{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866074"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866074","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θησαυρός από τις Ανασκαφές του Τραμ στον Πειραιά (2016)","abstract":"Πυρήνα της εργασίας αυτής αποτελεί αφενός η μελέτη και η παρουσίαση ενός κλειστού συνόλου κεραμικής, κατά κύριο λόγο της πρώιμης ελληνιστικής περιόδου, που βρέθηκε μέσα σε έναν κτιστό αποθέτη και αφετέρου η ερμηνεία της χρήσης αυτής της κτιστής κατασκευής σε σχέση με τα ανασκαφικά συγκείμενα. Η ανασκαφή έγινε στο πλαίσιο του έργου «Δυτική επέκταση του Τραμ στον Πειραιά», μπροστά στον ιερό ναό της Ευαγγελίστριας, για την κατασκευή της στάσης του τραμ στο σημείο. Πραγματοποιήθηκε τα έτη 2015 και 2016 και λόγω της φύσης της είναι αποσπασματική. Τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα που αποκαλύφθηκαν, αν και αποσπασματικά, εντάσσονται στην περιφέρεια του ιστού της αρχαίας πόλης, κοντά σε πυλίδα του αρχαίου τείχους, που επικοινωνούσε με τον χώρο ανάμεσα στα Μακρά Τείχη. Ανάμεσά τους, μία υπόγεια κτιστή λίθινη κατασκευή, η οποία ερμηνεύτηκε ως θησαυροφυλάκιο, αποτελεί, συν τοις άλλοις, ένδειξη για την ύπαρξη κάποιου είδους λατρευτικής δραστηριότητας στο σημείο. Το θησαυροφυλάκιο φαίνεται πως μετά την χρήση του λειτούργησε ως αποθέτης, καθώς στο εσωτερικό του βρέθηκε πλήθος κεραμικής καθώς και άλλα οργανικά στοιχεία και λοιπά κινητά ευρήματα. Η κεραμική περισυλλέχθηκε σε πέντε ανασκαφικές ομάδες, από τις οποίες επιλέχθηκαν να παρουσιαστούν τα πιο χαρακτηριστικά όστρακα: αυτά των οποίων μπορεί να αναγνωριστεί το σχήμα του αγγείου από το οποίο προέρχονται, ή έχουν ιδιαίτερη διακόσμηση. Τα περισσότερα όστρακα χρονολογούνται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου προχριστιανικού αιώνα, ή στο πρώτο μισό του 3ου αιώνα π.Χ., αν και δεν λείπουν και υστερότερα ευρήματα. Το γεγονός πως οι ανασκαφικές ομάδες δεν αντιστοιχούν σε διαφορετικές ομάδες απόθεσης, αφενός γιατί έχουν βρεθεί συνανήκοντα και συγκολλώμενα όστρακα σε διαφορετικές ομάδες και αφετέρου γιατί η χρονολόγηση δεν κατεβαίνει ανάλογα με το βάθος εύρεσης, οδηγεί στο συμπέρασμα πως η απόρριψη έχει χρονολογική ομοιογένεια. Ανάμεσα στα αγγεία του συνόλου, εκτός από αυτά που είναι προϊόντα εισαγωγής ή Αττικά, υπάρχουν ορισμένα, των οποίων το σχήμα παρουσιάζει ιδιαιτερότητες σε σχέση με το γνωστό σχηματολόγιο του ελληνιστικού κόσμου και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό έρεισμα για την υπόθεση ύπαρξης κεραμικών εργαστηρίων στον Πειραιά. Η εργασία αυτή δεν φιλοδοξεί να δώσει καθολικές απαντήσεις και ερμηνείες, αφού το υλικό που πραγματεύεται είναι αρκετά περιορισμένο και κυρίως αποσπασματικό. Θα μπορούσε όμως να αποτελέσει την αρχή για μία συστηματική μελέτη της ελληνιστικής κεραμικής και πιθανών κεραμικών εργαστηρίων στον Πειραιά.","abstract_html":"Πυρήνα της εργασίας αυτής αποτελεί αφενός η μελέτη και η παρουσίαση ενός κλειστού συνόλου κεραμικής, κατά κύριο λόγο της πρώιμης ελληνιστικής περιόδου, που βρέθηκε μέσα σε έναν κτιστό αποθέτη και αφετέρου η ερμηνεία της χρήσης αυτής της κτιστής κατασκευής σε σχέση με τα ανασκαφικά συγκείμενα. Η ανασκαφή έγινε στο πλαίσιο του έργου «Δυτική επέκταση του Τραμ στον Πειραιά», μπροστά στον ιερό ναό της Ευαγγελίστριας, για