{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866952"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2866952","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δείκτες βαρύτητας νόσου και επιβίωση ασθενών που νοσηλεύονται στην ΜΑΦ του ΓΝ Αλεξάνδρα.","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι ασθενείς οι οποίοι εισάγονται στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας ή και στις Μονάδες Αυξημένης Φροντίδας είναι βαρέως πάσχοντες ή ασθενείς που τείνουν βαρέως πάσχοντες, με αυξημένη θνησιμότητα. Πρόκειται για ηλικιωμένους κατά κύριο λόγο, που εισάγονται με αυξανόμενο ρυθμό. To χάσμα μεταξύ νοσηλείας στην μονάδα και νοσηλείας στην πτέρυγα, αλλά και εξόδου από το νοσοκομείο προς την οικία τους, είναι σημαντικό. Δεν υπάρχουν επαρκείς μελέτες και καταγραφές για την πορεία των ασθενών, την θνησιμότητα και την λειτουργικότητα τους ( φυσική, γνωσιακή και ψυχολογική ) εντός ενός εύλογου διαστήματος από την έξοδό τους από τις μονάδες ή και τα νοσοκομεία. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι η συστηματική καταγραφή των score βαρύτητας, Acute Physiology and Chronic Health Evaluation Score και Sequential Organ Failure Assessment Score την ημέρα της εισαγωγής. Η καταγραφή της νοσηλείας του ασθενούς ( ημέρες σε μηχανικό αερισμό, κατασταλτικά φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν ). Η έκβαση του ασθενούς μέχρι και τρείς μήνες από την έξοδό του από το νοσοκομείο, αξιολογώντας τους στον ένα και στους τρείς μήνες. Η καταγραφή δυσλειτουργιών στα πλαίσια του Post Intensive Care Unit Syndrome και η καταγραφή ενεργειών – μετρήσεων – παρεμβάσεων, θεραπευτικά ή προληπτικά. ΜΕΘΟΔΟΣ: Ασθενείς που παρέμειναν σε μηχανικό αερισμό για πάνω από 72 ώρες εισήχθησαν στην μελέτη. Κριτήρια αποκλεισμού ήταν η ηλικία κάτω των 18, η νόσος τελικού σταδίου, η βαριά ψυχιατρική διαταραχή, η μεταφορά από άλλες μονάδες και ο εγκεφαλικός θάνατος. Κατά την εισαγωγή ο ασθενής, ή οι συγγενείς τους, υπέγραφαν γραπτή συγκατάθεση. Εν συνεχεία καταγραφόντουσαν τα σκορ βαρύτητας, οι ημέρες παραμονής σε μηχανικό αερισμό και σε καταστολή, και το είδος αυτής, ενώ γινόταν υπολογισμός της κλίμακας Cubin Jackson για τον κίνδυνο εμφάνισης ελκών πίεσης. Επίσης καταγραφόντουσαν αν εφαρμοζόντουσαν ή όχι παρεμβάσεις, όπως η εφαρμογή ηλεκτρομυϊκού νευρικού ερεθισμού, η μέτρηση της Maximum Inspired Pressure, η διάγνωση δυσφαγίας ή έκτοπης οστεοποίησης. Με την έξοδό τους από την μονάδα υπολογιζόταν η μυϊκή ισχύς των ασθενών με την κλίμακα του Medical Research Council, ενώ με την κλίμακα Confusion Assessment Method Intensive Care Unit γινόταν η διάγνωση για πιθανό delirium. Οι καταγραφές αυτές επαναλαμβανόντουσαν και στην έξοδο από το νοσοκομείο, ενώ υπήρχε επικοινωνία στον ένα και στους τρείς μήνες με τους ασθενείς προκειμένου να καταγραφούν η επιβίωση και οι πιθανές δυσλειτουργίες τους στα πλαίσια του Post Intensive Care Unit Syndrome. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην μελέτη εισήχθησαν 37 ασθενείς ( 24 άνδρες και 13 γυναίκες ) με μέση ηλικία τα 72,8 ± 12,9 έτη (εύρος: 31 – 91 ). Η θνησιμότητα κυμάνθηκε στο 38%, δηλαδή κατέληξαν 14 ασθενείς, εκ των οποίων το 80% εντός του νοσοκομείου. Το 43% των ασθενών επανεκτιμήθηκαν μέχρι και τρείς μήνες μετά την έξοδο τους. Το συχνότερο αίτιο εισαγωγής ήταν η αναπνευστική ανεπάρκεια. Ενώ τα Acute Physiology and Chronic Health Evaluation Score και Sequential Organ Failure Assessment score εισαγωγής ήταν 23 και 7 αντίστοιχα με υπολογιζόμενη θνησιμότητα 41,5%. Το 62% του πληθυσμού της μελέτης ανήκε σε ομάδα μεσαίου κινδύνου για ανάπτυξη ελκών σύμφωνα με την κλίμακα Cubin Jackson, ενώ οι ασθενείς παρέμειναν σε μηχανικό αερισμό και καταστολή 7,5 ± 5 και 6,9 ± 4,9 ημέρες κατά μέσο όρο αντίστοιχα. Επτά ασθενείς διεγνώσθησαν με Intensive Care Unit acquired Weakness ( 19% ) εκ των οποίων οι τέσσερις κατέληξαν και 16% των ασθενών διεγνώσθη με delirium. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: H Intensive Care Unit acquired Weakness είναι ένα συχνό πρόβλημα και η επίπτωση της ποικίλει αναλόγως τον ασθενή και το νόσημα. Στην μελέτη μας, η θνησιμότητα των ασθενών που ανέπτυξαν το σύνδρομο κυμάνθηκε σε αυξημένο ποσοστό. Η διάγνωση του delirium κυμάνθηκε σε χαμηλά ποσοστά καταδεικνύοντας την ανάγκη καθημερινής εκτίμησης και αξιολόγησης των ασθενών που βρίσκονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας προκειμένου να γίνεται έγκαιρα αντιληπτό, ενώ η αυξημένη θνησιμότητα των ασθενών σε σχέση με άλλες μελέτες, καταδεικνύει την ανάγκη λήψης και εφαρμογής συγκεκριμένων μέτρων και ενεργειών.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι ασθενείς οι οποίοι εισάγονται στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας ή και στις Μονάδες Αυξημένης Φροντίδας είναι βαρέως πάσχοντες ή ασθενείς που τείνουν βαρέως πάσχοντες, με αυξημένη θνησιμότητα. Πρόκειται για ηλικιωμένους κατά κύριο λόγο, που εισάγονται με αυξανόμενο ρυθμό. To χάσμα μεταξύ νοσηλείας στην μονάδα και νοσηλείας στην πτέρυγα, αλλά και εξόδου από το νοσοκομείο προς την οικία τους, είναι σημαντικό. Δεν υπάρχουν επαρκείς μελέτες και καταγραφές για την πορεία των ασθενών, την θνησιμότητα και την λειτουργικότητα τους ( φυσική, γνωσιακή και ψυχολογική ) εντός ενός εύλογου διαστήματος από την έξοδό τους από τις μονάδες ή και τα νοσοκομεία. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι η συστηματική καταγραφή των score βαρύτητας, Acute Physiology and Chronic Health Evaluation Score και Sequential Organ Failure Assessment Score την ημέρα της εισαγωγής. Η καταγραφή της νοσηλείας του ασθενούς ( ημέρες σε μηχανικό αερισμό, κατασταλτικά φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν ). Η έκβαση του ασθενούς μέχρι και τρείς μήνες από την έξοδό του από το νοσοκομείο, αξιολογώντας τους στον ένα και στους τρείς μήνες. Η καταγραφή δυσλειτουργιών στα πλαίσια του Post Intensive Care Unit Syndrome και η καταγραφή ενεργειών – μετρήσεων – παρεμβάσεων, θεραπευτικά ή προληπτικά. ΜΕΘΟΔΟΣ: Ασθενείς που παρέμειναν σε μηχανικό αερισμό για πάνω από 72 ώρες εισήχθησαν στην μελέτη. Κριτήρια αποκλεισμού ήταν η ηλικία κάτω των 18, η νόσος τελικού σταδίου, η βαριά ψυχιατρική διαταραχή, η μεταφορά από άλλες μονάδες και ο εγκεφαλικός θάνατος. Κατά την εισαγωγή ο ασθενής, ή οι συγγενείς τους, υπέγραφαν γραπτή συγκατάθεση. Εν συνεχεία καταγραφόντουσαν τα σκορ βαρύτητας, οι ημέρες παραμονής σε μηχανικό αερισμό και σε καταστολή, και το είδος αυτής, ενώ γινόταν υπολογισμός της κλίμακας Cubin Jackson για τον κίνδυνο εμφάνισης ελκών πίεσης. Επίσης