{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866583"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866583","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις στον παιδιατρικό πληθυσμό της Ευρώπης. Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και προοπτικές παρέμβασης.","abstract":"Εισαγωγή (Background): Οι νοσοκομειακές λοιμώξεις αποτελούν μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας που συνηθέστερα εκφράζεται με αύξηση των δεικτών νοσηρότητας, θνησιμότητας, καθώς και της διάρκειας και του κόστους νοσηλείας. Οι επιπτώσεις σε ειδικές πληθυσμιακές ομάδες όπως είναι οι ασθενείς σε μονάδες εντατικής νοσηλείας (ΜΕΘ, ΜΕΝΝ) και ογκολογικοί ασθενείς είναι ιδιαίτερα σημαντικές καθώς οι παραπάνω συνέπειες είναι καθοριστικές για τη ζωή των ασθενών. Για όλους τους παραπάνω λόγους καθίσταται επιτακτική η ανάγκη ανάπτυξης στοχευμένων συστημάτων επιτήρησης, καταγραφής και πρόληψης των λοιμώξεων αυτών. Στη διεθνή βιβλιογραφία υπάρχει περιορισμένος αριθμός μελετών που να καταγράφει την επιδημιολογία, τους παράγοντες κινδύνου και τη συνοδό θνητότητα σχετιζόμενη με τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις σε παιδιατρικούς ασθενείς. Η ανάγκη για την καταγραφή των ενδονοσοκομειακών παιδιατρικών λοιμώξεων προκύπτει από τη διαφορετική συχνότητα, εντόπιση και αιτιοπαθογένεια των παιδιατρικών λοιμώξεων σε σύγκριση με τις λοιμώξεις των ενηλίκων βαρέως πασχόντων ασθενών. Για παράδειγμα στα παιδιά οι μικροβιαιμίες σχετιζόμενες με κεντρικούς καθετήρες (CLABSI) είναι από τις πιο συχνές ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις ενώ στους ενήλικες παρατηρούνται πιο συχνά οι λοιμώξεις που σχετίζονται με ξένα σώματα στο ουροποιητικό σύστημα (ουρολοιμώξεις σχετιζόμενες με ουροκαθετήρα - CA-UTI). Η συχνότητα εμφάνισης ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων στους παιδιατρικούς ασθενείς εξαρτάται από το βάρος γέννησης, την ηλικία, το υποκείμενο νόσημα και το βαθμό της παρεμβατικής ιατρικής φροντίδας. Ο αριθμός των λοιμώξεων είναι μεγαλύτερος στα βρέφη και στα παιδιά που νοσηλεύονται σε ΜΕΘ και ακόμη περισσότερο στα νεογνά που νοσηλεύονται σε ΜΕΝΝ. Αυτοί οι ευάλωτοι ασθενείς έχουν πολλούς από τους παράγοντες κινδύνου που προδιαθέτουν σε λοιμώξεις όπως σοβαρή υποκείμενη νόσο, λύση της συνέχειας του δέρματος, παρουσία ξένων σωμάτων και ιατρικών συσκευών που καταργούν τους φυσικούς αμυντικούς φραγμούς (πχ. ενδοτραχειακός σωλήνας). Η παρατεταμένη νοσηλεία, οι παρεμβατικές τεχνικές θεραπείας, οι συγγενείς ανωμαλίες και η ολική παρεντερική διατροφή είναι σημαντικοί παράγοντες που επίσης αυξάνουν την πιθανότητα για εκδήλωση νοσοκομειακής λοίμωξης. Ενδονοσοκομειακή ορίζεται κάθε λοίμωξη που αναπτύχθηκε μετά από 48 ώρες από την παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο και η οποία δεν ήταν παρούσα ή δεν ήταν σε στάδιο επώασης κατά την εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο. Οι συνηθέστερες νοσοκομειακές λοιμώξεις στους παιδιατρικούς ασθενείς είναι οι βακτηριαιμίες (λοιμώξεις σχετιζόμενες με κεντρικούς καθετήρες - CLABSI), οι λοιμώξεις του ανώτερου και κατώτερου αναπνευστικού συστήματος, η πνευμονία του αναπνευστήρα (VAP), οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος (CA-UTI), οι λοιμώξεις του γαστρεντερικού συστήματος (λοιμώξεις από ιό Rota και Clostridium Difficile) και οι μετεγχειρητικές λοιμώξεις - λοιμώξεις του χειρουργικού πεδίου (SSIs). Την τελευταία δεκαετία, τα νοσοκομεία έρχονται αντιμέτωπα με τα ολοένα αυξανόμενα επίπεδα της μικροβιακής αντοχής και την εμφάνιση νοσοκομειακών λοιμώξεων από πολυανθεκτικούς μικροοργανισμούς. Η εκτεταμένη διασπορά παθογόνων στελεχών που φαίνεται να είναι πιο λοιμογόνοι, που εμφανίζουν κλωνικότητα, διασπείρονται γρήγορα και επικρατούν έναντι άλλων στελεχών στις χλωρίδες των ασθενών έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση σοβαρών λοιμώξεων σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς με υψηλό ποσοστό θνητότητας. Η αύξηση της επίπτωσης των ανθεκτικών παθογόνων αποτελεί ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα των κλινικών ιατρών που επιβάλλει την άμεση εφαρμογή μέτρων ελέγχου λοιμώξεων καθώς επισυμβαίνει σε μια χρονική στιγμή όπου η ανακάλυψη και ανάπτυξη νέων αντιμικροβιακών έχει μειωθεί δραματικά θέτοντας τη διεθνή ιατρική κοινότητα αντιμέτωπη με έναν επιπλέον κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Η πρόληψη των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων είναι εφικτή. Η καθιέρωση ορθολογικής χρήσης αντιβιοτικών αποτελεί κλειδί για την πρόληψη των λοιμώξεων καθώς και την καταπολέμηση της ανάπτυξης μικροβιακής αντοχής, η υγιεινή των χεριών, η εφαρμογή δέσμης μέτρων (bundles) κατά την προσέγγιση των ασθενών με κεντρικό καθετήρα, είναι μερικά από τα μέτρα πρόληψης που μπορούν να εφαρμοστούν. Στόχοι-Σκοπός (Aim). Η καταγραφή δημοσιευμένων μελετών που αφορούν τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις στα παιδιά στην Ευρώπη με σκοπό να διερευνήσουμε την παρουσία ή απουσία μελετών που αφορούν στην επιδημιολογία, νοσηρότητα και θνητότητα από αυτές τις λοιμώξεις όπως και το κόστος αυτών στη δημόσια υγεία. Μεθοδολογία (Μethod). Η ανάλυση θα διενεργηθεί σύμφωνα με τις οδηγίες των συστημάτων αναφροράς για τις συστηματικές ανασκοπήσεις και μετααναλύσεις. Θα ανασκοπήσουμε τη βιβλιογραφία από το 2000 έως το 2018 χρησιμοποιώντας βάσεις δεδομένων από μηχανές αναζήτησης όπως το pubmed, χρησιμοποιώντας λέξεις κλειδιά όπως nosocomial infections, healthcare-associated infections, hospital acquired infections, συμπεριλαμβάνοντας στην ανασκόπηση μόνο δημοσιευμένες στα αγγλικά μελέτες σε παιδιατρικά νοσοκομεία της Ευρώπης.","abstract_html":"Εισαγωγή (Background): Οι νοσοκομειακές λοιμώξεις αποτελούν μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας που συνηθέστερα εκφράζεται με αύξηση των δεικτών νοσηρότητας, θνησιμότητας, καθώς και της διάρκειας και του κόστους νοσηλείας. Οι επιπτώσεις σε ειδικές πληθυσμιακές ομάδες όπως είναι οι ασθενείς σε μονάδες εντατικής νοσηλείας (ΜΕΘ, ΜΕΝΝ) και ογκολογικοί ασθενείς είναι ιδιαίτερα σημαντικές καθώς οι παραπάνω συνέπειες είναι καθοριστικές για τη ζωή των ασθενών. Για όλους τους παραπάνω λόγους καθίσταται επιτακτική η ανάγκη ανάπτυξης στοχευμένων συστημάτων επιτήρησης, καταγραφής και πρόληψης των λοιμώξεων αυτών. Στη διεθνή βιβλιογραφία υπάρχει περιορισμένος αριθμός μελετών που να καταγράφει την επιδημιολογία, τους παράγοντες κινδύνου και τη συνοδό θνητότητα σχετιζόμενη με τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις σε παιδιατρικούς ασθενείς. Η ανάγκη για την καταγραφή των ενδονοσοκομειακών παιδιατρικών λοιμώξεων προκύπτει από τη διαφορετική συχνότητα, εντόπιση και αιτιοπαθογένεια των παιδιατρικών λοιμώξεων σε σύγκριση με τις λοιμώξεις των ενηλίκων βαρέως πασχόντων ασθενών. Για παράδειγμα στα παιδιά οι μικροβιαιμίες σχετιζόμενες με κεντρικούς καθετήρες (CLABSI) είναι από τις πιο συχνές ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις ενώ στους ενήλικες παρατηρούνται πιο συχνά οι λοιμώξεις που σχετίζονται με ξένα σώματα στο ουροποιητικό σύστημα (ουρολοιμώξεις σχετιζόμενες με ουροκαθετήρα - CA-UTI). Η συχνότητα εμφάνισης ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων στους παιδιατρικούς ασθενείς εξαρτάται από το βάρος γέννησης, την ηλικία, το υποκείμενο νόσημα και το βαθμό της παρεμβατικής ιατρικής φροντίδας. Ο αριθμός των λοιμώξεων είναι μεγαλύτερος στα βρέφη και στα παιδιά που νοσηλεύονται σε ΜΕΘ και ακόμη περισσότερο στα νεογνά που νοσηλεύονται σε ΜΕΝΝ. Αυτοί οι ευάλωτοι ασθενείς έχουν πολλούς από τους παράγοντες κινδύνου που προδιαθέτουν σε λοιμώξεις όπως σοβαρή υποκείμενη νόσο, λύση της συνέχειας του δέρματος, παρουσία ξένων σωμάτων και ιατρικών συσκευών