την κατασκευή της στάσης του τραμ στο σημείο. Πραγματοποιήθηκε τα έτη 2015 και 2016 και λόγω της φύσης της είναι αποσπασματική. Τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα που αποκαλύφθηκαν, αν και αποσπασματικά, εντάσσονται στην περιφέρεια του ιστού της αρχαίας πόλης, κοντά σε πυλίδα του αρχαίου τείχους, που επικοινωνούσε με τον χώρο ανάμεσα στα Μακρά Τείχη. Ανάμεσά τους, μία υπόγεια κτιστή λίθινη κατασκευή, η οποία ερμηνεύτηκε ως θησαυροφυλάκιο, αποτελεί, συν τοις άλλοις, ένδειξη για την ύπαρξη κάποιου είδους λατρευτικής δραστηριότητας στο σημείο. Το θησαυροφυλάκιο φαίνεται πως μετά την χρήση του λειτούργησε ως αποθέτης, καθώς στο εσωτερικό του βρέθηκε πλήθος κεραμικής καθώς και άλλα οργανικά στοιχεία και λοιπά κινητά ευρήματα. Η κεραμική περισυλλέχθηκε σε πέντε ανασκαφικές ομάδες, από τις οποίες επιλέχθηκαν να παρουσιαστούν τα πιο χαρακτηριστικά όστρακα: αυτά των οποίων μπορεί να αναγνωριστεί το σχήμα του αγγείου από το οποίο προέρχονται, ή έχουν ιδιαίτερη διακόσμηση. Τα περισσότερα όστρακα χρονολογούνται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου προχριστιανικού αιώνα, ή στο πρώτο μισό του 3ου αιώνα π.Χ., αν και δεν λείπουν και υστερότερα ευρήματα. Το γεγονός πως οι ανασκαφικές ομάδες δεν αντιστοιχούν σε διαφορετικές ομάδες απόθεσης, αφενός γιατί έχουν βρεθεί συνανήκοντα και συγκολλώμενα όστρακα σε διαφορετικές ομάδες και αφετέρου γιατί η χρονολόγηση δεν κατεβαίνει ανάλογα με το βάθος εύρεσης, οδηγεί στο συμπέρασμα πως η απόρριψη έχει χρονολογική ομοιογένεια. Ανάμεσα στα αγγεία του συνόλου, εκτός από αυτά που είναι προϊόντα εισαγωγής ή Αττικά, υπάρχουν ορισμένα, των οποίων το σχήμα παρουσιάζει ιδιαιτερότητες σε σχέση με το γνωστό σχηματολόγιο του ελληνιστικού κόσμου και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό έρεισμα για την υπόθεση ύπαρξης κεραμικών εργαστηρίων στον Πειραιά. Η εργασία αυτή δεν φιλοδοξεί να δώσει καθολικές απαντήσεις και ερμηνείες, αφού το υλικό που πραγματεύεται είναι αρκετά περιορισμένο και κυρίως αποσπασματικό. Θα μπορούσε όμως να αποτελέσει την αρχή για μία συστηματική μελέτη της ελληνιστικής κεραμικής και πιθανών κεραμικών εργαστηρίων στον Πειραιά.","abstract_has_math":false,"creators":["Λύτσιου Ελένη","Lytsiou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:36Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866074"],"render_values":[{"text":"uoadl:2866074","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866074","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866074","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2866074","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λύτσιου Ελένη","Lytsiou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866074","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866074"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πυρήνα της εργασίας αυτής αποτελεί αφενός η μελέτη και η παρουσίαση ενός κλειστού συνόλου κεραμικής, κατά κύριο λόγο της πρώιμης ελληνιστικής περιόδου, που βρέθηκε μέσα σε έναν κτιστό αποθέτη και αφετέρου η ερμηνεία της χρήσης αυτής της κτιστής κατασκευής σε σχέση με τα ανασκαφικά συγκείμενα. Η ανασκαφή έγινε στο πλαίσιο του έργου «Δυτική επέκταση του Τραμ στον Πειραιά», μπροστά στον ιερό ναό της Ευαγγελίστριας, για την