{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2867076"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2867076","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ψυχιατρική Αξιολόγηση της βαρύτητας της συμπτωματολογίας ασθενών με delirium που εκτιμήθηκαν από την μονάδα της Διασυνδετικής- Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής","abstract":"Το Delirium, χαρακτηρίζεται από σοβαρή και οξεία διαταραχή της συνείδησης και άλλων γνωστικών λειτουργιών σε υποκείμενη παθολογική κατάσταση. Η υψηλή συχνότητα του συνδρόμου σε ασθενείς που νοσηλεύονται στο γενικό νοσοκομείο κάνει επιτακτική την ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των κλινικών και ψυχομετρικών δεδομένων των ασθενών που εμφάνισαν delirium κατά τη νοσηλεία τους στο Π.Γ.Ν. «Αττικόν», καθώς και η αξιολόγηση της σοβαρότητας του συνδρόμου στις ομάδες που εκτιμήθηκαν. Παράλληλα, απώτερος στόχος της έρευνας είναι η ανάδειξη των παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση delirium αλλά και των παραγόντων που επηρεάζουν τη βαρύτητα του συνδρόμου μεταξύ των ασθενών. Μελετήθηκαν 113 ασθενείς με delirium, και χρησιμοποιήθηκαν τα ακόλουθα ψυχομετρικά εργαλεία: Delirium Rating Scale – Revised 98, (DRS-R-98) και Cumulative Illness Rating Scale (CIRS), Confusion Assessment Method (CAM) και η CAGE. Η μέση τιμή της ηλικίας του δείγματος ήταν τα 74,6 έτη (SD= 15,36) και το 51,3% ήταν άνδρες. Στο συνολικό δείγμα το 52,78% νοσηλεύονταν σε παθολογικές κλινικές και η μέση τιμή εκδήλωσης delirium από τη μέρα εισαγωγής για όλους τους συμμετέχοντες ήταν 4,6 ημέρες (SD= 5,8) χωρίς να διαφοροποιείται σημαντικά στις επιμέρους ομάδες. Έγινε σύγκριση στην βαρύτητα των συμπτωμάτων κατά την εκδήλωση του συνδρόμου μεταξύ ασθενών: 1)με ατομικό ψυχιατρικό ιστορικό (31 ασθενείς) και χωρίς ιστορικό (82 ασθενείς) και διαπιστώθηκε η ύπαρξη ψυχιατρικού ιστορικού να μην επηρεάζει την βαρύτητα του delirium (t= -0,55, p>0,05), 2) μεταξύ ασθενών που νοσηλεύτηκαν στις παθολογικές κλινικές (n=60) και στις χειρουργικές (n=53), μεταξύ των οποίων και πάλι δεν βρέθηκαν διαφορές (t= 1,32, p= 0,19), 3) μεταξύ ασθενών με διαγνωσμένη άνοια (n=40) και χωρίς (n=73), όπου φάνηκε οι ασθενείς με άνοια να εκδηλώνουν μεγαλύτερης βαρύτητας συμπτώματα delirium (t=-2,34, p=0,021), 4) ανάμεσα στις τρεις ηλικιακές ομάδες στις οποίες διαχωρίστηκε το δείγμα (adults, young old & old old), όπου βρέθηκε η τρίτη ηλικιακή ομάδα (old old) να εκδηλώνει μεγαλύτερης βαρύτητας delirium σε σχέση με την δεύτερη ηλικιακή ομάδα (young old) (F=5,69, p=0,004). Ερευνήθηκε η σχέση των ασθενών με άνοια και χωρίς με τις άλλες κλίμακες που χορηγήθηκαν στο δείγμα και δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντικά σχέση ανάμεσα στη σοβαρότητα των συμπτωμάτων του delirium και 1) την CAGE (p>0,05), όπως επίσης, και 2) τη σοβαρότητα της συννόσησης (p>0,05). Σύμφωνα με την παρούσα μελέτη το delirium, συνιστά μία επείγουσα και επικίνδυνη κατάσταση, η οποία χρήζει περαιτέρω έρευνας για τον προσδιορισμό των παραγόντων κινδύνου, προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερη πρόληψη αυτού. Η διεπιστημονική συνεργασία μεταξύ των διάφορων τμημάτων του νοσοκομείου με την ομάδα της Διασυνδετικής –Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής, αποδεικνύεται μείζονος σημασίας στη κλινική πράξη.","abstract_html":"Το Delirium, χαρακτηρίζεται από σοβαρή και οξεία διαταραχή της συνείδησης και άλλων γνωστικών λειτουργιών σε υποκείμενη παθολογική κατάσταση. Η υψηλή συχνότητα του συνδρόμου σε ασθενείς που νοσηλεύονται στο γενικό νοσοκομείο κάνει επιτακτική την ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των κλινικών και ψυχομετρικών δεδομένων των ασθενών που εμφάνισαν delirium κατά τη νοσηλεία τους στο Π.Γ.