{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864212"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864212","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κληρονομικός καρκίνος του μαστού: γονιδιακές μεταλλάξεις, διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση","abstract":"Στόχος της εργασίας αυτής ήταν η κατανόηση του κληρονομούμενου καρκίνου του μαστού, των γονιδιακών μεταλλάξεων, της διαγνωστικής καθώς και της θεραπευτικής του προσέγγισης. Η πλειοψηφία των γυναικών με κληρονομικό καρκίνο μαστού και / ή ωοθηκών φέρει μετάλλαξη σε ένα από τα δύο γονίδια ευαισθησίας, το γονίδιο 1 ευαισθησίας του καρκίνου του μαστού (BRCA1) ή το γονίδιο 2 ευαισθησίας του καρκίνου του μαστού (BRCA2). Λιγότερο συχνά, ο καρκίνος του μαστού οφείλεται σε άλλα κληρονομικά σύνδρομα, όπως τα σύνδρομα Li-Fraumeni και Cowden, τα οποία σχετίζονται με μεταλλάξεις στα γονίδια TP53 και PTEN, αντίστοιχα. Οι γυναίκες υψηλού κίνδυνου πρέπει να υποβάλλονται σε γονιδιακό έλεγχο. Υπάρχουν συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, όπως οι Εβραίοι Askenazy, οι οποίοι έχουν προδιάθεση για τα εν λόγω γονίδια. Όταν αναγνωρίζεται μια BRCA1 ή BRCA2 ή άλλη γονιδιακή αλλοίωση στο γονιδιακό έλεγχο, αλλά η κλινική σημασία της είναι ασαφής, αυτή αποκαλείται παραλλαγή αβέβαιης σημασίας (VUS). Σε αυτήν την περίπτωση, δεν είναι σαφές εάν η παραλλαγή είναι μια απροσδιόριστη μετάλλαξη, ένας καλοήθης πολυμορφισμός (δηλαδή φυσιολογική αλλαγή στο γονίδιο) ή παραλλαγή με ενδιάμεσου χαρακτήρα για κίνδυνο καρκίνου. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θεωρείται μη ενημερωτικό. Οι ασθενείς, οι όποιοι έχουν υποβληθεί σε γονιδιακό έλεγχο για BRCA1 και BRCA2 μετάλλαξη και το αποτέλεσμα είναι αρνητικό, δεν θα πρέπει να εφησυχάζουν αθετώντας την ετήσια παρακολούθηση, διότι περίπου το 5% των γυναικών που εξετάζονται έχουν μετάλλαξη σε κάποιο άλλο γονίδιο, το οποίο μπορεί να συσχετίζεται με μέτριο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού ή των ωοθηκών. Συγκεκριμένα, οι γυναίκες οι οποίες διαγιγνώσκονται με καρκίνο μαστού πριν την ηλικία των 50 ετών ή οι ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με τριπλά αρνητικό καρκίνο μαστού πριν την ηλικία των 60 ή γυναίκες με καρκίνο ωοθηκών ή πρωτοπαθή καρκίνο περιτόναιου είναι υποψήφιες για γονιδιακό έλεγχο. Ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του μαστού σε φορείς γονίδιων BRCA1 και BRCA2 μέχρι την ηλικία των 80 ετών υπολογίζεται σε ποσοστό 70%. Ο αμφοτερόπλευρος καρκίνος μαστού στις γυναίκες φορείς του γονιδίου υπολογίζεται στην 20ετια (από την αρχική διάγνωση) σε ποσοστό 40% αλλά είναι πάντα σε συνάρτηση με την ηλικία της πρώτης διάγνωσης. Ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου των ωοθηκών σε φορείς των γονίδιωνBRCA1 είναι 40%-50% και σε φορείςBRCA2 15% -20% . Η αμφοτερόπλευρη σαλπιγγο-ωοθηκεκτομή μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού κατά 50% σε φορείς των γονίδιωνBRCA, όταν διενεργείται προεμμηνοπαυσιακά και κατά 80% τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου των ωοθηκών. Η επικουρική θεραπεία με ταμοξιφαίνη σε BRCA φορείς με καρκίνο του μαστού μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης ετερόπλευρου καρκίνου του μαστού σε ποσοστό 50%.