{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2863306"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2863306","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επαναφοίτηση στις ειδικές και ενταξιακές δομές προσχολικής εκπαίδευσης: διερεύνηση των λόγων και των κριτηρίων της λήψης των αποφάσεων επαναφοίτησης","abstract":"Τις τελευταίες δεκαετίες η πρακτική της επαναφοίτησης στο νηπιαγωγείο έχει αυξηθεί σημαντικά. Διεθνώς ένα μεγάλο ποσοστό νηπίων επαναλαμβάνουν για δεύτερη συνεχή χρονιά τη φοίτηση τους στο νηπιαγωγείο. Σύμφωνα με τη σχετική βιβλιογραφία οι κυριότεροι λόγοι που οδηγούν στην επαναφοίτηση των νηπίων είναι οι ελλιπείς ακαδημαϊκές ικανότητες και η συναισθητική και κοινωνική ανωριμότητα (Holmes, 1989). Είναι επομένως σημαντικό να μελετηθούν περαιτέρω οι λόγοι και τα κριτήρια που κάθε χρόνο οδηγούν ένα μεγάλο αριθμό μαθητών στην επαναφοίτηση. Επιπλέον, παράγοντες όπως οι εκπαιδευτικές πρακτικές αλλά και οι απόψεις των εκπαιδευτικών σχετικά με την ανάπτυξη των παιδιών είναι ζητήματα υψίστης σημασίας για τη διερεύνηση του συγκεκριμένου φαινομένου. Η παρούσα ερευνητική εργασία αποτελεί μια ποιοτική έρευνα με εργαλείο τις ημι-δομημένες συνεντεύξεις σε είκοσι (20) εκπαιδευτικούς, δέκα από τους οποίους εργάζονται σε τμήματα ένταξης και δέκα σε ειδικά νηπιαγωγεία. Ως μέθοδος ανάλυσης χρησιμοποιήθηκε η θεματική ανάλυση περιεχομένου των ευρημάτων που προέκυψαν από τις συνεντεύξεις. Η πρακτική της επαναφοίτησης στο νηπιαγωγείο έχει διαπιστωθεί ότι συνδέεται με αρνητικά αποτελέσματα για την ακαδημαϊκή και κοινωνικο-συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών και φαίνεται να αποκλείει ένα ποσοστό μαθητών από την πρόσβαση στην επόμενη εκπαιδευτική βαθμίδα, τόσο στην γενική όσο και στην ειδική εκπαίδευση. Είναι επομένως αδήριτη ανάγκη να μελετηθούν περαιτέρω οι λόγοι και τα κριτήρια που οδηγούν στην συγκεκριμένη πρακτική όσο και το κατά πόσον αποτελεί εμπόδιο στον αγώνα για μια κοινωνία ένταξης. Για το σκοπό αυτό τα ευρήματα εξετάστηκαν σύμφωνα με τις αρχές της Ενταξιακής Εκπαίδευσης. Τα κυριότερα συμπεράσματα της συγκεκριμένης έρευνας αναδεικνύουν ότι η πρακτική της επαναφοίτησης λειτουργεί ως μέσο ελέγχου του μαθητικού πληθυσμού και με αυτόν τον τρόπο γεννά τον αποκλεισμό ενός μεγάλου αριθμού μαθητών από την προώθησή του στην επόμενη εκπαιδευτική βαθμίδα. Η τάση της σύγχρονης εκπαίδευσης για υψηλές απαιτήσεις και εντατικό ρυθμό μάθησης στη βαθμίδα του νηπιαγωγείου καθώς και η έννοια της σχολικής ετοιμότητας φαίνεται να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στις αποφάσεις που συνδέονται με την επαναφοίτηση στο νηπιαγωγείο. Οι πρακτικές και οι απόψεις των εκπαιδευτικών φαίνεται να διαπνέονται από την κλινική προσέγγιση της αναπηρίας και οι λόγοι και τα κριτήρια καθορίζονται με βάση τα ατομικά ελλείμματα των μαθητών. Συμπερασματικά, η πρακτική της επαναφοίτησης φαίνεται να αναπαράγει περισσότερα εμπόδια και αποκλεισμούς παρά να είναι υποστηρικτική για τη δημιουργία μιας ισότιμης ενταξιακής κοινωνίας.","abstract_html":"Τις τελευταίες δεκαετίες η πρακτική της επαναφοίτησης στο νηπιαγωγείο έχει αυξηθεί σημαντικά. Διεθνώς ένα μεγάλο ποσοστό νηπίων επαναλαμβάνουν για δεύτερη συνεχή χρονιά τη φοίτηση τους στο νηπιαγωγείο. Σύμφωνα με τη σχετική βιβλιογραφία οι κυριότεροι λόγοι που