που καταργούν τους φυσικούς αμυντικούς φραγμούς (πχ. ενδοτραχειακός σωλήνας). Η παρατεταμένη νοσηλεία, οι παρεμβατικές τεχνικές θεραπείας, οι συγγενείς ανωμαλίες και η ολική παρεντερική διατροφή είναι σημαντικοί παράγοντες που επίσης αυξάνουν την πιθανότητα για εκδήλωση νοσοκομειακής λοίμωξης. Ενδονοσοκομειακή ορίζεται κάθε λοίμωξη που αναπτύχθηκε μετά από 48 ώρες από την παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο και η οποία δεν ήταν παρούσα ή δεν ήταν σε στάδιο επώασης κατά την εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο. Οι συνηθέστερες νοσοκομειακές λοιμώξεις στους παιδιατρικούς ασθενείς είναι οι βακτηριαιμίες (λοιμώξεις σχετιζόμενες με κεντρικούς καθετήρες - CLABSI), οι λοιμώξεις του ανώτερου και κατώτερου αναπνευστικού συστήματος, η πνευμονία του αναπνευστήρα (VAP), οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος (CA-UTI), οι λοιμώξεις του γαστρεντερικού συστήματος (λοιμώξεις από ιό Rota και Clostridium Difficile) και οι μετεγχειρητικές λοιμώξεις - λοιμώξεις του χειρουργικού πεδίου (SSIs). Την τελευταία δεκαετία, τα νοσοκομεία έρχονται αντιμέτωπα με τα ολοένα αυξανόμενα επίπεδα της μικροβιακής αντοχής και την εμφάνιση νοσοκομειακών λοιμώξεων από πολυανθεκτικούς μικροοργανισμούς. Η εκτεταμένη διασπορά παθογόνων στελεχών που φαίνεται να είναι πιο λοιμογόνοι, που εμφανίζουν κλωνικότητα, διασπείρονται γρήγορα και επικρατούν έναντι άλλων στελεχών στις χλωρίδες των ασθενών έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση σοβαρών λοιμώξεων σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς με υψηλό ποσοστό θνητότητας. Η αύξηση της επίπτωσης των ανθεκτικών παθογόνων αποτελεί ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα των κλινικών ιατρών που επιβάλλει την άμεση εφαρμογή μέτρων ελέγχου λοιμώξεων καθώς επισυμβαίνει σε μια χρονική στιγμή όπου η ανακάλυψη και ανάπτυξη νέων αντιμικροβιακών έχει μειωθεί δραματικά θέτοντας τη διεθνή ιατρική κοινότητα αντιμέτωπη με έναν επιπλέον κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Η πρόληψη των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων είναι εφικτή. Η καθιέρωση ορθολογικής χρήσης αντιβιοτικών αποτελεί κλειδί για την πρόληψη των λοιμώξεων καθώς και την καταπολέμηση της ανάπτυξης μικροβιακής αντοχής, η υγιεινή των χεριών, η εφαρμογή δέσμης μέτρων (bundles) κατά την προσέγγιση των ασθενών με κεντρικό καθετήρα, είναι μερικά από τα μέτρα πρόληψης που μπορούν να εφαρμοστούν. Στόχοι-Σκοπός (Aim). Η καταγραφή δημοσιευμένων μελετών που αφορούν τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις στα παιδιά στην Ευρώπη με σκοπό να διερευνήσουμε την παρουσία ή απουσία μελετών που αφορούν στην επιδημιολογία, νοσηρότητα και θνητότητα από αυτές τις λοιμώξεις όπως και το κόστος αυτών στη δημόσια υγεία. Μεθοδολογία (Μethod). Η ανάλυση θα διενεργηθεί σύμφωνα με τις οδηγίες των συστημάτων αναφροράς για τις συστηματικές ανασκοπήσεις και μετααναλύσεις. Θα ανασκοπήσουμε τη βιβλιογραφία από το 2000 έως το 2018 χρησιμοποιώντας βάσεις δεδομένων από μηχανές αναζήτησης όπως το pubmed, χρησιμοποιώντας λέξεις κλειδιά όπως nosocomial infections, healthcare-associated infections, hospital acquired infections, συμπεριλαμβάνοντας στην ανασκόπηση μόνο δημοσιευμένες στα αγγλικά μελέτες σε παιδιατρικά νοσοκομεία της Ευρώπης.