Η χρήση από του στόματος αντισυλληπτικών μακροχρόνια, μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών ,αλλά μελέτες μιλούν για μέτριο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού σε BRCA φορείς. Οι γυναίκες φορείς BRCA, εκτός του καρκίνου των ωοθηκών και του μαστού έχουν κίνδυνο ανάπτυξης και άλλων καρκίνων, σε μικρότερη συχνότητα, όπως του παγκρέατος (σε BRCA2 μεταλλάξεις), του δέρματος, του στομάχου και των χοληφόρων, καθώς και μελανώματος. Αξίζει να σημειωθεί, ότι οι άρρενες φορείς μετάλλαξης του γονιδίου εκτός από τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, έχουν πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, μεγαλύτερες από τον γενικό πληθυσμό . Οι γυναίκες με γνωστή μετάλλαξη BRCA πρέπει να υποβάλλονται σε αμφοτερόπλευρη μαστεκτομή για την μείωση του κίνδυνου εμφάνισης καρκίνου του μαστού,καθώς και αμφοτερόπλευρη σαλπιγγο-ωοθηκεκτομή μεταξύ της ηλικίας των 35- 40 ετών, αφού έχουν ολοκληρώσει τον οικογενειακό τους προγραμματισμό. Οι γυναίκες φορείς των γονίδιων οι οποίες δεν επιθυμούν την μαστεκτομή πρέπει να υποβάλλονται σε ανά εξάμηνο ψηφιακή μαστογραφία και μαγνητική μαστογραφία. Η χημειοπροφύλαξη σε αυτές τις ασθενείς περιλαμβάνει την ταμοξιφαίνη, τη ραλοξιφαίνη ή τους αναστολείς αρωματάσης.Οι άρρενες ασθενείς φορείς BRCA γονιδίου πρέπει να υποβάλλονται σε ψηλάφηση μαστού και έλεγχο προστάτη σε νεαρότερη ηλικία από την προβλεπόμενη για τον γενικότερο πληθυσμό.","abstract_html":"Στόχος της εργασίας αυτής ήταν η κατανόηση του κληρονομούμενου καρκίνου του μαστού, των γονιδιακών μεταλλάξεων, της διαγνωστικής καθώς και της θεραπευτικής του προσέγγισης. Η πλειοψηφία των γυναικών με κληρονομικό καρκίνο μαστού και / ή ωοθηκών φέρει μετάλλαξη σε ένα από τα δύο γονίδια ευαισθησίας, το γονίδιο 1 ευαισθησίας του καρκίνου του μαστού (BRCA1) ή το γονίδιο 2 ευαισθησίας του καρκίνου του μαστού (BRCA2). Λιγότερο συχνά, ο καρκίνος του μαστού οφείλεται σε άλλα κληρονομικά σύνδρομα, όπως τα σύνδρομα Li-Fraumeni και Cowden, τα οποία σχετίζονται με μεταλλάξεις στα γονίδια TP53 και PTEN, αντίστοιχα. Οι γυναίκες υψηλού κίνδυνου πρέπει να υποβάλλονται σε γονιδιακό έλεγχο. Υπάρχουν συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, όπως οι Εβραίοι Askenazy, οι οποίοι έχουν προδιάθεση για τα εν λόγω γονίδια. Όταν αναγνωρίζεται μια BRCA1 ή BRCA2 ή άλλη γονιδιακή αλλοίωση στο γονιδιακό έλεγχο, αλλά η κλινική σημασία της είναι ασαφής, αυτή αποκαλείται παραλλαγή αβέβαιης σημασίας (VUS). Σε αυτήν την περίπτωση, δεν είναι σαφές εάν η παραλλαγή είναι μια απροσδιόριστη μετάλλαξη, ένας καλοήθης πολυμορφισμός (δηλαδή φυσιολογική αλλαγή στο γονίδιο) ή παραλλαγή με ενδιάμεσου χαρακτήρα για κίνδυνο καρκίνου. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θεωρείται μη ενημερωτικό. Οι ασθενείς, οι όποιοι έχουν υποβληθεί σε γονιδιακό έλεγχο για BRCA1 και BRCA2 μετάλλαξη και το αποτέλεσμα είναι αρνητικό, δεν θα πρέπει να εφησυχάζουν αθετώντας την ετήσια παρακολούθηση, διότι περίπου το 5% των γυναικών που εξετάζονται έχουν μετάλλαξη σε κάποιο άλλο γονίδιο, το οποίο μπορεί να συσχετίζεται με μέτριο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού ή των ωοθηκών. Συγκεκριμένα, οι γυναίκες οι οποίες διαγιγνώσκονται με καρκίνο μαστού πριν την ηλικία των 50 ετών ή οι ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με τριπλά αρνητικό καρκίνο μαστού πριν την ηλικία των 60 ή γυναίκες με καρκίνο ωοθηκών ή πρωτοπαθή καρκίνο περιτόναιου είναι υποψήφιες για γονιδιακό έλεγχο. Ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του μαστού σε φορείς γονίδιων BRCA1 και BRCA2 μέχρι την ηλικία των 80 ετών υπολογίζεται σε ποσοστό 70%. Ο αμφοτερόπλευρος καρκίνος μαστού στις γυναίκες φορείς του γονιδίου υπολογίζεται στην 20ετια (από την αρχική διάγνωση) σε ποσοστό 40% αλλά είναι πάντα σε συνάρτηση με την ηλικία της πρώτης διάγνωσης. Ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου των ωοθηκών σε φορείς των γονίδιωνBRCA1 είναι 40%-50% και σε φορείςBRCA2 15% -20% . Η αμφοτερόπλευρη σαλπιγγο-ωοθηκεκτομή μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού κατά 50% σε φορείς των γονίδιωνBRCA, όταν διενεργείται προεμμηνοπαυσιακά και κατά 80% τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου των ωοθηκών. Η επικουρική θεραπεία με ταμοξιφαίνη σε BRCA φορείς με καρκίνο του μαστού μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης ετερόπλευρου καρκίνου του μαστού σε ποσοστό 50%.Η χρήση από του στόματος αντισυλληπτικών μακροχρόνια, μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών ,αλλά μελέτες μιλούν για μέτριο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού σε BRCA φορείς. Οι γυναίκες φορείς BRCA, εκτός του καρκίνου των ωοθηκών και του μαστού έχουν κίνδυνο ανάπτυξης και άλλων καρκίνων, σε μικρότερη συχνότητα, όπως του παγκρέατος (σε BRCA2 μεταλλάξεις), του δέρματος, του στομάχου και των χοληφόρων, καθώς και μελανώματος. Αξίζει να σημειωθεί, ότι οι άρρενες φορείς μετάλλαξης του γονιδίου εκτός από τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, έχουν πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, μεγαλύτερες από τον γενικό πληθυσμό . Οι γυναίκες με γνωστή μετάλλαξη BRCA πρέπει να υποβάλλονται σε αμφοτερόπλευρη μαστεκτομή για την μείωση του κίνδυνου εμφάνισης καρκίνου του μαστού,καθώς και αμφοτερόπλευρη σαλπιγγο-ωοθηκεκτομή μεταξύ της ηλικίας των 35- 40 ετών, αφού έχουν ολοκληρώσει τον οικογενειακό τους προγραμματισμό. Οι γυναίκες φορείς των γονίδιων οι οποίες δεν επιθυμούν την μαστεκτομή πρέπει να υποβάλλονται σε ανά εξάμηνο ψηφιακή μαστογραφία και μαγνητική μαστογραφία. Η χημειοπροφύλαξη σε αυτές τις ασθενείς περιλαμβάνει την ταμοξιφαίνη, τη ραλοξιφαίνη ή τους αναστολείς αρωματάσης.Οι άρρενες ασθενείς φορείς BRCA γονιδίου πρέπει να υποβάλλονται σε ψηλάφηση μαστού και έλεγχο προστάτη σε νεαρότερη ηλικία από την προβλεπόμενη για τον γενικότερο πληθυσμό.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλαβάνος Αλέξανδρος","Alavanos Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:34:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864212"],"render_values":[{"text":"uoadl:2864212","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864212","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864212","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2864212","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλαβάνος Αλέξανδρος","Alavanos Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864212","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864212"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχος της εργασίας αυτής ήταν η κατανόηση του κληρονομούμενου καρκίνου του μαστού, των γονιδιακών μεταλλάξεων, της διαγνωστικής καθώς και της θεραπευτικής του προσέγγισης. Η πλειοψηφία των γυναικών με κληρονομικό καρκίνο μαστού και / ή ωοθηκών φέρει μετάλλαξη σε ένα από τα δύο γονίδια ευαισθησίας, το γονίδιο 1 ευαισθησίας του καρκίνου του μαστού (BRCA1) ή το γονίδιο 2 ευαισθησίας του καρκίνου του μαστού (BRCA2). Λιγότερο συχνά, ο καρκίνος του μαστού οφείλεται σε άλλα κληρονομικά σύνδρομα, όπως τα σύνδρομα Li-Fraumeni και Cowden, τα οποία σχετίζονται με μεταλλάξεις στα γονίδια TP53 και PTEN, αντίστοιχα. Οι γυναίκες υψηλού κίνδυνου πρέπει να υποβάλλονται σε γονιδιακό έλεγχο. Υπάρχουν συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, όπως οι Εβραίοι Askenazy, οι οποίοι έχουν προδιάθεση για τα εν λόγω γονίδια. Όταν αναγνωρίζεται μια BRCA1 ή BRCA2 ή άλλη γονιδιακή αλλοίωση στο γονιδιακό έλεγχο, αλλά η κλινική σημασία της είναι ασαφής, αυτή αποκαλείται παραλλαγή αβέβαιης σημασίας (VUS). Σε αυτήν την περίπτωση, δεν είναι σαφές εάν η παραλλαγή είναι μια απροσδιόριστη μετάλλαξη, ένας καλοήθης πολυμορφισμός (δηλαδή φυσιολογική αλλαγή στο γονίδιο) ή παραλλαγή με ενδιάμεσου χαρακτήρα για κίνδυνο καρκίνου. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θεωρείται μη ενημερωτικό. Οι ασθενείς, οι όποιοι έχουν υποβληθεί σε γονιδιακό έλεγχο για BRCA1 και BRCA2 μετάλλαξη και το αποτέλεσμα είναι αρνητικό, δεν θα πρέπει να εφησυχάζουν αθετώντας την ετήσια παρακολούθηση, διότι περίπου το 5% των γυναικών που εξετάζονται έχουν μετάλλαξη σε κάποιο άλλο γονίδιο, το οποίο μπορεί να συσχετίζεται με μέτριο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού ή των ωοθηκών. Συγκεκριμένα, οι γυναίκες οι οποίες διαγιγνώσκονται με καρκίνο μαστού πριν την ηλικία των 50 ετών ή οι ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με τριπλά αρνητικό καρκίνο μαστού πριν την ηλικία των 60 ή γυναίκες με καρκίνο ωοθηκών ή πρωτοπαθή καρκίνο περιτόναιου είναι υποψήφιες για γονιδιακό έλεγχο. Ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του μαστού σε φορείς γονίδιων BRCA1 και BRCA2 μέχρι την ηλικία των 80 ετών υπολογίζεται σε ποσοστό 70%. Ο αμφοτερόπλευρος καρκίνος μαστού στις γυναίκες φορείς του γονιδίου υπολογίζεται στην 20ετια (από την αρχική διάγνωση) σε ποσοστό 40% αλλά είναι πάντα σε συνάρτηση με την ηλικία της πρώτης διάγνωσης. Ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου των ωοθηκών σε φορείς των γονίδιωνBRCA1 είναι 40%-50% και σε φορείςBRCA2 15% -20% . Η αμφοτερόπλευρη σαλπιγγο-ωοθηκεκτομή μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού κατά 50% σε φορείς των γονίδιωνBRCA, όταν διενεργείται προεμμηνοπαυσιακά και κατά 80% τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου των ωοθηκών. Η επικουρική θεραπεία με ταμοξιφαίνη σε BRCA φορείς με καρκίνο του μαστού μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης ετερόπλευρου καρκίνου του μαστού σε ποσοστό 50%.