{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2863864"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2863864","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγχρονες εξελίξεις στο ζήτημα της χάραξης ορίων μεταξύ του δικαίου της βιομηχανικής ιδιοκτησίας και των κανόνων ανταγωνισμού με αφορμή την υπόθεση Lundbeck","abstract":"Η παρούσα εργασία εξετάζει μία από τις πιο αμφιλεγόμενες πρακτικές του φαρμακευτικού κλάδου και ταυτόχρονα ένα επίκαιρο ζήτημα στη σύγκρουση βιομηχανικής ιδιοκτησίας και κανόνων ανταγωνισμού: τις συμφωνίες “pay for delay”. Οι συγκεκριμένες συμφωνίες αποτελούν συμφωνίες διακανονισμού των διαφορών σχετικά με δικαιώματα ευρεσιτεχνίας, οι οποίες ανακύπτουν μεταξύ των εταιριών αρχέτυπων φαρμάκων και των εταιριών γενοσήμων, εν όψει τις εισόδου των τελευταίων στην αγορά. Στο πλαίσιο των εν λόγω συμφωνιών, η εταιρία γενοσήμου δεσμεύεται να απέχει από την αγορά για το συμφωνηθέν χρονικό διάστημα (“delay”) έναντι ενός χρηματικού ανταλλάγματος από την εταιρία αρχετύπου (“pay”). Από την σκοπιά των φαρμακευτικών εταιριών, οι συμφωνίες διακανονισμού προωθούν την αποτελεσματικότητα και συνιστούν την ορθολογική επιλογή για τις επιχειρήσεις που θέλουν να αποφύγουν το κόστος και την αβεβαιότητα μιας δικαστικής διαδικασίας. Από την πλευρά των αρχών ανταγωνισμού, οι συμφωνίες “pay for delay” αποτελούν αντιανταγωνιστικές συμφωνίες, με τις οποίες οι φαρμακευτικές εταιρίες μοιράζονται μονοπωλιακά κέρδη σε βάρος των καταναλωτών. Στην απόφαση Lundbeck, την πρώτη ευρωπαϊκή απόφαση για το θέμα, το ΓενΔΕΕ επικύρωσε την άποψη της Επιτροπής ότι οι επίμαχες συμφωνίες συνιστούν ως εξ αντικειμένου περιορισμούς του ανταγωνισμού κατά την έννοια του άρθρου 101 ΣΛΕΕ. Λίγα χρόνια νωρίτερα, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, στην υπόθεση Actavis, διαπίστωσε ότι οι εν λόγω συμφωνίες είναι πράγματι προβληματικές από πλευράς δικαίου ανταγωνισμού, αλλά έκρινε ότι θα πρέπει να εξετάζονται υπό τον Κανόνα της Λογικής, βάσει δηλαδή των αποτελεσμάτων τους στον ανταγωνισμό. Εν αναμονή της απόφασης του ΔΕΕ στην υπόθεση Lundbeck και με το ζήτημα του “pay for delay” να παραμένει ανοιχτό, η παρούσα εργασία επιχειρεί να αναδείξει την προβληματική γύρω από τις συμφωνίες “pay for delay”, να εντοπίσει τις κρίσιμες παραμέτρους, οι οποίες θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη νομική αξιολόγηση των εν λόγω συμφωνιών και να παρουσιάσει όλες τις δυνατές εναλλακτικές προσεγγίσεις όπως προκύπτουν από την θεωρία και την ευρωπαϊκή και αμερικανική νομολογία.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εξετάζει μία από τις πιο αμφιλεγόμενες πρακτικές του φαρμακευτικού κλάδου και ταυτόχρονα ένα επίκαιρο ζήτημα στη σύγκρουση βιομηχανικής ιδιοκτησίας και κανόνων ανταγωνισμού: τις συμφωνίες “pay for delay”. Οι συγκεκριμένες συμφωνίες αποτελούν συμφωνίες διακανονισμού των διαφορών σχετικά με δικαιώματα ευρεσιτεχνίας, οι οποίες ανακύπτουν μεταξύ των εταιριών αρχέτυπων φαρμάκων και των εταιριών γενοσήμων, εν όψει τις εισόδου των τελευταίων στην αγορά. Στο πλαίσιο των εν λόγω συμφωνιών, η εταιρία γενοσήμου δεσμεύεται να απέχει από την αγορά για το συμφωνηθέν χρονικό διάστημα (“delay”) έναντι ενός χρηματικού ανταλλάγματος από την εταιρία αρχετύπου (“pay”). Από την σκοπιά των φαρμακευτικών εταιριών, οι συμφωνίες διακανονισμού προωθούν την αποτελεσματικότητα και συνιστούν την ορθολογική επιλογή για τις επιχειρήσεις που θέλουν να αποφύγουν το κόστος και την αβεβαιότητα μιας δικαστικής διαδικασίας. Από