{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864264"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864264","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συνείδηση και ενοχή στο έργο των Φρίντριχ Νίτσε και Σίγκμουντ Φρόιντ","abstract":"Ο Νίτσε στο φιλοσοφικό του έργο στηλιτεύει τoν λειτουργισμό και τον απατηλό χαρακτήρα της συνείδησης, αναδεικνύοντας εμμέσως τη σημασία του οργανικού ασυνείδητου και το δυναμικό χαρακτήρα του λαϊκού, συλλογικού ασυνείδητου. Ο φιλόσοφος, σε αντίθεση με τον Φρόιντ δεν εννοιολογεί ποτέ το ασυνείδητο ψυχολογικά, ενώ οι αναπαραστάσεις των ενορμήσεων αποτελούν κύριο γνώρισμα της συνείδησης. Ο πατέρας της ψυχανάλυσης συναρτά το ασυνείδητο με τη διαδικασία της απώθησης και το προσεγγίζει τοπολογικά, δυναμικά καθώς και μέσα από οικονομικούς όρους. Η φροϋδική ερμηνευτική του ασυνείδητου βάζει στο κέντρο τα ζητήματα της αναπαράστασης και των ενορμήσεων ανάγοντας έτσι το ασυνείδητο σε μια αναπαραστατική σφαίρα που υπόκειται σε ψυχολογική παρατήρηση και ερμηνεία. Οι δυο στοχαστές της υποψίας διαμορφώνουν επίσης μια θεωρητική υπόθεση για την προέλευση της ενοχής, όπου συγκλίνουν στη φυλογενετική της μεταβίβαση. Ωστόσο, για τον Φρόιντ η ενοχή κατάγεται από το πατρικό σύμπλεγμα και συμπορεύεται με την αγάπη, ενώ για τον Νίτσε η ενοχή προέρχεται από τον πανάρχαιο φόβο απέναντι σε κάθε μορφή προγόνου ή αρχηγού, μια σχέση που ο φιλόσοφος αποδίδει στο πρωταρχικό δίπολο χρεώστη - πιστωτή. Επιπλέον, το θεωρητικό έργο των δυο στοχαστών παρουσιάζει αρκετές κοινές ιδέες, όπως η συγγένεια της ένοχης συνείδησης και του φροϋδικού Υπερ-εγώ, η σταδιακή καταστολή ενστικτωδών παρορμήσεων προς όφελος της κοινωνικής συνοχής, η εσωτερίκευση των επιθετικών ορμών ως προϋπόθεση για τη συγκρότηση της συνείδησης, η αφομοίωση προγονικών ιδεών, προτύπων και κωδίκων δεοντολογίας ως μέρος της διαδικασίας εσωτερίκευσης. Παρόλο που ο Φρόιντ φρόντιζε συστηματικά να αναδεικνύει τις διαφορές και όχι τις ομοιότητες ανάμεσα στις δυο θεωρίες, παραμένει ένα μεγάλο θεωρητικό χρέος του πατέρα της ψυχανάλυσης απέναντι στον Νίτσε.","abstract_html":"Ο Νίτσε στο φιλοσοφικό του έργο στηλιτεύει τoν λειτουργισμό και τον απατηλό χαρακτήρα της συνείδησης, αναδεικνύοντας εμμέσως τη σημασία του οργανικού ασυνείδητου και το δυναμικό χαρακτήρα του λαϊκού, συλλογικού ασυνείδητου. Ο φιλόσοφος, σε αντίθεση με τον Φρόιντ δεν εννοιολογεί ποτέ το ασυνείδητο ψυχολογικά, ενώ οι αναπαραστάσεις των ενορμήσεων αποτελούν κύριο γνώρισμα της συνείδησης. Ο πατέρας της ψυχανάλυσης συναρτά το ασυνείδητο με τη διαδικασία της απώθησης και το προσεγγίζει τοπολογικά, δυναμικά καθώς και μέσα από οικονομικούς όρους. Η φροϋδική ερμηνευτική του ασυνείδητου βάζει στο κέντρο τα ζητήματα της αναπαράστασης και των ενορμήσεων ανάγοντας έτσι το ασυνείδητο σε μια αναπαραστατική σφαίρα που υπόκειται σε ψυχολογική παρατήρηση και ερμηνεία. Οι δυο στοχαστές της υποψίας διαμορφώνουν επίσης μια θεωρητική υπόθεση για την προέλευση της ενοχής, όπου συγκλίνουν στη φυλογενετική της μεταβίβαση. Ωστόσο, για τον Φρόιντ η ενοχή κατάγεται από το πατρικό σύμπλεγμα και συμπορεύεται με την αγάπη, ενώ για τον Νίτσε η ενοχή προέρχεται από τον πανάρχαιο φόβο απέναντι σε κάθε μορφή προγόνου ή αρχηγού, μια σχέση που ο φιλόσοφος αποδίδει στο πρωταρχικό δίπολο χρεώστη - πιστωτή. Επιπλέον, το θεωρητικό έργο των δυο στοχαστών παρουσιάζει αρκετές κοινές ιδέες, όπως η συγγένεια της ένοχης συνείδησης και του φροϋδικού Υπερ-εγώ, η σταδιακή καταστολή ενστικτωδών παρορμήσεων προς όφελος της κοινωνικής συνοχής, η εσωτερίκευση των επιθετικών ορμών ως προϋπόθεση για τη συγκρότηση της συνείδησης, η αφομοίωση προγονικών ιδεών, προτύπων και κωδίκων δεοντολογίας ως μέρος της διαδικασίας εσωτερίκευσης. Παρόλο που ο Φρόιντ φρόντιζε συστηματικά να αναδεικνύει τις διαφορές και όχι τις ομοιότητες ανάμεσα στις δυο θεωρίες, παραμένει ένα μεγάλο θεωρητικό χρέος του πατέρα της ψυχανάλυσης απέναντι στον Νίτσε.