{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2867414"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2867414","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ποιότητα ζωής και έλεγχος των παραγόντων κινδύνου σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου","abstract":"Εισαγωγή: Η στεφανιαία νόσος αποτελεί στις μέρες μας την συχνότερη αιτία νοσηρότητας και θνητότητας στις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες. Το Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου (ΟΕΜ) είναι ένα συμβάν απειλητικό για τη ζωή και επηρεάζει τη μετέπειτα ζωή των ασθενών. Τις τελευταίες δεκαετίες το ενδιαφέρον των επαγγελματιών υγείας έχει στραφεί στην εκτίμηση της ποιότητας ζωής των ασθενών, για την αξιολόγηση της οποίας απαιτείται προσέγγιση όλων των διαστάσεών της. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της ποιότητας ζωής των ασθενών με ΟΕΜ και η επίδραση των παραγόντων κινδύνου σε αυτή. Μεθοδολογία: Στη μελέτη συμμετείχαν ασθενείς έως 80 ετών και των δύο φύλων, οι οποίοι νοσηλεύτηκαν σε Πανεπιστημιακό νοσοκομείο με διάγνωση «Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου» (STEMI και NSTEMI). Για την εκτίμηση της ποιότητας ζωής των ασθενών χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια Short Form 36 (SF-36) και MacNew, τα οποία απαντήθηκαν από τους ασθενείς κατά τη νοσηλεία τους στο νοσοκομείο και έπειτα από 6 μήνες κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας. Αποτελέσματα: Στην μελέτη εντάχθηκαν συνολικά 87 ασθενείς με ΟΕΜ (73 άνδρες, 14 γυναίκες), με μέση ηλικία τα 56,6 έτη. Η κατανομή των παραγόντων κινδύνου στο δείγμα ήταν ως εξής: κάπνισμα (82,8%), υπέρταση (41,4%), σακχαρώδης διαβήτης (16,1%), δυσλιπιδαιμία (33,3%), κληρονομικότητα (44,4%). Από τη σύγκριση των ερωτηματολογίων στις δύο χρονικές στιγμές προέκυψε ότι όλες οι διαστάσεις της ποιότητας ζωής επιδεινώθηκαν μετά την πάροδο 6 μηνών από το οξύ στηθαγχικό επεισόδιο (p<0.0001), με εξαίρεση τη διάσταση του πόνου, στην οποία παρουσιάστηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση (p<0.0001). Από τις συσχετίσεις των μεταβολών των κλιμάκων SF-36 και MacNew στο εξάμηνο με το φύλο, το οικογενειακό ιστορικό στεφανιαίας νόσου, την παχυσαρκία και την δυσλιπιδαιμία δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικές διαφορές, σε αντίθεση με το κάπνισμα, την ηλικία μεγαλύτερη των 60 ετών, την ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη, καθώς και την οικογενειακή κατάσταση, που επηρέασαν στατιστικά σημαντικά τις διαστάσεις της ποιότητας ζωής. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης αναδεικνύουν την επιδείνωση της ποιότητας ζωής μετά από την εκδήλωση του ΟΕΜ και τους παράγοντες στους οποίους θα πρέπει να εστιάσουν οι παρεμβάσεις της δευτερογενούς πρόληψης, ο στόχος της οποίας θα πρέπει να είναι η διατήρηση του επιπέδου της ποιότητας ζωής του κάθε ασθενή.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η στεφανιαία νόσος αποτελεί στις μέρες μας την συχνότερη αιτία νοσηρότητας και θνητότητας στις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες. Το Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου (ΟΕΜ) είναι ένα συμβάν απειλητικό για τη ζωή και επηρεάζει τη μετέπειτα ζωή των ασθενών. Τις τελευταίες δεκαετίες το ενδιαφέρον των επαγγελματιών υγείας έχει στραφεί στην εκτίμηση της ποιότητας ζωής των ασθενών, για την αξιολόγηση της οποίας απαιτείται προσέγγιση όλων των διαστάσεών της. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της ποιότητας ζωής των ασθενών με ΟΕΜ και η επίδραση των παραγόντων κινδύνου σε αυτή. Μεθοδολογία: Στη μελέτη συμμετείχαν ασθενείς έως 80 ετών και των δύο φύλων, οι οποίοι νοσηλεύτηκαν σε Πανεπιστημιακό νοσοκομείο με διάγνωση «Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου» (STEMI και NSTEMI). Για την εκτίμηση της ποιότητας ζωής των ασθενών χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια Short Form 36 (SF-36) και MacNew, τα οποία απαντήθηκαν από τους ασθενείς κατά τη νοσηλεία τους στο νοσοκομείο και έπειτα από 6 μήνες κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας. Αποτελέσματα: Στην μελέτη εντάχθηκαν συνολικά 87 ασθενείς με ΟΕΜ (73 άνδρες, 14 γυναίκες), με μέση ηλικία τα 56,6 έτη. Η κατανομή των παραγόντων κινδύνου στο δείγμα ήταν ως εξής: κάπνισμα (82,8%), υπέρταση (41,4%), σακχαρώδης διαβήτης (16,1%), δυσλιπιδαιμία (33,3%), κληρονομικότητα (44,4%). Από τη σύγκριση των ερωτηματολογίων στις δύο χρονικές στιγμές προέκυψε ότι όλες οι διαστάσεις της ποιότητας ζωής επιδεινώθηκαν μετά την πάροδο 6 μηνών από το οξύ στηθαγχικό επεισόδιο (p&lt;0.0001), με εξαίρεση τη διάσταση του πόνου, στην οποία παρουσιάστηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση (p&lt;0.0001). Από τις συσχετίσεις των μεταβολών των κλιμάκων SF-36 και MacNew στο εξάμηνο με το φύλο, το οικογενειακό ιστορικό στεφανιαίας νόσου, την παχυσαρκία και την δυσλιπιδαιμία δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικές διαφορές, σε αντίθεση με το κάπνισμα, την ηλικία μεγαλύτερη των 60 ετών, την ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη, καθώς και την οικογενειακή κατάσταση, που επηρέασαν στατιστικά σημαντικά τις διαστάσεις της ποιότητας ζωής. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης αναδεικνύουν την επιδείνωση της ποιότητας ζωής μετά από την εκδήλωση του ΟΕΜ και τους παράγοντες στους οποίους θα πρέπει να εστιάσουν οι παρεμβάσεις της δευτερογενούς πρόληψης, ο στόχος της οποίας θα πρέπει να είναι η διατήρηση του επιπέδου της ποιότητας ζωής του κάθε ασθενή.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλογιαννάκη Ελένη","Kalogiannaki Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2867414"],"render_values":[{"text":"uoadl:2867414","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867414","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867414","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2867414","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλογιαννάκη Ελένη","Kalogiannaki Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2867414","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867414"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η στεφανιαία νόσος αποτελεί στις μέρες μας την συχνότερη αιτία νοσηρότητας και θνητότητας στις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες. Το Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου (ΟΕΜ) είναι ένα συμβάν απειλητικό για τη ζωή και επηρεάζει τη μετέπειτα ζωή των ασθενών. Τις τελευταίες δεκαετίες το ενδιαφέρον των επαγγελματιών υγείας έχει στραφεί στην εκτίμηση της ποιότητας ζωής των ασθενών, για την αξιολόγηση της οποίας απαιτείται προσέγγιση όλων των διαστάσεών της. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της ποιότητας ζωής των ασθενών με ΟΕΜ και η επίδραση των παραγόντων κινδύνου σε αυτή. Μεθοδολογία: Στη μελέτη συμμετείχαν ασθενείς έως 80 ετών και των δύο φύλων, οι οποίοι νοσηλεύτηκαν σε Πανεπιστημιακό νοσοκομείο με διάγνωση «Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου» (STEMI και NSTEMI). Για την εκτίμηση της ποιότητας ζωής των ασθενών χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια Short Form 36 (SF-36) και MacNew, τα οποία απαντήθηκαν από τους ασθενείς κατά τη νοσηλεία τους στο νοσοκομείο και έπειτα από 6 μήνες κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας. Αποτελέσματα: Στην μελέτη εντάχθηκαν συνολικά 87 ασθενείς με ΟΕΜ (73 άνδρες, 14 γυναίκες), με μέση ηλικία τα 56,6 έτη. Η κατανομή των παραγόντων κινδύνου στο δείγμα ήταν ως εξής: κάπνισμα (82,8%), υπέρταση (41,4%), σακχαρώδης διαβήτης (16,1%), δυσλιπιδαιμία (33,3%), κληρονομικότητα (44,4%). Από τη σύγκριση των ερωτηματολογίων στις δύο χρονικές στιγμές προέκυψε ότι όλες οι διαστάσεις της ποιότητας ζωής επιδεινώθηκαν μετά την πάροδο 6 μηνών από το οξύ στηθαγχικό επεισόδιο (p<0.0001), με εξαίρεση τη διάσταση του πόνου, στην οποία παρουσιάστηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση (p<0.0001). Από τις συσχετίσεις των μεταβολών των κλιμάκων SF-36 και MacNew στο εξάμηνο με το φύλο, το οικογενειακό ιστορικό στεφανιαίας νόσου, την παχυσαρκία και την δυσλιπιδαιμία δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικές διαφορές, σε αντίθεση με το κάπνισμα, την ηλικία μεγαλύτερη των 60 ετών, την ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη, καθώς και την οικογενειακή κατάσταση, που επηρέασαν στατιστικά σημαντικά τις διαστάσεις της ποιότητας ζωής. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης αναδεικνύουν την επιδείνωση της ποιότητας ζωής μετά από την εκδήλωση του ΟΕΜ και τους παράγοντες στους οποίους θα πρέπει να εστιάσουν οι παρεμβάσεις της δευτερογενούς πρόληψης, ο στόχος της οποίας θα πρέπει να είναι η διατήρηση του επιπέδου της ποιότητας ζωής του κάθε ασθενή.","Introduction: Nowadays, Coronary heart disease is the most common cause of morbidity and mortality in modern Western societies. Acute Myocardial Infarction (AMI) is a threatening disease that affects patient’s life. In recent decades, the interest of health professionals has been centered on assessing the quality of patients’ life, for which is needed a valuation of all dimensions. Purpose: The aim of this study is to investigate AMI patient’s quality of life and the impact of risk factors on them. Methodology: The study included patients until 80 old of both sexes who were hospitalized at a University Hospital diagnosed with \"Acute Myocardial Infarction\" (STEMI and NSTEMI). Patients' quality of life was estimated using Short Form 36 (SF-36) and MacNew questionnaires, which were answered by those patients during their hospitalization and after 6 months by telephone call. Results: The study included a total of 87 patients with AMI (73 men, 14 women), with an average age of 56.6 years. The distribution of risk factors in the sample was as follows: smoking (82,8%), hypertension (41,4%), diabetes mellitus (16,1%), dyslipidemia (33,3%), inheritance (44,4% ). Comparison of both questionnaires at two different times revealed, that all dimensions of quality of life deteriorated after 6 months from the acute anginal episode (p <0.0001), with the exception of the pain dimension, which had a statistically significant improvement (p < 0.0001). From the correlations of the changes of SF-36 and MacNew questionnaires in six months time and the gender, the family history of coronary artery disease, obesity and dyslipidaemia, there were no statistically significant differences, in comparison with smoking, the age of up to 60 years, the existence of diabetes, as well as marital status, which statistically influenced the dimensions of quality of life. Conclusions: The results of this study highlight, not only the deterioration of quality of life after the occurrence of AMI, but also, the factors to which interventions of secondary prevention should focus. The aim of secondary prevention is to maintain the quality of life of each patient."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ποιότητα ζωής και έλεγχος των παραγόντων κινδύνου σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλογιαννάκη Ελένη","Kalogiannaki Eleni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η στεφανιαία νόσος αποτελεί στις μέρες μας την συχνότερη αιτία νοσηρότητας και θνητότητας στις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες. Το Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου (ΟΕΜ) είναι ένα συμβάν απειλητικό για τη ζωή και επηρεάζει τη μετέπειτα ζωή των ασθενών. Τις τελευταίες δεκαετίες το ενδιαφέρον των επαγγελματιών υγείας έχει στραφεί στην εκτίμηση της ποιότητας ζωής των ασθενών, για την αξιολόγηση της οποίας απαιτείται προσέγγιση όλων των διαστάσεών της. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της ποιότητας ζωής των ασθενών με ΟΕΜ και η επίδραση των παραγόντων κινδύνου σε αυτή. Μεθοδολογία: Στη μελέτη συμμετείχαν ασθενείς έως 80 ετών και των δύο φύλων, οι οποίοι νοσηλεύτηκαν σε Πανεπιστημιακό νοσοκομείο με διάγνωση «Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου» (STEMI και NSTEMI). Για την εκτίμηση της ποιότητας ζωής των ασθενών χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια Short Form 36 (SF-36) και MacNew, τα οποία απαντήθηκαν από τους ασθενείς κατά τη νοσηλεία τους στο νοσοκομείο και έπειτα από 6 μήνες κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας. Αποτελέσματα: Στην μελέτη εντάχθηκαν συνολικά 87 ασθενείς με ΟΕΜ (73 άνδρες, 14 γυναίκες), με μέση ηλικία τα 56,6 έτη. Η κατανομή των παραγόντων κινδύνου στο δείγμα ήταν ως εξής: κάπνισμα (82,8%), υπέρταση (41,4%), σακχαρώδης διαβήτης (16,1%), δυσλιπιδαιμία (33,3%), κληρονομικότητα (44,4%). Από τη σύγκριση των ερωτηματολογίων στις δύο χρονικές στιγμές προέκυψε ότι όλες οι διαστάσεις της ποιότητας ζωής επιδεινώθηκαν μετά την πάροδο 6 μηνών από το οξύ στηθαγχικό επεισόδιο (p<0.0001), με εξαίρεση τη διάσταση του πόνου, στην οποία παρουσιάστηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση (p<0.0001). Από τις συσχετίσεις των μεταβολών των κλιμάκων SF-36 και MacNew στο εξάμηνο με το φύλο, το οικογενειακό ιστορικό στεφανιαίας νόσου, την παχυσαρκία και την δυσλιπιδαιμία δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικές διαφορές, σε αντίθεση με το κάπνισμα, την ηλικία μεγαλύτερη των 60 ετών, την ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη, καθώς και την οικογενειακή κατάσταση, που επηρέασαν στατιστικά σημαντικά τις διαστάσεις της ποιότητας ζωής. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης αναδεικνύουν την επιδείνωση της ποιότητας ζωής μετά από την εκδήλωση του ΟΕΜ και τους παράγοντες στους οποίους θα πρέπει να εστιάσουν οι παρεμβάσεις της δευτερογενούς πρόληψης, ο στόχος της οποίας θα πρέπει να είναι η διατήρηση του επιπέδου της ποιότητας ζωής του κάθε ασθενή.","Introduction: Nowadays, Coronary heart disease is the most common cause of morbidity and mortality in modern Western societies. Acute Myocardial Infarction (AMI) is a threatening disease that affects patient’s life. In recent decades, the interest of health professionals has been centered on assessing the quality of patients’ life, for which is needed a valuation of all dimensions. Purpose: The aim of this study is to investigate AMI patient’s quality of life and the impact of risk factors on them. Methodology: The study included patients until 80 old of both sexes who were hospitalized at a University Hospital diagnosed with \"Acute Myocardial Infarction\" (STEMI and NSTEMI). Patients' quality of life was estimated using Short Form 36 (SF-36) and MacNew questionnaires, which were answered by those patients during their hospitalization and after 6 months by telephone call. Results: The study included a total of 87 patients with AMI (73 men, 14 women), with an average age of 56.6 years. The distribution of risk factors in the sample was as follows: smoking (82,8%), hypertension (41,4%), diabetes mellitus (16,1%), dyslipidemia (33,3%), inheritance (44,4% ). Comparison of both questionnaires at two different times revealed, that all dimensions of quality of life deteriorated after 6 months from the acute anginal episode (p <0.0001), with the exception of the pain dimension, which had a statistically significant improvement (p < 0.0001). From the correlations of the changes of SF-36 and MacNew questionnaires in six months time and the gender, the family history of coronary artery disease, obesity and dyslipidaemia, there were no statistically significant differences, in comparison with smoking, the age of up to 60 years, the existence of diabetes, as well as marital status, which statistically influenced the dimensions of quality of life. Conclusions: The results of this study highlight, not only the deterioration of quality of life after the occurrence of AMI, but also, the factors to which interventions of secondary prevention should focus. The aim of secondary prevention is to maintain the quality of life of each patient."],"dc:identifier":["uoadl:2867414","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867414"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ποιότητα ζωής και έλεγχος των παραγόντων κινδύνου σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:56Z"}