{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866883"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866883","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση της συστηματικής φλεγμονής με την πρόγνωση ασθενών με σταθερή στεφανιαία νόσο μετά από αγγειοπλαστική","abstract":"Εισαγωγή: Η συστηματική φλεγμονή αν και αποτελεί έναν ισχυρό προγνωστικό δείκτη για μελλοντικά καρδιαγγειακά συμβάματα στους ασθενείς με οξέα στεφανιαία επεισόδια, ωστόσο η ύπαρξη υποκλινικής φλεγμονής αποτελεί σημαντικό μεσολαβητή για την εξέλιξη της αθηρωμάτωσης στην σταθερή στεφανιαία νόσο και διάφοροι δείκτες, όπως η CRP, η IL – 6, το ICAM-1 και το NLR μπορούν να συνεισφέρουν στην διαστρωμάτωση κινδύνου. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει αν η συστηματική φλεγμονή εκτιμώμενη με τους δείκτες φλεγμονής: αναλογία ουδετερόφιλα προς λεμφοκύτταρα (NLR), ενδοκυττάριο μόριο προσκόλλησης-1 (ICAM-1) και ιντερλευκίνη-6 (IL-6) σχετίζεται με την πρόγνωση ασθενών με σταθερή στεφανιαία νόσο μετά από αγγειοπλαστική. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 366 ασθενείς που υπεβλήθησαν σε προγραμματισμένη στεφανιογραφία και αγγειοπλαστική των στεφανιαίων αγγείων στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών, ηλικίας 25 έως 80 ετών. Οι ασθενείς μετά την έξοδό τους από το νοσοκομείο παρακολουθήθηκαν για 25–46 μήνες, α) για εκδήλωση ενός νέου ΟΣΣ, β) για εκδήλωση ενός νέου μη θανατηφόρου ΟΣΣ ή για νέα υποβολή σε στεφανιογραφία λόγω συμπτωματολογίας ή σύμφωνα με τις ενδείξεις, γ) για εκδήλωση ΟΣΣ ή υποβολή σε στεφανιογραφία σύμφωνα με τις ενδείξεις ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα ή μείζονες αιμορραγίες ή άλλες αιτίες. Αποτελέσματα: Κατά την περίοδο της προοπτικής παρακολούθησης της μελέτης μας, επανανοσηλεύτηκαν για εκδήλωση ενός νέου ΟΣΣ το 3,9% των ασθενών. Οι ασθενείς αυτοί παρουσίασαν σημαντικά αυξημένες τιμές ICAM-1 συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν νοσηλεύτηκαν (ICAM-1 389.87±126,64 vs. 249,79±99.07, p=0.02). Ο δείκτης NLR δεν εμφάνισε σημαντικές διαφορές στις τιμές, τόσο στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν, όσο και σε εκείνους που δεν νοσηλεύτηκαν (NLR 3,07±1,43 vs. 3,04±2,19, p=0,61), ενώ οι τιμές της IL-6 βρέθηκαν χαμηλότερες στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν νοσηλεύτηκαν (IL-6 2,94±1,50 vs. 3,45±3,22, p=0,73). Ακολούθως, το 29,7% των ασθενών που νοσηλεύτηκαν εκ νέου για μη θανατηφόρο ΟΣΣ ή για νέα υποβολή σε στεφανιογραφία λόγω συμπτωματολογίας ή σύμφωνα με τις ενδείξεις, η IL-6 παρουσίασε σημαντικά αυξημένες τιμές στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν έναντι των ασθενών που δεν νοσηλεύτηκαν (IL-6 4,64±4,55 vs. 2,71±1,60, p=0,02). Δεν παρουσιάστηκαν διαφορές όσον αφορά τις τιμές του NLR (3,13±1,16 vs. 3,06±2,72, p=0,57) και του ICAM-1 (275,39±112,54 vs. 250,66±103,08, p=0,30) στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν και σε εκείνους που δεν νοσηλεύτηκαν. Τέλος, το 37,4% των ασθενών που επανανοσηλεύτηκε για εκδήλωση ΟΣΣ ή υποβολή σε στεφανιογραφία σύμφωνα με τις ενδείξεις ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα ή μείζονες αιμορραγίες ή άλλες αιτίες, οι τιμές της IL-6 βρέθηκαν σημαντικά αυξημένες στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν συγκριτικά με τους ασθενείς ελεύθερων νοσηλειών (IL-6 4,25±4,21 vs. 2,66±1,33, p=0.04). Το NLR (3,19±1,98 vs. 