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπανιώκος Γεώργιος","Baniokos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:15Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864264"],"render_values":[{"text":"uoadl:2864264","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864264","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864264","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2864264","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπανιώκος Γεώργιος","Baniokos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864264","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864264"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο Νίτσε στο φιλοσοφικό του έργο στηλιτεύει τoν λειτουργισμό και τον απατηλό χαρακτήρα της συνείδησης, αναδεικνύοντας εμμέσως τη σημασία του οργανικού ασυνείδητου και το δυναμικό χαρακτήρα του λαϊκού, συλλογικού ασυνείδητου. Ο φιλόσοφος, σε αντίθεση με τον Φρόιντ δεν εννοιολογεί ποτέ το ασυνείδητο ψυχολογικά, ενώ οι αναπαραστάσεις των ενορμήσεων αποτελούν κύριο γνώρισμα της συνείδησης. Ο πατέρας της ψυχανάλυσης συναρτά το ασυνείδητο με τη διαδικασία της απώθησης και το προσεγγίζει τοπολογικά, δυναμικά καθώς και μέσα από οικονομικούς όρους. Η φροϋδική ερμηνευτική του ασυνείδητου βάζει στο κέντρο τα ζητήματα της αναπαράστασης και των ενορμήσεων ανάγοντας έτσι το ασυνείδητο σε μια αναπαραστατική σφαίρα που υπόκειται σε ψυχολογική παρατήρηση και ερμηνεία. Οι δυο στοχαστές της υποψίας διαμορφώνουν επίσης μια θεωρητική υπόθεση για την προέλευση της ενοχής, όπου συγκλίνουν στη φυλογενετική της μεταβίβαση. Ωστόσο, για τον Φρόιντ η ενοχή κατάγεται από το πατρικό σύμπλεγμα και συμπορεύεται με την αγάπη, ενώ για τον Νίτσε η ενοχή προέρχεται από τον πανάρχαιο φόβο απέναντι σε κάθε μορφή προγόνου ή αρχηγού, μια σχέση που ο φιλόσοφος αποδίδει στο πρωταρχικό δίπολο χρεώστη - πιστωτή. Επιπλέον, το θεωρητικό έργο των δυο στοχαστών παρουσιάζει αρκετές κοινές ιδέες, όπως η συγγένεια της ένοχης συνείδησης και του φροϋδικού Υπερ-εγώ, η σταδιακή καταστολή ενστικτωδών παρορμήσεων προς όφελος της κοινωνικής συνοχής, η εσωτερίκευση των επιθετικών ορμών ως προϋπόθεση για τη συγκρότηση της συνείδησης, η αφομοίωση προγονικών ιδεών, προτύπων και κωδίκων δεοντολογίας ως μέρος της διαδικασίας εσωτερίκευσης. Παρόλο που ο Φρόιντ φρόντιζε συστηματικά να αναδεικνύει τις διαφορές και όχι τις ομοιότητες ανάμεσα στις δυο θεωρίες, παραμένει ένα μεγάλο θεωρητικό χρέος του πατέρα της ψυχανάλυσης απέναντι στον Νίτσε.","Nietzsche in his philosophical work criticizes the functionalism and the deceptive character of conscience, highlighting indirectly the importance of the organic unconscious and the dynamic nature of the folk, collective unconscious. Contrary to Freud, the philosopher, never conceives the unconscious psychologically, while representations and urges appear only in the field of conscious. The father of psychoanalysis attempts then to connect the unconscious with the process of repression and approaches it topologically, dynamically as well as in economic terms. The Freudian interpretation of the unconscious emphasizes on the questions of representations and sexual urges, thus reducing the unconscious to a representational sphere subjected to psychological observation and interpretation. The two famous masters of suspicion also form a theoretical hypothesis about the origin of guilt, and they seem to agree upon its phylogenetic transference. However, Freud claims that guilt comes from the parental complex and coexists with love. Nietzsche supports that guilt derives from the archaic fear of every type of ancestors or leaders, and he attributes all guilty feelings to the very old opposition of debtor- creditor. Furthermore, the theoretical work of the two thinkers presents several common ideas, such as the similarity of guilty conscience and freudian super-ego, the gradual suppression of instinctive impulses in favour of social cohesion, the internalization of aggressive urges as a prerequisite for the formation of conscience and the assimilation of ancestral ideas, standards and codes of conduct as part of the internalisation process. Although Freud systematically sought rather to highlight the differences than the similarities between the two thinkers, there is still a great theoretical debt of the father of psychoanalysis towards Nietzsche."