{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2865894"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2865894","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παιδαγωγικές, ψυχολογικές και διδακτικές διαστάσεις του παραμυθιού και παιδαγωγική αξιοποίησή του στην προσχολική αγωγή και τη δημοτική εκπαίδευση","abstract":"Η παρούσα εργασία επιδιώκει να εξετάσει τον πολύπλευρο και πολυδιάστατο χαρακτήρα του παραμυθιού και την αξιοποίησή του στην προσχολική αγωγή και τη δημοτική εκπαίδευση, δηλαδή το παραμύθι ως διαπλαστικό, εκπαιδευτικό και μορφωτικό εργαλείο αγωγής, μάθησης, διαπαιδαγώγησης και ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης. Αρχικά περιγράφονται τα χαρακτηριστικά του παραμυθιού, ως είδος της προφορικής λαϊκής παράδοσης. Κατόπιν διατυπώνονται οι θεωρητικές προσεγγίσεις των ειδικών σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης του παραμυθιού, τόσο από την πλευρά της Παιδαγωγικής Επιστήμης όσο και της Ψυχολογίας και ιδιαίτερα της ανάπτυξης του παιδιού, καθώς και της Ψυχανάλυσης με ειδικότερη αναφορά στις θεωρητικές απόψεις του Sigmund Freud και του Bruno Bettelheim. Στη συνέχεια, τεκμηριώνεται με συγκεκριμένα παραδείγματα, η πρόταση της μεθοδικής εισαγωγής του παραμυθιού, του πιο αγαπητού και ουσιωδέστερου είδους της προφορικής λαϊκής παράδοσης, στην προσχολική αγωγή και στη δημοτική εκπαίδευση. Για το λόγο αυτό παρουσιάζονται διαφορετικοί τρόποι διδασκαλίας, προκειμένου να βοηθήσουν το παιδί να μαθαίνει ευχάριστα και εποικοδομητικά. Με τη συμβολή του εικονογραφημένου παραμυθιού, παιγνιωδών δραστηριοτήτων και της βιωματικής συμμετοχής του στα δρώμενα το παιδί μαθαίνει να κατακτά τη γνώση, να την οικοδομεί και να την αξιοποιεί. Επίσης η εργασία αναφέρεται στη συμβολή του παραμυθιού στην Ειδική Αγωγή παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Καθίσταται φανερή η δυνατότητα του παραμυθιού να επηρεάζει θετικά κάθε παιδί έχοντας πάντα αφετηρία τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες του, στοχεύει στην ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας και καλλιέργειας ενός φάσματος ικανοτήτων, αξιοποιώντας τους τύπους της πολλαπλής νοημοσύνης, σύμφωνα με τη θεωρία του H. Gardner. Επιπλέον γίνεται λόγος για τα κριτήρια εκλογής κατάλληλων διδακτικά και παιδαγωγικά παραμυθιών, για τη σχέση του παραμυθιού με τα σχολικά μαθήματα και τέλος για την τέχνη και την τεχνική της αφήγησης. Ο ρόλος του δασκάλου στην επαφή του παιδιού με το παραμύθι είναι πολύμορφος και ουσιώδης, αφού καλείται να λειτουργήσει ως αναγνώστης, εμψυχωτής, διαμεσολαβητής και συνοδοιπόρος. Ο δάσκαλος με τις δραστηριότητες που θα επιλέξει για να φέρει σε επαφή τους μαθητές του με το παραμύθι επιδιώκει να καλλιεργήσει συγχρόνως την κριτική σκέψη και την ερμηνευτική ικανότητα, τη δημιουργικότητα και την ανάπτυξη προβληματισμού των παιδιών. Λέξεις κλειδιά: παραμύθι και αγωγή, μέθοδοι διδασκαλίας του παραμυθιού, παραμύθι και νοημοσύνη, παραμύθι και κριτική σκέψη, παραμύθι και ειδική αγωγή, αφήγηση παραμυθιού.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία επιδιώκει να εξετάσει τον πολύπλευρο και πολυδιάστατο χαρακτήρα του παραμυθιού και την αξιοποίησή του στην προσχολική αγωγή και τη δημοτική εκπαίδευση, δηλαδή το παραμύθι ως διαπλαστικό, εκπαιδευτικό και μορφωτικό εργαλείο αγωγής, μάθησης, διαπαιδαγώγησης και ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης. Αρχικά περιγράφονται τα χαρακτηριστικά του παραμυθιού, ως είδος της προφορικής λαϊκής παράδοσης. Κατόπιν διατυπώνονται οι θεωρητικές προσεγγίσεις των ειδικών σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης του παραμυθιού, τόσο από την πλευρά της Παιδαγωγικής Επιστήμης όσο και της Ψυχολογίας και ιδιαίτερα της ανάπτυξης του παιδιού, καθώς και της Ψυχανάλυσης με ειδικότερη αναφορά στις θεωρητικές απόψεις του Sigmund Freud και του Bruno Bettelheim. Στη συνέχεια, τεκμηριώνεται με συγκεκριμένα παραδείγματα, η πρόταση της μεθοδικής εισαγωγής του παραμυθιού, του πιο αγαπητού και ουσιωδέστερου είδους της προφορικής λαϊκής παράδοσης, στην προσχολική αγωγή και στη δημοτική εκπαίδευση. Για το λόγο αυτό παρουσιάζονται διαφορετικοί τρόποι διδασκαλίας, προκειμένου να βοηθήσουν το παιδί να μαθαίνει ευχάριστα και εποικοδομητικά. Με τη συμβολή του εικονογραφημένου παραμυθιού, παιγνιωδών δραστηριοτήτων και της βιωματικής συμμετοχής του στα δρώμενα το παιδί μαθαίνει να κατακτά τη γνώση, να την οικοδομεί και να την αξιοποιεί. Επίσης η εργασία αναφέρεται στη συμβολή του παραμυθιού στην Ειδική Αγωγή παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Καθίσταται φανερή η δυνατότητα του παραμυθιού να επηρεάζει θετικά κάθε παιδί έχοντας πάντα αφετηρία τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες του, στοχεύει στην ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας και καλλιέργειας ενός φάσματος ικανοτήτων, αξιοποιώντας τους τύπους της πολλαπλής νοημοσύνης, σύμφωνα με τη θεωρία του H. Gardner. Επιπλέον γίνεται λόγος για τα κριτήρια εκλογής κατάλληλων διδακτικά και παιδαγωγικά παραμυθιών, για τη σχέση του παραμυθιού με τα σχολικά μαθήματα και τέλος για την τέχνη και την τεχνική της αφήγησης. Ο ρόλος του δασκάλου στην επαφή του παιδιού με το παραμύθι είναι πολύμορφος και ουσιώδης, αφού καλείται να λειτουργήσει ως αναγνώστης, εμψυχωτής, διαμεσολαβητής και συνοδοιπόρος. Ο δάσκαλος με τις δραστηριότητες που θα επιλέξει για να φέρει σε επαφή τους μαθητές του με το παραμύθι επιδιώκει να καλλιεργήσει συγχρόνως την κριτική σκέψη και την ερμηνευτική ικανότητα, τη δημιουργικότητα και την ανάπτυξη προβληματισμού των παιδιών. Λέξεις κλειδιά: παραμύθι και αγωγή, μέθοδοι διδασκαλίας του παραμυθιού, παραμύθι και νοημοσύνη, παραμύθι και κριτική σκέψη, παραμύθι και ειδική αγωγή, αφήγηση παραμυθιού.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζιβρά Παρασκευή","Tzivra Paraskevi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:36Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2865894"],"render_values":[{"text":"uoadl:2865894","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865894","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865894","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2865894","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζιβρά Παρασκευή","Tzivra Paraskevi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2865894","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865894"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία επιδιώκει να εξετάσει τον πολύπλευρο και πολυδιάστατο χαρακτήρα του παραμυθιού και την αξιοποίησή του στην προσχολική αγωγή και τη δημοτική εκπαίδευση, δηλαδή το παραμύθι ως διαπλαστικό, εκπαιδευτικό και μορφωτικό εργαλείο αγωγής, μάθησης, διαπαιδαγώγησης και ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης. Αρχικά περιγράφονται τα χαρακτηριστικά του παραμυθιού, ως είδος της προφορικής λαϊκής παράδοσης. Κατόπιν διατυπώνονται οι θεωρητικές προσεγγίσεις των ειδικών σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης του παραμυθιού, τόσο από την πλευρά της Παιδαγωγικής Επιστήμης όσο και της Ψυχολογίας και ιδιαίτερα της ανάπτυξης του παιδιού, καθώς και της Ψυχανάλυσης με