3,01±2,37, p=0,34) και σε αυτήν την κατηγορία βρέθηκε να μην παρουσιάζει σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών που νοσηλεύτηκαν εκ νέου και των ασθενών ελεύθερων νοσηλείας, όπως και το ICAM-1 (262,90±105,42 vs. 256,82±108,81, p=0,79). Συμπεράσματα: Οι δείκτες φλεγμονής μπορούν να βοηθήσουν στην πρόβλεψη των καρδιαγγειακών συμβαμάτων, στην μακροπρόθεσμη πρόγνωσή τους και μπορούν να συνεισφέρουν στη διαστρωμάτωση του κινδύνου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η συστηματική φλεγμονή αν και αποτελεί έναν ισχυρό προγνωστικό δείκτη για μελλοντικά καρδιαγγειακά συμβάματα στους ασθενείς με οξέα στεφανιαία επεισόδια, ωστόσο η ύπαρξη υποκλινικής φλεγμονής αποτελεί σημαντικό μεσολαβητή για την εξέλιξη της αθηρωμάτωσης στην σταθερή στεφανιαία νόσο και διάφοροι δείκτες, όπως η CRP, η IL – 6, το ICAM-1 και το NLR μπορούν να συνεισφέρουν στην διαστρωμάτωση κινδύνου. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει αν η συστηματική φλεγμονή εκτιμώμενη με τους δείκτες φλεγμονής: αναλογία ουδετερόφιλα προς λεμφοκύτταρα (NLR), ενδοκυττάριο μόριο προσκόλλησης-1 (ICAM-1) και ιντερλευκίνη-6 (IL-6) σχετίζεται με την πρόγνωση ασθενών με σταθερή στεφανιαία νόσο μετά από αγγειοπλαστική. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 366 ασθενείς που υπεβλήθησαν σε προγραμματισμένη στεφανιογραφία και αγγειοπλαστική των στεφανιαίων αγγείων στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών, ηλικίας 25 έως 80 ετών. Οι ασθενείς μετά την έξοδό τους από το νοσοκομείο παρακολουθήθηκαν για 25–46 μήνες, α) για εκδήλωση ενός νέου ΟΣΣ, β) για εκδήλωση ενός νέου μη θανατηφόρου ΟΣΣ ή για νέα υποβολή σε στεφανιογραφία λόγω συμπτωματολογίας ή σύμφωνα με τις ενδείξεις, γ) για εκδήλωση ΟΣΣ ή υποβολή σε στεφανιογραφία σύμφωνα με τις ενδείξεις ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα ή μείζονες αιμορραγίες ή άλλες αιτίες. Αποτελέσματα: Κατά την περίοδο της προοπτικής παρακολούθησης της μελέτης μας, επανανοσηλεύτηκαν για εκδήλωση ενός νέου ΟΣΣ το 3,9% των ασθενών. Οι ασθενείς αυτοί παρουσίασαν σημαντικά αυξημένες τιμές ICAM-1 συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν νοσηλεύτηκαν (ICAM-1 389.87±126,64 vs. 249,79±99.07, p=0.02). Ο δείκτης NLR δεν εμφάνισε σημαντικές διαφορές στις τιμές, τόσο στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν, όσο και σε εκείνους που δεν νοσηλεύτηκαν (NLR 3,07±1,43 vs. 3,04±2,19, p=0,61), ενώ οι τιμές της IL-6 βρέθηκαν χαμηλότερες στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν νοσηλεύτηκαν (IL-6 2,94±1,50 vs. 3,45±3,22, p=0,73). Ακολούθως, το 29,7% των ασθενών που νοσηλεύτηκαν εκ νέου για μη θανατηφόρο ΟΣΣ ή για νέα υποβολή σε στεφανιογραφία λόγω συμπτωματολογίας ή σύμφωνα με τις ενδείξεις, η IL-6 παρουσίασε σημαντικά αυξημένες τιμές στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν έναντι των ασθενών που δεν νοσηλεύτηκαν (IL-6 4,64±4,55 vs. 2,71±1,60, p=0,02). Δεν παρουσιάστηκαν διαφορές όσον αφορά τις τιμές του NLR (3,13±1,16 vs. 3,06±2,72, p=0,57) και του ICAM-1 (275,39±112,54 vs. 250,66±103,08, p=0,30) στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν και σε εκείνους που δεν νοσηλεύτηκαν. Τέλος, το 37,4% των ασθενών που επανανοσηλεύτηκε για εκδήλωση ΟΣΣ ή υποβολή σε στεφανιογραφία σύμφωνα με τις ενδείξεις ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα ή μείζονες αιμορραγίες ή άλλες αιτίες, οι τιμές της IL-6 βρέθηκαν σημαντικά