{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2863599"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2863599","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ψυχοκοινωνική προσαρμογή μαθητή με εγκεφαλική παράλυση σε πρόγραμμα συνεκπαίδευσης σε τυπικό σχολείο","abstract":"Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η ψυχοκοινωνική προσαρμογή ενός μαθητή με εγκεφαλική παράλυση κατά τη συμμετοχή του σε πρόγραμμα συνεκπαίδευσης σε τυπικό σχολείο. Επιπλέον, καταγράφονται οι αλλαγές στη στάση των συμμαθητών και της εκπαιδευτικού στο γενικό σχολείο, απέναντι στην αναπηρία και την ένταξη έπειτα από τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα. Αναμενόταν βελτίωση στις υπό εξέταση μεταβλητές, καθώς οι επιδράσεις της ένταξης για τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες σημειώνονται θετικές (Carter, 2016), ενώ η επαφή με την αναπηρία συμβάλλει στη διαμόρφωση θετικότερων στάσεων (Adibsereshki & Salehpour, 2014). Τους συμμετέχοντες της έρευνας αποτέλεσαν ο υπό μελέτη μαθητής, ο οποίος είναι 12 ετών και φοιτά σε Ειδικό Δημοτικό σχολείο για παιδιά με εγκεφαλική παράλυση, καθώς και οι 18 μαθητές και η εκπαιδευτικός της τυπικής τάξης στην οποία εντάχθηκε. Η παρατήρηση του μαθητή έγινε με το Εργαλείο ψυχοκοινωνικής προσαρμογής παιδιών σχολικής ηλικίας-«Τεστ Ψυχοκοινωνικής Προσαρμογής-6» (Χατζηχρήστου, Πολυχρόνη, Μπεζεβέγκης, & Μυλωνάς, 2008), ενώ στους υπόλοιπους μαθητές και την εκπαιδευτικό χορηγήθηκαν δύο αντίστοιχα ερωτηματολόγια μέτρησης της στάσης τους, πριν και μετά την παρέμβαση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η τοποθέτηση του μαθητή σε τάξη του γενικού σχολείου επέφερε βελτίωση σε όλες τις διαστάσεις της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής που μετρήθηκαν (κοινωνική επάρκεια, σχολική επάρκεια, συναισθηματική επάρκεια και προβλήματα συμπεριφοράς). Όσον αφορά τα αποτελέσματα της παρέμβασης στους συμμαθητές και την εκπαιδευτικό, η στάση τους απέναντι στην αναπηρία και τη συμπερίληψη βρέθηκε πιο θετική μετά την παρέμβαση. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν τα οφέλη της ένταξης μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.","abstract_html":"Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η ψυχοκοινωνική προσαρμογή ενός μαθητή με εγκεφαλική παράλυση κατά τη συμμετοχή του σε πρόγραμμα συνεκπαίδευσης σε τυπικό σχολείο. Επιπλέον, καταγράφονται οι αλλαγές στη στάση των συμμαθητών και της εκπαιδευτικού στο γενικό σχολείο, απέναντι στην αναπηρία και την ένταξη έπειτα από τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα. Αναμενόταν βελτίωση στις υπό εξέταση μεταβλητές, καθώς οι επιδράσεις της ένταξης για τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες σημειώνονται θετικές (Carter, 2016), ενώ η επαφή με την αναπηρία συμβάλλει στη διαμόρφωση θετικότερων στάσεων (Adibsereshki &amp; Salehpour, 2014). Τους συμμετέχοντες της έρευνας αποτέλεσαν ο υπό μελέτη μαθητής, ο οποίος είναι 12 ετών και φοιτά σε Ειδικό Δημοτικό σχολείο για παιδιά με εγκεφαλική παράλυση, καθώς και οι 18 μαθητές και η εκπαιδευτικός της τυπικής τάξης στην οποία εντάχθηκε. Η παρατήρηση του μαθητή έγινε με το Εργαλείο ψυχοκοινωνικής προσαρμογής παιδιών σχολικής ηλικίας-«Τεστ Ψυχοκοινωνικής Προσαρμογής-6» (Χατζηχρήστου, Πολυχρόνη, Μπεζεβέγκης, &amp; Μυλωνάς, 2008), ενώ στους υπόλοιπους μαθητές και την εκπαιδευτικό χορηγήθηκαν δύο αντίστοιχα ερωτηματολόγια μέτρησης της στάσης τους, πριν και μετά την παρέμβαση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η τοποθέτηση του μαθητή σε τάξη του γενικού σχολείου επέφερε βελτίωση σε όλες τις διαστάσεις της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής που μετρήθηκαν (κοινωνική επάρκεια, σχολική επάρκεια, συναισθηματική επάρκεια και προβλήματα συμπεριφοράς). Όσον αφορά τα αποτελέσματα της παρέμβασης στους συμμαθητές και την εκπαιδευτικό, η στάση τους απέναντι στην αναπηρία και τη συμπερίληψη βρέθηκε πιο θετική μετά την παρέμβαση. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν τα οφέλη της ένταξης μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαζάκα Θάλεια","Vazaka Thaleia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:11Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2863599"],"render_values":[{"text":"uoadl:2863599","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863599","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863599","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2863599","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαζάκα Θάλεια","Vazaka Thaleia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2863599","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863599"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η ψυχοκοινωνική προσαρμογή ενός μαθητή με εγκεφαλική παράλυση κατά τη συμμετοχή του σε πρόγραμμα συνεκπαίδευσης σε τυπικό σχολείο. Επιπλέον, καταγράφονται οι αλλαγές στη στάση των συμμαθητών και της εκπαιδευτικού στο γενικό σχολείο, απέναντι στην αναπηρία και την ένταξη έπειτα από τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα. Αναμενόταν βελτίωση στις υπό εξέταση μεταβλητές, καθώς οι επιδράσεις της ένταξης για τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες σημειώνονται θετικές (Carter, 2016), ενώ η επαφή με την αναπηρία συμβάλλει στη διαμόρφωση θετικότερων στάσεων (Adibsereshki & Salehpour, 2014). Τους συμμετέχοντες της έρευνας αποτέλεσαν ο υπό μελέτη μαθητής, ο οποίος είναι 12 ετών και φοιτά σε Ειδικό Δημοτικό σχολείο για παιδιά με εγκεφαλική παράλυση, καθώς και οι 18 μαθητές και η εκπαιδευτικός της τυπικής τάξης στην οποία εντάχθηκε. Η παρατήρηση του μαθητή έγινε με το Εργαλείο ψυχοκοινωνικής προσαρμογής παιδιών σχολικής ηλικίας-«Τεστ Ψυχοκοινωνικής Προσαρμογής-6» (Χατζηχρήστου, Πολυχρόνη, Μπεζεβέγκης, & Μυλωνάς, 2008), ενώ στους υπόλοιπους μαθητές και την εκπαιδευτικό χορηγήθηκαν δύο αντίστοιχα ερωτηματολόγια μέτρησης της στάσης τους, πριν και μετά την παρέμβαση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η τοποθέτηση του μαθητή σε τάξη του γενικού σχολείου επέφερε βελτίωση σε όλες τις διαστάσεις της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής που μετρήθηκαν (κοινωνική επάρκεια, σχολική επάρκεια, συναισθηματική επάρκεια και προβλήματα συμπεριφοράς). Όσον αφορά τα αποτελέσματα της παρέμβασης στους συμμαθητές και την εκπαιδευτικό, η στάση τους απέναντι στην αναπηρία και τη συμπερίληψη βρέθηκε πιο θετική μετά την παρέμβαση. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν τα οφέλη της ένταξης μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.","The aim of this study was to examine the psychosocial adjustment of a student with cerebral palsy during his participation in an inclusive program at a mainstream school. Complementary to this, we measured changes in his classmates’ and teacher’s attitudes towards disability and inclusion, after their participation in the program. Improvement in the understudy variables was expected, as the effects of inclusion are found positive for students with Special Educational Needs (SEN) (Carter, 2016), while contact with disability contribute to more positive attitudes (Adibsereshki & Salehpour, 2014). The participants were the understudy 12-years old boy who attends the special elementary school for children with cerebral palsy, as well as the 18 students and the teacher of the mainstream class in which he was included. The observation tool for the student’s behavior was the “Psychosocial Adjustment Test for school-aged children-6” (Hatzichristou, Polychroni, Bezevegis, & Mylonas, 2008). Moreover, two different questionnaires were given to the students and the teacher respectively, in order to measure their attitudes, before and after the intervention program. The results demonstrate that the placement of the student in the mainstream classroom improved all the measured aspects of his psychosocial adjustment. As for the classmates’ and teachers’ attitudes, they were found more positive after the intervention. The findings support the benefits that inclusion of SEN students has to offer."