{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2865324"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2865324","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δεσμοί ψυχής-σώματος στην ψυχαναλυτική θεωρία και κλινική. Το σώμα ως αναπαράσταση και χρήση: μια κλινικο-θεωρητική προσέγγιση ασθενών στο φάσμα της οριακής-ναρκισσιστικής παθολογίας","abstract":"Στην κλινικο-θεωρητική μελέτη που ακολουθεί το σώμα προσεγγίζεται ως μεταψυχολογική έννοια με στόχο την ανάδειξη πτυχών της σχέσης σωματικού και ψυχικού στην κλινική τους έκφραση. Με αναφορά σε δύο κλινικές περιπτώσεις στο φάσμα της οριακής-ναρκισσιστικής παθολογίας, το σώμα μελετάται μέσα από τις αναπαραστάσεις και τις χρήσεις του. Υπάρχουν θεωρητικές και κλινικές ενδείξεις για μια δυναμική, διαλεκτική σχέση ανάμεσα στην αναπαράσταση και τη χρήση και πώς αυτή εντάσσεται σε μια ψυχαναλυτική θεώρηση και κλινική του ενσώματου υποκειμένου; Η εργασία διαρθρώνεται σε τέσσερις ενότητες (Εισαγωγή, Ενότητα Ι, ενότητα ΙΙ, Επίλογος). Στην Εισαγωγή παρουσιάζεται το ευρύτερο θεωρητικό πλαίσιο γύρω από το σώμα και την ψυχαναλυτική θεώρηση του ενσώματου υποκειμένου, προσδιορίζονται οι βασικοί εννοιολογικοί άξονες και αποσαφηνίζεται η κλινικο-θεωρητική προσέγγιση της μελέτης. Η Πρώτη Ενότητα επικεντρώνεται στον άξονα «αναπαράσταση» και αναλύει τη σημασία της εικόνας σώματος κατά την πρώιμη ναρκισσιστική ανάπτυξη του υποκειμένου, δίνοντας έμφαση στην προβληματική του καθρεπτίσματος στη σχέση μητέρας-βρέφους, όπως εκφράζεται στον οριακό ασθενή. Η ενότητα αυτή αντλεί θεωρητική στήριξη από φροϋδικές και μετα-φροϋδικές εννοιολογήσεις της εικόνας σώματος και της κατοπτρικής σχέσης. Η Δεύτερη Ενότητα επικεντρώνεται στον άξονα «χρήση», διερευνώντας πώς ο οριακός ασθενής, μέσα από πρώιμες αμυντικές λειτουργίες, καταφεύγει σε χρήσεις του σώματος που ενέχουν επενδύσεις και θυμικές ποιότητες μη επαρκώς απαρτιωμένες με τις ψυχικές αναπαραστάσεις (της εικόνας σώματος συμπεριλαμβανομένης), με αποτέλεσμα να καθίσταται επισφαλές το αίσθημα ψυχοσωματικής του/της ενότητας. Στην ενότητα αυτή, βασικός θεωρητικός άξονας είναι το έργο του André Green, και ειδικότερα η κατά Green θεωρητικο-κλινική σημασία της διάκρισης θυμικού/αναπαράστασης (affect/representation) για την κατανόηση της οριακής-ναρκισσιστικής παθολογίας. Προτείνεται ο όρος «θυμικές χρήσεις» του σώματος, για να προσδιοριστεί η σημασία των επενδύσεων και των θυμικών ποιοτήτων που συνοδεύουν τις καταφυγές στο σώμα. Η εργασία ολοκληρώνεται με συμπερασματικές θεωρητικο-κλινικές παρατηρήσεις.","abstract_html":"Στην κλινικο-θεωρητική μελέτη που ακολουθεί το σώμα προσεγγίζεται ως μεταψυχολογική έννοια με στόχο την ανάδειξη πτυχών της σχέσης σωματικού και ψυχικού στην κλινική τους έκφραση. Με αναφορά σε δύο κλινικές περιπτώσεις στο φάσμα της οριακής-ναρκισσιστικής παθολογίας, το σώμα μελετάται μέσα από τις αναπαραστάσεις και τις χρήσεις του. Υπάρχουν θεωρητικές και κλινικές ενδείξεις για μια δυναμική, διαλεκτική σχέση ανάμεσα στην αναπαράσταση και τη χρήση και πώς αυτή εντάσσεται σε μια ψυχαναλυτική θεώρηση και κλινική του ενσώματου υποκειμένου; Η εργασία διαρθρώνεται σε τέσσερις ενότητες (Εισαγωγή, Ενότητα Ι, ενότητα ΙΙ, Επίλογος). Στην Εισαγωγή παρουσιάζεται το ευρύτερο θεωρητικό πλαίσιο γύρω από το σώμα και την ψυχαναλυτική θεώρηση του ενσώματου υποκειμένου, προσδιορίζονται οι βασικοί εννοιολογικοί άξονες και αποσαφηνίζεται η κλινικο-θεωρητική προσέγγιση της μελέτης. Η Πρώτη Ενότητα επικεντρώνεται στον άξονα «αναπαράσταση» και