{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864677"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864677","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Επίδραση της Γονικής Αποδοχής- Απόρριψης στα Συναισθήματα Ντροπής και την Ψυχολογική Προσαρμογή σε παιδιά με Διαταραχές Λόγου και Ομιλίας.","abstract":"Πρόβλημα: Η γονική συμπεριφορά διαδραματίζει καίριας σημασίας ρόλο στη συναισθηματική, κοινωνική και γνωστική ανάπτυξη του παιδιού. Η ύπαρξη μιας ομιλητικής ή/και γλωσσικής διαταραχής μπορεί να επηρεάζει αρνητικά τη γονική αποδοχή και να δρα ενισχυτικά στην έκφραση αρνητικών γονικών συναισθημάτων, όπως είναι η ντροπή. Επιπλέον, οι διαταραχές ομιλίας ή/και λόγου φαίνεται να συμβάλλουν σημαντικά και στη χαμηλή ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών. Αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχοκοινωνική προσαρμογή τους, εκτός από την υιοθέτηση αρνητικών γονικών πρακτικών και την ύπαρξη ομιλητικών ή/και γλωσσικών διαταραχών, μπορεί να έχουν και τα συναισθήματα ντροπής των γονέων. Σκοπός της μελέτης: Να διερευνηθεί η επίδραση των διαταραχών ομιλίας ή/και λόγου στη γονική απόρριψη, στο συναίσθημα ντροπής των γονέων και την ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών. Να μελετηθεί η άμεση σχέση του συναισθήματος της ντροπής των γονέων με την ψυχοκοινωνική δυσπροσαρμοστικότητα των παιδιών και να προσδιοριστεί ο διαμεσολαβητικός ρόλος της γονικής απόρριψης στη σχέση αυτή. Μέθοδος: Συνολικά 147 γονείς παιδιών -ηλικίας 3 έως 7 ετών- με διαταραχές και χωρίς διαταραχές ομιλίας ή/και λόγου διαμόρφωσαν το τελικό δείγμα της έρευνας. Όσον αφορά τις διαταραχές, τα 70 (47,6%) παιδιά εμφάνιζαν διαταραχές ομιλίας ή/και λόγου, ενώ τα 77 (52,4%) ήταν παιδιά τυπικής ανάπτυξης. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση των κάτωθι εργαλείων: α) Ερωτηματολόγιο Γονικής Αποδοχής- Απόρριψης (PARQ), β) Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (SDQ), γ) Κλίμακα Εξωτερικής Ντροπής (OAS). Επιπλέον, δόθηκε προς συμπλήρωση και μια φόρμα δημογραφικών στοιχείων. Αποτελέσματα: Οι διαταραχές ομιλίας και λόγου συνέβαλαν στη γονική απόρριψη και στη χαμηλή ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών, αλλά όχι στο συναίσθημα ντροπής των γονέων. Το συναίσθημα ντροπής των γονέων προέβλεψε την κακή ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών και η γονική απόρριψη φάνηκε να ασκεί μερική διαμεσολάβηση στην παραπάνω σχέση. Τέλος, τα παιδιά με διαταραχές ομιλίας και λόγου εμφάνισαν χαμηλότερη ψυχολογική προσαρμογή σε σχέση με τα παιδιά χωρίς διαταραχές ομιλίας και λόγου.","abstract_html":"Πρόβλημα: Η γονική συμπεριφορά διαδραματίζει καίριας σημασίας ρόλο στη συναισθηματική, κοινωνική και γνωστική ανάπτυξη του παιδιού. Η ύπαρξη μιας ομιλητικής ή/και γλωσσικής διαταραχής μπορεί να επηρεάζει αρνητικά τη γονική αποδοχή και να δρα ενισχυτικά στην έκφραση αρνητικών γονικών συναισθημάτων, όπως είναι η ντροπή. Επιπλέον, οι διαταραχές ομιλίας ή/και λόγου φαίνεται να συμβάλλουν σημαντικά και στη χαμηλή ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών. Αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχοκοινωνική προσαρμογή τους, εκτός από την υιοθέτηση αρνητικών γονικών πρακτικών και την ύπαρξη ομιλητικών ή/και γλωσσικών διαταραχών, μπορεί να έχουν και τα συναισθήματα ντροπής των γονέων. Σκοπός της μελέτης: Να διερευνηθεί η επίδραση των διαταραχών ομιλίας ή/και λόγου στη γονική απόρριψη, στο συναίσθημα ντροπής των γονέων και την ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών. Να μελετηθεί η άμεση σχέση του συναισθήματος της ντροπής των γονέων με την ψυχοκοινωνική δυσπροσαρμοστικότητα των παιδιών και να προσδιοριστεί ο διαμεσολαβητικός ρόλος της γονικής απόρριψης στη σχέση αυτή. Μέθοδος: Συνολικά 147 γονείς παιδιών -ηλικίας 3 έως 7 ετών- με διαταραχές και χωρίς διαταραχές ομιλίας ή/και λόγου διαμόρφωσαν το τελικό δείγμα της έρευνας. Όσον αφορά τις διαταραχές, τα 70 (47,6%) παιδιά εμφάνιζαν διαταραχές ομιλίας ή/και λόγου, ενώ τα 77 (52,4%) ήταν παιδιά τυπικής ανάπτυξης. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση των κάτωθι εργαλείων: α) Ερωτηματολόγιο Γονικής Αποδοχής- Απόρριψης (PARQ), β) Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (SDQ), γ) Κλίμακα Εξωτερικής Ντροπής (OAS). Επιπλέον, δόθηκε προς συμπλήρωση και μια φόρμα δημογραφικών στοιχείων. Αποτελέσματα: Οι διαταραχές ομιλίας και λόγου συνέβαλαν στη γονική απόρριψη και στη χαμηλή ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών, αλλά όχι στο συναίσθημα ντροπής των γονέων. Το συναίσθημα ντροπής των γονέων προέβλεψε την κακή ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών και η γονική απόρριψη φάνηκε να ασκεί μερική διαμεσολάβηση στην παραπάνω σχέση. Τέλος, τα παιδιά με διαταραχές ομιλίας και λόγου εμφάνισαν χαμηλότερη ψυχολογική προσαρμογή σε σχέση με τα παιδιά χωρίς διαταραχές ομιλίας και λόγου.","abstract_has_math":false,"creators":["Καράμπελα Νίκη","Karampela Niki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:17Z","subjects":["Ψυχολογία","Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864677"],"render_values":[{"text":"uoadl:2864677","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864677","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864677","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2864677","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καράμπελα Νίκη","Karampela Niki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ψυχολογία","Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864677","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864677"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πρόβλημα: Η γονική συμπεριφορά διαδραματίζει καίριας σημασίας ρόλο στη συναισθηματική, κοινωνική και γνωστική ανάπτυξη του παιδιού. Η ύπαρξη μιας ομιλητικής ή/και γλωσσικής διαταραχής μπορεί να επηρεάζει αρνητικά τη γονική αποδοχή και να δρα ενισχυτικά στην έκφραση αρνητικών γονικών συναισθημάτων, όπως είναι η ντροπή. Επιπλέον, οι διαταραχές ομιλίας ή/και λόγου φαίνεται να συμβάλλουν σημαντικά και στη χαμηλή ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών. Αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχοκοινωνική προσαρμογή τους, εκτός από την υιοθέτηση αρνητικών γονικών πρακτικών και την ύπαρξη ομιλητικών ή/και γλωσσικών διαταραχών, μπορεί να έχουν και τα συναισθήματα ντροπής των γονέων. Σκοπός της μελέτης: Να διερευνηθεί η επίδραση των διαταραχών ομιλίας ή/και λόγου στη γονική απόρριψη, στο συναίσθημα ντροπής των γονέων και την ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών. Να μελετηθεί η άμεση σχέση του συναισθήματος της ντροπής των γονέων με την ψυχοκοινωνική δυσπροσαρμοστικότητα των παιδιών και να προσδιοριστεί ο διαμεσολαβητικός ρόλος της γονικής απόρριψης στη σχέση αυτή. Μέθοδος: Συνολικά 147 γονείς παιδιών -ηλικίας 3 έως 7 ετών- με διαταραχές και χωρίς διαταραχές ομιλίας ή/και λόγου διαμόρφωσαν το τελικό δείγμα της έρευνας. Όσον αφορά τις διαταραχές, τα 70 (47,6%) παιδιά εμφάνιζαν διαταραχές ομιλίας ή/και λόγου, ενώ τα 77 (52,4%) ήταν παιδιά τυπικής ανάπτυξης. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση των κάτωθι εργαλείων: α) Ερωτηματολόγιο Γονικής Αποδοχής- Απόρριψης (PARQ), β) Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (SDQ), γ) Κλίμακα Εξωτερικής Ντροπής (OAS). Επιπλέον, δόθηκε προς συμπλήρωση και μια φόρμα δημογραφικών στοιχείων. Αποτελέσματα: Οι διαταραχές ομιλίας και λόγου συνέβαλαν στη γονική απόρριψη και στη χαμηλή ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών, αλλά όχι στο συναίσθημα ντροπής των γονέων. Το συναίσθημα ντροπής των γονέων προέβλεψε την κακή ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών και η γονική απόρριψη φάνηκε να ασκεί μερική διαμεσολάβηση στην παραπάνω σχέση. Τέλος, τα παιδιά με διαταραχές ομιλίας και λόγου εμφάνισαν χαμηλότερη ψυχολογική προσαρμογή σε σχέση με τα παιδιά χωρίς διαταραχές ομιλίας και λόγου.","Problem Statement: Parental behavior plays a crucial role in the child's emotional, social and cognitive development. The existence of a speech and/or language disorder may adversely affect parental acceptance and may act as a stimulant in expressing negative parental feelings, such as shame. In addition, speech and/or language disorders appear to contribute significantly to the low psychological adjustment of children. Negative effects on their psychosocial adjustment, in addition to adopting negative parenting practices and the existence of speech and/or language disorders, may also have parents' proneness to shame. Purpose of study: To investigate the effect of speech and/or language disorders on parental rejection, parents' shame and psychological adjustment. To further examine the direct relationship of parents' shame with the psychosocial maladjustment of children and to determine the indirect effect of parental rejection in this relationship. Method: A total of 147 parents of children aged 3 to 7 years old with and without speech and/or language disorders formed the final sample of the research. In terms of disorders, 70 (47.6%) children experienced speech and/or language disorders, while 77 (52.4%) were typical developmental children. Data were collected via the Parental Acceptance- Rejection Questionnaire (PARQ), the Strengths Difficulties Questionnaire (SDQ) and the Other Αs Shamer Scale (OAS). Also, a form of demographic data was used. Results: Speech and language disorders contributed to parental rejection and low psychological adjustment of children, but not to parents' shame. Parents' shame predicted the poor psychological adjustment of their children, and parental rejection seemed to exercise partial indirect effect in the above relationship. Finally, children with speech and language disorders showed lower psychological adjustment than children without speech and language disorders."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Επίδραση της Γονικής Αποδοχής- Απόρριψης στα Συναισθήματα Ντροπής και την Ψυχολογική Προσαρμογή σε παιδιά με Διαταραχές Λόγου και Ομιλίας."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καράμπελα Νίκη","Karampela Niki"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Πρόβλημα: Η γονική συμπεριφορά διαδραματίζει καίριας σημασίας ρόλο στη συναισθηματική, κοινωνική και γνωστική ανάπτυξη του παιδιού. Η ύπαρξη μιας ομιλητικής ή/και γλωσσικής διαταραχής μπορεί να επηρεάζει αρνητικά τη γονική αποδοχή και να δρα ενισχυτικά στην έκφραση αρνητικών γονικών συναισθημάτων, όπως είναι η ντροπή. Επιπλέον, οι διαταραχές ομιλίας ή/και λόγου φαίνεται να συμβάλλουν σημαντικά και στη χαμηλή ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών. Αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχοκοινωνική προσαρμογή τους, εκτός από την υιοθέτηση αρνητικών γονικών πρακτικών και την ύπαρξη ομιλητικών ή/και γλωσσικών διαταραχών, μπορεί να έχουν και τα συναισθήματα ντροπής των γονέων. Σκοπός της μελέτης: Να διερευνηθεί η επίδραση των διαταραχών ομιλίας ή/και λόγου στη γονική απόρριψη, στο συναίσθημα ντροπής των γονέων και την ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών. Να μελετηθεί η άμεση σχέση του συναισθήματος της ντροπής των γονέων με την ψυχοκοινωνική δυσπροσαρμοστικότητα των παιδιών και να προσδιοριστεί ο διαμεσολαβητικός ρόλος της γονικής απόρριψης στη σχέση αυτή. Μέθοδος: Συνολικά 147 γονείς παιδιών -ηλικίας 3 έως 7 ετών- με διαταραχές και χωρίς διαταραχές ομιλίας ή/και λόγου διαμόρφωσαν το τελικό δείγμα της έρευνας. Όσον αφορά τις διαταραχές, τα 70 (47,6%) παιδιά εμφάνιζαν διαταραχές ομιλίας ή/και λόγου, ενώ τα 77 (52,4%) ήταν παιδιά τυπικής ανάπτυξης. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση των κάτωθι εργαλείων: α) Ερωτηματολόγιο Γονικής Αποδοχής- Απόρριψης (PARQ), β) Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (SDQ), γ) Κλίμακα Εξωτερικής Ντροπής (OAS). Επιπλέον, δόθηκε προς συμπλήρωση και μια φόρμα δημογραφικών στοιχείων. Αποτελέσματα: Οι διαταραχές ομιλίας και λόγου συνέβαλαν στη γονική απόρριψη και στη χαμηλή ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών, αλλά όχι στο συναίσθημα ντροπής των γονέων. Το συναίσθημα ντροπής των γονέων προέβλεψε την κακή ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών και η γονική απόρριψη φάνηκε να ασκεί μερική διαμεσολάβηση στην παραπάνω σχέση. Τέλος, τα παιδιά με διαταραχές ομιλίας και λόγου εμφάνισαν χαμηλότερη ψυχολογική προσαρμογή σε σχέση με τα παιδιά χωρίς διαταραχές ομιλίας και λόγου.","Problem Statement: Parental behavior plays a crucial role in the child's emotional, social and cognitive development. The existence of a speech and/or language disorder may adversely affect parental acceptance and may act as a stimulant in expressing negative parental feelings, such as shame. In addition, speech and/or language disorders appear to contribute significantly to the low psychological adjustment of children. Negative effects on their psychosocial adjustment, in addition to adopting negative parenting practices and the existence of speech and/or language disorders, may also have parents' proneness to shame. Purpose of study: To investigate the effect of speech and/or language disorders on parental rejection, parents' shame and psychological adjustment. To further examine the direct relationship of parents' shame with the psychosocial maladjustment of children and to determine the indirect effect of parental rejection in this relationship. Method: A total of 147 parents of children aged 3 to 7 years old with and without speech and/or language disorders formed the final sample of the research. In terms of disorders, 70 (47.6%) children experienced speech and/or language disorders, while 77 (52.4%) were typical developmental children. Data were collected via the Parental Acceptance- Rejection Questionnaire (PARQ), the Strengths Difficulties Questionnaire (SDQ) and the Other Αs Shamer Scale (OAS). Also, a form of demographic data was used. Results: Speech and language disorders contributed to parental rejection and low psychological adjustment of children, but not to parents' shame. Parents' shame predicted the poor psychological adjustment of their children, and parental rejection seemed to exercise partial indirect effect in the above relationship. Finally, children with speech and language disorders showed lower psychological adjustment than children without speech and language disorders."],"dc:identifier":["uoadl:2864677","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864677"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ψυχολογία","Psychology"],"dc:title":["Η Επίδραση της Γονικής Αποδοχής- Απόρριψης στα Συναισθήματα Ντροπής και την Ψυχολογική Προσαρμογή σε παιδιά με Διαταραχές Λόγου και Ομιλίας."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:17Z"}