{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2865991"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2865991","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Τάφοι και Ταφικά Έθιμα στην Πελοπόννησο κατά τη Μέση Εποχή του Χαλκού και την πρώιμη Μυκηναϊκή, με έμφαση στις εξελίξεις της έρευνας κατά την τελευταία εικοσαετία»","abstract":"«Τάφοι και ταφικές πρακτικές στην Πελοπόννησο κατά τη διάρκεια της Μέσης Εποχής του Χαλκού κα της πρώιμης Μυκηναϊκής με έμφαση στις εξελίξεις της έρευνας κατά την τελευταία εικοσαετία» Ο σημαντικός αριθμός των μεσοελλαδικών θέσεων που εντοπίσθηκαν στην Πελοπόννησο συνέβαλε στο κέντρισμα του ενδιαφέροντος της έρευνας, ενώ η διεπιστημονική συνεργασία μαζί με την τεχνολογική ανάπτυξη, ιδιαίτερα κατά την τελευταία εικοσαετία έχουν παράσχει τα μέσα για μια ακριβέστερη τεκμηρίωση και αξιολόγηση παλαιότερων και νεότερων ευρημάτων. Θα πρέπει επίσης να συνεκτιμηθεί και η σχετικά πρόσφατη στροφή της έρευνας μέσω της υιοθέτησης μιας ανθρωποκεντρικής θεωρητικής προσέγγισης που συμπλέκει τους ανθρώπους με το ενεργό περιβάλλον τους. Το γεγονός ότι τα περισσότερα ευρήματα προέρχονται από τάφους δικαιολογεί το ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη μελέτη τους μαζί με τις ταφικές πρακτικές και συνακόλουθα τους ταφικούς χώρους. Οι τύποι των τύμβων είναι το αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης και η κατηγοριοποίησή τους έχει ενδιαφέρον τόσο από την άποψη της εξέλιξης των ταφικών κατασκευαστικών χαρακτηριστικών όσο και από την άποψη των κοινωνικών προεκτάσεων που συνδέονται με αυτούς. Η μεταχείριση των νεκρών είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με τους τάφους και εξετάζεται σε σχέση με τις ταφικές προσφορές και τις τελετουργίες. Αυτή η μεταφορά (του χώρου ταφής) μαζί με τον αυξανόμενο αριθμό και τον πλούτο των κτερισμάτων στη διάρκεια της τελευταίας φάσης της περιόδου, καθώς και η εξέλιξη του τύμβου σε θολωτό τάφο χαρακτηρίζουν ως επί το πλείστον τη μετάβαση από την ύστερη μεσοελλαδική στην πρώιμη υστεροελλαδική περίοδο. Ταφικά μνημεία της μεσοελλαδικής περιόδου έχουν εντοπισθεί σε όλους τους νομούς της Πελοποννήσου, κυρίως στην Αργολίδα και τη Μεσσηνία. Το Άργος, η Ασίνη και η Λέρνα είναι θέσεις ιδιαίτερου ενδιαφέροντος κυρίως λόγω της ύπαρξης διακριτών μεσοελλαδικών οικισμών με θέσεις ταφής εντός και εκτός αυτών που παρέχουν μια πλήρη εικόνα της τυπολογίας των τάφων καθώς και των τοπικών ταφικών πρακτικών, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται η θέση των νεκρών στους τάφους, ο προσανατολισμός του σώματος και η τοποθέτηση του νεκρού ανάλογα με το φύλο και την ηλικία. Η Βοϊδοκοιλιά, ο Αγ. Ιωάννης Παπουλίων και η Περιστεριά είναι μεσοελλαδικές θέσεις μεγάλης σημασίας στη Μεσσηνία όπου η έρευνα έχει μεταξύ άλλων παράσχει πολύτιμες γνώσεις σχετικά με την εξέλιξη του αρχιτεκτονικού τύπου του τύμβου σε θολωτό τάφο καθώς και την πλούσια κτέριση των τάφων που προηγήθηκε της λαμπρής υστεροελλαδικής περιόδου. Οι ταφικές πρακτικές στη ΒΔ και ΝΑ Πελοπόννησο συζητούνται λεπτομερέστερα και ακολουθεί μια συγκριτική μελέτη της Αργολίδας με τη Μεσσηνία προκειμένου να τονισθούν οι υπάρχουσες διαφορές και ομοιότητες ανάμεσα σε αυτά τα δύο κομβικά μεσοελλαδικά κέντρα της Πελοποννήσου, φθάνοντας έτσι στα τελικά συμπεράσματα που καταδεικνύουν την ομοιομορφία των ταφικών πρακτικών με την εξαίρεση ορισμένων τοπικών ιδιαιτεροτήτων.","abstract_html":"«Τάφοι και ταφικές πρακτικές στην Πελοπόννησο κατά τη διάρκεια της Μέσης Εποχής του Χαλκού κα της πρώιμης Μυκηναϊκής με έμφαση στις εξελίξεις της έρευνας κατά την τελευταία εικοσαετία» Ο σημαντικός αριθμός των μεσοελλαδικών θέσεων που εντοπίσθηκαν στην Πελοπόννησο συνέβαλε στο κέντρισμα του ενδιαφέροντος της έρευνας, ενώ η διεπιστημονική συνεργασία μαζί με την τεχνολογική ανάπτυξη, ιδιαίτερα κατά την τελευταία εικοσαετία έχουν παράσχει τα μέσα για μια ακριβέστερη τεκμηρίωση και