{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2867542"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2867542","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο διαγνωστικός ρόλος της θρομβοελαστογραφίας στη νεογνολογία","abstract":"Η θρομβοελαστογραφία ανήκει στις σφαιρικές μεθόδους εκτίμησης της αιμόστασης και περιγράφθηκε για πρώτη φορά πριν 60 χρόνια περίπου. Η διαδικασία λαμβάνει χώρα σε πραγματικό χρόνο, τα πρώτα αποτελέσματα εξάγονται δέκα λεπτά από την έναρξη της διαδικασίας, και η μέτρηση μπορεί να πραγματοποιηθεί παρά την κλίνη του ασθενούς (point of care). Χρησιμοποιείται ευρέως στην καρδιοχειρουργική και στις μεταμοσχεύσεις ήπατος, αλλά έχει θέση και στις εκταταμένες επεμβάσεις όπου συμβάλει στην ορθή διαχείριση των παραγώγων αίματος, με ευεργετικό αντίκτυπο τόσο για τον άρρωστο όσο και για την οικονομία των μεταγγίσεων. Τα νεογνά αποτελούν μια ομάδα ασθενών με πολλές ιδιαιτερότητες, μια εκ των οποίων αφορά και την αιμόσταση τους. Ο όρος developmental hemostasis περιγράφει τις προβλέψιμες μεταβολές του αιμοστατικού μηχανισμού από την ενδομήτριο ζωή μέχρι το γήρας. Τα υγιή νεογνά δεν ρέπουν ούτε προς την αιμορραγία ούτε προς τη θρόμβωση, παρά το γεγονός ότι οι συμβατικές εξετάσεις αιμόστασης είναι σχεδόν πάντα επηρεασμένες. Αντίθετα στα νεογνά με νόσο αυτή η ευαίσθητη ισορροπία φαίνεται να διαταράσσεται εύκολα με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο, συνήθως αιμορραγίας, και σε αυτή την περίπτωση η θρομβοελαστογραφία αποτελεί δελεαστική επιλογή σε σχέση με τον συμβατικό έλεγχο αιμόστασης ο οποίος τις περισσότερες φορές δεν είναι αντιπροσωπευτικός. Η βιβλιογραφία είναι πλούσια σε μελέτες που αφορούν στη χρήση της θρομβοελαστογραφίας σε ενήλικες και παιδιά, αλλά δεν ισχύει το ίδιο και για τα νεογνά. Παρόλα αυτά, τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι έχει αρχίσει να στρέφεται το ενδιαφέρον προς αυτή την κατεύθυνση, με στόχο την θέσπιση ορίων αναφοράς, ενώ παράλληλα μελετώνται και νεογνά με διαφορετικές παθολογίες, ώστε να διαπιστωθεί αν η μέθοδος μπορεί να συνδράμει στην πρόβλεψη της αιμορραγίας ή στην έγκαιρη διάγνωση νοσηροτήτων, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση των σηπτικών νεογνών, και κατά συνέπεια να καθοριστεί αν έχει θέση στη νεογνολογική μονάδα. Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας κατέληξε σε 28 μελέτες που αφορούν στη χρήση της στη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα και επιχειρήθηκε η καταγραφή των αποτελεσμάτων τους. Η πλειονότητα των μελετών, τις οποίες χαρακτηρίζει ετερογένεια, καταλήγουν ότι είναι αναγκαία η διενέργεια ακόμη περισσότερων, με μεγαλύτερους αριθμούς εξεταζόμενων. Εν τούτοις η συνδρομή της μεθόδου στα νεογνά με νόσο, όπως είναι τα σηπτικά αλλά και αυτά που επρόκειτο να υποβληθούν σε καρδιοχειρουργική επέμβαση φαίνεται να είναι πολύτιμη, κάτι που πιθανόν καθιστά τη θρομβοελαστογραφία μέθοδο εκλογής για την εκτίμηση της αιμόστασης σε αυτή την τόσο ευαίσθητη ηλικιακή ομάδα.","abstract_html":"Η θρομβοελαστογραφία ανήκει στις σφαιρικές μεθόδους εκτίμησης της αιμόστασης και περιγράφθηκε για πρώτη φορά πριν 60 χρόνια περίπου. Η διαδικασία λαμβάνει χώρα σε πραγματικό χρόνο, τα πρώτα αποτελέσματα εξάγονται δέκα λεπτά από την έναρξη της διαδικασίας, και η μέτρηση μπορεί να πραγματοποιηθεί παρά την κλίνη του ασθενούς (point of care). Χρησιμοποιείται ευρέως στην καρδιοχειρουργική και στις μεταμοσχεύσεις ήπατος, αλλά έχει