{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2867338"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2867338","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ασφάλεια του ηλεκτρικού νευρομυϊκoύ ερεθισμού κάτω άκρων σε ασθενείς που φέρουν βηματοδότη ή/και απινιδιστή","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Σε πρόσφατες μελέτες έχουν πιστοποιηθεί τα πολλαπλά οφέλη της εφαρμογής ηλεκτρικού νευρομυϊκού ερεθισμού (ΗΝΜΕ) σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς. Ωστόσο, ένα ολοένα αυξανόμενο ποσοστό αυτών των ασθενών φέρει εμφυτευμένες καρδιακές συσκευές (βηματοδότες ή/και απινιδιστές). Οι ασθενείς αυτοί συνήθως αποκλείονται από τις μελέτες εφαρμογής ΗΝΜΕ λόγω του κινδύνου εμφάνισης ηλεκτρομαγνητικής παρεμβολής (ΗΜΠ). Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ελεγχθεί η ασφάλεια της εφαρμογής ΗΝΜΕ στους τετρακεφάλους ασθενών με εμφυτεύσιμες συσκευές και να καταγραφούν πιθανά σήματα ηλεκτρομαγνητικής παρεμβολής στη λειτουργία αυτών των συσκευών. ΜΕΘΟΔΟΙ Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν ασθενείς με εμφυτευμένες καρδιακές συσκευές. Κριτήρια αποκλεισμού ήταν η ενεργός ενδοκαρδίτιδα και τυχούσα δυσλειτουργία της συσκευής. Όλοι οι ασθενείς που εισήχθησαν στην μελέτη υπέγραψαν ενημερωμένη συγκατάθεση. Σε όλους τους ασθενείς διενεργήθηκε καταρχάς επίκριση της λειτουργίας της συσκευής και καταγράφηκαν όλα τα τεχνικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά της. Στη συνέχεια έγινε τροποποίηση της βηματοδοτικής λειτουργίας των ασθενών προκειμένου να βηματοδοτεί την καρδιά με δυνατότητα αναστολής. Κατά τη διάρκεια της εφαρμογής ΗΝΜΕ, συνεχίστηκε η σύγχρονη επίκριση της λειτουργίας του βηματοδότη/απινιδιστή. Ο ΗΝΜΕ πραγματοποιήθηκε στη μέγιστα ανεκτή από τον ασθενή ένταση ρεύματος. Σε αυτή την ένταση πραγματοποιήθηκε αύξηση της ευαισθησίας του κοιλιακού ηλεκτροδίου στο μέγιστα επιτρεπόμενο από την εκάστοτε συσκευή όριο. Οποιαδήποτε ΗΜΠ μπορούσε να καταγραφεί μέσω της σύγχρονης επίκρισης της λειτουργίας της συσκευής. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στη μελέτη συμμετείχαν 35 ασθενείς (ηλικίας 52-90 ετών, εκ των οποίων 16 γυναίκες) με διπολικής λειτουργίας αίσθησης εμφυτεύσιμες συσκευές. Από αυτούς οι 8 έφεραν απινιδιστές και οι 4 αμφικοιλιακούς βηματοδότες. Η μέση μέγιστα ανεκτή ένταση ρεύματος που εφαρμόστηκε κατά τον ΗΝΜΕ ήταν 36 mA (εύρος 15-120 mA). Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά συμβάματα κατά την εφαρμογή του ΗΝΜΕ. Σε κανέναν από τους ασθενείς με τους απινιδιστές και τους αμφικοιλιακούς βηματοδότες δεν παρατηρήθηκε οποιαδήποτε ένδειξη δυσλειτουργίας των συσκευών. ΗΜΠ στην κοιλιακή αίσθηση της συσκευής σημειώθηκε σε 3 από τους 35 ασθενείς με βηματοδότες. Στον ένα ασθενή παρατηρήθηκαν δυναμικά αμέσως μετά το κοιλιακό ερέθισμα αλλά εκτός της ανερέθιστης περιόδου του κοιλιακού ηλεκτροδίου ενώ στους άλλους δύο ασθενείς τα δυναμικά ΗΜΠ καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια της ανερέθιστης περιόδου. Σε κανέναν ασθενή δεν προκάλεσαν αναστολή της λειτουργίας του βηματοδότη. Όλα τα σήματα ΗΜΠ παρατηρήθηκαν κατά τη λειτουργία της συσκευής με τροποποιημένες σε σχέση με τις αρχικές ρυθμίσεις και μάλιστα στην μέγιστα επιτρεπόμενη ευαισθησία του κοιλιακού ηλεκτροδίου και μόνο στην μονοπολική λειτουργία αίσθησης. Τα δυναμικά εξαφανίστηκαν με μικρή αύξηση της ευαισθησίας του κοιλιακού ηλεκτροδίου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η εφαρμογή ΗΝΜΕ στους μηρούς φαίνεται ασφαλής σε ασθενείς με εμφυτεύσιμες συσκευές και δεν πρέπει να στερείται από εκείνους που τον έχουν ανάγκη βάσει ενδείξεων. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μελέτη ασφαλείας του ΗΝΜΕ σε ασθενείς με βηματοδότη σε λειτουργία με δυνατότητα αναστολής.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Σε πρόσφατες μελέτες έχουν πιστοποιηθεί τα πολλαπλά οφέλη της εφαρμογής ηλεκτρικού νευρομυϊκού ερεθισμού (ΗΝΜΕ) σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς. Ωστόσο, ένα ολοένα αυξανόμενο ποσοστό αυτών των ασθενών φέρει εμφυτευμένες καρδιακές συσκευές (βηματοδότες ή/και απινιδιστές). Οι ασθενείς αυτοί συνήθως αποκλείονται από τις μελέτες εφαρμογής ΗΝΜΕ λόγω του κινδύνου εμφάνισης ηλεκτρομαγνητικής παρεμβολής (ΗΜΠ). Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ελεγχθεί η ασφάλεια της εφαρμογής ΗΝΜΕ στους τετρακεφάλους ασθενών με εμφυτεύσιμες συσκευές και να καταγραφούν πιθανά σήματα ηλεκτρομαγνητικής παρεμβολής στη λειτουργία αυτών των συσκευών. ΜΕΘΟΔΟΙ Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν ασθενείς με εμφυτευμένες καρδιακές συσκευές. Κριτήρια αποκλεισμού ήταν η ενεργός ενδοκαρδίτιδα και τυχούσα δυσλειτουργία της συσκευής. Όλοι οι ασθενείς που εισήχθησαν στην μελέτη υπέγραψαν ενημερωμένη συγκατάθεση. Σε όλους τους ασθενείς διενεργήθηκε καταρχάς επίκριση της λειτουργίας της συσκευής και καταγράφηκαν όλα τα τεχνικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά της. Στη συνέχεια έγινε τροποποίηση της βηματοδοτικής λειτουργίας των ασθενών προκειμένου να βηματοδοτεί την καρδιά με δυνατότητα αναστολής. Κατά τη διάρκεια της εφαρμογής ΗΝΜΕ, συνεχίστηκε η σύγχρονη επίκριση της λειτουργίας του βηματοδότη/απινιδιστή. Ο ΗΝΜΕ πραγματοποιήθηκε στη μέγιστα ανεκτή από τον ασθενή ένταση ρεύματος. Σε αυτή την ένταση πραγματοποιήθηκε αύξηση της ευαισθησίας του κοιλιακού ηλεκτροδίου στο μέγιστα επιτρεπόμενο από την εκάστοτε συσκευή όριο. Οποιαδήποτε ΗΜΠ μπορούσε να καταγραφεί μέσω της σύγχρονης επίκρισης της λειτουργίας της συσκευής. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στη μελέτη συμμετείχαν 35 ασθενείς (ηλικίας 52-90 ετών, εκ των οποίων 16 γυναίκες) με διπολικής λειτουργίας αίσθησης εμφυτεύσιμες συσκευές. Από αυτούς οι 8 έφεραν απινιδιστές και οι 4 αμφικοιλιακούς βηματοδότες. Η μέση μέγιστα ανεκτή ένταση ρεύματος που εφαρμόστηκε κατά τον ΗΝΜΕ ήταν 36 mA (εύρος 15-120 mA). Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά συμβάματα κατά την εφαρμογή του ΗΝΜΕ. Σε κανέναν από τους ασθενείς με τους απινιδιστές και τους αμφικοιλιακούς βηματοδότες δεν παρατηρήθηκε οποιαδήποτε ένδειξη δυσλειτουργίας των συσκευών. ΗΜΠ στην κοιλιακή αίσθηση της συσκευής σημειώθηκε σε 3 από τους 35 ασθενείς με βηματοδότες. Στον ένα ασθενή παρατηρήθηκαν δυναμικά αμέσως μετά το κοιλιακό ερέθισμα αλλά εκτός της ανερέθιστης περιόδου του κοιλιακού ηλεκτροδίου ενώ στους άλλους δύο ασθενείς τα δυναμικά ΗΜΠ καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια της ανερέθιστης περιόδου. Σε κανέναν ασθενή δεν προκάλεσαν αναστολή της λειτουργίας του βηματοδότη. Όλα τα σήματα ΗΜΠ παρατηρήθηκαν κατά τη λειτουργία της συσκευής με τροποποιημένες σε σχέση με τις αρχικές ρυθμίσεις και μάλιστα στην μέγιστα επιτρεπόμενη ευαισθησία του κοιλιακού ηλεκτροδίου και μόνο στην μονοπολική λειτουργία αίσθησης. Τα δυναμικά εξαφανίστηκαν με μικρή αύξηση της ευαισθησίας του κοιλιακού ηλεκτροδίου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η εφαρμογή ΗΝΜΕ στους μηρούς φαίνεται ασφαλής σε ασθενείς με εμφυτεύσιμες συσκευές και δεν πρέπει να στερείται από εκείνους που τον έχουν ανάγκη βάσει ενδείξεων. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μελέτη ασφαλείας του ΗΝΜΕ σε ασθενείς με βηματοδότη σε λειτουργία με δυνατότητα αναστολής.","abstract_has_math":false,"creators":["Τατούλη Ιωάννα","Tatouli Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2867338"],"render_values":[{"text":"uoadl:2867338","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867338","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867338","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2867338","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τατούλη Ιωάννα","Tatouli Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2867338","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867338"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Σε πρόσφατες μελέτες έχουν πιστοποιηθεί τα πολλαπλά οφέλη της εφαρμογής ηλεκτρικού νευρομυϊκού ερεθισμού (ΗΝΜΕ) σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς. Ωστόσο, ένα ολοένα αυξανόμενο ποσοστό αυτών των ασθενών φέρει εμφυτευμένες καρδιακές συσκευές (βηματοδότες ή/και απινιδιστές). Οι ασθενείς αυτοί συνήθως αποκλείονται από τις μελέτες εφαρμογής ΗΝΜΕ λόγω του κινδύνου εμφάνισης ηλεκτρομαγνητικής παρεμβολής (ΗΜΠ). Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ελεγχθεί η ασφάλεια της εφαρμογής ΗΝΜΕ στους τετρακεφάλους ασθενών με εμφυτεύσιμες συσκευές και να καταγραφούν πιθανά σήματα ηλεκτρομαγνητικής παρεμβολής στη λειτουργία αυτών των συσκευών. ΜΕΘΟΔΟΙ Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν ασθενείς με εμφυτευμένες καρδιακές συσκευές. Κριτήρια αποκλεισμού ήταν η ενεργός ενδοκαρδίτιδα και τυχούσα δυσλειτουργία της συσκευής. Όλοι οι ασθενείς που εισήχθησαν στην μελέτη υπέγραψαν ενημερωμένη συγκατάθεση. Σε όλους τους ασθενείς διενεργήθηκε καταρχάς επίκριση της λειτουργίας της συσκευής και καταγράφηκαν όλα τα τεχνικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά της. Στη συνέχεια έγινε τροποποίηση της βηματοδοτικής λειτουργίας των ασθενών προκειμένου να βηματοδοτεί την καρδιά με δυνατότητα αναστολής. Κατά τη διάρκεια της εφαρμογής ΗΝΜΕ, συνεχίστηκε η σύγχρονη επίκριση της λειτουργίας του βηματοδότη/απινιδιστή. Ο ΗΝΜΕ πραγματοποιήθηκε στη μέγιστα ανεκτή από τον ασθενή ένταση ρεύματος. Σε αυτή την ένταση πραγματοποιήθηκε αύξηση της ευαισθησίας του κοιλιακού ηλεκτροδίου στο μέγιστα επιτρεπόμενο από την εκάστοτε συσκευή όριο. Οποιαδήποτε ΗΜΠ μπορούσε να καταγραφεί μέσω της σύγχρονης επίκρισης της λειτουργίας της συσκευής. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στη μελέτη συμμετείχαν 35 ασθενείς (ηλικίας 52-90 ετών, εκ των οποίων 16 γυναίκες) με διπολικής λειτουργίας αίσθησης εμφυτεύσιμες συσκευές. Από αυτούς οι 8 έφεραν απινιδιστές και οι 4 αμφικοιλιακούς βηματοδότες. Η μέση μέγιστα ανεκτή ένταση ρεύματος που εφαρμόστηκε κατά τον ΗΝΜΕ ήταν 36 mA (εύρος 15-120 mA). Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά συμβάματα κατά την εφαρμογή του ΗΝΜΕ. Σε κανέναν από τους ασθενείς με τους απινιδιστές και τους αμφικοιλιακούς βηματοδότες δεν παρατηρήθηκε οποιαδήποτε ένδειξη δυσλειτουργίας των συσκευών. ΗΜΠ στην κοιλιακή αίσθηση της συσκευής σημειώθηκε σε 3 από τους 35 ασθενείς με βηματοδότες. Στον ένα ασθενή παρατηρήθηκαν δυναμικά αμέσως μετά το κοιλιακό ερέθισμα αλλά εκτός της ανερέθιστης περιόδου του κοιλιακού ηλεκτροδίου ενώ στους άλλους δύο ασθενείς τα δυναμικά ΗΜΠ καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια της ανερέθιστης περιόδου. Σε κανέναν ασθενή δεν προκάλεσαν αναστολή της λειτουργίας του βηματοδότη. Όλα τα σήματα ΗΜΠ παρατηρήθηκαν κατά τη λειτουργία της συσκευής με τροποποιημένες σε σχέση με τις αρχικές ρυθμίσεις και μάλιστα στην μέγιστα επιτρεπόμενη ευαισθησία του κοιλιακού ηλεκτροδίου και μόνο στην μονοπολική λειτουργία αίσθησης. Τα δυναμικά εξαφανίστηκαν με μικρή αύξηση της ευαισθησίας του κοιλιακού ηλεκτροδίου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η εφαρμογή ΗΝΜΕ στους μηρούς φαίνεται ασφαλής σε ασθενείς με εμφυτεύσιμες συσκευές και δεν πρέπει να στερείται από εκείνους που τον έχουν ανάγκη βάσει ενδείξεων. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μελέτη ασφαλείας του ΗΝΜΕ σε ασθενείς με βηματοδότη σε λειτουργία με δυνατότητα αναστολής.","BACKGROUND Recent studies have shown that neuromuscular electric stimulation (NMES) is effective in patients with chronic heart failure, chronic obstructive pulmonary disease and critically ill patients. However, some of these patients have implantable cardiac devices (pacemakers and/or defibrillators). Due to the risk of electromagnetic interference (EMI) such patients are excluded from the trials that investigate the effects of NMES in these patients. The aim of our study is to examine the safety of the application of NMES in the thighs of patients with implantable cardiac devices and record any electromagnetic interference in the function of pacemakers and/or defibrillators due to NMES. METHODS Patients with implantable cardiac devices were included in the study. Exclusion criteria were active endocarditis and malfunction of the device. An informed consent was obtained from patients. Interrogation of the implantable device was performed in all eligible patients. Basic and technical characteristics of the device were recorded. Pacemaker’s parameters were then modified in order to pace the heart in an inhibited mode. While the device was interrogated online for potential EMI, NMES was applicated in the thighs of these patients. As soon as maximum tolerated intensity was achieved, the sensitivity of the device was increased at the highest permissible limit. Both bipolar and unipolar function of ventricular sensing were checked. Intracardiac electrocardiography could recognize any EMI between NMES and cardiac device during the application of NMES. RESULTS Thirty-five (35) patients (age 52-90 years old, 16 female) with bipolar implantable devices were included in our study; 8 had implantable cardioverter-defibrillators (ICDs) and 4 biventricular pacemakers. All patients at the time of the examination were paced in an inhibited mode. Mean maximum tolerated intensities of wave used were 36 mA (range 15-120 mA). No significant clinical events were identified during NMES in these patients. None of 8 patients with ICDs and none of 4 with biventricular pacemakers experienced any inappropriate function of the device. EMIs of ventricular sensing were recorded in 3 out of 35 patients with pacemakers; in 1 patient potentials just after ventricular pacing stimulus and ventricular capture but outside the refractory period were detected while in 2 patients these potentials were identified during the ventricular refractory period. None of these potentials caused inhibition of the pacemaker’s function. All these EMIs were recorded when the pacemaker was switched to unipolar mode of ventricular sensing and when the highest sensitivity level of sensing was activated. All EMIs were disappeared with little decrease of the pacemaker’s sensitivity. CONCLUSIONS NMES of the thighs seems to be safe in patients with implantable devices. To our knowledge, this is the largest safety study of NMES in patients with pacemaker. The patients with implantable cardiac devices should