{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2867842"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2867842","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση του επιπέδου γνώσεων του νοσηλευτικού προσωπικού στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση σε εγκύους","abstract":"Εισαγωγή: Η καρδιοαναπνευστική ανακοπή είναι μια από τις συχνότερες αιτίες θανάτου στους ενήλικες. Ωστόσο, η καρδιοαναπνευστική ανακοπή στις έγκυες γυναίκες μπορεί να μην είναι συχνό ιατρικό συμβάν, αλλά είναι επείγον και χρήζει κατάλληλης αντιμετώπισης. Τα καλύτερα αποτελέσματα, τόσο για την μητέρα, όσο και για το έμβρυο μπορούν να επιτευχθούν με την επιτυχή ανάνηψη της μητέρας και επειδή η επιβίωση του εμβρύου συνήθως εξαρτάται από την επιβίωση της μητέρας, οι αρχικές προσπάθειες αναζωογόνησης θα πρέπει να επικεντρώνονται στην έγκυο γυναίκα. Σκοπός: Η αξιολόγηση του επιπέδου γνώσεων του νοσηλευτικού προσωπικού στην ΚΑΑ σε εγκύους και η διερεύνηση της σχέσης του με δημογραφικούς και άλλους παράγοντες. Υλικό και Μέθοδος: Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω ενός ερωτηματολογίου, το οποίο περιελάμβανε 47 ερωτήσεις. Το δείγμα αποτελείται από 140 άτομα του νοσηλευτικού προσωπικού 11 νοσοκομείων. Αποτελέσματα: Πραγματοποιήθηκαν συσχετίσεις ανάμεσα στα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ερωτηθέντων και τις απαντήσεις που έδωσαν εκφράζοντας την άποψη τους για τις γνώσεις τους αλλά και για την εκπαίδευση και την ενημέρωση για την ΚΑΑ και το ποσοστό των σωστών απαντήσεων. Μέσω αυτών των συσχετίσεων βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές σχέσεις ανάμεσα στο ποσοστό των σωστών απαντήσεων και τα παρακάτω χαρακτηριστικά: παρακολούθηση σεμιναρίου στην Βασική Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση (p=0,011), αν έχουν εφαρμόσει ΚΑΑ σε πραγματικές συνθήκες (p=0,049), αν πιστεύουν ότι έχουν τις γνώσεις να εφαρμόσουν ΚΑΑ σε μια έγκυο ασθενή (p=0,035), αν θα έπαιρναν την ευθύνη να πραγματοποιήσουν ΚΑΑ σε μια έγκυο ασθενή (p=0,031), αν πιστεύουν ότι είναι αναγκαία η συνεχιζόμενη εκπαίδευση και ενημέρωση για την ΚΑΑ σε έγκυες ασθενείς (p=0,028) και αν πιστεύουν ότι θα πρέπει να υπάρξει περισσότερη έρευνα σχετικά με την ΚΑΑ σε εγκυμονούσες (p=0,003). Συμπεράσματα: Συμπερασματικά η παρούσα έρευνα αναδεικνύει την αδυναμία του νοσηλευτικού προσωπικού να κατέχουν τις γνώσεις όσο αφορά την ΚΑΑ σε εγκύους, αλλά και της Βασικής-ΚΑΑ. Το οποίο οφείλεται τόσο στην ελλιπή ατομική ευθύνη του ίδιου του προσωπικού για ενημέρωση και μάθηση, όσο και στην αδυναμία των νοσοκομείων να δημιουργήσουν προγράμματα συνεχόμενης κατάρτισης του νοσηλευτικού προσωπικού στην ΚΑΑ. Είναι σημαντικό το νοσηλευτικό προσωπικό να κατέχει γνώσεις για την πραγματοποίηση της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης σε έγκυες γυναίκες, οι οποίες μπορούν να αποκτηθούν μέσω ειδικών σεμιναρίων στα οποία συνδυάζονται το θεωρητικό υπόβαθρο με την πρακτική άσκηση. Λέξεις κλειδιά: Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση, Νοσηλευτικό προσωπικό, ΚΑΑ σε έγκυες, Καρδιοαναπνευστική ανακοπή σε έγκυες, Cardiopulmonary Resuscitation (CPR), Emergency nursing, Nursing education","abstract_html":"Εισαγωγή: Η καρδιοαναπνευστική ανακοπή είναι μια από τις συχνότερες αιτίες θανάτου στους ενήλικες. Ωστόσο, η καρδιοαναπνευστική ανακοπή στις έγκυες γυναίκες μπορεί να μην είναι συχνό ιατρικό συμβάν, αλλά είναι επείγον και χρήζει κατάλληλης αντιμετώπισης. Τα καλύτερα αποτελέσματα, τόσο για την μητέρα, όσο και για το έμβρυο μπορούν να επιτευχθούν με την επιτυχή ανάνηψη της μητέρας και επειδή η επιβίωση του εμβρύου συνήθως