την πλευρά των αρχών ανταγωνισμού, οι συμφωνίες “pay for delay” αποτελούν αντιανταγωνιστικές συμφωνίες, με τις οποίες οι φαρμακευτικές εταιρίες μοιράζονται μονοπωλιακά κέρδη σε βάρος των καταναλωτών. Στην απόφαση Lundbeck, την πρώτη ευρωπαϊκή απόφαση για το θέμα, το ΓενΔΕΕ επικύρωσε την άποψη της Επιτροπής ότι οι επίμαχες συμφωνίες συνιστούν ως εξ αντικειμένου περιορισμούς του ανταγωνισμού κατά την έννοια του άρθρου 101 ΣΛΕΕ. Λίγα χρόνια νωρίτερα, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, στην υπόθεση Actavis, διαπίστωσε ότι οι εν λόγω συμφωνίες είναι πράγματι προβληματικές από πλευράς δικαίου ανταγωνισμού, αλλά έκρινε ότι θα πρέπει να εξετάζονται υπό τον Κανόνα της Λογικής, βάσει δηλαδή των αποτελεσμάτων τους στον ανταγωνισμό. Εν αναμονή της απόφασης του ΔΕΕ στην υπόθεση Lundbeck και με το ζήτημα του “pay for delay” να παραμένει ανοιχτό, η παρούσα εργασία επιχειρεί να αναδείξει την προβληματική γύρω από τις συμφωνίες “pay for delay”, να εντοπίσει τις κρίσιμες παραμέτρους, οι οποίες θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη νομική αξιολόγηση των εν λόγω συμφωνιών και να παρουσιάσει όλες τις δυνατές εναλλακτικές προσεγγίσεις όπως προκύπτουν από την θεωρία και την ευρωπαϊκή και αμερικανική νομολογία.","abstract_has_math":false,"creators":["Γαβαλά Ιωάννα","Gavala Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:13Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2863864"],"render_values":[{"text":"uoadl:2863864","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863864","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863864","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2863864","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γαβαλά Ιωάννα","Gavala Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2863864","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863864"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εξετάζει μία από τις πιο αμφιλεγόμενες πρακτικές του φαρμακευτικού κλάδου και ταυτόχρονα ένα επίκαιρο ζήτημα στη σύγκρουση βιομηχανικής ιδιοκτησίας και κανόνων ανταγωνισμού: τις συμφωνίες “pay for delay”. Οι συγκεκριμένες συμφωνίες αποτελούν συμφωνίες διακανονισμού των διαφορών σχετικά με δικαιώματα ευρεσιτεχνίας, οι οποίες ανακύπτουν μεταξύ των εταιριών αρχέτυπων φαρμάκων και των εταιριών γενοσήμων, εν όψει τις εισόδου των τελευταίων στην αγορά. Στο πλαίσιο των εν λόγω συμφωνιών, η εταιρία γενοσήμου δεσμεύεται να απέχει από την αγορά για το συμφωνηθέν χρονικό διάστημα (“delay”) έναντι ενός χρηματικού ανταλλάγματος από την εταιρία αρχετύπου (“pay”). Από την σκοπιά των φαρμακευτικών εταιριών, οι συμφωνίες διακανονισμού προωθούν την αποτελεσματικότητα και συνιστούν την ορθολογική επιλογή για τις επιχειρήσεις που θέλουν να αποφύγουν το κόστος και την αβεβαιότητα μιας δικαστικής διαδικασίας. Από την πλευρά των αρχών ανταγωνισμού, οι συμφωνίες “pay for delay” αποτελούν αντιανταγωνιστικές συμφωνίες, με τις οποίες οι φαρμακευτικές εταιρίες μοιράζονται μονοπωλιακά κέρδη σε βάρος των καταναλωτών. Στην απόφαση Lundbeck, την πρώτη ευρωπαϊκή απόφαση για το θέμα, το ΓενΔΕΕ επικύρωσε την άποψη της Επιτροπής ότι οι επίμαχες συμφωνίες συνιστούν ως εξ αντικειμένου περιορισμούς του ανταγωνισμού κατά την έννοια του άρθρου 101 ΣΛΕΕ. Λίγα χρόνια νωρίτερα, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, στην υπόθεση Actavis, διαπίστωσε ότι οι εν λόγω συμφωνίες είναι πράγματι προβληματικές από πλευράς δικαίου ανταγωνισμού, αλλά έκρινε ότι θα πρέπει να