ειδικότερη αναφορά στις θεωρητικές απόψεις του Sigmund Freud και του Bruno Bettelheim. Στη συνέχεια, τεκμηριώνεται με συγκεκριμένα παραδείγματα, η πρόταση της μεθοδικής εισαγωγής του παραμυθιού, του πιο αγαπητού και ουσιωδέστερου είδους της προφορικής λαϊκής παράδοσης, στην προσχολική αγωγή και στη δημοτική εκπαίδευση. Για το λόγο αυτό παρουσιάζονται διαφορετικοί τρόποι διδασκαλίας, προκειμένου να βοηθήσουν το παιδί να μαθαίνει ευχάριστα και εποικοδομητικά. Με τη συμβολή του εικονογραφημένου παραμυθιού, παιγνιωδών δραστηριοτήτων και της βιωματικής συμμετοχής του στα δρώμενα το παιδί μαθαίνει να κατακτά τη γνώση, να την οικοδομεί και να την αξιοποιεί. Επίσης η εργασία αναφέρεται στη συμβολή του παραμυθιού στην Ειδική Αγωγή παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Καθίσταται φανερή η δυνατότητα του παραμυθιού να επηρεάζει θετικά κάθε παιδί έχοντας πάντα αφετηρία τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες του, στοχεύει στην ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας και καλλιέργειας ενός φάσματος ικανοτήτων, αξιοποιώντας τους τύπους της πολλαπλής νοημοσύνης, σύμφωνα με τη θεωρία του H. Gardner. Επιπλέον γίνεται λόγος για τα κριτήρια εκλογής κατάλληλων διδακτικά και παιδαγωγικά παραμυθιών, για τη σχέση του παραμυθιού με τα σχολικά μαθήματα και τέλος για την τέχνη και την τεχνική της αφήγησης. Ο ρόλος του δασκάλου στην επαφή του παιδιού με το παραμύθι είναι πολύμορφος και ουσιώδης, αφού καλείται να λειτουργήσει ως αναγνώστης, εμψυχωτής, διαμεσολαβητής και συνοδοιπόρος. Ο δάσκαλος με τις δραστηριότητες που θα επιλέξει για να φέρει σε επαφή τους μαθητές του με το παραμύθι επιδιώκει να καλλιεργήσει συγχρόνως την κριτική σκέψη και την ερμηνευτική ικανότητα, τη δημιουργικότητα και την ανάπτυξη προβληματισμού των παιδιών. Λέξεις κλειδιά: παραμύθι και αγωγή, μέθοδοι διδασκαλίας του παραμυθιού, παραμύθι και νοημοσύνη, παραμύθι και κριτική σκέψη, παραμύθι και ειδική αγωγή, αφήγηση παραμυθιού.","The present study aims at examining the multifaceted and multidimensional of fairytale and its use in pre-school and primary education as a teaching, educational and educational tool for education, learning, education and psycho-emotional maturation. Initially, the characteristics of the fairytale are described as a kind of folk tale. Then, the theoretical approaches of scientists are formulated in this study, on how to deal with fairy tales, are of Pedagogical Science as well as psychology and especially child development (Piaget), but also Psychoanalysis with reference to the theoretical views of Sigmund Freud and Bruno Bettelheim. The proposal of the methodical introduction of the fairy tale, the most beloved and essential kind of popular folk tradition, in pre-primary and primary education, is documented by specific examples. Alternative ways of teaching are depicted in a timely manner to help the child learn pleasantly and constructively. With the contribution of an illustrated fairy tale, playful activities, and his experiential participation in the events he learns to conquer knowledge, build and promote it. The cultivation and production of spoken word with the help of an illustrated fairy tale with suitably designed activities, offers the pupil pleasure and interest. The main pedagogical needs that serve the fairytale are cognitive, aesthetic, and the cultivation of critical thinking, log-image relationships with a narrative tool define the playful character making it a useful reading play. The study focuses on the contribution of the fairytale to the