{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864134"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864134","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εγκυρότητα μεθόδων προσδιορισμού τερηδονικού κινδύνου σε παιδιά προσχολικής ηλικίας","abstract":"Μέρος πρώτο: Εγκυρότητα διαφόρων μοντέλων Cariogram Σκοπός. Η διερεύνηση της προγνωστικής ικανότητας του Cariogram στην επίπτωση της τερηδόνας, με τη χρήση διαφορετικών συνδυασμών παραγόντων και ρυθμίσεων σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Υλικά και Μέθοδοι. Παιδιά ηλικίας 2-5 ετών από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας εξετάστηκαν κατά την αρχική εξέταση και μετά από 1 και 2 χρόνια (N = 193). Τα επίπεδα των στρεπτόκοκκων mutans (Mutans streptococci counts, MS) και η ρυθμιστική ικανότητα του σάλιου (Saliva Buffer Capacisty, SBC) προσδιορίστηκαν με εμπορικά τεστ. Οι γονείς συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με τις συνήθειες διατροφής και στοματικής υγιεινής των παιδιών. Η επίπτωση της τερηδόνας εκτιμήθηκε για το 1ο και 2ο έτος ως το άθροισμα των κοιλοτήτων και των αρχόμενων βλαβών. Τα Cariogram υπολογίστηκαν κατά την αρχική εξέταση χρησιμοποιώντας τις στάνταρ και «υψηλού κινδύνου» ρυθμίσεις του λογισμικού, με τις 9 παραμέτρους αλλά και τροποποιημένες εκδοχές, με εξαίρεση των παραγόντων MS και SBC, έναν προς έναν καθώς και αμφότερων. Οι τιμές του Cariogram, εκφρασμένες σε τερηδονικό κίνδυνο, ταξινομήθηκαν σε 3 και 5 κατηγορίες τερηδονικού κινδύνου. Οι συντελεστές Kendall tau, τα μοντέλα λογιστικής παλινδρόμησης και η ανάλυση ROC χρησιμοποιήθηκαν για την ποσοτικοποίηση των συσχετισμών και την αξιολόγηση της προγνωστικής ικανότητας των Cariogram. Tο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το 5%. Αποτελέσματα. Οι τιμές του Cariogram, με τις στάνταρ ρυθμίσεις κυμαίνονταν από 68-80, ενώ με τις «υψηλού κινδύνου» ρυθμίσεις κυμαίνονταν από 75-85. Το πλήρες Cariogram με τις 3 κατηγορίες τερηδονικού κινδύνου εμφάνισε το υψηλότερο στατιστικά σημαντικό Kendall tau, και ως εκ τούτου παρείχε την καλύτερη πρόβλεψη για την επίπτωση της τερηδόνας και στις δύο επανεξετάσεις. Η λογιστική παλινδρόμηση Poisson έδειξε ότι τα Cariogram με τις στάνταρ ρυθμίσεις και τον παράγοντα MS, είχαν καλύτερη προγνωστική ικανότητα. Τα Cariogram που περιελάμβαναν τα επίπεδα MS έδειξαν υψηλότερη ευαισθησία (67,6-66,2) ενώ τα Cariogram χωρίς MS είχαν υψηλότερη ειδικότητα (67,7-64,7). Συνολικά, το άθροισμα της ειδικότητας και της ευαισθησίας κυμάνθηκε από 120,5 έως 131,2%. Το Cariogram έδειξε καλύτερες προβλέψεις για το 2ο έτος τόσο με τις αναλύσεις ROC όσο και με τις λογισμικές παλινδρομήσεις, ενώ δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ στάνταρ και των «υψηλού κινδύνου» ρυθμίσεων. Συμπεράσματα. Το Cariogram με τους διάφορους συνδυασμούς παραγόντων και ρυθμίσεων έδειξε περιορισμένη ικανότητα πρόβλεψης της επίπτωσης της τερηδόνας σε έναν πληθυσμό παιδιών προσχολικής ηλικίας από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας. Μέρος δεύτερο: Σύγκριση και εγκυρότητα Cariogram, CAT και CAMBRA Σκοπός. Σύγκριση και διερεύνηση της εγκυρότητας μεθόδων προσδιορισμού τερηδονικού κινδύνου (Cariogram, CAT, CAMBRA) σε παιδιά προσχολικής ηλικίας από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας, σε διάρκεια 2 ετών. Υλικά και Μέθοδοι. Παιδιά ηλικίας 2-5 ετών (N=175) από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας, εξετάστηκαν κατά την αρχική εξέταση και μετά από 1 και 2 χρόνια. Τα επίπεδα στεπτοκόκκων mutans (Mutans streptococci counts, MS) και η ρυθμιστική ικανότητα του σάλιου (Saliva Buffer Capacity,SBC) μετρήθηκαν με εμπορικά τεστ και οι γονείς συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο αναφορικά με τις συνήθειες δίαιτας και