{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864798"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864798","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μη επεμβατικός προγεννητικός έλεγχος από ελεύθερο εμβρυικό DNA (cfDNA) πλάσματος εγκύου","abstract":"Οι εμβρυϊκές χρωμοσωμικές ανωμαλίες, ιδιαίτερα οι αριθμητικές ανωμαλίες (ανευπλοειδίες), όπως το σύνδρομο Down και άλλες τρισωμίες, είναι συχνές. Η ανίχνευσή τους είναι ένας από τους κύριους στόχους της εμβρυομητρικής ιατρικής. Τα τελευταία 25 χρόνια, ο έλεγχος ανευπλοειδιών εξελίχθηκε, από απλές προσεγγίσεις βασισμένες στην ηλικία της μητέρας, έως τους πλέον πρόσφατους σύνθετους αλγορίθμους του πρώτου τριμήνου, που συνδυάζουν την ηλικία της μητέρας με τα επιφαινόμενα που σχετίζονται με την εμβρυϊκή ανευπλοειδία, όπως η αυχενική διαφάνεια και τα επίπεδα των πρωτεϊνών PAPP-A και βhCG. Αυτές οι στρατηγικές διαλογής έχουν αποδειχθεί ότι επιτυγχάνουν ποσοστά ανίχνευσης για το σύνδρομο Down πάνω από 90%, με ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων 5%. Ωστόσο, η προγεννητική διάγνωση των εμβρυϊκών ανευπλοειδιών απαιτεί επεμβατικές διαδικασίες που ενέχουν κίνδυνο απώλειας ενός υγιούς εμβρύου και επιπλέον είναι δαπανηρές. Ως προγεννητικός έλεγχος ορίζεται «η αναγνώριση, μεταξύ κατά τα φαινόμενα φυσιολογικών κυήσεων, εκείνων που διατρέχουν επαρκή κίνδυνο για συγκεκριμένη εμβρυϊκή διαταραχή, ώστε να δικαιολογούν επακόλουθες επεμβατικές ή/και δαπανηρές εξετάσεις». Ο επιθυμητός στόχος είναι να αναπτυχθεί μια δοκιμασία με υψηλό ποσοστό ανίχνευσης και χαμηλό ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων και παράλληλα να αποφευχθεί η άμεση επαφή με το αναπτυσσόμενο έμβρυο ή τον πλακούντα. Το NIPT αναφέρεται ακριβώς σε τεχνικές που αξιολογούν το ελεύθερο εμβρυικό DNA (cfDNA), σε δείγμα αίματος από τη μητέρα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Το ελεύθερο εμβρυικό DNA εμφανίζεται ήδη από τις 5-7 εβδομάδες κύησης, απελευθερώνεται συνεχώς από αποπτωτικά κύτταρα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, και τυπικά εκκαθαρίζεται από την κυκλοφορία μέσα σε λίγες ώρες. Η μέθοδος NIPT αξιολογεί θραύσματα του cfDNA προερχόμενα από τον πλακούντα, που κυκλοφορούν στο μητρικό αίμα και αντιπροσωπεύουν το εμβρυϊκό γενετικό προφίλ. Το cfDNA αποτελεί μικρό ποσοστό (<10%) του DNA στο μητρικό αίμα και η ποσότητα αυξάνεται με την ηλικία κύησης. Η δυσκολία στην ανάλυση του εμβρυϊκού cfDNA στο μητρικό πλάσμα είναι ότι αναμιγνύεται με μια συγκριτικά πολύ μεγαλύτερη ποσότητα μητρικού cfDNA. Ο προγεννητικός έλεγχος με cfDNA είναι μια μη επεμβατική δοκιμασία που δεν ενέχει κίνδυνο για το έμβρυο ή τη μητέρα. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι πρόκειται για μια εξέταση διαλογής, όχι για διαγνωστική. Αυτό είναι μια κρίσιμη διάκριση και πρέπει να εξηγείται προσεκτικά σε κάθε γυναίκα κατά τη διάρκεια της προγεννητικής συμβουλευτικής. Μια εξέταση διαλογής καθορίζει εάν μία μεμονωμένη έγκυος έχει υψηλό ή χαμηλό κίνδυνο να κυοφορεί έμβρυο με ανευπλοειδία. Εάν ο κίνδυνος αυτός εκτιμάται υψηλός βάσει των αποτελεσμάτων του NIPT (συνήθως τέτοιος θεωρείται ο κίνδυνος > 1:200), τότε πρέπει να ακολουθείται επεμβατική εξέταση (CVS ή αμνιοκέντηση). Η ανάλυση του ελεύθερου εμβρυικού DNA (cfDNA) στο πλάσμα της μητέρας έχει δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα στην αναζήτηση αποτελεσματικών μεθόδων για τη διαλογή γενετικών ελαττωμάτων του εμβρύου. Η πρώτη γενιά εμπορικά διαθέσιμων ανιχνευτών επικεντρώθηκε στις τρισωμίες 21, 18 και 13 και στις ανευπλοειδίες των χρωμοσωμάτων του φύλου. Ορισμένες εταιρείες κατέχουν την αιχμή του δόρατος για την ανάπτυξη της επόμενης γενιάς δοκιμασιών NIPT, όπως η Sequenom Center for Molecular Medicine (San Diego, CA), η Verinata Health (Redwood City, CA), η Ariosa Diagnostics (San Jose, CA) και η Natera. Υπάρχουν επί του παρόντος δύο προσεγγίσεις για τη συλλογή γενετικών δεδομένων από το cfDNA. Η πρώτη, μαζική παράλληλη αλληλούχιση DNA (MPSS), ενώ η δεύτερη, στοχευμένη αλληλούχιση περιοχών ενδιαφέροντος. Ένας αυξανόμενος αριθμός μελετών δείχνει ότι η τεχνική του cfDNA υπερβαίνει κατά πολύ οποιαδήποτε άλλη στρατηγική διαλογής που είναι διαθέσιμη σήμερα και αυτό ισχύει και για τις εγκυμοσύνες χαμηλού κινδύνου. Μια πρόσφατη μετανάλυση των κλινικών μελετών που αφορούν το ρόλο του cfDNA στο πλάσμα της μητέρας, στην ανίχνευση ανευπλοειδιών, ανέφερε ότι οι σταθμισμένες μέσες τιμές ανίχνευσης και ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων ήταν αντίστοιχα 99% και 0,08% για τρισωμία 21, 96,8% και 0,15% για τρισωμία 18 και 92,1% και 0,2% για τρισωμία 13. Δεδομένου ότι ο έλεγχος του cfDNA είναι εξαιρετικά αποτελεσματικός στην ανίχνευση τρισωμιών του εμβρύου και η δοκιμασία περιλαμβάνει την απλή λήψη ενός δείγματος μητρικού αίματος, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι έχουμε φτάσει στο σημείο εκείνο που μπορεί πλέον η μέθοδος αυτή να εισαχθεί ευρέως στην κλινική πράξη ως ρουτίνα. Ωστόσο, κάτι τέτοιο περιορίζεται από το σχετικά υψηλό κόστος της δοκιμασίας και την έλλειψη κριτηρίων χρήσης κοινής αποδοχής. Ο έλεγχος του cfDNA δεν υποκαθιστά την ανάγκη της συμβατικής εξέτασης πρώτου τριμήνου, για την ανίχνευση άλλων ελαττωμάτων του εμβρύου, καθώς και πιθανών σημαντικών επιπλοκών της εγκυμοσύνης. Έτσι, ο