not be excluded from NMES of the thighs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ασφάλεια του ηλεκτρικού νευρομυϊκoύ ερεθισμού κάτω άκρων σε ασθενείς που φέρουν βηματοδότη ή/και απινιδιστή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τατούλη Ιωάννα","Tatouli Ioanna"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Σε πρόσφατες μελέτες έχουν πιστοποιηθεί τα πολλαπλά οφέλη της εφαρμογής ηλεκτρικού νευρομυϊκού ερεθισμού (ΗΝΜΕ) σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς. Ωστόσο, ένα ολοένα αυξανόμενο ποσοστό αυτών των ασθενών φέρει εμφυτευμένες καρδιακές συσκευές (βηματοδότες ή/και απινιδιστές). Οι ασθενείς αυτοί συνήθως αποκλείονται από τις μελέτες εφαρμογής ΗΝΜΕ λόγω του κινδύνου εμφάνισης ηλεκτρομαγνητικής παρεμβολής (ΗΜΠ). Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ελεγχθεί η ασφάλεια της εφαρμογής ΗΝΜΕ στους τετρακεφάλους ασθενών με εμφυτεύσιμες συσκευές και να καταγραφούν πιθανά σήματα ηλεκτρομαγνητικής παρεμβολής στη λειτουργία αυτών των συσκευών. ΜΕΘΟΔΟΙ Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν ασθενείς με εμφυτευμένες καρδιακές συσκευές. Κριτήρια αποκλεισμού ήταν η ενεργός ενδοκαρδίτιδα και τυχούσα δυσλειτουργία της συσκευής. Όλοι οι ασθενείς που εισήχθησαν στην μελέτη υπέγραψαν ενημερωμένη συγκατάθεση. Σε όλους τους ασθενείς διενεργήθηκε καταρχάς επίκριση της λειτουργίας της συσκευής και καταγράφηκαν όλα τα τεχνικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά της. Στη συνέχεια έγινε τροποποίηση της βηματοδοτικής λειτουργίας των ασθενών προκειμένου να βηματοδοτεί την καρδιά με δυνατότητα αναστολής. Κατά τη διάρκεια της εφαρμογής ΗΝΜΕ, συνεχίστηκε η σύγχρονη επίκριση της λειτουργίας του βηματοδότη/απινιδιστή. Ο ΗΝΜΕ πραγματοποιήθηκε στη μέγιστα ανεκτή από τον ασθενή ένταση ρεύματος. Σε αυτή την ένταση πραγματοποιήθηκε αύξηση της ευαισθησίας του κοιλιακού ηλεκτροδίου στο μέγιστα επιτρεπόμενο από την εκάστοτε συσκευή όριο. Οποιαδήποτε ΗΜΠ μπορούσε να καταγραφεί μέσω της σύγχρονης επίκρισης της λειτουργίας της συσκευής. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στη μελέτη συμμετείχαν 35 ασθενείς (ηλικίας 52-90 ετών, εκ των οποίων 16 γυναίκες) με διπολικής λειτουργίας αίσθησης εμφυτεύσιμες συσκευές. Από αυτούς οι 8 έφεραν απινιδιστές και οι 4 αμφικοιλιακούς βηματοδότες. Η μέση μέγιστα ανεκτή ένταση ρεύματος που εφαρμόστηκε κατά τον ΗΝΜΕ ήταν 36 mA (εύρος 15-120 mA). Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά συμβάματα κατά την εφαρμογή του ΗΝΜΕ. Σε κανέναν από τους ασθενείς με τους απινιδιστές και τους αμφικοιλιακούς βηματοδότες δεν παρατηρήθηκε οποιαδήποτε ένδειξη δυσλειτουργίας των συσκευών. ΗΜΠ στην κοιλιακή αίσθηση της συσκευής σημειώθηκε σε 3 από τους 35 ασθενείς με βηματοδότες. Στον ένα ασθενή παρατηρήθηκαν δυναμικά αμέσως μετά το κοιλιακό ερέθισμα αλλά εκτός της ανερέθιστης περιόδου του κοιλιακού ηλεκτροδίου ενώ στους άλλους δύο ασθενείς τα δυναμικά ΗΜΠ καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια της ανερέθιστης περιόδου. Σε κανέναν ασθενή δεν προκάλεσαν αναστολή της λειτουργίας του βηματοδότη. Όλα τα σήματα ΗΜΠ παρατηρήθηκαν κατά τη λειτουργία της συσκευής με τροποποιημένες σε σχέση με τις αρχικές ρυθμίσεις και μάλιστα στην μέγιστα επιτρεπόμενη ευαισθησία του κοιλιακού ηλεκτροδίου και μόνο στην μονοπολική λειτουργία αίσθησης. Τα δυναμικά εξαφανίστηκαν με μικρή αύξηση της ευαισθησίας του κοιλιακού ηλεκτροδίου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η εφαρμογή ΗΝΜΕ στους μηρούς φαίνεται ασφαλής σε ασθενείς με εμφυτεύσιμες συσκευές και δεν πρέπει να στερείται από εκείνους που τον έχουν ανάγκη βάσει ενδείξεων. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μελέτη ασφαλείας του ΗΝΜΕ σε ασθενείς με βηματοδότη σε λειτουργία με δυνατότητα αναστολής.","BACKGROUND Recent studies have shown that neuromuscular electric stimulation (NMES) is effective in patients with chronic heart failure, chronic obstructive pulmonary disease and critically ill patients. However, some of these patients have implantable cardiac devices (pacemakers and/or defibrillators). Due to the risk of electromagnetic interference (EMI) such patients are excluded from the trials that investigate the effects of NMES in these patients. The aim of our study is to examine the safety of the application of NMES in the thighs of patients with implantable cardiac devices and record any electromagnetic interference in the function of pacemakers and/or defibrillators due to NMES. METHODS Patients with implantable cardiac devices were included in the study. Exclusion criteria were active endocarditis and malfunction of the device. An informed consent was obtained from patients. Interrogation of the implantable device was performed in all eligible patients. Basic and technical characteristics of the device were recorded. Pacemaker’s parameters were then modified in order to pace the heart in an inhibited mode. While the device was interrogated online for potential EMI, NMES was applicated in the thighs of these patients. As soon as maximum tolerated intensity was achieved, the sensitivity of the device was increased at the highest permissible limit. Both bipolar and unipolar function of ventricular sensing were checked. Intracardiac electrocardiography could recognize any EMI between NMES and cardiac device during the application of NMES. RESULTS Thirty-five (35) patients (age 52-90 years old, 16 female) with bipolar implantable devices were included in our study; 8 had implantable cardioverter-defibrillators (ICDs) and 4 biventricular pacemakers. All patients at the time of the examination were paced in an inhibited mode. Mean maximum tolerated intensities of wave used were 36 mA (range 15-120 mA). No significant clinical events were identified during NMES in these patients. None of 8 patients with ICDs and none of 4 with biventricular pacemakers experienced any inappropriate function of the device. EMIs of ventricular sensing were recorded in 3 out of 35 patients with pacemakers; in 1 patient potentials just after ventricular pacing stimulus and ventricular capture but outside the refractory period were detected while in 2 patients these potentials were identified during the ventricular refractory period. None of these potentials caused inhibition of the pacemaker’s function. All these EMIs were recorded when the pacemaker was switched to unipolar mode of ventricular sensing and when the highest sensitivity level of sensing was activated. All EMIs were disappeared with little decrease of the pacemaker’s sensitivity. CONCLUSIONS NMES of the thighs seems to be safe in patients with implantable devices. To our knowledge, this is the largest safety study of NMES in patients with pacemaker. The patients with implantable cardiac devices should not be excluded from NMES of the thighs."],"dc:identifier":["uoadl:2867338","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867338"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ασφάλεια του ηλεκτρικού νευρομυϊκoύ ερεθισμού κάτω άκρων σε ασθενείς που φέρουν βηματοδότη ή/και απινιδιστή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:56Z"}