στοματικής υγιεινής των παιδιών. Η επίπτωση της τερηδόνας εκτιμήθηκε ως το άθροισμα των κοιλοτήτων και των αρχόμενων βλαβών στις δύο επανεξετάσεις (1ο και 2ο έτος). Τα προφίλ τερηδονικού κινδύνου για κάθε άτομο υπολογίστηκαν κατά την αρχική εξέταση με τα προγράμματα Cariogram, CAT και CAMBRA, με τις κατάλληλες τροποποιήσεις για την προσχολική ηλικία. Οι συντελεστές Kendall’s tau, τα μοντέλα λογιστικής παλινδρόμησης και η ανάλυση ROC χρησιμοποιήθηκαν για να διερευνηθεί η προγνωστική ικανότητα των 3 συστημάτων. Tο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το 5%. Αποτελέσματα. Η κατανομή των προφίλ τερηδονικού κινδύνου με βάση το Cariogram, το CAT και το CAMBRA ήταν αντίστοιχα: χαμηλό 20%,3%,3%, μεσαίο 26%,4%,61% και υψηλό 54%,93%,36%. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση του Cariogram (Kendall’s tau=0.243, p=0.005; 0.260, p=0.003) και του CAMBRA (Kendall’s tau=0.348, p<0.001; 0.342, p<0.001) με την επίπτωση της τερηδόνας στις δύο επανεξετάσεις, όχι όμως του CAT (Kendall’s tau= -0.004, p=0.930). Η ανάλυση με τις καμπύλες ROC έδειξε ότι το Cariogram και το CAMBRA είχαν τις υψηλότερης τιμές AUC, για τον 1ο και τον 2ο χρόνο, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά. Η καμπύλη AUC (95%) για τα 3 συστήματα ήταν Cariogram: 0.694 (0.587, 0.801), CAT: 0.498 (0.457, 0.539), CAMBRA: 0.729 (0.630, 0.828). Η χαμηλότερη AUC βρέθηκε στο CAT. Η λογιστική παλινδρόμηση έδειξε ότι το Cariogram και το CAMBRA έδωσαν τους καλύτερου λόγους σχετικών πιθανοτήτων για την επίπτωση της τερηδόνας στα 1 και 2 χρόνια. Συμπεράσματα. Το Cariogram και το CAMBRA εμφάνισαν υψηλότερη εγκυρότητα στην πρόβλεψη της επίπτωσης της τερηδόνας σε αυτόν τον πληθυσμό σε μια περίοδο 2 ετών, ενώ το CAT είχε το ασθενέστερο αποτέλεσμα.","abstract_html":"Μέρος πρώτο: Εγκυρότητα διαφόρων μοντέλων Cariogram Σκοπός. Η διερεύνηση της προγνωστικής ικανότητας του Cariogram στην επίπτωση της τερηδόνας, με τη χρήση διαφορετικών συνδυασμών παραγόντων και ρυθμίσεων σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Υλικά και Μέθοδοι. Παιδιά ηλικίας 2-5 ετών από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας εξετάστηκαν κατά την αρχική εξέταση και μετά από 1 και 2 χρόνια (N = 193). Τα επίπεδα των στρεπτόκοκκων mutans (Mutans streptococci counts, MS) και η ρυθμιστική ικανότητα του σάλιου (Saliva Buffer Capacisty, SBC) προσδιορίστηκαν με εμπορικά τεστ. Οι γονείς συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με τις συνήθειες διατροφής και στοματικής υγιεινής των παιδιών. Η επίπτωση της τερηδόνας εκτιμήθηκε για το 1ο και 2ο έτος ως το άθροισμα των κοιλοτήτων και των αρχόμενων βλαβών. Τα Cariogram υπολογίστηκαν κατά την αρχική εξέταση χρησιμοποιώντας τις στάνταρ και «υψηλού κινδύνου» ρυθμίσεις του λογισμικού, με τις 9 παραμέτρους αλλά και τροποποιημένες εκδοχές, με εξαίρεση των παραγόντων MS και SBC, έναν προς έναν καθώς και αμφότερων. Οι τιμές του Cariogram, εκφρασμένες σε τερηδονικό κίνδυνο, ταξινομήθηκαν σε 3 και 5 κατηγορίες τερηδονικού κινδύνου. Οι συντελεστές Kendall tau, τα μοντέλα λογιστικής παλινδρόμησης και η ανάλυση ROC χρησιμοποιήθηκαν για την ποσοτικοποίηση των συσχετισμών και την αξιολόγηση της προγνωστικής ικανότητας των Cariogram. Tο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το 5%. Αποτελέσματα. Οι τιμές του Cariogram, με τις στάνταρ ρυθμίσεις κυμαίνονταν από 68-80, ενώ με τις «υψηλού κινδύνου» ρυθμίσεις κυμαίνονταν από 75-85. Το πλήρες Cariogram με τις 3 κατηγορίες τερηδονικού κινδύνου εμφάνισε το υψηλότερο στατιστικά σημαντικό Kendall tau, και ως εκ τούτου παρείχε την καλύτερη πρόβλεψη για την επίπτωση της τερηδόνας και στις δύο επανεξετάσεις. Η λογιστική παλινδρόμηση Poisson έδειξε ότι τα Cariogram με τις στάνταρ ρυθμίσεις και τον παράγοντα