{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2865954"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2865954","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη των αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων της HDL σε ασθενείς με οξύ ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και η συσχέτισή τους με τη βαρύτητα και την έκβαση του περιστατικού","abstract":"Το εγκεφαλικό επεισόδιο αποτελεί ένα μεγάλο ιατρικό και κοινωνικό φαινόμενο καθώς συγκαταλέγεται στις κύριες αιτίες θνητότητας και νοσηρότητας στις αναπτυγμένες χώρες. Το μεγαλύτερο ποσοστό των εγκεφαλικών επεισοδίων αποτελούν τα ισχαιμικά αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, τα οποία οφείλονται σε μειωμένη αιματική ροή στον εγκέφαλο εξαιτίας ενός θρόμβου ή στένωσης προερχόμενων από την ύπαρξη αθηροσκλήρωσης στις κεντρικές αρτηρίες. Ως εκ τούτου τα αγγειακά ισχαιμικά εγκεφαλικά επεισόδια σχετίζονται άμεσα με την αθηρωμάτωση και εν γένει με τις δυσλιπιδαιμίες. Είναι γνωστό ότι τα χαμηλά επίπεδα της HDL-χοληστερόλης (HDL-C) έχουν συσχετιστεί με υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων συμπεριλαμβανομένου του αγγειακού ισχαιμικού εγκεφαλικού επείσοδιου. Ωστόσο, το επιστημονικό ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί περισσότερο προς την ποιότητα της HDL παρά στην ποσότητα διότι μελέτες που στόχευαν στην αύξηση των επιπέδων της HDL απέτυχαν να μείωσουν τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα. Η HDL είναι ένα περίπλοκο μόριο που διαθέτει μια σειρά αθηροπροστατευτικών ιδιοτήτων, που περιλαμβάνουν κυρίως την ικανότητα απομάκρυνσης της περίσσειας χοληστερόλης από τα κύτταρα, αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιθρομβωτικές ιδιότητες. Όμως, σε χρόνιες ή και οξείες φλεγμονώδεις καταστάσεις δύναται να αλλοιωθεί ο αθηροπροστατευτικός χαρακτήρας της HDL. Ασθενείς με ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο έχουν δυσλειτουργική HDL συγκρινόμενοι με υγιείς, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο εάν αυτή η δυσλειτουργία σχετίζεται με τη βαρύτητα και την έκβαση του περιστατικού. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της σχέσης μεταξύ της λειτουργικότητας της HDL και της βαρύτητας καθώς και της έκβασης του οξέος ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (ΑΕΕ). Μελετήθηκαν προοπτικά 199 διαδοχικοί ασθενείς (42,7% άνδρες, ηλικία 78,66,5 έτη) με οξύ ισχαιμικό ΑΕΕ. Εκτιμήσαμε την αντιοξειδωτική ικανότητας της HDL με τη μέθοδο της διχλωροφλουορεσκεΐνης DCF, στην οποία το αυξημένο σήμα φθορισμού υποδεικνύει ελαττωμένη αντιοξειδωτική ικανότητα. Βρέθηκε ότι το σήμα φθορισμού σχετίστηκε επίσης θετικά με τη βαρύτητα του εγκεφαλικού και το σήμα φθορισμού ήταν υψηλότερο σε ασθενείς που είχαν υποστεί βαρύτερο εγκεφαλικό καθώς και σε ασθενείς που ήταν λειτουργικά εξαρτημένοι κατά την έξοδο τους από το νοσοκομείο. Ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου για βαρύ ΑΕΕ βρέθηκαν να είναι το θήλυ φύλο, (ΣΚ 2.8, 95% ΔΕ 1.37-5.69, p=0.005) το σήμα φθορισμού (ΣΚ 1.03, 95% ΔΕ 1.00-1.06, p=0.024) και τα επίπεδα γλυκόζης (ΣΚ 1.01, 95% ΔΕ 1.0-1.02, p=0.08). Η δραστικότητας της σχετιζόμενης με την HDL PON1, που αποτελεί ένα από τα κύρια συστατικά που προσδίδουν αντιοξειδωτικές δράσεις στην HDL δεν βρέθηκε να συσχετίζεται με τη βαρύτητα του περιστατικού, ούτε και με την έκβαση του εγκεφαλικού επεισοδίου. Ωστόσο τα επίπεδα της σχετιζόμενης με την HDL μυελοϋπεροξειδάσης (MPO) και ο λόγος MPO/PON1 βρέθηκαν αυξημένα στους ασθενείς με βαρύ ΑΕΕ και στους λειτουργικά εξαρτημένους κατά την έξοδο τους από το νοσοκομείο. Τέλος, η διερεύνηση της σχέσης της αντιοξειδωτικής ικανότητας της HDL και της μακροπρόθεσμης έκβασης των ασθενών με ισχαιμικό ΑΕΕ κατέδειξε πως η ελαττώμενη αντιοξειδωτική ικανότητα σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους μετά το επεισόδιο. Συνολικά, τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι η ελαττωμένη αντιοξειδωτική ικανότητα της HDL σχετίζεται με πιο βαρύ οξύ ισχαιμικό ΑΕΕ και ενδεχομένως επίσης να προβλέπει δυσμενέστερη λειτουργική έκβαση και επιβίωση στους ασθενείς αυτούς.","abstract_html":"Το εγκεφαλικό επεισόδιο αποτελεί ένα μεγάλο ιατρικό και κοινωνικό φαινόμενο καθώς συγκαταλέγεται στις κύριες αιτίες θνητότητας και νοσηρότητας στις αναπτυγμένες χώρες. Το μεγαλύτερο ποσοστό των εγκεφαλικών επεισοδίων αποτελούν τα ισχαιμικά αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, τα οποία οφείλονται σε μειωμένη αιματική ροή στον εγκέφαλο εξαιτίας ενός θρόμβου ή στένωσης προερχόμενων από την ύπαρξη αθηροσκλήρωσης στις κεντρικές αρτηρίες. Ως εκ τούτου τα αγγειακά ισχαιμικά εγκεφαλικά επεισόδια σχετίζονται άμεσα με την αθηρωμάτωση και εν γένει με τις δυσλιπιδαιμίες. Είναι γνωστό ότι τα χαμηλά επίπεδα της HDL-χοληστερόλης (HDL-C) έχουν συσχετιστεί με υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων συμπεριλαμβανομένου του αγγειακού ισχαιμικού εγκεφαλικού επείσοδιου. Ωστόσο, το επιστημονικό ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί περισσότερο προς την ποιότητα της HDL παρά στην ποσότητα διότι μελέτες που στόχευαν στην αύξηση των επιπέδων της HDL απέτυχαν να μείωσουν τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα. Η HDL είναι ένα περίπλοκο μόριο που διαθέτει μια σειρά αθηροπροστατευτικών ιδιοτήτων, που περιλαμβάνουν κυρίως την ικανότητα απομάκρυνσης της περίσσειας χοληστερόλης από τα κύτταρα, αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιθρομβωτικές ιδιότητες. Όμως, σε χρόνιες ή και οξείες φλεγμονώδεις καταστάσεις δύναται να αλλοιωθεί ο αθηροπροστατευτικός χαρακτήρας της HDL. Ασθενείς με ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο έχουν δυσλειτουργική HDL συγκρινόμενοι με υγιείς, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο εάν αυτή η δυσλειτουργία σχετίζεται με τη βαρύτητα και την έκβαση του περιστατικού. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της σχέσης μεταξύ της λειτουργικότητας της HDL και της βαρύτητας καθώς και της έκβασης του οξέος ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (ΑΕΕ). Μελετήθηκαν προοπτικά 199 διαδοχικοί ασθενείς (42,7% άνδρες, ηλικία 78,66,5 έτη) με οξύ ισχαιμικό ΑΕΕ. Εκτιμήσαμε την αντιοξειδωτική ικανότητας της HDL με τη μέθοδο της διχλωροφλουορεσκεΐνης DCF, στην οποία το αυξημένο σήμα φθορισμού υποδεικνύει ελαττωμένη αντιοξειδωτική ικανότητα. Βρέθηκε ότι το σήμα φθορισμού σχετίστηκε επίσης θετικά με τη βαρύτητα του εγκεφαλικού και το σήμα φθορισμού ήταν υψηλότερο σε ασθενείς που είχαν υποστεί βαρύτερο εγκεφαλικό καθώς και σε ασθενείς που ήταν λειτουργικά εξαρτημένοι κατά την έξοδο τους από το νοσοκομείο. Ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου για βαρύ ΑΕΕ βρέθηκαν να είναι το θήλυ φύλο, (ΣΚ 2.8, 95% ΔΕ 1.37-5.69, p=0.005) το σήμα φθορισμού (ΣΚ 1.03, 95% ΔΕ 1.00-1.06, p=0.024) και τα επίπεδα γλυκόζης (ΣΚ 1.01, 95% ΔΕ 1.0-1.02, p=0.08). Η δραστικότητας της σχετιζόμενης με την HDL PON1, που αποτελεί ένα από τα κύρια συστατικά που προσδίδουν αντιοξειδωτικές δράσεις στην HDL δεν βρέθηκε να συσχετίζεται με τη βαρύτητα του περιστατικού, ούτε και με την έκβαση του εγκεφαλικού επεισοδίου. Ωστόσο τα επίπεδα της σχετιζόμενης με την HDL μυελοϋπεροξειδάσης (MPO) και ο λόγος MPO/PON1 βρέθηκαν αυξημένα στους ασθενείς με βαρύ ΑΕΕ και στους λειτουργικά εξαρτημένους κατά την έξοδο τους από το νοσοκομείο. Τέλος, η διερεύνηση της σχέσης της αντιοξειδωτικής ικανότητας της HDL και της μακροπρόθεσμης έκβασης των ασθενών με ισχαιμικό ΑΕΕ κατέδειξε πως η ελαττώμενη αντιοξειδωτική ικανότητα σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους μετά το επεισόδιο. Συνολικά, τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι η ελαττωμένη αντιοξειδωτική ικανότητα της HDL σχετίζεται με πιο βαρύ οξύ ισχαιμικό ΑΕΕ και ενδεχομένως επίσης να προβλέπει δυσμενέστερη λειτουργική έκβαση και επιβίωση στους ασθενείς αυτούς.