{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864296"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864296","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Pulmonary hypertension in left heart and lung diseases","abstract":"Η πνευμονική υπέρταση είναι μια ετερογενής κατάσταση που ορίζεται από αυξημένη μέση πνευμονική πίεση ≥ 20 mmHg στον δεξιό καρδιακό καθετηριασμό. Οι παθήσεις της αριστερής καρδιάς και οι πνευμονικές παθήσεις και είναι το πιο συχνό αίτιο. Τα συμπτώματα στα πρώιμα στάδια περιλαμβάνουν δύσπνοια προσπάθειας και μειωμένη ικανότητα για άσκηση. Με την πρόοδο της νόσου, μπορούν να εκδηλωθούν συμπτώματα δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας όπως προκάρδιο άλγος στην κόπωση, συγκοπή, και περιφερική συμφόρηση. Οι ασθενείς που εμφανίζουν καρδιακή ανεπάρκεια με χαμηλό ή διατηρημένο κλάσμα εξώθησης και αυτοί με παθήσεις των αριστερών βαλβίδων της καρδιάς, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν πνευμονική υπέρταση. Υπάρχουν δύο υποομάδες ασθενών στις παθήσεις της αριστερής καρδιάς. 1) Η πρώτη αναφέρεται στην μεμονωμένη μετα-τριχοειδική πνευμονική υπέρταση που οφείλεται σε πρωτογενείς αυξήσεις των πιέσεων στο πνευμονικό αρτηριακό σύστημα. 2) Η δεύτερη υποομάδα λέγεται συνδυασμένη προ και μετά-τριχοειδική πνευμονική υπέρταση και οφείλεται σε αυξήσεις της πίεσης στο πνευμονικό φλεβικό και τριχοειδικό σύστημα (πνευμονική φλεβική υπέρταση). Πρακτικά, μερικοί ασθενείς έχουν μεικτά προ και μετά-τριχοειδικά χαρακτηριστικά. Αυτοί οι ασθενείς έχουν χειρότερη πρόγνωση από αυτούς της πρώτης υποομάδας. Οι ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια σε συνδυασμό με συννοσυρότητες και μεγαλύτερη ηλικία, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν πνευμονική υπέρταση. Τα ποσοστά επιβίωσης φαίνεται να είναι χαμηλότερα σε ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση και σε συνδυασμό πνευμονικής ίνωσης και εμφυσήματος. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από το αυξημένο φορτίο της νόσου του παρεγχύματος και της πνευμονικής αγγειακής πάθησης όπως προκύπτει από τον αγγειακό ανασχηματισμό. Η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση μπορεί να είναι τυχαίο εύρημα σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή άλλες πνευμονικές παθήσεις χωρίς να είναι απαραίτητα το αποτέλεσμα της ασθένειας. Στην εργασία αυτή θα αναφερθούμε στην πνευμονική υπέρταση ως αποτέλεσμα παθήσεων της αριστερής καρδιάς και πνευμονικών παθήσεων.","abstract_html":"Η πνευμονική υπέρταση είναι μια ετερογενής κατάσταση που ορίζεται από αυξημένη μέση πνευμονική πίεση ≥ 20 mmHg στον δεξιό καρδιακό καθετηριασμό. Οι παθήσεις της αριστερής καρδιάς και οι πνευμονικές παθήσεις και είναι το πιο συχνό αίτιο. Τα συμπτώματα στα πρώιμα στάδια περιλαμβάνουν δύσπνοια προσπάθειας και μειωμένη ικανότητα για άσκηση. Με την πρόοδο της νόσου, μπορούν να εκδηλωθούν συμπτώματα δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας όπως προκάρδιο άλγος στην κόπωση, συγκοπή, και περιφερική συμφόρηση. Οι ασθενείς που εμφανίζουν καρδιακή ανεπάρκεια με χαμηλό ή διατηρημένο κλάσμα εξώθησης και αυτοί με παθήσεις των αριστερών βαλβίδων της καρδιάς, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν πνευμονική υπέρταση. Υπάρχουν δύο υποομάδες ασθενών στις παθήσεις της αριστερής καρδιάς. 1) Η πρώτη αναφέρεται στην μεμονωμένη μετα-τριχοειδική πνευμονική υπέρταση που οφείλεται σε πρωτογενείς αυξήσεις των πιέσεων στο πνευμονικό αρτηριακό σύστημα. 2) Η δεύτερη υποομάδα λέγεται συνδυασμένη προ και μετά-τριχοειδική πνευμονική υπέρταση και οφείλεται σε αυξήσεις της πίεσης στο πνευμονικό φλεβικό και τριχοειδικό σύστημα (πνευμονική φλεβική υπέρταση). Πρακτικά, μερικοί ασθενείς έχουν μεικτά προ και μετά-τριχοειδικά χαρακτηριστικά. Αυτοί οι ασθενείς έχουν χειρότερη πρόγνωση από αυτούς της πρώτης υποομάδας. Οι ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια σε συνδυασμό με συννοσυρότητες και μεγαλύτερη ηλικία, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν πνευμονική υπέρταση. Τα ποσοστά επιβίωσης φαίνεται να είναι χαμηλότερα σε ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση και σε συνδυασμό πνευμονικής ίνωσης και εμφυσήματος. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από το αυξημένο φορτίο της νόσου του παρεγχύματος και της πνευμονικής αγγειακής πάθησης όπως προκύπτει από τον αγγειακό ανασχηματισμό. Η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση μπορεί να είναι τυχαίο εύρημα σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή άλλες πνευμονικές παθήσεις χωρίς να είναι απαραίτητα το αποτέλεσμα της ασθένειας. Στην εργασία αυτή θα αναφερθούμε στην πνευμονική υπέρταση ως αποτέλεσμα παθήσεων της αριστερής καρδιάς και πνευμονικών παθήσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Ανδριοπούλου Μαρία","Andriopoulou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864296"],"render_values":[{"text":"uoadl:2864296","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864296","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864296","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2864296","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ανδριοπούλου Μαρία","Andriopoulou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864296","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864296"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η πνευμονική υπέρταση είναι μια ετερογενής κατάσταση που ορίζεται από αυξημένη μέση πνευμονική πίεση ≥ 20 mmHg στον δεξιό καρδιακό καθετηριασμό. Οι παθήσεις της αριστερής καρδιάς και οι πνευμονικές παθήσεις και είναι το πιο συχνό αίτιο. Τα συμπτώματα στα πρώιμα στάδια περιλαμβάνουν δύσπνοια προσπάθειας και μειωμένη ικανότητα για άσκηση. Με την πρόοδο της νόσου, μπορούν να εκδηλωθούν συμπτώματα δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας όπως προκάρδιο άλγος στην κόπωση, συγκοπή, και περιφερική συμφόρηση. Οι ασθενείς που εμφανίζουν καρδιακή ανεπάρκεια με χαμηλό ή διατηρημένο κλάσμα εξώθησης και αυτοί με παθήσεις των αριστερών βαλβίδων της καρδιάς, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν πνευμονική υπέρταση. Υπάρχουν δύο υποομάδες ασθενών στις παθήσεις της αριστερής καρδιάς. 1) Η πρώτη αναφέρεται στην μεμονωμένη μετα-τριχοειδική πνευμονική υπέρταση που οφείλεται σε πρωτογενείς αυξήσεις των πιέσεων στο πνευμονικό αρτηριακό σύστημα. 2) Η δεύτερη υποομάδα λέγεται συνδυασμένη προ και μετά-τριχοειδική πνευμονική υπέρταση και οφείλεται σε αυξήσεις της πίεσης στο πνευμονικό φλεβικό και τριχοειδικό σύστημα (πνευμονική φλεβική υπέρταση). Πρακτικά, μερικοί ασθενείς έχουν μεικτά προ και μετά-τριχοειδικά χαρακτηριστικά. Αυτοί οι ασθενείς έχουν χειρότερη πρόγνωση από αυτούς της πρώτης υποομάδας. Οι ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια σε συνδυασμό με συννοσυρότητες και μεγαλύτερη ηλικία, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν πνευμονική υπέρταση. Τα ποσοστά επιβίωσης φαίνεται να είναι χαμηλότερα σε ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση και σε συνδυασμό πνευμονικής ίνωσης και εμφυσήματος. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από το αυξημένο φορτίο της νόσου του παρεγχύματος και της πνευμονικής αγγειακής πάθησης όπως προκύπτει από τον αγγειακό ανασχηματισμό. Η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση μπορεί να είναι τυχαίο εύρημα σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή άλλες πνευμονικές παθήσεις χωρίς να είναι απαραίτητα το αποτέλεσμα της ασθένειας. Στην εργασία αυτή θα αναφερθούμε στην πνευμονική υπέρταση ως αποτέλεσμα παθήσεων της αριστερής καρδιάς και πνευμονικών παθήσεων.","Pulmonary hypertension (PH) is a heterogeneous condition defined by elevated mean pulmonary pressure ≥ 20 mmHg measured with right heart catheterization. Left-sided cardiac and lung diseases are the most common causes. Symptoms in early stages include exertional dyspnea, fatigue and reduced exercise tolerance. With the progression of the disease, symptoms of right ventricular failure such as exertional chest pain, syncope and peripheral congestion may be manifested. Patients presented with heart failure with reduced or preserved ejection fraction and left- sided valvular diseases are predisposed to manifest pulmonary hypertension. There are two subgroups in left cardiac disease. 1) It refers to isolated post-capillary pulmonary hypertension which is due to a primary elevation of pressure in the pulmonary arterial system alone. 2) It is called combined post- and pre-capillary pulmonary hypertension with the post-capillary component due to elevation of pressure in the pulmonary venous and pulmonary capillary system (pulmonary venous hypertension). In practice, some patients have mixed pre- and post-capillary features. These patients have poorer prognosis than those of the first subgroup. Patients with chronic obstructive pulmonary disease in combination with comorbidities and old age have a higher possibility to manifest pulmonary hypertension. Survival rates seem to be lower in PH due to idiopathic pulmonary fibrosis and combined pulmonary fibrosis with emphysema. This may be explained by the increased burden of parenchymal lung disease and the pulmonary vascular disease resulting in vascular remodeling. This review reports pulmonary hypertension as result of left heart and lung diseases."