MS, είχαν καλύτερη προγνωστική ικανότητα. Τα Cariogram που περιελάμβαναν τα επίπεδα MS έδειξαν υψηλότερη ευαισθησία (67,6-66,2) ενώ τα Cariogram χωρίς MS είχαν υψηλότερη ειδικότητα (67,7-64,7). Συνολικά, το άθροισμα της ειδικότητας και της ευαισθησίας κυμάνθηκε από 120,5 έως 131,2%. Το Cariogram έδειξε καλύτερες προβλέψεις για το 2ο έτος τόσο με τις αναλύσεις ROC όσο και με τις λογισμικές παλινδρομήσεις, ενώ δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ στάνταρ και των «υψηλού κινδύνου» ρυθμίσεων. Συμπεράσματα. Το Cariogram με τους διάφορους συνδυασμούς παραγόντων και ρυθμίσεων έδειξε περιορισμένη ικανότητα πρόβλεψης της επίπτωσης της τερηδόνας σε έναν πληθυσμό παιδιών προσχολικής ηλικίας από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας. Μέρος δεύτερο: Σύγκριση και εγκυρότητα Cariogram, CAT και CAMBRA Σκοπός. Σύγκριση και διερεύνηση της εγκυρότητας μεθόδων προσδιορισμού τερηδονικού κινδύνου (Cariogram, CAT, CAMBRA) σε παιδιά προσχολικής ηλικίας από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας, σε διάρκεια 2 ετών. Υλικά και Μέθοδοι. Παιδιά ηλικίας 2-5 ετών (N=175) από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας, εξετάστηκαν κατά την αρχική εξέταση και μετά από 1 και 2 χρόνια. Τα επίπεδα στεπτοκόκκων mutans (Mutans streptococci counts, MS) και η ρυθμιστική ικανότητα του σάλιου (Saliva Buffer Capacity,SBC) μετρήθηκαν με εμπορικά τεστ και οι γονείς συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο αναφορικά με τις συνήθειες δίαιτας και στοματικής υγιεινής των παιδιών. Η επίπτωση της τερηδόνας εκτιμήθηκε ως το άθροισμα των κοιλοτήτων και των αρχόμενων βλαβών στις δύο επανεξετάσεις (1ο και 2ο έτος). Τα προφίλ τερηδονικού κινδύνου για κάθε άτομο υπολογίστηκαν κατά την αρχική εξέταση με τα προγράμματα Cariogram, CAT και CAMBRA, με τις κατάλληλες τροποποιήσεις για την προσχολική ηλικία. Οι συντελεστές Kendall’s tau, τα μοντέλα λογιστικής παλινδρόμησης και η ανάλυση ROC χρησιμοποιήθηκαν για να διερευνηθεί η προγνωστική ικανότητα των 3 συστημάτων. Tο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το 5%. Αποτελέσματα. Η κατανομή των προφίλ τερηδονικού κινδύνου με βάση το Cariogram, το CAT και το CAMBRA ήταν αντίστοιχα: χαμηλό 20%,3%,3%, μεσαίο 26%,4%,61% και υψηλό 54%,93%,36%. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση του Cariogram (Kendall’s tau=0.243, p=0.005; 0.260, p=0.003) και του CAMBRA (Kendall’s tau=0.348, p&lt;0.001; 0.342, p&lt;0.001) με την επίπτωση της τερηδόνας στις δύο επανεξετάσεις, όχι όμως του CAT (Kendall’s tau= -0.004, p=0.930). Η ανάλυση με τις καμπύλες ROC έδειξε ότι το Cariogram και το CAMBRA είχαν τις υψηλότερης τιμές AUC, για τον 1ο και τον 2ο χρόνο, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά. Η καμπύλη AUC (95%) για τα 3 συστήματα ήταν Cariogram: 0.694 (0.587, 0.801), CAT: 0.498 (0.457, 0.539), CAMBRA: 0.729 (0.630, 0.828). Η χαμηλότερη AUC βρέθηκε στο CAT. Η λογιστική παλινδρόμηση έδειξε ότι το Cariogram και το CAMBRA έδωσαν τους καλύτερου λόγους σχετικών πιθανοτήτων για την επίπτωση της τερηδόνας στα 1 και 2 χρόνια. Συμπεράσματα. Το Cariogram και το CAMBRA εμφάνισαν υψηλότερη εγκυρότητα στην πρόβλεψη της επίπτωσης της τερηδόνας σε αυτόν τον πληθυσμό σε μια περίοδο 2 ετών, ενώ το CAT είχε το ασθενέστερο αποτέλεσμα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπίρπου Ελευθερία","Birpou Eleftheria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864134"],"render_values":[{"text":"uoadl:2864134","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864134","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864134","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2864134","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπίρπου Ελευθερία","Birpou