αναλύει τη σημασία της εικόνας σώματος κατά την πρώιμη ναρκισσιστική ανάπτυξη του υποκειμένου, δίνοντας έμφαση στην προβληματική του καθρεπτίσματος στη σχέση μητέρας-βρέφους, όπως εκφράζεται στον οριακό ασθενή. Η ενότητα αυτή αντλεί θεωρητική στήριξη από φροϋδικές και μετα-φροϋδικές εννοιολογήσεις της εικόνας σώματος και της κατοπτρικής σχέσης. Η Δεύτερη Ενότητα επικεντρώνεται στον άξονα «χρήση», διερευνώντας πώς ο οριακός ασθενής, μέσα από πρώιμες αμυντικές λειτουργίες, καταφεύγει σε χρήσεις του σώματος που ενέχουν επενδύσεις και θυμικές ποιότητες μη επαρκώς απαρτιωμένες με τις ψυχικές αναπαραστάσεις (της εικόνας σώματος συμπεριλαμβανομένης), με αποτέλεσμα να καθίσταται επισφαλές το αίσθημα ψυχοσωματικής του/της ενότητας. Στην ενότητα αυτή, βασικός θεωρητικός άξονας είναι το έργο του André Green, και ειδικότερα η κατά Green θεωρητικο-κλινική σημασία της διάκρισης θυμικού/αναπαράστασης (affect/representation) για την κατανόηση της οριακής-ναρκισσιστικής παθολογίας. Προτείνεται ο όρος «θυμικές χρήσεις» του σώματος, για να προσδιοριστεί η σημασία των επενδύσεων και των θυμικών ποιοτήτων που συνοδεύουν τις καταφυγές στο σώμα. Η εργασία ολοκληρώνεται με συμπερασματικές θεωρητικο-κλινικές παρατηρήσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Φιλιππάκη Ελένη","Filippaki Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2865324"],"render_values":[{"text":"uoadl:2865324","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865324","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865324","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2865324","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φιλιππάκη Ελένη","Filippaki Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2865324","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865324"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην κλινικο-θεωρητική μελέτη που ακολουθεί το σώμα προσεγγίζεται ως μεταψυχολογική έννοια με στόχο την ανάδειξη πτυχών της σχέσης σωματικού και ψυχικού στην κλινική τους έκφραση. Με αναφορά σε δύο κλινικές περιπτώσεις στο φάσμα της οριακής-ναρκισσιστικής παθολογίας, το σώμα μελετάται μέσα από τις αναπαραστάσεις και τις χρήσεις του. Υπάρχουν θεωρητικές και κλινικές ενδείξεις για μια δυναμική, διαλεκτική σχέση ανάμεσα στην αναπαράσταση και τη χρήση και πώς αυτή εντάσσεται σε μια ψυχαναλυτική θεώρηση και κλινική του ενσώματου υποκειμένου; Η εργασία διαρθρώνεται σε τέσσερις ενότητες (Εισαγωγή, Ενότητα Ι, ενότητα ΙΙ, Επίλογος). Στην Εισαγωγή παρουσιάζεται το ευρύτερο θεωρητικό πλαίσιο γύρω από το σώμα και την ψυχαναλυτική θεώρηση του ενσώματου υποκειμένου, προσδιορίζονται οι βασικοί εννοιολογικοί άξονες και αποσαφηνίζεται η κλινικο-θεωρητική προσέγγιση της μελέτης. Η Πρώτη Ενότητα επικεντρώνεται στον άξονα «αναπαράσταση» και αναλύει τη σημασία της εικόνας σώματος κατά την πρώιμη ναρκισσιστική ανάπτυξη του υποκειμένου, δίνοντας έμφαση στην προβληματική του καθρεπτίσματος στη σχέση μητέρας-βρέφους, όπως εκφράζεται στον οριακό ασθενή. Η ενότητα αυτή αντλεί θεωρητική στήριξη από φροϋδικές και μετα-φροϋδικές εννοιολογήσεις της εικόνας σώματος και της κατοπτρικής σχέσης. Η Δεύτερη Ενότητα επικεντρώνεται στον άξονα «χρήση», διερευνώντας πώς ο οριακός ασθενής, μέσα από πρώιμες αμυντικές λειτουργίες, καταφεύγει σε χρήσεις του σώματος που ενέχουν επενδύσεις και θυμικές ποιότητες μη επαρκώς απαρτιωμένες με τις ψυχικές αναπαραστάσεις (της εικόνας σώματος συμπεριλαμβανομένης), με αποτέλεσμα να καθίσταται επισφαλές το αίσθημα ψυχοσωματικής