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλμπάνη Μαρία","Almpani Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866583"],"render_values":[{"text":"uoadl:2866583","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866583","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866583","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2866583","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλμπάνη Μαρία","Almpani Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866583","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866583"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή (Background): Οι νοσοκομειακές λοιμώξεις αποτελούν μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας που συνηθέστερα εκφράζεται με αύξηση των δεικτών νοσηρότητας, θνησιμότητας, καθώς και της διάρκειας και του κόστους νοσηλείας. Οι επιπτώσεις σε ειδικές πληθυσμιακές ομάδες όπως είναι οι ασθενείς σε μονάδες εντατικής νοσηλείας (ΜΕΘ, ΜΕΝΝ) και ογκολογικοί ασθενείς είναι ιδιαίτερα σημαντικές καθώς οι παραπάνω συνέπειες είναι καθοριστικές για τη ζωή των ασθενών. Για όλους τους παραπάνω λόγους καθίσταται επιτακτική η ανάγκη ανάπτυξης στοχευμένων συστημάτων επιτήρησης, καταγραφής και πρόληψης των λοιμώξεων αυτών. Στη διεθνή βιβλιογραφία υπάρχει περιορισμένος αριθμός μελετών που να καταγράφει την επιδημιολογία, τους παράγοντες κινδύνου και τη συνοδό θνητότητα σχετιζόμενη με τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις σε παιδιατρικούς ασθενείς. Η ανάγκη για την καταγραφή των ενδονοσοκομειακών παιδιατρικών λοιμώξεων προκύπτει από τη διαφορετική συχνότητα, εντόπιση και αιτιοπαθογένεια των παιδιατρικών λοιμώξεων σε σύγκριση με τις λοιμώξεις των ενηλίκων βαρέως πασχόντων ασθενών. Για παράδειγμα στα παιδιά οι μικροβιαιμίες σχετιζόμενες με κεντρικούς καθετήρες (CLABSI) είναι από τις πιο συχνές ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις ενώ στους ενήλικες παρατηρούνται πιο συχνά οι λοιμώξεις που σχετίζονται με ξένα σώματα στο ουροποιητικό σύστημα (ουρολοιμώξεις σχετιζόμενες με ουροκαθετήρα - CA-UTI). Η συχνότητα εμφάνισης ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων στους παιδιατρικούς ασθενείς εξαρτάται από το βάρος γέννησης, την ηλικία, το υποκείμενο νόσημα και το βαθμό της παρεμβατικής ιατρικής φροντίδας. Ο αριθμός των λοιμώξεων είναι μεγαλύτερος στα βρέφη και στα παιδιά που νοσηλεύονται σε ΜΕΘ και ακόμη περισσότερο στα νεογνά που νοσηλεύονται σε ΜΕΝΝ. Αυτοί οι ευάλωτοι ασθενείς έχουν πολλούς από τους παράγοντες κινδύνου που προδιαθέτουν σε λοιμώξεις όπως σοβαρή υποκείμενη νόσο, λύση της συνέχειας του δέρματος, παρουσία ξένων σωμάτων και ιατρικών συσκευών που καταργούν τους φυσικούς αμυντικούς φραγμούς (πχ. ενδοτραχειακός σωλήνας). Η παρατεταμένη νοσηλεία, οι παρεμβατικές τεχνικές θεραπείας, οι συγγενείς ανωμαλίες και η ολική παρεντερική διατροφή είναι σημαντικοί παράγοντες που επίσης αυξάνουν την πιθανότητα για εκδήλωση νοσοκομειακής λοίμωξης. Ενδονοσοκομειακή ορίζεται κάθε λοίμωξη που αναπτύχθηκε μετά από 48 ώρες από την παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο και η οποία δεν ήταν παρούσα ή δεν ήταν σε στάδιο επώασης κατά την εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο. Οι συνηθέστερες νοσοκομειακές λοιμώξεις στους παιδιατρικούς ασθενείς είναι οι βακτηριαιμίες (λοιμώξεις σχετιζόμενες με κεντρικούς καθετήρες - CLABSI), οι λοιμώξεις του ανώτερου και κατώτερου αναπνευστικού συστήματος, η πνευμονία του αναπνευστήρα (VAP), οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος (CA-UTI), οι λοιμώξεις του γαστρεντερικού συστήματος (λοιμώξεις από ιό Rota και Clostridium Difficile) και οι μετεγχειρητικές λοιμώξεις - λοιμώξεις του χειρουργικού πεδίου (SSIs). Την τελευταία δεκαετία, τα νοσοκομεία έρχονται αντιμέτωπα με τα ολοένα αυξανόμενα επίπεδα της μικροβιακής αντοχής και την εμφάνιση νοσοκομειακών λοιμώξεων από πολυανθεκτικούς μικροοργανισμούς. Η εκτεταμένη διασπορά παθογόνων στελεχών που φαίνεται να είναι πιο λοιμογόνοι, που εμφανίζουν κλωνικότητα, διασπείρονται γρήγορα και επικρατούν έναντι άλλων στελεχών στις χλωρίδες των ασθενών έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση σοβαρών λοιμώξεων σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς με υψηλό ποσοστό θνητότητας. Η αύξηση της επίπτωσης των ανθεκτικών παθογόνων αποτελεί ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα των κλινικών ιατρών που επιβάλλει την άμεση