αυξημένες στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν συγκριτικά με τους ασθενείς ελεύθερων νοσηλειών (IL-6 4,25±4,21 vs. 2,66±1,33, p=0.04). Το NLR (3,19±1,98 vs. 3,01±2,37, p=0,34) και σε αυτήν την κατηγορία βρέθηκε να μην παρουσιάζει σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών που νοσηλεύτηκαν εκ νέου και των ασθενών ελεύθερων νοσηλείας, όπως και το ICAM-1 (262,90±105,42 vs. 256,82±108,81, p=0,79). Συμπεράσματα: Οι δείκτες φλεγμονής μπορούν να βοηθήσουν στην πρόβλεψη των καρδιαγγειακών συμβαμάτων, στην μακροπρόθεσμη πρόγνωσή τους και μπορούν να συνεισφέρουν στη διαστρωμάτωση του κινδύνου.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαθανασοπούλου Διαμάντω","Papathanasopoulou Diamanto"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866883"],"render_values":[{"text":"uoadl:2866883","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866883","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866883","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2866883","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαθανασοπούλου Διαμάντω","Papathanasopoulou Diamanto"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866883","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866883"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η συστηματική φλεγμονή αν και αποτελεί έναν ισχυρό προγνωστικό δείκτη για μελλοντικά καρδιαγγειακά συμβάματα στους ασθενείς με οξέα στεφανιαία επεισόδια, ωστόσο η ύπαρξη υποκλινικής φλεγμονής αποτελεί σημαντικό μεσολαβητή για την εξέλιξη της αθηρωμάτωσης στην σταθερή στεφανιαία νόσο και διάφοροι δείκτες, όπως η CRP, η IL – 6, το ICAM-1 και το NLR μπορούν να συνεισφέρουν στην διαστρωμάτωση κινδύνου. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει αν η συστηματική φλεγμονή εκτιμώμενη με τους δείκτες φλεγμονής: αναλογία ουδετερόφιλα προς λεμφοκύτταρα (NLR), ενδοκυττάριο μόριο προσκόλλησης-1 (ICAM-1) και ιντερλευκίνη-6 (IL-6) σχετίζεται με την πρόγνωση ασθενών με σταθερή στεφανιαία νόσο μετά από αγγειοπλαστική. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 366 ασθενείς που υπεβλήθησαν σε προγραμματισμένη στεφανιογραφία και αγγειοπλαστική των στεφανιαίων αγγείων στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών, ηλικίας 25 έως 80 ετών. Οι ασθενείς μετά την έξοδό τους από το νοσοκομείο παρακολουθήθηκαν για 25–46 μήνες, α) για εκδήλωση ενός νέου ΟΣΣ, β) για εκδήλωση ενός νέου μη θανατηφόρου ΟΣΣ ή για νέα υποβολή σε στεφανιογραφία λόγω συμπτωματολογίας ή σύμφωνα με τις ενδείξεις, γ) για εκδήλωση ΟΣΣ ή υποβολή σε στεφανιογραφία σύμφωνα με τις ενδείξεις ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα ή μείζονες αιμορραγίες ή άλλες αιτίες. Αποτελέσματα: Κατά την περίοδο της προοπτικής παρακολούθησης της μελέτης μας, επανανοσηλεύτηκαν για εκδήλωση ενός νέου ΟΣΣ το 3,9% των ασθενών. Οι ασθενείς αυτοί παρουσίασαν σημαντικά αυξημένες τιμές ICAM-1 συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν νοσηλεύτηκαν (ICAM-1 389.87±126,64 vs. 249,79±99.07, p=0.02). Ο δείκτης NLR δεν εμφάνισε σημαντικές διαφορές στις τιμές, τόσο στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν, όσο και σε εκείνους που δεν νοσηλεύτηκαν (NLR 3,07±1,43 vs. 3,04±2,19, p=0,61), ενώ οι τιμές της IL-6 βρέθηκαν χαμηλότερες στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν νοσηλεύτηκαν (IL-6 2,94±1,50 vs. 3,45±3,22, p=0,73). Ακολούθως, το 29,7% των ασθενών