{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866730"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866730","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αποδεκτά όρια ρυπαντών στα επιφανειακά και υπόγεια νερά","abstract":"Το σημαντικότερο αγαθό διαχρονικά για τον άνθρωπο παραμένει το νερό. Η σύσταση του περιέχει στοιχεία τα οποία βοηθούν τον ανθρώπινο οργανισμό να διατηρηθεί στην ζωή και να είναι υγιείς. Σε περίπτωση που η μικροβιολογική και χημική σύσταση αυτού διαταραχθεί επιφέρει ασθένειες στον ανθρώπινό οργανισμό μέχρι και θάνατο αυτού. Τα ποσοστά ρύπανσής του, ολοένα και αυξάνονται στο πέρασμα των δεκαετιών, με αποτέλεσμα να έχει σημάνει συναγερμός στην παγκόσμια κοινότητα, η οποία προσπαθεί με θέσπιση μέτρων και πρωτοβουλιών να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Η σημασία της ορθολογικής διαχείρισης των επιφανειακών υδάτων μέσω σχεδιασμού προγραμμάτων παρακολούθησης των ποιοτικών τους παραμέτρων, τα τελευταία χρόνια, αποτελεί σημαντική προτεραιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναγνωρίζοντας τη σημασία κοινού καθορισμού ελάχιστων ποιοτικών απαιτήσεων των επιφανειακών υδάτων, έχει προβεί στη δημιουργία του απαραίτητου νομοθετικού πλαισίου θεσπίζοντας συγκεκριμένα πρότυπα και οδηγίες. Ελληνική Εθνική Νομοθεσία ακολουθώντας τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες έχει δημιουργήσει το αντίστοιχο νομοθετικό πλαίσιο παρακολούθησης και προστασίας της ποιότητας των υδάτων της χώρας. Όσον αφορά τα επιφανειακά και τα ύδατα διαφόρων χρήσεων ο εναρμονισμός με τις Κοινοτικές Οδηγίες βρίσκεται σε ικανοποιητικό επίπεδο (αν και είχαν υπάρξει καθυστερήσεις , που σε μια περίπτωση οδήγησαν την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο) και τα τελευταία χρόνια προχωρά προς ολοκλήρωση. Σκοπός της εργασίας είναι να συγκεντρωθούν οι Ευρωπαϊκές οδηγίες και οι διατάξεις που υπάρχουν στην Ελλάδα και καθορίζουν τα αποδεκτά όρια ρυπαντών – χημικών στοιχείων & ενώσεων στα επιφανειακά και υπόγεια νερά. Ως πρώτο παράδειγμα αποτελεσματικότητας θέσπισης ορίων παρουσιάζεται η νιτρορύπανση στην Ελλάδα, η οποία αποτελεί μία από τις κύριες πηγές ρύπανσης του υδροφόρου ορίζοντα από ανθρωπογενείς δραστηριότητες – κυρίως από την γεωργία. Τέλος καταγράφεται το δίκτυο παρακολούθησης και παρουσιάζονται τα όρια για βαρέα μέταλλα της Ολλανδίας , τα οποία συγκρίνεται με τα όρια του πόσιμου νερού στην Ελλάδα. Δυστυχώς δεν υπάρχουν σαφή όρια ρυπαντών στην Ελληνική νομοθεσία στα υπόγεια ύδατα για διαφορετικές χρήσεις, πλην της ανθρώπινης κατανάλωσης. Γίνεται αντιληπτό ότι κάτι τέτοιο δεν είναι πλήρως αποδεκτό , όταν γίνονται αναλύσεις για έλεγχο ρύπανσης σε υδροφόρους ορίζοντες βιομηχανικών ή αγροτικών περιοχών, όπου τα υπόγεια ύδατα δεν χρησιμοποιούνται για την ανθρώπινη κατανάλωση. Οπότε μια τέτοια σύγκριση (τιμών δειγματοληψίας σε σχέση με οριακές τιμές ύδατος διαφορετικής χρήσης) δεν καθορίζει με σαφήνεια εάν έχουμε ή όχι ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα. Οι οριακές τιμές ρύπανσης υπόγειων υδάτων, θα πρέπει να βασίζονται στην διαφορετική χρήση του υπόγειου νερού (πχ άρδευση ή ανθρώπινη κατανάλωση) καθώς την γεωγραφική θέση και το γενικό περιβαλλοντικό της προφίλ της περιοχής (πχ επιβαρυμένες βιομηχανικές περιοχές , ή περιοχές Natura κτλ).","abstract_html":"Το σημαντικότερο αγαθό διαχρονικά για τον άνθρωπο παραμένει το νερό. Η σύσταση του περιέχει στοιχεία τα οποία βοηθούν τον ανθρώπινο οργανισμό να διατηρηθεί στην ζωή και να είναι υγιείς. Σε περίπτωση που η μικροβιολογική και χημική σύσταση αυτού διαταραχθεί επιφέρει ασθένειες στον ανθρώπινό οργανισμό μέχρι και θάνατο αυτού. Τα ποσοστά ρύπανσής του, ολοένα και αυξάνονται στο πέρασμα των δεκαετιών, με αποτέλεσμα να έχει σημάνει συναγερμός στην παγκόσμια κοινότητα, η οποία προσπαθεί με θέσπιση μέτρων και πρωτοβουλιών να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Η σημασία της