Eleftheria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864134","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864134"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Μέρος πρώτο: Εγκυρότητα διαφόρων μοντέλων Cariogram Σκοπός. Η διερεύνηση της προγνωστικής ικανότητας του Cariogram στην επίπτωση της τερηδόνας, με τη χρήση διαφορετικών συνδυασμών παραγόντων και ρυθμίσεων σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Υλικά και Μέθοδοι. Παιδιά ηλικίας 2-5 ετών από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας εξετάστηκαν κατά την αρχική εξέταση και μετά από 1 και 2 χρόνια (N = 193). Τα επίπεδα των στρεπτόκοκκων mutans (Mutans streptococci counts, MS) και η ρυθμιστική ικανότητα του σάλιου (Saliva Buffer Capacisty, SBC) προσδιορίστηκαν με εμπορικά τεστ. Οι γονείς συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με τις συνήθειες διατροφής και στοματικής υγιεινής των παιδιών. Η επίπτωση της τερηδόνας εκτιμήθηκε για το 1ο και 2ο έτος ως το άθροισμα των κοιλοτήτων και των αρχόμενων βλαβών. Τα Cariogram υπολογίστηκαν κατά την αρχική εξέταση χρησιμοποιώντας τις στάνταρ και «υψηλού κινδύνου» ρυθμίσεις του λογισμικού, με τις 9 παραμέτρους αλλά και τροποποιημένες εκδοχές, με εξαίρεση των παραγόντων MS και SBC, έναν προς έναν καθώς και αμφότερων. Οι τιμές του Cariogram, εκφρασμένες σε τερηδονικό κίνδυνο, ταξινομήθηκαν σε 3 και 5 κατηγορίες τερηδονικού κινδύνου. Οι συντελεστές Kendall tau, τα μοντέλα λογιστικής παλινδρόμησης και η ανάλυση ROC χρησιμοποιήθηκαν για την ποσοτικοποίηση των συσχετισμών και την αξιολόγηση της προγνωστικής ικανότητας των Cariogram. Tο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το 5%. Αποτελέσματα. Οι τιμές του Cariogram, με τις στάνταρ ρυθμίσεις κυμαίνονταν από 68-80, ενώ με τις «υψηλού κινδύνου» ρυθμίσεις κυμαίνονταν από 75-85. Το πλήρες Cariogram με τις 3 κατηγορίες τερηδονικού κινδύνου εμφάνισε το υψηλότερο στατιστικά σημαντικό Kendall tau, και ως εκ τούτου παρείχε την καλύτερη πρόβλεψη για την επίπτωση της τερηδόνας και στις δύο επανεξετάσεις. Η λογιστική παλινδρόμηση Poisson έδειξε ότι τα Cariogram με τις στάνταρ ρυθμίσεις και τον παράγοντα MS, είχαν καλύτερη προγνωστική ικανότητα. Τα Cariogram που περιελάμβαναν τα επίπεδα MS έδειξαν υψηλότερη ευαισθησία (67,6-66,2) ενώ τα Cariogram χωρίς MS είχαν υψηλότερη ειδικότητα (67,7-64,7). Συνολικά, το άθροισμα της ειδικότητας και της ευαισθησίας κυμάνθηκε από 120,5 έως 131,2%. Το Cariogram έδειξε καλύτερες προβλέψεις για το 2ο έτος τόσο με τις αναλύσεις ROC όσο και με τις λογισμικές παλινδρομήσεις, ενώ δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ στάνταρ και των «υψηλού κινδύνου» ρυθμίσεων. Συμπεράσματα. Το Cariogram με τους διάφορους συνδυασμούς παραγόντων και ρυθμίσεων έδειξε περιορισμένη ικανότητα πρόβλεψης της επίπτωσης της τερηδόνας σε έναν πληθυσμό παιδιών προσχολικής ηλικίας από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας. Μέρος δεύτερο: Σύγκριση και εγκυρότητα Cariogram, CAT και CAMBRA Σκοπός. Σύγκριση και διερεύνηση της εγκυρότητας μεθόδων προσδιορισμού τερηδονικού κινδύνου (Cariogram, CAT, CAMBRA) σε παιδιά προσχολικής ηλικίας από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας, σε διάρκεια 2 ετών. Υλικά και Μέθοδοι. Παιδιά ηλικίας 2-5 ετών (N=175) από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας, εξετάστηκαν κατά την αρχική εξέταση και μετά από 1 και 2 χρόνια. Τα επίπεδα στεπτοκόκκων mutans (Mutans streptococci counts, MS) και η ρυθμιστική ικανότητα του σάλιου (Saliva Buffer Capacity,SBC) μετρήθηκαν με εμπορικά τεστ και οι γονείς συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο αναφορικά με τις συνήθειες δίαιτας και στοματικής υγιεινής των παιδιών. Η επίπτωση της τερηδόνας εκτιμήθηκε ως το άθροισμα των κοιλοτήτων και των