θέση και στις εκταταμένες επεμβάσεις όπου συμβάλει στην ορθή διαχείριση των παραγώγων αίματος, με ευεργετικό αντίκτυπο τόσο για τον άρρωστο όσο και για την οικονομία των μεταγγίσεων. Τα νεογνά αποτελούν μια ομάδα ασθενών με πολλές ιδιαιτερότητες, μια εκ των οποίων αφορά και την αιμόσταση τους. Ο όρος developmental hemostasis περιγράφει τις προβλέψιμες μεταβολές του αιμοστατικού μηχανισμού από την ενδομήτριο ζωή μέχρι το γήρας. Τα υγιή νεογνά δεν ρέπουν ούτε προς την αιμορραγία ούτε προς τη θρόμβωση, παρά το γεγονός ότι οι συμβατικές εξετάσεις αιμόστασης είναι σχεδόν πάντα επηρεασμένες. Αντίθετα στα νεογνά με νόσο αυτή η ευαίσθητη ισορροπία φαίνεται να διαταράσσεται εύκολα με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο, συνήθως αιμορραγίας, και σε αυτή την περίπτωση η θρομβοελαστογραφία αποτελεί δελεαστική επιλογή σε σχέση με τον συμβατικό έλεγχο αιμόστασης ο οποίος τις περισσότερες φορές δεν είναι αντιπροσωπευτικός. Η βιβλιογραφία είναι πλούσια σε μελέτες που αφορούν στη χρήση της θρομβοελαστογραφίας σε ενήλικες και παιδιά, αλλά δεν ισχύει το ίδιο και για τα νεογνά. Παρόλα αυτά, τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι έχει αρχίσει να στρέφεται το ενδιαφέρον προς αυτή την κατεύθυνση, με στόχο την θέσπιση ορίων αναφοράς, ενώ παράλληλα μελετώνται και νεογνά με διαφορετικές παθολογίες, ώστε να διαπιστωθεί αν η μέθοδος μπορεί να συνδράμει στην πρόβλεψη της αιμορραγίας ή στην έγκαιρη διάγνωση νοσηροτήτων, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση των σηπτικών νεογνών, και κατά συνέπεια να καθοριστεί αν έχει θέση στη νεογνολογική μονάδα. Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας κατέληξε σε 28 μελέτες που αφορούν στη χρήση της στη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα και επιχειρήθηκε η καταγραφή των αποτελεσμάτων τους. Η πλειονότητα των μελετών, τις οποίες χαρακτηρίζει ετερογένεια, καταλήγουν ότι είναι αναγκαία η διενέργεια ακόμη περισσότερων, με μεγαλύτερους αριθμούς εξεταζόμενων. Εν τούτοις η συνδρομή της μεθόδου στα νεογνά με νόσο, όπως είναι τα σηπτικά αλλά και αυτά που επρόκειτο να υποβληθούν σε καρδιοχειρουργική επέμβαση φαίνεται να είναι πολύτιμη, κάτι που πιθανόν καθιστά τη θρομβοελαστογραφία μέθοδο εκλογής για την εκτίμηση της αιμόστασης σε αυτή την τόσο ευαίσθητη ηλικιακή ομάδα.","abstract_has_math":false,"creators":["Πέτρου Ελένη","Petrou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2867542"],"render_values":[{"text":"uoadl:2867542","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867542","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867542","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2867542","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πέτρου Ελένη","Petrou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2867542","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867542"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η θρομβοελαστογραφία ανήκει στις σφαιρικές μεθόδους εκτίμησης της αιμόστασης και περιγράφθηκε για πρώτη φορά πριν 60 χρόνια περίπου. Η διαδικασία λαμβάνει χώρα σε πραγματικό χρόνο, τα πρώτα αποτελέσματα εξάγονται δέκα λεπτά από την έναρξη της διαδικασίας, και η μέτρηση μπορεί να πραγματοποιηθεί παρά την κλίνη του ασθενούς (point of care). Χρησιμοποιείται ευρέως στην καρδιοχειρουργική και στις μεταμοσχεύσεις ήπατος, αλλά έχει θέση και στις εκταταμένες επεμβάσεις όπου συμβάλει στην ορθή διαχείριση των παραγώγων αίματος, με