{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866444"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866444","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Όψεις της δυτικής Μικράς Ασίας των Κομνηνών και των Αγγέλων. Ανάκτηση, πολιτική και διοίκηση κατά τα τέλη του 11ου και τον 12ο αι.","abstract":"H παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την ανάκτηση, την πολιτική εξέλιξη και τη διοικητική οργάνωση της δυτικής Μικράς Ασίας κατά τα τέλη του 11ου και τον 12ο αι. Στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται η διαδικασία της ανάκτησης, η οποία υπήρξε αποτέλεσμα μεθοδικής εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας αλλά και ευνοϊκών συγκυριών για το Βυζάντιο. Yποβοηθήθηκε, όπως επισημαίνεται, από τον κατακερματισμό της σελτζουκικής εξουσίας στη Μικρασιατική χερσόνησο καθώς και από τον ανταγωνισμό μεταξύ των Τούρκων ηγεμόνων. Σημείο τομής υπήρξε η διέλευση της Α΄ Σταυροφορίας, την οποία η βυζαντινή ηγεσία εκμεταλλεύτηκε ποικιλοτρόπως ώστε να εξασφαλίσει τον έλεγχο του δυτικού τμήματος της χερσονήσου. Η διαδικασία της βυζαντινής ‘‘επιστροφής’’ και εδραίωσης στην περιοχή εξαρτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τις υπάρχουσες γεωπολιτικές συνθήκες. Το δεύτερο κεφάλαιο φιλοδοξεί να σκιαγραφήσει τις πολιτικές εξελίξεις που χαρακτήρισαν τον 12ο αι. και αφορούν στις σχέσεις του Βυζαντίου με τα γειτονικά τουρκικά κράτη των Σελτζούκων του Ικονίου και των Ντανισμεντίδων, στο βαθμό που αυτές επηρέασαν την πραγματικότητα της δυτικής Μικράς Ασίας. Κατά τα όψιμα χρόνια της βασιλείας του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού διαμορφώθηκε στη περιοχή της Φρυγίας η βυζαντινοτουρκική μεθόριος ενώ στο πλαίσιο πολεμικών επιχειρήσεων και εισβολών παρατηρείται η αποκρυστάλλωση του Κομνήνειου αμυντικού συστήματος. Βασικότερη πολιτική των Κομνηνών αυτοκρατόρων, όπως υποστηρίζεται, υπήρξε η διατήρηση της ισορροπίας δυνάμεων στη χερσόνησο. Για την επίτευξη αυτής της πολιτικής αναγκαία υπήρξε η συμμαχία με το ασθενέστερο πολιτικό μόρφωμα εις βάρος του ισχυρότερου και η παράλληλη εμπλοκή στα εσωτερικά ζητήματα του αντιπάλου. Επιπλέον, γίνεται απόπειρα να αναλυθεί η δραστηριότητα των Τουρκομάνων νομάδων που δρούσαν στην μεθόριο , οι συνέπειες της δράσης τους για τα Βυζάντιο, αλλά και η εργαλειοποίηση τους από το σελτζουκικό κράτος του Ικονίου. Τέλος, γίνεται επισκόπηση των σημαντικότερων αξόνων που χαρακτηρίζουν τη δυτική Μικρά Ασία κατά την κρίσιμη τελευταία εικοσαετία του 12ου αι., ώστε να τονιστούν συνέχειες και ασυνέχειες σε ορισμένους τομείς σε σχέση με την εποχή των τριών πρώτων Κομνηνών. Το τρίτο κεφάλαιο, αξιοποιώντας ετερόκλητες πηγές και τα πορίσματα της επιστημονικής έρευνας, αποσκοπεί να συνοψίσει τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε εκ νέου η επαρχιακή διοίκηση στη δυτική Μικρά Ασία. Εξετάζει τη διοικητική αναδιοργάνωση και τις αναγκαιότητες που αυτή εξυπηρετούσε. Πραγματεύεται την ανασύσταση των θεμάτων και τη γεωγραφική τους κατανομή, καθώς και τις διοικητικές εξελίξεις με τις αλλαγές στον αριθμό, στη διάρθρωση και στην έκταση τους, οι οποίες συντελέστηκαν κατά τη διάρκεια του 12ου αι. Τέλος, στο πλαίσιο της ευρύτερης αναδιοργάνωσης, προβαίνει σε αποτίμηση του βυζαντινού δικτύου οχυρών θέσεων (φρούρια/ κάστρα), τόσο ως μεθόδου αμυντικής θωράκισης, όσο και ως κέντρων βυζαντινής πολιτικής εξουσίας στην περιφέρεια της αυτοκρατορίας. Όπως επισημαίνεται, αυτός ο διττός ρόλος συνέβαλε στη δημογραφική και οικονομική