{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864962"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2864962","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση των στατικών διατάσεων σε αθλητές καλαθοσφαίρισης αναπτυξιακής ηλικίας","abstract":"Πολλές μελέτες έχουν εξετάσει την επίδραση των στατικών μυϊκών διατάσεων σε παραμέτρους της αθλητικής απόδοσης. Στις περισσότερες από αυτές έχει μελετηθεί η άμεση επίδραση των στατικών διατάσεων σε ενήλικες πριν από άσκηση υψηλής έντασης. Καμία, εξ’όσων ο ερευνητής γνωρίζει, δεν έχει ερευνήσει πρόγραμμα μεγάλης χρονικής διάρκειαςσε αθλητές καλαθοσφαίρισης αναπτυξιακής ηλικίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει την επίδραση ενός προγράμματος στατικών διατάσεων στην επίδοση λειτουργικών δοκιμασιών σε νεαρούς αθλητές καλαθοσφαίρισης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Είκοσι οκτώ νεαροί (13.3± 0.1 έτη, μέσος όρος ± σταθερό σφάλμα) αθλητές καλαθοσφαίρισης εκτέλεσαν τις ακόλουθες λειτουργικές δοκιμασίες: α) δίπλωση από εδραία θέση (sitandreach-SR), β) δρόμο ταχύτητας 5 m και 15 m, γ) επιτόπιο άλμα με προδιάταση (countermovementjump-CMJ), δ) επιτόπιο άλμα χωρίς προδιάταση (standingjump-SJ), ε) δοκιμασία ευκινησίας (T-test), στ) γωνιομέτρηση των αρθρώσεων του ισχίου (Ι), γόνατος (Γ) και ποδοκνημικής (Π), πελματογραφία και στάση του σώματος. Κατόπιν χωρίστηκαν σε δύο (2) ισοδύναμες ομάδες των 14 ατόμων. Η μία ομάδα, εκτός από το καθορισμένο πρόγραμμα καλαθοσφαίρισης το οποίο περιελάμβανε και 5 min ασκήσεις στατικών διατάσεων, ακολούθησε επιπλέον πρόγραμμα στατικών διατάσεων 3 φορές/εβδομάδα για 8 εβδομάδες (Ομάδα Παρέμβασης, ΟΠ). Το πρόγραμμα διατάσεων περιελάμβανε 9 διαφορετικές διατατικές ασκήσεις μυών των κάτω άκρων και του κορμού (γαστροκνημίου, υποκνημιδίου, τετρακεφάλου, ισχιοκνημιαίων, λαγωνοψοΐτη, προσαγωγών, έξω στροφέων του ισχίου, ιερονωτιαίων και μεγάλου θωρακικού), οι οποίες επαναλαμβάνονταν 4 φορές σε κάθε συνεδρία, με συνολική χρονική διάρκεια 2 min/διατατική άσκηση (4x30sec). H άλλη ομάδα ακολούθησε μόνο το καθορισμένο πρόγραμμα καλαθοσφαίρισης, το οποίο περιελάμβανε επίσης 5 min ασκήσεις στατικών διατάσεων (Ομάδα Ελέγχου, ΟΕ). Μετά το πέρας των 8 εβδομάδων οι λειτουργικές δοκιμασίες επαναλήφθηκαν και στις δύο ομάδες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το ποσοστό βελτίωσης στη δοκιμασία SR (ΟΠ: 43±8 % Vs. ΟΕ: 11±8 %) και στη γωνιομέτρηση της άρθρωσης του γόνατος (ΟΠ: 9±2 % Vs. ΟΕ: 2±2 %) ήταν μεγαλύτερο στην ΟΠ σε σύγκριση με την ΟΕ (p=0.01 και p=0.008, αντίστοιχα). Στις υπόλοιπες λειτουργικές δοκιμασίες δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων (p> 0.05). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν ότι ένα πρόγραμμα στατικών διατάσεων διάρκειας 8 εβδομάδων δεν επιφέρει σημαντική βελτίωση στις προαναφερθείσες λειτουργικές δοκιμασίες σε νεαρούς αθλητές καλαθοσφαίρισης ηλικίας περίπου 13 ετών.","abstract_html":"Πολλές μελέτες έχουν εξετάσει την επίδραση των στατικών μυϊκών διατάσεων σε παραμέτρους της αθλητικής απόδοσης. Στις περισσότερες από αυτές έχει μελετηθεί η άμεση επίδραση των στατικών διατάσεων σε ενήλικες πριν από άσκηση υψηλής έντασης. Καμία, εξ’όσων ο ερευνητής γνωρίζει, δεν έχει ερευνήσει πρόγραμμα μεγάλης χρονικής διάρκειαςσε αθλητές καλαθοσφαίρισης αναπτυξιακής ηλικίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει την επίδραση ενός προγράμματος στατικών διατάσεων στην επίδοση λειτουργικών δοκιμασιών σε νεαρούς αθλητές καλαθοσφαίρισης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Είκοσι οκτώ νεαροί (13.3± 0.1 έτη, μέσος όρος ± σταθερό σφάλμα) αθλητές καλαθοσφαίρισης εκτέλεσαν τις ακόλουθες λειτουργικές δοκιμασίες: α) δίπλωση από εδραία θέση (sitandreach-SR), β) δρόμο ταχύτητας 5 m και 15 m, γ) επιτόπιο άλμα με προδιάταση (countermovementjump-CMJ), δ) επιτόπιο άλμα χωρίς προδιάταση (standingjump-SJ), ε) δοκιμασία ευκινησίας (T-test), στ) γωνιομέτρηση των αρθρώσεων του ισχίου (Ι), γόνατος (Γ) και ποδοκνημικής (Π), πελματογραφία και στάση του σώματος. Κατόπιν χωρίστηκαν σε δύο (2) ισοδύναμες ομάδες των 14 ατόμων. Η μία ομάδα, εκτός από το καθορισμένο πρόγραμμα καλαθοσφαίρισης το οποίο περιελάμβανε και 5 min ασκήσεις στατικών διατάσεων, ακολούθησε επιπλέον πρόγραμμα στατικών διατάσεων 3 φορές/εβδομάδα για 8 εβδομάδες (Ομάδα Παρέμβασης, ΟΠ). Το πρόγραμμα διατάσεων περιελάμβανε 9 διαφορετικές διατατικές ασκήσεις μυών των κάτω άκρων και του κορμού (γαστροκνημίου, υποκνημιδίου, τετρακεφάλου, ισχιοκνημιαίων, λαγωνοψοΐτη, προσαγωγών, έξω στροφέων του ισχίου, ιερονωτιαίων και μεγάλου θωρακικού), οι οποίες επαναλαμβάνονταν 4 φορές σε κάθε συνεδρία, με συνολική χρονική διάρκεια 2 min/διατατική άσκηση (4x30sec). H άλλη ομάδα ακολούθησε μόνο το καθορισμένο πρόγραμμα καλαθοσφαίρισης, το οποίο περιελάμβανε επίσης 5 min ασκήσεις στατικών διατάσεων (Ομάδα Ελέγχου, ΟΕ). Μετά το πέρας των 8 εβδομάδων οι λειτουργικές δοκιμασίες επαναλήφθηκαν και στις δύο ομάδες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το ποσοστό βελτίωσης στη δοκιμασία SR (ΟΠ: 43±8 % Vs. ΟΕ: 11±8 %) και στη γωνιομέτρηση της άρθρωσης του γόνατος (ΟΠ: 9±2 % Vs. ΟΕ: 2±2 %) ήταν μεγαλύτερο στην ΟΠ σε σύγκριση με την ΟΕ (p=0.01 και p=0.008, αντίστοιχα). Στις υπόλοιπες λειτουργικές δοκιμασίες δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων (p&gt; 0.05). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν ότι ένα πρόγραμμα στατικών διατάσεων διάρκειας 8 εβδομάδων δεν επιφέρει σημαντική βελτίωση στις προαναφερθείσες λειτουργικές δοκιμασίες σε νεαρούς αθλητές καλαθοσφαίρισης ηλικίας περίπου 13 ετών.","abstract_has_math":false,"creators":["Βογιατζόγλου Γεώργιος","Vogiatzoglou Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864962"],"render_values":[{"text":"uoadl:2864962","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864962","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864962","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2864962","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βογιατζόγλου Γεώργιος","Vogiatzoglou Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2864962","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864962"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πολλές μελέτες έχουν εξετάσει την επίδραση των στατικών μυϊκών διατάσεων σε παραμέτρους της αθλητικής απόδοσης. Στις περισσότερες από αυτές έχει μελετηθεί η άμεση επίδραση των στατικών διατάσεων σε ενήλικες πριν από άσκηση υψηλής έντασης. Καμία, εξ’όσων ο ερευνητής γνωρίζει, δεν έχει ερευνήσει πρόγραμμα μεγάλης χρονικής διάρκειαςσε αθλητές καλαθοσφαίρισης αναπτυξιακής ηλικίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει την επίδραση ενός προγράμματος στατικών διατάσεων στην επίδοση λειτουργικών δοκιμασιών σε νεαρούς αθλητές καλαθοσφαίρισης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Είκοσι οκτώ νεαροί (13.3± 0.1 έτη, μέσος όρος ± σταθερό σφάλμα) αθλητές καλαθοσφαίρισης εκτέλεσαν τις ακόλουθες λειτουργικές δοκιμασίες: α) δίπλωση από εδραία θέση (sitandreach-SR), β) δρόμο ταχύτητας 5 m και 15 m, γ) επιτόπιο άλμα με προδιάταση (countermovementjump-CMJ), δ) επιτόπιο άλμα χωρίς προδιάταση (standingjump-SJ), ε) δοκιμασία ευκινησίας (T-test), στ) γωνιομέτρηση των αρθρώσεων του ισχίου (Ι), γόνατος (Γ) και ποδοκνημικής (Π), πελματογραφία και στάση του σώματος. Κατόπιν χωρίστηκαν σε δύο (2) ισοδύναμες ομάδες των 14 ατόμων. Η μία ομάδα, εκτός από το καθορισμένο πρόγραμμα καλαθοσφαίρισης το οποίο περιελάμβανε και 5 min ασκήσεις στατικών διατάσεων, ακολούθησε επιπλέον πρόγραμμα στατικών διατάσεων 3 φορές/εβδομάδα για 8 εβδομάδες (Ομάδα Παρέμβασης, ΟΠ). Το πρόγραμμα διατάσεων περιελάμβανε 9 διαφορετικές διατατικές ασκήσεις μυών των κάτω άκρων και του κορμού (γαστροκνημίου, υποκνημιδίου, τετρακεφάλου, ισχιοκνημιαίων, λαγωνοψοΐτη, προσαγωγών, έξω στροφέων του ισχίου, ιερονωτιαίων και μεγάλου θωρακικού), οι οποίες επαναλαμβάνονταν 4 φορές σε κάθε συνεδρία, με συνολική χρονική διάρκεια 2 min/διατατική άσκηση (4x30sec). H άλλη ομάδα ακολούθησε μόνο το καθορισμένο πρόγραμμα καλαθοσφαίρισης, το οποίο περιελάμβανε επίσης 5 min ασκήσεις στατικών διατάσεων (Ομάδα Ελέγχου, ΟΕ). Μετά το πέρας των 8 εβδομάδων οι λειτουργικές δοκιμασίες επαναλήφθηκαν και στις δύο ομάδες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το ποσοστό βελτίωσης στη δοκιμασία SR (ΟΠ: 43±8 % Vs. ΟΕ: 11±8 %) και στη γωνιομέτρηση της άρθρωσης του γόνατος (ΟΠ: 9±2 % Vs. ΟΕ: 2±2 %) ήταν μεγαλύτερο στην ΟΠ σε σύγκριση με την ΟΕ (p=0.01 και p=0.008, αντίστοιχα). Στις υπόλοιπες λειτουργικές δοκιμασίες δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων (p> 0.05). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν ότι ένα πρόγραμμα στατικών διατάσεων διάρκειας 8 εβδομάδων δεν επιφέρει σημαντική βελτίωση στις προαναφερθείσες λειτουργικές δοκιμασίες σε νεαρούς αθλητές καλαθοσφαίρισης ηλικίας περίπου 13 ετών.","Many studies have examined the effect of static muscle stretching on parameters of athletic performance. Most of those studies have examined the acute effect of static stretching before high intensity exercise in adults. However, to the best of the author’s knowledge, there are not studies examining the long-term effect of static stretching and particularly in adolescent basketball players. The purpose of this study was to investigate the long-term effect of static stretching on specific functional abilities of adolescent basketball players. MATERIALS AND METHODS: Twenty-eight young basketball athletes (age: 13.3 ± 0.1 years, mean ± SE) performed the following functional tests: a) sit and reach-SR, b) 5 m and 15 m sprints, (c) counter movement jump (CMJ), (d) standing jump (SJ), (e) the agility test T-test, range of motion measurements for (f) hip flexion (H), g) knee flexion (K), h) ankle dorsi-flexion (P), as well as i) pelmatography and j) posture assessment. Then, subjects were divided into two (2) equivalent groups. One group, in addition to the specified