του/της ενότητας. Στην ενότητα αυτή, βασικός θεωρητικός άξονας είναι το έργο του André Green, και ειδικότερα η κατά Green θεωρητικο-κλινική σημασία της διάκρισης θυμικού/αναπαράστασης (affect/representation) για την κατανόηση της οριακής-ναρκισσιστικής παθολογίας. Προτείνεται ο όρος «θυμικές χρήσεις» του σώματος, για να προσδιοριστεί η σημασία των επενδύσεων και των θυμικών ποιοτήτων που συνοδεύουν τις καταφυγές στο σώμα. Η εργασία ολοκληρώνεται με συμπερασματικές θεωρητικο-κλινικές παρατηρήσεις.","The following study refers to the body in a metapsychological sense and explores aspects of the body-mind relation in their specific clinical context. It examines, in particular, the relation between representations and uses of the body by referring to two clinical examples in the spectrum of borderline-narcissistic pathology. Is there theoretical and clinical evidence for a dialectic relation between representation and use and if so how does that enhance our psychoanalytic understanding of embodiment in borderline pathology? The study comprises four sections. The Introduction discusses the larger theoretical framework of psychoanalytic conceptions of the body, presents the basic conceptual axes of the paper and specifies its methodological perspective. Section I focuses on the body qua representation, namely on body-image: drawing on Freudian and post-Freudian conceptions of mirroring, this section argues that early mother-infant relationship affects the development of a stable and unified body-image, disturbances of which find clinical expression in the specific patients discussed. Section II focuses on body-uses. It examines how these same borderline patients resort to what may be called affective uses of their bodies: namely, uses whose cathexes and affective qualities are not always congruent or well-integrated with their mental representations (including the representations of their bodies, i.e. their body-image). The work of André Green (and in particular his discussion of the Freudian affect/representation distinction in relation to the clinical particularities of borderline pathology) provides the basic conceptual framework for this section. In the final part, some brief clinico-theoretical remarks offer a conclusion to this study."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δεσμοί ψυχής-σώματος στην ψυχαναλυτική θεωρία και κλινική. Το σώμα ως αναπαράσταση και χρήση: μια κλινικο-θεωρητική προσέγγιση ασθενών στο φάσμα της οριακής-ναρκισσιστικής παθολογίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φιλιππάκη Ελένη","Filippaki Eleni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Στην κλινικο-θεωρητική μελέτη που ακολουθεί το σώμα προσεγγίζεται ως μεταψυχολογική έννοια με στόχο την ανάδειξη πτυχών της σχέσης σωματικού και ψυχικού στην κλινική τους έκφραση. Με αναφορά σε δύο κλινικές περιπτώσεις στο φάσμα της οριακής-ναρκισσιστικής παθολογίας, το σώμα μελετάται μέσα από τις αναπαραστάσεις και τις χρήσεις του. Υπάρχουν θεωρητικές και κλινικές ενδείξεις για μια δυναμική, διαλεκτική σχέση ανάμεσα στην αναπαράσταση και τη χρήση και πώς αυτή εντάσσεται σε μια ψυχαναλυτική θεώρηση και κλινική του ενσώματου υποκειμένου; Η εργασία διαρθρώνεται σε τέσσερις ενότητες (Εισαγωγή, Ενότητα Ι, ενότητα ΙΙ, Επίλογος). Στην Εισαγωγή παρουσιάζεται το ευρύτερο θεωρητικό πλαίσιο γύρω από το σώμα και την ψυχαναλυτική θεώρηση του ενσώματου υποκειμένου, προσδιορίζονται οι βασικοί εννοιολογικοί άξονες και αποσαφηνίζεται η