ανάκαμψη μικρασιατικών περιοχών, καθώς και στην αποτελεσματικότερη διοίκηση τους.","abstract_html":"H παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την ανάκτηση, την πολιτική εξέλιξη και τη διοικητική οργάνωση της δυτικής Μικράς Ασίας κατά τα τέλη του 11ου και τον 12ο αι. Στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται η διαδικασία της ανάκτησης, η οποία υπήρξε αποτέλεσμα μεθοδικής εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας αλλά και ευνοϊκών συγκυριών για το Βυζάντιο. Yποβοηθήθηκε, όπως επισημαίνεται, από τον κατακερματισμό της σελτζουκικής εξουσίας στη Μικρασιατική χερσόνησο καθώς και από τον ανταγωνισμό μεταξύ των Τούρκων ηγεμόνων. Σημείο τομής υπήρξε η διέλευση της Α΄ Σταυροφορίας, την οποία η βυζαντινή ηγεσία εκμεταλλεύτηκε ποικιλοτρόπως ώστε να εξασφαλίσει τον έλεγχο του δυτικού τμήματος της χερσονήσου. Η διαδικασία της βυζαντινής ‘‘επιστροφής’’ και εδραίωσης στην περιοχή εξαρτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τις υπάρχουσες γεωπολιτικές συνθήκες. Το δεύτερο κεφάλαιο φιλοδοξεί να σκιαγραφήσει τις πολιτικές εξελίξεις που χαρακτήρισαν τον 12ο αι. και αφορούν στις σχέσεις του Βυζαντίου με τα γειτονικά τουρκικά κράτη των Σελτζούκων του Ικονίου και των Ντανισμεντίδων, στο βαθμό που αυτές επηρέασαν την πραγματικότητα της δυτικής Μικράς Ασίας. Κατά τα όψιμα χρόνια της βασιλείας του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού διαμορφώθηκε στη περιοχή της Φρυγίας η βυζαντινοτουρκική μεθόριος ενώ στο πλαίσιο πολεμικών επιχειρήσεων και εισβολών παρατηρείται η αποκρυστάλλωση του Κομνήνειου αμυντικού συστήματος. Βασικότερη πολιτική των Κομνηνών αυτοκρατόρων, όπως υποστηρίζεται, υπήρξε η διατήρηση της ισορροπίας δυνάμεων στη χερσόνησο. Για την επίτευξη αυτής της πολιτικής αναγκαία υπήρξε η συμμαχία με το ασθενέστερο πολιτικό μόρφωμα εις βάρος του ισχυρότερου και η παράλληλη εμπλοκή στα εσωτερικά ζητήματα του αντιπάλου. Επιπλέον, γίνεται απόπειρα να αναλυθεί η δραστηριότητα των Τουρκομάνων νομάδων που δρούσαν στην μεθόριο , οι συνέπειες της δράσης τους για τα Βυζάντιο, αλλά και η εργαλειοποίηση τους από το σελτζουκικό κράτος του Ικονίου. Τέλος, γίνεται επισκόπηση των σημαντικότερων αξόνων που χαρακτηρίζουν τη δυτική Μικρά Ασία κατά την κρίσιμη τελευταία εικοσαετία του 12ου αι., ώστε να τονιστούν συνέχειες και ασυνέχειες σε ορισμένους τομείς σε σχέση με την εποχή των τριών πρώτων Κομνηνών. Το τρίτο κεφάλαιο, αξιοποιώντας ετερόκλητες πηγές και τα πορίσματα της επιστημονικής έρευνας, αποσκοπεί να συνοψίσει τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε εκ νέου η επαρχιακή διοίκηση στη δυτική Μικρά Ασία. Εξετάζει τη διοικητική αναδιοργάνωση και τις αναγκαιότητες που αυτή εξυπηρετούσε. Πραγματεύεται την ανασύσταση των θεμάτων και τη γεωγραφική τους κατανομή, καθώς και τις διοικητικές εξελίξεις με τις αλλαγές στον αριθμό, στη διάρθρωση και στην έκταση τους, οι οποίες συντελέστηκαν κατά τη διάρκεια του 12ου αι. Τέλος, στο πλαίσιο της ευρύτερης αναδιοργάνωσης, προβαίνει σε αποτίμηση του βυζαντινού δικτύου οχυρών θέσεων (φρούρια/ κάστρα), τόσο ως μεθόδου αμυντικής θωράκισης, όσο και ως κέντρων βυζαντινής πολιτικής εξουσίας στην περιφέρεια της αυτοκρατορίας. Όπως επισημαίνεται, αυτός ο διττός ρόλος συνέβαλε στη δημογραφική και οικονομική ανάκαμψη μικρασιατικών περιοχών, καθώς και στην αποτελεσματικότερη διοίκηση τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαναστασίου Ευάγγελος","Papanastasiou