basketball training program, which included also 5 min of static stretching exercises, followed an additional program of static stretching, 3 times / week for 8 weeks (Intervention Group, IG). Specifically, the stretching program consisted of 9 different stretching exercises of the lower extremities and trunk muscles (gastrocnemius, soleus, quadriceps femoris, hamstrings iliopsoas, hip adductors, hip external rotators, sacrospinalis muscles, and pectoralis major), which were repeated four times in each session with a total duration being 2 min (4 x 30 sec) / stretching exercise. The other group followed only the designated basketball program, which also included 5 min of static stretching exercises (Control Group, CG). At the end of the 8-week experimental period all the functional tests were repeated in both groups. RESULTS: The improvement in SR test (IG: 43 ± 8% Vs. CG: 11 ± 8%) and the range of motion of the knee flexion (CG: 9 ± 2% Vs CG: 2 ± 2%) was significantly higher in IG compared to CG (p = 0.01 and p = 0.008, respectively). In the other functional tests, no significant differences were observed between the two groups (p> 0.05)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση των στατικών διατάσεων σε αθλητές καλαθοσφαίρισης αναπτυξιακής ηλικίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βογιατζόγλου Γεώργιος","Vogiatzoglou Georgios"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Πολλές μελέτες έχουν εξετάσει την επίδραση των στατικών μυϊκών διατάσεων σε παραμέτρους της αθλητικής απόδοσης. Στις περισσότερες από αυτές έχει μελετηθεί η άμεση επίδραση των στατικών διατάσεων σε ενήλικες πριν από άσκηση υψηλής έντασης. Καμία, εξ’όσων ο ερευνητής γνωρίζει, δεν έχει ερευνήσει πρόγραμμα μεγάλης χρονικής διάρκειαςσε αθλητές καλαθοσφαίρισης αναπτυξιακής ηλικίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει την επίδραση ενός προγράμματος στατικών διατάσεων στην επίδοση λειτουργικών δοκιμασιών σε νεαρούς αθλητές καλαθοσφαίρισης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Είκοσι οκτώ νεαροί (13.3± 0.1 έτη, μέσος όρος ± σταθερό σφάλμα) αθλητές καλαθοσφαίρισης εκτέλεσαν τις ακόλουθες λειτουργικές δοκιμασίες: α) δίπλωση από εδραία θέση (sitandreach-SR), β) δρόμο ταχύτητας 5 m και 15 m, γ) επιτόπιο άλμα με προδιάταση (countermovementjump-CMJ), δ) επιτόπιο άλμα χωρίς προδιάταση (standingjump-SJ), ε) δοκιμασία ευκινησίας (T-test), στ) γωνιομέτρηση των αρθρώσεων του ισχίου (Ι), γόνατος (Γ) και ποδοκνημικής (Π), πελματογραφία και στάση του σώματος. Κατόπιν χωρίστηκαν σε δύο (2) ισοδύναμες ομάδες των 14 ατόμων. Η μία ομάδα, εκτός από το καθορισμένο πρόγραμμα καλαθοσφαίρισης το οποίο περιελάμβανε και 5 min ασκήσεις στατικών διατάσεων, ακολούθησε επιπλέον πρόγραμμα στατικών διατάσεων 3 φορές/εβδομάδα για 8 εβδομάδες (Ομάδα Παρέμβασης, ΟΠ). Το πρόγραμμα διατάσεων περιελάμβανε 9 διαφορετικές διατατικές ασκήσεις μυών των κάτω άκρων και του κορμού (γαστροκνημίου, υποκνημιδίου, τετρακεφάλου, ισχιοκνημιαίων, λαγωνοψοΐτη, προσαγωγών, έξω στροφέων του ισχίου, ιερονωτιαίων και μεγάλου θωρακικού), οι οποίες επαναλαμβάνονταν 4 φορές σε κάθε συνεδρία, με συνολική χρονική διάρκεια 2 min/διατατική άσκηση (4x30sec). H άλλη ομάδα ακολούθησε μόνο το καθορισμένο πρόγραμμα καλαθοσφαίρισης, το οποίο περιελάμβανε επίσης 5 min