ορθολογικής διαχείρισης των επιφανειακών υδάτων μέσω σχεδιασμού προγραμμάτων παρακολούθησης των ποιοτικών τους παραμέτρων, τα τελευταία χρόνια, αποτελεί σημαντική προτεραιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναγνωρίζοντας τη σημασία κοινού καθορισμού ελάχιστων ποιοτικών απαιτήσεων των επιφανειακών υδάτων, έχει προβεί στη δημιουργία του απαραίτητου νομοθετικού πλαισίου θεσπίζοντας συγκεκριμένα πρότυπα και οδηγίες. Ελληνική Εθνική Νομοθεσία ακολουθώντας τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες έχει δημιουργήσει το αντίστοιχο νομοθετικό πλαίσιο παρακολούθησης και προστασίας της ποιότητας των υδάτων της χώρας. Όσον αφορά τα επιφανειακά και τα ύδατα διαφόρων χρήσεων ο εναρμονισμός με τις Κοινοτικές Οδηγίες βρίσκεται σε ικανοποιητικό επίπεδο (αν και είχαν υπάρξει καθυστερήσεις , που σε μια περίπτωση οδήγησαν την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο) και τα τελευταία χρόνια προχωρά προς ολοκλήρωση. Σκοπός της εργασίας είναι να συγκεντρωθούν οι Ευρωπαϊκές οδηγίες και οι διατάξεις που υπάρχουν στην Ελλάδα και καθορίζουν τα αποδεκτά όρια ρυπαντών – χημικών στοιχείων &amp; ενώσεων στα επιφανειακά και υπόγεια νερά. Ως πρώτο παράδειγμα αποτελεσματικότητας θέσπισης ορίων παρουσιάζεται η νιτρορύπανση στην Ελλάδα, η οποία αποτελεί μία από τις κύριες πηγές ρύπανσης του υδροφόρου ορίζοντα από ανθρωπογενείς δραστηριότητες – κυρίως από την γεωργία. Τέλος καταγράφεται το δίκτυο παρακολούθησης και παρουσιάζονται τα όρια για βαρέα μέταλλα της Ολλανδίας , τα οποία συγκρίνεται με τα όρια του πόσιμου νερού στην Ελλάδα. Δυστυχώς δεν υπάρχουν σαφή όρια ρυπαντών στην Ελληνική νομοθεσία στα υπόγεια ύδατα για διαφορετικές χρήσεις, πλην της ανθρώπινης κατανάλωσης. Γίνεται αντιληπτό ότι κάτι τέτοιο δεν είναι πλήρως αποδεκτό , όταν γίνονται αναλύσεις για έλεγχο ρύπανσης σε υδροφόρους ορίζοντες βιομηχανικών ή αγροτικών περιοχών, όπου τα υπόγεια ύδατα δεν χρησιμοποιούνται για την ανθρώπινη κατανάλωση. Οπότε μια τέτοια σύγκριση (τιμών δειγματοληψίας σε σχέση με οριακές τιμές ύδατος διαφορετικής χρήσης) δεν καθορίζει με σαφήνεια εάν έχουμε ή όχι ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα. Οι οριακές τιμές ρύπανσης υπόγειων υδάτων, θα πρέπει να βασίζονται στην διαφορετική χρήση του υπόγειου νερού (πχ άρδευση ή ανθρώπινη κατανάλωση) καθώς την γεωγραφική θέση και το γενικό περιβαλλοντικό της προφίλ της περιοχής (πχ επιβαρυμένες βιομηχανικές περιοχές , ή περιοχές Natura κτλ).","abstract_has_math":false,"creators":["Κουκουσούλη Ιωάννα","Koukousouli Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:51Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866730"],"render_values":[{"text":"uoadl:2866730","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866730","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866730","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2866730","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουκουσούλη Ιωάννα","Koukousouli Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866730","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866730"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το σημαντικότερο αγαθό διαχρονικά για τον άνθρωπο παραμένει το νερό. Η σύσταση του περιέχει στοιχεία τα οποία βοηθούν τον ανθρώπινο οργανισμό να διατηρηθεί στην ζωή και να είναι υγιείς. Σε περίπτωση που η μικροβιολογική και χημική σύσταση αυτού διαταραχθεί επιφέρει ασθένειες στον ανθρώπινό οργανισμό μέχρι και θάνατο αυτού. Τα ποσοστά ρύπανσής του, ολοένα και αυξάνονται στο πέρασμα των δεκαετιών, με αποτέλεσμα να έχει σημάνει συναγερμός στην παγκόσμια κοινότητα, η οποία προσπαθεί με θέσπιση μέτρων και πρωτοβουλιών να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Η σημασία της ορθολογικής διαχείρισης των επιφανειακών υδάτων μέσω σχεδιασμού προγραμμάτων παρακολούθησης των ποιοτικών τους παραμέτρων, τα τελευταία χρόνια, αποτελεί σημαντική προτεραιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναγνωρίζοντας τη σημασία κοινού καθορισμού ελάχιστων ποιοτικών απαιτήσεων των επιφανειακών υδάτων, έχει προβεί στη δημιουργία του απαραίτητου νομοθετικού πλαισίου θεσπίζοντας συγκεκριμένα πρότυπα και οδηγίες. Ελληνική Εθνική Νομοθεσία ακολουθώντας τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες έχει δημιουργήσει το αντίστοιχο νομοθετικό πλαίσιο παρακολούθησης και προστασίας της ποιότητας των υδάτων της χώρας. Όσον αφορά τα επιφανειακά και τα ύδατα διαφόρων χρήσεων ο εναρμονισμός με τις Κοινοτικές Οδηγίες βρίσκεται σε ικανοποιητικό επίπεδο (αν και είχαν υπάρξει καθυστερήσεις , που σε μια περίπτωση οδήγησαν την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο) και τα τελευταία χρόνια προχωρά προς ολοκλήρωση. Σκοπός της εργασίας είναι να συγκεντρωθούν οι Ευρωπαϊκές οδηγίες και οι διατάξεις που υπάρχουν στην Ελλάδα και καθορίζουν τα αποδεκτά όρια ρυπαντών – χημικών στοιχείων & ενώσεων στα επιφανειακά και υπόγεια νερά. Ως πρώτο παράδειγμα αποτελεσματικότητας θέσπισης ορίων παρουσιάζεται η νιτρορύπανση στην Ελλάδα, η οποία αποτελεί μία από τις κύριες πηγές ρύπανσης του υδροφόρου ορίζοντα από ανθρωπογενείς δραστηριότητες – κυρίως από την γεωργία. Τέλος καταγράφεται το δίκτυο παρακολούθησης και παρουσιάζονται τα όρια για βαρέα μέταλλα της Ολλανδίας , τα οποία συγκρίνεται με τα όρια του πόσιμου νερού στην Ελλάδα. Δυστυχώς δεν υπάρχουν σαφή όρια ρυπαντών στην Ελληνική νομοθεσία στα υπόγεια ύδατα για διαφορετικές χρήσεις, πλην της ανθρώπινης κατανάλωσης. Γίνεται αντιληπτό ότι κάτι τέτοιο δεν είναι πλήρως αποδεκτό , όταν γίνονται αναλύσεις για έλεγχο ρύπανσης σε υδροφόρους ορίζοντες βιομηχανικών ή αγροτικών περιοχών, όπου τα υπόγεια ύδατα δεν χρησιμοποιούνται για την ανθρώπινη κατανάλωση. Οπότε μια τέτοια σύγκριση (τιμών δειγματοληψίας σε σχέση με οριακές τιμές ύδατος διαφορετικής χρήσης) δεν καθορίζει με σαφήνεια εάν έχουμε ή όχι ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα. Οι οριακές τιμές ρύπανσης υπόγειων υδάτων, θα πρέπει να βασίζονται στην διαφορετική χρήση του υπόγειου νερού (πχ άρδευση ή ανθρώπινη κατανάλωση) καθώς την γεωγραφική θέση και το γενικό περιβαλλοντικό της προφίλ της περιοχής (πχ επιβαρυμένες βιομηχανικές περιοχές , ή περιοχές Natura κτλ).","Water is probably the most important commodity for Humanity. Its composition contains elements that help the human body to stay alive and be healthy. If its microbiological and chemical composition is altered it causes diseases to the human body that may lead to death. Water pollution has risen over the past decades, alarming the global community, which tries to take measures and initiatives to address the problem. The importance of rational surface water management through planning of quality monitoring programs in recent years is an important priority of the European Union. Recognizing the importance of jointly setting minimum quality requirements for surface water, it has created the necessary legislative framework by laying down specific standards and guidelines. The Greek National Legislation in accordance with the European Directives has created the corresponding legislative framework for monitoring and protecting the quality of the country's waters. With regard to surfaces and waters of different uses, the harmonization with the Community Directives is at a satisfactory level (although there have been delays, which in one case led Greece to the European Court of Justice) and has been progressing towards completion in recent years. The aim of the thesis is to collect the European directives and the provisions existing in Greece and determine the acceptable limits of pollutants - chemical elements and compounds in surface and groundwater. Starting with the hydrological cycle in the introduction, we pass to the composition of natural waters and then to the main types of water