{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2867851"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2867851","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αυτοάνοση Αιμολυτική Αναιμία","abstract":"H αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία είναι μια σπάνια και ετερογενής νόσος, με συχνότητα 1 με 3/100000 ασθενείς ετησίως. Μια από τις πιο κοινές μορφές αυτοάνοσης αιμολυτικής αναιμίας είναι η καταστροφή των ερυθροκυττάρων εξαιτίας αυτοαντισωμάτων ΙgG που στρέφονται κατά αντιγόνων στην επιφάνεια των ερυθροκυττάρων σε θερμοκρασία σώματος 37οC (αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία θερμού τύπου). Προκύπτει από ανωμαλίες του ανοσιακού συστήματος πρωτοπαθώς αγνώστου αιτιολογίας ή δευτεροπαθώς στα πλαίσια μιας συγγενούς ανοσιακής διαταραχής, λοίμωξης, ενός αυτοάνοσου συνδρόμου ή μιας λεμφογενούς κακοήθειας. H νόσος διαγιγνώσκεται με την παρουσία είτε ΙgG είτε κλάσματος παράγοντα του συμπληρώματος (C3d) στην επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων (θετικό τεστ άμεσης Coombs). Σε οξεία εγκατάσταση συμπτωμάτων σοβαρής αιμόλυσης κι αναιμίας απαιτείται άμεση θεραπεία. Στην περίπτωση αυτοάνοσης αιμολυτικής αναιμίας θερμού τύπου αποδίδουν τα γλυκοκορτικοειδή. Αντίθετα, στη νόσο των ψυχροσυγκολλητινών το υπεύθυνο αυτοαντίσωμα είναι ΙgM που δρα συνήθως στους 3-4οC, στα πλαίσια μιας λοίμωξης ή ενός λεμφοϋπερπλαστικού συνδρόμου, ανταποκρινόμενο στη θεραπεία με ριτουξιμάμπη. Τέλος, η παροξυσμική αιμοσφαιρινουρία εκ ψύχους προκαλείται από ένα ΙgG αυτοαντίσωμα που συνδέει το συμπλήρωμα στο κρύο αλλά προκαλεί ενδοαγγειακή αιμόλυση κι αιμοσφαιρινουρία κατόπιν επαναθέρμανσης. Αντιμετωπίζεται με αποφυγή έκθεσης στο κρύο κι επιπρόσθετη χορήγηση γλυκοκορτικοειδών όταν αυτή απαιτηθεί.","abstract_html":"H αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία είναι μια σπάνια και ετερογενής νόσος, με συχνότητα 1 με 3/100000 ασθενείς ετησίως. Μια από τις πιο κοινές μορφές αυτοάνοσης αιμολυτικής αναιμίας είναι η καταστροφή των ερυθροκυττάρων εξαιτίας αυτοαντισωμάτων ΙgG που στρέφονται κατά αντιγόνων στην επιφάνεια των ερυθροκυττάρων σε θερμοκρασία σώματος 37οC (αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία θερμού τύπου). Προκύπτει από ανωμαλίες του ανοσιακού συστήματος πρωτοπαθώς αγνώστου αιτιολογίας ή δευτεροπαθώς στα πλαίσια μιας συγγενούς ανοσιακής διαταραχής, λοίμωξης, ενός αυτοάνοσου συνδρόμου ή μιας λεμφογενούς κακοήθειας. H νόσος διαγιγνώσκεται με την παρουσία είτε ΙgG είτε κλάσματος παράγοντα του συμπληρώματος (C3d) στην επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων (θετικό τεστ άμεσης Coombs). Σε οξεία εγκατάσταση συμπτωμάτων σοβαρής αιμόλυσης κι αναιμίας απαιτείται άμεση θεραπεία. Στην περίπτωση αυτοάνοσης αιμολυτικής αναιμίας θερμού τύπου αποδίδουν τα γλυκοκορτικοειδή. Αντίθετα, στη νόσο των ψυχροσυγκολλητινών το υπεύθυνο αυτοαντίσωμα είναι ΙgM που δρα συνήθως στους 3-4οC, στα πλαίσια μιας λοίμωξης ή ενός λεμφοϋπερπλαστικού συνδρόμου, ανταποκρινόμενο στη θεραπεία με ριτουξιμάμπη. Τέλος, η παροξυσμική αιμοσφαιρινουρία εκ ψύχους προκαλείται από ένα ΙgG αυτοαντίσωμα που συνδέει το συμπλήρωμα στο κρύο αλλά προκαλεί ενδοαγγειακή αιμόλυση κι αιμοσφαιρινουρία κατόπιν επαναθέρμανσης. Αντιμετωπίζεται με αποφυγή έκθεσης στο κρύο κι επιπρόσθετη χορήγηση γλυκοκορτικοειδών όταν αυτή απαιτηθεί.