βέλτιστος τρόπος ενσωμάτωσης αυτής της μεθόδου, σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες δοκιμασίες, είναι στη διερεύνηση των «ενδιαμέσου» κινδύνου περιπτώσεων, ώστε να μην ξεφεύγουν έμβρυα με τρισωμία 21 και να μειωθούν τα ψευδώς θετικά αποτελέσματα. Η πιθανότητα νόσησης ενός εμβρύου, αν η δοκιμασία του cfDNA δίνει ένα αποτέλεσμα υψηλού κινδύνου είναι περίπου 1.240, 650 και 460 φορές για τις τρισωμίες 21, 18 και 13, αντίστοιχα. Η αρνητική πιθανότητα όταν ο έλεγχος του cfDNA δίνει ένα χαμηλού κινδύνου αποτέλεσμα είναι περίπου 1.000, 31 και 13 φορές για τις τρισωμίες 21, 18 και 13, αντίστοιχα. Τα επιστημονικά δεδομένα υποστηρίζουν τη χρήση του cfDNA σε περιπτώσεις υψηλού κινδύνου για ανευπλοειδία (τρισωμία 21, 18, 13 ή φυλετικών χρωμοσωμάτων), όπως: προχωρημένη ηλικία μητέρας (40 ετών και άνω), παθολογικός βιοχημικός χρωμοσωμικός έλεγχος, αυχενική διαφάνεια (NT) 3,5 mm ή μεγαλύτερη, προηγούμενη εγκυμοσύνη ή παιδί με τρισωμία 21, 18 ή 13, εμβρυϊκές συγγενείς ανωμαλίες στο υπερηχογράφημα, που υποδηλώνουν τρισωμία 21, 18 ή 13, πολλαπλοί ήπιοι δείκτες στο υπερηχογράφημα ανατομίας του εμβρύου και ανάγκη διερεύνησης του φύλου του εμβρύου σε περίπτωση φυλοσύνδετου νοσήματος (το cfDNA χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό του φύλου του εμβρύου). Από την άλλη, υπάρχει ο κίνδυνος αδυναμίας εξαγωγής αποτελέσματος σε περίπου 1- 5% των περιπτώσεων που μπορεί να καθυστερήσει τη διάγνωση. Το cfDNA δεν μπορεί να ανιχνεύσει ανευπλοειδισμούς πέραν αυτών των χρωμοσωμάτων 21, 18, 13, Χ και Υ, δεν μπορεί να αποκλείσει πλήρως τον ανευπλοειδισμό, δεν ανιχνεύει μονογονιδιακά νοσήματα, δεν ανιχνεύει δομικές ανωμαλίες μη χρωμοσωμικού υπόαθρου και προφανώς δεν εγγυάται ένα υγιές μωρό επί αρνητικού αποτελέσματος. Το κόστος της εξέτασης του cfDNA κυμαίνεται μεταξύ 500 και 2.500 ευρώ και είναι σημαντικά υψηλότερο από αυτό των κλασικών διαθέσιμων μεθόδων ελέγχου. Η ευρεία υιοθέτηση της εξέτασης θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε μείωση του κόστους. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πλέον τα ζευγάρια ενημερώνονται περισσότερο για τις εξελίξεις της επιστήμης και οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης αντιμετωπίζουν αυξανόμενες απαιτήσεις προσφοράς και συμβουλευτικής από τους ασθενείς.","abstract_html":"Οι εμβρυϊκές χρωμοσωμικές ανωμαλίες, ιδιαίτερα οι αριθμητικές ανωμαλίες (ανευπλοειδίες), όπως το σύνδρομο Down και άλλες τρισωμίες, είναι συχνές. Η ανίχνευσή τους είναι ένας από τους κύριους στόχους της εμβρυομητρικής ιατρικής. Τα τελευταία 25 χρόνια, ο έλεγχος ανευπλοειδιών εξελίχθηκε, από απλές προσεγγίσεις βασισμένες στην ηλικία της μητέρας, έως τους πλέον πρόσφατους σύνθετους αλγορίθμους του πρώτου τριμήνου, που συνδυάζουν την ηλικία της μητέρας με τα επιφαινόμενα που σχετίζονται με την εμβρυϊκή ανευπλοειδία, όπως η αυχενική διαφάνεια και τα επίπεδα των πρωτεϊνών PAPP-A και βhCG. Αυτές οι στρατηγικές διαλογής έχουν αποδειχθεί ότι επιτυγχάνουν ποσοστά ανίχνευσης για το σύνδρομο Down πάνω από 90%, με ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων 5%. Ωστόσο, η προγεννητική διάγνωση των εμβρυϊκών ανευπλοειδιών απαιτεί επεμβατικές διαδικασίες που ενέχουν κίνδυνο απώλειας ενός υγιούς εμβρύου και επιπλέον είναι δαπανηρές. Ως προγεννητικός έλεγχος ορίζεται «η αναγνώριση, μεταξύ κατά τα φαινόμενα φυσιολογικών κυήσεων, εκείνων που διατρέχουν επαρκή κίνδυνο για συγκεκριμένη εμβρυϊκή διαταραχή, ώστε να δικαιολογούν επακόλουθες επεμβατικές ή/και δαπανηρές εξετάσεις». Ο επιθυμητός στόχος είναι να αναπτυχθεί μια δοκιμασία με υψηλό ποσοστό ανίχνευσης και χαμηλό ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων και παράλληλα να αποφευχθεί η άμεση επαφή με το αναπτυσσόμενο έμβρυο ή τον πλακούντα. Το NIPT αναφέρεται ακριβώς σε τεχνικές που αξιολογούν το ελεύθερο εμβρυικό DNA (cfDNA), σε δείγμα αίματος από τη μητέρα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Το ελεύθερο εμβρυικό DNA εμφανίζεται ήδη από τις 5-7 εβδομάδες κύησης, απελευθερώνεται συνεχώς από αποπτωτικά κύτταρα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, και τυπικά εκκαθαρίζεται από την κυκλοφορία μέσα σε λίγες ώρες. Η μέθοδος NIPT αξιολογεί θραύσματα του cfDNA προερχόμενα από τον πλακούντα, που κυκλοφορούν στο μητρικό αίμα και αντιπροσωπεύουν το εμβρυϊκό γενετικό προφίλ. Το cfDNA αποτελεί μικρό ποσοστό (&lt;10%) του DNA στο μητρικό αίμα και η ποσότητα αυξάνεται με την ηλικία κύησης. Η δυσκολία στην ανάλυση του εμβρυϊκού cfDNA στο μητρικό πλάσμα είναι ότι αναμιγνύεται με μια συγκριτικά πολύ μεγαλύτερη ποσότητα μητρικού cfDNA. Ο προγεννητικός έλεγχος με cfDNA είναι μια μη επεμβατική δοκιμασία που δεν ενέχει κίνδυνο για το έμβρυο ή τη μητέρα. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι πρόκειται για μια εξέταση διαλογής, όχι για διαγνωστική. Αυτό είναι μια κρίσιμη διάκριση και πρέπει να εξηγείται προσεκτικά σε κάθε γυναίκα κατά τη διάρκεια της προγεννητικής συμβουλευτικής. Μια εξέταση διαλογής καθορίζει εάν μία μεμονωμένη έγκυος έχει υψηλό ή χαμηλό κίνδυνο να κυοφορεί έμβρυο με ανευπλοειδία. Εάν ο κίνδυνος αυτός εκτιμάται υψηλός βάσει των αποτελεσμάτων του NIPT (συνήθως τέτοιος θεωρείται ο κίνδυνος &gt; 1:200), τότε πρέπει να ακολουθείται επεμβατική εξέταση (CVS ή αμνιοκέντηση). Η ανάλυση του ελεύθερου εμβρυικού DNA (cfDNA) στο πλάσμα της μητέρας έχει δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα στην αναζήτηση αποτελεσματικών μεθόδων για τη διαλογή γενετικών ελαττωμάτων του εμβρύου. Η πρώτη γενιά εμπορικά διαθέσιμων ανιχνευτών επικεντρώθηκε στις τρισωμίες 21, 18 και 13 και στις ανευπλοειδίες των χρωμοσωμάτων του φύλου. Ορισμένες εταιρείες κατέχουν την αιχμή του δόρατος για την ανάπτυξη της επόμενης γενιάς δοκιμασιών NIPT, όπως η Sequenom Center for Molecular Medicine (San Diego, CA), η Verinata Health (Redwood City, CA), η Ariosa Diagnostics (San Jose, CA) και η Natera. Υπάρχουν επί του παρόντος δύο προσεγγίσεις για τη συλλογή γενετικών δεδομένων από το cfDNA. Η πρώτη, μαζική παράλληλη αλληλούχιση DNA (MPSS), ενώ η δεύτερη, στοχευμένη αλληλούχιση περιοχών ενδιαφέροντος. Ένας αυξανόμενος αριθμός μελετών δείχνει ότι η τεχνική του cfDNA υπερβαίνει κατά πολύ οποιαδήποτε άλλη στρατηγική διαλογής που είναι διαθέσιμη σήμερα και αυτό ισχύει και για τις εγκυμοσύνες χαμηλού κινδύνου. Μια πρόσφατη μετανάλυση των κλινικών μελετών που αφορούν το ρόλο του cfDNA στο πλάσμα της μητέρας, στην ανίχνευση ανευπλοειδιών, ανέφερε ότι οι σταθμισμένες μέσες τιμές ανίχνευσης και ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων ήταν αντίστοιχα 99% και 0,08% για τρισωμία 21, 96,8% και 0,15% για τρισωμία 18 και 92,1% και 0,2% για τρισωμία 13. Δεδομένου ότι ο έλεγχος του cfDNA είναι εξαιρετικά αποτελεσματικός στην ανίχνευση τρισωμιών του εμβρύου και η δοκιμασία περιλαμβάνει την απλή λήψη ενός δείγματος μητρικού αίματος, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι έχουμε φτάσει στο σημείο εκείνο που μπορεί πλέον η μέθοδος αυτή να εισαχθεί ευρέως στην κλινική πράξη ως ρουτίνα. Ωστόσο, κάτι τέτοιο περιορίζεται από το σχετικά υψηλό κόστος της δοκιμασίας και την έλλειψη κριτηρίων χρήσης κοινής αποδοχής. Ο έλεγχος του cfDNA δεν υποκαθιστά την ανάγκη της συμβατικής εξέτασης πρώτου τριμήνου, για την ανίχνευση άλλων ελαττωμάτων του εμβρύου, καθώς και πιθανών σημαντικών επιπλοκών της εγκυμοσύνης. Έτσι, ο βέλτιστος τρόπος ενσωμάτωσης αυτής της μεθόδου, σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες δοκιμασίες, είναι στη διερεύνηση των «ενδιαμέσου» κινδύνου περιπτώσεων, ώστε να μην ξεφεύγουν έμβρυα με τρισωμία 21 και να μειωθούν τα ψευδώς θετικά αποτελέσματα. Η πιθανότητα νόσησης ενός εμβρύου, αν η δοκιμασία του cfDNA δίνει ένα αποτέλεσμα υψηλού κινδύνου είναι περίπου 1.240, 650 και 460 φορές για τις τρισωμίες 21, 18 και 13, αντίστοιχα. Η αρνητική πιθανότητα όταν ο έλεγχος του cfDNA δίνει ένα χαμηλού κινδύνου αποτέλεσμα είναι περίπου 1.000, 31 και 13 φορές για τις τρισωμίες 21, 18 και 13, αντίστοιχα. Τα επιστημονικά δεδομένα υποστηρίζουν τη χρήση του cfDNA σε περιπτώσεις υψηλού κινδύνου για ανευπλοειδία (τρισωμία 21, 18, 13 ή φυλετικών χρωμοσωμάτων), όπως: προχωρημένη ηλικία μητέρας (40 ετών και άνω), παθολογικός βιοχημικός χρωμοσωμικός έλεγχος, αυχενική διαφάνεια (NT) 3,5 mm ή μεγαλύτερη, προηγούμενη εγκυμοσύνη ή παιδί με τρισωμία 21, 18 ή 13, εμβρυϊκές συγγενείς ανωμαλίες στο υπερηχογράφημα, που υποδηλώνουν τρισωμία 21, 18 ή 13, πολλαπλοί ήπιοι δείκτες στο υπερηχογράφημα ανατομίας του εμβρύου και ανάγκη διερεύνησης του φύλου του εμβρύου σε περίπτωση φυλοσύνδετου νοσήματος (το cfDNA χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό του φύλου του εμβρύου). Από την άλλη, υπάρχει ο κίνδυνος αδυναμίας εξαγωγής αποτελέσματος σε περίπου 1- 5% των περιπτώσεων που μπορεί να καθυστερήσει τη διάγνωση. Το cfDNA δεν μπορεί να ανιχνεύσει ανευπλοειδισμούς πέραν αυτών των χρωμοσωμάτων 21, 18, 13, Χ και Υ, δεν μπορεί να αποκλείσει πλήρως τον ανευπλοειδισμό, δεν ανιχνεύει μονογονιδιακά νοσήματα, δεν ανιχνεύει δομικές ανωμαλίες μη χρωμοσωμικού υπόαθρου και προφανώς δεν εγγυάται ένα υγιές μωρό επί αρνητικού αποτελέσματος. Το κόστος της εξέτασης του cfDNA κυμαίνεται μεταξύ 500 και 2.500 ευρώ και είναι σημαντικά υψηλότερο από αυτό των κλασικών διαθέσιμων μεθόδων ελέγχου. Η ευρεία υιοθέτηση της εξέτασης θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε μείωση του κόστους. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πλέον τα ζευγάρια ενημερώνονται περισσότερο για τις εξελίξεις της επιστήμης και οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης αντιμετωπίζουν αυξανόμενες απαιτήσεις προσφοράς και συμβουλευτικής από τους ασθενείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Γραμμενιάτης Ακύλας","Grammeniatis Akylas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864798"],"render_values":[{"text":"uoadl:2864798","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864798","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864798","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2864798","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γραμμενιάτης Ακύλας","Grammeniatis Akylas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864798","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864798"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι εμβρυϊκές χρωμοσωμικές ανωμαλίες, ιδιαίτερα οι αριθμητικές ανωμαλίες (ανευπλοειδίες), όπως το σύνδρομο Down και άλλες τρισωμίες, είναι συχνές. Η ανίχνευσή τους είναι ένας από τους κύριους στόχους της εμβρυομητρικής ιατρικής. Τα τελευταία 25 χρόνια, ο έλεγχος ανευπλοειδιών