εφαρμογή μέτρων ελέγχου λοιμώξεων καθώς επισυμβαίνει σε μια χρονική στιγμή όπου η ανακάλυψη και ανάπτυξη νέων αντιμικροβιακών έχει μειωθεί δραματικά θέτοντας τη διεθνή ιατρική κοινότητα αντιμέτωπη με έναν επιπλέον κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Η πρόληψη των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων είναι εφικτή. Η καθιέρωση ορθολογικής χρήσης αντιβιοτικών αποτελεί κλειδί για την πρόληψη των λοιμώξεων καθώς και την καταπολέμηση της ανάπτυξης μικροβιακής αντοχής, η υγιεινή των χεριών, η εφαρμογή δέσμης μέτρων (bundles) κατά την προσέγγιση των ασθενών με κεντρικό καθετήρα, είναι μερικά από τα μέτρα πρόληψης που μπορούν να εφαρμοστούν. Στόχοι-Σκοπός (Aim). Η καταγραφή δημοσιευμένων μελετών που αφορούν τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις στα παιδιά στην Ευρώπη με σκοπό να διερευνήσουμε την παρουσία ή απουσία μελετών που αφορούν στην επιδημιολογία, νοσηρότητα και θνητότητα από αυτές τις λοιμώξεις όπως και το κόστος αυτών στη δημόσια υγεία. Μεθοδολογία (Μethod). Η ανάλυση θα διενεργηθεί σύμφωνα με τις οδηγίες των συστημάτων αναφροράς για τις συστηματικές ανασκοπήσεις και μετααναλύσεις. Θα ανασκοπήσουμε τη βιβλιογραφία από το 2000 έως το 2018 χρησιμοποιώντας βάσεις δεδομένων από μηχανές αναζήτησης όπως το pubmed, χρησιμοποιώντας λέξεις κλειδιά όπως nosocomial infections, healthcare-associated infections, hospital acquired infections, συμπεριλαμβάνοντας στην ανασκόπηση μόνο δημοσιευμένες στα αγγλικά μελέτες σε παιδιατρικά νοσοκομεία της Ευρώπης.","Hospital – acquired infections (HAI) is a major public health problem, linked with increased morbidity, mortality, hospital expenses and prolonged hospital stays. The consequences in vulnerable population such as patients with immunosuppression or with malignancies are significant as they increase risk of death. For all the above reasons, healthcare systems should apply infection surveillance policies and develop evidence-based processes that can lead to significant reductions in hospital-acquired infections in children. To our knowledge, there is lack of evidence on epidemiology, risk factors and mortality that is caused by nosocomial infections in pediatric patients. As in adults, HAIs are common in pediatric patients, however, both the rates, site and microbiology of pediatric HAI differ from those experienced by hospitalized adults. For example, in children CLABSIs are the most common HAI whereas in adults catheter–associated urinary tract infections (CA-UTIs) predominate. Rates of HAIs among pediatric patients vary according to birthweight, age, underlying diseases, and intensity of medical care. Rates of infection are highest in children <1 year of age and in children who require intensive care, particularly infants in neonatal intensive care units (NICUs). These vulnerable patients often have many of the risk factors that predispose patients of all ages to infections, such as severe underlying illness, loss of skin integrity or the presence of multiple devices that breach normal defense mechanisms. (e. g an endotracheal tube). The prolonged hospital stay, invasive monitoring and supportive care, birth defects and total parenteric nutrition are all factors that have been inversely associated with the risk of nosocomial infection. A “Healthcare-associated infection (HAI)” is typically defined as any infection not present or incubating at the time of the patient’s initial contact with a healthcare setting that developed 48 hours after admission. Most common nosocomial infections in pediatric population are bloodstream infections (CLABSIs -Central line-associated bloodstream infections), respiratory tract infections, Ventilator -associated pneumonia (VAP), Catheter -associated urinary tract infection (CA-UTIs), gastrointestinal tract infections (Rota-virus