αξιολόγηση παλαιότερων και νεότερων ευρημάτων. Θα πρέπει επίσης να συνεκτιμηθεί και η σχετικά πρόσφατη στροφή της έρευνας μέσω της υιοθέτησης μιας ανθρωποκεντρικής θεωρητικής προσέγγισης που συμπλέκει τους ανθρώπους με το ενεργό περιβάλλον τους. Το γεγονός ότι τα περισσότερα ευρήματα προέρχονται από τάφους δικαιολογεί το ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη μελέτη τους μαζί με τις ταφικές πρακτικές και συνακόλουθα τους ταφικούς χώρους. Οι τύποι των τύμβων είναι το αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης και η κατηγοριοποίησή τους έχει ενδιαφέρον τόσο από την άποψη της εξέλιξης των ταφικών κατασκευαστικών χαρακτηριστικών όσο και από την άποψη των κοινωνικών προεκτάσεων που συνδέονται με αυτούς. Η μεταχείριση των νεκρών είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με τους τάφους και εξετάζεται σε σχέση με τις ταφικές προσφορές και τις τελετουργίες. Αυτή η μεταφορά (του χώρου ταφής) μαζί με τον αυξανόμενο αριθμό και τον πλούτο των κτερισμάτων στη διάρκεια της τελευταίας φάσης της περιόδου, καθώς και η εξέλιξη του τύμβου σε θολωτό τάφο χαρακτηρίζουν ως επί το πλείστον τη μετάβαση από την ύστερη μεσοελλαδική στην πρώιμη υστεροελλαδική περίοδο. Ταφικά μνημεία της μεσοελλαδικής περιόδου έχουν εντοπισθεί σε όλους τους νομούς της Πελοποννήσου, κυρίως στην Αργολίδα και τη Μεσσηνία. Το Άργος, η Ασίνη και η Λέρνα είναι θέσεις ιδιαίτερου ενδιαφέροντος κυρίως λόγω της ύπαρξης διακριτών μεσοελλαδικών οικισμών με θέσεις ταφής εντός και εκτός αυτών που παρέχουν μια πλήρη εικόνα της τυπολογίας των τάφων καθώς και των τοπικών ταφικών πρακτικών, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται η θέση των νεκρών στους τάφους, ο προσανατολισμός του σώματος και η τοποθέτηση του νεκρού ανάλογα με το φύλο και την ηλικία. Η Βοϊδοκοιλιά, ο Αγ. Ιωάννης Παπουλίων και η Περιστεριά είναι μεσοελλαδικές θέσεις μεγάλης σημασίας στη Μεσσηνία όπου η έρευνα έχει μεταξύ άλλων παράσχει πολύτιμες γνώσεις σχετικά με την εξέλιξη του αρχιτεκτονικού τύπου του τύμβου σε θολωτό τάφο καθώς και την πλούσια κτέριση των τάφων που προηγήθηκε της λαμπρής υστεροελλαδικής περιόδου. Οι ταφικές πρακτικές στη ΒΔ και ΝΑ Πελοπόννησο συζητούνται λεπτομερέστερα και ακολουθεί μια συγκριτική μελέτη της Αργολίδας με τη Μεσσηνία προκειμένου να τονισθούν οι υπάρχουσες διαφορές και ομοιότητες ανάμεσα σε αυτά τα δύο κομβικά μεσοελλαδικά κέντρα της Πελοποννήσου, φθάνοντας έτσι στα τελικά συμπεράσματα που καταδεικνύουν την ομοιομορφία των ταφικών πρακτικών με την εξαίρεση ορισμένων τοπικών ιδιαιτεροτήτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μωραϊτάκης Νικόλαος","Moraitakis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:36Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2865991"],"render_values":[{"text":"uoadl:2865991","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865991","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865991","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2865991","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μωραϊτάκης Νικόλαος","Moraitakis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2865991","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865991"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["«Τάφοι και ταφικές πρακτικές στην Πελοπόννησο κατά τη διάρκεια της Μέσης Εποχής του Χαλκού κα της πρώιμης Μυκηναϊκής με έμφαση στις εξελίξεις της έρευνας κατά την τελευταία εικοσαετία» Ο σημαντικός αριθμός των μεσοελλαδικών θέσεων που εντοπίσθηκαν στην Πελοπόννησο συνέβαλε στο κέντρισμα του ενδιαφέροντος της έρευνας, ενώ η διεπιστημονική συνεργασία μαζί με την τεχνολογική ανάπτυξη, ιδιαίτερα κατά την τελευταία εικοσαετία έχουν παράσχει τα μέσα για μια ακριβέστερη τεκμηρίωση και αξιολόγηση παλαιότερων και νεότερων ευρημάτων. Θα πρέπει επίσης να συνεκτιμηθεί και η σχετικά πρόσφατη στροφή της έρευνας μέσω της υιοθέτησης μιας ανθρωποκεντρικής