οδηγούν στην επαναφοίτηση των νηπίων είναι οι ελλιπείς ακαδημαϊκές ικανότητες και η συναισθητική και κοινωνική ανωριμότητα (Holmes, 1989). Είναι επομένως σημαντικό να μελετηθούν περαιτέρω οι λόγοι και τα κριτήρια που κάθε χρόνο οδηγούν ένα μεγάλο αριθμό μαθητών στην επαναφοίτηση. Επιπλέον, παράγοντες όπως οι εκπαιδευτικές πρακτικές αλλά και οι απόψεις των εκπαιδευτικών σχετικά με την ανάπτυξη των παιδιών είναι ζητήματα υψίστης σημασίας για τη διερεύνηση του συγκεκριμένου φαινομένου. Η παρούσα ερευνητική εργασία αποτελεί μια ποιοτική έρευνα με εργαλείο τις ημι-δομημένες συνεντεύξεις σε είκοσι (20) εκπαιδευτικούς, δέκα από τους οποίους εργάζονται σε τμήματα ένταξης και δέκα σε ειδικά νηπιαγωγεία. Ως μέθοδος ανάλυσης χρησιμοποιήθηκε η θεματική ανάλυση περιεχομένου των ευρημάτων που προέκυψαν από τις συνεντεύξεις. Η πρακτική της επαναφοίτησης στο νηπιαγωγείο έχει διαπιστωθεί ότι συνδέεται με αρνητικά αποτελέσματα για την ακαδημαϊκή και κοινωνικο-συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών και φαίνεται να αποκλείει ένα ποσοστό μαθητών από την πρόσβαση στην επόμενη εκπαιδευτική βαθμίδα, τόσο στην γενική όσο και στην ειδική εκπαίδευση. Είναι επομένως αδήριτη ανάγκη να μελετηθούν περαιτέρω οι λόγοι και τα κριτήρια που οδηγούν στην συγκεκριμένη πρακτική όσο και το κατά πόσον αποτελεί εμπόδιο στον αγώνα για μια κοινωνία ένταξης. Για το σκοπό αυτό τα ευρήματα εξετάστηκαν σύμφωνα με τις αρχές της Ενταξιακής Εκπαίδευσης. Τα κυριότερα συμπεράσματα της συγκεκριμένης έρευνας αναδεικνύουν ότι η πρακτική της επαναφοίτησης λειτουργεί ως μέσο ελέγχου του μαθητικού πληθυσμού και με αυτόν τον τρόπο γεννά τον αποκλεισμό ενός μεγάλου αριθμού μαθητών από την προώθησή του στην επόμενη εκπαιδευτική βαθμίδα. Η τάση της σύγχρονης εκπαίδευσης για υψηλές απαιτήσεις και εντατικό ρυθμό μάθησης στη βαθμίδα του νηπιαγωγείου καθώς και η έννοια της σχολικής ετοιμότητας φαίνεται να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στις αποφάσεις που συνδέονται με την επαναφοίτηση στο νηπιαγωγείο. Οι πρακτικές και οι απόψεις των εκπαιδευτικών φαίνεται να διαπνέονται από την κλινική προσέγγιση της αναπηρίας και οι λόγοι και τα κριτήρια καθορίζονται με βάση τα ατομικά ελλείμματα των μαθητών. Συμπερασματικά, η πρακτική της επαναφοίτησης φαίνεται να αναπαράγει περισσότερα εμπόδια και αποκλεισμούς παρά να είναι υποστηρικτική για τη δημιουργία μιας ισότιμης ενταξιακής κοινωνίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Αργυρού Μαρία","Argyrou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:04Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2863306"],"render_values":[{"text":"uoadl:2863306","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863306","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863306","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2863306","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αργυρού Μαρία","Argyrou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2863306","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863306"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τις τελευταίες δεκαετίες η πρακτική της επαναφοίτησης στο νηπιαγωγείο έχει αυξηθεί σημαντικά. Διεθνώς ένα μεγάλο ποσοστό νηπίων επαναλαμβάνουν για δεύτερη συνεχή χρονιά τη φοίτηση τους στο νηπιαγωγείο. Σύμφωνα