gastroenteritis, Clostridium Difficile infection) and Surgical Site Infections (SSIs). Nosocomial infections linked with antibiotic resistant pathogens pose another mayor concern. Τhese bacteria are pathogenic, spread quickly and can dominate in the flora of patients that has as a consequence the appearance of serious infections in critically ill patients with increased mortality. At the same time antibiotic production pipeline has declined dramatically raising the challenge for the medical community. Recent initiatives have demonstrated that the majority of ΗΑΙs can be preventable. Antibiotic Stewardship is a key το combat antimicrobial resistance. Hand hygiene remains the most crucial element of prevention of nosocomial infections. However the implementation of appropriate care bundles while approaching a patient with a central venous catheter is one of the measures that has been proven to improve patients outcome. Aim : This is a retrospective review of published studies on nosocomial infections in European paediatric hospitals. We aim to document the presence or absence of such studies and identify gaps of knowledge and areas of further research. Method : A comprehensive literature search was conducted in PubΜed by using permutations of the following keywords: “healthcare-associated infection”, “nosocomial infection” in combination with “children” or “pediatric”. Only articles published in English language between January 2000 until December 2018 with age restriction <18 years old were reviewed. In addition, citations and references from published papers were used to identify other relevant articles."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις στον παιδιατρικό πληθυσμό της Ευρώπης. Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και προοπτικές παρέμβασης."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλμπάνη Μαρία","Almpani Maria"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή (Background): Οι νοσοκομειακές λοιμώξεις αποτελούν μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας που συνηθέστερα εκφράζεται με αύξηση των δεικτών νοσηρότητας, θνησιμότητας, καθώς και της διάρκειας και του κόστους νοσηλείας. Οι επιπτώσεις σε ειδικές πληθυσμιακές ομάδες όπως είναι οι ασθενείς σε μονάδες εντατικής νοσηλείας (ΜΕΘ, ΜΕΝΝ) και ογκολογικοί ασθενείς είναι ιδιαίτερα σημαντικές καθώς οι παραπάνω συνέπειες είναι καθοριστικές για τη ζωή των ασθενών. Για όλους τους παραπάνω λόγους καθίσταται επιτακτική η ανάγκη ανάπτυξης στοχευμένων συστημάτων επιτήρησης, καταγραφής και πρόληψης των λοιμώξεων αυτών. Στη διεθνή βιβλιογραφία υπάρχει περιορισμένος αριθμός μελετών που να καταγράφει την επιδημιολογία, τους παράγοντες κινδύνου και τη συνοδό θνητότητα σχετιζόμενη με τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις σε παιδιατρικούς ασθενείς. Η ανάγκη για την καταγραφή των ενδονοσοκομειακών παιδιατρικών λοιμώξεων προκύπτει από τη διαφορετική συχνότητα, εντόπιση και αιτιοπαθογένεια των παιδιατρικών λοιμώξεων σε σύγκριση με τις λοιμώξεις των ενηλίκων βαρέως πασχόντων ασθενών. Για παράδειγμα στα παιδιά οι μικροβιαιμίες σχετιζόμενες με κεντρικούς καθετήρες (CLABSI) είναι από τις πιο συχνές ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις ενώ στους ενήλικες παρατηρούνται πιο συχνά οι λοιμώξεις που σχετίζονται με ξένα σώματα στο ουροποιητικό σύστημα (ουρολοιμώξεις σχετιζόμενες με ουροκαθετήρα - CA-UTI). Η συχνότητα εμφάνισης ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων στους παιδιατρικούς ασθενείς εξαρτάται από το βάρος γέννησης, την ηλικία, το υποκείμενο νόσημα και το βαθμό της παρεμβατικής ιατρικής φροντίδας. Ο αριθμός των λοιμώξεων είναι μεγαλύτερος στα βρέφη και στα παιδιά που νοσηλεύονται σε ΜΕΘ και ακόμη περισσότερο στα νεογνά που νοσηλεύονται σε ΜΕΝΝ. Αυτοί οι ευάλωτοι ασθενείς έχουν πολλούς από τους παράγοντες κινδύνου που προδιαθέτουν