εξαρτάται από την επιβίωση της μητέρας, οι αρχικές προσπάθειες αναζωογόνησης θα πρέπει να επικεντρώνονται στην έγκυο γυναίκα. Σκοπός: Η αξιολόγηση του επιπέδου γνώσεων του νοσηλευτικού προσωπικού στην ΚΑΑ σε εγκύους και η διερεύνηση της σχέσης του με δημογραφικούς και άλλους παράγοντες. Υλικό και Μέθοδος: Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω ενός ερωτηματολογίου, το οποίο περιελάμβανε 47 ερωτήσεις. Το δείγμα αποτελείται από 140 άτομα του νοσηλευτικού προσωπικού 11 νοσοκομείων. Αποτελέσματα: Πραγματοποιήθηκαν συσχετίσεις ανάμεσα στα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ερωτηθέντων και τις απαντήσεις που έδωσαν εκφράζοντας την άποψη τους για τις γνώσεις τους αλλά και για την εκπαίδευση και την ενημέρωση για την ΚΑΑ και το ποσοστό των σωστών απαντήσεων. Μέσω αυτών των συσχετίσεων βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές σχέσεις ανάμεσα στο ποσοστό των σωστών απαντήσεων και τα παρακάτω χαρακτηριστικά: παρακολούθηση σεμιναρίου στην Βασική Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση (p=0,011), αν έχουν εφαρμόσει ΚΑΑ σε πραγματικές συνθήκες (p=0,049), αν πιστεύουν ότι έχουν τις γνώσεις να εφαρμόσουν ΚΑΑ σε μια έγκυο ασθενή (p=0,035), αν θα έπαιρναν την ευθύνη να πραγματοποιήσουν ΚΑΑ σε μια έγκυο ασθενή (p=0,031), αν πιστεύουν ότι είναι αναγκαία η συνεχιζόμενη εκπαίδευση και ενημέρωση για την ΚΑΑ σε έγκυες ασθενείς (p=0,028) και αν πιστεύουν ότι θα πρέπει να υπάρξει περισσότερη έρευνα σχετικά με την ΚΑΑ σε εγκυμονούσες (p=0,003). Συμπεράσματα: Συμπερασματικά η παρούσα έρευνα αναδεικνύει την αδυναμία του νοσηλευτικού προσωπικού να κατέχουν τις γνώσεις όσο αφορά την ΚΑΑ σε εγκύους, αλλά και της Βασικής-ΚΑΑ. Το οποίο οφείλεται τόσο στην ελλιπή ατομική ευθύνη του ίδιου του προσωπικού για ενημέρωση και μάθηση, όσο και στην αδυναμία των νοσοκομείων να δημιουργήσουν προγράμματα συνεχόμενης κατάρτισης του νοσηλευτικού προσωπικού στην ΚΑΑ. Είναι σημαντικό το νοσηλευτικό προσωπικό να κατέχει γνώσεις για την πραγματοποίηση της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης σε έγκυες γυναίκες, οι οποίες μπορούν να αποκτηθούν μέσω ειδικών σεμιναρίων στα οποία συνδυάζονται το θεωρητικό υπόβαθρο με την πρακτική άσκηση. Λέξεις κλειδιά: Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση, Νοσηλευτικό προσωπικό, ΚΑΑ σε έγκυες, Καρδιοαναπνευστική ανακοπή σε έγκυες, Cardiopulmonary Resuscitation (CPR), Emergency nursing, Nursing education","abstract_has_math":false,"creators":["Τζιανοπούλου Ευαγγελία","Tzianopoulou Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2867842"],"render_values":[{"text":"uoadl:2867842","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867842","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867842","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2867842","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζιανοπούλου Ευαγγελία","Tzianopoulou Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2867842","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867842"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η καρδιοαναπνευστική ανακοπή είναι μια από τις συχνότερες αιτίες θανάτου στους ενήλικες. Ωστόσο, η καρδιοαναπνευστική ανακοπή στις έγκυες γυναίκες μπορεί να μην είναι συχνό ιατρικό συμβάν, αλλά είναι επείγον και χρήζει κατάλληλης αντιμετώπισης. Τα καλύτερα αποτελέσματα, τόσο για την μητέρα, όσο και για το έμβρυο μπορούν να επιτευχθούν με την επιτυχή ανάνηψη της μητέρας και επειδή η επιβίωση του εμβρύου συνήθως εξαρτάται από την επιβίωση της μητέρας, οι αρχικές προσπάθειες αναζωογόνησης θα πρέπει να επικεντρώνονται στην έγκυο γυναίκα. Σκοπός: Η αξιολόγηση του επιπέδου γνώσεων του νοσηλευτικού προσωπικού στην ΚΑΑ σε εγκύους και η διερεύνηση της σχέσης του με δημογραφικούς και άλλους παράγοντες. Υλικό και Μέθοδος: Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω ενός ερωτηματολογίου, το οποίο περιελάμβανε 47 ερωτήσεις. Το δείγμα αποτελείται από 140 άτομα του νοσηλευτικού προσωπικού 11 νοσοκομείων. Αποτελέσματα: Πραγματοποιήθηκαν συσχετίσεις ανάμεσα στα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ερωτηθέντων και τις απαντήσεις που έδωσαν εκφράζοντας την άποψη τους για τις γνώσεις τους αλλά και για την εκπαίδευση και την ενημέρωση για την ΚΑΑ και το ποσοστό των σωστών απαντήσεων. Μέσω αυτών των συσχετίσεων βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές σχέσεις ανάμεσα στο ποσοστό των σωστών απαντήσεων και τα παρακάτω χαρακτηριστικά: παρακολούθηση σεμιναρίου στην Βασική Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση (p=0,011), αν έχουν εφαρμόσει ΚΑΑ σε πραγματικές συνθήκες (p=0,049), αν πιστεύουν ότι έχουν τις γνώσεις να εφαρμόσουν ΚΑΑ σε μια έγκυο ασθενή (p=0,035), αν θα έπαιρναν την ευθύνη να πραγματοποιήσουν ΚΑΑ σε μια έγκυο ασθενή (p=0,031), αν πιστεύουν ότι είναι αναγκαία η συνεχιζόμενη εκπαίδευση και ενημέρωση για την ΚΑΑ σε έγκυες ασθενείς (p=0,028) και αν πιστεύουν ότι θα πρέπει να υπάρξει περισσότερη έρευνα σχετικά με την ΚΑΑ σε εγκυμονούσες (p=0,003). Συμπεράσματα: Συμπερασματικά η παρούσα έρευνα αναδεικνύει την αδυναμία του νοσηλευτικού προσωπικού να κατέχουν τις γνώσεις όσο αφορά την ΚΑΑ σε εγκύους, αλλά και της Βασικής-ΚΑΑ. Το οποίο οφείλεται τόσο στην ελλιπή ατομική ευθύνη του ίδιου του προσωπικού για ενημέρωση και μάθηση, όσο και στην αδυναμία των νοσοκομείων να δημιουργήσουν προγράμματα συνεχόμενης κατάρτισης του νοσηλευτικού προσωπικού στην ΚΑΑ. Είναι σημαντικό το νοσηλευτικό προσωπικό να κατέχει γνώσεις για την πραγματοποίηση της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης σε έγκυες γυναίκες, οι οποίες μπορούν να αποκτηθούν μέσω ειδικών σεμιναρίων στα οποία συνδυάζονται το θεωρητικό υπόβαθρο με την πρακτική άσκηση. Λέξεις κλειδιά: Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση, Νοσηλευτικό προσωπικό, ΚΑΑ σε έγκυες, Καρδιοαναπνευστική ανακοπή σε έγκυες, Cardiopulmonary Resuscitation (CPR), Emergency nursing, Nursing education","Background: Cardiac arrest is one of the commonest causes of death in adults. However, cardiac arrest in pregnancy may not be a frequent medical event, but it is urgent and needs appropriate treatment. The best results can be achieved with the successful resuscitation of the mother for both the mother and the fetus. Initial resuscitation efforts should be focused on the pregnant woman because the survival of the fetus is usually dependent on the mother's survival. Aim: The purpose of this study is to assess the level of knowledge of the nursing stuff in CPR during pregnancy and investigate its association with demographic and other factors. Material and Method: The collection of data was a questionnaire that included questions and completed from the nursing staff of 11 hospitals. The sample consisted of 140 questionnaires. Results: Correlations were made between the demographic characteristics of the respondents and the responses they gave by expressing their aspects not only about their knowledge, but also about education and information on CPR and the percentage of the right responses. Through these correlation were found statistically significant relevance between the percentage of correct responses and the following characteristics: attending a Basic Cardiopulmonary Resuscitation seminar (p = 0.011), if they have applied CPR in real conditions (p = 0.049), if they believe that they have the knowledge to carry out CPR in a pregnant woman (p = 0.035), if they were able to take the responsibility to carry out CPR in a pregnant patient (p = 0.031), if they believe that continuing education and information on CPR in pregnant patients is necessary (p = 0.028) and if they believe that there should be more research on the CPR during pregnancy (p = 0,003). Conclusions: In conclusion, this research highlights the inability of nursing staff to have knowledge of the CPR in pregnant women, but also in the Basic-CPR. Due to both incomplete individual responsibility of staff for information and learning, as well as to the inability of hospitals to set up continuing training programs for nursing staff for the CPR. It is important for the nursing staff to have knowledge of carrying out cardiopulmonary resuscitation in pregnant women, which can be obtained through specialized seminars combining the theoretical background with practice. Key words: Cardiopulmonary Resuscitation (CPR), Nursing staff, CPR in pregnancy, Cardiac arrest in pregnancy, Emergency nursing, Nursing education"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση του επιπέδου γνώσεων του νοσηλευτικού προσωπικού στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση σε εγκύους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζιανοπούλου Ευαγγελία","Tzianopoulou Evangelia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η καρδιοαναπνευστική ανακοπή είναι μια από τις συχνότερες αιτίες θανάτου στους ενήλικες. Ωστόσο, η καρδιοαναπνευστική ανακοπή στις έγκυες γυναίκες μπορεί να μην είναι συχνό ιατρικό συμβάν, αλλά είναι επείγον και χρήζει κατάλληλης αντιμετώπισης. Τα καλύτερα αποτελέσματα, τόσο για την μητέρα, όσο και για το έμβρυο μπορούν να επιτευχθούν με την επιτυχή ανάνηψη της μητέρας και επειδή η επιβίωση του εμβρύου συνήθως εξαρτάται από την επιβίωση της μητέρας, οι αρχικές προσπάθειες αναζωογόνησης θα πρέπει να επικεντρώνονται στην έγκυο γυναίκα. Σκοπός: Η αξιολόγηση του επιπέδου γνώσεων του νοσηλευτικού προσωπικού στην ΚΑΑ σε εγκύους και η διερεύνηση της σχέσης του με δημογραφικούς και άλλους παράγοντες. Υλικό και Μέθοδος: Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω ενός ερωτηματολογίου, το οποίο περιελάμβανε 47 ερωτήσεις. Το δείγμα αποτελείται από 140 άτομα του νοσηλευτικού προσωπικού 11 νοσοκομείων. Αποτελέσματα: Πραγματοποιήθηκαν συσχετίσεις ανάμεσα στα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ερωτηθέντων και τις απαντήσεις που έδωσαν εκφράζοντας την άποψη τους για τις γνώσεις τους αλλά και για την εκπαίδευση και την ενημέρωση για την ΚΑΑ και το ποσοστό των σωστών απαντήσεων. Μέσω αυτών των συσχετίσεων βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές σχέσεις ανάμεσα στο ποσοστό των σωστών απαντήσεων και τα παρακάτω χαρακτηριστικά: παρακολούθηση σεμιναρίου στην Βασική Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση (p=0,011), αν έχουν εφαρμόσει ΚΑΑ σε πραγματικές συνθήκες (p=0,049), αν πιστεύουν ότι έχουν τις γνώσεις να εφαρμόσουν ΚΑΑ σε μια έγκυο ασθενή (p=0,035), αν θα έπαιρναν την ευθύνη να πραγματοποιήσουν ΚΑΑ σε μια έγκυο ασθενή (p=0,031), αν πιστεύουν ότι είναι αναγκαία η συνεχιζόμενη εκπαίδευση και ενημέρωση για την ΚΑΑ σε έγκυες ασθενείς (p=0,028) και αν πιστεύουν ότι θα πρέπει να υπάρξει περισσότερη έρευνα σχετικά με την ΚΑΑ σε εγκυμονούσες (p=0,003). Συμπεράσματα: Συμπερασματικά η παρούσα έρευνα αναδεικνύει την αδυναμία του νοσηλευτικού προσωπικού να κατέχουν τις γνώσεις όσο αφορά την ΚΑΑ σε εγκύους, αλλά