Η χρήση από του στόματος αντισυλληπτικών μακροχρόνια, μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών ,αλλά μελέτες μιλούν για μέτριο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού σε BRCA φορείς. Οι γυναίκες φορείς BRCA, εκτός του καρκίνου των ωοθηκών και του μαστού έχουν κίνδυνο ανάπτυξης και άλλων καρκίνων, σε μικρότερη συχνότητα, όπως του παγκρέατος (σε BRCA2 μεταλλάξεις), του δέρματος, του στομάχου και των χοληφόρων, καθώς και μελανώματος. Αξίζει να σημειωθεί, ότι οι άρρενες φορείς μετάλλαξης του γονιδίου εκτός από τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, έχουν πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, μεγαλύτερες από τον γενικό πληθυσμό . Οι γυναίκες με γνωστή μετάλλαξη BRCA πρέπει να υποβάλλονται σε αμφοτερόπλευρη μαστεκτομή για την μείωση του κίνδυνου εμφάνισης καρκίνου του μαστού,καθώς και αμφοτερόπλευρη σαλπιγγο-ωοθηκεκτομή μεταξύ της ηλικίας των 35- 40 ετών, αφού έχουν ολοκληρώσει τον οικογενειακό τους προγραμματισμό. Οι γυναίκες φορείς των γονίδιων οι οποίες δεν επιθυμούν την μαστεκτομή πρέπει να υποβάλλονται σε ανά εξάμηνο ψηφιακή μαστογραφία και μαγνητική μαστογραφία. Η χημειοπροφύλαξη σε αυτές τις ασθενείς περιλαμβάνει την ταμοξιφαίνη, τη ραλοξιφαίνη ή τους αναστολείς αρωματάσης.Οι άρρενες ασθενείς φορείς BRCA γονιδίου πρέπει να υποβάλλονται σε ψηλάφηση μαστού και έλεγχο προστάτη σε νεαρότερη ηλικία από την προβλεπόμενη για τον γενικότερο πληθυσμό.","The aim of this work was to understand inherited breast cancer, gene mutations, diagnostic as well as its therapeutic approach. The majority of women with hereditary breast and / or ovarian cancer carry a mutation in one of the two susceptibility genes, breast cancer susceptibility gene (BRCA1) or breast cancer susceptibility gene 2 (BRCA2). Less often, breast cancer is due to other inherited syndromes, such as the Li-Fraumeni and Cowden syndromes, which are associated with mutations in the TP53 and PTEN genes, respectively. High-risk women should undergo gene control. There are specific population groups, such as the Askenazy Jews, who are predisposed to these genes. When a BRCA1 or BRCA2 or other gene alteration is recognized in gene control, but its clinical significance is unclear, this is called a VUS. In this case, it is unclear whether the variant is an undefined mutation, a benign polymorphism (ie, a normal change in the gene) or a variant with a cancer risk intermediate. Such a result is considered non-informative. Patients who have undergone gene control for BRCA1 and BRCA2 mutation and the result is negative should not be complacent by failing to observe the annual follow-up, because about 5% of the women examined have a mutation in another gene, which can be associated with a moderate risk of developing breast or ovarian cancer. Specifically, women diagnosed with breast cancer before the age of 50 or patients diagnosed with triple-negative breast cancer before the age of 60 or women with ovarian cancer or primary peritoneal cancer are candidates for gene control. The risk of developing breast cancer in BRCA1 and BRCA2 gene vectors up to the age of 80 is estimated at 70%. Bilateral breast cancer in female carriers of the gene is estimated at 20% (from the initial diagnosis) at 40% but is always in relation to the age of first diagnosis. The risk of developing ovarian cancer in carriers of the BRCA1 genes is 40% -50% and in carriersBRCA2 15% -20%. Bilateral salpingo-ovariectomy reduces the risk of breast cancer