{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864064"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864064","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση της συμπεριφοράς του δεσμού συγκόλλησης για δύο τροποποιητικά υλικά επιφάνειας υαλοκεραμικών μετά από δοκιμασία γήρανσης","abstract":"Σκοπός: Η σύγκριση της αντοχής του δεσμού μεταξύ της επιφάνειας του διπυριτικού λιθίου και της ρητινώδους κονίας, αφού έχει πραγματοποιηθεί επεξεργασία με δύο διαφορετικά συστήματα τροποποίησής της, μετά από παραμονή σε συνθήκες επιταχυνόμενης διαδικασίας γήρανσης. Υλικά και μεθόδος: Για να πραγματοποιήθει αυτή η εργασία κατασκευάστηκαν σαράντα δοκίμια ενσωματώνοντας IPS e.max press κυλίνδρους (r=2,5mm, H=10mm) σε εξατομικευμένες μήτρες από ακρυλική ρητίνη r=15mm. Τα είκοσι από αυτά (Group A) αρχικά αδροποιήθηκαν με HF 4,9% για 20’’ (ceramic etching gel, Ivoclar-vivadent) και στη συνέχεια τοποθετήθηκε Monobond plus (Ivoclar-vivadent) universal primer. Στα υπόλοιπα είκοσι (Group B) τοποθετήθηκε Monobond Etch and Prime (Ivoclar-vivadent). Η διαδικάσια περιελάμβανε 20’’ ψύκτριση και 40’’ αναμονή, στη συνέχεια τα δοκίμια ξεπλύθηκαν με τρεχούμενο νερό για 1’ το καθένα και αφέθηκαν να στεγνώσουν σε θερμοκρασία περιβάλλοντος σε ξηρό μέρος. Για όλα τα δείγματα κατασκευάστηκαν κυλινδρικές μήτρες, οι οποίες πληρώθηκαν με ρητινώδη κονία διπλού πολυμερισμού Variolink esthetic DC (Ivoclar-vivadent). Ακολούθησε φωτοπολυμερισμός για 40’’ και επάλειψη με γλυκερίνη για 1΄. Τα δοκίμια τοποθετήθηκαν σε γυάλινο πυρρίμαχο σκεύος και καλύφθηκαν πλήρως με απεσταγμένο νερό. Στη συνέχεια τοποθετήθηκαν σε φούρνο, σταθερής θερμοκρασίας 80⁰C, για 2 εβδομάδες (14 ημέρες). Αφού απομακρύνθηκαν από τον φούρνο, 19 δοκίμια από την ομάδα A και 16 από την ομάδα Β κρίθηκαν ότι ήταν σωστά και σε αυτά την ίδια ημέρα πραγματοποιήθηκε μια δοκιμασία αντοχής δεσμού με ταχύτητα (shear bond strength test) σε Tensometer 10, Monsanto, (Χωρητικότητα 10kN, 1.000 kgf/2200lbf) Part No. TC914. Mετά τη σταθεροποίηση του δοκιμίου, μια οξύαιχμη κεφαλή, της οποίας η ταχύτητα είχε ρυθμιστεί στα 1mm/sec εφήρμοσε τάση στο σημείο της διεπιφάνειας του κεραμικού με την κονία, μέχρι αυτή να αποκολληθεί. Μετά την δοκιμασία, τα αποκολλημένα δοκίμια παρατηρήθηκαν στο οπτικό μικροσκόπιο. Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκε ότι το Group A (HF+ Monobond plus) έχει τάση απόσπασης διάμεση τιμή=3.53 MPa και τυπική απόκλιση=1.87 MPa ενώ το Group B (Monobond etch & prime) έχει διάμεση τιμή =1.47 και τυπική απόκλιση=1.97. Η μεγαλύτερη τάση απόσπασης της ομάδας Α, δηλώνει ότι όσον αφορά τα συγκεκριμένα δοκίμια απαιτείται περισσότερη δύναμη αποκόλλησης της κονίας από το κεραμικό από αυτά της ομάδας Β. Κατά συνέπεια ο δεσμός που αναπτύσσεται μεταξύ της ρητινώδους κονίας και του κεραμικού που έχει τροποποιηθεί με HF και σιλάνιο είναι ισχυρότερος από αυτόν που αναπτύσσεται μεταξύ της ρητινώδους κονίας και του κεραμικού που έχει τροποποιηθεί με Monobond Etch and Prime. Μετά τη συλλογή των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκαν οι στατιστικές δοκιμές γραμμικότητας έτσι ώστε να διαπιστώσουμε εάν η εξαρτημένη μεταβλητή παρουσιάζει κανονική κατανομή. Στη συνέχεια προχωρήσαμε σε μη-παραμετρική σύγκριση μεταξύ των κατανομών των τιμών σε σχέση με τις δύο Πειραματικές Συνθήκες χρησιμοποιώντας τον στατιστικό έλεγχο Mann-Whitney U. Μετά από παρατήρηση στο οπτικό μικροσκόπιο, διαπιστώθηκε ότι ο τύπος θραύσης στο Group A ήταν στο μεγαλύτερο αριθμό των δοκιμίων μικτού τύπου και στο Group B ήταν σε όλα τα δοκίμια συγκολλητικού τύπου. Συμπεράσματα: Στη συγκεκριμένη εργαστηριακή πειραματική διαδικασία οι συνθήκες που επιλέχθηκαν αναδεικνύουν τις διαφορές που έχουν τα δύο συστήματα τροποποίησης της προς συγκόλληση κεραμικής επιφάνειας, οι οποίες σε βάθος χρόνου μπορούν να καταστούν σημαντικές. Στο παρόν πείραμα βλέπουμε ότι το monobond etch and prime υστερεί σημαντικά σε σχέση με τον συνδυασμό HF+ monobond plus όσον αφορά την ισχύ του σχηματιζόμενου με τη ρητινώδη κονία δεσμού. Ωστόσο, χρειάζονται επιπλέον έρευνες και μακροχρόνιες κλινικές μελέτες για να αξιολογηθεί εάν αυτές οι διαφορές, τόσο στο “βαθμό” της αδροποίησης, όσο και στη χρήση του σιλανίου, είναι σε θέση να δώσουν ένα αξιόπιστο δεσμό μεταξύ κονίας και κεραμικού σε βάθος χρόνου.","abstract_html":"Σκοπός: Η σύγκριση της αντοχής του δεσμού μεταξύ της επιφάνειας του διπυριτικού λιθίου και της ρητινώδους κονίας, αφού έχει πραγματοποιηθεί επεξεργασία με δύο διαφορετικά συστήματα τροποποίησής της, μετά από παραμονή σε συνθήκες επιταχυνόμενης διαδικασίας γήρανσης. Υλικά και μεθόδος: Για να πραγματοποιήθει αυτή η εργασία κατασκευάστηκαν σαράντα δοκίμια ενσωματώνοντας IPS e.max press κυλίνδρους (r=2,5mm, H=10mm) σε εξατομικευμένες μήτρες από ακρυλική ρητίνη r=15mm. Τα είκοσι από αυτά (Group A) αρχικά αδροποιήθηκαν με HF 4,9% για 20’’ (ceramic etching gel, Ivoclar-vivadent) και στη συνέχεια τοποθετήθηκε Monobond plus (Ivoclar-vivadent) universal primer. Στα υπόλοιπα είκοσι (Group B) τοποθετήθηκε Monobond Etch and Prime (Ivoclar-vivadent). Η διαδικάσια περιελάμβανε 20’’ ψύκτριση και 40’’ αναμονή, στη συνέχεια τα δοκίμια ξεπλύθηκαν με τρεχούμενο νερό για 1’ το καθένα και αφέθηκαν να στεγνώσουν σε θερμοκρασία περιβάλλοντος σε ξηρό μέρος. Για όλα τα δείγματα κατασκευάστηκαν κυλινδρικές μήτρες, οι οποίες πληρώθηκαν με ρητινώδη κονία διπλού πολυμερισμού Variolink esthetic DC (Ivoclar-vivadent). Ακολούθησε φωτοπολυμερισμός για 40’’ και επάλειψη με γλυκερίνη για 1΄. Τα δοκίμια τοποθετήθηκαν σε γυάλινο πυρρίμαχο σκεύος και καλύφθηκαν πλήρως με απεσταγμένο νερό. Στη συνέχεια τοποθετήθηκαν σε φούρνο, σταθερής θερμοκρασίας 80⁰C, για 2 εβδομάδες (14 ημέρες). Αφού απομακρύνθηκαν από τον φούρνο, 19 δοκίμια από την ομάδα A και 16 από την ομάδα Β κρίθηκαν ότι ήταν σωστά και σε αυτά την ίδια ημέρα πραγματοποιήθηκε μια δοκιμασία αντοχής δεσμού με ταχύτητα (shear bond strength test) σε Tensometer 10, Monsanto, (Χωρητικότητα 10kN, 1.000 kgf/2200lbf) Part No. TC914. Mετά τη σταθεροποίηση του δοκιμίου, μια οξύαιχμη κεφαλή, της οποίας η ταχύτητα είχε ρυθμιστεί στα 1mm/sec εφήρμοσε τάση στο σημείο της διεπιφάνειας του κεραμικού με την κονία, μέχρι αυτή να αποκολληθεί. Μετά την δοκιμασία, τα αποκολλημένα δοκίμια παρατηρήθηκαν στο οπτικό μικροσκόπιο. Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκε ότι το Group A (HF+ Monobond plus) έχει τάση απόσπασης διάμεση τιμή=3.53 MPa και τυπική απόκλιση=1.87 MPa ενώ το Group B (Monobond etch &amp; prime) έχει διάμεση τιμή =1.47 και τυπική απόκλιση=1.97. Η μεγαλύτερη τάση απόσπασης της ομάδας Α, δηλώνει ότι όσον αφορά τα συγκεκριμένα δοκίμια απαιτείται περισσότερη δύναμη αποκόλλησης της κονίας από το κεραμικό από αυτά της ομάδας Β. Κατά συνέπεια ο δεσμός που αναπτύσσεται μεταξύ της ρητινώδους κονίας και του κεραμικού που έχει τροποποιηθεί με HF και σιλάνιο είναι ισχυρότερος από αυτόν που αναπτύσσεται μεταξύ της ρητινώδους κονίας και του κεραμικού που έχει τροποποιηθεί με Monobond Etch and Prime. Μετά τη συλλογή των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκαν οι στατιστικές δοκιμές γραμμικότητας έτσι ώστε να διαπιστώσουμε εάν η εξαρτημένη μεταβλητή παρουσιάζει κανονική κατανομή. Στη συνέχεια προχωρήσαμε σε μη-παραμετρική σύγκριση μεταξύ των κατανομών των τιμών σε σχέση με τις δύο Πειραματικές Συνθήκες χρησιμοποιώντας τον στατιστικό έλεγχο Mann-Whitney U. Μετά από παρατήρηση στο οπτικό μικροσκόπιο, διαπιστώθηκε ότι ο τύπος θραύσης στο Group A ήταν στο μεγαλύτερο αριθμό των δοκιμίων μικτού τύπου και στο Group B ήταν σε όλα τα δοκίμια συγκολλητικού τύπου. Συμπεράσματα: Στη συγκεκριμένη εργαστηριακή πειραματική διαδικασία οι συνθήκες που επιλέχθηκαν αναδεικνύουν τις διαφορές που έχουν τα δύο συστήματα τροποποίησης της προς συγκόλληση κεραμικής επιφάνειας, οι οποίες σε βάθος χρόνου μπορούν να καταστούν σημαντικές. Στο παρόν πείραμα βλέπουμε ότι το monobond etch and prime υστερεί σημαντικά σε σχέση με τον συνδυασμό HF+ monobond plus όσον αφορά την ισχύ του σχηματιζόμενου με τη ρητινώδη κονία δεσμού. Ωστόσο, χρειάζονται επιπλέον έρευνες και μακροχρόνιες κλινικές μελέτες για να αξιολογηθεί εάν αυτές οι διαφορές, τόσο στο “βαθμό” της αδροποίησης, όσο και στη χρήση του σιλανίου, είναι σε θέση να δώσουν ένα αξιόπιστο δεσμό μεταξύ κονίας και κεραμικού σε βάθος χρόνου.","abstract_has_math":false,"creators":["Γονίδης Θεόδωρος","Gonidis Theodoros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:34:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864064"],"render_values":[{"text":"uoadl:2864064","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864064","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864064","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2864064","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γονίδης Θεόδωρος","Gonidis Theodoros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864064","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864064"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η σύγκριση της αντοχής του δεσμού μεταξύ της επιφάνειας του διπυριτικού λιθίου και της ρητινώδους κονίας, αφού έχει πραγματοποιηθεί