Ν. «Αττικόν», καθώς και η αξιολόγηση της σοβαρότητας του συνδρόμου στις ομάδες που εκτιμήθηκαν. Παράλληλα, απώτερος στόχος της έρευνας είναι η ανάδειξη των παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση delirium αλλά και των παραγόντων που επηρεάζουν τη βαρύτητα του συνδρόμου μεταξύ των ασθενών. Μελετήθηκαν 113 ασθενείς με delirium, και χρησιμοποιήθηκαν τα ακόλουθα ψυχομετρικά εργαλεία: Delirium Rating Scale – Revised 98, (DRS-R-98) και Cumulative Illness Rating Scale (CIRS), Confusion Assessment Method (CAM) και η CAGE. Η μέση τιμή της ηλικίας του δείγματος ήταν τα 74,6 έτη (SD= 15,36) και το 51,3% ήταν άνδρες. Στο συνολικό δείγμα το 52,78% νοσηλεύονταν σε παθολογικές κλινικές και η μέση τιμή εκδήλωσης delirium από τη μέρα εισαγωγής για όλους τους συμμετέχοντες ήταν 4,6 ημέρες (SD= 5,8) χωρίς να διαφοροποιείται σημαντικά στις επιμέρους ομάδες. Έγινε σύγκριση στην βαρύτητα των συμπτωμάτων κατά την εκδήλωση του συνδρόμου μεταξύ ασθενών: 1)με ατομικό ψυχιατρικό ιστορικό (31 ασθενείς) και χωρίς ιστορικό (82 ασθενείς) και διαπιστώθηκε η ύπαρξη ψυχιατρικού ιστορικού να μην επηρεάζει την βαρύτητα του delirium (t= -0,55, p&gt;0,05), 2) μεταξύ ασθενών που νοσηλεύτηκαν στις παθολογικές κλινικές (n=60) και στις χειρουργικές (n=53), μεταξύ των οποίων και πάλι δεν βρέθηκαν διαφορές (t= 1,32, p= 0,19), 3) μεταξύ ασθενών με διαγνωσμένη άνοια (n=40) και χωρίς (n=73), όπου φάνηκε οι ασθενείς με άνοια να εκδηλώνουν μεγαλύτερης βαρύτητας συμπτώματα delirium (t=-2,34, p=0,021), 4) ανάμεσα στις τρεις ηλικιακές ομάδες στις οποίες διαχωρίστηκε το δείγμα (adults, young old &amp; old old), όπου βρέθηκε η τρίτη ηλικιακή ομάδα (old old) να εκδηλώνει μεγαλύτερης βαρύτητας delirium σε σχέση με την δεύτερη ηλικιακή ομάδα (young old) (F=5,69, p=0,004). Ερευνήθηκε η σχέση των ασθενών με άνοια και χωρίς με τις άλλες κλίμακες που χορηγήθηκαν στο δείγμα και δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντικά σχέση ανάμεσα στη σοβαρότητα των συμπτωμάτων του delirium και 1) την CAGE (p&gt;0,05), όπως επίσης, και 2) τη σοβαρότητα της συννόσησης (p&gt;0,05). Σύμφωνα με την παρούσα μελέτη το delirium, συνιστά μία επείγουσα και επικίνδυνη κατάσταση, η οποία χρήζει περαιτέρω έρευνας για τον προσδιορισμό των παραγόντων κινδύνου, προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερη πρόληψη αυτού. Η διεπιστημονική συνεργασία μεταξύ των διάφορων τμημάτων του νοσοκομείου με την ομάδα της Διασυνδετικής –Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής, αποδεικνύεται μείζονος σημασίας στη κλινική πράξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Γραμματικάκη Δήμητρα","Grammatikaki Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2867076"],"render_values":[{"text":"uoadl:2867076","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867076","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867076","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2867076","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γραμματικάκη Δήμητρα","Grammatikaki Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2867076","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867076"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το Delirium, χαρακτηρίζεται από σοβαρή και οξεία διαταραχή της συνείδησης και άλλων γνωστικών λειτουργιών σε υποκείμενη παθολογική κατάσταση. Η υψηλή συχνότητα του συνδρόμου σε ασθενείς που νοσηλεύονται στο γενικό νοσοκομείο κάνει επιτακτική την ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των κλινικών και ψυχομετρικών δεδομένων των ασθενών που εμφάνισαν delirium κατά τη νοσηλεία τους στο Π.Γ.