{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2868599"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2868599","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ miRNAs ΟΡΟΥ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΕΠΙΛΗΨΙΑ","abstract":"Η επιληψία αποτελεί διαταραχή του εγκεφάλου που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων και είναι μια από τις παλαιότερες καταστάσεις που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα, η οποία επηρεάζει άτομα όλων των ηλικιών. Ως επιληπτική κρίση ορίζεται μια διαλείπουσα, παροξυσμική, στερεότυπη διαταραχή συνείδησης, συμπεριφοράς, συναισθήματος, κινητικής λειτουργίας, αίσθησης ή αισθητικότητας, που οφείλεται σε υπέρμετρες, απότομες και ανώμαλες φλοιϊκές νευρωνικές εκφορτίσεις, με συμπτώματα συνήθως ανάλογα της περιοχής όπου συμβαίνει αλλά και των περιοχών όπου αυτή διαχέεται. Όταν όμως οι κρίσεις, λόγω υπάρχουσας εγκεφαλικής βλάβης, αποκτήσουν μια συχνότητα και είναι επαναλαμβανόμενες τότε η κατάσταση αυτή είναι χρόνια και ορίζεται ως επιληψία. Τα miRNAs είναι μικρά ενδογενή μόρια RNA (19-25 νουκλεοτίδια) που προκύπτουν από ενζυμική επεξεργασία ενός μονόκλωνου αναδιπλωμένου σε δομή φουρκέτας RNA. Ρυθμίζουν τη γονιδιακή έκφραση είτε με αποδόμηση ή με διακοπή της μετάφρασης των των mRNA μέσω της διαδικασίας της RNA αποσιώπησης κι εντοπίζονται ενδοκυτταρικά κατά πλειοψηφεία, αν και υπάρχουν μερικά και στο εξωκυττάριο περιβάλλον, τα εξωκυττάρια miRNAs. Η απορρύθμισή τους έχει συνδεθεί με ένα μεγάλο αριθμό σημαντικών ασθενειών στον ανθρώπινο οργανισμό, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγεται και η επιληψία. Στην παρούσα εργασία επιχειρήθηκε η ανάπτυξη μεθόδου ποσοτικού προσδιορισμού των επιπέδων miR-155-5p και miR-146a στον ορό ασθενών με επιληψία με στόχο την κλινική αξιολόγησή τους στην πρόγνωση της νόσου και την πρόβλεψη ανταπόκρισης στην θεραπεία. Ταυτόχρονα, για την ανάπτυξη και βελτιστοποίηση των μεθοδολογιών qPCR ποσοτικού προσδιορισμού χρησιμοποιήθηκε η DU145 κυτταρική σειρά καρκίνου του προστάτη, καθώς και 15 δείγματα ορού ασθενών με φαρμακοανθεκτική επιληψία και 15 δείγματα ορού ασθενών που εμφανιζούν ανταπόκριση στη θεραπεία της επιληψίας. Το πειραματικό πρωτόκολλο περιλαμβάνει την απομόνωση ολικου RNA, την αντίδραση αντίστροφης μεταγραφής του RNA σε cDNA με χρήση ειδικών για τα miRNA –στόχους stem-loop εκκινητές και ποσοτικοποίηση των cDNA μορίων με τη μέθοδο της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο με χρήση miRNA-ειδικών TaqMan-MGB ανιχνευτών. Ως ενδογενής μάρτυρας χρησιμοποιήθηκε το cel-miR-39. Ο έλεγχος της απόδοσης της μεθοδολογίας που πραγματοποιήθηκε για το miR-146a έδειξε την ικανοποιητική έκφραση της τόσο στη κυττταρική σειρα όσο και στα δείγματα ορού. Από την άλλη το miR-155p δεν εκφράζεται ικανοποιητικά σε σημαντικό αριθμό δειγμάτων της μελέτης αντίθετα παρατηρήθηκε στην κυτταρική σειρά DU145. Το σύνολο των ασθενών της μελέτης αποτελούνταν απο ίσο αριθμό ασθενών με φαρμακοευαίσθητη (n=15) και φαρμακοάντοχη (n=15) επιληψία, και ο έλεγχος των κυκλοφορούντων επιπέδων miR-146a και miR-155-5p ανέδειξε τα αυξημένα επίπεδα των miR-146a και miR-155-5p στον ορό των ασθενών με φαρμακοάντοχη επιληψία σε σχέση με αυτούς που δείχνουν