{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866833"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866833","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση εμπειριών σχολικού εκφοβισμού και οικογενειακών παραγόντων σε δείγμα νεαρών ενήλικων χρηστών εξαρτησιογόνων ουσιών","abstract":"Η παρούσα μελέτη έχει σκοπό την αναδρομική διερεύνηση των εμπειριών σχολικού εκφοβισμού καθώς και των οικογενειακών δεσμών σε δείγμα νεαρών ενήλικων χρηστών εξαρτησιογόνων ουσιών συγκριτικά με νεαρούς ενήλικες που δεν εμπλέκονται με τη χρήση. Η συμμετοχή σε συμπεριφορές εκφοβισμού αλλά και οι ασθενείς οικογενειακοί δεσμοί έχουν κατά καιρούς συσχετιστεί με την εμπλοκή σε συμπεριφορές χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών. Ενενήντα άτομα ηλικίας 18-28 ετών (Μ.Ο= 23,89, Τ.Α.= 2,87) από τα οποία τα 45 άτομα προέρχονταν από τις μονάδες απεξάρτησης του ΟΚΑΝΑ («Ατραπός»), του ΚΕΘΕΑ («Διάβαση») και του Αιγινητείου Νοσοκομείου («Πρόγραμμα Αθηνά») και τα υπόλοιπα 45 άτομα από τον ευρύτερο πληθυσμό της Αττικής που επιλέχθηκαν με τη μέθοδο της διαθεσιμότητας συμμετείχαν στην έρευνα. Χρησιμοποιήθηκαν τα εξής αυτοσυμπληρούμενα ερωτηματολόγια: το Ερωτηματολόγιο Αναδρομικής Καταγραφής Σχολικού Εκφοβισμού (Retrospective Bullying Questionnaire; RBQ; Schäfer, Korn, Smith, Hunter, Mora‐Merchán, Singer & Van der Meulen, 2004) για τη διερεύνηση των εμπειριών εκφοβισμού και το Ερωτηματολόγιο Γονεϊκού Δεσμού (Parental Bonding Instrument; PBI; Parker, Tupling & Brown, 1979) για την εκτίμηση της ποιότητας σχέσης γονέα-εφήβου. Το τεστ των Mann-Whitney έδειξε μεγαλύτερα επίπεδα θυματοποίησης (p<0,00025) και εμπλοκής σε περιστατικά που αφορούν την συμμετοχή στον εκφοβισμό άλλων (p<0,00025) στο κλινικό δείγμα συγκριτικά με το μη κλινικό δείγμα. Παρομοίως, στο κλινικό δείγμα βρέθηκαν χαμηλότερα επίπεδα μητρικής (p<0,00025) και πατρικής φροντίδας (p<0,00025) και υψηλότερα επίπεδα μητρικού (p<0,00025) και πατρικού ελέγχου (p = 0,04) συγκριτικά με το μη κλινικό δείγμα. Επίσης, στατιστικά αρνητικές συσχετίσεις παρατηρήθηκαν μεταξύ της μητρικής φροντίδας, της θυματοποίησης (p<0,001) και της συμμετοχής στον εκφοβισμό άλλων (p<0,001), και μεταξύ της πατρικής φροντίδας, της θυματοποίησης (p<0,001) και της συμμετοχής στον εκφοβισμό άλλων (p<0,001). Αντιθέτως, στατιστικά θετικές συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ του μητρικού ελέγχου, της θυματοποίησης (p<0,001) και της συμμετοχής στον εκφοβισμό άλλων (p= 0,014), και μεταξύ του πατρικού ελέγχου και της θυματοποίησης (p= 0,024). Τα αποτελέσματα μας επιβεβαίωσαν την διεθνή βιβλιογραφία σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Τα ευρήματα μας είναι σημαντικά καθώς τόσο το σχολικό πλαίσιο όσο και οι δεσμοί με τους γονείς αποτελούν δύο από τις βασικές παραμέτρους διαμόρφωσης της υγιούς ανάπτυξης παιδιών και εφήβων και οι οποίες πιθανόν να συμβάλλουν σημαντικά στην ανάπτυξη και εκδήλωση ποικίλων διαταραχών όπως είναι η χρήση ουσιών. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για την πληρέστερη κατανόηση και διερεύνηση άλλων παραγόντων που μπορεί να παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της σχέσης μεταξύ σχολικού εκφοβισμού, οικογενειακών δεσμών και χρήσης ουσιών.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη έχει σκοπό την αναδρομική διερεύνηση των εμπειριών σχολικού εκφοβισμού καθώς και των οικογενειακών δεσμών σε δείγμα νεαρών ενήλικων χρηστών εξαρτησιογόνων ουσιών συγκριτικά με νεαρούς ενήλικες που δεν εμπλέκονται με τη χρήση. Η συμμετοχή σε συμπεριφορές εκφοβισμού αλλά και οι ασθενείς οικογενειακοί δεσμοί έχουν κατά καιρούς συσχετιστεί με την εμπλοκή σε συμπεριφορές χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών. Ενενήντα άτομα ηλικίας 18-28 ετών (Μ.Ο= 23,89, Τ.Α.