θεωρητικής προσέγγισης που συμπλέκει τους ανθρώπους με το ενεργό περιβάλλον τους. Το γεγονός ότι τα περισσότερα ευρήματα προέρχονται από τάφους δικαιολογεί το ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη μελέτη τους μαζί με τις ταφικές πρακτικές και συνακόλουθα τους ταφικούς χώρους. Οι τύποι των τύμβων είναι το αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης και η κατηγοριοποίησή τους έχει ενδιαφέρον τόσο από την άποψη της εξέλιξης των ταφικών κατασκευαστικών χαρακτηριστικών όσο και από την άποψη των κοινωνικών προεκτάσεων που συνδέονται με αυτούς. Η μεταχείριση των νεκρών είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με τους τάφους και εξετάζεται σε σχέση με τις ταφικές προσφορές και τις τελετουργίες. Αυτή η μεταφορά (του χώρου ταφής) μαζί με τον αυξανόμενο αριθμό και τον πλούτο των κτερισμάτων στη διάρκεια της τελευταίας φάσης της περιόδου, καθώς και η εξέλιξη του τύμβου σε θολωτό τάφο χαρακτηρίζουν ως επί το πλείστον τη μετάβαση από την ύστερη μεσοελλαδική στην πρώιμη υστεροελλαδική περίοδο. Ταφικά μνημεία της μεσοελλαδικής περιόδου έχουν εντοπισθεί σε όλους τους νομούς της Πελοποννήσου, κυρίως στην Αργολίδα και τη Μεσσηνία. Το Άργος, η Ασίνη και η Λέρνα είναι θέσεις ιδιαίτερου ενδιαφέροντος κυρίως λόγω της ύπαρξης διακριτών μεσοελλαδικών οικισμών με θέσεις ταφής εντός και εκτός αυτών που παρέχουν μια πλήρη εικόνα της τυπολογίας των τάφων καθώς και των τοπικών ταφικών πρακτικών, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται η θέση των νεκρών στους τάφους, ο προσανατολισμός του σώματος και η τοποθέτηση του νεκρού ανάλογα με το φύλο και την ηλικία. Η Βοϊδοκοιλιά, ο Αγ. Ιωάννης Παπουλίων και η Περιστεριά είναι μεσοελλαδικές θέσεις μεγάλης σημασίας στη Μεσσηνία όπου η έρευνα έχει μεταξύ άλλων παράσχει πολύτιμες γνώσεις σχετικά με την εξέλιξη του αρχιτεκτονικού τύπου του τύμβου σε θολωτό τάφο καθώς και την πλούσια κτέριση των τάφων που προηγήθηκε της λαμπρής υστεροελλαδικής περιόδου. Οι ταφικές πρακτικές στη ΒΔ και ΝΑ Πελοπόννησο συζητούνται λεπτομερέστερα και ακολουθεί μια συγκριτική μελέτη της Αργολίδας με τη Μεσσηνία προκειμένου να τονισθούν οι υπάρχουσες διαφορές και ομοιότητες ανάμεσα σε αυτά τα δύο κομβικά μεσοελλαδικά κέντρα της Πελοποννήσου, φθάνοντας έτσι στα τελικά συμπεράσματα που καταδεικνύουν την ομοιομορφία των ταφικών πρακτικών με την εξαίρεση ορισμένων τοπικών ιδιαιτεροτήτων.","“Tombs and mortuary practices in Peloponnese during the Middle Bronze and the Early Mycenaean Age focusing on the evolution of research methods in the last twenty years.” The significant number of Middle Helladic sites identified in the Peloponnese has contributed to stimulating research interest. In addition interdisciplinary cooperation together with technological development, particularly over the last twenty years, have provided researchers with the means to more accurately document and evaluate older and recent findings. Also taken into account is the relatively recent shift of research to adopt a humanocentric theoretical approach which enmeshes humans with their environment in action. The fact that most of the findings come from tombs justifies the particular focus on their study together with the mortuary practices and the subsequent burial sites. The types of tombs are the subject of a separate study and their categorization is of interest both from the point of the evolution of burial constructional features and the social extensions associated with them. The treatment of the dead is inextricably linked with the tombs and is examined in association with burial offerings and rituals. The extra muros transfer of the burial sites together with the growing number and the wealth of grave goods as well as the evolution of the tumulus to tholos tomb during the last phase of the period mostly characterize the transition from the late Middle to the early Late Helladic period. Burial