{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2865977"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2865977","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανίχνευση συμπτωμάτων άγχους, κατάθλιψης και στρες σε παιδιά σχολικής ηλικίας","abstract":"Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να πραγματοποιήσει μία ανίχνευση συμπτωμάτων άγχους, στρες και κατάθλιψης σε παιδιά 11-12 ετών που φοιτούν στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού σχολείου. Στην έρευνα έλαβαν μέρος 200 παιδιά που φοιτούσαν στην Πέμπτη (N=100) και την Έκτη Δημοτικού (N=100). Τα παιδιά συμπλήρωσαν την κλίμακα Ανίχνευσης Παιδικού Άγχους και Σχετικών Συναισθηματικών Διαταραχών (Screen for Child Anxiety and Related Emotional Disorders-SCARED), την σύντομη μορφή της Κλίμακας Κατάθλιψης, Άγχους και Στρες (Depression, Anxiety and Stress Scale-DASS21) και την Αναθεωρημένη Κλίμακα Παιδικού Έκδηλου Άγχους (Revised Children’s Manifest Anxiety Scale-RCMAS). Από τα αποτελέσματα προέκυψαν υψηλά ποσοστά αναφοράς συμπτωμάτων τόσο για το άγχος (44%) όσο και για την κατάθλιψη (57,8%) και το στρες (45%). Επιπλέον, προέκυψαν ισχυρές συσχετίσεις τόσο αναφορικά με το φύλο, όσο και με τη δομή και τις συνθήκες της ελληνικής οικογένειας. Τα κορίτσια εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα αγχώδους συμπτωματολογίας σε σχέση με τα αγόρια. Επιπλέον, τα παιδιά που ζουν σε μονογονεϊκή οικογένεια εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης και στρες σε σχέση με τα παιδιά που ζουν και με τους δύο γονείς. Τέλος, αναδείχθηκαν ισχυρές συσχετίσεις ανάμεσα στην κατάθλιψη και το άγχος αλλά και την κατάθλιψη και το στρες, υπό το πρίσμα κυρίως στρεσογόνων συμβάντων ζωής, όπως το διαζύγιο των γονέων. Οι συσχετίσεις αυτές υποδηλώνουν τόσο την ύπαρξη συννοσηρότητας όσο και την λειτουργία της μιας μεταβλητής ως προβλεπτικό παράγοντα της άλλης. Συμπερασματικά, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την υψηλή παρουσία συμπτωμάτων άγχους, κατάθλιψης και στρες κατά την παιδική ηλικία και αναδεικνύουν την αναγκαιότητα της ανίχνευσης αλλά και αντιμετώπισής τους.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να πραγματοποιήσει μία ανίχνευση συμπτωμάτων άγχους, στρες και κατάθλιψης σε παιδιά 11-12 ετών που φοιτούν στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού σχολείου. Στην έρευνα έλαβαν μέρος 200 παιδιά που φοιτούσαν στην Πέμπτη (N=100) και την Έκτη Δημοτικού (N=100). Τα παιδιά συμπλήρωσαν την κλίμακα Ανίχνευσης Παιδικού Άγχους και Σχετικών Συναισθηματικών Διαταραχών (Screen for Child Anxiety and Related Emotional Disorders-SCARED), την σύντομη μορφή της Κλίμακας Κατάθλιψης, Άγχους και Στρες (Depression, Anxiety and Stress Scale-DASS21) και την Αναθεωρημένη Κλίμακα Παιδικού Έκδηλου Άγχους (Revised Children’s Manifest Anxiety Scale-RCMAS). Από τα αποτελέσματα προέκυψαν υψηλά ποσοστά αναφοράς συμπτωμάτων τόσο για το άγχος (44%) όσο και για την κατάθλιψη (57,8%) και το στρες (45%). Επιπλέον, προέκυψαν ισχυρές συσχετίσεις τόσο αναφορικά με το φύλο, όσο και με τη δομή και τις συνθήκες της ελληνικής οικογένειας. Τα κορίτσια εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα αγχώδους συμπτωματολογίας σε σχέση με τα αγόρια. Επιπλέον, τα παιδιά που ζουν σε μονογονεϊκή οικογένεια εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης και στρες σε σχέση με τα παιδιά που ζουν και με τους δύο γονείς. Τέλος, αναδείχθηκαν ισχυρές συσχετίσεις ανάμεσα στην κατάθλιψη και το άγχος αλλά και την κατάθλιψη και το στρες, υπό το πρίσμα κυρίως στρεσογόνων συμβάντων ζωής, όπως το διαζύγιο των γονέων. Οι συσχετίσεις αυτές υποδηλώνουν τόσο την ύπαρξη συννοσηρότητας όσο και την λειτουργία της μιας μεταβλητής ως προβλεπτικό παράγοντα της άλλης. Συμπερασματικά, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την υψηλή παρουσία συμπτωμάτων άγχους, κατάθλιψης και στρες κατά την παιδική ηλικία και αναδεικνύουν την αναγκαιότητα της ανίχνευσης αλλά και αντιμετώπισής τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζιαγγουβά Κωνσταντίνα","Ziagouva Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:36Z","subjects":["Ψυχολογία","Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2865977"],"render_values":[{"text":"uoadl:2865977","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865977","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865977","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2865977","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζιαγγουβά Κωνσταντίνα","Ziagouva Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ψυχολογία","Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2865977","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865977"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να πραγματοποιήσει μία ανίχνευση συμπτωμάτων άγχους, στρες και κατάθλιψης σε παιδιά 11-12 ετών που φοιτούν στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού σχολείου. Στην έρευνα έλαβαν μέρος 200 παιδιά που φοιτούσαν στην Πέμπτη (N=100) και την Έκτη Δημοτικού (N=100). Τα παιδιά συμπλήρωσαν την κλίμακα Ανίχνευσης Παιδικού Άγχους και Σχετικών Συναισθηματικών Διαταραχών (Screen for Child Anxiety and Related Emotional Disorders-SCARED), την σύντομη μορφή της Κλίμακας Κατάθλιψης, Άγχους και Στρες (Depression, Anxiety and Stress Scale-DASS21) και την Αναθεωρημένη Κλίμακα Παιδικού Έκδηλου Άγχους (Revised Children’s Manifest Anxiety Scale-RCMAS). Από τα αποτελέσματα προέκυψαν υψηλά ποσοστά αναφοράς συμπτωμάτων τόσο για το άγχος (44%) όσο και για την κατάθλιψη (57,8%) και το στρες (45%). Επιπλέον, προέκυψαν ισχυρές συσχετίσεις τόσο αναφορικά με το φύλο, όσο και με τη δομή και τις συνθήκες της ελληνικής οικογένειας. Τα κορίτσια εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα αγχώδους συμπτωματολογίας σε σχέση με τα αγόρια. Επιπλέον, τα παιδιά που ζουν σε μονογονεϊκή οικογένεια εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης και στρες σε σχέση με τα παιδιά που ζουν και με τους δύο γονείς. Τέλος, αναδείχθηκαν ισχυρές συσχετίσεις ανάμεσα στην κατάθλιψη και το άγχος αλλά και την κατάθλιψη και το στρες, υπό το πρίσμα κυρίως στρεσογόνων συμβάντων ζωής, όπως το διαζύγιο των γονέων. Οι συσχετίσεις αυτές υποδηλώνουν τόσο την ύπαρξη συννοσηρότητας όσο και την λειτουργία της μιας μεταβλητής ως προβλεπτικό παράγοντα της άλλης. Συμπερασματικά, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την υψηλή παρουσία συμπτωμάτων άγχους, κατάθλιψης και στρες κατά την παιδική ηλικία και αναδεικνύουν την αναγκαιότητα της ανίχνευσης αλλά και αντιμετώπισής τους.","The aim of the present study was to assess self-reported symptoms of anxiety, depression and stress, both independent and comorbid, in 11 to 12-year old preadolescent children. Our survey involved 200 children, attending fifth (n=100) and sixth grade (n=100) of primary school. All children completed the Screen for Child Anxiety and Related Emotional Disorders (SCARED), the short version of the Depression, Anxiety and Stress Scale (DASS21) and the Revised Children’s Manifest Anxiety Scale (RCMAS). The results showed high levels of reported symptoms. More specifically, up to 44% of our sample scored above the thresholds for anxiety symptoms. Similar were the findings for depressive (57.8%) and stress symptomatology (45%). In addition, strong sociodemographic and family correlations were made, in terms of gender and aspects of parental and family influences. Girls showed higher levels of anxiety symptoms compared to boys. Moreover, children living in single-parent families showed greater levels of anxiety, depressive and stress symptoms, compared to children living with both parents. Finally, strong correlations have emerged between depression and anxiety as well as depression and stress, especially concerned stressful life events, such as parental divorce. Again, the excessive stress symptoms reported by children living in single-parent families were strongly correlated with the presence of depressive symptomatology. In conclusion, our findings support high prevalence of anxiety, depressive and stress symptoms, both independent and comorbid, and highlight the importance of early screening and intervention."