pollution. Chapters 4 and 5 concentrate European and Greek legislation respectively. The first example of the effectiveness of setting limits is the nitrate pollution in Greece, which is one of the main sources of groundwater pollution from anthropogenic activities - mainly from agriculture. Finally the monitoring network in the Netherlands and the limits for heavy metals in this country are presented, which is compared with the drinking water limits in Greece. Unfortunately, there are no clear limits of pollutants in Greek legislation in groundwater for different uses other than human consumption. It is understood that this is not fully acceptable when analyzing pollution control measures at aquifers in industrial or rural areas where groundwater is used for human consumption. So, such a comparison (of sampling values in relation to water limit values of different uses) does not clearly state whether or not we have contamination of the aquifer. In order for Greece to obtain Groundwater Pollution Limitations for other uses apart from drinking, several samplings should be taken, having in mind the different use of groundwater (eg water supply or human consumption) as well as its geographic location and general environmental profile of the area (eg industrial areas, Natura sites etc)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αποδεκτά όρια ρυπαντών στα επιφανειακά και υπόγεια νερά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουκουσούλη Ιωάννα","Koukousouli Ioanna"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Το σημαντικότερο αγαθό διαχρονικά για τον άνθρωπο παραμένει το νερό. Η σύσταση του περιέχει στοιχεία τα οποία βοηθούν τον ανθρώπινο οργανισμό να διατηρηθεί στην ζωή και να είναι υγιείς. Σε περίπτωση που η μικροβιολογική και χημική σύσταση αυτού διαταραχθεί επιφέρει ασθένειες στον ανθρώπινό οργανισμό μέχρι και θάνατο αυτού. Τα ποσοστά ρύπανσής του, ολοένα και αυξάνονται στο πέρασμα των δεκαετιών, με αποτέλεσμα να έχει σημάνει συναγερμός στην παγκόσμια κοινότητα, η οποία προσπαθεί με θέσπιση μέτρων και πρωτοβουλιών να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Η σημασία της ορθολογικής διαχείρισης των επιφανειακών υδάτων μέσω σχεδιασμού προγραμμάτων παρακολούθησης των ποιοτικών τους παραμέτρων, τα τελευταία χρόνια, αποτελεί σημαντική προτεραιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναγνωρίζοντας τη σημασία κοινού καθορισμού ελάχιστων ποιοτικών απαιτήσεων των επιφανειακών υδάτων, έχει προβεί στη δημιουργία του απαραίτητου νομοθετικού πλαισίου θεσπίζοντας συγκεκριμένα πρότυπα και οδηγίες. Ελληνική Εθνική Νομοθεσία ακολουθώντας τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες έχει δημιουργήσει το αντίστοιχο νομοθετικό πλαίσιο παρακολούθησης και προστασίας της ποιότητας των υδάτων της χώρας. Όσον αφορά τα επιφανειακά και τα ύδατα διαφόρων χρήσεων ο εναρμονισμός με τις Κοινοτικές Οδηγίες βρίσκεται σε ικανοποιητικό επίπεδο (αν και είχαν υπάρξει καθυστερήσεις , που σε μια περίπτωση οδήγησαν την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο) και τα τελευταία χρόνια προχωρά προς ολοκλήρωση. Σκοπός της εργασίας είναι να συγκεντρωθούν οι Ευρωπαϊκές οδηγίες και οι διατάξεις που υπάρχουν στην Ελλάδα και καθορίζουν τα αποδεκτά όρια ρυπαντών – χημικών στοιχείων & ενώσεων στα επιφανειακά και υπόγεια νερά. Ως πρώτο παράδειγμα αποτελεσματικότητας θέσπισης ορίων παρουσιάζεται η νιτρορύπανση στην Ελλάδα, η οποία αποτελεί μία από τις κύριες πηγές ρύπανσης του υδροφόρου ορίζοντα από ανθρωπογενείς δραστηριότητες – κυρίως από την γεωργία. Τέλος καταγράφεται το δίκτυο παρακολούθησης και παρουσιάζονται τα όρια για βαρέα μέταλλα της Ολλανδίας , τα οποία συγκρίνεται με τα όρια του πόσιμου νερού στην Ελλάδα. Δυστυχώς δεν υπάρχουν σαφή όρια ρυπαντών στην Ελληνική νομοθεσία στα υπόγεια ύδατα για διαφορετικές χρήσεις, πλην της ανθρώπινης κατανάλωσης. Γίνεται αντιληπτό ότι κάτι