αρχόμενων βλαβών στις δύο επανεξετάσεις (1ο και 2ο έτος). Τα προφίλ τερηδονικού κινδύνου για κάθε άτομο υπολογίστηκαν κατά την αρχική εξέταση με τα προγράμματα Cariogram, CAT και CAMBRA, με τις κατάλληλες τροποποιήσεις για την προσχολική ηλικία. Οι συντελεστές Kendall’s tau, τα μοντέλα λογιστικής παλινδρόμησης και η ανάλυση ROC χρησιμοποιήθηκαν για να διερευνηθεί η προγνωστική ικανότητα των 3 συστημάτων. Tο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το 5%. Αποτελέσματα. Η κατανομή των προφίλ τερηδονικού κινδύνου με βάση το Cariogram, το CAT και το CAMBRA ήταν αντίστοιχα: χαμηλό 20%,3%,3%, μεσαίο 26%,4%,61% και υψηλό 54%,93%,36%. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση του Cariogram (Kendall’s tau=0.243, p=0.005; 0.260, p=0.003) και του CAMBRA (Kendall’s tau=0.348, p<0.001; 0.342, p<0.001) με την επίπτωση της τερηδόνας στις δύο επανεξετάσεις, όχι όμως του CAT (Kendall’s tau= -0.004, p=0.930). Η ανάλυση με τις καμπύλες ROC έδειξε ότι το Cariogram και το CAMBRA είχαν τις υψηλότερης τιμές AUC, για τον 1ο και τον 2ο χρόνο, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά. Η καμπύλη AUC (95%) για τα 3 συστήματα ήταν Cariogram: 0.694 (0.587, 0.801), CAT: 0.498 (0.457, 0.539), CAMBRA: 0.729 (0.630, 0.828). Η χαμηλότερη AUC βρέθηκε στο CAT. Η λογιστική παλινδρόμηση έδειξε ότι το Cariogram και το CAMBRA έδωσαν τους καλύτερου λόγους σχετικών πιθανοτήτων για την επίπτωση της τερηδόνας στα 1 και 2 χρόνια. Συμπεράσματα. Το Cariogram και το CAMBRA εμφάνισαν υψηλότερη εγκυρότητα στην πρόβλεψη της επίπτωσης της τερηδόνας σε αυτόν τον πληθυσμό σε μια περίοδο 2 ετών, ενώ το CAT είχε το ασθενέστερο αποτέλεσμα.","First part: Validation of different Cariogram models Objective. To validate the predictive ability of Cariogram for caries development, using different combinations of factors and settings in preschool children. Methods. Children 2-5 yo from areas with high caries prevalence were examined at baseline and after 1st & 2nd years (N=193). Mutans streptococci counts (MS) and saliva buffer capacity (SBC) were measured with chair side tests. Parents completed a questionnaire on diet and oral health attitudes. Caries increment was assessed in the 1st & 2nd year as the sum of cavitated and noncavitated lesions. Cariograms were calculated at baseline using standard and high risk group sets with 9 parameters and reduced versions, extracting MS and SBC, one by one as well as both. Cariogram values, expressed as caries risk, were categorized in 3 and 5 risk groups. Kendall’s tau coefficients, Poisson regression models, ROC analysis and information criteria (AIC and BIC) were used to quantify associations and assess the predictive ability of Cariograms. Statistical significance: 5%. Results. Standard set Cariogram values ranged from 68-80 while high set values ranged from 75-85. Full Cariogram at Risk level 3 achieved the highest statistically significant Kendall’s τ, thus best predicted caries increment for both time points. Poisson regression indicated that standard set Cariograms with MS had better predictive ability. Cariograms including the MS showed higher sensitivity (67.6-66.2) while those without the MS had higher specificity (67.7-64.7). Overall the sum of specificity + sensitivity ranged from 120.5 to 131.2%. Cariogram showed better prediction for the 2nd year both for ROC and regression analyses and there were no differences between standard and high sets. Conclusions. Cariogram with various factors and settings combinations displayed a moderate ability to predict caries development in a high risk preschool children population. Second part: Comparison and validation of Cariogram, CAT & CAMBRA Objective. The purpose of this study was the assessment of