σε λοιμώξεις όπως σοβαρή υποκείμενη νόσο, λύση της συνέχειας του δέρματος, παρουσία ξένων σωμάτων και ιατρικών συσκευών που καταργούν τους φυσικούς αμυντικούς φραγμούς (πχ. ενδοτραχειακός σωλήνας). Η παρατεταμένη νοσηλεία, οι παρεμβατικές τεχνικές θεραπείας, οι συγγενείς ανωμαλίες και η ολική παρεντερική διατροφή είναι σημαντικοί παράγοντες που επίσης αυξάνουν την πιθανότητα για εκδήλωση νοσοκομειακής λοίμωξης. Ενδονοσοκομειακή ορίζεται κάθε λοίμωξη που αναπτύχθηκε μετά από 48 ώρες από την παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο και η οποία δεν ήταν παρούσα ή δεν ήταν σε στάδιο επώασης κατά την εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο. Οι συνηθέστερες νοσοκομειακές λοιμώξεις στους παιδιατρικούς ασθενείς είναι οι βακτηριαιμίες (λοιμώξεις σχετιζόμενες με κεντρικούς καθετήρες - CLABSI), οι λοιμώξεις του ανώτερου και κατώτερου αναπνευστικού συστήματος, η πνευμονία του αναπνευστήρα (VAP), οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος (CA-UTI), οι λοιμώξεις του γαστρεντερικού συστήματος (λοιμώξεις από ιό Rota και Clostridium Difficile) και οι μετεγχειρητικές λοιμώξεις - λοιμώξεις του χειρουργικού πεδίου (SSIs). Την τελευταία δεκαετία, τα νοσοκομεία έρχονται αντιμέτωπα με τα ολοένα αυξανόμενα επίπεδα της μικροβιακής αντοχής και την εμφάνιση νοσοκομειακών λοιμώξεων από πολυανθεκτικούς μικροοργανισμούς. Η εκτεταμένη διασπορά παθογόνων στελεχών που φαίνεται να είναι πιο λοιμογόνοι, που εμφανίζουν κλωνικότητα, διασπείρονται γρήγορα και επικρατούν έναντι άλλων στελεχών στις χλωρίδες των ασθενών έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση σοβαρών λοιμώξεων σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς με υψηλό ποσοστό θνητότητας. Η αύξηση της επίπτωσης των ανθεκτικών παθογόνων αποτελεί ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα των κλινικών ιατρών που επιβάλλει την άμεση εφαρμογή μέτρων ελέγχου λοιμώξεων καθώς επισυμβαίνει σε μια χρονική στιγμή όπου η ανακάλυψη και ανάπτυξη νέων αντιμικροβιακών έχει μειωθεί δραματικά θέτοντας τη διεθνή ιατρική κοινότητα αντιμέτωπη με έναν επιπλέον κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Η πρόληψη των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων είναι εφικτή. Η καθιέρωση ορθολογικής χρήσης αντιβιοτικών αποτελεί κλειδί για την πρόληψη των λοιμώξεων καθώς και την καταπολέμηση της ανάπτυξης μικροβιακής αντοχής, η υγιεινή των χεριών, η εφαρμογή δέσμης μέτρων (bundles) κατά την προσέγγιση των ασθενών με κεντρικό καθετήρα, είναι μερικά από τα μέτρα πρόληψης που μπορούν να εφαρμοστούν. Στόχοι-Σκοπός (Aim). Η καταγραφή δημοσιευμένων μελετών που αφορούν τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις στα παιδιά στην Ευρώπη με σκοπό να διερευνήσουμε την παρουσία ή απουσία μελετών που αφορούν στην επιδημιολογία, νοσηρότητα και θνητότητα από αυτές τις λοιμώξεις όπως και το κόστος αυτών στη δημόσια υγεία. Μεθοδολογία (Μethod). Η ανάλυση θα διενεργηθεί σύμφωνα με τις οδηγίες των συστημάτων αναφροράς για τις συστηματικές ανασκοπήσεις και μετααναλύσεις. Θα ανασκοπήσουμε τη βιβλιογραφία από το 2000 έως το 2018 χρησιμοποιώντας βάσεις δεδομένων από μηχανές αναζήτησης όπως το pubmed, χρησιμοποιώντας λέξεις κλειδιά όπως nosocomial infections, healthcare-associated infections, hospital acquired infections, συμπεριλαμβάνοντας στην ανασκόπηση μόνο δημοσιευμένες στα αγγλικά μελέτες σε παιδιατρικά νοσοκομεία της Ευρώπης.","Hospital – acquired infections (HAI) is a major public health problem, linked with increased morbidity, mortality, hospital expenses and prolonged hospital stays. The consequences in vulnerable population such as patients with immunosuppression or with malignancies are significant as they increase risk of death. For all the above reasons, healthcare systems should apply infection surveillance policies and develop evidence-based