= 2,87) από τα οποία τα 45 άτομα προέρχονταν από τις μονάδες απεξάρτησης του ΟΚΑΝΑ («Ατραπός»), του ΚΕΘΕΑ («Διάβαση») και του Αιγινητείου Νοσοκομείου («Πρόγραμμα Αθηνά») και τα υπόλοιπα 45 άτομα από τον ευρύτερο πληθυσμό της Αττικής που επιλέχθηκαν με τη μέθοδο της διαθεσιμότητας συμμετείχαν στην έρευνα. Χρησιμοποιήθηκαν τα εξής αυτοσυμπληρούμενα ερωτηματολόγια: το Ερωτηματολόγιο Αναδρομικής Καταγραφής Σχολικού Εκφοβισμού (Retrospective Bullying Questionnaire; RBQ; Schäfer, Korn, Smith, Hunter, Mora‐Merchán, Singer &amp; Van der Meulen, 2004) για τη διερεύνηση των εμπειριών εκφοβισμού και το Ερωτηματολόγιο Γονεϊκού Δεσμού (Parental Bonding Instrument; PBI; Parker, Tupling &amp; Brown, 1979) για την εκτίμηση της ποιότητας σχέσης γονέα-εφήβου. Το τεστ των Mann-Whitney έδειξε μεγαλύτερα επίπεδα θυματοποίησης (p&lt;0,00025) και εμπλοκής σε περιστατικά που αφορούν την συμμετοχή στον εκφοβισμό άλλων (p&lt;0,00025) στο κλινικό δείγμα συγκριτικά με το μη κλινικό δείγμα. Παρομοίως, στο κλινικό δείγμα βρέθηκαν χαμηλότερα επίπεδα μητρικής (p&lt;0,00025) και πατρικής φροντίδας (p&lt;0,00025) και υψηλότερα επίπεδα μητρικού (p&lt;0,00025) και πατρικού ελέγχου (p = 0,04) συγκριτικά με το μη κλινικό δείγμα. Επίσης, στατιστικά αρνητικές συσχετίσεις παρατηρήθηκαν μεταξύ της μητρικής φροντίδας, της θυματοποίησης (p&lt;0,001) και της συμμετοχής στον εκφοβισμό άλλων (p&lt;0,001), και μεταξύ της πατρικής φροντίδας, της θυματοποίησης (p&lt;0,001) και της συμμετοχής στον εκφοβισμό άλλων (p&lt;0,001). Αντιθέτως, στατιστικά θετικές συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ του μητρικού ελέγχου, της θυματοποίησης (p&lt;0,001) και της συμμετοχής στον εκφοβισμό άλλων (p= 0,014), και μεταξύ του πατρικού ελέγχου και της θυματοποίησης (p= 0,024). Τα αποτελέσματα μας επιβεβαίωσαν την διεθνή βιβλιογραφία σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Τα ευρήματα μας είναι σημαντικά καθώς τόσο το σχολικό πλαίσιο όσο και οι δεσμοί με τους γονείς αποτελούν δύο από τις βασικές παραμέτρους διαμόρφωσης της υγιούς ανάπτυξης παιδιών και εφήβων και οι οποίες πιθανόν να συμβάλλουν σημαντικά στην ανάπτυξη και εκδήλωση ποικίλων διαταραχών όπως είναι η χρήση ουσιών. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για την πληρέστερη κατανόηση και διερεύνηση άλλων παραγόντων που μπορεί να παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της σχέσης μεταξύ σχολικού εκφοβισμού, οικογενειακών δεσμών και χρήσης ουσιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Καροπλεσίτη Κωνσταντίνα","Karoplesiti Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866833"],"render_values":[{"text":"uoadl:2866833","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866833","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866833","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2866833","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καροπλεσίτη Κωνσταντίνα","Karoplesiti Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866833","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866833"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη έχει σκοπό την αναδρομική διερεύνηση των εμπειριών σχολικού εκφοβισμού καθώς και των οικογενειακών δεσμών σε δείγμα νεαρών ενήλικων χρηστών εξαρτησιογόνων ουσιών συγκριτικά με νεαρούς ενήλικες που δεν εμπλέκονται με τη χρήση. Η συμμετοχή σε συμπεριφορές εκφοβισμού αλλά και οι ασθενείς οικογενειακοί δεσμοί έχουν κατά καιρούς συσχετιστεί με την εμπλοκή σε συμπεριφορές χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών. Ενενήντα άτομα ηλικίας 18-28 ετών (Μ.Ο= 23,89, Τ.Α.