ευεργετικό αντίκτυπο τόσο για τον άρρωστο όσο και για την οικονομία των μεταγγίσεων. Τα νεογνά αποτελούν μια ομάδα ασθενών με πολλές ιδιαιτερότητες, μια εκ των οποίων αφορά και την αιμόσταση τους. Ο όρος developmental hemostasis περιγράφει τις προβλέψιμες μεταβολές του αιμοστατικού μηχανισμού από την ενδομήτριο ζωή μέχρι το γήρας. Τα υγιή νεογνά δεν ρέπουν ούτε προς την αιμορραγία ούτε προς τη θρόμβωση, παρά το γεγονός ότι οι συμβατικές εξετάσεις αιμόστασης είναι σχεδόν πάντα επηρεασμένες. Αντίθετα στα νεογνά με νόσο αυτή η ευαίσθητη ισορροπία φαίνεται να διαταράσσεται εύκολα με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο, συνήθως αιμορραγίας, και σε αυτή την περίπτωση η θρομβοελαστογραφία αποτελεί δελεαστική επιλογή σε σχέση με τον συμβατικό έλεγχο αιμόστασης ο οποίος τις περισσότερες φορές δεν είναι αντιπροσωπευτικός. Η βιβλιογραφία είναι πλούσια σε μελέτες που αφορούν στη χρήση της θρομβοελαστογραφίας σε ενήλικες και παιδιά, αλλά δεν ισχύει το ίδιο και για τα νεογνά. Παρόλα αυτά, τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι έχει αρχίσει να στρέφεται το ενδιαφέρον προς αυτή την κατεύθυνση, με στόχο την θέσπιση ορίων αναφοράς, ενώ παράλληλα μελετώνται και νεογνά με διαφορετικές παθολογίες, ώστε να διαπιστωθεί αν η μέθοδος μπορεί να συνδράμει στην πρόβλεψη της αιμορραγίας ή στην έγκαιρη διάγνωση νοσηροτήτων, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση των σηπτικών νεογνών, και κατά συνέπεια να καθοριστεί αν έχει θέση στη νεογνολογική μονάδα. Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας κατέληξε σε 28 μελέτες που αφορούν στη χρήση της στη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα και επιχειρήθηκε η καταγραφή των αποτελεσμάτων τους. Η πλειονότητα των μελετών, τις οποίες χαρακτηρίζει ετερογένεια, καταλήγουν ότι είναι αναγκαία η διενέργεια ακόμη περισσότερων, με μεγαλύτερους αριθμούς εξεταζόμενων. Εν τούτοις η συνδρομή της μεθόδου στα νεογνά με νόσο, όπως είναι τα σηπτικά αλλά και αυτά που επρόκειτο να υποβληθούν σε καρδιοχειρουργική επέμβαση φαίνεται να είναι πολύτιμη, κάτι που πιθανόν καθιστά τη θρομβοελαστογραφία μέθοδο εκλογής για την εκτίμηση της αιμόστασης σε αυτή την τόσο ευαίσθητη ηλικιακή ομάδα.","Thromboelastography is an assay of global hemostasis that was first descrpibed about 60 years ago. The process takes place in real time, the first results are available within ten minutes of test initiation and they can be observed by a bedside monitor (point of care). It has gained widespread use in cardiac surgery and liver transplantations, as well as in complex surgeries to guide appropriate use of blood products and reduce overall transfusion requirements. Neonates comprise a group of patients with several particularities amongst which is that of haemostasis. The term developmental hemostasis describes the age related changes in the coagulation system as it develops progressively and over time from fetal to geriatric system in a predictable way. Healthy newborns are not vulnerable either to thrombosis or hemorrhage despite the fact that abnormalities of standard coagulation tests are common within the neonatal population. This delicate balance however, is easily disturbed in the critically ill neonates, where the risk of a threating hemorrhage increases. Thromboelastography is therefore a very appealing alternative to conventional tests which are not totally representative in these patients. Whereas