special education of children with special educational needs. Therefore it becomes apparent that the ability of the fairy tale to positively influence each child always having his/her interests and needs, aims at the development of personality and the cultivation of a wide range of its abilities, exploiting all types of intelligence, according to H. Gardner. In addition, to the study we are talking about the criteria for the selection of appropriate teaching and pedagogical fairy tales, the relation of fairy tales with school lessons and finally the art and technique of narration. The role of the teacher in the journey of fairy tale is essential and multifaceted, since he is invited to work as a reader, animator, mediator, and companion. The teacher in order to bring his students into contact with the fairy tale he chooses activities and seeks to cultivate critical thinking and interpretation, creativity and reflection. In essence, in this way the teacher transmits knowledge on the occasion of the child (child-centered perception), with the child for the child."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παιδαγωγικές, ψυχολογικές και διδακτικές διαστάσεις του παραμυθιού και παιδαγωγική αξιοποίησή του στην προσχολική αγωγή και τη δημοτική εκπαίδευση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζιβρά Παρασκευή","Tzivra Paraskevi"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία επιδιώκει να εξετάσει τον πολύπλευρο και πολυδιάστατο χαρακτήρα του παραμυθιού και την αξιοποίησή του στην προσχολική αγωγή και τη δημοτική εκπαίδευση, δηλαδή το παραμύθι ως διαπλαστικό, εκπαιδευτικό και μορφωτικό εργαλείο αγωγής, μάθησης, διαπαιδαγώγησης και ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης. Αρχικά περιγράφονται τα χαρακτηριστικά του παραμυθιού, ως είδος της προφορικής λαϊκής παράδοσης. Κατόπιν διατυπώνονται οι θεωρητικές προσεγγίσεις των ειδικών σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης του παραμυθιού, τόσο από την πλευρά της Παιδαγωγικής Επιστήμης όσο και της Ψυχολογίας και ιδιαίτερα της ανάπτυξης του παιδιού, καθώς και της Ψυχανάλυσης με ειδικότερη αναφορά στις θεωρητικές απόψεις του Sigmund Freud και του Bruno Bettelheim. Στη συνέχεια, τεκμηριώνεται με συγκεκριμένα παραδείγματα, η πρόταση της μεθοδικής εισαγωγής του παραμυθιού, του πιο αγαπητού και ουσιωδέστερου είδους της προφορικής λαϊκής παράδοσης, στην προσχολική αγωγή και στη δημοτική εκπαίδευση. Για το λόγο αυτό παρουσιάζονται διαφορετικοί τρόποι διδασκαλίας, προκειμένου να βοηθήσουν το παιδί να μαθαίνει ευχάριστα και εποικοδομητικά. Με τη συμβολή του εικονογραφημένου παραμυθιού, παιγνιωδών δραστηριοτήτων και της βιωματικής συμμετοχής του στα δρώμενα το παιδί μαθαίνει να κατακτά τη γνώση, να την οικοδομεί και να την αξιοποιεί. Επίσης η εργασία αναφέρεται στη συμβολή του παραμυθιού στην Ειδική Αγωγή παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Καθίσταται φανερή η δυνατότητα του παραμυθιού να επηρεάζει θετικά κάθε παιδί έχοντας πάντα αφετηρία τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες του, στοχεύει στην ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας και καλλιέργειας ενός φάσματος ικανοτήτων, αξιοποιώντας τους τύπους της πολλαπλής νοημοσύνης, σύμφωνα με τη θεωρία του H. Gardner. Επιπλέον γίνεται λόγος για τα κριτήρια εκλογής κατάλληλων διδακτικά και παιδαγωγικά παραμυθιών, για τη σχέση του παραμυθιού με τα σχολικά μαθήματα και τέλος για την τέχνη και την τεχνική της αφήγησης. Ο ρόλος του δασκάλου στην επαφή του παιδιού με το παραμύθι είναι πολύμορφος και