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιονάς Ιωάννης","Tsionas Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:34:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2867851"],"render_values":[{"text":"uoadl:2867851","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867851","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867851","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2867851","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιονάς Ιωάννης","Tsionas Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2867851","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867851"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία είναι μια σπάνια και ετερογενής νόσος, με συχνότητα 1 με 3/100000 ασθενείς ετησίως. Μια από τις πιο κοινές μορφές αυτοάνοσης αιμολυτικής αναιμίας είναι η καταστροφή των ερυθροκυττάρων εξαιτίας αυτοαντισωμάτων ΙgG που στρέφονται κατά αντιγόνων στην επιφάνεια των ερυθροκυττάρων σε θερμοκρασία σώματος 37οC (αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία θερμού τύπου). Προκύπτει από ανωμαλίες του ανοσιακού συστήματος πρωτοπαθώς αγνώστου αιτιολογίας ή δευτεροπαθώς στα πλαίσια μιας συγγενούς ανοσιακής διαταραχής, λοίμωξης, ενός αυτοάνοσου συνδρόμου ή μιας λεμφογενούς κακοήθειας. H νόσος διαγιγνώσκεται με την παρουσία είτε ΙgG είτε κλάσματος παράγοντα του συμπληρώματος (C3d) στην επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων (θετικό τεστ άμεσης Coombs). Σε οξεία εγκατάσταση συμπτωμάτων σοβαρής αιμόλυσης κι αναιμίας απαιτείται άμεση θεραπεία. Στην περίπτωση αυτοάνοσης αιμολυτικής αναιμίας θερμού τύπου αποδίδουν τα γλυκοκορτικοειδή. Αντίθετα, στη νόσο των ψυχροσυγκολλητινών το υπεύθυνο αυτοαντίσωμα είναι ΙgM που δρα συνήθως στους 3-4οC, στα πλαίσια μιας λοίμωξης ή ενός λεμφοϋπερπλαστικού συνδρόμου, ανταποκρινόμενο στη θεραπεία με ριτουξιμάμπη. Τέλος, η παροξυσμική αιμοσφαιρινουρία εκ ψύχους προκαλείται από ένα ΙgG αυτοαντίσωμα που συνδέει το συμπλήρωμα στο κρύο αλλά προκαλεί ενδοαγγειακή αιμόλυση κι αιμοσφαιρινουρία κατόπιν επαναθέρμανσης. Αντιμετωπίζεται με αποφυγή έκθεσης στο κρύο κι επιπρόσθετη χορήγηση γλυκοκορτικοειδών όταν αυτή απαιτηθεί.","Autoimmune hemolytic anemia (AIHA) is a rare and heterogeneous disease that affects 1 to 3/100 000 patients per year. One of the most common causes of autoimmune hemolytic anemia is immunologic destruction of red blood cells (RBCs) mediated by IgG autoantibodies reacting against protein antigens on the RBC surface at body temperature 37ο C, a condition called warm type autoimmune hemolytic anemia .AIHA may occur primarily in disease states characterized by abnormalities in the immune system with no specific etiology or may be caused secondarily by congenital abnormalities of the immune system, other acquired autoimmune disorders, lymphoid malignancies or follow certain infections. AIHA is diagnosed by demonstrating either IgG or a fragment of the third component of complement (C3d) on the surface of the RBC (a positive direct antiglobulin [Coombs] test). Most patients with AIHA present with an acute onset of severe hemolysis with symptomatic anemia, requiring immediate treatment. In the case of warm type autoimmune hemolytic anemia, the use of corticosteroids is effective. On the contrary, cold agglutinin disease is a type of autoimmune hemolytic anemia that may arise secondary to infection or may reflect the presence of an underlying lymphoproliferative disease due to an IgM autoantibody reacting at 3-4ο C. We recommend rituximab as first-line therapy in this disease, with high possibility of responding. Finally, paroxysmal cold hemoglobinuria (PCH) is caused by an IgG antibody that fixes complement in the cold and causes intravascular hemolysis and hemoglobinuria upon rewarming. Avoiding the cold and additional use of glucocorticosteroids when necessarily are some measures to deal with this disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αυτοάνοση Αιμολυτική