Evangelos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:44Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866444"],"render_values":[{"text":"uoadl:2866444","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866444","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866444","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2866444","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαναστασίου Ευάγγελος","Papanastasiou Evangelos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866444","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866444"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την ανάκτηση, την πολιτική εξέλιξη και τη διοικητική οργάνωση της δυτικής Μικράς Ασίας κατά τα τέλη του 11ου και τον 12ο αι. Στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται η διαδικασία της ανάκτησης, η οποία υπήρξε αποτέλεσμα μεθοδικής εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας αλλά και ευνοϊκών συγκυριών για το Βυζάντιο. Yποβοηθήθηκε, όπως επισημαίνεται, από τον κατακερματισμό της σελτζουκικής εξουσίας στη Μικρασιατική χερσόνησο καθώς και από τον ανταγωνισμό μεταξύ των Τούρκων ηγεμόνων. Σημείο τομής υπήρξε η διέλευση της Α΄ Σταυροφορίας, την οποία η βυζαντινή ηγεσία εκμεταλλεύτηκε ποικιλοτρόπως ώστε να εξασφαλίσει τον έλεγχο του δυτικού τμήματος της χερσονήσου. Η διαδικασία της βυζαντινής ‘‘επιστροφής’’ και εδραίωσης στην περιοχή εξαρτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τις υπάρχουσες γεωπολιτικές συνθήκες. Το δεύτερο κεφάλαιο φιλοδοξεί να σκιαγραφήσει τις πολιτικές εξελίξεις που χαρακτήρισαν τον 12ο αι. και αφορούν στις σχέσεις του Βυζαντίου με τα γειτονικά τουρκικά κράτη των Σελτζούκων του Ικονίου και των Ντανισμεντίδων, στο βαθμό που αυτές επηρέασαν την πραγματικότητα της δυτικής Μικράς Ασίας. Κατά τα όψιμα χρόνια της βασιλείας του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού διαμορφώθηκε στη περιοχή της Φρυγίας η βυζαντινοτουρκική μεθόριος ενώ στο πλαίσιο πολεμικών επιχειρήσεων και εισβολών παρατηρείται η αποκρυστάλλωση του Κομνήνειου αμυντικού συστήματος. Βασικότερη πολιτική των Κομνηνών αυτοκρατόρων, όπως υποστηρίζεται, υπήρξε η διατήρηση της ισορροπίας δυνάμεων στη χερσόνησο. Για την επίτευξη αυτής της πολιτικής αναγκαία υπήρξε η συμμαχία με το ασθενέστερο πολιτικό μόρφωμα εις βάρος του ισχυρότερου και η παράλληλη εμπλοκή στα εσωτερικά ζητήματα του αντιπάλου. Επιπλέον, γίνεται απόπειρα να αναλυθεί η δραστηριότητα των Τουρκομάνων νομάδων που δρούσαν στην μεθόριο , οι συνέπειες της δράσης τους για τα Βυζάντιο, αλλά και η εργαλειοποίηση τους από το σελτζουκικό κράτος του Ικονίου. Τέλος, γίνεται επισκόπηση των σημαντικότερων αξόνων που χαρακτηρίζουν τη δυτική Μικρά Ασία κατά την κρίσιμη τελευταία εικοσαετία του 12ου αι., ώστε να τονιστούν συνέχειες και ασυνέχειες σε ορισμένους τομείς σε σχέση με την εποχή των τριών πρώτων Κομνηνών. Το τρίτο κεφάλαιο, αξιοποιώντας ετερόκλητες πηγές και τα πορίσματα της επιστημονικής έρευνας, αποσκοπεί να συνοψίσει τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε εκ νέου η επαρχιακή διοίκηση στη δυτική Μικρά Ασία. Εξετάζει τη διοικητική αναδιοργάνωση και τις αναγκαιότητες που αυτή εξυπηρετούσε. Πραγματεύεται την ανασύσταση των θεμάτων και τη γεωγραφική τους κατανομή, καθώς και τις διοικητικές εξελίξεις με τις αλλαγές στον αριθμό, στη διάρθρωση και στην έκταση τους, οι οποίες συντελέστηκαν κατά τη διάρκεια του 12ου αι. Τέλος, στο πλαίσιο της ευρύτερης αναδιοργάνωσης, προβαίνει σε αποτίμηση του βυζαντινού δικτύου οχυρών θέσεων (φρούρια/ κάστρα), τόσο