the validity of Cariogram, CAT and CAMBRA in caries risk prediction for a group of preschool children from high caries risk areas, over a 2-year period. Methods. Children 2-5 yo (N=175) from areas with high caries prevalence were examined at baseline and after 1 and 2 years. Mutans streptococci counts (MS) and saliva buffer capacity (SBC) were measured with chair side tests. Parents completed a questionnaire on diet and oral health attitudes. Caries increment was assessed at 2 years as the sum of cavitated and non cavitated lesions. Cariogram, CAT and CAMBRA caries risk profiles were calculated at baseline with modifications appropriate for this age group. Associations using Kendall’s tau, Poisson regression models and ROC analysis were used to assess the predictive ability of the 3 systems. Statistical significance: 5% Results. The distribution of the risk profiles for Cariogram, CAT and CAMBRA was respectively: low 20%,3%,3%, medium 26%,4%,61% and high 54%,93%,36%. A statistically significant association with 2 years caries increment was found for Cariogram (Kendall’s tau= 0.260, p=0.003) and CAMBRA (Kendall’s tau=0.342, p<0.001) but not for CAT (Kendall’s tau= -0.004, p=0.930). The ROC curve analysis showed that Cariogram and CAMBRA had the highest AUC values for the 1st and 2nd year, with no statistically significant difference. Poison regression models indicated a higher incidence ratio for caries development according to Cariogram and CAMBRA risk categories compared to CAT. Conclusions. Cariogram and CAMBRA displayed higher validity in predicting caries increment in this population over a 2-year period, while CAT had the poorest outcome."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εγκυρότητα μεθόδων προσδιορισμού τερηδονικού κινδύνου σε παιδιά προσχολικής ηλικίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπίρπου Ελευθερία","Birpou Eleftheria"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Μέρος πρώτο: Εγκυρότητα διαφόρων μοντέλων Cariogram Σκοπός. Η διερεύνηση της προγνωστικής ικανότητας του Cariogram στην επίπτωση της τερηδόνας, με τη χρήση διαφορετικών συνδυασμών παραγόντων και ρυθμίσεων σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Υλικά και Μέθοδοι. Παιδιά ηλικίας 2-5 ετών από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας εξετάστηκαν κατά την αρχική εξέταση και μετά από 1 και 2 χρόνια (N = 193). Τα επίπεδα των στρεπτόκοκκων mutans (Mutans streptococci counts, MS) και η ρυθμιστική ικανότητα του σάλιου (Saliva Buffer Capacisty, SBC) προσδιορίστηκαν με εμπορικά τεστ. Οι γονείς συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με τις συνήθειες διατροφής και στοματικής υγιεινής των παιδιών. Η επίπτωση της τερηδόνας εκτιμήθηκε για το 1ο και 2ο έτος ως το άθροισμα των κοιλοτήτων και των αρχόμενων βλαβών. Τα Cariogram υπολογίστηκαν κατά την αρχική εξέταση χρησιμοποιώντας τις στάνταρ και «υψηλού κινδύνου» ρυθμίσεις του λογισμικού, με τις 9 παραμέτρους αλλά και τροποποιημένες εκδοχές, με εξαίρεση των παραγόντων MS και SBC, έναν προς έναν καθώς και αμφότερων. Οι τιμές του Cariogram, εκφρασμένες σε τερηδονικό κίνδυνο, ταξινομήθηκαν σε 3 και 5 κατηγορίες τερηδονικού κινδύνου. Οι συντελεστές Kendall tau, τα μοντέλα λογιστικής παλινδρόμησης και η ανάλυση ROC χρησιμοποιήθηκαν για την ποσοτικοποίηση των συσχετισμών και την αξιολόγηση της προγνωστικής ικανότητας των Cariogram. Tο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το 5%. Αποτελέσματα. Οι τιμές του Cariogram, με τις στάνταρ ρυθμίσεις κυμαίνονταν από 68-80, ενώ με τις «υψηλού κινδύνου» ρυθμίσεις κυμαίνονταν από 75-85. Το πλήρες Cariogram με τις 3 κατηγορίες τερηδονικού κινδύνου εμφάνισε το υψηλότερο στατιστικά σημαντικό Kendall tau, και ως εκ τούτου παρείχε την