εξελίχθηκε, από απλές προσεγγίσεις βασισμένες στην ηλικία της μητέρας, έως τους πλέον πρόσφατους σύνθετους αλγορίθμους του πρώτου τριμήνου, που συνδυάζουν την ηλικία της μητέρας με τα επιφαινόμενα που σχετίζονται με την εμβρυϊκή ανευπλοειδία, όπως η αυχενική διαφάνεια και τα επίπεδα των πρωτεϊνών PAPP-A και βhCG. Αυτές οι στρατηγικές διαλογής έχουν αποδειχθεί ότι επιτυγχάνουν ποσοστά ανίχνευσης για το σύνδρομο Down πάνω από 90%, με ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων 5%. Ωστόσο, η προγεννητική διάγνωση των εμβρυϊκών ανευπλοειδιών απαιτεί επεμβατικές διαδικασίες που ενέχουν κίνδυνο απώλειας ενός υγιούς εμβρύου και επιπλέον είναι δαπανηρές. Ως προγεννητικός έλεγχος ορίζεται «η αναγνώριση, μεταξύ κατά τα φαινόμενα φυσιολογικών κυήσεων, εκείνων που διατρέχουν επαρκή κίνδυνο για συγκεκριμένη εμβρυϊκή διαταραχή, ώστε να δικαιολογούν επακόλουθες επεμβατικές ή/και δαπανηρές εξετάσεις». Ο επιθυμητός στόχος είναι να αναπτυχθεί μια δοκιμασία με υψηλό ποσοστό ανίχνευσης και χαμηλό ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων και παράλληλα να αποφευχθεί η άμεση επαφή με το αναπτυσσόμενο έμβρυο ή τον πλακούντα. Το NIPT αναφέρεται ακριβώς σε τεχνικές που αξιολογούν το ελεύθερο εμβρυικό DNA (cfDNA), σε δείγμα αίματος από τη μητέρα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Το ελεύθερο εμβρυικό DNA εμφανίζεται ήδη από τις 5-7 εβδομάδες κύησης, απελευθερώνεται συνεχώς από αποπτωτικά κύτταρα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, και τυπικά εκκαθαρίζεται από την κυκλοφορία μέσα σε λίγες ώρες. Η μέθοδος NIPT αξιολογεί θραύσματα του cfDNA προερχόμενα από τον πλακούντα, που κυκλοφορούν στο μητρικό αίμα και αντιπροσωπεύουν το εμβρυϊκό γενετικό προφίλ. Το cfDNA αποτελεί μικρό ποσοστό (<10%) του DNA στο μητρικό αίμα και η ποσότητα αυξάνεται με την ηλικία κύησης. Η δυσκολία στην ανάλυση του εμβρυϊκού cfDNA στο μητρικό πλάσμα είναι ότι αναμιγνύεται με μια συγκριτικά πολύ μεγαλύτερη ποσότητα μητρικού cfDNA. Ο προγεννητικός έλεγχος με cfDNA είναι μια μη επεμβατική δοκιμασία που δεν ενέχει κίνδυνο για το έμβρυο ή τη μητέρα. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι πρόκειται για μια εξέταση διαλογής, όχι για διαγνωστική. Αυτό είναι μια κρίσιμη διάκριση και πρέπει να εξηγείται προσεκτικά σε κάθε γυναίκα κατά τη διάρκεια της προγεννητικής συμβουλευτικής. Μια εξέταση διαλογής καθορίζει εάν μία μεμονωμένη έγκυος έχει υψηλό ή χαμηλό κίνδυνο να κυοφορεί έμβρυο με ανευπλοειδία. Εάν ο κίνδυνος αυτός εκτιμάται υψηλός βάσει των αποτελεσμάτων του NIPT (συνήθως τέτοιος θεωρείται ο κίνδυνος > 1:200), τότε πρέπει να ακολουθείται επεμβατική εξέταση (CVS ή αμνιοκέντηση). Η ανάλυση του ελεύθερου εμβρυικού DNA (cfDNA) στο πλάσμα της μητέρας έχει δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα στην αναζήτηση αποτελεσματικών μεθόδων για τη διαλογή γενετικών ελαττωμάτων του εμβρύου. Η πρώτη γενιά εμπορικά διαθέσιμων ανιχνευτών επικεντρώθηκε στις τρισωμίες 21, 18 και 13 και στις ανευπλοειδίες των χρωμοσωμάτων του φύλου. Ορισμένες εταιρείες κατέχουν την αιχμή του δόρατος για την ανάπτυξη της επόμενης γενιάς δοκιμασιών NIPT, όπως η Sequenom Center for Molecular Medicine (San Diego, CA), η Verinata Health (Redwood City, CA), η Ariosa Diagnostics (San Jose, CA) και η Natera. Υπάρχουν επί του παρόντος δύο προσεγγίσεις για τη συλλογή γενετικών δεδομένων από το cfDNA. Η πρώτη, μαζική παράλληλη αλληλούχιση DNA (MPSS), ενώ η δεύτερη, στοχευμένη αλληλούχιση περιοχών ενδιαφέροντος. Ένας αυξανόμενος αριθμός μελετών δείχνει ότι η τεχνική του cfDNA υπερβαίνει κατά πολύ οποιαδήποτε άλλη στρατηγική διαλογής που είναι διαθέσιμη σήμερα και αυτό ισχύει και για τις εγκυμοσύνες χαμηλού κινδύνου. Μια πρόσφατη μετανάλυση των κλινικών μελετών που αφορούν το ρόλο του cfDNA στο πλάσμα της μητέρας, στην ανίχνευση ανευπλοειδιών, ανέφερε ότι οι σταθμισμένες μέσες τιμές ανίχνευσης και ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων ήταν αντίστοιχα 99% και 0,08% για τρισωμία 21, 96,8% και 0,15% για τρισωμία 18 και 92,1% και 0,2% για τρισωμία 13. Δεδομένου ότι ο έλεγχος του cfDNA είναι εξαιρετικά αποτελεσματικός στην ανίχνευση τρισωμιών του εμβρύου και η δοκιμασία περιλαμβάνει την απλή λήψη ενός δείγματος μητρικού αίματος, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι έχουμε φτάσει στο σημείο εκείνο που μπορεί πλέον η μέθοδος αυτή να εισαχθεί ευρέως στην κλινική πράξη ως ρουτίνα. Ωστόσο, κάτι τέτοιο περιορίζεται από το σχετικά υψηλό κόστος της δοκιμασίας και την έλλειψη κριτηρίων χρήσης κοινής αποδοχής. Ο έλεγχος του cfDNA δεν υποκαθιστά την ανάγκη της συμβατικής εξέτασης πρώτου τριμήνου, για την ανίχνευση άλλων ελαττωμάτων του εμβρύου, καθώς και πιθανών σημαντικών επιπλοκών της εγκυμοσύνης. Έτσι, ο βέλτιστος τρόπος ενσωμάτωσης αυτής της μεθόδου, σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες δοκιμασίες, είναι στη διερεύνηση των «ενδιαμέσου» κινδύνου περιπτώσεων, ώστε να μην ξεφεύγουν έμβρυα με τρισωμία 21 και να μειωθούν τα ψευδώς θετικά αποτελέσματα. Η πιθανότητα νόσησης ενός εμβρύου, αν η δοκιμασία του cfDNA δίνει ένα αποτέλεσμα υψηλού κινδύνου είναι περίπου 1.240, 650 και 460 φορές για τις τρισωμίες 21, 18 και 13, αντίστοιχα. Η αρνητική πιθανότητα όταν ο έλεγχος του cfDNA δίνει ένα χαμηλού κινδύνου αποτέλεσμα είναι περίπου 1.000, 31 