ως μεθόδου αμυντικής θωράκισης, όσο και ως κέντρων βυζαντινής πολιτικής εξουσίας στην περιφέρεια της αυτοκρατορίας. Όπως επισημαίνεται, αυτός ο διττός ρόλος συνέβαλε στη δημογραφική και οικονομική ανάκαμψη μικρασιατικών περιοχών, καθώς και στην αποτελεσματικότερη διοίκηση τους.","The present study investigates the following subjects: the Byzantine reconquest, the political developments and the administrative organization of Asia Minor during the late 11th and 12th centuries. The first chapter looks into the process of reconquest, which came as the outcome of the inclusive Byzantine foreign policy and diplomacy, aided by favorable circumstances. The point made is that the former was underscored by the political dismantling of Seljuk power in the Asia Minor peninsula as well as by the competition among the various Turkish rulers. A notable moment of change came with the First Crusade, which was adeptly exploited by the Byzantine administration so as to take control of the western part of the peninsula. The process of 'return' and the establishment of Byzantine rule was strongly affected by the current geopolitical circumstances. The second chapter intends to outline the political developments that characterized the 12th century regarding the relations of the Byzantine Empire with the neighboring Turkish states of Iconium and the Danishmendids, to the extent that these relations affected the current realities in Asia Minor. During the late rule of Alexios I Komnenos the Byzantine-Turkish border was established at the region of Phrygia, while the Komnenian defence system was founded through a series of military operations and invasions. As asserted in the paper, the most notable practice of the Komnenian emperors was the establishment of a balance of power in the peninsula. For the achievement of this practice, the alliance with the feeblest political counterpart against the strongest and the parallel meddling into the adversary internal affairs were materialized as necessary tactics. In addition, the second chapter tries to analyze the activity of Turkoman nomads in the region, the effect of their activity on the Byzantine Empire and the active political use of the Turkomans by the Seljuk state of Iconium. Finally, an overview of the most notable events that characterize Asia Minor during the crucial last twenty years of the 12th century is carried out, in order to point out the continuities and discontinuities with the Era of the three first Komnenian emperors. Using a variety of sources and the results of scientific research, the third chapter intends to present an image of how the regional administration of western Asia Minor was organized anew. The chapter investigates the administrative reorganization of the region and the necessities behind it. Notably, it deals with refounding of the themata along with their geographical redistribution, as well as their administrative changes in terms of numbers, structure and geographical extent, which took place during the 12th century. Ultimately, an attempt to evaluate the range of Byzantine fortress network is made, during which their value as centers of Byzantine administrative power and as means of defensive protection is examined. As is dully noted, this double role strongly determined the demographic invigoration and the effective administration of the regions of western Asia Minor."