καταγραφόντουσαν αν εφαρμοζόντουσαν ή όχι παρεμβάσεις, όπως η εφαρμογή ηλεκτρομυϊκού νευρικού ερεθισμού, η μέτρηση της Maximum Inspired Pressure, η διάγνωση δυσφαγίας ή έκτοπης οστεοποίησης. Με την έξοδό τους από την μονάδα υπολογιζόταν η μυϊκή ισχύς των ασθενών με την κλίμακα του Medical Research Council, ενώ με την κλίμακα Confusion Assessment Method Intensive Care Unit γινόταν η διάγνωση για πιθανό delirium. Οι καταγραφές αυτές επαναλαμβανόντουσαν και στην έξοδο από το νοσοκομείο, ενώ υπήρχε επικοινωνία στον ένα και στους τρείς μήνες με τους ασθενείς προκειμένου να καταγραφούν η επιβίωση και οι πιθανές δυσλειτουργίες τους στα πλαίσια του Post Intensive Care Unit Syndrome. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην μελέτη εισήχθησαν 37 ασθενείς ( 24 άνδρες και 13 γυναίκες ) με μέση ηλικία τα 72,8 ± 12,9 έτη (εύρος: 31 – 91 ). Η θνησιμότητα κυμάνθηκε στο 38%, δηλαδή κατέληξαν 14 ασθενείς, εκ των οποίων το 80% εντός του νοσοκομείου. Το 43% των ασθενών επανεκτιμήθηκαν μέχρι και τρείς μήνες μετά την έξοδο τους. Το συχνότερο αίτιο εισαγωγής ήταν η αναπνευστική ανεπάρκεια. Ενώ τα Acute Physiology and Chronic Health Evaluation Score και Sequential Organ Failure Assessment score εισαγωγής ήταν 23 και 7 αντίστοιχα με υπολογιζόμενη θνησιμότητα 41,5%. Το 62% του πληθυσμού της μελέτης ανήκε σε ομάδα μεσαίου κινδύνου για ανάπτυξη ελκών σύμφωνα με την κλίμακα Cubin Jackson, ενώ οι ασθενείς παρέμειναν σε μηχανικό αερισμό και καταστολή 7,5 ± 5 και 6,9 ± 4,9 ημέρες κατά μέσο όρο αντίστοιχα. Επτά ασθενείς διεγνώσθησαν με Intensive Care Unit acquired Weakness ( 19% ) εκ των οποίων οι τέσσερις κατέληξαν και 16% των ασθενών διεγνώσθη με delirium. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: H Intensive Care Unit acquired Weakness είναι ένα συχνό πρόβλημα και η επίπτωση της ποικίλει αναλόγως τον ασθενή και το νόσημα. Στην μελέτη μας, η θνησιμότητα των ασθενών που ανέπτυξαν το σύνδρομο κυμάνθηκε σε αυξημένο ποσοστό. Η διάγνωση του delirium κυμάνθηκε σε χαμηλά ποσοστά καταδεικνύοντας την ανάγκη καθημερινής εκτίμησης και αξιολόγησης των ασθενών που βρίσκονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας προκειμένου να γίνεται έγκαιρα αντιληπτό, ενώ η αυξημένη θνησιμότητα των ασθενών σε σχέση με άλλες μελέτες, καταδεικνύει την ανάγκη λήψης και εφαρμογής συγκεκριμένων μέτρων και ενεργειών.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαχατζάκης Ιωάννης","Papachatzakis Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866952"],"render_values":[{"text":"uoadl:2866952","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866952","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866952","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2866952","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαχατζάκης Ιωάννης","Papachatzakis Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2866952","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866952"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι ασθενείς οι οποίοι εισάγονται στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας ή και στις Μονάδες Αυξημένης Φροντίδας είναι βαρέως πάσχοντες ή ασθενείς που τείνουν βαρέως πάσχοντες, με αυξημένη θνησιμότητα. Πρόκειται για ηλικιωμένους κατά κύριο λόγο, που εισάγονται με αυξανόμενο ρυθμό. To χάσμα μεταξύ νοσηλείας στην μονάδα και νοσηλείας στην πτέρυγα, αλλά και εξόδου από το νοσοκομείο προς την οικία τους, είναι σημαντικό. Δεν υπάρχουν επαρκείς μελέτες και καταγραφές για την πορεία των ασθενών, την θνησιμότητα και την λειτουργικότητα τους ( φυσική, γνωσιακή και ψυχολογική ) εντός ενός εύλογου διαστήματος από την έξοδό τους από τις μονάδες ή και τα νοσοκομεία. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι η συστηματική καταγραφή των score βαρύτητας, Acute Physiology and Chronic Health Evaluation Score και Sequential Organ Failure Assessment Score την ημέρα της εισαγωγής. Η καταγραφή της νοσηλείας του ασθενούς ( ημέρες σε μηχανικό αερισμό, κατασταλτικά φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν ). Η έκβαση του ασθενούς μέχρι και τρείς μήνες από την έξοδό του από το νοσοκομείο, αξιολογώντας τους στον ένα και στους τρείς μήνες. Η καταγραφή δυσλειτουργιών στα πλαίσια του Post Intensive Care Unit Syndrome και η καταγραφή ενεργειών – μετρήσεων – παρεμβάσεων, θεραπευτικά ή προληπτικά. ΜΕΘΟΔΟΣ: Ασθενείς που παρέμειναν σε μηχανικό αερισμό για πάνω από 72 ώρες εισήχθησαν στην μελέτη. Κριτήρια αποκλεισμού ήταν η ηλικία κάτω των 18, η νόσος τελικού σταδίου, η βαριά ψυχιατρική διαταραχή, η μεταφορά από άλλες μονάδες και ο εγκεφαλικός θάνατος. Κατά την εισαγωγή ο ασθενής, ή οι συγγενείς τους, υπέγραφαν γραπτή συγκατάθεση. Εν συνεχεία καταγραφόντουσαν τα σκορ βαρύτητας, οι ημέρες παραμονής σε μηχανικό αερισμό και σε καταστολή, και το είδος αυτής, ενώ γινόταν υπολογισμός της κλίμακας Cubin Jackson για τον κίνδυνο εμφάνισης ελκών πίεσης. Επίσης καταγραφόντουσαν αν εφαρμοζόντουσαν ή όχι παρεμβάσεις, όπως η εφαρμογή ηλεκτρομυϊκού νευρικού ερεθισμού, η μέτρηση της Maximum Inspired Pressure, η διάγνωση δυσφαγίας ή έκτοπης οστεοποίησης. Με την έξοδό τους από την μονάδα υπολογιζόταν η μυϊκή ισχύς των ασθενών με την κλίμακα του Medical Research Council, ενώ με την κλίμακα Confusion Assessment Method Intensive Care Unit γινόταν η διάγνωση για πιθανό delirium. Οι καταγραφές αυτές επαναλαμβανόντουσαν και στην έξοδο από το νοσοκομείο, ενώ υπήρχε επικοινωνία στον ένα και στους τρείς μήνες με τους ασθενείς προκειμένου να καταγραφούν η επιβίωση και οι πιθανές δυσλειτουργίες τους στα πλαίσια του Post Intensive Care Unit Syndrome. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην μελέτη εισήχθησαν 37 ασθενείς ( 24 άνδρες και 13 γυναίκες ) με μέση ηλικία τα 72,8 ± 12,9 έτη (εύρος: 31 – 91 ). Η θνησιμότητα κυμάνθηκε στο 38%, δηλαδή κατέληξαν 14 ασθενείς, εκ των οποίων το 80% εντός του νοσοκομείου. Το 43% των ασθενών επανεκτιμήθηκαν μέχρι και τρείς μήνες μετά την έξοδο τους. Το συχνότερο αίτιο εισαγωγής ήταν η αναπνευστική ανεπάρκεια. Ενώ τα Acute Physiology and Chronic Health Evaluation Score και Sequential Organ Failure Assessment score εισαγωγής ήταν 23 και 7 αντίστοιχα με υπολογιζόμενη θνησιμότητα 41,5%. Το 62% του πληθυσμού της μελέτης ανήκε σε ομάδα μεσαίου κινδύνου για ανάπτυξη ελκών σύμφωνα με την κλίμακα Cubin Jackson, ενώ οι ασθενείς παρέμειναν σε μηχανικό αερισμό και καταστολή 7,5 ± 5 και 6,9 ± 4,9 ημέρες κατά μέσο όρο αντίστοιχα. Επτά ασθενείς διεγνώσθησαν με Intensive Care Unit acquired Weakness ( 19% ) εκ των οποίων οι τέσσερις κατέληξαν και 16% των ασθενών διεγνώσθη με delirium. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: H Intensive Care Unit acquired Weakness είναι ένα συχνό πρόβλημα και η επίπτωση της ποικίλει αναλόγως τον ασθενή και το νόσημα. Στην μελέτη μας, η θνησιμότητα των ασθενών που ανέπτυξαν το σύνδρομο κυμάνθηκε σε αυξημένο ποσοστό. Η διάγνωση του delirium κυμάνθηκε σε χαμηλά ποσοστά καταδεικνύοντας την ανάγκη καθημερινής εκτίμησης και αξιολόγησης των ασθενών που βρίσκονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας προκειμένου να γίνεται έγκαιρα αντιληπτό, ενώ η αυξημένη θνησιμότητα των ασθενών σε σχέση με άλλες μελέτες, καταδεικνύει την ανάγκη λήψης και εφαρμογής συγκεκριμένων μέτρων και ενεργειών.","INTRODUCTION: Patients who are admitted in the Intensive Care Unit and High Dependency Unit are critically ill patients with increased mortality rates. These are often elderly, and the rate of admission is increasing. Intensive Care Unit gap between discharge and rehabilitation is present. There is no systematic recording and large multicenter studies regarding mortality and functional capacity (physical, cognitive, psychological) of these patients, during their Intensive Care Unit hospitalization or after being discharged. AIM: First aim of our study was to record severity scores (Acute Physiology and Chronic Health Evaluation Score, Sequential Organ Failure Assessment Score), on admission day, the recording of days in mechanical ventilation and sedation and the outcome of patients up to three months after discharge. They were evaluated in Intensive Care Unit and hospital discharge, one month and three months later. Another task was to record malfunctions regarding inability (physical, cognitive, psychological) as part of Post Intensive Care Syndrome. Finally we kept record of all tasks (diagnostic, therapeutic, preventive) during Intensive Care Unit stay. METHOD: Patients under mechanical ventilation for more than 72 hours were included in the study. Exclusion criteria was patients under 18 years old, terminal stage patients, severe psychiatric disorders present and brain dead patients. Consent form was obtained from the patients or their relatives. Severity scores were recorded on admission, as also, days in mechanical ventilation and sedation. We calculated Cubbin Jackson scale in order to list the patients in groups, regarding their risk for pressure ulcers. Recordings were kept for interventions such as Neuromuscular Electrical Stimulation, Maximum Inspired Pressure measurements, dysphagia diagnosis or heterotopic calcification. After being discharged from Intensive Care Unit, Medical Research Council scale for muscle strength was applied, and an evaluation for delirium, by using the Confusion Assessment Method – Intensive Care Unit scale. These recordings and tests were repeated on hospital discharge, while there was a follow up in a month and three months later, in order to record survival rates and possible dysfunctions surrounding Post Intensive Care Unit Syndrome. RESULTS: Thirty–seven (37) patients with mean age 72,8 ± 12,9 years old (31 to 91) were included. 