{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864055"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864055","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σωκρατικός Έλεγχος και Αναστοχαστική Ισορροπία","abstract":"Η ανά χείρας εργασία καταπιάνεται με το πρόβλημα της θεμελίωσης των ηθικών μας κρίσεων και, ειδικότερα, με την προσφορότητα της ιδέας που ο J. Rawls αποκάλεσε “Αναστοχαστική Ισορροπία” να δικαιολογεί τις ηθικές μας πεποιθήσεις. Θα υποστηρίξω ότι ο Σωκρατικός Έλεγχος, ο τρόπος με τον όποιο ο Σωκράτης έκανε ηθική φιλοσοφία, ο τρόπος με τον οποίο όλοι μας, λίγο- πολύ, αντιλαμβανόμαστε την ηθική μας διαβούλευση (παρότι καθεαυτόν ανεπαρκής) συμπίπτει, κατόπιν του προσήκοντος αναστοχασμού, με τον τρόπο που σήμερα κάνουμε ηθική φιλοσοφία και ότι αυτός είναι ένας καλός τρόπος για να σκέφτεται κανείς, πάνω σε κάθε ηθικό ζήτημα. Προς υπεράσπιση του ανωτέρω ισχυρισμού (ότι η ΑΙ είναι πράγματι σε θέση να δικαιολογεί -υπό την πλέον κρίσιμη ηθικά του όρου έννοια- τις ηθικές μας πεποιθήσεις), εξετάζονται συστηματικά κάποιες απ' τις ενστάσεις που έχουν κατά καιρούς εγερθεί κατά της μεθόδου (όπως είναι, μεταξύ άλλων, η μομφή ότι η ΑΙ είναι υπερβολικά συντηρητική ή ότι αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο, πάρα την άψογη εφαρμογή της, ο εφαρμοστής να οδηγηθεί τελικά σε ανεύλογα συμπεράσματα), οι οποίες αμφισβητούν την βασική μου θέση, και είτε δεν έχουν σχολιασθεί κατά την γνώμη μου επαρκώς στην σχετική βιβλιογραφία (όπως η δεύτερη) είτε, παρότι έχουν ήδη ικανοποιητικά αντιμετωπισθεί, με κάποιον άλλο τρόπο υπηρετούν το σκοπό αυτής της εργασίας (όπως η πρώτη). Όπως θα προσπαθήσω να δείξω, καμιά απ' τις ενστάσεις αυτές δεν είναι σε θέση να κλονίσει αποφασιστικά την εμπιστοσύνη που η μέθοδος της Αναστοχαστικής Ισορροπίας απολαμβάνει από τους -όλο και περισσότερους, σήμερα- υποστηρικτές της.","abstract_html":"Η ανά χείρας εργασία καταπιάνεται με το πρόβλημα της θεμελίωσης των ηθικών μας κρίσεων και, ειδικότερα, με την προσφορότητα της ιδέας που ο J. Rawls αποκάλεσε “Αναστοχαστική Ισορροπία” να δικαιολογεί τις ηθικές μας πεποιθήσεις. Θα υποστηρίξω ότι ο Σωκρατικός Έλεγχος, ο τρόπος με τον όποιο ο Σωκράτης έκανε ηθική φιλοσοφία, ο τρόπος με τον οποίο όλοι μας, λίγο- πολύ, αντιλαμβανόμαστε την ηθική μας διαβούλευση (παρότι καθεαυτόν ανεπαρκής) συμπίπτει, κατόπιν του προσήκοντος αναστοχασμού, με τον τρόπο που σήμερα κάνουμε ηθική φιλοσοφία και ότι αυτός είναι ένας καλός τρόπος για να σκέφτεται κανείς, πάνω σε κάθε ηθικό ζήτημα. Προς υπεράσπιση του ανωτέρω ισχυρισμού (ότι η ΑΙ είναι πράγματι σε θέση να δικαιολογεί -υπό την πλέον κρίσιμη ηθικά του όρου έννοια- τις ηθικές μας πεποιθήσεις), εξετάζονται συστηματικά κάποιες απ&#x27; τις ενστάσεις που έχουν κατά καιρούς εγερθεί κατά της μεθόδου (όπως είναι, μεταξύ άλλων, η μομφή ότι η ΑΙ είναι υπερβολικά συντηρητική ή ότι αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο, πάρα την άψογη εφαρμογή της, ο εφαρμοστής να οδηγηθεί τελικά σε ανεύλογα συμπεράσματα), οι οποίες αμφισβητούν την βασική μου θέση, και είτε δεν έχουν σχολιασθεί κατά την γνώμη μου επαρκώς στην σχετική βιβλιογραφία (όπως η δεύτερη) είτε, παρότι έχουν ήδη ικανοποιητικά αντιμετωπισθεί, με κάποιον άλλο τρόπο υπηρετούν το σκοπό αυτής της εργασίας (όπως η πρώτη). Όπως θα προσπαθήσω να δείξω, καμιά απ&#x27; τις ενστάσεις αυτές δεν είναι σε θέση να κλονίσει αποφασιστικά την εμπιστοσύνη που η μέθοδος της Αναστοχαστικής Ισορροπίας απολαμβάνει από τους -όλο και περισσότερους, σήμερα- υποστηρικτές της.