κατασκευή της στάσης του τραμ στο σημείο. Πραγματοποιήθηκε τα έτη 2015 και 2016 και λόγω της φύσης της είναι αποσπασματική. Τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα που αποκαλύφθηκαν, αν και αποσπασματικά, εντάσσονται στην περιφέρεια του ιστού της αρχαίας πόλης, κοντά σε πυλίδα του αρχαίου τείχους, που επικοινωνούσε με τον χώρο ανάμεσα στα Μακρά Τείχη. Ανάμεσά τους, μία υπόγεια κτιστή λίθινη κατασκευή, η οποία ερμηνεύτηκε ως θησαυροφυλάκιο, αποτελεί, συν τοις άλλοις, ένδειξη για την ύπαρξη κάποιου είδους λατρευτικής δραστηριότητας στο σημείο. Το θησαυροφυλάκιο φαίνεται πως μετά την χρήση του λειτούργησε ως αποθέτης, καθώς στο εσωτερικό του βρέθηκε πλήθος κεραμικής καθώς και άλλα οργανικά στοιχεία και λοιπά κινητά ευρήματα. Η κεραμική περισυλλέχθηκε σε πέντε ανασκαφικές ομάδες, από τις οποίες επιλέχθηκαν να παρουσιαστούν τα πιο χαρακτηριστικά όστρακα: αυτά των οποίων μπορεί να αναγνωριστεί το σχήμα του αγγείου από το οποίο προέρχονται, ή έχουν ιδιαίτερη διακόσμηση. Τα περισσότερα όστρακα χρονολογούνται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου προχριστιανικού αιώνα, ή στο πρώτο μισό του 3ου αιώνα π.Χ., αν και δεν λείπουν και υστερότερα ευρήματα. Το γεγονός πως οι ανασκαφικές ομάδες δεν αντιστοιχούν σε διαφορετικές ομάδες απόθεσης, αφενός γιατί έχουν βρεθεί συνανήκοντα και συγκολλώμενα όστρακα σε διαφορετικές ομάδες και αφετέρου γιατί η χρονολόγηση δεν κατεβαίνει ανάλογα με το βάθος εύρεσης, οδηγεί στο συμπέρασμα πως η απόρριψη έχει χρονολογική ομοιογένεια. Ανάμεσα στα αγγεία του συνόλου, εκτός από αυτά που είναι προϊόντα εισαγωγής ή Αττικά, υπάρχουν ορισμένα, των οποίων το σχήμα παρουσιάζει ιδιαιτερότητες σε σχέση με το γνωστό σχηματολόγιο του ελληνιστικού κόσμου και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό έρεισμα για την υπόθεση ύπαρξης κεραμικών εργαστηρίων στον Πειραιά. Η εργασία αυτή δεν φιλοδοξεί να δώσει καθολικές απαντήσεις και ερμηνείες, αφού το υλικό που πραγματεύεται είναι αρκετά περιορισμένο και κυρίως αποσπασματικό. Θα μπορούσε όμως να αποτελέσει την αρχή για μία συστηματική μελέτη της ελληνιστικής κεραμικής και πιθανών κεραμικών εργαστηρίων στον Πειραιά.","The core of this study is, on the one hand the examination and presentation of a - mostly early Hellenistic - closed ceramic assemblage found in a stone deposit, and on the other hand, the interpretation of the use of this construction in connection with the excavation contexts. The excavation took place in 2015 and 2016, was part of the project of the “Western Extension of Tram to Piraeus”, and had to do with the construction of the tram stop in front of the Church of Evangelistria. Because of its nature as a rescue excavation, the excavated area is limited and the material is fragmentary. The architectural remains that came to light, though fragmented, are located in the periphery of the ancient city, very close to a small gate of the ancient wall that communicated with the space between the Long Walls. Among them, an underground stone structure, interpreted as a thesaurus (treasury), indicates some kind of cultic activity at the site. It seems that the thesaurus was used as deposit for dumped material, after the end of its original use, due to the fact that it was filled with