επεξεργασία με δύο διαφορετικά συστήματα τροποποίησής της, μετά από παραμονή σε συνθήκες επιταχυνόμενης διαδικασίας γήρανσης. Υλικά και μεθόδος: Για να πραγματοποιήθει αυτή η εργασία κατασκευάστηκαν σαράντα δοκίμια ενσωματώνοντας IPS e.max press κυλίνδρους (r=2,5mm, H=10mm) σε εξατομικευμένες μήτρες από ακρυλική ρητίνη r=15mm. Τα είκοσι από αυτά (Group A) αρχικά αδροποιήθηκαν με HF 4,9% για 20’’ (ceramic etching gel, Ivoclar-vivadent) και στη συνέχεια τοποθετήθηκε Monobond plus (Ivoclar-vivadent) universal primer. Στα υπόλοιπα είκοσι (Group B) τοποθετήθηκε Monobond Etch and Prime (Ivoclar-vivadent). Η διαδικάσια περιελάμβανε 20’’ ψύκτριση και 40’’ αναμονή, στη συνέχεια τα δοκίμια ξεπλύθηκαν με τρεχούμενο νερό για 1’ το καθένα και αφέθηκαν να στεγνώσουν σε θερμοκρασία περιβάλλοντος σε ξηρό μέρος. Για όλα τα δείγματα κατασκευάστηκαν κυλινδρικές μήτρες, οι οποίες πληρώθηκαν με ρητινώδη κονία διπλού πολυμερισμού Variolink esthetic DC (Ivoclar-vivadent). Ακολούθησε φωτοπολυμερισμός για 40’’ και επάλειψη με γλυκερίνη για 1΄. Τα δοκίμια τοποθετήθηκαν σε γυάλινο πυρρίμαχο σκεύος και καλύφθηκαν πλήρως με απεσταγμένο νερό. Στη συνέχεια τοποθετήθηκαν σε φούρνο, σταθερής θερμοκρασίας 80⁰C, για 2 εβδομάδες (14 ημέρες). Αφού απομακρύνθηκαν από τον φούρνο, 19 δοκίμια από την ομάδα A και 16 από την ομάδα Β κρίθηκαν ότι ήταν σωστά και σε αυτά την ίδια ημέρα πραγματοποιήθηκε μια δοκιμασία αντοχής δεσμού με ταχύτητα (shear bond strength test) σε Tensometer 10, Monsanto, (Χωρητικότητα 10kN, 1.000 kgf/2200lbf) Part No. TC914. Mετά τη σταθεροποίηση του δοκιμίου, μια οξύαιχμη κεφαλή, της οποίας η ταχύτητα είχε ρυθμιστεί στα 1mm/sec εφήρμοσε τάση στο σημείο της διεπιφάνειας του κεραμικού με την κονία, μέχρι αυτή να αποκολληθεί. Μετά την δοκιμασία, τα αποκολλημένα δοκίμια παρατηρήθηκαν στο οπτικό μικροσκόπιο. Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκε ότι το Group A (HF+ Monobond plus) έχει τάση απόσπασης διάμεση τιμή=3.53 MPa και τυπική απόκλιση=1.87 MPa ενώ το Group B (Monobond etch & prime) έχει διάμεση τιμή =1.47 και τυπική απόκλιση=1.97. Η μεγαλύτερη τάση απόσπασης της ομάδας Α, δηλώνει ότι όσον αφορά τα συγκεκριμένα δοκίμια απαιτείται περισσότερη δύναμη αποκόλλησης της κονίας από το κεραμικό από αυτά της ομάδας Β. Κατά συνέπεια ο δεσμός που αναπτύσσεται μεταξύ της ρητινώδους κονίας και του κεραμικού που έχει τροποποιηθεί με HF και σιλάνιο είναι ισχυρότερος από αυτόν που αναπτύσσεται μεταξύ της ρητινώδους κονίας και του κεραμικού που έχει τροποποιηθεί με Monobond Etch and Prime. Μετά τη συλλογή των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκαν οι στατιστικές δοκιμές γραμμικότητας έτσι ώστε να διαπιστώσουμε εάν η εξαρτημένη μεταβλητή παρουσιάζει κανονική κατανομή. Στη συνέχεια προχωρήσαμε σε μη-παραμετρική σύγκριση μεταξύ των κατανομών των τιμών σε σχέση με τις δύο Πειραματικές Συνθήκες χρησιμοποιώντας τον στατιστικό έλεγχο Mann-Whitney U. Μετά από παρατήρηση στο οπτικό μικροσκόπιο, διαπιστώθηκε ότι ο τύπος θραύσης στο Group A ήταν στο μεγαλύτερο αριθμό των