{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866710"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866710","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Έννοιες καμπυλότητας με έμφαση στους χώρους σταθερής καμπυλότητας Riemann.","abstract":"Η ιστορική διαδρομή και εξέλιξη της έννοιας της καμπυλότητας σκιαγραφείται στο 1ο κεφάλαιο της παρούσης εργασίας μέσα από τις πρωτότυπες ιδέες του Georg Friedrich Bernhard Riemann στην ιστορική του διάλεξη «Επί των σχετικών με την γεωμετρία υποθέσεων» του 1854 στο Göttingen University. Μια διάλεξη που αποτέλεσε σταθμό για τον μετέπειτα καθολικό ορισμό της έννοιας από τους διαδόχους του Tullio Levi-Civita και Gregorio Ricci-Curbastro που παρουσιάζονται στη συνέχεια αναλυτικά. Στο 2ο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι ιδιότητες των χώρων σταθερής καμπυλότητας και η τοπική περιγραφή των συντελεστών καμπυλότητας Riemann . Γίνεται αναλυτική απόδειξη του θεωρήματος του F.Schur(1886) που χαρακτηρίζει όλες τις συνεκτικές ισοτροπικές πολλαπλότητες διάστασης μεγαλύτερης του 2 ως χώρους σταθερής καμπυλότητας. Μέσα από τους συλλογισμούς του ίδιου του Riemann περιγράφεται αναλυτικά η απόδειξη του Θεωρήματος Riemann όπου χαρακτηρίζει όλους τους χώρους, που σε κάποιο σημείο τους έχουν καμπυλότητα μηδέν, ως χώρους τοπικά ισομετρικούς με τον Ευκλείδειο χώρο τον οποίο έχουμε εφοδιάσει με τη συνήθη Ευκλείδεια μετρική. Η απόδειξη ξεκινά με την εξίσωση μεταφοράς της δοσμένης μετρικής του χώρου μας στην Ευκλείδεια μετρική και καταλήγει σε ένα διαφορικό σύστημα δευτέρου βαθμού που έχει τοπική λύση εάν και μόνο εάν η καμπυλότητα Riemann του χώρου είναι μηδέν. Στο 3ο κεφάλαιο της εργασίας διερευνώνται οι σχέσεις μεταξύ των εννοιών της καμπυλότητας και των ισομετριών. Γίνεται αναφορά στο Θεώρημα του Cartan για χώρους ίδιας διάστασης στους οποίου «διατηρείται» η μετρική και του οποίου παρουσιάζεται αναλυτικά η απόδειξη καθώς και οι συνέπειές του σε χώρους σταθερής καμπυλότητας Riemann. Για την αλήθεια του ερωτήματος αν isocurve δυο χώρων σε κάποιο σημείο συνεπάγεται και ισομετρία των χώρων αυτών σε αυτό το σημείο, δίνεται αντιπαράδειγμα για τις επιφάνειες του R^3. Στη συνέχεια υπολογίζονται οι καμπυλότητες του Ευκλείδειου χώρου R^n , της σφαίρας S^n και του υπερβολικού χώρου H^n . Τέλος παρουσιάζεται το Θεώρημα δομής των χώρων σταθερής καμπυλότητας και γίνεται σύντομη ιστορική αναφορά στις ομάδες των ισομετριών των Space forms.","abstract_html":"Η ιστορική διαδρομή και εξέλιξη της έννοιας της καμπυλότητας σκιαγραφείται στο 1ο κεφάλαιο της παρούσης εργασίας μέσα από τις πρωτότυπες ιδέες του Georg Friedrich Bernhard Riemann στην ιστορική του διάλεξη «Επί των σχετικών με την γεωμετρία υποθέσεων» του 1854 στο Göttingen University. Μια διάλεξη που αποτέλεσε σταθμό για τον μετέπειτα καθολικό ορισμό της έννοιας από τους διαδόχους του Tullio Levi-Civita και Gregorio Ricci-Curbastro που παρουσιάζονται στη συνέχεια αναλυτικά. Στο 2ο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι ιδιότητες των χώρων σταθερής καμπυλότητας και η τοπική περιγραφή των συντελεστών καμπυλότητας Riemann . Γίνεται αναλυτική απόδειξη του θεωρήματος του F.Schur(1886) που χαρακτηρίζει όλες τις συνεκτικές ισοτροπικές πολλαπλότητες διάστασης μεγαλύτερης του 2 ως χώρους σταθερής καμπυλότητας. Μέσα από τους συλλογισμούς του ίδιου του Riemann περιγράφεται αναλυτικά η απόδειξη του Θεωρήματος Riemann όπου χαρακτηρίζει όλους τους χώρους, που σε κάποιο σημείο τους έχουν καμπυλότητα μηδέν, ως χώρους τοπικά ισομετρικούς με τον Ευκλείδειο χώρο τον οποίο έχουμε εφοδιάσει με τη συνήθη Ευκλείδεια μετρική. Η απόδειξη ξεκινά με την εξίσωση μεταφοράς της δοσμένης μετρικής του χώρου μας στην Ευκλείδεια μετρική και καταλήγει σε ένα διαφορικό σύστημα δευτέρου βαθμού που έχει τοπική λύση εάν και