Ν. «Αττικόν», καθώς και η αξιολόγηση της σοβαρότητας του συνδρόμου στις ομάδες που εκτιμήθηκαν. Παράλληλα, απώτερος στόχος της έρευνας είναι η ανάδειξη των παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση delirium αλλά και των παραγόντων που επηρεάζουν τη βαρύτητα του συνδρόμου μεταξύ των ασθενών. Μελετήθηκαν 113 ασθενείς με delirium, και χρησιμοποιήθηκαν τα ακόλουθα ψυχομετρικά εργαλεία: Delirium Rating Scale – Revised 98, (DRS-R-98) και Cumulative Illness Rating Scale (CIRS), Confusion Assessment Method (CAM) και η CAGE. Η μέση τιμή της ηλικίας του δείγματος ήταν τα 74,6 έτη (SD= 15,36) και το 51,3% ήταν άνδρες. Στο συνολικό δείγμα το 52,78% νοσηλεύονταν σε παθολογικές κλινικές και η μέση τιμή εκδήλωσης delirium από τη μέρα εισαγωγής για όλους τους συμμετέχοντες ήταν 4,6 ημέρες (SD= 5,8) χωρίς να διαφοροποιείται σημαντικά στις επιμέρους ομάδες. Έγινε σύγκριση στην βαρύτητα των συμπτωμάτων κατά την εκδήλωση του συνδρόμου μεταξύ ασθενών: 1)με ατομικό ψυχιατρικό ιστορικό (31 ασθενείς) και χωρίς ιστορικό (82 ασθενείς) και διαπιστώθηκε η ύπαρξη ψυχιατρικού ιστορικού να μην επηρεάζει την βαρύτητα του delirium (t= -0,55, p>0,05), 2) μεταξύ ασθενών που νοσηλεύτηκαν στις παθολογικές κλινικές (n=60) και στις χειρουργικές (n=53), μεταξύ των οποίων και πάλι δεν βρέθηκαν διαφορές (t= 1,32, p= 0,19), 3) μεταξύ ασθενών με διαγνωσμένη άνοια (n=40) και χωρίς (n=73), όπου φάνηκε οι ασθενείς με άνοια να εκδηλώνουν μεγαλύτερης βαρύτητας συμπτώματα delirium (t=-2,34, p=0,021), 4) ανάμεσα στις τρεις ηλικιακές ομάδες στις οποίες διαχωρίστηκε το δείγμα (adults, young old & old old), όπου βρέθηκε η τρίτη ηλικιακή ομάδα (old old) να εκδηλώνει μεγαλύτερης βαρύτητας delirium σε σχέση με την δεύτερη ηλικιακή ομάδα (young old) (F=5,69, p=0,004). Ερευνήθηκε η σχέση των ασθενών με άνοια και χωρίς με τις άλλες κλίμακες που χορηγήθηκαν στο δείγμα και δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντικά σχέση ανάμεσα στη σοβαρότητα των συμπτωμάτων του delirium και 1) την CAGE (p>0,05), όπως επίσης, και 2) τη σοβαρότητα της συννόσησης (p>0,05). Σύμφωνα με την παρούσα μελέτη το delirium, συνιστά μία επείγουσα και επικίνδυνη κατάσταση, η οποία χρήζει περαιτέρω έρευνας για τον προσδιορισμό των παραγόντων κινδύνου, προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερη πρόληψη αυτού. Η διεπιστημονική συνεργασία μεταξύ των διάφορων τμημάτων του νοσοκομείου με την ομάδα της Διασυνδετικής –Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής, αποδεικνύεται μείζονος σημασίας στη κλινική πράξη.","Delirium is characterized by a severe and acute disorder of consciousness and other cognitive functions in an underlying pathological condition. The high frequency of the syndrome in patients hospitalized in the general hospital makes it imperative to further investigate the risk factors. The aim of the present study is to investigate the clinical and psychometric data of delirium patients during their hospitalization in. \"Attikon\" University Hospital, as well as assessing the severity of the syndrome in the evaluated groups. At the same time, the ultimate goal of the research is to highlight the risk factors for the occurrence of delirium and the factors that affect the severity of the syndrome among patients. Ιn the present study, 113 patients with delirium were studied and the following psychometric tools were used: Delirium Rating Scale - Revised 98, (DRS-R-98) and Cumulative Illness Rating Scale (CIRS), Confusion Assessment Method (CAM) and CAGE. The mean age of the sample was 74.6 years (SD = 15.36) and 51.3% were male. In the total sample, 52.78% were hospitalized in pathology clinics and the average delirium event value from the day of entry for all participants was 4.6 days (SD = 5.8) without significant variation in the individual groups. There was a comparison of the severity of symptoms at the onset of the syndrome between patients: 1) with an individual psychiatric history (31 patients) and no history (82 patients), and the existence of a psychiatric history did not affect