με τη σχετική βιβλιογραφία οι κυριότεροι λόγοι που οδηγούν στην επαναφοίτηση των νηπίων είναι οι ελλιπείς ακαδημαϊκές ικανότητες και η συναισθητική και κοινωνική ανωριμότητα (Holmes, 1989). Είναι επομένως σημαντικό να μελετηθούν περαιτέρω οι λόγοι και τα κριτήρια που κάθε χρόνο οδηγούν ένα μεγάλο αριθμό μαθητών στην επαναφοίτηση. Επιπλέον, παράγοντες όπως οι εκπαιδευτικές πρακτικές αλλά και οι απόψεις των εκπαιδευτικών σχετικά με την ανάπτυξη των παιδιών είναι ζητήματα υψίστης σημασίας για τη διερεύνηση του συγκεκριμένου φαινομένου. Η παρούσα ερευνητική εργασία αποτελεί μια ποιοτική έρευνα με εργαλείο τις ημι-δομημένες συνεντεύξεις σε είκοσι (20) εκπαιδευτικούς, δέκα από τους οποίους εργάζονται σε τμήματα ένταξης και δέκα σε ειδικά νηπιαγωγεία. Ως μέθοδος ανάλυσης χρησιμοποιήθηκε η θεματική ανάλυση περιεχομένου των ευρημάτων που προέκυψαν από τις συνεντεύξεις. Η πρακτική της επαναφοίτησης στο νηπιαγωγείο έχει διαπιστωθεί ότι συνδέεται με αρνητικά αποτελέσματα για την ακαδημαϊκή και κοινωνικο-συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών και φαίνεται να αποκλείει ένα ποσοστό μαθητών από την πρόσβαση στην επόμενη εκπαιδευτική βαθμίδα, τόσο στην γενική όσο και στην ειδική εκπαίδευση. Είναι επομένως αδήριτη ανάγκη να μελετηθούν περαιτέρω οι λόγοι και τα κριτήρια που οδηγούν στην συγκεκριμένη πρακτική όσο και το κατά πόσον αποτελεί εμπόδιο στον αγώνα για μια κοινωνία ένταξης. Για το σκοπό αυτό τα ευρήματα εξετάστηκαν σύμφωνα με τις αρχές της Ενταξιακής Εκπαίδευσης. Τα κυριότερα συμπεράσματα της συγκεκριμένης έρευνας αναδεικνύουν ότι η πρακτική της επαναφοίτησης λειτουργεί ως μέσο ελέγχου του μαθητικού πληθυσμού και με αυτόν τον τρόπο γεννά τον αποκλεισμό ενός μεγάλου αριθμού μαθητών από την προώθησή του στην επόμενη εκπαιδευτική βαθμίδα. Η τάση της σύγχρονης εκπαίδευσης για υψηλές απαιτήσεις και εντατικό ρυθμό μάθησης στη βαθμίδα του νηπιαγωγείου καθώς και η έννοια της σχολικής ετοιμότητας φαίνεται να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στις αποφάσεις που συνδέονται με την επαναφοίτηση στο νηπιαγωγείο. Οι πρακτικές και οι απόψεις των εκπαιδευτικών φαίνεται να διαπνέονται από την κλινική προσέγγιση της αναπηρίας και οι λόγοι και τα κριτήρια καθορίζονται με βάση τα ατομικά ελλείμματα των μαθητών. Συμπερασματικά, η πρακτική της επαναφοίτησης φαίνεται να αναπαράγει περισσότερα εμπόδια και αποκλεισμούς παρά να είναι υποστηρικτική για τη δημιουργία μιας ισότιμης ενταξιακής κοινωνίας.","In the past few decades the practice of kindergarten retention has been rapidly increased globally. According to current literature, the main reason that leads to kindergarten retention is the lack of adequate academic abilities, as well as the emotional and social immaturity (Holmes, 1989). It is therefore of utmost importance to further elucidate the reasons and criteria that lead to grade retention. Furthermore, factors such as educational practices and teachers' views on children’s development are issues that should be adequately addressed while investigating this phenomenon. The present study is a qualitative research that uses the semi-structured interviews as a study tool and was performed in twenty (20) kindergarten teachers, ten of whom work in integration classes and ten in special kindergartens. The