literatute on the use of thromboelastometry in adults and children is abundant, studies on TEG use in neonates remain limited. However, it seems that a surge of interest in TEG use increasingly focuses on the neonatal population with an aim to establish reference values for the specific age group, evaluate the validity of TEG to predict bleeding or give early diagnosis in morbitities such as neonatal sepsis, and determine if this point of care method justifiably claims a place in the neonatal intensive care unit. The literature review resulted in 28 studies addressing the use of TEG in newborns. The aim of this thesis was to discuss the reported results and the comparisons made by authors in order to determine the utility of the method in the neonatal population. In conclusion, the heterogeneity between study results demonstrates the necessity of further studies on larger populations before the potential of thromboelastography is fully evaluated. Nevertheless, the method is seemingly valuable to ill newborns such as the septic ones or those undergo heart surgery, thus rendering thromboelastography a preferable method to evaluate haemostasis for this sensitive group of patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο διαγνωστικός ρόλος της θρομβοελαστογραφίας στη νεογνολογία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πέτρου Ελένη","Petrou Eleni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η θρομβοελαστογραφία ανήκει στις σφαιρικές μεθόδους εκτίμησης της αιμόστασης και περιγράφθηκε για πρώτη φορά πριν 60 χρόνια περίπου. Η διαδικασία λαμβάνει χώρα σε πραγματικό χρόνο, τα πρώτα αποτελέσματα εξάγονται δέκα λεπτά από την έναρξη της διαδικασίας, και η μέτρηση μπορεί να πραγματοποιηθεί παρά την κλίνη του ασθενούς (point of care). Χρησιμοποιείται ευρέως στην καρδιοχειρουργική και στις μεταμοσχεύσεις ήπατος, αλλά έχει θέση και στις εκταταμένες επεμβάσεις όπου συμβάλει στην ορθή διαχείριση των παραγώγων αίματος, με ευεργετικό αντίκτυπο τόσο για τον άρρωστο όσο και για την οικονομία των μεταγγίσεων. Τα νεογνά αποτελούν μια ομάδα ασθενών με πολλές ιδιαιτερότητες, μια εκ των οποίων αφορά και την αιμόσταση τους. Ο όρος developmental hemostasis περιγράφει τις προβλέψιμες μεταβολές του αιμοστατικού μηχανισμού από την ενδομήτριο ζωή μέχρι το γήρας. Τα υγιή νεογνά δεν ρέπουν ούτε προς την αιμορραγία ούτε προς τη θρόμβωση, παρά το γεγονός ότι οι συμβατικές εξετάσεις αιμόστασης είναι σχεδόν πάντα επηρεασμένες. Αντίθετα στα νεογνά με νόσο αυτή η ευαίσθητη ισορροπία φαίνεται να διαταράσσεται εύκολα με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο, συνήθως αιμορραγίας, και σε αυτή την περίπτωση η θρομβοελαστογραφία αποτελεί δελεαστική επιλογή σε σχέση με τον συμβατικό έλεγχο αιμόστασης ο οποίος τις περισσότερες φορές δεν είναι αντιπροσωπευτικός. Η βιβλιογραφία είναι πλούσια σε μελέτες που αφορούν στη χρήση της θρομβοελαστογραφίας σε ενήλικες και παιδιά, αλλά δεν ισχύει το ίδιο και για τα νεογνά. Παρόλα αυτά, τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι έχει αρχίσει να στρέφεται το ενδιαφέρον προς αυτή την κατεύθυνση, με στόχο την θέσπιση ορίων αναφοράς, ενώ παράλληλα μελετώνται και νεογνά με διαφορετικές παθολογίες, ώστε να διαπιστωθεί αν η μέθοδος μπορεί να συνδράμει στην πρόβλεψη της αιμορραγίας ή στην έγκαιρη διάγνωση νοσηροτήτων, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση των σηπτικών νεογνών, και κατά συνέπεια να καθοριστεί αν έχει θέση στη νεογνολογική μονάδα. Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας κατέληξε σε 28 μελέτες που αφορούν στη χρήση της στη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα και επιχειρήθηκε η καταγραφή των αποτελεσμάτων τους. Η πλειονότητα των μελετών, τις οποίες χαρακτηρίζει ετερογένεια, καταλήγουν ότι είναι αναγκαία η διενέργεια ακόμη περισσότερων, με μεγαλύτερους αριθμούς εξεταζόμενων. Εν τούτοις η συνδρομή της μεθόδου στα νεογνά με νόσο, όπως είναι τα σηπτικά αλλά και αυτά που επρόκειτο να υποβληθούν σε καρδιοχειρουργική επέμβαση φαίνεται να είναι πολύτιμη, κάτι που πιθανόν καθιστά τη θρομβοελαστογραφία μέθοδο εκλογής για την εκτίμηση της αιμόστασης σε αυτή την τόσο ευαίσθητη ηλικιακή ομάδα.","Thromboelastography is an assay of global hemostasis that was first descrpibed about 60 years ago. The process takes place in real time, the first results are available within ten minutes of test initiation and they can be observed by a bedside monitor (point of care). It has gained widespread use in cardiac surgery and liver transplantations, as well as in complex surgeries to guide appropriate use of blood products and reduce overall transfusion requirements. Neonates comprise a group of patients with several particularities amongst which is that of haemostasis. The term developmental hemostasis describes the age related changes in the coagulation system as it develops progressively and over time from fetal to geriatric system in a predictable way. Healthy newborns are not vulnerable either to thrombosis or hemorrhage despite the fact that abnormalities of standard coagulation tests are common within the neonatal population. This delicate balance however, is easily disturbed in the critically ill neonates, where the risk of a threating hemorrhage increases. Thromboelastography is therefore a very appealing alternative to conventional tests which are not totally representative in these patients. Whereas literatute on the use of thromboelastometry in adults and children is abundant, studies on TEG use in neonates remain limited. However, it seems that a surge of interest in TEG use increasingly focuses on the neonatal population with an aim to establish reference values for the specific age group, evaluate the validity of TEG to predict bleeding or give early diagnosis in morbitities such as neonatal sepsis, and determine if this point of care method justifiably claims a place in the neonatal intensive care unit. The literature review resulted in 28 studies addressing the use of TEG in newborns. The aim of this thesis was to discuss the reported results and the comparisons made by authors in order to determine the utility of the method in the neonatal population. In conclusion, the heterogeneity between study results demonstrates the necessity of further studies on larger populations before the potential of thromboelastography is fully evaluated. Nevertheless, the method is seemingly valuable to ill newborns such as the septic ones or those undergo heart surgery, thus rendering thromboelastography a preferable method to evaluate haemostasis for this sensitive group of patients."],"dc:identifier":["uoadl:2867542","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867542"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο διαγνωστικός ρόλος της θρομβοελαστογραφίας στη νεογνολογία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:59Z"}