που νοσηλεύτηκαν εκ νέου για μη θανατηφόρο ΟΣΣ ή για νέα υποβολή σε στεφανιογραφία λόγω συμπτωματολογίας ή σύμφωνα με τις ενδείξεις, η IL-6 παρουσίασε σημαντικά αυξημένες τιμές στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν έναντι των ασθενών που δεν νοσηλεύτηκαν (IL-6 4,64±4,55 vs. 2,71±1,60, p=0,02). Δεν παρουσιάστηκαν διαφορές όσον αφορά τις τιμές του NLR (3,13±1,16 vs. 3,06±2,72, p=0,57) και του ICAM-1 (275,39±112,54 vs. 250,66±103,08, p=0,30) στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν και σε εκείνους που δεν νοσηλεύτηκαν. Τέλος, το 37,4% των ασθενών που επανανοσηλεύτηκε για εκδήλωση ΟΣΣ ή υποβολή σε στεφανιογραφία σύμφωνα με τις ενδείξεις ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα ή μείζονες αιμορραγίες ή άλλες αιτίες, οι τιμές της IL-6 βρέθηκαν σημαντικά αυξημένες στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν συγκριτικά με τους ασθενείς ελεύθερων νοσηλειών (IL-6 4,25±4,21 vs. 2,66±1,33, p=0.04). Το NLR (3,19±1,98 vs. 3,01±2,37, p=0,34) και σε αυτήν την κατηγορία βρέθηκε να μην παρουσιάζει σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών που νοσηλεύτηκαν εκ νέου και των ασθενών ελεύθερων νοσηλείας, όπως και το ICAM-1 (262,90±105,42 vs. 256,82±108,81, p=0,79). Συμπεράσματα: Οι δείκτες φλεγμονής μπορούν να βοηθήσουν στην πρόβλεψη των καρδιαγγειακών συμβαμάτων, στην μακροπρόθεσμη πρόγνωσή τους και μπορούν να συνεισφέρουν στη διαστρωμάτωση του κινδύνου.","Introduction: Systematic inflammation is an independent predictor of cardiovascular events in patients with acute coronary syndromes, as well as an important mediator for atherosclerosis progression and plaque rupture in stable coronary disease. Objective: We investigated the relationship between markers of systemic inflammation, i.e. neutrophil to lymphocyte ratio (NLR), intercellular adhesion molecule-1 (ICAM-1) and interleukin-6 (IL-6) with the prognosis of patients with stable coronary disease after angioplasty. Materials and Methods: We enrolled a total of 366 patients undergoing elective percutaneous coronary intervention (PCI) at Hippokration General Hospital of Athens, aged between 25 and 80 years old. Patients were followed up for a total of 25-46 months for a) new non-fatal ACS, b) primary composite endpoint of non-fatal ACS, repeat coronary angiography and re-hospitalization, c) secondary composite endpoint of non-fatal ACS, repeat coronary angiography, re-hospitalization and major bleeding or other cardiovascular events. Results: New non-fatal ACS was observed in 3,9% of patients during the follow up period. Patients with new ACS had significantly higher ICAM-1 levels compared to patients free of new ACS (ICAM-1 389.87±126,64 vs. 249,79±99.07 respectively p=0.02), but not NLR (3,07±1,43 vs. 3,04±2,19 respectively p=0,61) or IL-6 (2,94±1,50 vs. 3,45±3,22 respectively p=0,73). The primary composite endpoint was observed in 29,7% of patients. Patients that reached the primary composite endpoint had higher levels of IL-6 compared to those free of the primary composite endpoint (4,64±4,55 vs. 2,71±1,60 respectively p=0,02), but not NLR (3,13±1,16 vs. 3,06±2,72 respectively p=0,57) or ICAM-1 (275,39±112,54 vs. 250,66±103,08 respectively p=0,30). The secondary composite endpoint was reached by 37,4% of patients. Patients that reached the secondary composite endpoint had higher levels of IL-6 compared to those free of the secondary composite endpoint (4,25±4,21 vs. 2,66±1,33 respectively p=0.04), but not NLR (3,19±1,98 vs. 3,01±2,37 respectively p=0,34) or ICAM-1 (262,90±105,42 vs. 256,82±108,81 respectively p=0,79). Conclusions: Inflammatory biomarkers may predict cardiovascular disease, long-term prognosis and contribute to risk stratification."