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατρίνη Κωνσταντίνα","Katrini Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:36Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2865954"],"render_values":[{"text":"uoadl:2865954","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865954","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865954","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2865954","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατρίνη Κωνσταντίνα","Katrini Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2865954","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865954"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το εγκεφαλικό επεισόδιο αποτελεί ένα μεγάλο ιατρικό και κοινωνικό φαινόμενο καθώς συγκαταλέγεται στις κύριες αιτίες θνητότητας και νοσηρότητας στις αναπτυγμένες χώρες. Το μεγαλύτερο ποσοστό των εγκεφαλικών επεισοδίων αποτελούν τα ισχαιμικά αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, τα οποία οφείλονται σε μειωμένη αιματική ροή στον εγκέφαλο εξαιτίας ενός θρόμβου ή στένωσης προερχόμενων από την ύπαρξη αθηροσκλήρωσης στις κεντρικές αρτηρίες. Ως εκ τούτου τα αγγειακά ισχαιμικά εγκεφαλικά επεισόδια σχετίζονται άμεσα με την αθηρωμάτωση και εν γένει με τις δυσλιπιδαιμίες. Είναι γνωστό ότι τα χαμηλά επίπεδα της HDL-χοληστερόλης (HDL-C) έχουν συσχετιστεί με υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων συμπεριλαμβανομένου του αγγειακού ισχαιμικού εγκεφαλικού επείσοδιου. Ωστόσο, το επιστημονικό ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί περισσότερο προς την ποιότητα της HDL παρά στην ποσότητα διότι μελέτες που στόχευαν στην αύξηση των επιπέδων της HDL απέτυχαν να μείωσουν τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα. Η HDL είναι ένα περίπλοκο μόριο που διαθέτει μια σειρά αθηροπροστατευτικών ιδιοτήτων, που περιλαμβάνουν κυρίως την ικανότητα απομάκρυνσης της περίσσειας χοληστερόλης από τα κύτταρα, αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιθρομβωτικές ιδιότητες. Όμως, σε χρόνιες ή και οξείες φλεγμονώδεις καταστάσεις δύναται να αλλοιωθεί ο αθηροπροστατευτικός χαρακτήρας της HDL. Ασθενείς με ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο έχουν δυσλειτουργική HDL συγκρινόμενοι με υγιείς, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο εάν αυτή η δυσλειτουργία σχετίζεται με τη βαρύτητα και την έκβαση του περιστατικού. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της σχέσης μεταξύ της λειτουργικότητας της HDL και της βαρύτητας καθώς και της έκβασης του οξέος ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (ΑΕΕ). Μελετήθηκαν προοπτικά 199 διαδοχικοί ασθενείς (42,7% άνδρες, ηλικία 78,66,5 έτη) με οξύ ισχαιμικό ΑΕΕ. Εκτιμήσαμε την αντιοξειδωτική ικανότητας της HDL με τη μέθοδο της διχλωροφλουορεσκεΐνης DCF, στην οποία το αυξημένο σήμα φθορισμού υποδεικνύει ελαττωμένη αντιοξειδωτική ικανότητα. Βρέθηκε ότι το σήμα φθορισμού σχετίστηκε επίσης θετικά με τη βαρύτητα του εγκεφαλικού και το σήμα φθορισμού ήταν υψηλότερο σε ασθενείς που είχαν υποστεί βαρύτερο εγκεφαλικό καθώς και σε ασθενείς που ήταν λειτουργικά εξαρτημένοι κατά την έξοδο τους από το νοσοκομείο. Ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου για βαρύ ΑΕΕ βρέθηκαν να είναι το θήλυ φύλο, (ΣΚ 2.8, 95% ΔΕ 1.37-5.69, p=0.005) το σήμα φθορισμού (ΣΚ 1.03, 95% ΔΕ 1.00-1.06, p=0.024) και τα επίπεδα γλυκόζης (ΣΚ 1.01, 95% ΔΕ 1.0-1.02, p=0.08). Η δραστικότητας της σχετιζόμενης με την HDL PON1, που αποτελεί ένα από τα κύρια συστατικά που προσδίδουν αντιοξειδωτικές δράσεις στην HDL δεν βρέθηκε να συσχετίζεται με τη βαρύτητα του περιστατικού, ούτε και με την έκβαση του εγκεφαλικού επεισοδίου. Ωστόσο τα επίπεδα της σχετιζόμενης με την HDL μυελοϋπεροξειδάσης (MPO) και ο λόγος MPO/PON1 βρέθηκαν αυξημένα στους ασθενείς με βαρύ ΑΕΕ και στους λειτουργικά εξαρτημένους κατά την έξοδο τους από το νοσοκομείο. Τέλος, η διερεύνηση της σχέσης της αντιοξειδωτικής ικανότητας της HDL και της μακροπρόθεσμης έκβασης των ασθενών με ισχαιμικό ΑΕΕ κατέδειξε πως η ελαττώμενη αντιοξειδωτική ικανότητα σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους μετά το επεισόδιο. Συνολικά, τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι η ελαττωμένη αντιοξειδωτική ικανότητα της HDL σχετίζεται με πιο βαρύ οξύ ισχαιμικό ΑΕΕ και ενδεχομένως επίσης να προβλέπει δυσμενέστερη λειτουργική έκβαση και επιβίωση στους ασθενείς αυτούς.","Stroke is a major medical and social phenomenon as it is one of the main causes of mortality and morbidity in developed countries. The majority of strokes are ischemic strokes, which are attributed to decreased cerebral perfusion due to atherosclerosis, directly related to dyslipidemias.Traditionally, low plasma HDL-cholesterol levels have been associated with increased risk for cardiovascular disease, including ischemic stroke. However, currently the scientific interest has been shifted towards the quality of HDL than in the quantity of HDL-cholesterol, since studies aiming at increasing HDL-cholesterol levels failed to reduce the risk of cardiovascular disease. HDL is a complex molecule that has a range of atheroprotective properties, including cholesterol efflux capacity, antioxidant, anti-inflammatory and antithrombotic properties. However, in chronic and / or acute inflammatory conditions the atheroprotective capacity of HDL may be impaired. Stroke patients have dysfunctional HDL compared to controls, but it is unclear whether the dysfunctions are associated with the severity and outcome of acute ischemic stroke. In this study we evaluated the antioxidant properties of HDL in ischemic stroke patients and assessed the association between the antioxidant activity of HDL and the severity and outcome of acute ischemic stroke. We prospectively studied 199 consecutive patients admitted with acute ischemic stroke (42.7% males, age 78.6±6.5). The antioxidant capacity of HDL was evaluated with the dichloroflouorescein assay (DCF assay), where an increase in flouorescence signal indicates reduced antioxidant potential. We found that the flouorescence signal correlates positively with the severity of ischemic stroke. In addition, patients with severe stroke had higher flouorescence signal than patients with mild stroke and patients who were dependent at discharge had higher flouorescence signal than patients who were independent. Independent risk factors for severe ischemic stroke were female gender (relative risk (RR) 2.8, 95% confidence interval (CI) 1.37-5.69, p = 0.005), fluorescence signal (RR 1.03, 95% CI 1.00-1.06, p = 0.024) and glucose levels (RR 1.01, 95% CI 1.0-1.02, p = 0.08). HDL-associated PON1 activity, which is one of the main constituents that contribute in HDL antioxidant effects, was not found to correlate with the severity or the outcome of the event. However, HDL-associated myeloperoxidase (MPO) levels and the MPO / PON1 ratio were increased in patients with severe stroke and those who were dependent at hospital discharge. Finally, the analysis of the relationship of antioxidant capacity of HDL and the long-term outcomes of patients with acute ischemic stroke showed that the reduced antioxidant capacity is associated with an increased risk of death during the first year after the incident. Overall, our findings suggest that impaired antioxidant activity of HDL is associated with more severe acute ischemic stroke and might also predict a worse functional outcome and