data was presented and analyzed using the content analysis tool. The practice of kindergarten retention has been shown to yield negative results regarding the academic and socio-emotional development of children and also to impede access to the next educational level in the context of both general and special education. The results of the present study were analyzed according to the principles of Inclusive Education. The main deductions of the present study highlight the fact that the practice of grade retention acts as a means of control of the student population and therefore gives rise to exclusion of a great deal of students from the next educational level. The current tendency of modern educational practices for high demands and rigorous learning rates in kindergarten seem to hold a pivotal role in decision making regarding kindergarten retention. The practices and perspectives of teachers are dominated by the medical approach of disability and focus on the individual deficits of the students. Overall, the practice of grade retention seems to give birth to more obstacles and exclusions instead of actively reinforcing the creation of an equal and inclusive society."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επαναφοίτηση στις ειδικές και ενταξιακές δομές προσχολικής εκπαίδευσης: διερεύνηση των λόγων και των κριτηρίων της λήψης των αποφάσεων επαναφοίτησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αργυρού Μαρία","Argyrou Maria"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Τις τελευταίες δεκαετίες η πρακτική της επαναφοίτησης στο νηπιαγωγείο έχει αυξηθεί σημαντικά. Διεθνώς ένα μεγάλο ποσοστό νηπίων επαναλαμβάνουν για δεύτερη συνεχή χρονιά τη φοίτηση τους στο νηπιαγωγείο. Σύμφωνα με τη σχετική βιβλιογραφία οι κυριότεροι λόγοι που οδηγούν στην επαναφοίτηση των νηπίων είναι οι ελλιπείς ακαδημαϊκές ικανότητες και η συναισθητική και κοινωνική ανωριμότητα (Holmes, 1989). Είναι επομένως σημαντικό να μελετηθούν περαιτέρω οι λόγοι και τα κριτήρια που κάθε χρόνο οδηγούν ένα μεγάλο αριθμό μαθητών στην επαναφοίτηση. Επιπλέον, παράγοντες όπως οι εκπαιδευτικές πρακτικές αλλά και οι απόψεις των εκπαιδευτικών σχετικά με την ανάπτυξη των παιδιών είναι ζητήματα υψίστης σημασίας για τη διερεύνηση του συγκεκριμένου φαινομένου. Η παρούσα ερευνητική εργασία αποτελεί μια ποιοτική έρευνα με εργαλείο τις ημι-δομημένες συνεντεύξεις σε είκοσι (20) εκπαιδευτικούς, δέκα από τους οποίους εργάζονται σε τμήματα ένταξης και δέκα σε ειδικά νηπιαγωγεία. Ως μέθοδος ανάλυσης χρησιμοποιήθηκε η θεματική ανάλυση περιεχομένου των ευρημάτων που προέκυψαν από τις συνεντεύξεις. Η πρακτική της επαναφοίτησης στο νηπιαγωγείο έχει διαπιστωθεί ότι συνδέεται με αρνητικά αποτελέσματα για την ακαδημαϊκή και κοινωνικο-συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών και φαίνεται να αποκλείει ένα ποσοστό μαθητών από την πρόσβαση στην επόμενη εκπαιδευτική βαθμίδα, τόσο στην γενική όσο και στην ειδική εκπαίδευση. Είναι επομένως αδήριτη ανάγκη να μελετηθούν περαιτέρω οι λόγοι και τα κριτήρια που οδηγούν στην συγκεκριμένη πρακτική όσο και το κατά πόσον αποτελεί εμπόδιο στον αγώνα για μια κοινωνία ένταξης. Για το σκοπό αυτό τα ευρήματα εξετάστηκαν σύμφωνα με τις αρχές της Ενταξιακής Εκπαίδευσης. Τα κυριότερα συμπεράσματα της συγκεκριμένης