= 2,87) από τα οποία τα 45 άτομα προέρχονταν από τις μονάδες απεξάρτησης του ΟΚΑΝΑ («Ατραπός»), του ΚΕΘΕΑ («Διάβαση») και του Αιγινητείου Νοσοκομείου («Πρόγραμμα Αθηνά») και τα υπόλοιπα 45 άτομα από τον ευρύτερο πληθυσμό της Αττικής που επιλέχθηκαν με τη μέθοδο της διαθεσιμότητας συμμετείχαν στην έρευνα. Χρησιμοποιήθηκαν τα εξής αυτοσυμπληρούμενα ερωτηματολόγια: το Ερωτηματολόγιο Αναδρομικής Καταγραφής Σχολικού Εκφοβισμού (Retrospective Bullying Questionnaire; RBQ; Schäfer, Korn, Smith, Hunter, Mora‐Merchán, Singer & Van der Meulen, 2004) για τη διερεύνηση των εμπειριών εκφοβισμού και το Ερωτηματολόγιο Γονεϊκού Δεσμού (Parental Bonding Instrument; PBI; Parker, Tupling & Brown, 1979) για την εκτίμηση της ποιότητας σχέσης γονέα-εφήβου. Το τεστ των Mann-Whitney έδειξε μεγαλύτερα επίπεδα θυματοποίησης (p<0,00025) και εμπλοκής σε περιστατικά που αφορούν την συμμετοχή στον εκφοβισμό άλλων (p<0,00025) στο κλινικό δείγμα συγκριτικά με το μη κλινικό δείγμα. Παρομοίως, στο κλινικό δείγμα βρέθηκαν χαμηλότερα επίπεδα μητρικής (p<0,00025) και πατρικής φροντίδας (p<0,00025) και υψηλότερα επίπεδα μητρικού (p<0,00025) και πατρικού ελέγχου (p = 0,04) συγκριτικά με το μη κλινικό δείγμα. Επίσης, στατιστικά αρνητικές συσχετίσεις παρατηρήθηκαν μεταξύ της μητρικής φροντίδας, της θυματοποίησης (p<0,001) και της συμμετοχής στον εκφοβισμό άλλων (p<0,001), και μεταξύ της πατρικής φροντίδας, της θυματοποίησης (p<0,001) και της συμμετοχής στον εκφοβισμό άλλων (p<0,001). Αντιθέτως, στατιστικά θετικές συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ του μητρικού ελέγχου, της θυματοποίησης (p<0,001) και της συμμετοχής στον εκφοβισμό άλλων (p= 0,014), και μεταξύ του πατρικού ελέγχου και της θυματοποίησης (p= 0,024). Τα αποτελέσματα μας επιβεβαίωσαν την διεθνή βιβλιογραφία σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Τα ευρήματα μας είναι σημαντικά καθώς τόσο το σχολικό πλαίσιο όσο και οι δεσμοί με τους γονείς αποτελούν δύο από τις βασικές παραμέτρους διαμόρφωσης της υγιούς ανάπτυξης παιδιών και εφήβων και οι οποίες πιθανόν να συμβάλλουν σημαντικά στην ανάπτυξη και εκδήλωση ποικίλων διαταραχών όπως είναι η χρήση ουσιών. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για την πληρέστερη κατανόηση και διερεύνηση άλλων παραγόντων που μπορεί να παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της σχέσης μεταξύ σχολικού εκφοβισμού, οικογενειακών δεσμών και χρήσης ουσιών.","The aim of this study was to examine retrospective school bullying experiences and family factors in a sample of young adults users of addictive substances compared to young adults who were not involved in substance use. The experience of bullying behaviors along with weak family ties have been occasionally associated with the exhibition of psychoactive substance use behaviors. Ninety young adults with an age range between 18 -28 years (mean age = 23.89, SD =2.87) participated in the study, from whom, 45 participants were recruited from the detoxification units of OKANA («Atrapos»), KETHEA («Diavasi») and Aiginiteion Hospital («Athina Programme») and 45 adults from the general population of Attica through the method of availability sampling. The following self-reported questionnaires were used: Retrospective Bullying Questionnaire (RBQ; Schäfer, Korn, Smith, Hunter, Mora‐Merchán, Singer & Van der Meulen, 2004) which investigates bullying experiences and Parental Bonding Instrument (PBI; Parker, Tupling & Brown, 1979) that assesses the quality of parent- adolescent relationship. Mann-Whitney U tests showed higher levels of victimization (p<.00025) and increased involvement in bullying others (p<.00025) in clinical sample when compared to non- clinical. Similarly, clinical sample reported lower levels of maternal (p<.00025) and paternal care (p<.00025) and higher levels of maternal (p<.00025) and paternal control (p = .04) when compared to non-clinical sample. Moreover, statistically