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανίχνευση συμπτωμάτων άγχους, κατάθλιψης και στρες σε παιδιά σχολικής ηλικίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζιαγγουβά Κωνσταντίνα","Ziagouva Konstantina"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να πραγματοποιήσει μία ανίχνευση συμπτωμάτων άγχους, στρες και κατάθλιψης σε παιδιά 11-12 ετών που φοιτούν στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού σχολείου. Στην έρευνα έλαβαν μέρος 200 παιδιά που φοιτούσαν στην Πέμπτη (N=100) και την Έκτη Δημοτικού (N=100). Τα παιδιά συμπλήρωσαν την κλίμακα Ανίχνευσης Παιδικού Άγχους και Σχετικών Συναισθηματικών Διαταραχών (Screen for Child Anxiety and Related Emotional Disorders-SCARED), την σύντομη μορφή της Κλίμακας Κατάθλιψης, Άγχους και Στρες (Depression, Anxiety and Stress Scale-DASS21) και την Αναθεωρημένη Κλίμακα Παιδικού Έκδηλου Άγχους (Revised Children’s Manifest Anxiety Scale-RCMAS). Από τα αποτελέσματα προέκυψαν υψηλά ποσοστά αναφοράς συμπτωμάτων τόσο για το άγχος (44%) όσο και για την κατάθλιψη (57,8%) και το στρες (45%). Επιπλέον, προέκυψαν ισχυρές συσχετίσεις τόσο αναφορικά με το φύλο, όσο και με τη δομή και τις συνθήκες της ελληνικής οικογένειας. Τα κορίτσια εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα αγχώδους συμπτωματολογίας σε σχέση με τα αγόρια. Επιπλέον, τα παιδιά που ζουν σε μονογονεϊκή οικογένεια εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης και στρες σε σχέση με τα παιδιά που ζουν και με τους δύο γονείς. Τέλος, αναδείχθηκαν ισχυρές συσχετίσεις ανάμεσα στην κατάθλιψη και το άγχος αλλά και την κατάθλιψη και το στρες, υπό το πρίσμα κυρίως στρεσογόνων συμβάντων ζωής, όπως το διαζύγιο των γονέων. Οι συσχετίσεις αυτές υποδηλώνουν τόσο την ύπαρξη συννοσηρότητας όσο και την λειτουργία της μιας μεταβλητής ως προβλεπτικό παράγοντα της άλλης. Συμπερασματικά, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την υψηλή παρουσία συμπτωμάτων άγχους, κατάθλιψης και στρες κατά την παιδική ηλικία και αναδεικνύουν την αναγκαιότητα της ανίχνευσης αλλά και αντιμετώπισής τους.","The aim of the present study was to assess self-reported symptoms of anxiety, depression and stress, both independent and comorbid, in 11 to 12-year old preadolescent children. Our survey involved 200 children, attending fifth (n=100) and sixth grade (n=100) of primary school. All children completed the Screen for Child Anxiety and Related Emotional Disorders (SCARED), the short version of the Depression, Anxiety and Stress Scale (DASS21) and the Revised Children’s Manifest Anxiety Scale (RCMAS). The results showed high levels of reported symptoms. More specifically, up to 44% of our sample scored above the thresholds for anxiety symptoms. Similar were the findings for depressive (57.8%) and stress symptomatology (45%). In addition, strong sociodemographic and family correlations were made, in terms of gender and aspects of parental and family influences. Girls showed higher levels of anxiety symptoms compared to boys. Moreover, children living in single-parent families showed greater levels of anxiety, depressive and stress symptoms, compared to children living with both parents. Finally, strong correlations have emerged between depression and anxiety as well as depression and stress, especially concerned stressful life events, such as parental divorce. Again, the excessive stress symptoms reported by children living in single-parent families were strongly correlated with the presence of depressive symptomatology. In conclusion, our findings support high prevalence of anxiety, depressive and stress symptoms, both independent and comorbid, and highlight the importance of early screening and intervention."],"dc:identifier":["uoadl:2865977","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865977"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ψυχολογία","Psychology"],"dc:title":["Ανίχνευση συμπτωμάτων άγχους, κατάθλιψης και στρες σε παιδιά σχολικής ηλικίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:36Z"}