έρευνας αναδεικνύουν ότι η πρακτική της επαναφοίτησης λειτουργεί ως μέσο ελέγχου του μαθητικού πληθυσμού και με αυτόν τον τρόπο γεννά τον αποκλεισμό ενός μεγάλου αριθμού μαθητών από την προώθησή του στην επόμενη εκπαιδευτική βαθμίδα. Η τάση της σύγχρονης εκπαίδευσης για υψηλές απαιτήσεις και εντατικό ρυθμό μάθησης στη βαθμίδα του νηπιαγωγείου καθώς και η έννοια της σχολικής ετοιμότητας φαίνεται να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στις αποφάσεις που συνδέονται με την επαναφοίτηση στο νηπιαγωγείο. Οι πρακτικές και οι απόψεις των εκπαιδευτικών φαίνεται να διαπνέονται από την κλινική προσέγγιση της αναπηρίας και οι λόγοι και τα κριτήρια καθορίζονται με βάση τα ατομικά ελλείμματα των μαθητών. Συμπερασματικά, η πρακτική της επαναφοίτησης φαίνεται να αναπαράγει περισσότερα εμπόδια και αποκλεισμούς παρά να είναι υποστηρικτική για τη δημιουργία μιας ισότιμης ενταξιακής κοινωνίας.","In the past few decades the practice of kindergarten retention has been rapidly increased globally. According to current literature, the main reason that leads to kindergarten retention is the lack of adequate academic abilities, as well as the emotional and social immaturity (Holmes, 1989). It is therefore of utmost importance to further elucidate the reasons and criteria that lead to grade retention. Furthermore, factors such as educational practices and teachers' views on children’s development are issues that should be adequately addressed while investigating this phenomenon. The present study is a qualitative research that uses the semi-structured interviews as a study tool and was performed in twenty (20) kindergarten teachers, ten of whom work in integration classes and ten in special kindergartens. The data was presented and analyzed using the content analysis tool. The practice of kindergarten retention has been shown to yield negative results regarding the academic and socio-emotional development of children and also to impede access to the next educational level in the context of both general and special education. The results of the present study were analyzed according to the principles of Inclusive Education. The main deductions of the present study highlight the fact that the practice of grade retention acts as a means of control of the student population and therefore gives rise to exclusion of a great deal of students from the next educational level. The current tendency of modern educational practices for high demands and rigorous learning rates in kindergarten seem to hold a pivotal role in decision making regarding kindergarten retention. The practices and perspectives of teachers are dominated by the medical approach of disability and focus on the individual deficits of the students. Overall, the practice of grade retention seems to give birth to more obstacles and exclusions instead of actively reinforcing the creation of an equal and inclusive society."],"dc:identifier":["uoadl:2863306","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863306"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Η επαναφοίτηση στις ειδικές και ενταξιακές δομές προσχολικής εκπαίδευσης: διερεύνηση των λόγων και των κριτηρίων της λήψης των αποφάσεων επαναφοίτησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:04Z"}