by 50% in carriers of the BRCA genes when premenopausal and 80% of ovarian cancer risk. The adjuvant treatment with tamoxifen in BRCA carriers with breast cancer reduces the likelihood of developing contralateral breast cancer by 50%. The use of oral contraceptives in the long run reduces the risk of developing ovarian cancer, but studies suggest a moderate risk of developing cancer breasts in BRCA vectors. BRCA carriers, other than ovarian and breast cancer, have a risk of developing other cancers, at less frequent rates, such as pancreatic (in BRCA2 mutations), skin, stomach and biliary tract, and melanoma. It is worth noting that male mutants of the gene, except for the risk of breast cancer, have a higher incidence of prostate cancer than the general population. Women with a known BRCA mutation should be subjected to bilateral mastectomy to reduce the risk of breast cancer and bilateral salpingo-ovariectomy between the ages of 35-40 years after completing their family planning. Female vectors of genes that do not wish to have mastectomy should be subjected to six-month digital mammography and magnetic mammography. Chemo-prophylaxis in these patients includes tamoxifen, raloxifene or aromatase inhibitors. Male BRCA gene carriers must undergo breast palpation and prostate control at a younger age than those predicted for the general population."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κληρονομικός καρκίνος του μαστού: γονιδιακές μεταλλάξεις, διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλαβάνος Αλέξανδρος","Alavanos Alexandros"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Στόχος της εργασίας αυτής ήταν η κατανόηση του κληρονομούμενου καρκίνου του μαστού, των γονιδιακών μεταλλάξεων, της διαγνωστικής καθώς και της θεραπευτικής του προσέγγισης. Η πλειοψηφία των γυναικών με κληρονομικό καρκίνο μαστού και / ή ωοθηκών φέρει μετάλλαξη σε ένα από τα δύο γονίδια ευαισθησίας, το γονίδιο 1 ευαισθησίας του καρκίνου του μαστού (BRCA1) ή το γονίδιο 2 ευαισθησίας του καρκίνου του μαστού (BRCA2). Λιγότερο συχνά, ο καρκίνος του μαστού οφείλεται σε άλλα κληρονομικά σύνδρομα, όπως τα σύνδρομα Li-Fraumeni και Cowden, τα οποία σχετίζονται με μεταλλάξεις στα γονίδια TP53 και PTEN, αντίστοιχα. Οι γυναίκες υψηλού κίνδυνου πρέπει να υποβάλλονται σε γονιδιακό έλεγχο. Υπάρχουν συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, όπως οι Εβραίοι Askenazy, οι οποίοι έχουν προδιάθεση για τα εν λόγω γονίδια. Όταν αναγνωρίζεται μια BRCA1 ή BRCA2 ή άλλη γονιδιακή αλλοίωση στο γονιδιακό έλεγχο, αλλά η κλινική σημασία της είναι ασαφής, αυτή αποκαλείται παραλλαγή αβέβαιης σημασίας (VUS). Σε αυτήν την περίπτωση, δεν είναι σαφές εάν η παραλλαγή είναι μια απροσδιόριστη μετάλλαξη, ένας καλοήθης πολυμορφισμός (δηλαδή φυσιολογική αλλαγή στο γονίδιο) ή παραλλαγή με ενδιάμεσου χαρακτήρα για κίνδυνο καρκίνου. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θεωρείται μη ενημερωτικό. Οι ασθενείς, οι όποιοι έχουν υποβληθεί σε γονιδιακό έλεγχο για BRCA1 και BRCA2 μετάλλαξη και το αποτέλεσμα είναι αρνητικό, δεν θα πρέπει να εφησυχάζουν αθετώντας την ετήσια παρακολούθηση, διότι περίπου το 5% των γυναικών που εξετάζονται έχουν μετάλλαξη σε κάποιο άλλο γονίδιο, το οποίο μπορεί να συσχετίζεται με μέτριο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού ή των ωοθηκών. Συγκεκριμένα, οι γυναίκες οι οποίες διαγιγνώσκονται με καρκίνο μαστού πριν την ηλικία των 50 ετών ή οι ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με τριπλά αρνητικό καρκίνο μαστού πριν την ηλικία των 60 ή γυναίκες με καρκίνο ωοθηκών ή πρωτοπαθή καρκίνο περιτόναιου είναι υποψήφιες για γονιδιακό έλεγχο. Ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του μαστού σε φορείς γονίδιων BRCA1 και BRCA2 μέχρι την ηλικία των 80 ετών υπολογίζεται σε ποσοστό 70%. Ο αμφοτερόπλευρος καρκίνος μαστού στις γυναίκες φορείς του γονιδίου υπολογίζεται στην 20ετια (από την αρχική διάγνωση) σε ποσοστό 40% αλλά είναι πάντα σε συνάρτηση με την ηλικία της πρώτης διάγνωσης. Ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου των ωοθηκών σε φορείς των γονίδιωνBRCA1 είναι 40%-50% και σε φορείςBRCA2 15% -20% . Η αμφοτερόπλευρη σαλπιγγο-ωοθηκεκτομή μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού κατά 50% σε φορείς των γονίδιωνBRCA, όταν διενεργείται προεμμηνοπαυσιακά και κατά 80% τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου των ωοθηκών. Η επικουρική θεραπεία με ταμοξιφαίνη σε BRCA φορείς με καρκίνο του μαστού μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης ετερόπλευρου καρκίνου του μαστού σε ποσοστό 50%.Η χρήση από του στόματος αντισυλληπτικών μακροχρόνια, μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών ,αλλά μελέτες μιλούν για μέτριο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού σε BRCA φορείς. Οι γυναίκες φορείς BRCA, εκτός του καρκίνου των ωοθηκών και του μαστού έχουν κίνδυνο ανάπτυξης και άλλων καρκίνων, σε μικρότερη συχνότητα, όπως του παγκρέατος (σε BRCA2 μεταλλάξεις), του δέρματος, του στομάχου και των χοληφόρων, καθώς και μελανώματος. Αξίζει να σημειωθεί, ότι οι άρρενες φορείς μετάλλαξης του γονιδίου εκτός από τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, έχουν πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, μεγαλύτερες από τον γενικό πληθυσμό . Οι γυναίκες με γνωστή μετάλλαξη BRCA πρέπει να υποβάλλονται σε αμφοτερόπλευρη μαστεκτομή για την μείωση του κίνδυνου εμφάνισης καρκίνου του μαστού,καθώς και αμφοτερόπλευρη σαλπιγγο-ωοθηκεκτομή μεταξύ της ηλικίας των 35- 40 ετών, αφού έχουν ολοκληρώσει τον οικογενειακό τους προγραμματισμό. Οι γυναίκες φορείς των γονίδιων οι οποίες δεν επιθυμούν την μαστεκτομή πρέπει να υποβάλλονται σε ανά εξάμηνο ψηφιακή μαστογραφία και μαγνητική μαστογραφία. Η χημειοπροφύλαξη σε αυτές τις ασθενείς περιλαμβάνει την ταμοξιφαίνη, τη ραλοξιφαίνη ή τους αναστολείς αρωματάσης.Οι άρρενες ασθενείς φορείς BRCA γονιδίου πρέπει να υποβάλλονται σε ψηλάφηση μαστού και έλεγχο προστάτη σε νεαρότερη ηλικία από την προβλεπόμενη για τον γενικότερο πληθυσμό.","The aim of this work was to understand inherited breast cancer, gene mutations, diagnostic as well as its therapeutic approach. The majority of women with hereditary breast and / or ovarian cancer carry a mutation in one of the two susceptibility genes, breast cancer susceptibility gene (BRCA1) or breast cancer susceptibility gene 2 (BRCA2). Less often, breast cancer is due to other inherited syndromes, such as the Li-Fraumeni and Cowden syndromes, which are