monuments of the Middle Helladic period have been identified in all the prefectures of the Peloponnese, mainly in Argolida and Messinia. Argos, Asini and Lerna are sites of particular interest, mainly because of the existence of distinct mesoelladic settlements with burial sites both inside and outside of them highlighting the tomb typology as well as the local mortuary practices which include the position of the dead in the tombs, the orientation of the body and the placing of the dead according to gender and age. Voidokilia, Papoulia and Peristeria are mesoelladic sites of great importance in Messinia where research has among others provided precious insight to the evolution of the architectural type of tumulus into the tholos tomb as well as of the rich grave goods that predated the brilliant Later Helladic period. Mortuary practices in Northeastern and Southwestern Peloponnese are discussed in further detail and there follows a comparative study of Argolida and Messinia in order to clarify differences and similarities that exist between these two key centers of MBA Peloponnese, thus reaching the final conclusions which manifest a uniformity of burial practices with the exception of certain regional particularities."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Τάφοι και Ταφικά Έθιμα στην Πελοπόννησο κατά τη Μέση Εποχή του Χαλκού και την πρώιμη Μυκηναϊκή, με έμφαση στις εξελίξεις της έρευνας κατά την τελευταία εικοσαετία»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μωραϊτάκης Νικόλαος","Moraitakis Nikolaos"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["«Τάφοι και ταφικές πρακτικές στην Πελοπόννησο κατά τη διάρκεια της Μέσης Εποχής του Χαλκού κα της πρώιμης Μυκηναϊκής με έμφαση στις εξελίξεις της έρευνας κατά την τελευταία εικοσαετία» Ο σημαντικός αριθμός των μεσοελλαδικών θέσεων που εντοπίσθηκαν στην Πελοπόννησο συνέβαλε στο κέντρισμα του ενδιαφέροντος της έρευνας, ενώ η διεπιστημονική συνεργασία μαζί με την τεχνολογική ανάπτυξη, ιδιαίτερα κατά την τελευταία εικοσαετία έχουν παράσχει τα μέσα για μια ακριβέστερη τεκμηρίωση και αξιολόγηση παλαιότερων και νεότερων ευρημάτων. Θα πρέπει επίσης να συνεκτιμηθεί και η σχετικά πρόσφατη στροφή της έρευνας μέσω της υιοθέτησης μιας ανθρωποκεντρικής θεωρητικής προσέγγισης που συμπλέκει τους ανθρώπους με το ενεργό περιβάλλον τους. Το γεγονός ότι τα περισσότερα ευρήματα προέρχονται από τάφους δικαιολογεί το ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη μελέτη τους μαζί με τις ταφικές πρακτικές και συνακόλουθα τους ταφικούς χώρους. Οι τύποι των τύμβων είναι το αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης και η κατηγοριοποίησή τους έχει ενδιαφέρον τόσο από την άποψη της εξέλιξης των ταφικών κατασκευαστικών χαρακτηριστικών όσο και από την άποψη των κοινωνικών προεκτάσεων που συνδέονται με αυτούς. Η μεταχείριση των νεκρών είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με τους τάφους και εξετάζεται σε σχέση με τις ταφικές προσφορές και τις τελετουργίες. Αυτή η μεταφορά (του χώρου ταφής) μαζί με τον αυξανόμενο αριθμό και τον πλούτο των κτερισμάτων στη διάρκεια της τελευταίας φάσης της περιόδου, καθώς και η εξέλιξη του τύμβου σε θολωτό τάφο χαρακτηρίζουν ως επί το πλείστον τη μετάβαση από την ύστερη μεσοελλαδική στην πρώιμη υστεροελλαδική περίοδο. Ταφικά μνημεία της μεσοελλαδικής περιόδου έχουν εντοπισθεί σε όλους τους νομούς της Πελοποννήσου, κυρίως στην Αργολίδα και τη Μεσσηνία. Το Άργος, η Ασίνη και η Λέρνα είναι θέσεις ιδιαίτερου ενδιαφέροντος κυρίως λόγω της ύπαρξης διακριτών μεσοελλαδικών οικισμών με θέσεις ταφής εντός και εκτός αυτών που παρέχουν μια πλήρη εικόνα της τυπολογίας των τάφων καθώς και των τοπικών ταφικών πρακτικών, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται η θέση των νεκρών στους τάφους, ο προσανατολισμός του σώματος και η τοποθέτηση του νεκρού ανάλογα με το φύλο και την ηλικία. Η