μόνο εάν η καμπυλότητα Riemann του χώρου είναι μηδέν. Στο 3ο κεφάλαιο της εργασίας διερευνώνται οι σχέσεις μεταξύ των εννοιών της καμπυλότητας και των ισομετριών. Γίνεται αναφορά στο Θεώρημα του Cartan για χώρους ίδιας διάστασης στους οποίου «διατηρείται» η μετρική και του οποίου παρουσιάζεται αναλυτικά η απόδειξη καθώς και οι συνέπειές του σε χώρους σταθερής καμπυλότητας Riemann. Για την αλήθεια του ερωτήματος αν isocurve δυο χώρων σε κάποιο σημείο συνεπάγεται και ισομετρία των χώρων αυτών σε αυτό το σημείο, δίνεται αντιπαράδειγμα για τις επιφάνειες του R^3. Στη συνέχεια υπολογίζονται οι καμπυλότητες του Ευκλείδειου χώρου R^n , της σφαίρας S^n και του υπερβολικού χώρου H^n . Τέλος παρουσιάζεται το Θεώρημα δομής των χώρων σταθερής καμπυλότητας και γίνεται σύντομη ιστορική αναφορά στις ομάδες των ισομετριών των Space forms.","abstract_has_math":false,"creators":["Αργυρίου Αρετή","Argyriou Areti"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:51Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866710"],"render_values":[{"text":"uoadl:2866710","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866710","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866710","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2866710","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αργυρίου Αρετή","Argyriou Areti"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866710","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866710"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ιστορική διαδρομή και εξέλιξη της έννοιας της καμπυλότητας σκιαγραφείται στο 1ο κεφάλαιο της παρούσης εργασίας μέσα από τις πρωτότυπες ιδέες του Georg Friedrich Bernhard Riemann στην ιστορική του διάλεξη «Επί των σχετικών με την γεωμετρία υποθέσεων» του 1854 στο Göttingen University. Μια διάλεξη που αποτέλεσε σταθμό για τον μετέπειτα καθολικό ορισμό της έννοιας από τους διαδόχους του Tullio Levi-Civita και Gregorio Ricci-Curbastro που παρουσιάζονται στη συνέχεια αναλυτικά. Στο 2ο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι ιδιότητες των χώρων σταθερής καμπυλότητας και η τοπική περιγραφή των συντελεστών καμπυλότητας Riemann . Γίνεται αναλυτική απόδειξη του θεωρήματος του F.Schur(1886) που χαρακτηρίζει όλες τις συνεκτικές ισοτροπικές πολλαπλότητες διάστασης μεγαλύτερης του 2 ως χώρους σταθερής καμπυλότητας. Μέσα από τους συλλογισμούς του ίδιου του Riemann περιγράφεται αναλυτικά η απόδειξη του Θεωρήματος Riemann όπου χαρακτηρίζει όλους τους χώρους, που σε κάποιο σημείο τους έχουν καμπυλότητα μηδέν, ως χώρους τοπικά ισομετρικούς με τον Ευκλείδειο χώρο τον οποίο έχουμε εφοδιάσει με τη συνήθη Ευκλείδεια μετρική. Η απόδειξη ξεκινά με την εξίσωση μεταφοράς της δοσμένης μετρικής του χώρου μας στην Ευκλείδεια μετρική και καταλήγει σε ένα διαφορικό σύστημα δευτέρου βαθμού που έχει τοπική λύση εάν και μόνο εάν η καμπυλότητα Riemann του χώρου είναι μηδέν. Στο 3ο κεφάλαιο της εργασίας διερευνώνται οι σχέσεις μεταξύ των εννοιών της καμπυλότητας και των ισομετριών. Γίνεται αναφορά στο Θεώρημα του Cartan για χώρους ίδιας διάστασης στους οποίου «διατηρείται» η μετρική και του οποίου παρουσιάζεται αναλυτικά η απόδειξη καθώς και οι συνέπειές του σε χώρους σταθερής καμπυλότητας Riemann. Για την αλήθεια του ερωτήματος αν isocurve δυο χώρων σε κάποιο σημείο συνεπάγεται και ισομετρία των χώρων αυτών σε αυτό το σημείο, δίνεται αντιπαράδειγμα για τις επιφάνειες του R^3. Στη συνέχεια υπολογίζονται οι καμπυλότητες του Ευκλείδειου χώρου R^n , της σφαίρας S^n και του υπερβολικού χώρου H^n . Τέλος παρουσιάζεται το Θεώρημα δομής των χώρων σταθερής καμπυλότητας και γίνεται σύντομη ιστορική αναφορά στις ομάδες των ισομετριών των Space forms.","The historical path and evolution of the concept. The properties of fixed curvature spaces and the local description of Riemann curvature coefficients. Through Riemann's own considerations, the proof of the Riemann Theorem is described where it characterizes all spaces that at some point have a curvature of zero as spaces locally isometric with the Euclidean space which we have provided with the usual Euclidean metric. Τhe Theorem of Structure of Constant Curvature Areas is presented and a short historical reference is made to the isometric groups of Space forms."