Αναιμία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιονάς Ιωάννης","Tsionas Ioannis"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["H αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία είναι μια σπάνια και ετερογενής νόσος, με συχνότητα 1 με 3/100000 ασθενείς ετησίως. Μια από τις πιο κοινές μορφές αυτοάνοσης αιμολυτικής αναιμίας είναι η καταστροφή των ερυθροκυττάρων εξαιτίας αυτοαντισωμάτων ΙgG που στρέφονται κατά αντιγόνων στην επιφάνεια των ερυθροκυττάρων σε θερμοκρασία σώματος 37οC (αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία θερμού τύπου). Προκύπτει από ανωμαλίες του ανοσιακού συστήματος πρωτοπαθώς αγνώστου αιτιολογίας ή δευτεροπαθώς στα πλαίσια μιας συγγενούς ανοσιακής διαταραχής, λοίμωξης, ενός αυτοάνοσου συνδρόμου ή μιας λεμφογενούς κακοήθειας. H νόσος διαγιγνώσκεται με την παρουσία είτε ΙgG είτε κλάσματος παράγοντα του συμπληρώματος (C3d) στην επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων (θετικό τεστ άμεσης Coombs). Σε οξεία εγκατάσταση συμπτωμάτων σοβαρής αιμόλυσης κι αναιμίας απαιτείται άμεση θεραπεία. Στην περίπτωση αυτοάνοσης αιμολυτικής αναιμίας θερμού τύπου αποδίδουν τα γλυκοκορτικοειδή. Αντίθετα, στη νόσο των ψυχροσυγκολλητινών το υπεύθυνο αυτοαντίσωμα είναι ΙgM που δρα συνήθως στους 3-4οC, στα πλαίσια μιας λοίμωξης ή ενός λεμφοϋπερπλαστικού συνδρόμου, ανταποκρινόμενο στη θεραπεία με ριτουξιμάμπη. Τέλος, η παροξυσμική αιμοσφαιρινουρία εκ ψύχους προκαλείται από ένα ΙgG αυτοαντίσωμα που συνδέει το συμπλήρωμα στο κρύο αλλά προκαλεί ενδοαγγειακή αιμόλυση κι αιμοσφαιρινουρία κατόπιν επαναθέρμανσης. Αντιμετωπίζεται με αποφυγή έκθεσης στο κρύο κι επιπρόσθετη χορήγηση γλυκοκορτικοειδών όταν αυτή απαιτηθεί.","Autoimmune hemolytic anemia (AIHA) is a rare and heterogeneous disease that affects 1 to 3/100 000 patients per year. One of the most common causes of autoimmune hemolytic anemia is immunologic destruction of red blood cells (RBCs) mediated by IgG autoantibodies reacting against protein antigens on the RBC surface at body temperature 37ο C, a condition called warm type autoimmune hemolytic anemia .AIHA may occur primarily in disease states characterized by abnormalities in the immune system with no specific etiology or may be caused secondarily by congenital abnormalities of the immune system, other acquired autoimmune disorders, lymphoid malignancies or follow certain infections. AIHA is diagnosed by demonstrating either IgG or a fragment of the third component of complement (C3d) on the surface of the RBC (a positive direct antiglobulin [Coombs] test). Most patients with AIHA present with an acute onset of severe hemolysis with symptomatic anemia, requiring immediate treatment. In the case of warm type autoimmune hemolytic anemia, the use of corticosteroids is effective. On the contrary, cold agglutinin disease is a type of autoimmune hemolytic anemia that may arise secondary to infection or may reflect the presence of an underlying lymphoproliferative disease due to an IgM autoantibody reacting at 3-4ο C. We recommend rituximab as first-line therapy in this disease, with high possibility of responding. Finally, paroxysmal cold hemoglobinuria (PCH) is caused by an IgG antibody that fixes complement in the cold and causes intravascular hemolysis and hemoglobinuria upon rewarming. Avoiding the cold and additional use of glucocorticosteroids when necessarily are some measures to deal with this disease."],"dc:identifier":["uoadl:2867851","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867851"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αυτοάνοση Αιμολυτική Αναιμία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:34:59Z"}