καλή φαρμακευτική ανταπόκριση (Εικ. 3.6). Αν και τα συγκεκριμένα αποτελέσματα δεν βρέθηκε να είναι στατιστικά σημαντικά (miR-146a: p=0.291; miR-155-5p: p=0.361), αναδεικνύουν για πρώτη φορά τη διαφοροποίηση των επίπεδων των κυκλοφορούντων miR-146a και miR-155-5p μεταξύ των δύο ομάδων ασθενών επισημαίνωντας την αξία της περαιτέρω μελετης της κλινικής σημασίας τους για την ανάδειξή τους ως νέοι μοριακοί βιοδείκτες στην πρόβλεψη ανταπόκρισης των ασθενών στην θεραπεία. Ωστόσο, μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών θα μπορούσε βοηθήσουν τη στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων, ώστε να βελτιωθεί και η εγκυρότητα τους που θα σύμβαλλει στη πρόγνωση της νόσου.","abstract_html":"Η επιληψία αποτελεί διαταραχή του εγκεφάλου που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων και είναι μια από τις παλαιότερες καταστάσεις που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα, η οποία επηρεάζει άτομα όλων των ηλικιών. Ως επιληπτική κρίση ορίζεται μια διαλείπουσα, παροξυσμική, στερεότυπη διαταραχή συνείδησης, συμπεριφοράς, συναισθήματος, κινητικής λειτουργίας, αίσθησης ή αισθητικότητας, που οφείλεται σε υπέρμετρες, απότομες και ανώμαλες φλοιϊκές νευρωνικές εκφορτίσεις, με συμπτώματα συνήθως ανάλογα της περιοχής όπου συμβαίνει αλλά και των περιοχών όπου αυτή διαχέεται. Όταν όμως οι κρίσεις, λόγω υπάρχουσας εγκεφαλικής βλάβης, αποκτήσουν μια συχνότητα και είναι επαναλαμβανόμενες τότε η κατάσταση αυτή είναι χρόνια και ορίζεται ως επιληψία. Τα miRNAs είναι μικρά ενδογενή μόρια RNA (19-25 νουκλεοτίδια) που προκύπτουν από ενζυμική επεξεργασία ενός μονόκλωνου αναδιπλωμένου σε δομή φουρκέτας RNA. Ρυθμίζουν τη γονιδιακή έκφραση είτε με αποδόμηση ή με διακοπή της μετάφρασης των των mRNA μέσω της διαδικασίας της RNA αποσιώπησης κι εντοπίζονται ενδοκυτταρικά κατά πλειοψηφεία, αν και υπάρχουν μερικά και στο εξωκυττάριο περιβάλλον, τα εξωκυττάρια miRNAs. Η απορρύθμισή τους έχει συνδεθεί με ένα μεγάλο αριθμό σημαντικών ασθενειών στον ανθρώπινο οργανισμό, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγεται και η επιληψία. Στην παρούσα εργασία επιχειρήθηκε η ανάπτυξη μεθόδου ποσοτικού προσδιορισμού των επιπέδων miR-155-5p και miR-146a στον ορό ασθενών με επιληψία με στόχο την κλινική αξιολόγησή τους στην πρόγνωση της νόσου και την πρόβλεψη ανταπόκρισης στην θεραπεία. Ταυτόχρονα, για την ανάπτυξη και βελτιστοποίηση των μεθοδολογιών qPCR ποσοτικού προσδιορισμού χρησιμοποιήθηκε η DU145 κυτταρική σειρά καρκίνου του προστάτη, καθώς και 15 δείγματα ορού ασθενών με φαρμακοανθεκτική επιληψία και 15 δείγματα ορού ασθενών που εμφανιζούν ανταπόκριση στη θεραπεία της επιληψίας. Το πειραματικό πρωτόκολλο περιλαμβάνει την απομόνωση ολικου RNA, την αντίδραση αντίστροφης μεταγραφής του RNA σε cDNA με χρήση ειδικών για τα miRNA –στόχους stem-loop εκκινητές και ποσοτικοποίηση των cDNA μορίων με τη μέθοδο της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο με χρήση miRNA-ειδικών TaqMan-MGB ανιχνευτών. Ως ενδογενής μάρτυρας χρησιμοποιήθηκε το cel-miR-39. Ο έλεγχος της απόδοσης της μεθοδολογίας που πραγματοποιήθηκε για το miR-146a έδειξε την ικανοποιητική έκφραση της τόσο στη κυττταρική σειρα όσο και στα δείγματα ορού. Από την άλλη το miR-155p