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Έννοιες καμπυλότητας με έμφαση στους χώρους σταθερής καμπυλότητας Riemann."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αργυρίου Αρετή","Argyriou Areti"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η ιστορική διαδρομή και εξέλιξη της έννοιας της καμπυλότητας σκιαγραφείται στο 1ο κεφάλαιο της παρούσης εργασίας μέσα από τις πρωτότυπες ιδέες του Georg Friedrich Bernhard Riemann στην ιστορική του διάλεξη «Επί των σχετικών με την γεωμετρία υποθέσεων» του 1854 στο Göttingen University. Μια διάλεξη που αποτέλεσε σταθμό για τον μετέπειτα καθολικό ορισμό της έννοιας από τους διαδόχους του Tullio Levi-Civita και Gregorio Ricci-Curbastro που παρουσιάζονται στη συνέχεια αναλυτικά. Στο 2ο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι ιδιότητες των χώρων σταθερής καμπυλότητας και η τοπική περιγραφή των συντελεστών καμπυλότητας Riemann . Γίνεται αναλυτική απόδειξη του θεωρήματος του F.Schur(1886) που χαρακτηρίζει όλες τις συνεκτικές ισοτροπικές πολλαπλότητες διάστασης μεγαλύτερης του 2 ως χώρους σταθερής καμπυλότητας. Μέσα από τους συλλογισμούς του ίδιου του Riemann περιγράφεται αναλυτικά η απόδειξη του Θεωρήματος Riemann όπου χαρακτηρίζει όλους τους χώρους, που σε κάποιο σημείο τους έχουν καμπυλότητα μηδέν, ως χώρους τοπικά ισομετρικούς με τον Ευκλείδειο χώρο τον οποίο έχουμε εφοδιάσει με τη συνήθη Ευκλείδεια μετρική. Η απόδειξη ξεκινά με την εξίσωση μεταφοράς της δοσμένης μετρικής του χώρου μας στην Ευκλείδεια μετρική και καταλήγει σε ένα διαφορικό σύστημα δευτέρου βαθμού που έχει τοπική λύση εάν και μόνο εάν η καμπυλότητα Riemann του χώρου είναι μηδέν. Στο 3ο κεφάλαιο της εργασίας διερευνώνται οι σχέσεις μεταξύ των εννοιών της καμπυλότητας και των ισομετριών. Γίνεται αναφορά στο Θεώρημα του Cartan για χώρους ίδιας διάστασης στους οποίου «διατηρείται» η μετρική και του οποίου παρουσιάζεται αναλυτικά η απόδειξη καθώς και οι συνέπειές του σε χώρους σταθερής καμπυλότητας Riemann. Για την αλήθεια του ερωτήματος αν isocurve δυο χώρων σε κάποιο σημείο συνεπάγεται και ισομετρία των χώρων αυτών σε αυτό το σημείο, δίνεται αντιπαράδειγμα για τις επιφάνειες του R^3. Στη συνέχεια υπολογίζονται οι καμπυλότητες του Ευκλείδειου χώρου R^n , της σφαίρας S^n και του υπερβολικού χώρου H^n . Τέλος παρουσιάζεται το Θεώρημα δομής των χώρων σταθερής καμπυλότητας και γίνεται σύντομη ιστορική αναφορά στις ομάδες των ισομετριών των Space forms.","The historical path and evolution of the concept. The properties of fixed curvature spaces and the local description of Riemann curvature coefficients. Through Riemann's own considerations, the proof of the Riemann Theorem is described where it characterizes all spaces that at some point have a curvature of zero as spaces locally isometric with the Euclidean space which we have provided with the usual Euclidean metric. Τhe Theorem of Structure of Constant Curvature Areas is presented and a short historical reference is made to the isometric groups of Space forms."],"dc:identifier":["uoadl:2866710","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866710"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Έννοιες καμπυλότητας με έμφαση στους χώρους σταθερής καμπυλότητας Riemann."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:51Z"}