{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2863401"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2863401","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η μέθοδος «Appropriation Art» και η προστασία της ακεραιότητας του έργου","abstract":"Η «appropriation art» ή αλλιώς «καλλιτεχνική οικειοποίηση» είναι μια νέα μέθοδος τέχνης η οποία στηρίζεται στη συλλογή εικόνων και στυλ του παρελθόντος με τα οποία μπορούν να συγκροτηθούν καλλιτεχνικοί συνδυασμοί απαλλαγμένοι από κάθε έννοια αξιολογικής ιεραρχίας και χρονικής προτεραιότητας. Αυτή ακριβώς η λογική της «χρήσης» εικόνων του παρελθόντος ως δημιουργική πρόταση από τους σύγχρονους καλλιτέχνες δημιούργησε πολλές συζητήσεις για τις προθέσεις και την αυθεντικότητά της. Λόγω της ριζοσπαστικής της φύσης, η καλλιτεχνική οικειοποίηση τείνει να υπερβεί την ιδιότητα του δημιουργού ή την έννοια της πρωτοτυπίας, καλώντας ταυτοχρόνως το δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας να αξιολογήσει το φαινόμενο αυτό και να το εντάξει στους προστατευτικούς του κόλπους. Παραμένει, λοιπόν, ένα άλυτο ζήτημα της πνευματικής ιδιοκτησίας, το εάν θα πρέπει να αναγνωρισθεί και να προστατευθεί η μέθοδος αυτή τέχνης, με μεγαλύτερο εμπόδιο το δίκαιο του δημιουργού, καθώς αποδοχή του κινήματος της «appropriation art» θα μπορούσε να οδηγήσει στο παράδοξο συμπέρασμα ότι κανένα έργο δεν ανήκει σε κανένα δημιουργό ανατρέποντας όλη την ιστορία της τέχνης και της πνευματικής ιδιοκτησίας. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η ανάλυση της έννοιας του κινήματος της καλλιτεχνικής οικειοποίησης μέσα από μια ιστορική και νομική προσέγγιση του νέου αυτού φαινομένου.","abstract_html":"Η «appropriation art» ή αλλιώς «καλλιτεχνική οικειοποίηση» είναι μια νέα μέθοδος τέχνης η οποία στηρίζεται στη συλλογή εικόνων και στυλ του παρελθόντος με τα οποία μπορούν να συγκροτηθούν καλλιτεχνικοί συνδυασμοί απαλλαγμένοι από κάθε έννοια αξιολογικής ιεραρχίας και χρονικής προτεραιότητας. Αυτή ακριβώς η λογική της «χρήσης» εικόνων του παρελθόντος ως δημιουργική πρόταση από τους σύγχρονους καλλιτέχνες δημιούργησε πολλές συζητήσεις για τις προθέσεις και την αυθεντικότητά της. Λόγω της ριζοσπαστικής της φύσης, η καλλιτεχνική οικειοποίηση τείνει να υπερβεί την ιδιότητα του δημιουργού ή την έννοια της πρωτοτυπίας, καλώντας ταυτοχρόνως το δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας να αξιολογήσει το φαινόμενο αυτό και να το εντάξει στους προστατευτικούς του κόλπους. Παραμένει, λοιπόν, ένα άλυτο ζήτημα της πνευματικής ιδιοκτησίας, το εάν θα πρέπει να αναγνωρισθεί και να προστατευθεί η μέθοδος αυτή τέχνης, με μεγαλύτερο εμπόδιο το δίκαιο του δημιουργού, καθώς αποδοχή του κινήματος της «appropriation art» θα μπορούσε να οδηγήσει στο παράδοξο συμπέρασμα ότι κανένα έργο δεν ανήκει σε κανένα δημιουργό ανατρέποντας όλη την ιστορία της τέχνης και της πνευματικής ιδιοκτησίας. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η ανάλυση της έννοιας του κινήματος της καλλιτεχνικής οικειοποίησης μέσα από μια ιστορική και νομική προσέγγιση του νέου αυτού φαινομένου.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιάκου Μαρία","Tsiakou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:08Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2863401"],"render_values":[{"text":"uoadl:2863401","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863401","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863401","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2863401","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιάκου Μαρία","Tsiakou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2863401","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863401"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η «appropriation art» ή αλλιώς «καλλιτεχνική οικειοποίηση» είναι μια νέα μέθοδος τέχνης η οποία στηρίζεται στη συλλογή εικόνων και στυλ του παρελθόντος με τα οποία μπορούν να συγκροτηθούν καλλιτεχνικοί συνδυασμοί απαλλαγμένοι από κάθε έννοια αξιολογικής ιεραρχίας και χρονικής προτεραιότητας. Αυτή ακριβώς η λογική της «χρήσης» εικόνων του παρελθόντος ως δημιουργική πρόταση από τους σύγχρονους καλλιτέχνες δημιούργησε πολλές συζητήσεις για τις προθέσεις και την αυθεντικότητά της. Λόγω της ριζοσπαστικής της φύσης, η καλλιτεχνική οικειοποίηση τείνει να υπερβεί την ιδιότητα του δημιουργού ή την έννοια της πρωτοτυπίας, καλώντας ταυτοχρόνως το δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας να αξιολογήσει το φαινόμενο αυτό και να το εντάξει στους προστατευτικούς του κόλπους. Παραμένει, λοιπόν, ένα άλυτο ζήτημα της πνευματικής ιδιοκτησίας, το εάν θα πρέπει να αναγνωρισθεί και να προστατευθεί η μέθοδος αυτή τέχνης, με μεγαλύτερο εμπόδιο το δίκαιο του δημιουργού, καθώς αποδοχή του κινήματος της «appropriation art» θα μπορούσε να οδηγήσει στο παράδοξο συμπέρασμα ότι κανένα έργο δεν ανήκει σε κανένα δημιουργό ανατρέποντας όλη την ιστορία της τέχνης και της πνευματικής ιδιοκτησίας. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η ανάλυση της έννοιας του κινήματος της καλλιτεχνικής οικειοποίησης μέσα από μια ιστορική και νομική προσέγγιση του νέου αυτού φαινομένου.","\"Appropriation art\" is a new method of art collecting pictures and styles of the past, with which artistic combinations can be formed, free of any sense of hierarchy and time priority. This art practice of \"using\" images of the past as a creative proposition by modern artists has created many debates about its intentions and authenticity. Because of its radical nature, appropriation art goes beyond the concept of the creator or the originality, and intellectual property law needs to assess this phenomenon and integrate it into its protective gulf. Therefore, it remains an unsolved issue of intellectual property, whether this method of art should be recognized and protected, since the acceptance of the appropriation art movement could lead to the paradoxical conclusion that no work belongs to any creator overturning the entire history of art and intellectual property. This study attempts to analyze the concept of the appropriation art movement through a historical and legal approach to this new phenomenon."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η μέθοδος «Appropriation Art» και η προστασία της ακεραιότητας του έργου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιάκου Μαρία","Tsiakou Maria"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η «appropriation art» ή αλλιώς «καλλιτεχνική οικειοποίηση» είναι μια νέα μέθοδος τέχνης η οποία στηρίζεται στη συλλογή εικόνων και στυλ του παρελθόντος με τα οποία μπορούν να συγκροτηθούν καλλιτεχνικοί συνδυασμοί απαλλαγμένοι από κάθε έννοια αξιολογικής ιεραρχίας και χρονικής προτεραιότητας. Αυτή ακριβώς η λογική της «χρήσης» εικόνων του παρελθόντος ως δημιουργική πρόταση από τους σύγχρονους καλλιτέχνες δημιούργησε πολλές συζητήσεις για τις προθέσεις και την αυθεντικότητά της. Λόγω της ριζοσπαστικής της φύσης, η καλλιτεχνική οικειοποίηση τείνει να υπερβεί την ιδιότητα του δημιουργού ή την έννοια της πρωτοτυπίας, καλώντας ταυτοχρόνως το δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας να αξιολογήσει το φαινόμενο αυτό και να το εντάξει στους προστατευτικούς του κόλπους. Παραμένει, λοιπόν, ένα άλυτο ζήτημα της πνευματικής ιδιοκτησίας, το εάν θα πρέπει να αναγνωρισθεί και να προστατευθεί η μέθοδος αυτή τέχνης, με μεγαλύτερο εμπόδιο το δίκαιο του δημιουργού, καθώς αποδοχή του κινήματος της «appropriation art» θα μπορούσε να οδηγήσει στο παράδοξο συμπέρασμα ότι κανένα έργο δεν ανήκει σε κανένα δημιουργό ανατρέποντας όλη την ιστορία της τέχνης και της πνευματικής ιδιοκτησίας. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η ανάλυση της έννοιας του κινήματος της καλλιτεχνικής οικειοποίησης μέσα από μια ιστορική και νομική προσέγγιση του νέου αυτού φαινομένου.","\"Appropriation art\" is a new method of art collecting pictures and styles of the past, with which artistic combinations can be formed, free of any sense of hierarchy and time priority. This art practice of \"using\" images of the past as a creative proposition by modern artists has created many debates about its intentions and authenticity. Because of its radical nature, appropriation art goes beyond the concept of the creator or the originality, and intellectual property law needs to assess this phenomenon and integrate it into its protective gulf. Therefore, it remains an unsolved issue of intellectual property, whether this method of art should be recognized and protected, since the acceptance of the appropriation art movement could lead to the paradoxical conclusion that no work belongs to any creator overturning the entire history of art and intellectual property. This study attempts to analyze the concept of the appropriation art movement through a historical and legal approach to this new phenomenon."],"dc:identifier":["uoadl:2863401","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863401"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η μέθοδος «Appropriation Art» και η προστασία της ακεραιότητας του έργου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:08Z"}