{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2867838"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2867838","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Le principe de l’indépendance et de l’impartialité des juges au système grec sous l’effet de la CEDH","abstract":"Η προβληματική της δικαστικής ανεξαρτησίας και αμεροληψίας, των δύο αυτών θεμελιωδών αρχών της δικαστικής εξουσίας, από την οποία αναδύεται ο δικαστής ως κεντρική φιγούρα, θα μπορούσε να νοηθεί και να προσανατολιστεί εννοιολογικά μόνο με αναφορά στο δικαιοδοτικό έργο του δικαστή. Στη σύγχρονη εποχή του κοινωνικού και οικονομικού πλουραλισμού, η παλιά ιδέα του δικαστή ως «ενδιάμεσο» ή «τρίτο» πρόσωπο, ο οποίος επιλαμβάνεται για να επιλύσει μια δικαστική διαφορά αντικειμενικά και αμερόληπτα, ενισχύεται. Στην πραγματικότητα, αυτές οι δύο αρχές κατοχυρώνονται μέσω μιας πληθώρας διατάξεων, είτε εθνικών είτε διεθνών. Το ελληνικό Σύνταγμα εγγυάται στο άρθρο 8 την αρχή του νόμιμου δικαστή, στο άρθρο 26 την αρχή της διάκρισης των εξουσιών και αφιερώνει το Ε’ τμήμα (άρθρα 87-100 Α’ του Συντάγματος) στη δικαστική εξουσία. Στο άρθρο 87 παρ. 1 του ελληνικού Συντάγματος κατοχυρώνεται η αρχή της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας, ενώ στο άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ – μεταξύ και άλλων νομοθετικών διατάξεων – κατοχυρώνεται το δικαίωμα σε ένα ανεξάρτητο αλλά και αμερόληπτο δικαστήριο . Τόσο η ανεξαρτησία όσο και η αμεροληψία έχουν διπλή διάσταση: μια «υποκειμενική» ή προσωπική πλευρά και μία «αντικειμενική» ή λειτουργική πλευρά και απαιτούν την απουσία κάθε εσωτερικής ή εξωτερικής πίεσης. Ως εκ τούτου έχουν προβλεφτεί και οι τεχνικές του αποκλεισμού, της αποχής και της εξαίρεσης των δικαστών ( άρθρα 14,15,16 του ελληνικού Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας). Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) διαθέτει μια πλούσια νομολογία αναφορικά με τα κριτήρια εκτιμήσεως της ανεξαρτησίας (τρόπος ανάδειξης, διάρκεια θητείας των μελών του, προστασία ενάντια στις εξωτερικές πιέσεις). Μεταξύ άλλων, οι υποθέσεις \"Langborger c. Suède\", \"Zolotas c. Grèce\" και \"Sacilor – Lormines c. France\" παρέχουν υπό το εθνικό τους πρίσμα μια ερμηνεία πολύ σαφή της ουσιώδους αρχής της ανεξαρτησίας. Επίσης, πέραν της ιστορικής απόφασης \"Procola c. Luxembourg\", αφορώσα στην αρχή της αμεροληψίας, η απόφαση \"Pescador Valero c. Espagne\", όπως επίσης οι πρόσφατες αποφάσεις \"Ramljak c. Croatia\" (2017) και \"Nicholas c. Chypre\" (2018) αποδεικνύουν ότι η αμεροληψία συχνά τίθεται σε πρώτο πλάνο και ενίοτε διακυβεύεται.","abstract_html":"Η προβληματική της δικαστικής ανεξαρτησίας και αμεροληψίας, των δύο αυτών θεμελιωδών αρχών της δικαστικής εξουσίας, από την οποία αναδύεται ο δικαστής ως κεντρική φιγούρα, θα μπορούσε να νοηθεί και να προσανατολιστεί εννοιολογικά μόνο με αναφορά στο δικαιοδοτικό έργο του δικαστή. Στη σύγχρονη εποχή του κοινωνικού και οικονομικού πλουραλισμού, η παλιά ιδέα του δικαστή ως «ενδιάμεσο» ή «τρίτο» πρόσωπο, ο οποίος επιλαμβάνεται για να επιλύσει μια δικαστική διαφορά αντικειμενικά και αμερόληπτα, ενισχύεται. Στην πραγματικότητα, αυτές οι δύο αρχές κατοχυρώνονται μέσω μιας πληθώρας διατάξεων, είτε εθνικών είτε διεθνών. Το ελληνικό Σύνταγμα εγγυάται στο άρθρο 8 την αρχή του νόμιμου δικαστή, στο άρθρο 26 την αρχή της διάκρισης των εξουσιών και αφιερώνει το Ε’ τμήμα (άρθρα 87-100 Α’ του Συντάγματος) στη δικαστική εξουσία. Στο άρθρο 87 παρ. 1 του ελληνικού Συντάγματος κατοχυρώνεται η αρχή της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας, ενώ στο άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ – μεταξύ και άλλων νομοθετικών διατάξεων – κατοχυρώνεται το δικαίωμα σε ένα ανεξάρτητο αλλά και αμερόληπτο δικαστήριο . Τόσο η ανεξαρτησία όσο και η αμεροληψία έχουν διπλή διάσταση: μια «υποκειμενική» ή προσωπική πλευρά και μία «αντικειμενική» ή λειτουργική πλευρά και απαιτούν την απουσία κάθε εσωτερικής ή εξωτερικής πίεσης. Ως εκ τούτου έχουν προβλεφτεί και οι τεχνικές του αποκλεισμού, της αποχής και της εξαίρεσης των δικαστών ( άρθρα 14,15,16 του ελληνικού Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας). Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) διαθέτει μια πλούσια νομολογία αναφορικά με τα κριτήρια εκτιμήσεως της ανεξαρτησίας (τρόπος ανάδειξης, διάρκεια θητείας των μελών του, προστασία ενάντια στις εξωτερικές πιέσεις). Μεταξύ άλλων, οι υποθέσεις &quot;Langborger c. Suède&quot;, &quot;Zolotas c. Grèce&quot; και &quot;Sacilor – Lormines c. France&quot; παρέχουν υπό το εθνικό τους πρίσμα μια ερμηνεία πολύ σαφή της ουσιώδους αρχής της ανεξαρτησίας. Επίσης, πέραν της ιστορικής απόφασης &quot;Procola c. Luxembourg&quot;, αφορώσα στην αρχή της αμεροληψίας, η απόφαση &quot;Pescador Valero c. Espagne&quot;, όπως επίσης οι πρόσφατες αποφάσεις &quot;Ramljak c. Croatia&quot; (2017) και &quot;Nicholas c. Chypre&quot; (2018) αποδεικνύουν ότι η αμεροληψία συχνά τίθεται σε πρώτο πλάνο και ενίοτε διακυβεύεται.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργαντά Αθανασία","Georganta Athanasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:59Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Γαλλικά","English","French"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2867838"],"render_values":[{"text":"uoadl:2867838","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867838","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867838","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2867838","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργαντά Αθανασία","Georganta Athanasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Γαλλικά","English","French"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2867838","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867838"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η προβληματική της δικαστικής ανεξαρτησίας και αμεροληψίας, των δύο αυτών θεμελιωδών αρχών της δικαστικής εξουσίας, από την οποία αναδύεται ο δικαστής ως κεντρική φιγούρα, θα μπορούσε να νοηθεί και να προσανατολιστεί εννοιολογικά μόνο με αναφορά στο δικαιοδοτικό έργο του δικαστή. Στη σύγχρονη εποχή του κοινωνικού και οικονομικού πλουραλισμού, η παλιά ιδέα του δικαστή ως «ενδιάμεσο» ή «τρίτο» πρόσωπο, ο οποίος επιλαμβάνεται για να επιλύσει μια δικαστική διαφορά αντικειμενικά και αμερόληπτα, ενισχύεται. Στην πραγματικότητα, αυτές οι δύο αρχές κατοχυρώνονται μέσω μιας πληθώρας διατάξεων, είτε εθνικών είτε διεθνών. Το ελληνικό Σύνταγμα εγγυάται στο άρθρο 8 την αρχή του νόμιμου δικαστή, στο άρθρο 26 την αρχή της διάκρισης των εξουσιών και αφιερώνει το Ε’ τμήμα (άρθρα 87-100 Α’ του Συντάγματος) στη δικαστική εξουσία. Στο άρθρο 87 παρ. 1 του ελληνικού Συντάγματος κατοχυρώνεται η αρχή της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας, ενώ στο άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ – μεταξύ και άλλων νομοθετικών διατάξεων – κατοχυρώνεται το δικαίωμα σε ένα ανεξάρτητο αλλά και αμερόληπτο δικαστήριο . Τόσο η ανεξαρτησία όσο και η αμεροληψία έχουν διπλή διάσταση: μια «υποκειμενική» ή προσωπική πλευρά και μία «αντικειμενική» ή λειτουργική πλευρά και απαιτούν την απουσία κάθε εσωτερικής ή εξωτερικής πίεσης. Ως εκ τούτου έχουν προβλεφτεί και οι τεχνικές του αποκλεισμού, της αποχής και της εξαίρεσης των δικαστών ( άρθρα 14,15,16 του ελληνικού Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας). Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) διαθέτει μια πλούσια νομολογία αναφορικά με τα κριτήρια εκτιμήσεως της ανεξαρτησίας (τρόπος ανάδειξης, διάρκεια θητείας των μελών του, προστασία ενάντια στις εξωτερικές πιέσεις). Μεταξύ άλλων, οι υποθέσεις \"Langborger c. Suède\", \"Zolotas c. Grèce\" και \"Sacilor – Lormines c. France\" παρέχουν υπό το εθνικό τους πρίσμα μια ερμηνεία πολύ σαφή της ουσιώδους αρχής της ανεξαρτησίας. Επίσης, πέραν της ιστορικής απόφασης \"Procola c. Luxembourg\", αφορώσα στην αρχή της αμεροληψίας, η απόφαση \"Pescador Valero c. Espagne\", όπως επίσης οι πρόσφατες αποφάσεις \"Ramljak c. Croatia\" (2017) και \"Nicholas c. Chypre\" (2018) αποδεικνύουν ότι η αμεροληψία συχνά τίθεται σε πρώτο πλάνο και ενίοτε διακυβεύεται.","La problématique de l’indépendance et de l’impartialité juridictionnelle, de ceux deux principes fondamentaux du pouvoir judiciaire, duquel le juge émerge comme figure centrale, peut être conçue et orientée conceptuellement seulement via la référence à la mission fonctionnelle du juge. À l’époque contemporaine du pluralisme social et économique, l’idée ancienne du juge comme personne «intermédiaire» ou « tiers », saisissant pour juger un litige objectivement et impartialement, se retrouve renforcée. En pratique, ces deux principes s’établissent à travers d’une multitude des dispositions soit nationales soit internationales. La Constitution grecque garantit le principe du juge légal à l’article 8C., le principe de la séparation des pouvoirs à l’article 26 C. et dédie la partie E’ (articles 87-100A’ C.) au pouvoir judiciaire. Le principe de l’indépendance personnelle et fonctionnelle s’établit à l’article 87§1 de la Constitution grecque, tandis que le droit dans un tribunal indépendant mais aussi impartial est consacré – parmi d'autres dispositions législatives - à l’article 6§1 de la CEDH. Tant l’indépendance que l’impartialité ont une double dimension: une facette «subjective» ou personnelle et une facette «objective» ou fonctionnelle exigeant la pénurie de toute pression intérieure et extérieure. C’est pour cette raison que des techniques d’exclusion, d’abstention et de récusation des juges (articles 14, 15, 17 du Code de justice administrative grec) ont été prévues. La Cour EDH présente une jurisprudence riche quant aux critères d’appréciation de l’indépendance (mode de désignation, durée du mandat de ses membres, existence d’une protection contre les pressions extérieures). Parmi autres, les affaires \"Langborger c. Suède\", \"Zolotas c. Grèce\" et \"Sacilor – Lormines c. France\" donnent via leur nuance nationale une interprétation bien claire du principe essentiel de l’indépendance. De surcroit, au delà de l’arrêt historique \"Procola c. Luxembourg\", concernant le principe de l’impartialité, l’arrêt \"Pescador Valero c. Espagne\" comme aussi les arrêts récents \"Ramljak c. Croatia\" (2017) et \"Nicholas c. Chypre\" (2018) démontrent que l’impartialité est souvent mise au premier plan et parfois mise en jeu."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Le principe de l’indépendance et de l’impartialité des juges au système grec sous l’effet de la CEDH"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργαντά Αθανασία","Georganta Athanasia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η προβληματική της δικαστικής ανεξαρτησίας και αμεροληψίας, των δύο αυτών θεμελιωδών αρχών της δικαστικής εξουσίας, από την οποία αναδύεται ο δικαστής ως κεντρική φιγούρα, θα μπορούσε να νοηθεί και να προσανατολιστεί εννοιολογικά μόνο με αναφορά στο δικαιοδοτικό έργο του δικαστή. Στη σύγχρονη εποχή του κοινωνικού και οικονομικού πλουραλισμού, η παλιά ιδέα του δικαστή ως «ενδιάμεσο» ή «τρίτο» πρόσωπο, ο οποίος επιλαμβάνεται για να επιλύσει μια δικαστική διαφορά αντικειμενικά και αμερόληπτα, ενισχύεται. Στην πραγματικότητα, αυτές οι δύο αρχές κατοχυρώνονται μέσω μιας πληθώρας διατάξεων, είτε εθνικών είτε διεθνών. Το ελληνικό Σύνταγμα εγγυάται στο άρθρο 8 την αρχή του νόμιμου δικαστή, στο άρθρο 26 την αρχή της διάκρισης των εξουσιών και αφιερώνει το Ε’ τμήμα (άρθρα 87-100 Α’ του Συντάγματος) στη δικαστική εξουσία. Στο άρθρο 87 παρ. 1 του ελληνικού Συντάγματος κατοχυρώνεται η αρχή της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας, ενώ στο άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ – μεταξύ και άλλων νομοθετικών διατάξεων – κατοχυρώνεται το δικαίωμα σε ένα ανεξάρτητο αλλά και αμερόληπτο δικαστήριο . Τόσο η ανεξαρτησία όσο και η αμεροληψία έχουν διπλή διάσταση: μια «υποκειμενική» ή προσωπική πλευρά και μία «αντικειμενική» ή λειτουργική πλευρά και απαιτούν την απουσία κάθε εσωτερικής ή εξωτερικής πίεσης. Ως εκ τούτου έχουν προβλεφτεί και οι τεχνικές του αποκλεισμού, της αποχής και της εξαίρεσης των δικαστών ( άρθρα 14,15,16 του ελληνικού Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας). Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) διαθέτει μια πλούσια νομολογία αναφορικά με τα κριτήρια εκτιμήσεως της ανεξαρτησίας (τρόπος ανάδειξης, διάρκεια θητείας των μελών του, προστασία ενάντια στις εξωτερικές πιέσεις). Μεταξύ άλλων, οι υποθέσεις \"Langborger c. Suède\", \"Zolotas c. Grèce\" και \"Sacilor – Lormines c. France\" παρέχουν υπό το εθνικό τους πρίσμα μια ερμηνεία πολύ σαφή της ουσιώδους αρχής της ανεξαρτησίας. Επίσης, πέραν της ιστορικής απόφασης \"Procola c. Luxembourg\", αφορώσα στην αρχή της αμεροληψίας, η απόφαση \"Pescador Valero c. Espagne\", όπως επίσης οι πρόσφατες αποφάσεις \"Ramljak c. Croatia\" (2017) και \"Nicholas c. Chypre\" (2018) αποδεικνύουν ότι η αμεροληψία συχνά τίθεται σε πρώτο πλάνο και ενίοτε διακυβεύεται.","La problématique de l’indépendance et de l’impartialité juridictionnelle, de ceux deux principes fondamentaux du pouvoir judiciaire, duquel le juge émerge comme figure centrale, peut être conçue et orientée conceptuellement seulement via la référence à la mission fonctionnelle du juge. À l’époque contemporaine du pluralisme social et économique, l’idée ancienne du juge comme personne «intermédiaire» ou « tiers », saisissant pour juger un litige objectivement et impartialement, se retrouve renforcée. En pratique, ces deux principes s’établissent à travers d’une multitude des dispositions soit nationales soit internationales. La Constitution grecque garantit le principe du juge légal à l’article 8C., le principe de la séparation des pouvoirs à l’article 26 C. et dédie la partie E’ (articles 87-100A’ C.) au pouvoir judiciaire. Le principe de l’indépendance personnelle et fonctionnelle s’établit à l’article 87§1 de la Constitution grecque, tandis que le droit dans un tribunal indépendant mais aussi impartial est consacré – parmi d'autres dispositions législatives - à l’article 6§1 de la CEDH. Tant l’indépendance que l’impartialité ont une double dimension: une facette «subjective» ou personnelle et une facette «objective» ou fonctionnelle exigeant la pénurie de toute pression intérieure et extérieure. C’est pour cette raison que des techniques d’exclusion, d’abstention et de récusation des juges (articles 14, 15, 17 du Code de justice administrative grec) ont été prévues. La Cour EDH présente une jurisprudence riche quant aux critères d’appréciation de l’indépendance (mode de désignation, durée du mandat de ses membres, existence d’une protection contre les pressions extérieures). Parmi autres, les affaires \"Langborger c. Suède\", \"Zolotas c. Grèce\" et \"Sacilor – Lormines c. France\" donnent via leur nuance nationale une interprétation bien claire du principe essentiel de l’indépendance. De surcroit, au delà de l’arrêt historique \"Procola c. Luxembourg\", concernant le principe de l’impartialité, l’arrêt \"Pescador Valero c. Espagne\" comme aussi les arrêts récents \"Ramljak c. Croatia\" (2017) et \"Nicholas c. Chypre\" (2018) démontrent que l’impartialité est souvent mise au premier plan et parfois mise en jeu."],"dc:identifier":["uoadl:2867838","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867838"],"dc:language":["Γαλλικά","English","French"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Le principe de l’indépendance et de l’impartialité des juges au système grec sous l’effet de la CEDH"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:59Z"}