24 males and 13 females. Mortality rate was 38%, meaning that 14 patients died, 80% of them inside the hospital. Three months after discharge 43% of the patients were reevaluated. The most common cause for admission was respiratory failure, while Acute Physiology and Chronic Health Evaluation Score and Sequential Organ Failure Assessment Score were 23 and 7 respectively, with predicted death rate of 41,5%. More than half of the study population, 62%, belonged to the medium risk group for developing pressure ulcers. The mean time under mechanical ventilation and sedation was 7,5 ± 5 days and 6,9 ± 4,9 days respectively. Seven (7) patients were diagnosed with Intensive Care Unit acquired Weakness (19%), four of them died. Delirium was developed in 16% of the patients. CONCLUSIONS: Intensive Care Unit acquired Weakness is frequently developed and its incidence varies, depending on the patient and his underlying medical conditions. In our study the mortality among the patients that developed Intensive Care Unit acquired Weakness was higher than other studies. Delirium was underdiagnosed, pointing the direction of more daily assessments and evaluations among the Intensive Care Unit patients. Increased general mortality points the need of taking precautionary and therapeutic measures and actions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δείκτες βαρύτητας νόσου και επιβίωση ασθενών που νοσηλεύονται στην ΜΑΦ του ΓΝ Αλεξάνδρα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαχατζάκης Ιωάννης","Papachatzakis Ioannis"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι ασθενείς οι οποίοι εισάγονται στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας ή και στις Μονάδες Αυξημένης Φροντίδας είναι βαρέως πάσχοντες ή ασθενείς που τείνουν βαρέως πάσχοντες, με αυξημένη θνησιμότητα. Πρόκειται για ηλικιωμένους κατά κύριο λόγο, που εισάγονται με αυξανόμενο ρυθμό. To χάσμα μεταξύ νοσηλείας στην μονάδα και νοσηλείας στην πτέρυγα, αλλά και εξόδου από το νοσοκομείο προς την οικία τους, είναι σημαντικό. Δεν υπάρχουν επαρκείς μελέτες και καταγραφές για την πορεία των ασθενών, την θνησιμότητα και την λειτουργικότητα τους ( φυσική, γνωσιακή και ψυχολογική ) εντός ενός εύλογου διαστήματος από την έξοδό τους από τις μονάδες ή και τα νοσοκομεία. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι η συστηματική καταγραφή των score βαρύτητας, Acute Physiology and Chronic Health Evaluation Score και Sequential Organ Failure Assessment Score την ημέρα της εισαγωγής. Η καταγραφή της νοσηλείας του ασθενούς ( ημέρες σε μηχανικό αερισμό, κατασταλτικά φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν ). Η έκβαση του ασθενούς μέχρι και τρείς μήνες από την έξοδό του από το νοσοκομείο, αξιολογώντας τους στον ένα και στους τρείς μήνες. Η καταγραφή δυσλειτουργιών στα πλαίσια του Post Intensive Care Unit Syndrome και η καταγραφή ενεργειών – μετρήσεων – παρεμβάσεων, θεραπευτικά ή προληπτικά. ΜΕΘΟΔΟΣ: Ασθενείς που παρέμειναν σε μηχανικό αερισμό για πάνω από 72 ώρες εισήχθησαν στην μελέτη. Κριτήρια αποκλεισμού ήταν η ηλικία κάτω των 18, η νόσος τελικού σταδίου, η βαριά ψυχιατρική διαταραχή, η μεταφορά από άλλες μονάδες και ο εγκεφαλικός θάνατος. Κατά την εισαγωγή ο ασθενής, ή οι συγγενείς τους, υπέγραφαν γραπτή συγκατάθεση. Εν συνεχεία καταγραφόντουσαν τα σκορ βαρύτητας, οι ημέρες παραμονής σε μηχανικό αερισμό και σε