Βοϊδοκοιλιά, ο Αγ. Ιωάννης Παπουλίων και η Περιστεριά είναι μεσοελλαδικές θέσεις μεγάλης σημασίας στη Μεσσηνία όπου η έρευνα έχει μεταξύ άλλων παράσχει πολύτιμες γνώσεις σχετικά με την εξέλιξη του αρχιτεκτονικού τύπου του τύμβου σε θολωτό τάφο καθώς και την πλούσια κτέριση των τάφων που προηγήθηκε της λαμπρής υστεροελλαδικής περιόδου. Οι ταφικές πρακτικές στη ΒΔ και ΝΑ Πελοπόννησο συζητούνται λεπτομερέστερα και ακολουθεί μια συγκριτική μελέτη της Αργολίδας με τη Μεσσηνία προκειμένου να τονισθούν οι υπάρχουσες διαφορές και ομοιότητες ανάμεσα σε αυτά τα δύο κομβικά μεσοελλαδικά κέντρα της Πελοποννήσου, φθάνοντας έτσι στα τελικά συμπεράσματα που καταδεικνύουν την ομοιομορφία των ταφικών πρακτικών με την εξαίρεση ορισμένων τοπικών ιδιαιτεροτήτων.","“Tombs and mortuary practices in Peloponnese during the Middle Bronze and the Early Mycenaean Age focusing on the evolution of research methods in the last twenty years.” The significant number of Middle Helladic sites identified in the Peloponnese has contributed to stimulating research interest. In addition interdisciplinary cooperation together with technological development, particularly over the last twenty years, have provided researchers with the means to more accurately document and evaluate older and recent findings. Also taken into account is the relatively recent shift of research to adopt a humanocentric theoretical approach which enmeshes humans with their environment in action. The fact that most of the findings come from tombs justifies the particular focus on their study together with the mortuary practices and the subsequent burial sites. The types of tombs are the subject of a separate study and their categorization is of interest both from the point of the evolution of burial constructional features and the social extensions associated with them. The treatment of the dead is inextricably linked with the tombs and is examined in association with burial offerings and rituals. The extra muros transfer of the burial sites together with the growing number and the wealth of grave goods as well as the evolution of the tumulus to tholos tomb during the last phase of the period mostly characterize the transition from the late Middle to the early Late Helladic period. Burial monuments of the Middle Helladic period have been identified in all the prefectures of the Peloponnese, mainly in Argolida and Messinia. Argos, Asini and Lerna are sites of particular interest, mainly because of the existence of distinct mesoelladic settlements with burial sites both inside and outside of them highlighting the tomb typology as well as the local mortuary practices which include the position of the dead in the tombs, the orientation of the body and the placing of the dead according to gender and age. Voidokilia, Papoulia and Peristeria are mesoelladic sites of great importance in Messinia where research has among others provided precious insight to the evolution of the architectural type of tumulus into the tholos tomb as well as of the rich grave goods that predated the brilliant Later Helladic period. Mortuary practices in Northeastern and Southwestern Peloponnese are discussed in further detail and there follows a comparative study of Argolida and Messinia in order to clarify differences and similarities that exist between these two key centers of MBA Peloponnese, thus reaching the final conclusions which manifest a uniformity of burial practices with the exception of certain regional particularities."],"dc:identifier":["uoadl:2865991","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2865991"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["«Τάφοι και Ταφικά Έθιμα στην Πελοπόννησο κατά τη Μέση Εποχή του Χαλκού και την πρώιμη Μυκηναϊκή, με έμφαση στις εξελίξεις της έρευνας κατά την τελευταία εικοσαετία»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:36Z"}