the gravity of the delirium (t= -0,55, p>0,05), 2) between patients hospitalized in pathology (n=60) and surgical clinics (n=53), among which again no differences were found (t= 1,32, p= 0,19), 3) between patients with diagnosed dementia (n = 40) and without (n = 73), where patients with dementia exhibit more serious symptoms of delirium (t=-2,34, p=0,021), 4) between the three age groups in which the sample was separated (adults, young old & old old), where the old old age group was found to show greater gravity of delirium than the second age group (young old) (F=5,69, p=0,004). The relationship of patients with dementia and without the other scales administered to the sample was investigated and no statistically significant relationship was found between the severity of the symptoms of delirium and 1) CAGE (p>0,05), as well as 2) the severity of the co morbidity (p>0,05). According to this study, delirium is an urgent and dangerous situation that requires further research to identify risk factors in order to better prevent it. Interdisciplinary collaboration between the various departments of a hospital and the Intercliestric Psychiatry team is proving to be of major importance in the clinical practice."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ψυχιατρική Αξιολόγηση της βαρύτητας της συμπτωματολογίας ασθενών με delirium που εκτιμήθηκαν από την μονάδα της Διασυνδετικής- Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γραμματικάκη Δήμητρα","Grammatikaki Dimitra"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Το Delirium, χαρακτηρίζεται από σοβαρή και οξεία διαταραχή της συνείδησης και άλλων γνωστικών λειτουργιών σε υποκείμενη παθολογική κατάσταση. Η υψηλή συχνότητα του συνδρόμου σε ασθενείς που νοσηλεύονται στο γενικό νοσοκομείο κάνει επιτακτική την ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των κλινικών και ψυχομετρικών δεδομένων των ασθενών που εμφάνισαν delirium κατά τη νοσηλεία τους στο Π.Γ.Ν. «Αττικόν», καθώς και η αξιολόγηση της σοβαρότητας του συνδρόμου στις ομάδες που εκτιμήθηκαν. Παράλληλα, απώτερος στόχος της έρευνας είναι η ανάδειξη των παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση delirium αλλά και των παραγόντων που επηρεάζουν τη βαρύτητα του συνδρόμου μεταξύ των ασθενών. Μελετήθηκαν 113 ασθενείς με delirium, και χρησιμοποιήθηκαν τα ακόλουθα ψυχομετρικά εργαλεία: Delirium Rating Scale – Revised 98, (DRS-R-98) και Cumulative Illness Rating Scale (CIRS), Confusion Assessment Method (CAM) και η CAGE. Η μέση τιμή της ηλικίας του δείγματος ήταν τα 74,6 έτη (SD= 15,36) και το 51,3% ήταν άνδρες. Στο συνολικό δείγμα το 52,78% νοσηλεύονταν σε παθολογικές κλινικές και η μέση τιμή εκδήλωσης delirium από τη μέρα εισαγωγής για όλους τους συμμετέχοντες ήταν 4,6 ημέρες (SD= 5,8) χωρίς να διαφοροποιείται σημαντικά στις επιμέρους ομάδες. Έγινε σύγκριση στην βαρύτητα των συμπτωμάτων κατά την εκδήλωση του συνδρόμου μεταξύ ασθενών: 1)με ατομικό ψυχιατρικό ιστορικό (31 ασθενείς) και χωρίς ιστορικό (82 ασθενείς) και διαπιστώθηκε η ύπαρξη ψυχιατρικού ιστορικού να μην επηρεάζει την βαρύτητα του delirium (t= -0,55, p>0,05), 2) μεταξύ ασθενών που νοσηλεύτηκαν στις παθολογικές κλινικές (n=60) και στις χειρουργικές (n=53), μεταξύ των οποίων και πάλι δεν βρέθηκαν διαφορές (t= 1,32, p= 0,19), 3) μεταξύ ασθενών με διαγνωσμένη άνοια (n=40) και χωρίς (n=73), όπου φάνηκε οι ασθενείς με άνοια να εκδηλώνουν μεγαλύτερης βαρύτητας συμπτώματα delirium (t=-2,34, p=0,021), 4) ανάμεσα στις τρεις ηλικιακές ομάδες στις οποίες διαχωρίστηκε το δείγμα (adults, young old & old old), όπου βρέθηκε η τρίτη ηλικιακή ομάδα (old old) να εκδηλώνει μεγαλύτερης βαρύτητας delirium σε σχέση με την δεύτερη ηλικιακή ομάδα (young old) (F=5,69, p=0,004). Ερευνήθηκε η σχέση των ασθενών με άνοια και χωρίς με τις άλλες