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Όψεις της δυτικής Μικράς Ασίας των Κομνηνών και των Αγγέλων. Ανάκτηση, πολιτική και διοίκηση κατά τα τέλη του 11ου και τον 12ο αι."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαναστασίου Ευάγγελος","Papanastasiou Evangelos"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["H παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την ανάκτηση, την πολιτική εξέλιξη και τη διοικητική οργάνωση της δυτικής Μικράς Ασίας κατά τα τέλη του 11ου και τον 12ο αι. Στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται η διαδικασία της ανάκτησης, η οποία υπήρξε αποτέλεσμα μεθοδικής εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας αλλά και ευνοϊκών συγκυριών για το Βυζάντιο. Yποβοηθήθηκε, όπως επισημαίνεται, από τον κατακερματισμό της σελτζουκικής εξουσίας στη Μικρασιατική χερσόνησο καθώς και από τον ανταγωνισμό μεταξύ των Τούρκων ηγεμόνων. Σημείο τομής υπήρξε η διέλευση της Α΄ Σταυροφορίας, την οποία η βυζαντινή ηγεσία εκμεταλλεύτηκε ποικιλοτρόπως ώστε να εξασφαλίσει τον έλεγχο του δυτικού τμήματος της χερσονήσου. Η διαδικασία της βυζαντινής ‘‘επιστροφής’’ και εδραίωσης στην περιοχή εξαρτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τις υπάρχουσες γεωπολιτικές συνθήκες. Το δεύτερο κεφάλαιο φιλοδοξεί να σκιαγραφήσει τις πολιτικές εξελίξεις που χαρακτήρισαν τον 12ο αι. και αφορούν στις σχέσεις του Βυζαντίου με τα γειτονικά τουρκικά κράτη των Σελτζούκων του Ικονίου και των Ντανισμεντίδων, στο βαθμό που αυτές επηρέασαν την πραγματικότητα της δυτικής Μικράς Ασίας. Κατά τα όψιμα χρόνια της βασιλείας του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού διαμορφώθηκε στη περιοχή της Φρυγίας η βυζαντινοτουρκική μεθόριος ενώ στο πλαίσιο πολεμικών επιχειρήσεων και εισβολών παρατηρείται η αποκρυστάλλωση του Κομνήνειου αμυντικού συστήματος. Βασικότερη πολιτική των Κομνηνών αυτοκρατόρων, όπως υποστηρίζεται, υπήρξε η διατήρηση της ισορροπίας δυνάμεων στη χερσόνησο. Για την επίτευξη αυτής της πολιτικής αναγκαία υπήρξε η συμμαχία με το ασθενέστερο πολιτικό μόρφωμα εις βάρος του ισχυρότερου και η παράλληλη εμπλοκή στα εσωτερικά ζητήματα του αντιπάλου. Επιπλέον, γίνεται απόπειρα να αναλυθεί η δραστηριότητα των Τουρκομάνων νομάδων που δρούσαν στην μεθόριο , οι συνέπειες της δράσης τους για τα Βυζάντιο, αλλά και η εργαλειοποίηση τους από το σελτζουκικό κράτος του Ικονίου. Τέλος, γίνεται επισκόπηση των σημαντικότερων αξόνων που χαρακτηρίζουν τη δυτική Μικρά Ασία κατά την κρίσιμη τελευταία εικοσαετία του 12ου αι., ώστε να τονιστούν συνέχειες και ασυνέχειες σε ορισμένους τομείς σε σχέση με την εποχή των τριών πρώτων Κομνηνών. Το τρίτο κεφάλαιο, αξιοποιώντας ετερόκλητες πηγές και τα πορίσματα της επιστημονικής έρευνας, αποσκοπεί να συνοψίσει τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε εκ νέου η επαρχιακή διοίκηση στη δυτική Μικρά Ασία. Εξετάζει τη διοικητική αναδιοργάνωση και τις αναγκαιότητες που αυτή εξυπηρετούσε. Πραγματεύεται την ανασύσταση των θεμάτων και τη γεωγραφική τους κατανομή, καθώς και τις διοικητικές εξελίξεις με τις αλλαγές στον αριθμό, στη διάρθρωση και στην έκταση τους, οι οποίες συντελέστηκαν κατά τη διάρκεια του 12ου αι. Τέλος, στο πλαίσιο της ευρύτερης αναδιοργάνωσης, προβαίνει σε αποτίμηση του βυζαντινού δικτύου οχυρών θέσεων (φρούρια/ κάστρα), τόσο ως μεθόδου αμυντικής θωράκισης, όσο και ως κέντρων βυζαντινής πολιτικής εξουσίας στην περιφέρεια της αυτοκρατορίας. Όπως επισημαίνεται, αυτός ο διττός ρόλος συνέβαλε στη δημογραφική και οικονομική ανάκαμψη μικρασιατικών περιοχών, καθώς και στην αποτελεσματικότερη