ceramics, organic material and some other findings. Ceramics were collected in five excavation groups, from which the most characteristic sherds were selected for the material for studying: on the scope of being able to recognize the shape of the vase it belongs to and possible decoration. The plethora of the sherds are dated from the last quarter of the 4th century to the first half of the 3rd, although there are also later findings. The fact that these five groups of material do not correspond to consecutive deposition groups, since joining sherds were found in different layers, as well as the dating of the material from all groups is homogenous, leads to conclusion that the deposition of the material in the “thesaurus” took place “at one blow”. Apart from sherds of attic or imported vases, there are some examples that bear distinctive traits that could be recognized as of local production. This study does not aspire to give solid answers or interpretation on the topic, since the material is very limited and fragmentary, but it could ignite the systematic study of the Hellenistic pottery and possible local workshops in ancient Piraeus."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θησαυρός από τις Ανασκαφές του Τραμ στον Πειραιά (2016)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λύτσιου Ελένη","Lytsiou Eleni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Πυρήνα της εργασίας αυτής αποτελεί αφενός η μελέτη και η παρουσίαση ενός κλειστού συνόλου κεραμικής, κατά κύριο λόγο της πρώιμης ελληνιστικής περιόδου, που βρέθηκε μέσα σε έναν κτιστό αποθέτη και αφετέρου η ερμηνεία της χρήσης αυτής της κτιστής κατασκευής σε σχέση με τα ανασκαφικά συγκείμενα. Η ανασκαφή έγινε στο πλαίσιο του έργου «Δυτική επέκταση του Τραμ στον Πειραιά», μπροστά στον ιερό ναό της Ευαγγελίστριας, για την κατασκευή της στάσης του τραμ στο σημείο. Πραγματοποιήθηκε τα έτη 2015 και 2016 και λόγω της φύσης της είναι αποσπασματική. Τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα που αποκαλύφθηκαν, αν και αποσπασματικά, εντάσσονται στην περιφέρεια του ιστού της αρχαίας πόλης, κοντά σε πυλίδα του αρχαίου τείχους, που επικοινωνούσε με τον χώρο ανάμεσα στα Μακρά Τείχη. Ανάμεσά τους, μία υπόγεια κτιστή λίθινη κατασκευή, η οποία ερμηνεύτηκε ως θησαυροφυλάκιο, αποτελεί, συν τοις άλλοις, ένδειξη για την ύπαρξη κάποιου είδους λατρευτικής δραστηριότητας στο σημείο. Το θησαυροφυλάκιο φαίνεται πως μετά την χρήση του λειτούργησε ως αποθέτης, καθώς στο εσωτερικό του βρέθηκε πλήθος κεραμικής καθώς και άλλα οργανικά στοιχεία και λοιπά κινητά ευρήματα. Η κεραμική περισυλλέχθηκε σε πέντε ανασκαφικές ομάδες, από τις οποίες επιλέχθηκαν να παρουσιαστούν τα πιο χαρακτηριστικά όστρακα: αυτά των οποίων μπορεί να αναγνωριστεί το σχήμα του αγγείου από το οποίο προέρχονται, ή έχουν ιδιαίτερη διακόσμηση. Τα περισσότερα όστρακα χρονολογούνται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου προχριστιανικού αιώνα, ή στο πρώτο μισό του 3ου αιώνα π.