και 13 φορές για τις τρισωμίες 21, 18 και 13, αντίστοιχα. Τα επιστημονικά δεδομένα υποστηρίζουν τη χρήση του cfDNA σε περιπτώσεις υψηλού κινδύνου για ανευπλοειδία (τρισωμία 21, 18, 13 ή φυλετικών χρωμοσωμάτων), όπως: προχωρημένη ηλικία μητέρας (40 ετών και άνω), παθολογικός βιοχημικός χρωμοσωμικός έλεγχος, αυχενική διαφάνεια (NT) 3,5 mm ή μεγαλύτερη, προηγούμενη εγκυμοσύνη ή παιδί με τρισωμία 21, 18 ή 13, εμβρυϊκές συγγενείς ανωμαλίες στο υπερηχογράφημα, που υποδηλώνουν τρισωμία 21, 18 ή 13, πολλαπλοί ήπιοι δείκτες στο υπερηχογράφημα ανατομίας του εμβρύου και ανάγκη διερεύνησης του φύλου του εμβρύου σε περίπτωση φυλοσύνδετου νοσήματος (το cfDNA χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό του φύλου του εμβρύου). Από την άλλη, υπάρχει ο κίνδυνος αδυναμίας εξαγωγής αποτελέσματος σε περίπου 1- 5% των περιπτώσεων που μπορεί να καθυστερήσει τη διάγνωση. Το cfDNA δεν μπορεί να ανιχνεύσει ανευπλοειδισμούς πέραν αυτών των χρωμοσωμάτων 21, 18, 13, Χ και Υ, δεν μπορεί να αποκλείσει πλήρως τον ανευπλοειδισμό, δεν ανιχνεύει μονογονιδιακά νοσήματα, δεν ανιχνεύει δομικές ανωμαλίες μη χρωμοσωμικού υπόαθρου και προφανώς δεν εγγυάται ένα υγιές μωρό επί αρνητικού αποτελέσματος. Το κόστος της εξέτασης του cfDNA κυμαίνεται μεταξύ 500 και 2.500 ευρώ και είναι σημαντικά υψηλότερο από αυτό των κλασικών διαθέσιμων μεθόδων ελέγχου. Η ευρεία υιοθέτηση της εξέτασης θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε μείωση του κόστους. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πλέον τα ζευγάρια ενημερώνονται περισσότερο για τις εξελίξεις της επιστήμης και οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης αντιμετωπίζουν αυξανόμενες απαιτήσεις προσφοράς και συμβουλευτικής από τους ασθενείς.","Fetal chromosomal abnormalities, especially aneuploidy, such as Down syndrome and other trisomies, are frequent. Their detection is one of the main goals of fetal medicine. Over the past 25 years, aneuploidy control has evolved from simple maternal-based approaches to the most recent complex algorithms of the first trimester, that combine maternal age with Nuchal Translucency and levels of PAPP-A and hCG. These screening strategies achieve detection rates for Down's syndrome of over 90%, with a false positive rate of 5%. However, prenatal diagnosis of fetal aneuploidy requires confirmation by invasive procedures and those procedures involve the risk of losing a healthy fetus, apart from being rather expensive. Prenatal control is defined as \"recognizing, among apparently normal pregnancies, those who are at sufficient risk for a specific fetal disorder, so that they can justify subsequent invasive and costly exams\". The desired objective is to develop a test with a high detection rate and a low false positive result rate, while avoiding direct contact with the developing fetus or the placenta. NIPT specifically refers to techniques that evaluate free fetal DNA (cfDNA) in a maternal blood sample during pregnancy. Free fetal DNA is detected as soon as 5-7 weeks of gestation. It is continuously released by apoptotic cells during pregnancy, and is typically removed from the circulation within a few hours. The NIPT method evaluates fragments of placental cfDNA that circulate in the maternal blood and represent the fetal genetic profile. CfDNA is a small percentage (<10%) of DNA in the mother's blood and the amount increases with gestational age. The difficulty in analyzing fetal cfDNA in maternal plasma is that it is mixed with a comparatively larger amount of maternal cfDNA. Prenatal testing with cfDNA is a non-invasive technique that does not pose a risk to the fetus or the mother. It is important to note that this is a screening test, not a diagnostic test. This is a critical distinction and should be carefully explained to each woman, during prenatal counseling. A screening test determines whether an individual pregnant woman has a high or low risk of an aneuploid fetus. If this risk is estimated to be high on the basis of NIPT results (usually considered as a hazard > 1:200) then an invasive examination (CVS or amniocentesis) should follow. The analysis of free fetal DNA (cfDNA) has created a new reality in screening for genetic defects of the fetus. The first generation of commercially available tests has focused on trisomies 21, 18 and 13 and the sex chromosomes. Some companies have spearheaded the development of the next generation of NIPT tests, such as Sequenom Center for Molecular Medicine (San Diego, CA), Verinata Health (Redwood City, CA), Ariosa Diagnostics (San Jose, CA) and the Natera. There are currently two approaches to collect data from cfDNA. The first, mass parallel DNA sequencing (MPSS), while the second, targeted sequencing of regions of interest. An increasing number of studies show that the cfDNA technique far exceeds any other strategy available today and this applies to low-risk pregnancies as well. A recent meta-analysis of clinical studies on the role of cfDNA in maternal plasma in aneuploidy detection reported that the weighted mean detection rates and false positive rates were 99% and 0.08% for trisomy 21, 96.8% and 0.15% for trisomy 18 and 92.1% and 0.2% for trisomy 13. Since cfDNA testing is extremely effective in the detection