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση της συστηματικής φλεγμονής με την πρόγνωση ασθενών με σταθερή στεφανιαία νόσο μετά από αγγειοπλαστική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαθανασοπούλου Διαμάντω","Papathanasopoulou Diamanto"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η συστηματική φλεγμονή αν και αποτελεί έναν ισχυρό προγνωστικό δείκτη για μελλοντικά καρδιαγγειακά συμβάματα στους ασθενείς με οξέα στεφανιαία επεισόδια, ωστόσο η ύπαρξη υποκλινικής φλεγμονής αποτελεί σημαντικό μεσολαβητή για την εξέλιξη της αθηρωμάτωσης στην σταθερή στεφανιαία νόσο και διάφοροι δείκτες, όπως η CRP, η IL – 6, το ICAM-1 και το NLR μπορούν να συνεισφέρουν στην διαστρωμάτωση κινδύνου. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει αν η συστηματική φλεγμονή εκτιμώμενη με τους δείκτες φλεγμονής: αναλογία ουδετερόφιλα προς λεμφοκύτταρα (NLR), ενδοκυττάριο μόριο προσκόλλησης-1 (ICAM-1) και ιντερλευκίνη-6 (IL-6) σχετίζεται με την πρόγνωση ασθενών με σταθερή στεφανιαία νόσο μετά από αγγειοπλαστική. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 366 ασθενείς που υπεβλήθησαν σε προγραμματισμένη στεφανιογραφία και αγγειοπλαστική των στεφανιαίων αγγείων στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών, ηλικίας 25 έως 80 ετών. Οι ασθενείς μετά την έξοδό τους από το νοσοκομείο παρακολουθήθηκαν για 25–46 μήνες, α) για εκδήλωση ενός νέου ΟΣΣ, β) για εκδήλωση ενός νέου μη θανατηφόρου ΟΣΣ ή για νέα υποβολή σε στεφανιογραφία λόγω συμπτωματολογίας ή σύμφωνα με τις ενδείξεις, γ) για εκδήλωση ΟΣΣ ή υποβολή σε στεφανιογραφία σύμφωνα με τις ενδείξεις ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα ή μείζονες αιμορραγίες ή άλλες αιτίες. Αποτελέσματα: Κατά την περίοδο της προοπτικής παρακολούθησης της μελέτης μας, επανανοσηλεύτηκαν για εκδήλωση ενός νέου ΟΣΣ το 3,9% των ασθενών. Οι ασθενείς αυτοί παρουσίασαν σημαντικά αυξημένες τιμές ICAM-1 συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν νοσηλεύτηκαν (ICAM-1 389.87±126,64 vs. 249,79±99.07, p=0.02). Ο δείκτης NLR δεν εμφάνισε σημαντικές διαφορές στις τιμές, τόσο στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν, όσο και σε εκείνους που δεν νοσηλεύτηκαν (NLR 3,07±1,43 vs. 3,04±2,19, p=0,61), ενώ οι τιμές της IL-6 βρέθηκαν χαμηλότερες στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν νοσηλεύτηκαν (IL-6 2,94±1,50 vs. 3,45±3,22, p=0,73). Ακολούθως, το 29,7% των ασθενών που νοσηλεύτηκαν εκ νέου για μη θανατηφόρο ΟΣΣ ή για νέα υποβολή σε στεφανιογραφία λόγω συμπτωματολογίας ή σύμφωνα με τις ενδείξεις, η IL-6 παρουσίασε σημαντικά αυξημένες τιμές στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν έναντι των ασθενών που δεν νοσηλεύτηκαν (IL-6 4,64±4,55 vs. 2,71±1,60, p=0,02). Δεν παρουσιάστηκαν διαφορές όσον αφορά τις τιμές του NLR (3,13±1,16 vs. 3,06±2,72, p=0,57) και του ICAM-1 (275,39±112,54 vs. 250,66±103,08, p=0,30) στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν και σε εκείνους που δεν νοσηλεύτηκαν. Τέλος, το 37,4% των ασθενών που επανανοσηλεύτηκε για εκδήλωση ΟΣΣ ή υποβολή σε στεφανιογραφία