processes that can lead to significant reductions in hospital-acquired infections in children. To our knowledge, there is lack of evidence on epidemiology, risk factors and mortality that is caused by nosocomial infections in pediatric patients. As in adults, HAIs are common in pediatric patients, however, both the rates, site and microbiology of pediatric HAI differ from those experienced by hospitalized adults. For example, in children CLABSIs are the most common HAI whereas in adults catheter–associated urinary tract infections (CA-UTIs) predominate. Rates of HAIs among pediatric patients vary according to birthweight, age, underlying diseases, and intensity of medical care. Rates of infection are highest in children <1 year of age and in children who require intensive care, particularly infants in neonatal intensive care units (NICUs). These vulnerable patients often have many of the risk factors that predispose patients of all ages to infections, such as severe underlying illness, loss of skin integrity or the presence of multiple devices that breach normal defense mechanisms. (e. g an endotracheal tube). The prolonged hospital stay, invasive monitoring and supportive care, birth defects and total parenteric nutrition are all factors that have been inversely associated with the risk of nosocomial infection. A “Healthcare-associated infection (HAI)” is typically defined as any infection not present or incubating at the time of the patient’s initial contact with a healthcare setting that developed 48 hours after admission. Most common nosocomial infections in pediatric population are bloodstream infections (CLABSIs -Central line-associated bloodstream infections), respiratory tract infections, Ventilator -associated pneumonia (VAP), Catheter -associated urinary tract infection (CA-UTIs), gastrointestinal tract infections (Rota-virus gastroenteritis, Clostridium Difficile infection) and Surgical Site Infections (SSIs). Nosocomial infections linked with antibiotic resistant pathogens pose another mayor concern. Τhese bacteria are pathogenic, spread quickly and can dominate in the flora of patients that has as a consequence the appearance of serious infections in critically ill patients with increased mortality. At the same time antibiotic production pipeline has declined dramatically raising the challenge for the medical community. Recent initiatives have demonstrated that the majority of ΗΑΙs can be preventable. Antibiotic Stewardship is a key το combat antimicrobial resistance. Hand hygiene remains the most crucial element of prevention of nosocomial infections. However the implementation of appropriate care bundles while approaching a patient with a central venous catheter is one of the measures that has been proven to improve patients outcome. Aim : This is a retrospective review of published studies on nosocomial infections in European paediatric hospitals. We aim to document the presence or absence of such studies and identify gaps of knowledge and areas of further research. Method : A comprehensive literature search was conducted in PubΜed by using permutations of the following keywords: “healthcare-associated infection”, “nosocomial infection” in combination with “children” or “pediatric”. Only articles published in English language between January 2000 until December 2018 with age restriction <18 years old were reviewed. In addition, citations and references from published papers were used to identify other relevant articles."],"dc:identifier":["uoadl:2866583","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866583"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις στον παιδιατρικό πληθυσμό της Ευρώπης. Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και προοπτικές παρέμβασης."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:51Z"}