{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864249"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864249","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενσυναίσθηση και ρύθμιση συναισθήματος σε παιδιά ηλικίας 9-17 ετών με Διαταραχή Διαγωγής σε σχέση με το ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό","abstract":"Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται η επιδημιολογία της Διαταραχής Διαγωγής (ΔΔ), η κλινική εικόνα και τα διαγνωστικά της κριτήρια, η αιτιολογία καθώς επίσης και το πώς η ύπαρξη της διαταραχής επηρεάζει την αναπτυξιακή πορεία του ατόμου. Στην έρευνα συμμετείχαν 121 παιδιά και έφηβοι από την Ελλάδα, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής έρευνας FemNAT-CD. Το δείγμα που αναλύθηκε περιλαμβάνει 55 παιδιά και έφηβους με ΔΔ και 66 μάρτυρες εκ των οποίων τα 79 είναι κορίτσια και τα 42 αγόρια. Η μικρότερη ηλικία συμμετέχοντος ήταν τα 9 έτη, η μεγαλύτερη τα 17 έτη, ο μέσος όρος ήταν 13.43 έτη και η τυπική απόκλιση 2.63. Τα ερωτηματολόγια ήταν αυτοσυμπληρούμενα και αφορούσαν τη μέτρηση της ενσυναίσθησης και της ρύθμισης του συναισθήματος. Εξαίρεση αποτελούσε το ερωτηματολόγιο των ιατρικών και δημογραφικών δεδομένων από το οποίο αντλούνταν οι πληροφορίες για την ύπαρξη ή μη ύπαρξη ψυχιατρικού οικογενειακού ιστορικού το οποίο συμπληρώθηκε από τους γονείς-φροντιστές, Η έρευνα αφορά το ερώτημα εάν στο Ελληνικό δείγμα επηρεάζεται η ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος και ο δείκτης της ενσυναίσθησης σε σχέση με το φύλο (αγόρι-κορίτσι), τη διαγνωστική ομάδα (μάρτυρες-ασθενείς) και την ύπαρξη ή μη ύπαρξη ψυχιατρικού οικογενειακού ιστορικού σε πρώτου βαθμού συγγενείς τους. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων κατέδειξε ότι η ενσυναίσθηση στις συνολικές βαθμολογίες από τις απαντήσεις που δόθηκαν ανά διαγνωστική ομάδα, διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ ομάδας μαρτύρων και ομάδας με ΔΔ καθώς η ομάδα των μαρτύρων σημειώνεται να έχει υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από την ομάδα με ΔΔ. Στις συνολικές βαθμολογίες από τις απαντήσεις που δόθηκαν ανά φύλο σημειώνεται να διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ αγοριών και κοριτσιών, καθώς τα κορίτσια σημειώνεται να έχουν υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από τα αγόρια. Τέλος, η ενσυναίσθηση, σημειώνεται να διαφέρει στατιστικά σημαντικά στην ενότητα ερωτήσεων «Personal distress» μεταξύ των συμμετεχόντων που δήλωσαν πως δεν έχουν ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών και εκείνων που δήλωσαν πως έχουν σχετικό ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό. Στην εν λόγω ενότητα, οι μη έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών δείχνουν να έχουν υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από τους έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών. Όσον αφορά την ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος, δεν βρέθηκε να διαφέρει στατιστικά σημαντικά ανά φύλο και ανά διαγνωστική ομάδα. Σημειώνεται όμως να διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ των συμμετεχόντων που δήλωσαν πως δεν έχουν ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος και εκείνων που δήλωσαν πως έχουν σχετικό ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό. Οι μη έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος σημειώνεται να έχουν καλύτερη ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος από τους έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται η επιδημιολογία της Διαταραχής Διαγωγής (ΔΔ), η κλινική εικόνα και τα διαγνωστικά της κριτήρια, η αιτιολογία καθώς επίσης και το πώς η ύπαρξη της διαταραχής επηρεάζει την αναπτυξιακή πορεία του ατόμου. Στην έρευνα συμμετείχαν 121 παιδιά και έφηβοι από την Ελλάδα, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής έρευνας FemNAT-CD. Το δείγμα που αναλύθηκε περιλαμβάνει 55 παιδιά και έφηβους με ΔΔ και 66 μάρτυρες εκ των οποίων τα 79 είναι κορίτσια και τα 42 αγόρια. Η μικρότερη ηλικία συμμετέχοντος ήταν τα 9 έτη, η μεγαλύτερη τα 17 έτη, ο μέσος όρος ήταν 13.43 έτη και η τυπική απόκλιση 2.63. Τα ερωτηματολόγια ήταν αυτοσυμπληρούμενα και αφορούσαν τη μέτρηση της ενσυναίσθησης και της ρύθμισης του συναισθήματος. Εξαίρεση αποτελούσε το ερωτηματολόγιο των ιατρικών και δημογραφικών δεδομένων από το οποίο αντλούνταν οι πληροφορίες για την ύπαρξη ή μη ύπαρξη ψυχιατρικού οικογενειακού ιστορικού το οποίο συμπληρώθηκε από τους γονείς-φροντιστές, Η έρευνα αφορά το ερώτημα εάν στο Ελληνικό δείγμα επηρεάζεται η ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος και ο δείκτης της ενσυναίσθησης σε σχέση με το φύλο (αγόρι-κορίτσι), τη διαγνωστική ομάδα (μάρτυρες-ασθενείς) και την ύπαρξη ή μη ύπαρξη ψυχιατρικού οικογενειακού ιστορικού σε πρώτου βαθμού συγγενείς τους. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων κατέδειξε ότι η ενσυναίσθηση στις συνολικές βαθμολογίες από τις απαντήσεις που δόθηκαν ανά διαγνωστική ομάδα, διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ ομάδας μαρτύρων και ομάδας με ΔΔ καθώς η ομάδα των μαρτύρων σημειώνεται να έχει υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από την ομάδα με ΔΔ. Στις συνολικές βαθμολογίες από τις απαντήσεις που δόθηκαν ανά φύλο σημειώνεται να διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ αγοριών και κοριτσιών, καθώς τα κορίτσια σημειώνεται να έχουν υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από τα αγόρια. Τέλος, η ενσυναίσθηση, σημειώνεται να διαφέρει στατιστικά σημαντικά στην ενότητα ερωτήσεων «Personal distress» μεταξύ των συμμετεχόντων που δήλωσαν πως δεν έχουν ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών και εκείνων που δήλωσαν πως έχουν σχετικό ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό. Στην εν λόγω ενότητα, οι μη έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών δείχνουν να έχουν υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από τους έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών. Όσον αφορά την ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος, δεν βρέθηκε να διαφέρει στατιστικά σημαντικά ανά φύλο και ανά διαγνωστική ομάδα. Σημειώνεται όμως να διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ των συμμετεχόντων που δήλωσαν πως δεν έχουν ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος και εκείνων που δήλωσαν πως έχουν σχετικό ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό. Οι μη έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος σημειώνεται να έχουν καλύτερη ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος από τους έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος.","abstract_has_math":false,"creators":["Στεργίου Ειρήνη","Stergiou Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:15Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864249"],"render_values":[{"text":"uoadl:2864249","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864249","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864249","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2864249","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στεργίου Ειρήνη","Stergiou Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864249","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864249"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται η επιδημιολογία της Διαταραχής Διαγωγής (ΔΔ), η κλινική εικόνα και τα διαγνωστικά της κριτήρια, η αιτιολογία καθώς επίσης και το πώς η ύπαρξη της διαταραχής επηρεάζει την αναπτυξιακή πορεία του ατόμου. Στην έρευνα συμμετείχαν 121 παιδιά και έφηβοι από την Ελλάδα, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής έρευνας FemNAT-CD. Το δείγμα που αναλύθηκε περιλαμβάνει 55 παιδιά και έφηβους με ΔΔ και 66 μάρτυρες εκ των οποίων τα 79 είναι κορίτσια και τα 42 αγόρια. Η μικρότερη ηλικία συμμετέχοντος ήταν τα 9 έτη, η μεγαλύτερη τα 17 έτη, ο μέσος όρος ήταν 13.43 έτη και η τυπική απόκλιση 2.63. Τα ερωτηματολόγια ήταν αυτοσυμπληρούμενα και αφορούσαν τη μέτρηση της ενσυναίσθησης και της ρύθμισης του συναισθήματος. Εξαίρεση αποτελούσε το ερωτηματολόγιο των ιατρικών και δημογραφικών δεδομένων από το οποίο αντλούνταν οι πληροφορίες για την ύπαρξη ή μη ύπαρξη ψυχιατρικού οικογενειακού ιστορικού το οποίο συμπληρώθηκε από τους γονείς-φροντιστές, Η έρευνα αφορά το ερώτημα εάν στο Ελληνικό δείγμα επηρεάζεται η ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος και ο δείκτης της ενσυναίσθησης σε σχέση με το φύλο (αγόρι-κορίτσι), τη διαγνωστική ομάδα (μάρτυρες-ασθενείς) και την ύπαρξη ή μη ύπαρξη ψυχιατρικού οικογενειακού ιστορικού σε πρώτου βαθμού συγγενείς τους. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων κατέδειξε ότι η ενσυναίσθηση στις συνολικές βαθμολογίες από τις απαντήσεις που δόθηκαν ανά διαγνωστική ομάδα, διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ ομάδας μαρτύρων και ομάδας με ΔΔ καθώς η ομάδα των μαρτύρων σημειώνεται να έχει υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από την ομάδα με ΔΔ. Στις συνολικές βαθμολογίες από τις απαντήσεις που δόθηκαν ανά φύλο σημειώνεται να διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ αγοριών και κοριτσιών, καθώς τα κορίτσια σημειώνεται να έχουν υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από τα αγόρια. Τέλος, η ενσυναίσθηση, σημειώνεται να διαφέρει στατιστικά σημαντικά στην ενότητα ερωτήσεων «Personal distress» μεταξύ των συμμετεχόντων που δήλωσαν πως δεν έχουν ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών και εκείνων που δήλωσαν πως έχουν σχετικό ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό. Στην εν λόγω ενότητα, οι μη έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών δείχνουν να έχουν υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από τους έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών. Όσον αφορά την ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος, δεν βρέθηκε να διαφέρει στατιστικά σημαντικά ανά φύλο και ανά διαγνωστική ομάδα. Σημειώνεται όμως να διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ των συμμετεχόντων που δήλωσαν πως δεν έχουν ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος και εκείνων που δήλωσαν πως έχουν σχετικό ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό. Οι μη έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος σημειώνεται να έχουν καλύτερη ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος από τους έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος.","The object of this study is to present the epidemiology, the clinical characteristics, the diagnostic criteria and the causes of Conduct Disorder (CD), as well as to discuss how the development of a person can be affected by it. The study featured was carried out within the framework of the European FemNAT-CD study and 121 children and teenagers from Greece participated. The study sample that was analyzed consisted of 55 children and teenagers with CD and 66 controls, 79 of which were girls and 42 were boys. The youngest participant was 9 years old, the oldest 17 years old, the mean age was M=13.43 years of age and the standard deviation was SD=2.63. The questionnaires were self-administered and their purpose was to measure empathy and the ability for emotion regulation. The questionnaire for the medical and demographic data that provided information on the existence or not of psychiatric family history was exceptionally filled in by the parents-carers. The study aims to answer the question whether, in the Greek sample, the ability for emotion regulation and the degree of empathy are affected by factors like gender (male or female), the study group of the participant (case or control) and the existence or not of some kind of psychiatric family history among first-degree relatives. The analysis of the results has demonstrated that, according to the total scores based on the answers given by each study group, the difference in empathy between the group of the controls and the group of the cases is statistically significant, as the controls have a greater degree of empathy than the cases do. Regarding the total scores based on the answers given per gender, the difference in empathy between boys and girls is statistically significant, with girls presenting a greater degree of empathy than boys. Finally, the difference in the degree of empathy based on “Personal distress” section of the questions is also statistically significant between participants without a psychiatric family history related to the use of drugs and/or alcohol and participants with a relevant psychiatric family history. In this section, the former demonstrate a greater degree of empathy compared to the latter. As far as ability for emotion regulation is concerned, there was no statistically significant difference per gender or per study group; nevertheless, the difference between participants without a psychiatric family history related to anxiety and participants with a relevant psychiatric family history is statistically significant. Those without a psychiatric family history related to anxiety present an enhanced ability to regulate emotions compared to those who do have a relevant psychiatric family history."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενσυναίσθηση και ρύθμιση συναισθήματος σε παιδιά ηλικίας 9-17 ετών με Διαταραχή Διαγωγής σε σχέση με το ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στεργίου Ειρήνη","Stergiou Eirini"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται η επιδημιολογία της Διαταραχής Διαγωγής (ΔΔ), η κλινική εικόνα και τα διαγνωστικά της κριτήρια, η αιτιολογία καθώς επίσης και το πώς η ύπαρξη της διαταραχής επηρεάζει την αναπτυξιακή πορεία του ατόμου. Στην έρευνα συμμετείχαν 121 παιδιά και έφηβοι από την Ελλάδα, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής έρευνας FemNAT-CD. Το δείγμα που αναλύθηκε περιλαμβάνει 55 παιδιά και έφηβους με ΔΔ και 66 μάρτυρες εκ των οποίων τα 79 είναι κορίτσια και τα 42 αγόρια. Η μικρότερη ηλικία συμμετέχοντος ήταν τα 9 έτη, η μεγαλύτερη τα 17 έτη, ο μέσος όρος ήταν 13.43 έτη και η τυπική απόκλιση 2.63. Τα ερωτηματολόγια ήταν αυτοσυμπληρούμενα και αφορούσαν τη μέτρηση της ενσυναίσθησης και της ρύθμισης του συναισθήματος. Εξαίρεση αποτελούσε το ερωτηματολόγιο των ιατρικών και δημογραφικών δεδομένων από το οποίο αντλούνταν οι πληροφορίες για την ύπαρξη ή μη ύπαρξη ψυχιατρικού οικογενειακού ιστορικού το οποίο συμπληρώθηκε από τους γονείς-φροντιστές, Η έρευνα αφορά το ερώτημα εάν στο Ελληνικό δείγμα επηρεάζεται η ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος και ο δείκτης της ενσυναίσθησης σε σχέση με το φύλο (αγόρι-κορίτσι), τη διαγνωστική ομάδα (μάρτυρες-ασθενείς) και την ύπαρξη ή μη ύπαρξη ψυχιατρικού οικογενειακού ιστορικού σε πρώτου βαθμού συγγενείς τους. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων κατέδειξε ότι η ενσυναίσθηση στις συνολικές βαθμολογίες από τις απαντήσεις που δόθηκαν ανά διαγνωστική ομάδα, διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ ομάδας μαρτύρων και ομάδας με ΔΔ καθώς η ομάδα των μαρτύρων σημειώνεται να έχει υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από την ομάδα με ΔΔ. Στις συνολικές βαθμολογίες από τις απαντήσεις που δόθηκαν ανά φύλο σημειώνεται να διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ αγοριών και κοριτσιών, καθώς τα κορίτσια σημειώνεται να έχουν υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από τα αγόρια. Τέλος, η ενσυναίσθηση, σημειώνεται να διαφέρει στατιστικά σημαντικά στην ενότητα ερωτήσεων «Personal distress» μεταξύ των συμμετεχόντων που δήλωσαν πως δεν έχουν ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών και εκείνων που δήλωσαν πως έχουν σχετικό ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό. Στην εν λόγω ενότητα, οι μη έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών δείχνουν να έχουν υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από τους έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών. Όσον αφορά την ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος, δεν βρέθηκε να διαφέρει στατιστικά σημαντικά ανά φύλο και ανά διαγνωστική ομάδα. Σημειώνεται όμως να διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ των συμμετεχόντων που δήλωσαν πως δεν έχουν ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος και εκείνων που δήλωσαν πως έχουν σχετικό ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό. Οι μη έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος σημειώνεται να έχουν καλύτερη ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος από τους έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος.","The object of this study is to present the epidemiology, the clinical characteristics, the diagnostic criteria and the causes of Conduct Disorder (CD), as well as to discuss how the development of a person can be affected by it. The study featured was carried out within the framework of the European FemNAT-CD study and 121 children and teenagers from Greece participated. The study sample that was analyzed consisted of 55 children and teenagers with CD and 66 controls, 79 of which were girls and 42 were boys. The youngest participant was 9 years old, the oldest 17 years old, the mean age was M=13.43 years of age and the standard deviation was SD=2.63. The questionnaires were self-administered and their purpose was to measure empathy and the ability for emotion regulation. The questionnaire for the medical and demographic data that provided information on the existence or not of psychiatric family history was exceptionally filled in by the parents-carers. The study aims to answer the question whether, in the Greek sample, the ability for emotion regulation and the degree of empathy are affected by factors like gender (male or female), the study group of the participant (case or control) and the existence or not of some kind of psychiatric family history among first-degree relatives. The analysis of the results has demonstrated that, according to the total scores based on the answers given by each study group, the difference in empathy between the group of the controls and the group of the cases is statistically significant, as the controls have a greater degree of empathy than the cases do. Regarding the total scores based on the answers given per gender, the difference in empathy between boys and girls is statistically significant, with girls presenting a greater degree of empathy than boys. Finally, the difference in the degree of empathy based on “Personal distress” section of the questions is also statistically significant between participants without a psychiatric family history related to the use of drugs and/or alcohol and participants with a relevant psychiatric family history. In this section, the former demonstrate a greater degree of empathy compared to the latter. As far as ability for emotion regulation is concerned, there was no statistically significant difference per gender or per study group; nevertheless, the difference between participants without a psychiatric family history related to anxiety and participants with a relevant psychiatric family history is statistically significant. Those without a psychiatric family history related to anxiety present an enhanced ability to regulate emotions compared to those who do have a relevant psychiatric family history."],"dc:identifier":["uoadl:2864249","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864249"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ενσυναίσθηση και ρύθμιση συναισθήματος σε παιδιά ηλικίας 9-17 ετών με Διαταραχή Διαγωγής σε σχέση με το ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:15Z"}