καλύτερη πρόβλεψη για την επίπτωση της τερηδόνας και στις δύο επανεξετάσεις. Η λογιστική παλινδρόμηση Poisson έδειξε ότι τα Cariogram με τις στάνταρ ρυθμίσεις και τον παράγοντα MS, είχαν καλύτερη προγνωστική ικανότητα. Τα Cariogram που περιελάμβαναν τα επίπεδα MS έδειξαν υψηλότερη ευαισθησία (67,6-66,2) ενώ τα Cariogram χωρίς MS είχαν υψηλότερη ειδικότητα (67,7-64,7). Συνολικά, το άθροισμα της ειδικότητας και της ευαισθησίας κυμάνθηκε από 120,5 έως 131,2%. Το Cariogram έδειξε καλύτερες προβλέψεις για το 2ο έτος τόσο με τις αναλύσεις ROC όσο και με τις λογισμικές παλινδρομήσεις, ενώ δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ στάνταρ και των «υψηλού κινδύνου» ρυθμίσεων. Συμπεράσματα. Το Cariogram με τους διάφορους συνδυασμούς παραγόντων και ρυθμίσεων έδειξε περιορισμένη ικανότητα πρόβλεψης της επίπτωσης της τερηδόνας σε έναν πληθυσμό παιδιών προσχολικής ηλικίας από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας. Μέρος δεύτερο: Σύγκριση και εγκυρότητα Cariogram, CAT και CAMBRA Σκοπός. Σύγκριση και διερεύνηση της εγκυρότητας μεθόδων προσδιορισμού τερηδονικού κινδύνου (Cariogram, CAT, CAMBRA) σε παιδιά προσχολικής ηλικίας από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας, σε διάρκεια 2 ετών. Υλικά και Μέθοδοι. Παιδιά ηλικίας 2-5 ετών (N=175) από περιοχές με υψηλό επιπολασμό της τερηδόνας, εξετάστηκαν κατά την αρχική εξέταση και μετά από 1 και 2 χρόνια. Τα επίπεδα στεπτοκόκκων mutans (Mutans streptococci counts, MS) και η ρυθμιστική ικανότητα του σάλιου (Saliva Buffer Capacity,SBC) μετρήθηκαν με εμπορικά τεστ και οι γονείς συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο αναφορικά με τις συνήθειες δίαιτας και στοματικής υγιεινής των παιδιών. Η επίπτωση της τερηδόνας εκτιμήθηκε ως το άθροισμα των κοιλοτήτων και των αρχόμενων βλαβών στις δύο επανεξετάσεις (1ο και 2ο έτος). Τα προφίλ τερηδονικού κινδύνου για κάθε άτομο υπολογίστηκαν κατά την αρχική εξέταση με τα προγράμματα Cariogram, CAT και CAMBRA, με τις κατάλληλες τροποποιήσεις για την προσχολική ηλικία. Οι συντελεστές Kendall’s tau, τα μοντέλα λογιστικής παλινδρόμησης και η ανάλυση ROC χρησιμοποιήθηκαν για να διερευνηθεί η προγνωστική ικανότητα των 3 συστημάτων. Tο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το 5%. Αποτελέσματα. Η κατανομή των προφίλ τερηδονικού κινδύνου με βάση το Cariogram, το CAT και το CAMBRA ήταν αντίστοιχα: χαμηλό 20%,3%,3%, μεσαίο 26%,4%,61% και υψηλό 54%,93%,36%. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση του Cariogram (Kendall’s tau=0.243, p=0.005; 0.260, p=0.003) και του CAMBRA (Kendall’s tau=0.348, p<0.001; 0.342, p<0.001) με την επίπτωση της τερηδόνας στις δύο επανεξετάσεις, όχι όμως του CAT (Kendall’s tau= -0.004, p=0.930). Η ανάλυση με τις καμπύλες ROC έδειξε ότι το Cariogram και το CAMBRA είχαν τις υψηλότερης τιμές AUC, για τον 1ο και τον 2ο χρόνο, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά. Η καμπύλη AUC (95%) για τα 3 συστήματα ήταν Cariogram: 0.694 (0.587, 0.801), CAT: 0.498 (0.457, 0.539), CAMBRA: 0.729 (0.630, 0.828). Η χαμηλότερη AUC βρέθηκε στο CAT. Η λογιστική παλινδρόμηση έδειξε ότι το Cariogram και το CAMBRA έδωσαν τους καλύτερου λόγους σχετικών πιθανοτήτων για την επίπτωση της τερηδόνας στα 1 και 2 χρόνια. Συμπεράσματα. Το Cariogram και το CAMBRA εμφάνισαν υψηλότερη εγκυρότητα στην πρόβλεψη της επίπτωσης της τερηδόνας σε αυτόν τον πληθυσμό σε μια περίοδο 2 ετών, ενώ το CAT είχε το ασθενέστερο αποτέλεσμα.","First part: Validation of different Cariogram models Objective. To validate the predictive ability of Cariogram for caries development, using different combinations of factors and settings in preschool children. Methods. Children 2-5 yo from areas with high caries prevalence were examined at baseline and after 