survival in these patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη των αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων της HDL σε ασθενείς με οξύ ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και η συσχέτισή τους με τη βαρύτητα και την έκβαση του περιστατικού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατρίνη Κωνσταντίνα","Katrini Konstantina"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Το εγκεφαλικό επεισόδιο αποτελεί ένα μεγάλο ιατρικό και κοινωνικό φαινόμενο καθώς συγκαταλέγεται στις κύριες αιτίες θνητότητας και νοσηρότητας στις αναπτυγμένες χώρες. Το μεγαλύτερο ποσοστό των εγκεφαλικών επεισοδίων αποτελούν τα ισχαιμικά αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, τα οποία οφείλονται σε μειωμένη αιματική ροή στον εγκέφαλο εξαιτίας ενός θρόμβου ή στένωσης προερχόμενων από την ύπαρξη αθηροσκλήρωσης στις κεντρικές αρτηρίες. Ως εκ τούτου τα αγγειακά ισχαιμικά εγκεφαλικά επεισόδια σχετίζονται άμεσα με την αθηρωμάτωση και εν γένει με τις δυσλιπιδαιμίες. Είναι γνωστό ότι τα χαμηλά επίπεδα της HDL-χοληστερόλης (HDL-C) έχουν συσχετιστεί με υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων συμπεριλαμβανομένου του αγγειακού ισχαιμικού εγκεφαλικού επείσοδιου. Ωστόσο, το επιστημονικό ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί περισσότερο προς την ποιότητα της HDL παρά στην ποσότητα διότι μελέτες που στόχευαν στην αύξηση των επιπέδων της HDL απέτυχαν να μείωσουν τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα. Η HDL είναι ένα περίπλοκο μόριο που διαθέτει μια σειρά αθηροπροστατευτικών ιδιοτήτων, που περιλαμβάνουν κυρίως την ικανότητα απομάκρυνσης της περίσσειας χοληστερόλης από τα κύτταρα, αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιθρομβωτικές ιδιότητες. Όμως, σε χρόνιες ή και οξείες φλεγμονώδεις καταστάσεις δύναται να αλλοιωθεί ο αθηροπροστατευτικός χαρακτήρας της HDL. Ασθενείς με ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο έχουν δυσλειτουργική HDL συγκρινόμενοι με υγιείς, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο εάν αυτή η δυσλειτουργία σχετίζεται με τη βαρύτητα και την έκβαση του περιστατικού. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της σχέσης μεταξύ της λειτουργικότητας της HDL και της βαρύτητας καθώς και της έκβασης του οξέος ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (ΑΕΕ). Μελετήθηκαν προοπτικά 199 διαδοχικοί ασθενείς (42,7% άνδρες, ηλικία 78,66,5 έτη) με οξύ ισχαιμικό ΑΕΕ. Εκτιμήσαμε την αντιοξειδωτική ικανότητας της HDL με τη μέθοδο της διχλωροφλουορεσκεΐνης DCF, στην οποία το αυξημένο σήμα φθορισμού υποδεικνύει ελαττωμένη αντιοξειδωτική ικανότητα. Βρέθηκε ότι το σήμα φθορισμού σχετίστηκε επίσης θετικά με τη βαρύτητα του εγκεφαλικού και το σήμα φθορισμού ήταν υψηλότερο σε ασθενείς που είχαν υποστεί βαρύτερο εγκεφαλικό καθώς και σε ασθενείς που ήταν λειτουργικά εξαρτημένοι κατά την έξοδο τους από το νοσοκομείο. Ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου για βαρύ ΑΕΕ βρέθηκαν να είναι το θήλυ φύλο, (ΣΚ 2.8, 95% ΔΕ 1.37-5.69, p=0.005) το σήμα φθορισμού (ΣΚ 1.03, 95% ΔΕ 1.00-1.06, p=0.024) και τα επίπεδα γλυκόζης (ΣΚ 1.01, 95% ΔΕ 1.0-1.02, p=0.08). Η δραστικότητας της σχετιζόμενης με την HDL PON1, που αποτελεί ένα από τα κύρια συστατικά που προσδίδουν αντιοξειδωτικές δράσεις στην HDL δεν βρέθηκε να συσχετίζεται με τη βαρύτητα του περιστατικού, ούτε και με την έκβαση του εγκεφαλικού επεισοδίου. Ωστόσο τα επίπεδα της σχετιζόμενης με την HDL μυελοϋπεροξειδάσης (MPO) και ο λόγος MPO/PON1 βρέθηκαν αυξημένα στους ασθενείς με βαρύ ΑΕΕ και στους λειτουργικά εξαρτημένους κατά την έξοδο τους από το νοσοκομείο. Τέλος, η διερεύνηση της σχέσης της αντιοξειδωτικής ικανότητας της HDL και της μακροπρόθεσμης έκβασης των ασθενών με ισχαιμικό ΑΕΕ κατέδειξε πως η ελαττώμενη αντιοξειδωτική ικανότητα σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους μετά το επεισόδιο. Συνολικά, τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι η ελαττωμένη αντιοξειδωτική ικανότητα της HDL σχετίζεται με πιο βαρύ οξύ ισχαιμικό ΑΕΕ και ενδεχομένως επίσης να προβλέπει δυσμενέστερη λειτουργική έκβαση και επιβίωση στους ασθενείς αυτούς.","Stroke is a major medical and social phenomenon as it is one of the main causes of mortality and morbidity in developed countries. The majority of strokes are ischemic strokes, which are attributed to decreased cerebral perfusion due to atherosclerosis, directly related to dyslipidemias.Traditionally, low plasma HDL-cholesterol levels have been associated with increased risk for cardiovascular disease, including ischemic stroke. However, currently the scientific interest has been shifted towards the quality of HDL than in the quantity of HDL-cholesterol, since studies aiming at increasing HDL-cholesterol levels failed to reduce the risk of cardiovascular disease. HDL is a complex molecule that has a range of atheroprotective properties, including cholesterol efflux capacity, antioxidant, anti-inflammatory and antithrombotic properties. However, in chronic and / or acute inflammatory conditions the atheroprotective capacity of HDL may be impaired. Stroke patients have dysfunctional HDL compared to controls, but it is unclear whether the dysfunctions are associated with the severity and outcome of acute ischemic stroke. In this study we evaluated the antioxidant properties of HDL in ischemic stroke patients and assessed the association between the antioxidant activity of HDL and the severity and outcome of acute ischemic stroke. We prospectively studied 199 consecutive patients admitted with acute ischemic stroke (42.7% males, age 78.6±6.5). The antioxidant capacity of HDL was evaluated with the dichloroflouorescein assay (DCF assay), where an increase in flouorescence signal indicates reduced antioxidant potential. We found that the flouorescence signal correlates positively with the severity of ischemic stroke. In addition, patients with severe stroke had higher flouorescence signal than patients with mild stroke and patients who were dependent at discharge had higher flouorescence signal than patients who were independent. Independent risk factors for severe ischemic stroke were female gender (relative risk (RR) 2.8, 95% confidence interval (CI) 1.37-5.69, p = 0.005), fluorescence signal (RR 1.03, 95% CI 1.00-1.06, p = 0.024) and glucose levels (RR 1.01, 95% CI 1.0-1.02, p = 0.08). HDL-associated PON1 activity, which is one of the main constituents that contribute in HDL antioxidant effects, was not found to correlate with the severity or the outcome of the event. However, HDL-associated myeloperoxidase (MPO) levels and the MPO / PON1 ratio were increased in patients with severe stroke and those who were dependent at hospital discharge. Finally, the analysis of the relationship of antioxidant capacity of HDL and the long-term outcomes of patients with acute ischemic stroke showed that the reduced antioxidant capacity is associated with an increased risk of death during the first year after the incident. Overall, our findings suggest that impaired antioxidant activity of HDL is associated with more severe acute ischemic stroke and might also predict a worse functional outcome and survival in these patients."],"dc:identifier":["uoadl:2865954","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865954"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη των αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων της HDL σε ασθενείς με οξύ ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και η συσχέτισή τους με τη βαρύτητα και την έκβαση του περιστατικού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:36Z"}