δοκιμίων μικτού τύπου και στο Group B ήταν σε όλα τα δοκίμια συγκολλητικού τύπου. Συμπεράσματα: Στη συγκεκριμένη εργαστηριακή πειραματική διαδικασία οι συνθήκες που επιλέχθηκαν αναδεικνύουν τις διαφορές που έχουν τα δύο συστήματα τροποποίησης της προς συγκόλληση κεραμικής επιφάνειας, οι οποίες σε βάθος χρόνου μπορούν να καταστούν σημαντικές. Στο παρόν πείραμα βλέπουμε ότι το monobond etch and prime υστερεί σημαντικά σε σχέση με τον συνδυασμό HF+ monobond plus όσον αφορά την ισχύ του σχηματιζόμενου με τη ρητινώδη κονία δεσμού. Ωστόσο, χρειάζονται επιπλέον έρευνες και μακροχρόνιες κλινικές μελέτες για να αξιολογηθεί εάν αυτές οι διαφορές, τόσο στο “βαθμό” της αδροποίησης, όσο και στη χρήση του σιλανίου, είναι σε θέση να δώσουν ένα αξιόπιστο δεσμό μεταξύ κονίας και κεραμικού σε βάθος χρόνου.","Aim: Comparing the strength of the bond between the surface of lithium disilicate and resinous cement, after surface treatment with two different modification systems and accelerated ageing. Materials and Method: Forty specimens were manufactured by incorporating IPS e.max press cylinders (r= 2,5mm, H=10mm) into customized acrylic resin matrices with dimensions (r= 7.5mm). Twenty specimens (Group A) of IPS e.max Press were etched with HF 4,9% for 20'' (ceramic etching gel, Ivoclar-vivadent) and afterwards Monobond plus (Ivoclar-vivadent) universal primer was applied. Twenty specimens identical to the previous twenty (Group B) were treated with Monobond Etch and Prime (Ivoclar-vivadent) by 20'' scrubbing and 40'' wait. The samples were rinsed under running water for 1' each and let to dry at room temperature in a dry place. Cylindrical dies were made for all samples, which were filled with Variolink esthetic DC (Ivoclar-vivadent) resinous double-polymerization cement. Light Polymerization took place for 40'' and afterwards the specimens were covered with glycerin for 1’. The specimens were placed in a glass tray which was then filled with distilled water. They were then placed in an oven at a temperature of 80°C for 2 weeks (14 days). After being removed from the oven, 16 of group A and 19 of group B specimens were found suitable for testing. A shear bond strength test was performed on a Tensometer 10, Monsanto, (Capacity 10kN, 1,000 kgf / 2200lbf). TC914. Once the specimen had been stabilized, a head whose speed was set at 1mm/sec exerted a tendency at the intersection of the ceramic with the cement until it was detached. After the test, the detached specimens were observed in the optical microscope. Results: We observed that the HF + Monobond plus Group A had mean value= 3.53 MPa and standard deviation = 1.87 while the Monobond etch + prime Group B had mean value= 1.47 MPa and a standard deviation=1.97. We see, therefore, that the first group has a higher average than the second one, indicating that for these specimens more detachment force than the second one is needed. After the results were collected, the linearity tests (in terms of normal distribution) were performed to see