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συνείδηση και ενοχή στο έργο των Φρίντριχ Νίτσε και Σίγκμουντ Φρόιντ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπανιώκος Γεώργιος","Baniokos Georgios"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Ο Νίτσε στο φιλοσοφικό του έργο στηλιτεύει τoν λειτουργισμό και τον απατηλό χαρακτήρα της συνείδησης, αναδεικνύοντας εμμέσως τη σημασία του οργανικού ασυνείδητου και το δυναμικό χαρακτήρα του λαϊκού, συλλογικού ασυνείδητου. Ο φιλόσοφος, σε αντίθεση με τον Φρόιντ δεν εννοιολογεί ποτέ το ασυνείδητο ψυχολογικά, ενώ οι αναπαραστάσεις των ενορμήσεων αποτελούν κύριο γνώρισμα της συνείδησης. Ο πατέρας της ψυχανάλυσης συναρτά το ασυνείδητο με τη διαδικασία της απώθησης και το προσεγγίζει τοπολογικά, δυναμικά καθώς και μέσα από οικονομικούς όρους. Η φροϋδική ερμηνευτική του ασυνείδητου βάζει στο κέντρο τα ζητήματα της αναπαράστασης και των ενορμήσεων ανάγοντας έτσι το ασυνείδητο σε μια αναπαραστατική σφαίρα που υπόκειται σε ψυχολογική παρατήρηση και ερμηνεία. Οι δυο στοχαστές της υποψίας διαμορφώνουν επίσης μια θεωρητική υπόθεση για την προέλευση της ενοχής, όπου συγκλίνουν στη φυλογενετική της μεταβίβαση. Ωστόσο, για τον Φρόιντ η ενοχή κατάγεται από το πατρικό σύμπλεγμα και συμπορεύεται με την αγάπη, ενώ για τον Νίτσε η ενοχή προέρχεται από τον πανάρχαιο φόβο απέναντι σε κάθε μορφή προγόνου ή αρχηγού, μια σχέση που ο φιλόσοφος αποδίδει στο πρωταρχικό δίπολο χρεώστη - πιστωτή. Επιπλέον, το θεωρητικό έργο των δυο στοχαστών παρουσιάζει αρκετές κοινές ιδέες, όπως η συγγένεια της ένοχης συνείδησης και του φροϋδικού Υπερ-εγώ, η σταδιακή καταστολή ενστικτωδών παρορμήσεων προς όφελος της κοινωνικής συνοχής, η εσωτερίκευση των επιθετικών ορμών ως προϋπόθεση για τη συγκρότηση της συνείδησης, η αφομοίωση προγονικών ιδεών, προτύπων και κωδίκων δεοντολογίας ως μέρος της διαδικασίας εσωτερίκευσης. Παρόλο που ο Φρόιντ φρόντιζε συστηματικά να αναδεικνύει τις διαφορές και όχι τις ομοιότητες ανάμεσα στις δυο θεωρίες, παραμένει ένα μεγάλο θεωρητικό χρέος του πατέρα της ψυχανάλυσης απέναντι στον Νίτσε.","Nietzsche in his philosophical work criticizes the functionalism and the deceptive character of conscience, highlighting indirectly the importance of the organic unconscious and the dynamic nature of the folk, collective unconscious. Contrary to Freud, the philosopher, never conceives the unconscious psychologically, while representations and urges appear only in the field of conscious. The father of psychoanalysis attempts then to connect the unconscious with the process of repression and approaches it topologically, dynamically as well as in economic terms. The Freudian interpretation of the unconscious emphasizes on the questions of representations and sexual urges, thus reducing the unconscious to a representational sphere subjected to psychological observation and interpretation. The two famous masters of suspicion also form a theoretical hypothesis about the origin of guilt, and they seem to agree upon its phylogenetic transference. However, Freud claims that guilt comes from the parental complex and coexists with love. Nietzsche supports that guilt derives from the archaic fear of every type of ancestors or leaders, and he attributes all guilty feelings to the very old opposition of debtor- creditor. Furthermore, the theoretical work of the two thinkers presents several common ideas, such as the similarity of guilty conscience and freudian super-ego, the gradual suppression of instinctive impulses in favour of social cohesion, the internalization of aggressive urges as a prerequisite for the formation of conscience and the assimilation of ancestral ideas, standards and codes of conduct as part of the internalisation process. Although Freud systematically sought rather to highlight the differences than the similarities between the two thinkers, there is still a great theoretical debt of the father of psychoanalysis towards Nietzsche."],"dc:identifier":["uoadl:2864264","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864264"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Συνείδηση και ενοχή στο έργο των Φρίντριχ Νίτσε και Σίγκμουντ Φρόιντ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:15Z"}