ασκήσεις στατικών διατάσεων (Ομάδα Ελέγχου, ΟΕ). Μετά το πέρας των 8 εβδομάδων οι λειτουργικές δοκιμασίες επαναλήφθηκαν και στις δύο ομάδες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το ποσοστό βελτίωσης στη δοκιμασία SR (ΟΠ: 43±8 % Vs. ΟΕ: 11±8 %) και στη γωνιομέτρηση της άρθρωσης του γόνατος (ΟΠ: 9±2 % Vs. ΟΕ: 2±2 %) ήταν μεγαλύτερο στην ΟΠ σε σύγκριση με την ΟΕ (p=0.01 και p=0.008, αντίστοιχα). Στις υπόλοιπες λειτουργικές δοκιμασίες δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων (p> 0.05). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν ότι ένα πρόγραμμα στατικών διατάσεων διάρκειας 8 εβδομάδων δεν επιφέρει σημαντική βελτίωση στις προαναφερθείσες λειτουργικές δοκιμασίες σε νεαρούς αθλητές καλαθοσφαίρισης ηλικίας περίπου 13 ετών.","Many studies have examined the effect of static muscle stretching on parameters of athletic performance. Most of those studies have examined the acute effect of static stretching before high intensity exercise in adults. However, to the best of the author’s knowledge, there are not studies examining the long-term effect of static stretching and particularly in adolescent basketball players. The purpose of this study was to investigate the long-term effect of static stretching on specific functional abilities of adolescent basketball players. MATERIALS AND METHODS: Twenty-eight young basketball athletes (age: 13.3 ± 0.1 years, mean ± SE) performed the following functional tests: a) sit and reach-SR, b) 5 m and 15 m sprints, (c) counter movement jump (CMJ), (d) standing jump (SJ), (e) the agility test T-test, range of motion measurements for (f) hip flexion (H), g) knee flexion (K), h) ankle dorsi-flexion (P), as well as i) pelmatography and j) posture assessment. Then, subjects were divided into two (2) equivalent groups. One group, in addition to the specified basketball training program, which included also 5 min of static stretching exercises, followed an additional program of static stretching, 3 times / week for 8 weeks (Intervention Group, IG). Specifically, the stretching program consisted of 9 different stretching exercises of the lower extremities and trunk muscles (gastrocnemius, soleus, quadriceps femoris, hamstrings iliopsoas, hip adductors, hip external rotators, sacrospinalis muscles, and pectoralis major), which were repeated four times in each session with a total duration being 2 min (4 x 30 sec) / stretching exercise. The other group followed only the designated basketball program, which also included 5 min of static stretching exercises (Control Group, CG). At the end of the 8-week experimental period all the functional tests were repeated in both groups. RESULTS: The improvement in SR test (IG: 43 ± 8% Vs. CG: 11 ± 8%) and the range of motion of the knee flexion (CG: 9 ± 2% Vs CG: 2 ± 2%) was significantly higher in IG compared to CG (p = 0.01 and p = 0.008, respectively). In the other functional tests, no significant differences were observed between the two groups (p> 0.05)."],"dc:identifier":["uoadl:2864962","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2864962"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση των στατικών διατάσεων σε αθλητές καλαθοσφαίρισης αναπτυξιακής ηλικίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:24Z"}