if the dependent variable was of this distribution. Based on these results, it was decided to proceed to a non-parametric comparison between the price distributions compared to the two CPs using Mann-Whitney U. After observation in the optical microscope, it was found that the failure in most of the Group A specimens was of mixed type and in all of Group B specimens was of adhesive type. Conclusions: Even though in this laboratory experimental procedure the selected conditions have no correlation with the clinical conditions that the material could be found in, it highlights the differences between the two systems, which in the long run can become important. In the present experiment we see that monobond etch and prime lacks significantly relative to HF + monobond plus in relation to the strength of the bond with the resinous cement, however further research and long term clinical studies are needed in order to evaluate whether these differences, both in the \"degree\" of the surface roughness, and in the use of silane, are able to provide a reliable bond between cement and ceramics in the long run."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση της συμπεριφοράς του δεσμού συγκόλλησης για δύο τροποποιητικά υλικά επιφάνειας υαλοκεραμικών μετά από δοκιμασία γήρανσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γονίδης Θεόδωρος","Gonidis Theodoros"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Σκοπός: Η σύγκριση της αντοχής του δεσμού μεταξύ της επιφάνειας του διπυριτικού λιθίου και της ρητινώδους κονίας, αφού έχει πραγματοποιηθεί επεξεργασία με δύο διαφορετικά συστήματα τροποποίησής της, μετά από παραμονή σε συνθήκες επιταχυνόμενης διαδικασίας γήρανσης. Υλικά και μεθόδος: Για να πραγματοποιήθει αυτή η εργασία κατασκευάστηκαν σαράντα δοκίμια ενσωματώνοντας IPS e.max press κυλίνδρους (r=2,5mm, H=10mm) σε εξατομικευμένες μήτρες από ακρυλική ρητίνη r=15mm. Τα είκοσι από αυτά (Group A) αρχικά αδροποιήθηκαν με HF 4,9% για 20’’ (ceramic etching gel, Ivoclar-vivadent) και στη συνέχεια τοποθετήθηκε Monobond plus (Ivoclar-vivadent) universal primer. Στα υπόλοιπα είκοσι (Group B) τοποθετήθηκε Monobond Etch and Prime (Ivoclar-vivadent). Η διαδικάσια περιελάμβανε 20’’ ψύκτριση και 40’’ αναμονή, στη συνέχεια τα δοκίμια ξεπλύθηκαν με τρεχούμενο νερό για 1’ το καθένα και αφέθηκαν να στεγνώσουν σε θερμοκρασία περιβάλλοντος σε ξηρό μέρος. Για όλα τα δείγματα κατασκευάστηκαν κυλινδρικές μήτρες, οι οποίες πληρώθηκαν με ρητινώδη κονία διπλού πολυμερισμού Variolink esthetic DC (Ivoclar-vivadent). Ακολούθησε φωτοπολυμερισμός για 40’’ και επάλειψη με γλυκερίνη για 1΄. Τα δοκίμια τοποθετήθηκαν σε γυάλινο πυρρίμαχο σκεύος και καλύφθηκαν πλήρως με απεσταγμένο νερό. Στη συνέχεια τοποθετήθηκαν σε φούρνο, σταθερής θερμοκρασίας 80⁰C, για 2 εβδομάδες (14 ημέρες). Αφού απομακρύνθηκαν από τον φούρνο, 19 δοκίμια από την ομάδα A και 16 από την ομάδα Β κρίθηκαν ότι ήταν σωστά και σε αυτά την ίδια ημέρα πραγματοποιήθηκε μια δοκιμασία αντοχής δεσμού με ταχύτητα (shear bond strength test) σε Tensometer 10, Monsanto, (Χωρητικότητα 10kN, 1.000 kgf/2200lbf) Part No. TC914. Mετά τη σταθεροποίηση του δοκιμίου, μια οξύαιχμη κεφαλή, της οποίας η ταχύτητα είχε ρυθμιστεί στα 1mm/sec εφήρμοσε τάση στο σημείο της διεπιφάνειας του κεραμικού με την κονία, μέχρι αυτή να αποκολληθεί. Μετά την δοκιμασία, τα αποκολλημένα δοκίμια παρατηρήθηκαν στο οπτικό μικροσκόπιο. Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκε ότι το Group A (HF+ Monobond plus) έχει τάση απόσπασης διάμεση τιμή=3.53 MPa και τυπική απόκλιση=1.87 MPa ενώ το Group B (Monobond etch & prime) έχει διάμεση τιμή =1.47 και τυπική απόκλιση=1.97. Η μεγαλύτερη τάση απόσπασης της ομάδας Α, δηλώνει ότι όσον αφορά τα συγκεκριμένα δοκίμια απαιτείται περισσότερη δύναμη αποκόλλησης της κονίας από το κεραμικό από αυτά της ομάδας Β. Κατά συνέπεια ο δεσμός που αναπτύσσεται μεταξύ της ρητινώδους κονίας και του κεραμικού που έχει τροποποιηθεί με HF και σιλάνιο είναι ισχυρότερος από αυτόν που αναπτύσσεται μεταξύ της ρητινώδους κονίας και του κεραμικού που έχει τροποποιηθεί με Monobond Etch and Prime. Μετά τη συλλογή των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκαν οι στατιστικές δοκιμές γραμμικότητας έτσι ώστε να διαπιστώσουμε εάν η εξαρτημένη μεταβλητή παρουσιάζει κανονική κατανομή. Στη συνέχεια προχωρήσαμε σε μη-παραμετρική σύγκριση μεταξύ των κατανομών των τιμών σε σχέση με τις δύο Πειραματικές Συνθήκες χρησιμοποιώντας τον στατιστικό έλεγχο Mann-Whitney U. Μετά από παρατήρηση στο οπτικό μικροσκόπιο, διαπιστώθηκε ότι ο τύπος θραύσης στο Group A ήταν στο μεγαλύτερο αριθμό των δοκιμίων μικτού τύπου και στο Group B ήταν σε όλα τα δοκίμια συγκολλητικού τύπου. Συμπεράσματα: Στη συγκεκριμένη εργαστηριακή πειραματική διαδικασία οι συνθήκες που επιλέχθηκαν αναδεικνύουν τις διαφορές που έχουν τα δύο συστήματα τροποποίησης της προς συγκόλληση κεραμικής επιφάνειας, οι οποίες σε βάθος χρόνου μπορούν να καταστούν σημαντικές. Στο παρόν πείραμα βλέπουμε ότι το monobond etch and prime υστερεί σημαντικά σε σχέση με τον συνδυασμό HF+ monobond plus όσον αφορά την ισχύ του σχηματιζόμενου με τη ρητινώδη κονία δεσμού. Ωστόσο, χρειάζονται επιπλέον έρευνες και μακροχρόνιες κλινικές μελέτες για να αξιολογηθεί εάν αυτές οι διαφορές, τόσο στο “βαθμό” της αδροποίησης, όσο και στη χρήση του σιλανίου, είναι σε θέση να δώσουν ένα αξιόπιστο δεσμό μεταξύ κονίας και κεραμικού σε βάθος χρόνου.","Aim: Comparing the strength of the bond between the surface of lithium disilicate and resinous cement, after surface treatment with two different modification systems and accelerated ageing. Materials and Method: Forty specimens were manufactured by incorporating IPS e.max press cylinders (r= 2,5mm, H=10mm) into customized acrylic resin matrices with dimensions (r= 7.5mm). Twenty specimens (Group A) of IPS e.max Press were etched with HF 4,9% for 20'' (ceramic etching gel, Ivoclar-vivadent) and afterwards Monobond plus (Ivoclar-vivadent) universal primer was applied. Twenty specimens identical to the previous twenty (Group B) were treated