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ψυχοκοινωνική προσαρμογή μαθητή με εγκεφαλική παράλυση σε πρόγραμμα συνεκπαίδευσης σε τυπικό σχολείο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαζάκα Θάλεια","Vazaka Thaleia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η ψυχοκοινωνική προσαρμογή ενός μαθητή με εγκεφαλική παράλυση κατά τη συμμετοχή του σε πρόγραμμα συνεκπαίδευσης σε τυπικό σχολείο. Επιπλέον, καταγράφονται οι αλλαγές στη στάση των συμμαθητών και της εκπαιδευτικού στο γενικό σχολείο, απέναντι στην αναπηρία και την ένταξη έπειτα από τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα. Αναμενόταν βελτίωση στις υπό εξέταση μεταβλητές, καθώς οι επιδράσεις της ένταξης για τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες σημειώνονται θετικές (Carter, 2016), ενώ η επαφή με την αναπηρία συμβάλλει στη διαμόρφωση θετικότερων στάσεων (Adibsereshki & Salehpour, 2014). Τους συμμετέχοντες της έρευνας αποτέλεσαν ο υπό μελέτη μαθητής, ο οποίος είναι 12 ετών και φοιτά σε Ειδικό Δημοτικό σχολείο για παιδιά με εγκεφαλική παράλυση, καθώς και οι 18 μαθητές και η εκπαιδευτικός της τυπικής τάξης στην οποία εντάχθηκε. Η παρατήρηση του μαθητή έγινε με το Εργαλείο ψυχοκοινωνικής προσαρμογής παιδιών σχολικής ηλικίας-«Τεστ Ψυχοκοινωνικής Προσαρμογής-6» (Χατζηχρήστου, Πολυχρόνη, Μπεζεβέγκης, & Μυλωνάς, 2008), ενώ στους υπόλοιπους μαθητές και την εκπαιδευτικό χορηγήθηκαν δύο αντίστοιχα ερωτηματολόγια μέτρησης της στάσης τους, πριν και μετά την παρέμβαση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η τοποθέτηση του μαθητή σε τάξη του γενικού σχολείου επέφερε βελτίωση σε όλες τις διαστάσεις της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής που μετρήθηκαν (κοινωνική επάρκεια, σχολική επάρκεια, συναισθηματική επάρκεια και προβλήματα συμπεριφοράς). Όσον αφορά τα αποτελέσματα της παρέμβασης στους συμμαθητές και την εκπαιδευτικό, η στάση τους απέναντι στην αναπηρία και τη συμπερίληψη βρέθηκε πιο θετική μετά την παρέμβαση. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν τα οφέλη της ένταξης μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.","The aim of this study was to examine the psychosocial adjustment of a student with cerebral palsy during his participation in an inclusive program at a mainstream school. Complementary to this, we measured changes in his classmates’ and teacher’s attitudes towards disability and inclusion, after their participation in the program. Improvement in the understudy variables was expected, as the effects of inclusion are found positive for students with Special Educational Needs (SEN) (Carter, 2016), while contact with disability contribute to more positive attitudes (Adibsereshki & Salehpour, 2014). The participants were the understudy 12-years old boy who attends the special elementary school for children with cerebral palsy, as well as the 18 students and the teacher of the mainstream class in which he was included. The observation tool for the student’s behavior was the “Psychosocial Adjustment Test for school-aged children-6” (Hatzichristou, Polychroni, Bezevegis, & Mylonas, 2008). Moreover, two different questionnaires were given to the students and the teacher respectively, in order to measure their attitudes, before and after the intervention program. The results demonstrate that the placement of the student in the mainstream classroom improved all the measured aspects of his psychosocial adjustment. As for the classmates’ and teachers’ attitudes, they were found more positive after the intervention. The findings support the benefits that inclusion of SEN students has to offer."],"dc:identifier":["uoadl:2863599","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863599"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Ψυχοκοινωνική προσαρμογή μαθητή με εγκεφαλική παράλυση σε πρόγραμμα συνεκπαίδευσης σε τυπικό σχολείο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:11Z"}