of fetal trisomy and as the test involves simple taking of a sample of maternal blood, it could be suggested that we have reached a point that this method can now be widely introduced in clinical practice as routine. However, this is limited by the relatively high cost of the test and the lack of common acceptance criteria. Testing of cfDNA does not replace the need for conventional first-trimester testing to detect other fetal defects, as well as possible significant complications of pregnancy. Thus, the best way to incorporate this method, in conjunction with the existing tests, is to investigate the \"intermediate\" risk of cases, so as to avoid trisomy 21 fetuses and to reduce the false positive results. The probability of a fetal disease if the cfDNA test gives a high risk outcome is about 1,240,650 and 460 times for trisomy 21, 18 and 13, respectively. The negative probability when cfDNA testing gives a low risk result is about 1,000, 31 and 13 times less for trisomy 21, 18 and 13, respectively. Scientific data support the use of cfDNA in high-risk cases for aneuploidy (trisomy 21, 18, 13 or sex chromosomes), such as: advanced maternal age (40 years and beyond), abnormal serum markers, NT 3,5 mm or greater, previous pregnancy or child with trisomy 21, 18 or 13, fetal congenital abnormalities in the ultrasound, indicating trisomy 21, 18 or 13, multiple mild markers in fetal anatomy scan and need to investigate the fetal sex. On the other hand, there is a risk of no result in approximately 1-5% of cases that may delay diagnosis. CfDNA cannot detect aneuploidy beyond the chromosomes 21, 18, 13, X and Y, cannot completely exclude aneuploidy, cannot detect single gene diseases, cannot detect congenital abnormalities and obviously does not guarantee a healthy baby on a negative result. The cost of cfDNA testing ranges between 500 and 2,500 euros and is significantly higher than that of the classic test methods available. Broad adoption of the test will inevitably lead to cost savings. The real fact is that couples are now more aware of advancements in science, and healthcare providers are facing increasing counseling and serving demands from patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μη επεμβατικός προγεννητικός έλεγχος από ελεύθερο εμβρυικό DNA (cfDNA) πλάσματος εγκύου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γραμμενιάτης Ακύλας","Grammeniatis Akylas"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Οι εμβρυϊκές χρωμοσωμικές ανωμαλίες, ιδιαίτερα οι αριθμητικές ανωμαλίες (ανευπλοειδίες), όπως το σύνδρομο Down και άλλες τρισωμίες, είναι συχνές. Η ανίχνευσή τους είναι ένας από τους κύριους στόχους της εμβρυομητρικής ιατρικής. Τα τελευταία 25 χρόνια, ο έλεγχος ανευπλοειδιών εξελίχθηκε, από απλές προσεγγίσεις βασισμένες στην ηλικία της μητέρας, έως τους πλέον πρόσφατους σύνθετους αλγορίθμους του πρώτου τριμήνου, που συνδυάζουν την ηλικία της μητέρας με τα επιφαινόμενα που σχετίζονται με την εμβρυϊκή ανευπλοειδία, όπως η αυχενική διαφάνεια και τα επίπεδα των πρωτεϊνών PAPP-A και βhCG. Αυτές οι στρατηγικές διαλογής έχουν αποδειχθεί ότι επιτυγχάνουν ποσοστά ανίχνευσης για το σύνδρομο Down πάνω από 90%, με ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων 5%. Ωστόσο, η προγεννητική διάγνωση των εμβρυϊκών ανευπλοειδιών απαιτεί επεμβατικές διαδικασίες που ενέχουν κίνδυνο απώλειας ενός υγιούς εμβρύου και επιπλέον είναι δαπανηρές. Ως προγεννητικός έλεγχος ορίζεται «η αναγνώριση, μεταξύ κατά τα φαινόμενα φυσιολογικών κυήσεων, εκείνων που διατρέχουν επαρκή κίνδυνο για συγκεκριμένη εμβρυϊκή διαταραχή, ώστε να δικαιολογούν επακόλουθες επεμβατικές ή/και δαπανηρές εξετάσεις». Ο επιθυμητός στόχος είναι να αναπτυχθεί μια δοκιμασία με υψηλό ποσοστό ανίχνευσης και χαμηλό ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων και παράλληλα να αποφευχθεί η άμεση επαφή με το αναπτυσσόμενο έμβρυο ή τον πλακούντα. Το NIPT αναφέρεται ακριβώς σε τεχνικές που αξιολογούν το ελεύθερο εμβρυικό DNA (cfDNA), σε δείγμα αίματος από τη μητέρα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Το ελεύθερο εμβρυικό DNA εμφανίζεται ήδη από τις 5-7 εβδομάδες κύησης, απελευθερώνεται συνεχώς από αποπτωτικά κύτταρα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, και τυπικά εκκαθαρίζεται από την κυκλοφορία μέσα σε λίγες ώρες. Η μέθοδος NIPT αξιολογεί θραύσματα του cfDNA προερχόμενα από τον πλακούντα, που κυκλοφορούν στο μητρικό αίμα και αντιπροσωπεύουν το εμβρυϊκό γενετικό προφίλ. Το cfDNA αποτελεί μικρό ποσοστό (<10%) του DNA στο μητρικό αίμα και η ποσότητα αυξάνεται με την ηλικία κύησης. Η δυσκολία στην ανάλυση του εμβρυϊκού cfDNA στο μητρικό πλάσμα είναι ότι αναμιγνύεται με μια συγκριτικά πολύ μεγαλύτερη ποσότητα μητρικού cfDNA. Ο προγεννητικός έλεγχος με cfDNA είναι μια μη επεμβατική δοκιμασία που δεν ενέχει κίνδυνο για το έμβρυο ή τη μητέρα. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι πρόκειται για μια εξέταση διαλογής, όχι για διαγνωστική. Αυτό είναι μια κρίσιμη διάκριση και πρέπει να εξηγείται προσεκτικά σε κάθε γυναίκα κατά τη διάρκεια της προγεννητικής συμβουλευτικής. Μια εξέταση διαλογής καθορίζει εάν μία μεμονωμένη έγκυος έχει υψηλό ή χαμηλό κίνδυνο να κυοφορεί έμβρυο με ανευπλοειδία. Εάν ο κίνδυνος αυτός εκτιμάται υψηλός βάσει των αποτελεσμάτων του NIPT (συνήθως τέτοιος θεωρείται ο κίνδυνος > 1:200), τότε πρέπει να ακολουθείται επεμβατική εξέταση (CVS ή αμνιοκέντηση). Η ανάλυση του ελεύθερου εμβρυικού DNA (cfDNA) στο πλάσμα της μητέρας έχει δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα στην αναζήτηση αποτελεσματικών μεθόδων για τη διαλογή γενετικών ελαττωμάτων του εμβρύου. Η πρώτη γενιά εμπορικά διαθέσιμων ανιχνευτών επικεντρώθηκε στις τρισωμίες 21, 18 και 13 και στις ανευπλοειδίες των χρωμοσωμάτων του φύλου. Ορισμένες εταιρείες κατέχουν την αιχμή του δόρατος για την ανάπτυξη της επόμενης γενιάς δοκιμασιών NIPT, όπως η Sequenom Center for Molecular Medicine (San Diego, CA), η Verinata Health (Redwood City, CA), η Ariosa Diagnostics (San Jose, CA) και η Natera. Υπάρχουν επί του παρόντος δύο προσεγγίσεις για τη συλλογή γενετικών δεδομένων από το cfDNA. Η πρώτη, μαζική παράλληλη αλληλούχιση DNA (MPSS), ενώ η δεύτερη, στοχευμένη αλληλούχιση περιοχών ενδιαφέροντος. Ένας αυξανόμενος αριθμός μελετών δείχνει ότι η τεχνική του cfDNA υπερβαίνει κατά πολύ οποιαδήποτε άλλη στρατηγική διαλογής που είναι διαθέσιμη σήμερα και αυτό ισχύει και για τις εγκυμοσύνες χαμηλού κινδύνου. Μια πρόσφατη μετανάλυση των κλινικών μελετών που αφορούν το ρόλο του cfDNA στο πλάσμα της μητέρας, στην ανίχνευση ανευπλοειδιών, ανέφερε ότι οι σταθμισμένες μέσες τιμές ανίχνευσης και ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων ήταν αντίστοιχα 99% και 0,08% για τρισωμία 21, 96,8% και 0,15% για τρισωμία 18 και 92,1% και 0,2% για τρισωμία 13. Δεδομένου ότι ο έλεγχος του cfDNA είναι εξαιρετικά αποτελεσματικός στην ανίχνευση τρισωμιών του εμβρύου και η δοκιμασία περιλαμβάνει την απλή λήψη ενός δείγματος μητρικού αίματος, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι έχουμε φτάσει στο σημείο εκείνο που μπορεί πλέον η μέθοδος αυτή να εισαχθεί ευρέως στην κλινική πράξη ως ρουτίνα. Ωστόσο, κάτι τέτοιο περιορίζεται από το σχετικά υψηλό κόστος της δοκιμασίας και την έλλειψη κριτηρίων χρήσης κοινής αποδοχής. Ο έλεγχος του cfDNA δεν υποκαθιστά την ανάγκη της συμβατικής εξέτασης πρώτου τριμήνου, για την ανίχνευση άλλων ελαττωμάτων του εμβρύου, καθώς και πιθανών σημαντικών επιπλοκών της εγκυμοσύνης. Έτσι, ο βέλτιστος τρόπος ενσωμάτωσης αυτής της μεθόδου, σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες δοκιμασίες, είναι στη διερεύνηση των «ενδιαμέσου» κινδύνου περιπτώσεων, ώστε να μην ξεφεύγουν έμβρυα με τρισωμία 21 και να μειωθούν τα ψευδώς θετικά αποτελέσματα. Η πιθανότητα νόσησης ενός εμβρύου, αν η δοκιμασία του cfDNA δίνει ένα αποτέλεσμα υψηλού κινδύνου είναι περίπου 1.240, 650 και 460 φορές για τις τρισωμίες 21, 18 και 13, αντίστοιχα. Η αρνητική πιθανότητα όταν ο έλεγχος του cfDNA δίνει ένα χαμηλού κινδύνου αποτέλεσμα είναι περίπου 1.000, 31 και 13 φορές για τις τρισωμίες 21, 18 και 13, αντίστοιχα. Τα επιστημονικά δεδομένα υποστηρίζουν τη χρήση του cfDNA σε περιπτώσεις υψηλού κινδύνου για ανευπλοειδία (τρισωμία 21, 18, 13 ή φυλετικών χρωμοσωμάτων), όπως: προχωρημένη ηλικία μητέρας (40 ετών και άνω), παθολογικός βιοχημικός χρωμοσωμικός έλεγχος, αυχενική διαφάνεια (NT) 3,5 mm ή μεγαλύτερη, προηγούμενη εγκυμοσύνη ή παιδί με τρισωμία 21, 18 ή 13, εμβρυϊκές συγγενείς ανωμαλίες στο υπερηχογράφημα, που υποδηλώνουν τρισωμία 21, 18 ή 13, πολλαπλοί ήπιοι δείκτες στο υπερηχογράφημα ανατομίας του εμβρύου και ανάγκη διερεύνησης του φύλου του εμβρύου σε περίπτωση φυλοσύνδετου νοσήματος (το cfDNA χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό του φύλου του εμβρύου). Από την άλλη, υπάρχει ο κίνδυνος αδυναμίας εξαγωγής αποτελέσματος σε περίπου 1- 5% των περιπτώσεων που μπορεί να καθυστερήσει τη διάγνωση. Το cfDNA δεν μπορεί να ανιχνεύσει ανευπλοειδισμούς πέραν αυτών των χρωμοσωμάτων 21, 18, 13, Χ και Υ, δεν μπορεί να αποκλείσει πλήρως τον ανευπλοειδισμό, δεν ανιχνεύει μονογονιδιακά νοσήματα, δεν ανιχνεύει δομικές ανωμαλίες μη χρωμοσωμικού υπόαθρου και προφανώς δεν εγγυάται ένα υγιές μωρό επί αρνητικού αποτελέσματος. Το κόστος της εξέτασης του cfDNA κυμαίνεται μεταξύ 500 και 2.500 ευρώ και είναι σημαντικά υψηλότερο από αυτό των κλασικών διαθέσιμων μεθόδων ελέγχου. Η ευρεία υιοθέτηση της εξέτασης θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε μείωση του κόστους. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πλέον τα ζευγάρια ενημερώνονται περισσότερο για τις εξελίξεις της επιστήμης και οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης αντιμετωπίζουν αυξανόμενες απαιτήσεις προσφοράς και συμβουλευτικής από τους ασθενείς.","Fetal chromosomal abnormalities, especially aneuploidy, such as Down syndrome and other trisomies, are frequent. Their detection is one of the main goals of fetal medicine. Over the past 25 years, aneuploidy control has evolved from simple maternal-based approaches to the most recent complex algorithms of the first trimester, that combine maternal age with Nuchal Translucency and levels of PAPP-A and hCG. These screening strategies achieve detection rates for Down's syndrome of over 90%, with a false positive rate of 5%. However, prenatal diagnosis of fetal aneuploidy requires confirmation by invasive procedures and those procedures involve the risk of losing a healthy fetus, apart from being rather expensive. Prenatal control is defined as \"recognizing, among