with Monobond Etch and Prime (Ivoclar-vivadent) by 20'' scrubbing and 40'' wait. The samples were rinsed under running water for 1' each and let to dry at room temperature in a dry place. Cylindrical dies were made for all samples, which were filled with Variolink esthetic DC (Ivoclar-vivadent) resinous double-polymerization cement. Light Polymerization took place for 40'' and afterwards the specimens were covered with glycerin for 1’. The specimens were placed in a glass tray which was then filled with distilled water. They were then placed in an oven at a temperature of 80°C for 2 weeks (14 days). After being removed from the oven, 16 of group A and 19 of group B specimens were found suitable for testing. A shear bond strength test was performed on a Tensometer 10, Monsanto, (Capacity 10kN, 1,000 kgf / 2200lbf). TC914. Once the specimen had been stabilized, a head whose speed was set at 1mm/sec exerted a tendency at the intersection of the ceramic with the cement until it was detached. After the test, the detached specimens were observed in the optical microscope. Results: We observed that the HF + Monobond plus Group A had mean value= 3.53 MPa and standard deviation = 1.87 while the Monobond etch + prime Group B had mean value= 1.47 MPa and a standard deviation=1.97. We see, therefore, that the first group has a higher average than the second one, indicating that for these specimens more detachment force than the second one is needed. After the results were collected, the linearity tests (in terms of normal distribution) were performed to see if the dependent variable was of this distribution. Based on these results, it was decided to proceed to a non-parametric comparison between the price distributions compared to the two CPs using Mann-Whitney U. After observation in the optical microscope, it was found that the failure in most of the Group A specimens was of mixed type and in all of Group B specimens was of adhesive type. Conclusions: Even though in this laboratory experimental procedure the selected conditions have no correlation with the clinical conditions that the material could be found in, it highlights the differences between the two systems, which in the long run can become important. In the present experiment we see that monobond etch and prime lacks significantly relative to HF + monobond plus in relation to the strength of the bond with the resinous cement, however further research and long term clinical studies are needed in order to evaluate whether these differences, both in the \"degree\" of the surface roughness, and in the use of silane, are able to provide a reliable bond between cement and ceramics in the long run."],"dc:identifier":["uoadl:2864064","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864064"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση της συμπεριφοράς του δεσμού συγκόλλησης για δύο τροποποιητικά υλικά επιφάνειας υαλοκεραμικών μετά από δοκιμασία γήρανσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:13Z"}