κλινικο-θεωρητική προσέγγιση της μελέτης. Η Πρώτη Ενότητα επικεντρώνεται στον άξονα «αναπαράσταση» και αναλύει τη σημασία της εικόνας σώματος κατά την πρώιμη ναρκισσιστική ανάπτυξη του υποκειμένου, δίνοντας έμφαση στην προβληματική του καθρεπτίσματος στη σχέση μητέρας-βρέφους, όπως εκφράζεται στον οριακό ασθενή. Η ενότητα αυτή αντλεί θεωρητική στήριξη από φροϋδικές και μετα-φροϋδικές εννοιολογήσεις της εικόνας σώματος και της κατοπτρικής σχέσης. Η Δεύτερη Ενότητα επικεντρώνεται στον άξονα «χρήση», διερευνώντας πώς ο οριακός ασθενής, μέσα από πρώιμες αμυντικές λειτουργίες, καταφεύγει σε χρήσεις του σώματος που ενέχουν επενδύσεις και θυμικές ποιότητες μη επαρκώς απαρτιωμένες με τις ψυχικές αναπαραστάσεις (της εικόνας σώματος συμπεριλαμβανομένης), με αποτέλεσμα να καθίσταται επισφαλές το αίσθημα ψυχοσωματικής του/της ενότητας. Στην ενότητα αυτή, βασικός θεωρητικός άξονας είναι το έργο του André Green, και ειδικότερα η κατά Green θεωρητικο-κλινική σημασία της διάκρισης θυμικού/αναπαράστασης (affect/representation) για την κατανόηση της οριακής-ναρκισσιστικής παθολογίας. Προτείνεται ο όρος «θυμικές χρήσεις» του σώματος, για να προσδιοριστεί η σημασία των επενδύσεων και των θυμικών ποιοτήτων που συνοδεύουν τις καταφυγές στο σώμα. Η εργασία ολοκληρώνεται με συμπερασματικές θεωρητικο-κλινικές παρατηρήσεις.","The following study refers to the body in a metapsychological sense and explores aspects of the body-mind relation in their specific clinical context. It examines, in particular, the relation between representations and uses of the body by referring to two clinical examples in the spectrum of borderline-narcissistic pathology. Is there theoretical and clinical evidence for a dialectic relation between representation and use and if so how does that enhance our psychoanalytic understanding of embodiment in borderline pathology? The study comprises four sections. The Introduction discusses the larger theoretical framework of psychoanalytic conceptions of the body, presents the basic conceptual axes of the paper and specifies its methodological perspective. Section I focuses on the body qua representation, namely on body-image: drawing on Freudian and post-Freudian conceptions of mirroring, this section argues that early mother-infant relationship affects the development of a stable and unified body-image, disturbances of which find clinical expression in the specific patients discussed. Section II focuses on body-uses. It examines how these same borderline patients resort to what may be called affective uses of their bodies: namely, uses whose cathexes and affective qualities are not always congruent or well-integrated with their mental representations (including the representations of their bodies, i.e. their body-image). The work of André Green (and in particular his discussion of the Freudian affect/representation distinction in relation to the clinical particularities of borderline pathology) provides the basic conceptual framework for this section. In the final part, some brief clinico-theoretical remarks offer a conclusion to this study."],"dc:identifier":["uoadl:2865324","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865324"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Δεσμοί ψυχής-σώματος στην ψυχαναλυτική θεωρία και κλινική. Το σώμα ως αναπαράσταση και χρήση: μια κλινικο-θεωρητική προσέγγιση ασθενών στο φάσμα της οριακής-ναρκισσιστικής παθολογίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:26Z"}