και της Βασικής-ΚΑΑ. Το οποίο οφείλεται τόσο στην ελλιπή ατομική ευθύνη του ίδιου του προσωπικού για ενημέρωση και μάθηση, όσο και στην αδυναμία των νοσοκομείων να δημιουργήσουν προγράμματα συνεχόμενης κατάρτισης του νοσηλευτικού προσωπικού στην ΚΑΑ. Είναι σημαντικό το νοσηλευτικό προσωπικό να κατέχει γνώσεις για την πραγματοποίηση της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης σε έγκυες γυναίκες, οι οποίες μπορούν να αποκτηθούν μέσω ειδικών σεμιναρίων στα οποία συνδυάζονται το θεωρητικό υπόβαθρο με την πρακτική άσκηση. Λέξεις κλειδιά: Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση, Νοσηλευτικό προσωπικό, ΚΑΑ σε έγκυες, Καρδιοαναπνευστική ανακοπή σε έγκυες, Cardiopulmonary Resuscitation (CPR), Emergency nursing, Nursing education","Background: Cardiac arrest is one of the commonest causes of death in adults. However, cardiac arrest in pregnancy may not be a frequent medical event, but it is urgent and needs appropriate treatment. The best results can be achieved with the successful resuscitation of the mother for both the mother and the fetus. Initial resuscitation efforts should be focused on the pregnant woman because the survival of the fetus is usually dependent on the mother's survival. Aim: The purpose of this study is to assess the level of knowledge of the nursing stuff in CPR during pregnancy and investigate its association with demographic and other factors. Material and Method: The collection of data was a questionnaire that included questions and completed from the nursing staff of 11 hospitals. The sample consisted of 140 questionnaires. Results: Correlations were made between the demographic characteristics of the respondents and the responses they gave by expressing their aspects not only about their knowledge, but also about education and information on CPR and the percentage of the right responses. Through these correlation were found statistically significant relevance between the percentage of correct responses and the following characteristics: attending a Basic Cardiopulmonary Resuscitation seminar (p = 0.011), if they have applied CPR in real conditions (p = 0.049), if they believe that they have the knowledge to carry out CPR in a pregnant woman (p = 0.035), if they were able to take the responsibility to carry out CPR in a pregnant patient (p = 0.031), if they believe that continuing education and information on CPR in pregnant patients is necessary (p = 0.028) and if they believe that there should be more research on the CPR during pregnancy (p = 0,003). Conclusions: In conclusion, this research highlights the inability of nursing staff to have knowledge of the CPR in pregnant women, but also in the Basic-CPR. Due to both incomplete individual responsibility of staff for information and learning, as well as to the inability of hospitals to set up continuing training programs for nursing staff for the CPR. It is important for the nursing staff to have knowledge of carrying out cardiopulmonary resuscitation in pregnant women, which can be obtained through specialized seminars combining the theoretical background with practice. Key words: Cardiopulmonary Resuscitation (CPR), Nursing staff, CPR in pregnancy, Cardiac arrest in pregnancy, Emergency nursing, Nursing education"],"dc:identifier":["uoadl:2867842","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867842"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση του επιπέδου γνώσεων του νοσηλευτικού προσωπικού στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση σε εγκύους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:59Z"}