Χ., αν και δεν λείπουν και υστερότερα ευρήματα. Το γεγονός πως οι ανασκαφικές ομάδες δεν αντιστοιχούν σε διαφορετικές ομάδες απόθεσης, αφενός γιατί έχουν βρεθεί συνανήκοντα και συγκολλώμενα όστρακα σε διαφορετικές ομάδες και αφετέρου γιατί η χρονολόγηση δεν κατεβαίνει ανάλογα με το βάθος εύρεσης, οδηγεί στο συμπέρασμα πως η απόρριψη έχει χρονολογική ομοιογένεια. Ανάμεσα στα αγγεία του συνόλου, εκτός από αυτά που είναι προϊόντα εισαγωγής ή Αττικά, υπάρχουν ορισμένα, των οποίων το σχήμα παρουσιάζει ιδιαιτερότητες σε σχέση με το γνωστό σχηματολόγιο του ελληνιστικού κόσμου και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό έρεισμα για την υπόθεση ύπαρξης κεραμικών εργαστηρίων στον Πειραιά. Η εργασία αυτή δεν φιλοδοξεί να δώσει καθολικές απαντήσεις και ερμηνείες, αφού το υλικό που πραγματεύεται είναι αρκετά περιορισμένο και κυρίως αποσπασματικό. Θα μπορούσε όμως να αποτελέσει την αρχή για μία συστηματική μελέτη της ελληνιστικής κεραμικής και πιθανών κεραμικών εργαστηρίων στον Πειραιά.","The core of this study is, on the one hand the examination and presentation of a - mostly early Hellenistic - closed ceramic assemblage found in a stone deposit, and on the other hand, the interpretation of the use of this construction in connection with the excavation contexts. The excavation took place in 2015 and 2016, was part of the project of the “Western Extension of Tram to Piraeus”, and had to do with the construction of the tram stop in front of the Church of Evangelistria. Because of its nature as a rescue excavation, the excavated area is limited and the material is fragmentary. The architectural remains that came to light, though fragmented, are located in the periphery of the ancient city, very close to a small gate of the ancient wall that communicated with the space between the Long Walls. Among them, an underground stone structure, interpreted as a thesaurus (treasury), indicates some kind of cultic activity at the site. It seems that the thesaurus was used as deposit for dumped material, after the end of its original use, due to the fact that it was filled with ceramics, organic material and some other findings. Ceramics were collected in five excavation groups, from which the most characteristic sherds were selected for the material for studying: on the scope of being able to recognize the shape of the vase it belongs to and possible decoration. The plethora of the sherds are dated from the last quarter of the 4th century to the first half of the 3rd, although there are also later findings. The fact that these five groups of material do not correspond to consecutive deposition groups, since joining sherds were found in different layers, as well as the dating of the material from all groups is homogenous, leads to conclusion that the deposition of the material in the “thesaurus” took place “at one blow”. Apart from sherds of attic or imported vases, there are some examples that bear distinctive traits that could be recognized as of local production. This study does not aspire to give solid answers or interpretation on the topic, since the material is very limited and fragmentary, but it could ignite the systematic study of the Hellenistic pottery and possible local workshops in ancient Piraeus."],"dc:identifier":["uoadl:2866074","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866074"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Θησαυρός από τις Ανασκαφές του Τραμ στον Πειραιά (2016)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:36Z"}