τέτοιο δεν είναι πλήρως αποδεκτό , όταν γίνονται αναλύσεις για έλεγχο ρύπανσης σε υδροφόρους ορίζοντες βιομηχανικών ή αγροτικών περιοχών, όπου τα υπόγεια ύδατα δεν χρησιμοποιούνται για την ανθρώπινη κατανάλωση. Οπότε μια τέτοια σύγκριση (τιμών δειγματοληψίας σε σχέση με οριακές τιμές ύδατος διαφορετικής χρήσης) δεν καθορίζει με σαφήνεια εάν έχουμε ή όχι ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα. Οι οριακές τιμές ρύπανσης υπόγειων υδάτων, θα πρέπει να βασίζονται στην διαφορετική χρήση του υπόγειου νερού (πχ άρδευση ή ανθρώπινη κατανάλωση) καθώς την γεωγραφική θέση και το γενικό περιβαλλοντικό της προφίλ της περιοχής (πχ επιβαρυμένες βιομηχανικές περιοχές , ή περιοχές Natura κτλ).","Water is probably the most important commodity for Humanity. Its composition contains elements that help the human body to stay alive and be healthy. If its microbiological and chemical composition is altered it causes diseases to the human body that may lead to death. Water pollution has risen over the past decades, alarming the global community, which tries to take measures and initiatives to address the problem. The importance of rational surface water management through planning of quality monitoring programs in recent years is an important priority of the European Union. Recognizing the importance of jointly setting minimum quality requirements for surface water, it has created the necessary legislative framework by laying down specific standards and guidelines. The Greek National Legislation in accordance with the European Directives has created the corresponding legislative framework for monitoring and protecting the quality of the country's waters. With regard to surfaces and waters of different uses, the harmonization with the Community Directives is at a satisfactory level (although there have been delays, which in one case led Greece to the European Court of Justice) and has been progressing towards completion in recent years. The aim of the thesis is to collect the European directives and the provisions existing in Greece and determine the acceptable limits of pollutants - chemical elements and compounds in surface and groundwater. Starting with the hydrological cycle in the introduction, we pass to the composition of natural waters and then to the main types of water pollution. Chapters 4 and 5 concentrate European and Greek legislation respectively. The first example of the effectiveness of setting limits is the nitrate pollution in Greece, which is one of the main sources of groundwater pollution from anthropogenic activities - mainly from agriculture. Finally the monitoring network in the Netherlands and the limits for heavy metals in this country are presented, which is compared with the drinking water limits in Greece. Unfortunately, there are no clear limits of pollutants in Greek legislation in groundwater for different uses other than human consumption. It is understood that this is not fully acceptable when analyzing pollution control measures at aquifers in industrial or rural areas where groundwater is used for human consumption. So, such a comparison (of sampling values in relation to water limit values of different uses) does not clearly state whether or not we have contamination of the aquifer. In order for Greece to obtain Groundwater Pollution Limitations for other uses apart from drinking, several samplings should be taken, having in mind the different use of groundwater (eg water supply or human consumption) as well as its geographic location and general environmental profile of the area (eg industrial areas, Natura sites etc)."],"dc:identifier":["uoadl:2866730","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866730"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Αποδεκτά όρια ρυπαντών στα επιφανειακά και υπόγεια νερά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:51Z"}