significant negative correlations were observed between maternal care, victimization (p<.001) and involvement in bullying others (p<.001), and between paternal care, victimization (p<.001) and involvement in bullying others (p<.001). On the contrary, statistically significant positive correlations were found between maternal control, victimization (p<.001), involvement in bullying others (p =.014), and between paternal control and victimization (p= .024). Finally, victimization (B = .27, SE = .10, df = 1, p = .006) and paternal care (B = - .15, SE = .08, df = 1, p = .045) were found to have a significant effect on substance use. Our results corroborated with international literature to a large extent. Our findings are important in that both the school context and parental bonds constitute two of the basic parameters that give rise to healthy child and adolescents development and which may contribute significantly to the development and occurrence of various disorders such as substance abuse. Further research is necessary and the examination of additional factors is needed in order to get a full picture of the mechanisms that act upon the relationship between bullying, family ties and substance use."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση εμπειριών σχολικού εκφοβισμού και οικογενειακών παραγόντων σε δείγμα νεαρών ενήλικων χρηστών εξαρτησιογόνων ουσιών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καροπλεσίτη Κωνσταντίνα","Karoplesiti Konstantina"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη έχει σκοπό την αναδρομική διερεύνηση των εμπειριών σχολικού εκφοβισμού καθώς και των οικογενειακών δεσμών σε δείγμα νεαρών ενήλικων χρηστών εξαρτησιογόνων ουσιών συγκριτικά με νεαρούς ενήλικες που δεν εμπλέκονται με τη χρήση. Η συμμετοχή σε συμπεριφορές εκφοβισμού αλλά και οι ασθενείς οικογενειακοί δεσμοί έχουν κατά καιρούς συσχετιστεί με την εμπλοκή σε συμπεριφορές χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών. Ενενήντα άτομα ηλικίας 18-28 ετών (Μ.Ο= 23,89, Τ.Α.= 2,87) από τα οποία τα 45 άτομα προέρχονταν από τις μονάδες απεξάρτησης του ΟΚΑΝΑ («Ατραπός»), του ΚΕΘΕΑ («Διάβαση») και του Αιγινητείου Νοσοκομείου («Πρόγραμμα Αθηνά») και τα υπόλοιπα 45 άτομα από τον ευρύτερο πληθυσμό της Αττικής που επιλέχθηκαν με τη μέθοδο της διαθεσιμότητας συμμετείχαν στην έρευνα. Χρησιμοποιήθηκαν τα εξής αυτοσυμπληρούμενα ερωτηματολόγια: το Ερωτηματολόγιο Αναδρομικής Καταγραφής Σχολικού Εκφοβισμού (Retrospective Bullying Questionnaire; RBQ; Schäfer, Korn, Smith, Hunter, Mora‐Merchán, Singer & Van der Meulen, 2004) για τη διερεύνηση των εμπειριών εκφοβισμού και το Ερωτηματολόγιο Γονεϊκού Δεσμού (Parental Bonding Instrument; PBI; Parker, Tupling & Brown, 1979) για την εκτίμηση της ποιότητας σχέσης γονέα-εφήβου. Το τεστ των Mann-Whitney έδειξε μεγαλύτερα επίπεδα θυματοποίησης (p<0,00025) και εμπλοκής σε περιστατικά που αφορούν την συμμετοχή στον εκφοβισμό άλλων (p<0,00025) στο κλινικό δείγμα συγκριτικά με το μη κλινικό δείγμα. Παρομοίως, στο κλινικό δείγμα βρέθηκαν χαμηλότερα επίπεδα μητρικής (p<0,00025) και πατρικής φροντίδας (p<0,00025) και υψηλότερα επίπεδα μητρικού (p<0,00025) και πατρικού ελέγχου (p = 0,04) συγκριτικά με το μη κλινικό δείγμα. Επίσης, στατιστικά αρνητικές συσχετίσεις παρατηρήθηκαν μεταξύ της μητρικής φροντίδας, της θυματοποίησης (p<0,001) και της συμμετοχής στον εκφοβισμό άλλων (p<0,001), και μεταξύ της πατρικής φροντίδας, της θυματοποίησης (p<0,001) και της συμμετοχής στον εκφοβισμό άλλων (p<0,001). Αντιθέτως, στατιστικά θετικές συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ του μητρικού ελέγχου, της θυματοποίησης (p<0,001) και της συμμετοχής στον εκφοβισμό άλλων (p= 0,014), και μεταξύ του πατρικού ελέγχου και της θυματοποίησης (p= 0,024). Τα αποτελέσματα μας επιβεβαίωσαν την διεθνή βιβλιογραφία σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Τα ευρήματα μας είναι σημαντικά καθώς τόσο το σχολικό πλαίσιο όσο και οι δεσμοί με τους γονείς αποτελούν δύο από τις βασικές παραμέτρους διαμόρφωσης της υγιούς ανάπτυξης παιδιών και εφήβων και οι οποίες πιθανόν να συμβάλλουν σημαντικά στην ανάπτυξη και εκδήλωση ποικίλων διαταραχών όπως είναι η χρήση ουσιών. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για την πληρέστερη κατανόηση και διερεύνηση άλλων παραγόντων που μπορεί να παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της σχέσης μεταξύ σχολικού εκφοβισμού, οικογενειακών δεσμών και χρήσης ουσιών.","The aim of this study was to examine retrospective school bullying experiences and family factors in a sample of young adults users of addictive substances compared to young adults who were not involved in substance use. The experience of bullying behaviors along with weak family ties have been occasionally associated with the exhibition of psychoactive substance use behaviors. Ninety young adults with an age range between 18 -28 years (mean age = 23.89, SD =2.87) participated in the study, from whom, 45 participants were recruited from the detoxification units of OKANA («Atrapos»), KETHEA («Diavasi») and Aiginiteion Hospital («Athina Programme») and 45 adults from the general population of Attica through the method of availability sampling. The following self-reported questionnaires were used: Retrospective Bullying Questionnaire (RBQ; Schäfer, Korn, Smith, Hunter, Mora‐Merchán, Singer & Van der Meulen, 2004) which investigates bullying experiences and Parental Bonding Instrument (PBI; Parker, Tupling & Brown, 1979) that assesses the quality of parent- adolescent relationship. Mann-Whitney U tests showed higher levels of victimization (p<.00025) and increased involvement in bullying others (p<.00025) in clinical sample when compared to non- clinical. Similarly, clinical sample reported lower levels of maternal (p<.00025) and paternal care (p<.00025) and higher levels of maternal (p<.00025) and paternal control (p = .04) when compared to non-clinical sample. Moreover, statistically significant negative correlations were observed between maternal care, victimization (p<.001) and involvement in bullying others (p<.001), and between paternal care, victimization (p<.001) and involvement in bullying others (p<.001). On the contrary, statistically significant positive correlations were found between maternal control, victimization (p<.001), involvement in bullying others (p =.014), and between paternal control and victimization (p= .024). Finally, victimization (B = .27, SE = .10, df = 1, p = .006) and paternal care (B = - .15, SE = .08, df = 1, p = .045) were found to have a significant effect on substance use. Our results corroborated with international literature to a large extent. Our findings are important in that both the school context and parental bonds constitute two of the basic parameters that give rise to healthy child and adolescents development and which may contribute significantly to the development and occurrence of various disorders such as substance abuse. Further research is necessary and the examination of additional factors is needed in order to get a full picture of the mechanisms that act upon the relationship between bullying, family ties and substance use."],"dc:identifier":["uoadl:2866833","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866833"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση εμπειριών σχολικού εκφοβισμού και οικογενειακών παραγόντων σε δείγμα νεαρών ενήλικων χρηστών εξαρτησιογόνων ουσιών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:51Z"}