευρωπαϊκή Εντολή Έρευνας, η οποία θεσπίστηκε με την Οδηγία 2014/41/ΕΕ και στη συνέχεια ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με τον ν. 4489/2017. Η Οδηγία αυτή αποτελεί την πληρέστερη έως τώρα ρύθμιση στον τομέα της μικρής δικαστικής συνδρομής σε ποινικές υποθέσεις και επιχειρεί να αντικαταστήσει το προγενέστερό της κατακερματισμένο νομοθετικό τοπίο εισάγοντας ένα ενιαίο εργαλείο συλλογής και ανταλλαγής αποδείξεων εντός της ΕΕ. Όπως διακηρύσσεται στο Προοίμιο της Οδηγίας, η ΕΕΕ βασίζεται στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης, λαμβάνει όμως υπόψιν την ευελιξία του παραδοσιακού συστήματος αμοιβαίας συνδρομής. Το ερώτημα που τίθεται στην εργασία είναι κατά πόσον η νέα Οδηγία αποτελεί πρόοδο ή οπισθοδρόμηση. Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, παρουσιάζονται τα προηγούμενα νομοθετικά εργαλεία, αναλύονται οι διατάξεις της Οδηγίας με έμφαση στις καινοτομίες αυτής, ενώ παράλληλα αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο ο Έλληνας νομοθέτης αντιμετώπισε τις προκλήσεις ενσωμάτωσης της Οδηγίας και αξιολογούνται οι επιλογές του. Τέλος, ένα τμήμα της εργασίας αφιερώνεται στο ζήτημα της προστασίας των δικαιωμάτων του καθ’ ου το ερευνητικό μέτρο, καθώς η ελλιπής κατοχύρωση δικονομικών δικαιωμάτων υπήρξε ένα από τα πιο επικριθέντα σημεία τόσο των σχεδίων της Οδηγίας όσο και των προηγούμενων νομοθετικών κειμένων.","abstract_html":"Το θέμα της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η Ευρωπαϊκή Εντολή Έρευνας, η οποία θεσπίστηκε με την Οδηγία 2014/41/ΕΕ και στη συνέχεια ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με τον ν. 4489/2017. Η Οδηγία αυτή αποτελεί την πληρέστερη έως τώρα ρύθμιση στον τομέα της μικρής δικαστικής συνδρομής σε ποινικές υποθέσεις και επιχειρεί να αντικαταστήσει το προγενέστερό της κατακερματισμένο νομοθετικό τοπίο εισάγοντας ένα ενιαίο εργαλείο συλλογής και ανταλλαγής αποδείξεων εντός της ΕΕ. Όπως διακηρύσσεται στο Προοίμιο της Οδηγίας, η ΕΕΕ βασίζεται στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης, λαμβάνει όμως υπόψιν την ευελιξία του παραδοσιακού συστήματος αμοιβαίας συνδρομής. Το ερώτημα που τίθεται στην εργασία είναι κατά πόσον η νέα Οδηγία αποτελεί πρόοδο ή οπισθοδρόμηση. Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, παρουσιάζονται τα προηγούμενα νομοθετικά εργαλεία, αναλύονται οι διατάξεις της Οδηγίας με έμφαση στις καινοτομίες αυτής, ενώ παράλληλα αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο ο Έλληνας νομοθέτης αντιμετώπισε τις προκλήσεις ενσωμάτωσης της Οδηγίας και αξιολογούνται οι επιλογές του. Τέλος, ένα τμήμα της εργασίας αφιερώνεται στο ζήτημα της προστασίας των δικαιωμάτων του καθ’ ου το ερευνητικό μέτρο, καθώς η ελλιπής κατοχύρωση δικονομικών δικαιωμάτων υπήρξε ένα από τα πιο επικριθέντα σημεία τόσο των σχεδίων της Οδηγίας όσο και των προηγούμενων νομοθετικών κειμένων.","abstract_has_math":false,"creators":["Σκανδάλη Δάφνη","Skandali Dafni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:04Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2863059"],"render_values":[{"text":"uoadl:2863059","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863059","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863059","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2863059","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σκανδάλη Δάφνη","Skandali Dafni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2863059","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863059"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το θέμα της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η Ευρωπαϊκή Εντολή Έρευνας, η οποία θεσπίστηκε με την Οδηγία 2014/41/ΕΕ και στη συνέχεια ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με τον ν. 4489/2017. Η Οδηγία αυτή αποτελεί την πληρέστερη έως τώρα ρύθμιση στον τομέα της μικρής δικαστικής συνδρομής σε ποινικές υποθέσεις και επιχειρεί να αντικαταστήσει το προγενέστερό της κατακερματισμένο νομοθετικό τοπίο εισάγοντας ένα ενιαίο εργαλείο συλλογής και ανταλλαγής αποδείξεων εντός της ΕΕ. Όπως διακηρύσσεται στο Προοίμιο της Οδηγίας, η ΕΕΕ βασίζεται στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης, λαμβάνει όμως υπόψιν την ευελιξία του παραδοσιακού συστήματος αμοιβαίας συνδρομής. Το ερώτημα που τίθεται στην εργασία είναι κατά πόσον η νέα Οδηγία αποτελεί πρόοδο ή οπισθοδρόμηση. Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, παρουσιάζονται τα προηγούμενα νομοθετικά εργαλεία, αναλύονται οι διατάξεις της Οδηγίας με έμφαση στις καινοτομίες αυτής, ενώ παράλληλα αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο ο Έλληνας νομοθέτης αντιμετώπισε τις προκλήσεις ενσωμάτωσης της Οδηγίας και αξιολογούνται οι επιλογές του. Τέλος, ένα τμήμα της εργασίας αφιερώνεται στο ζήτημα της προστασίας των δικαιωμάτων του καθ’ ου το ερευνητικό μέτρο, καθώς η ελλιπής κατοχύρωση δικονομικών δικαιωμάτων υπήρξε ένα από τα πιο επικριθέντα σημεία τόσο των σχεδίων της Οδηγίας όσο και των προηγούμενων νομοθετικών κειμένων.","The subject of the present master thesis is the European Investigation Order (EIO), which was established by Directive 2014/41/EU and was later incorporated into the Greek legal order by means of Law 4489/2017. This Directive constitutes the most complete regulation in the field of judicial cooperation in criminal matters so far and attempts to replace the previous fragmented legal regime by introducing a single instrument for the collection and exchange of evidence within the EU. As declared in the Preamble of the Directive, EIO is based on the principle of mutual recognition, but also takes into account the flexibility of the traditional system of mutual legal assistance. The question that arises is to what extent the new Directive can be considered as a step forward or a step backwards. In order to answer this question, the previous legal tools are presented, the provisions of the Directive -with a focus on its innovations- are analyzed, while at the same time the way in which the Greek legislator faced the challenges of implementing the Directive is approached and his choices are assessed. Finally, a part of this thesis is devoted to the issue of human rights’ protection, since the deficient safeguarding of the defendant’s procedural rights has been one of the most strongly criticized points of the Directive’s drafts as well as of the earlier legal texts."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Ευρωπαϊκή Εντολή Έρευνας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σκανδάλη Δάφνη","Skandali Dafni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Το θέμα της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η Ευρωπαϊκή Εντολή Έρευνας, η οποία θεσπίστηκε με την Οδηγία 2014/41/ΕΕ και στη συνέχεια ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με τον ν. 4489/2017. Η Οδηγία αυτή αποτελεί την πληρέστερη έως τώρα ρύθμιση στον τομέα της μικρής δικαστικής συνδρομής σε ποινικές υποθέσεις και επιχειρεί να αντικαταστήσει το προγενέστερό της κατακερματισμένο νομοθετικό τοπίο εισάγοντας ένα ενιαίο εργαλείο συλλογής και ανταλλαγής αποδείξεων εντός της ΕΕ. Όπως διακηρύσσεται στο Προοίμιο της Οδηγίας, η ΕΕΕ βασίζεται στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης, λαμβάνει όμως υπόψιν την ευελιξία του παραδοσιακού συστήματος αμοιβαίας συνδρομής. Το ερώτημα που τίθεται στην εργασία είναι κατά πόσον η νέα Οδηγία αποτελεί πρόοδο ή οπισθοδρόμηση. Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, παρουσιάζονται τα προηγούμενα νομοθετικά εργαλεία, αναλύονται οι διατάξεις της Οδηγίας με έμφαση στις καινοτομίες αυτής, ενώ παράλληλα αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο ο Έλληνας νομοθέτης αντιμετώπισε τις προκλήσεις ενσωμάτωσης της Οδηγίας και αξιολογούνται οι επιλογές του. Τέλος, ένα τμήμα της εργασίας αφιερώνεται στο ζήτημα της προστασίας των δικαιωμάτων του καθ’ ου το ερευνητικό μέτρο, καθώς η ελλιπής κατοχύρωση δικονομικών δικαιωμάτων υπήρξε ένα από τα πιο επικριθέντα σημεία τόσο των σχεδίων της Οδηγίας όσο και των προηγούμενων νομοθετικών κειμένων.","The subject of the present master thesis is the European Investigation Order (EIO), which was established by Directive 2014/41/EU and was later incorporated into the Greek legal order by means of Law 4489/2017. This Directive constitutes the most complete regulation in the field of judicial cooperation in criminal matters so far and attempts to replace the previous fragmented legal regime by introducing a single instrument for the collection and exchange of evidence within the EU. As declared in the Preamble of the Directive, EIO is based on the principle of mutual recognition, but also takes into account the flexibility of the traditional system of mutual legal assistance. The question that arises is to what extent the new Directive can be considered as a step forward or a step backwards. In order to answer this question, the previous legal tools are presented, the provisions of the Directive -with a focus on its innovations- are analyzed, while at the same time the way in which the Greek legislator faced the challenges of implementing the Directive is approached and his choices are assessed. Finally, a part of this thesis is devoted to the issue of human rights’ protection, since the deficient safeguarding of the defendant’s procedural rights has been one of the most strongly criticized points of the Directive’s drafts as well as of the earlier legal texts."],"dc:identifier":["uoadl:2863059","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863059"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η Ευρωπαϊκή Εντολή Έρευνας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:04Z"}