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουλιεράκης Νικόλαος","Koulierakis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:13Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864055"],"render_values":[{"text":"uoadl:2864055","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864055","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864055","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2864055","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουλιεράκης Νικόλαος","Koulierakis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864055","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864055"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανά χείρας εργασία καταπιάνεται με το πρόβλημα της θεμελίωσης των ηθικών μας κρίσεων και, ειδικότερα, με την προσφορότητα της ιδέας που ο J. Rawls αποκάλεσε “Αναστοχαστική Ισορροπία” να δικαιολογεί τις ηθικές μας πεποιθήσεις. Θα υποστηρίξω ότι ο Σωκρατικός Έλεγχος, ο τρόπος με τον όποιο ο Σωκράτης έκανε ηθική φιλοσοφία, ο τρόπος με τον οποίο όλοι μας, λίγο- πολύ, αντιλαμβανόμαστε την ηθική μας διαβούλευση (παρότι καθεαυτόν ανεπαρκής) συμπίπτει, κατόπιν του προσήκοντος αναστοχασμού, με τον τρόπο που σήμερα κάνουμε ηθική φιλοσοφία και ότι αυτός είναι ένας καλός τρόπος για να σκέφτεται κανείς, πάνω σε κάθε ηθικό ζήτημα. Προς υπεράσπιση του ανωτέρω ισχυρισμού (ότι η ΑΙ είναι πράγματι σε θέση να δικαιολογεί -υπό την πλέον κρίσιμη ηθικά του όρου έννοια- τις ηθικές μας πεποιθήσεις), εξετάζονται συστηματικά κάποιες απ' τις ενστάσεις που έχουν κατά καιρούς εγερθεί κατά της μεθόδου (όπως είναι, μεταξύ άλλων, η μομφή ότι η ΑΙ είναι υπερβολικά συντηρητική ή ότι αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο, πάρα την άψογη εφαρμογή της, ο εφαρμοστής να οδηγηθεί τελικά σε ανεύλογα συμπεράσματα), οι οποίες αμφισβητούν την βασική μου θέση, και είτε δεν έχουν σχολιασθεί κατά την γνώμη μου επαρκώς στην σχετική βιβλιογραφία (όπως η δεύτερη) είτε, παρότι έχουν ήδη ικανοποιητικά αντιμετωπισθεί, με κάποιον άλλο τρόπο υπηρετούν το σκοπό αυτής της εργασίας (όπως η πρώτη). Όπως θα προσπαθήσω να δείξω, καμιά απ' τις ενστάσεις αυτές δεν είναι σε θέση να κλονίσει αποφασιστικά την εμπιστοσύνη που η μέθοδος της Αναστοχαστικής Ισορροπίας απολαμβάνει από τους -όλο και περισσότερους, σήμερα- υποστηρικτές της.","This essay, is concerned with the prospects of what Rawls called “the method of reflective equilibrium” to justify our moral beliefs. I will argue that Socratic Elenchus, the method that Socrates used in the search for moral knowledge, the method that we all use, more or less, to examine our moral views, coincides after proper reflection, with the method that today seems to be the most prominent among moral philosophers, and that it is a good way indeed, in order to make up one's mind about any moral issue. In order to do this, I will have to defend the method of reflective equilibrium against some objections (like the charge that the impecable application of the method might well lead to unreasonable views, or the