εξετάζονται υπό τον Κανόνα της Λογικής, βάσει δηλαδή των αποτελεσμάτων τους στον ανταγωνισμό. Εν αναμονή της απόφασης του ΔΕΕ στην υπόθεση Lundbeck και με το ζήτημα του “pay for delay” να παραμένει ανοιχτό, η παρούσα εργασία επιχειρεί να αναδείξει την προβληματική γύρω από τις συμφωνίες “pay for delay”, να εντοπίσει τις κρίσιμες παραμέτρους, οι οποίες θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη νομική αξιολόγηση των εν λόγω συμφωνιών και να παρουσιάσει όλες τις δυνατές εναλλακτικές προσεγγίσεις όπως προκύπτουν από την θεωρία και την ευρωπαϊκή και αμερικανική νομολογία.","This thesis discusses one of the most controversial practices in the pharmaceutical sector and a highly topical issue in the interface between intellectual property law and competition law: “pay for delay” agreements. Such agreements constitute settlements of patent disputes that arise between originator companies and generic manufacturers, when the latter attempt to entry the market. Under “pay for delay” agreements, the generic manufacturer commit to delaying their market entry in exchange for a payment by the originator company. From the perspective of pharmaceutical companies, patent settlements are pro-competitive and the rational choice when companies want to avoid the costs and the uncertainty of patent litigation. From the perspective of competition authorities, such agreements are anti-competitive, particularly when the motive of the agreement is the sharing of monopoly profits to the detriment of consumers. In the Lundbeck decision, the first European court decision on “pay for delay” agreements, the General Court upheld the Commission’s view that such agreements constitute a restriction of competition by object within the meaning of article 101 TFEU. Previously, the Supreme Court of the USA, in the Actavis case, had found that “pay for delay” agreements can raise anticompetitive concerns, but suggested that they should be evaluated under the Rule of Reason, hence by examining their effects on competition. While the decision of the European Court of Justice in the Lundbeck case is still pending and the “pay for delay” debate still open, this thesis analyses the critical parameters for the legal assessment of these agreements and presents the alternative approaches that can be found in theory and case law."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγχρονες εξελίξεις στο ζήτημα της χάραξης ορίων μεταξύ του δικαίου της βιομηχανικής ιδιοκτησίας και των κανόνων ανταγωνισμού με αφορμή την υπόθεση Lundbeck"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γαβαλά Ιωάννα","Gavala Ioanna"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εξετάζει μία από τις πιο αμφιλεγόμενες πρακτικές του φαρμακευτικού κλάδου και ταυτόχρονα ένα επίκαιρο ζήτημα στη σύγκρουση βιομηχανικής ιδιοκτησίας και κανόνων ανταγωνισμού: τις συμφωνίες “pay for delay”. Οι συγκεκριμένες συμφωνίες αποτελούν συμφωνίες διακανονισμού των διαφορών σχετικά με δικαιώματα ευρεσιτεχνίας, οι οποίες ανακύπτουν μεταξύ των εταιριών αρχέτυπων φαρμάκων και των εταιριών γενοσήμων, εν όψει τις εισόδου των τελευταίων στην αγορά. Στο πλαίσιο των εν λόγω συμφωνιών, η εταιρία γενοσήμου δεσμεύεται να απέχει από την αγορά για το συμφωνηθέν χρονικό διάστημα (“delay”) έναντι ενός χρηματικού ανταλλάγματος από την εταιρία αρχετύπου (“pay”). Από την σκοπιά των φαρμακευτικών εταιριών, οι συμφωνίες διακανονισμού προωθούν την αποτελεσματικότητα και συνιστούν την ορθολογική