ουσιώδης, αφού καλείται να λειτουργήσει ως αναγνώστης, εμψυχωτής, διαμεσολαβητής και συνοδοιπόρος. Ο δάσκαλος με τις δραστηριότητες που θα επιλέξει για να φέρει σε επαφή τους μαθητές του με το παραμύθι επιδιώκει να καλλιεργήσει συγχρόνως την κριτική σκέψη και την ερμηνευτική ικανότητα, τη δημιουργικότητα και την ανάπτυξη προβληματισμού των παιδιών. Λέξεις κλειδιά: παραμύθι και αγωγή, μέθοδοι διδασκαλίας του παραμυθιού, παραμύθι και νοημοσύνη, παραμύθι και κριτική σκέψη, παραμύθι και ειδική αγωγή, αφήγηση παραμυθιού.","The present study aims at examining the multifaceted and multidimensional of fairytale and its use in pre-school and primary education as a teaching, educational and educational tool for education, learning, education and psycho-emotional maturation. Initially, the characteristics of the fairytale are described as a kind of folk tale. Then, the theoretical approaches of scientists are formulated in this study, on how to deal with fairy tales, are of Pedagogical Science as well as psychology and especially child development (Piaget), but also Psychoanalysis with reference to the theoretical views of Sigmund Freud and Bruno Bettelheim. The proposal of the methodical introduction of the fairy tale, the most beloved and essential kind of popular folk tradition, in pre-primary and primary education, is documented by specific examples. Alternative ways of teaching are depicted in a timely manner to help the child learn pleasantly and constructively. With the contribution of an illustrated fairy tale, playful activities, and his experiential participation in the events he learns to conquer knowledge, build and promote it. The cultivation and production of spoken word with the help of an illustrated fairy tale with suitably designed activities, offers the pupil pleasure and interest. The main pedagogical needs that serve the fairytale are cognitive, aesthetic, and the cultivation of critical thinking, log-image relationships with a narrative tool define the playful character making it a useful reading play. The study focuses on the contribution of the fairytale to the special education of children with special educational needs. Therefore it becomes apparent that the ability of the fairy tale to positively influence each child always having his/her interests and needs, aims at the development of personality and the cultivation of a wide range of its abilities, exploiting all types of intelligence, according to H. Gardner. In addition, to the study we are talking about the criteria for the selection of appropriate teaching and pedagogical fairy tales, the relation of fairy tales with school lessons and finally the art and technique of narration. The role of the teacher in the journey of fairy tale is essential and multifaceted, since he is invited to work as a reader, animator, mediator, and companion. The teacher in order to bring his students into contact with the fairy tale he chooses activities and seeks to cultivate critical thinking and interpretation, creativity and reflection. In essence, in this way the teacher transmits knowledge on the occasion of the child (child-centered perception), with the child for the child."],"dc:identifier":["uoadl:2865894","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865894"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Παιδαγωγικές, ψυχολογικές και διδακτικές διαστάσεις του παραμυθιού και παιδαγωγική αξιοποίησή του στην προσχολική αγωγή και τη δημοτική εκπαίδευση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:36Z"}