σύμφωνα με τις ενδείξεις ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα ή μείζονες αιμορραγίες ή άλλες αιτίες, οι τιμές της IL-6 βρέθηκαν σημαντικά αυξημένες στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν συγκριτικά με τους ασθενείς ελεύθερων νοσηλειών (IL-6 4,25±4,21 vs. 2,66±1,33, p=0.04). Το NLR (3,19±1,98 vs. 3,01±2,37, p=0,34) και σε αυτήν την κατηγορία βρέθηκε να μην παρουσιάζει σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών που νοσηλεύτηκαν εκ νέου και των ασθενών ελεύθερων νοσηλείας, όπως και το ICAM-1 (262,90±105,42 vs. 256,82±108,81, p=0,79). Συμπεράσματα: Οι δείκτες φλεγμονής μπορούν να βοηθήσουν στην πρόβλεψη των καρδιαγγειακών συμβαμάτων, στην μακροπρόθεσμη πρόγνωσή τους και μπορούν να συνεισφέρουν στη διαστρωμάτωση του κινδύνου.","Introduction: Systematic inflammation is an independent predictor of cardiovascular events in patients with acute coronary syndromes, as well as an important mediator for atherosclerosis progression and plaque rupture in stable coronary disease. Objective: We investigated the relationship between markers of systemic inflammation, i.e. neutrophil to lymphocyte ratio (NLR), intercellular adhesion molecule-1 (ICAM-1) and interleukin-6 (IL-6) with the prognosis of patients with stable coronary disease after angioplasty. Materials and Methods: We enrolled a total of 366 patients undergoing elective percutaneous coronary intervention (PCI) at Hippokration General Hospital of Athens, aged between 25 and 80 years old. Patients were followed up for a total of 25-46 months for a) new non-fatal ACS, b) primary composite endpoint of non-fatal ACS, repeat coronary angiography and re-hospitalization, c) secondary composite endpoint of non-fatal ACS, repeat coronary angiography, re-hospitalization and major bleeding or other cardiovascular events. Results: New non-fatal ACS was observed in 3,9% of patients during the follow up period. Patients with new ACS had significantly higher ICAM-1 levels compared to patients free of new ACS (ICAM-1 389.87±126,64 vs. 249,79±99.07 respectively p=0.02), but not NLR (3,07±1,43 vs. 3,04±2,19 respectively p=0,61) or IL-6 (2,94±1,50 vs. 3,45±3,22 respectively p=0,73). The primary composite endpoint was observed in 29,7% of patients. Patients that reached the primary composite endpoint had higher levels of IL-6 compared to those free of the primary composite endpoint (4,64±4,55 vs. 2,71±1,60 respectively p=0,02), but not NLR (3,13±1,16 vs. 3,06±2,72 respectively p=0,57) or ICAM-1 (275,39±112,54 vs. 250,66±103,08 respectively p=0,30). The secondary composite endpoint was reached by 37,4% of patients. Patients that reached the secondary composite endpoint had higher levels of IL-6 compared to those free of the secondary composite endpoint (4,25±4,21 vs. 2,66±1,33 respectively p=0.04), but not NLR (3,19±1,98 vs. 3,01±2,37 respectively p=0,34) or ICAM-1 (262,90±105,42 vs. 256,82±108,81 respectively p=0,79). Conclusions: Inflammatory biomarkers may predict cardiovascular disease, long-term prognosis and contribute to risk stratification."],"dc:identifier":["uoadl:2866883","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866883"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση της συστηματικής φλεγμονής με την πρόγνωση ασθενών με σταθερή στεφανιαία νόσο μετά από αγγειοπλαστική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:53Z"}