επιλογή για τις επιχειρήσεις που θέλουν να αποφύγουν το κόστος και την αβεβαιότητα μιας δικαστικής διαδικασίας. Από την πλευρά των αρχών ανταγωνισμού, οι συμφωνίες “pay for delay” αποτελούν αντιανταγωνιστικές συμφωνίες, με τις οποίες οι φαρμακευτικές εταιρίες μοιράζονται μονοπωλιακά κέρδη σε βάρος των καταναλωτών. Στην απόφαση Lundbeck, την πρώτη ευρωπαϊκή απόφαση για το θέμα, το ΓενΔΕΕ επικύρωσε την άποψη της Επιτροπής ότι οι επίμαχες συμφωνίες συνιστούν ως εξ αντικειμένου περιορισμούς του ανταγωνισμού κατά την έννοια του άρθρου 101 ΣΛΕΕ. Λίγα χρόνια νωρίτερα, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, στην υπόθεση Actavis, διαπίστωσε ότι οι εν λόγω συμφωνίες είναι πράγματι προβληματικές από πλευράς δικαίου ανταγωνισμού, αλλά έκρινε ότι θα πρέπει να εξετάζονται υπό τον Κανόνα της Λογικής, βάσει δηλαδή των αποτελεσμάτων τους στον ανταγωνισμό. Εν αναμονή της απόφασης του ΔΕΕ στην υπόθεση Lundbeck και με το ζήτημα του “pay for delay” να παραμένει ανοιχτό, η παρούσα εργασία επιχειρεί να αναδείξει την προβληματική γύρω από τις συμφωνίες “pay for delay”, να εντοπίσει τις κρίσιμες παραμέτρους, οι οποίες θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη νομική αξιολόγηση των εν λόγω συμφωνιών και να παρουσιάσει όλες τις δυνατές εναλλακτικές προσεγγίσεις όπως προκύπτουν από την θεωρία και την ευρωπαϊκή και αμερικανική νομολογία.","This thesis discusses one of the most controversial practices in the pharmaceutical sector and a highly topical issue in the interface between intellectual property law and competition law: “pay for delay” agreements. Such agreements constitute settlements of patent disputes that arise between originator companies and generic manufacturers, when the latter attempt to entry the market. Under “pay for delay” agreements, the generic manufacturer commit to delaying their market entry in exchange for a payment by the originator company. From the perspective of pharmaceutical companies, patent settlements are pro-competitive and the rational choice when companies want to avoid the costs and the uncertainty of patent litigation. From the perspective of competition authorities, such agreements are anti-competitive, particularly when the motive of the agreement is the sharing of monopoly profits to the detriment of consumers. In the Lundbeck decision, the first European court decision on “pay for delay” agreements, the General Court upheld the Commission’s view that such agreements constitute a restriction of competition by object within the meaning of article 101 TFEU. Previously, the Supreme Court of the USA, in the Actavis case, had found that “pay for delay” agreements can raise anticompetitive concerns, but suggested that they should be evaluated under the Rule of Reason, hence by examining their effects on competition. While the decision of the European Court of Justice in the Lundbeck case is still pending and the “pay for delay” debate still open, this thesis analyses the critical parameters for the legal assessment of these agreements and presents the alternative approaches that can be found in theory and case law."],"dc:identifier":["uoadl:2863864","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2863864"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Σύγχρονες εξελίξεις στο ζήτημα της χάραξης ορίων μεταξύ του δικαίου της βιομηχανικής ιδιοκτησίας και των κανόνων ανταγωνισμού με αφορμή την υπόθεση Lundbeck"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:13Z"}