κλίμακες που χορηγήθηκαν στο δείγμα και δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντικά σχέση ανάμεσα στη σοβαρότητα των συμπτωμάτων του delirium και 1) την CAGE (p>0,05), όπως επίσης, και 2) τη σοβαρότητα της συννόσησης (p>0,05). Σύμφωνα με την παρούσα μελέτη το delirium, συνιστά μία επείγουσα και επικίνδυνη κατάσταση, η οποία χρήζει περαιτέρω έρευνας για τον προσδιορισμό των παραγόντων κινδύνου, προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερη πρόληψη αυτού. Η διεπιστημονική συνεργασία μεταξύ των διάφορων τμημάτων του νοσοκομείου με την ομάδα της Διασυνδετικής –Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής, αποδεικνύεται μείζονος σημασίας στη κλινική πράξη.","Delirium is characterized by a severe and acute disorder of consciousness and other cognitive functions in an underlying pathological condition. The high frequency of the syndrome in patients hospitalized in the general hospital makes it imperative to further investigate the risk factors. The aim of the present study is to investigate the clinical and psychometric data of delirium patients during their hospitalization in. \"Attikon\" University Hospital, as well as assessing the severity of the syndrome in the evaluated groups. At the same time, the ultimate goal of the research is to highlight the risk factors for the occurrence of delirium and the factors that affect the severity of the syndrome among patients. Ιn the present study, 113 patients with delirium were studied and the following psychometric tools were used: Delirium Rating Scale - Revised 98, (DRS-R-98) and Cumulative Illness Rating Scale (CIRS), Confusion Assessment Method (CAM) and CAGE. The mean age of the sample was 74.6 years (SD = 15.36) and 51.3% were male. In the total sample, 52.78% were hospitalized in pathology clinics and the average delirium event value from the day of entry for all participants was 4.6 days (SD = 5.8) without significant variation in the individual groups. There was a comparison of the severity of symptoms at the onset of the syndrome between patients: 1) with an individual psychiatric history (31 patients) and no history (82 patients), and the existence of a psychiatric history did not affect the gravity of the delirium (t= -0,55, p>0,05), 2) between patients hospitalized in pathology (n=60) and surgical clinics (n=53), among which again no differences were found (t= 1,32, p= 0,19), 3) between patients with diagnosed dementia (n = 40) and without (n = 73), where patients with dementia exhibit more serious symptoms of delirium (t=-2,34, p=0,021), 4) between the three age groups in which the sample was separated (adults, young old & old old), where the old old age group was found to show greater gravity of delirium than the second age group (young old) (F=5,69, p=0,004). The relationship of patients with dementia and without the other scales administered to the sample was investigated and no statistically significant relationship was found between the severity of the symptoms of delirium and 1) CAGE (p>0,05), as well as 2) the severity of the co morbidity (p>0,05). According to this study, delirium is an urgent and dangerous situation that requires further research to identify risk factors in order to better prevent it. Interdisciplinary collaboration between the various departments of a hospital and the Intercliestric Psychiatry team is proving to be of major importance in the clinical practice."],"dc:identifier":["uoadl:2867076","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867076"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ψυχιατρική Αξιολόγηση της βαρύτητας της συμπτωματολογίας ασθενών με delirium που εκτιμήθηκαν από την μονάδα της Διασυνδετικής- Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:53Z"}