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Pulmonary hypertension in left heart and lung diseases"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ανδριοπούλου Μαρία","Andriopoulou Maria"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η πνευμονική υπέρταση είναι μια ετερογενής κατάσταση που ορίζεται από αυξημένη μέση πνευμονική πίεση ≥ 20 mmHg στον δεξιό καρδιακό καθετηριασμό. Οι παθήσεις της αριστερής καρδιάς και οι πνευμονικές παθήσεις και είναι το πιο συχνό αίτιο. Τα συμπτώματα στα πρώιμα στάδια περιλαμβάνουν δύσπνοια προσπάθειας και μειωμένη ικανότητα για άσκηση. Με την πρόοδο της νόσου, μπορούν να εκδηλωθούν συμπτώματα δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας όπως προκάρδιο άλγος στην κόπωση, συγκοπή, και περιφερική συμφόρηση. Οι ασθενείς που εμφανίζουν καρδιακή ανεπάρκεια με χαμηλό ή διατηρημένο κλάσμα εξώθησης και αυτοί με παθήσεις των αριστερών βαλβίδων της καρδιάς, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν πνευμονική υπέρταση. Υπάρχουν δύο υποομάδες ασθενών στις παθήσεις της αριστερής καρδιάς. 1) Η πρώτη αναφέρεται στην μεμονωμένη μετα-τριχοειδική πνευμονική υπέρταση που οφείλεται σε πρωτογενείς αυξήσεις των πιέσεων στο πνευμονικό αρτηριακό σύστημα. 2) Η δεύτερη υποομάδα λέγεται συνδυασμένη προ και μετά-τριχοειδική πνευμονική υπέρταση και οφείλεται σε αυξήσεις της πίεσης στο πνευμονικό φλεβικό και τριχοειδικό σύστημα (πνευμονική φλεβική υπέρταση). Πρακτικά, μερικοί ασθενείς έχουν μεικτά προ και μετά-τριχοειδικά χαρακτηριστικά. Αυτοί οι ασθενείς έχουν χειρότερη πρόγνωση από αυτούς της πρώτης υποομάδας. Οι ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια σε συνδυασμό με συννοσυρότητες και μεγαλύτερη ηλικία, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν πνευμονική υπέρταση. Τα ποσοστά επιβίωσης φαίνεται να είναι χαμηλότερα σε ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση και σε συνδυασμό πνευμονικής ίνωσης και εμφυσήματος. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από το αυξημένο φορτίο της νόσου του παρεγχύματος και της πνευμονικής αγγειακής πάθησης όπως προκύπτει από τον αγγειακό ανασχηματισμό. Η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση μπορεί να είναι τυχαίο εύρημα σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή άλλες πνευμονικές παθήσεις χωρίς να είναι απαραίτητα το αποτέλεσμα της ασθένειας. Στην εργασία αυτή θα αναφερθούμε στην πνευμονική υπέρταση ως αποτέλεσμα παθήσεων της αριστερής καρδιάς και πνευμονικών παθήσεων.","Pulmonary hypertension (PH) is a heterogeneous condition defined by elevated mean pulmonary pressure ≥ 20 mmHg measured with right heart catheterization. Left-sided cardiac and lung diseases are the most common causes. Symptoms in early stages include exertional dyspnea, fatigue and reduced exercise tolerance. With the progression of the disease, symptoms of right ventricular failure such as exertional chest pain, syncope and peripheral congestion may be manifested. Patients presented with heart failure with reduced or preserved ejection fraction and left- sided valvular diseases are predisposed to manifest pulmonary hypertension. There are two subgroups in left cardiac disease. 1) It refers to isolated post-capillary pulmonary hypertension which is due to a primary elevation of pressure in the pulmonary arterial system alone. 2) It is called combined post- and pre-capillary pulmonary hypertension with the post-capillary component due to elevation of pressure in the pulmonary venous and pulmonary capillary system (pulmonary venous hypertension). In practice, some patients have mixed pre- and post-capillary features. These patients have poorer prognosis than those of the first subgroup. Patients with chronic obstructive pulmonary disease in combination with comorbidities and old age have a higher possibility to manifest pulmonary hypertension. Survival rates seem to be lower in PH due to idiopathic pulmonary fibrosis and combined pulmonary fibrosis with emphysema. This may be explained by the increased burden of parenchymal lung disease and the pulmonary vascular disease resulting in vascular remodeling. This review reports pulmonary hypertension as result of left heart and lung diseases."],"dc:identifier":["uoadl:2864296","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864296"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Pulmonary hypertension in left heart and lung diseases"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:15Z"}