διοίκηση τους.","The present study investigates the following subjects: the Byzantine reconquest, the political developments and the administrative organization of Asia Minor during the late 11th and 12th centuries. The first chapter looks into the process of reconquest, which came as the outcome of the inclusive Byzantine foreign policy and diplomacy, aided by favorable circumstances. The point made is that the former was underscored by the political dismantling of Seljuk power in the Asia Minor peninsula as well as by the competition among the various Turkish rulers. A notable moment of change came with the First Crusade, which was adeptly exploited by the Byzantine administration so as to take control of the western part of the peninsula. The process of 'return' and the establishment of Byzantine rule was strongly affected by the current geopolitical circumstances. The second chapter intends to outline the political developments that characterized the 12th century regarding the relations of the Byzantine Empire with the neighboring Turkish states of Iconium and the Danishmendids, to the extent that these relations affected the current realities in Asia Minor. During the late rule of Alexios I Komnenos the Byzantine-Turkish border was established at the region of Phrygia, while the Komnenian defence system was founded through a series of military operations and invasions. As asserted in the paper, the most notable practice of the Komnenian emperors was the establishment of a balance of power in the peninsula. For the achievement of this practice, the alliance with the feeblest political counterpart against the strongest and the parallel meddling into the adversary internal affairs were materialized as necessary tactics. In addition, the second chapter tries to analyze the activity of Turkoman nomads in the region, the effect of their activity on the Byzantine Empire and the active political use of the Turkomans by the Seljuk state of Iconium. Finally, an overview of the most notable events that characterize Asia Minor during the crucial last twenty years of the 12th century is carried out, in order to point out the continuities and discontinuities with the Era of the three first Komnenian emperors. Using a variety of sources and the results of scientific research, the third chapter intends to present an image of how the regional administration of western Asia Minor was organized anew. The chapter investigates the administrative reorganization of the region and the necessities behind it. Notably, it deals with refounding of the themata along with their geographical redistribution, as well as their administrative changes in terms of numbers, structure and geographical extent, which took place during the 12th century. Ultimately, an attempt to evaluate the range of Byzantine fortress network is made, during which their value as centers of Byzantine administrative power and as means of defensive protection is examined. As is dully noted, this double role strongly determined the demographic invigoration and the effective administration of the regions of western Asia Minor."],"dc:identifier":["uoadl:2866444","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866444"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Όψεις της δυτικής Μικράς Ασίας των Κομνηνών και των Αγγέλων. Ανάκτηση, πολιτική και διοίκηση κατά τα τέλη του 11ου και τον 12ο αι."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:44Z"}