charge that it is too conservative), that challenge my thesis, and either have not, I believe, been satisfactorilly refuted (like the first), or in some other way serve the aims of this essay (like the second)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σωκρατικός Έλεγχος και Αναστοχαστική Ισορροπία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουλιεράκης Νικόλαος","Koulierakis Nikolaos"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η ανά χείρας εργασία καταπιάνεται με το πρόβλημα της θεμελίωσης των ηθικών μας κρίσεων και, ειδικότερα, με την προσφορότητα της ιδέας που ο J. Rawls αποκάλεσε “Αναστοχαστική Ισορροπία” να δικαιολογεί τις ηθικές μας πεποιθήσεις. Θα υποστηρίξω ότι ο Σωκρατικός Έλεγχος, ο τρόπος με τον όποιο ο Σωκράτης έκανε ηθική φιλοσοφία, ο τρόπος με τον οποίο όλοι μας, λίγο- πολύ, αντιλαμβανόμαστε την ηθική μας διαβούλευση (παρότι καθεαυτόν ανεπαρκής) συμπίπτει, κατόπιν του προσήκοντος αναστοχασμού, με τον τρόπο που σήμερα κάνουμε ηθική φιλοσοφία και ότι αυτός είναι ένας καλός τρόπος για να σκέφτεται κανείς, πάνω σε κάθε ηθικό ζήτημα. Προς υπεράσπιση του ανωτέρω ισχυρισμού (ότι η ΑΙ είναι πράγματι σε θέση να δικαιολογεί -υπό την πλέον κρίσιμη ηθικά του όρου έννοια- τις ηθικές μας πεποιθήσεις), εξετάζονται συστηματικά κάποιες απ' τις ενστάσεις που έχουν κατά καιρούς εγερθεί κατά της μεθόδου (όπως είναι, μεταξύ άλλων, η μομφή ότι η ΑΙ είναι υπερβολικά συντηρητική ή ότι αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο, πάρα την άψογη εφαρμογή της, ο εφαρμοστής να οδηγηθεί τελικά σε ανεύλογα συμπεράσματα), οι οποίες αμφισβητούν την βασική μου θέση, και είτε δεν έχουν σχολιασθεί κατά την γνώμη μου επαρκώς στην σχετική βιβλιογραφία (όπως η δεύτερη) είτε, παρότι έχουν ήδη ικανοποιητικά αντιμετωπισθεί, με κάποιον άλλο τρόπο υπηρετούν το σκοπό αυτής της εργασίας (όπως η πρώτη). Όπως θα προσπαθήσω να δείξω, καμιά απ' τις ενστάσεις αυτές δεν είναι σε θέση να κλονίσει αποφασιστικά την εμπιστοσύνη που η μέθοδος της Αναστοχαστικής Ισορροπίας απολαμβάνει από τους -όλο και περισσότερους, σήμερα- υποστηρικτές της.","This essay, is concerned with the prospects of what Rawls called “the method of reflective equilibrium” to justify our moral beliefs. I will argue that Socratic Elenchus, the method that Socrates used in the search for moral knowledge, the method that we all use, more or less, to examine our moral views, coincides after proper reflection, with the method that today seems to be the most prominent among moral philosophers, and that it is a good way indeed, in order to make up one's mind about any moral issue. In order to do this, I will have to defend the method of reflective equilibrium against some objections (like the charge that the impecable application of the method might well lead to unreasonable views, or the charge that it is too conservative), that challenge my thesis, and either have not, I believe, been satisfactorilly refuted (like the first), or in some other way serve the aims of this essay (like the second)."],"dc:identifier":["uoadl:2864055","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864055"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Σωκρατικός Έλεγχος και Αναστοχαστική Ισορροπία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:13Z"}