associated with mutations in the TP53 and PTEN genes, respectively. High-risk women should undergo gene control. There are specific population groups, such as the Askenazy Jews, who are predisposed to these genes. When a BRCA1 or BRCA2 or other gene alteration is recognized in gene control, but its clinical significance is unclear, this is called a VUS. In this case, it is unclear whether the variant is an undefined mutation, a benign polymorphism (ie, a normal change in the gene) or a variant with a cancer risk intermediate. Such a result is considered non-informative. Patients who have undergone gene control for BRCA1 and BRCA2 mutation and the result is negative should not be complacent by failing to observe the annual follow-up, because about 5% of the women examined have a mutation in another gene, which can be associated with a moderate risk of developing breast or ovarian cancer. Specifically, women diagnosed with breast cancer before the age of 50 or patients diagnosed with triple-negative breast cancer before the age of 60 or women with ovarian cancer or primary peritoneal cancer are candidates for gene control. The risk of developing breast cancer in BRCA1 and BRCA2 gene vectors up to the age of 80 is estimated at 70%. Bilateral breast cancer in female carriers of the gene is estimated at 20% (from the initial diagnosis) at 40% but is always in relation to the age of first diagnosis. The risk of developing ovarian cancer in carriers of the BRCA1 genes is 40% -50% and in carriersBRCA2 15% -20%. Bilateral salpingo-ovariectomy reduces the risk of breast cancer by 50% in carriers of the BRCA genes when premenopausal and 80% of ovarian cancer risk. The adjuvant treatment with tamoxifen in BRCA carriers with breast cancer reduces the likelihood of developing contralateral breast cancer by 50%. The use of oral contraceptives in the long run reduces the risk of developing ovarian cancer, but studies suggest a moderate risk of developing cancer breasts in BRCA vectors. BRCA carriers, other than ovarian and breast cancer, have a risk of developing other cancers, at less frequent rates, such as pancreatic (in BRCA2 mutations), skin, stomach and biliary tract, and melanoma. It is worth noting that male mutants of the gene, except for the risk of breast cancer, have a higher incidence of prostate cancer than the general population. Women with a known BRCA mutation should be subjected to bilateral mastectomy to reduce the risk of breast cancer and bilateral salpingo-ovariectomy between the ages of 35-40 years after completing their family planning. Female vectors of genes that do not wish to have mastectomy should be subjected to six-month digital mammography and magnetic mammography. Chemo-prophylaxis in these patients includes tamoxifen, raloxifene or aromatase inhibitors. Male BRCA gene carriers must undergo breast palpation and prostate control at a younger age than those predicted for the general population."],"dc:identifier":["uoadl:2864212","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864212"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κληρονομικός καρκίνος του μαστού: γονιδιακές μεταλλάξεις, διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:15Z"}