καταστολή, και το είδος αυτής, ενώ γινόταν υπολογισμός της κλίμακας Cubin Jackson για τον κίνδυνο εμφάνισης ελκών πίεσης. Επίσης καταγραφόντουσαν αν εφαρμοζόντουσαν ή όχι παρεμβάσεις, όπως η εφαρμογή ηλεκτρομυϊκού νευρικού ερεθισμού, η μέτρηση της Maximum Inspired Pressure, η διάγνωση δυσφαγίας ή έκτοπης οστεοποίησης. Με την έξοδό τους από την μονάδα υπολογιζόταν η μυϊκή ισχύς των ασθενών με την κλίμακα του Medical Research Council, ενώ με την κλίμακα Confusion Assessment Method Intensive Care Unit γινόταν η διάγνωση για πιθανό delirium. Οι καταγραφές αυτές επαναλαμβανόντουσαν και στην έξοδο από το νοσοκομείο, ενώ υπήρχε επικοινωνία στον ένα και στους τρείς μήνες με τους ασθενείς προκειμένου να καταγραφούν η επιβίωση και οι πιθανές δυσλειτουργίες τους στα πλαίσια του Post Intensive Care Unit Syndrome. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην μελέτη εισήχθησαν 37 ασθενείς ( 24 άνδρες και 13 γυναίκες ) με μέση ηλικία τα 72,8 ± 12,9 έτη (εύρος: 31 – 91 ). Η θνησιμότητα κυμάνθηκε στο 38%, δηλαδή κατέληξαν 14 ασθενείς, εκ των οποίων το 80% εντός του νοσοκομείου. Το 43% των ασθενών επανεκτιμήθηκαν μέχρι και τρείς μήνες μετά την έξοδο τους. Το συχνότερο αίτιο εισαγωγής ήταν η αναπνευστική ανεπάρκεια. Ενώ τα Acute Physiology and Chronic Health Evaluation Score και Sequential Organ Failure Assessment score εισαγωγής ήταν 23 και 7 αντίστοιχα με υπολογιζόμενη θνησιμότητα 41,5%. Το 62% του πληθυσμού της μελέτης ανήκε σε ομάδα μεσαίου κινδύνου για ανάπτυξη ελκών σύμφωνα με την κλίμακα Cubin Jackson, ενώ οι ασθενείς παρέμειναν σε μηχανικό αερισμό και καταστολή 7,5 ± 5 και 6,9 ± 4,9 ημέρες κατά μέσο όρο αντίστοιχα. Επτά ασθενείς διεγνώσθησαν με Intensive Care Unit acquired Weakness ( 19% ) εκ των οποίων οι τέσσερις κατέληξαν και 16% των ασθενών διεγνώσθη με delirium. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: H Intensive Care Unit acquired Weakness είναι ένα συχνό πρόβλημα και η επίπτωση της ποικίλει αναλόγως τον ασθενή και το νόσημα. Στην μελέτη μας, η θνησιμότητα των ασθενών που ανέπτυξαν το σύνδρομο κυμάνθηκε σε αυξημένο ποσοστό. Η διάγνωση του delirium κυμάνθηκε σε χαμηλά ποσοστά καταδεικνύοντας την ανάγκη καθημερινής εκτίμησης και αξιολόγησης των ασθενών που βρίσκονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας προκειμένου να γίνεται έγκαιρα αντιληπτό, ενώ η αυξημένη θνησιμότητα των ασθενών σε σχέση με άλλες μελέτες, καταδεικνύει την ανάγκη λήψης και εφαρμογής συγκεκριμένων μέτρων και ενεργειών.","INTRODUCTION: Patients who are admitted in the Intensive Care Unit and High Dependency Unit are critically ill patients with increased mortality rates. These are often elderly, and the rate of admission is increasing. Intensive Care Unit gap between discharge and rehabilitation is present. There is no systematic recording and large multicenter studies regarding mortality and functional capacity (physical, cognitive, psychological) of these patients, during their Intensive Care Unit hospitalization or after being discharged. AIM: First aim of our study was to record severity scores (Acute Physiology and Chronic Health Evaluation Score, Sequential Organ Failure Assessment Score), on admission day, the recording of days in mechanical ventilation and sedation and the outcome