1st & 2nd years (N=193). Mutans streptococci counts (MS) and saliva buffer capacity (SBC) were measured with chair side tests. Parents completed a questionnaire on diet and oral health attitudes. Caries increment was assessed in the 1st & 2nd year as the sum of cavitated and noncavitated lesions. Cariograms were calculated at baseline using standard and high risk group sets with 9 parameters and reduced versions, extracting MS and SBC, one by one as well as both. Cariogram values, expressed as caries risk, were categorized in 3 and 5 risk groups. Kendall’s tau coefficients, Poisson regression models, ROC analysis and information criteria (AIC and BIC) were used to quantify associations and assess the predictive ability of Cariograms. Statistical significance: 5%. Results. Standard set Cariogram values ranged from 68-80 while high set values ranged from 75-85. Full Cariogram at Risk level 3 achieved the highest statistically significant Kendall’s τ, thus best predicted caries increment for both time points. Poisson regression indicated that standard set Cariograms with MS had better predictive ability. Cariograms including the MS showed higher sensitivity (67.6-66.2) while those without the MS had higher specificity (67.7-64.7). Overall the sum of specificity + sensitivity ranged from 120.5 to 131.2%. Cariogram showed better prediction for the 2nd year both for ROC and regression analyses and there were no differences between standard and high sets. Conclusions. Cariogram with various factors and settings combinations displayed a moderate ability to predict caries development in a high risk preschool children population. Second part: Comparison and validation of Cariogram, CAT & CAMBRA Objective. The purpose of this study was the assessment of the validity of Cariogram, CAT and CAMBRA in caries risk prediction for a group of preschool children from high caries risk areas, over a 2-year period. Methods. Children 2-5 yo (N=175) from areas with high caries prevalence were examined at baseline and after 1 and 2 years. Mutans streptococci counts (MS) and saliva buffer capacity (SBC) were measured with chair side tests. Parents completed a questionnaire on diet and oral health attitudes. Caries increment was assessed at 2 years as the sum of cavitated and non cavitated lesions. Cariogram, CAT and CAMBRA caries risk profiles were calculated at baseline with modifications appropriate for this age group. Associations using Kendall’s tau, Poisson regression models and ROC analysis were used to assess the predictive ability of the 3 systems. Statistical significance: 5% Results. The distribution of the risk profiles for Cariogram, CAT and CAMBRA was respectively: low 20%,3%,3%, medium 26%,4%,61% and high 54%,93%,36%. A statistically significant association with 2 years caries increment was found for Cariogram (Kendall’s tau= 0.260, p=0.003) and CAMBRA (Kendall’s tau=0.342, p<0.001) but not for CAT (Kendall’s tau= -0.004, p=0.930). The ROC curve analysis showed that Cariogram and CAMBRA had the highest AUC values for the 1st and 2nd year, with no statistically significant difference. Poison regression models indicated a higher incidence ratio for caries development according to Cariogram and CAMBRA risk categories compared to CAT. Conclusions. Cariogram and CAMBRA displayed higher validity in predicting caries increment in this population over a 2-year period, while CAT had the poorest outcome."],"dc:identifier":["uoadl:2864134","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864134"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εγκυρότητα μεθόδων προσδιορισμού τερηδονικού κινδύνου σε παιδιά προσχολικής ηλικίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:15Z"}