apparently normal pregnancies, those who are at sufficient risk for a specific fetal disorder, so that they can justify subsequent invasive and costly exams\". The desired objective is to develop a test with a high detection rate and a low false positive result rate, while avoiding direct contact with the developing fetus or the placenta. NIPT specifically refers to techniques that evaluate free fetal DNA (cfDNA) in a maternal blood sample during pregnancy. Free fetal DNA is detected as soon as 5-7 weeks of gestation. It is continuously released by apoptotic cells during pregnancy, and is typically removed from the circulation within a few hours. The NIPT method evaluates fragments of placental cfDNA that circulate in the maternal blood and represent the fetal genetic profile. CfDNA is a small percentage (<10%) of DNA in the mother's blood and the amount increases with gestational age. The difficulty in analyzing fetal cfDNA in maternal plasma is that it is mixed with a comparatively larger amount of maternal cfDNA. Prenatal testing with cfDNA is a non-invasive technique that does not pose a risk to the fetus or the mother. It is important to note that this is a screening test, not a diagnostic test. This is a critical distinction and should be carefully explained to each woman, during prenatal counseling. A screening test determines whether an individual pregnant woman has a high or low risk of an aneuploid fetus. If this risk is estimated to be high on the basis of NIPT results (usually considered as a hazard > 1:200) then an invasive examination (CVS or amniocentesis) should follow. The analysis of free fetal DNA (cfDNA) has created a new reality in screening for genetic defects of the fetus. The first generation of commercially available tests has focused on trisomies 21, 18 and 13 and the sex chromosomes. Some companies have spearheaded the development of the next generation of NIPT tests, such as Sequenom Center for Molecular Medicine (San Diego, CA), Verinata Health (Redwood City, CA), Ariosa Diagnostics (San Jose, CA) and the Natera. There are currently two approaches to collect data from cfDNA. The first, mass parallel DNA sequencing (MPSS), while the second, targeted sequencing of regions of interest. An increasing number of studies show that the cfDNA technique far exceeds any other strategy available today and this applies to low-risk pregnancies as well. A recent meta-analysis of clinical studies on the role of cfDNA in maternal plasma in aneuploidy detection reported that the weighted mean detection rates and false positive rates were 99% and 0.08% for trisomy 21, 96.8% and 0.15% for trisomy 18 and 92.1% and 0.2% for trisomy 13. Since cfDNA testing is extremely effective in the detection of fetal trisomy and as the test involves simple taking of a sample of maternal blood, it could be suggested that we have reached a point that this method can now be widely introduced in clinical practice as routine. However, this is limited by the relatively high cost of the test and the lack of common acceptance criteria. Testing of cfDNA does not replace the need for conventional first-trimester testing to detect other fetal defects, as well as possible significant complications of pregnancy. Thus, the best way to incorporate this method, in conjunction with the existing tests, is to investigate the \"intermediate\" risk of cases, so as to avoid trisomy 21 fetuses and to reduce the false positive results. The probability of a fetal disease if the cfDNA test gives a high risk outcome is about 1,240,650 and 460 times for trisomy 21, 18 and 13, respectively. The negative probability when cfDNA testing gives a low risk result is about 1,000, 31 and 13 times less for trisomy 21, 18 and 13, respectively. Scientific data support the use of cfDNA in high-risk cases for aneuploidy (trisomy 21, 18, 13 or sex chromosomes), such as: advanced maternal age (40 years and beyond), abnormal serum markers, NT 3,5 mm or greater, previous pregnancy or child with trisomy 21, 18 or 13, fetal congenital abnormalities in the ultrasound, indicating trisomy 21, 18 or 13, multiple mild markers in fetal anatomy scan and need to investigate the fetal sex. On the other hand, there is a risk of no result in approximately 1-5% of cases that may delay diagnosis. CfDNA cannot detect aneuploidy beyond the chromosomes 21, 18, 13, X and Y, cannot completely exclude aneuploidy, cannot detect single gene diseases, cannot detect congenital abnormalities and obviously does not guarantee a healthy baby on a negative result. The cost of cfDNA testing ranges between 500 and 2,500 euros and is significantly higher than that of the classic test methods available. Broad adoption of the test will inevitably lead to cost savings. The real fact is that couples are now more aware of advancements in science, and healthcare providers are facing increasing counseling and serving demands from patients."],"dc:identifier":["uoadl:2864798","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864798"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μη επεμβατικός προγεννητικός έλεγχος από ελεύθερο εμβρυικό DNA (cfDNA) πλάσματος εγκύου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:24Z"}