of patients up to three months after discharge. They were evaluated in Intensive Care Unit and hospital discharge, one month and three months later. Another task was to record malfunctions regarding inability (physical, cognitive, psychological) as part of Post Intensive Care Syndrome. Finally we kept record of all tasks (diagnostic, therapeutic, preventive) during Intensive Care Unit stay. METHOD: Patients under mechanical ventilation for more than 72 hours were included in the study. Exclusion criteria was patients under 18 years old, terminal stage patients, severe psychiatric disorders present and brain dead patients. Consent form was obtained from the patients or their relatives. Severity scores were recorded on admission, as also, days in mechanical ventilation and sedation. We calculated Cubbin Jackson scale in order to list the patients in groups, regarding their risk for pressure ulcers. Recordings were kept for interventions such as Neuromuscular Electrical Stimulation, Maximum Inspired Pressure measurements, dysphagia diagnosis or heterotopic calcification. After being discharged from Intensive Care Unit, Medical Research Council scale for muscle strength was applied, and an evaluation for delirium, by using the Confusion Assessment Method – Intensive Care Unit scale. These recordings and tests were repeated on hospital discharge, while there was a follow up in a month and three months later, in order to record survival rates and possible dysfunctions surrounding Post Intensive Care Unit Syndrome. RESULTS: Thirty–seven (37) patients with mean age 72,8 ± 12,9 years old (31 to 91) were included. 24 males and 13 females. Mortality rate was 38%, meaning that 14 patients died, 80% of them inside the hospital. Three months after discharge 43% of the patients were reevaluated. The most common cause for admission was respiratory failure, while Acute Physiology and Chronic Health Evaluation Score and Sequential Organ Failure Assessment Score were 23 and 7 respectively, with predicted death rate of 41,5%. More than half of the study population, 62%, belonged to the medium risk group for developing pressure ulcers. The mean time under mechanical ventilation and sedation was 7,5 ± 5 days and 6,9 ± 4,9 days respectively. Seven (7) patients were diagnosed with Intensive Care Unit acquired Weakness (19%), four of them died. Delirium was developed in 16% of the patients. CONCLUSIONS: Intensive Care Unit acquired Weakness is frequently developed and its incidence varies, depending on the patient and his underlying medical conditions. In our study the mortality among the patients that developed Intensive Care Unit acquired Weakness was higher than other studies. Delirium was underdiagnosed, pointing the direction of more daily assessments and evaluations among the Intensive Care Unit patients. Increased general mortality points the need of taking precautionary and therapeutic measures and actions."],"dc:identifier":["uoadl:2866952","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2866952"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Δείκτες βαρύτητας νόσου και επιβίωση ασθενών που νοσηλεύονται στην ΜΑΦ του ΓΝ Αλεξάνδρα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:53Z"}