δεν εκφράζεται ικανοποιητικά σε σημαντικό αριθμό δειγμάτων της μελέτης αντίθετα παρατηρήθηκε στην κυτταρική σειρά DU145. Το σύνολο των ασθενών της μελέτης αποτελούνταν απο ίσο αριθμό ασθενών με φαρμακοευαίσθητη (n=15) και φαρμακοάντοχη (n=15) επιληψία, και ο έλεγχος των κυκλοφορούντων επιπέδων miR-146a και miR-155-5p ανέδειξε τα αυξημένα επίπεδα των miR-146a και miR-155-5p στον ορό των ασθενών με φαρμακοάντοχη επιληψία σε σχέση με αυτούς που δείχνουν καλή φαρμακευτική ανταπόκριση (Εικ. 3.6). Αν και τα συγκεκριμένα αποτελέσματα δεν βρέθηκε να είναι στατιστικά σημαντικά (miR-146a: p=0.291; miR-155-5p: p=0.361), αναδεικνύουν για πρώτη φορά τη διαφοροποίηση των επίπεδων των κυκλοφορούντων miR-146a και miR-155-5p μεταξύ των δύο ομάδων ασθενών επισημαίνωντας την αξία της περαιτέρω μελετης της κλινικής σημασίας τους για την ανάδειξή τους ως νέοι μοριακοί βιοδείκτες στην πρόβλεψη ανταπόκρισης των ασθενών στην θεραπεία. Ωστόσο, μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών θα μπορούσε βοηθήσουν τη στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων, ώστε να βελτιωθεί και η εγκυρότητα τους που θα σύμβαλλει στη πρόγνωση της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Νταούλα Νεκταρία","ΝΤΑΟΥΛΑ ΝΕΚΤΑΡΙΑ"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:02Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2868599"],"render_values":[{"text":"uoadl:2868599","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2868599","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2868599","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2868599","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νταούλα Νεκταρία","ΝΤΑΟΥΛΑ ΝΕΚΤΑΡΙΑ"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2868599","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2868599"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η επιληψία αποτελεί διαταραχή του εγκεφάλου που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων και είναι μια από τις παλαιότερες καταστάσεις που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα, η οποία επηρεάζει άτομα όλων των ηλικιών. Ως επιληπτική κρίση ορίζεται μια διαλείπουσα, παροξυσμική, στερεότυπη διαταραχή συνείδησης, συμπεριφοράς, συναισθήματος, κινητικής λειτουργίας, αίσθησης ή αισθητικότητας, που οφείλεται σε υπέρμετρες, απότομες και ανώμαλες φλοιϊκές νευρωνικές εκφορτίσεις, με συμπτώματα συνήθως ανάλογα της περιοχής όπου συμβαίνει αλλά και των περιοχών όπου αυτή διαχέεται. Όταν όμως οι κρίσεις, λόγω υπάρχουσας εγκεφαλικής βλάβης, αποκτήσουν μια συχνότητα και είναι επαναλαμβανόμενες τότε η κατάσταση αυτή είναι χρόνια και ορίζεται ως επιληψία. Τα miRNAs είναι μικρά ενδογενή μόρια RNA (19-25 νουκλεοτίδια) που προκύπτουν από ενζυμική επεξεργασία ενός μονόκλωνου αναδιπλωμένου σε δομή φουρκέτας RNA. Ρυθμίζουν τη γονιδιακή έκφραση είτε με αποδόμηση ή με διακοπή της μετάφρασης των των mRNA μέσω της διαδικασίας της RNA αποσιώπησης κι εντοπίζονται ενδοκυτταρικά κατά πλειοψηφεία, αν και υπάρχουν μερικά και στο εξωκυττάριο περιβάλλον, τα εξωκυττάρια miRNAs. Η απορρύθμισή τους έχει συνδεθεί με ένα μεγάλο αριθμό σημαντικών ασθενειών στον ανθρώπινο οργανισμό, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγεται και η επιληψία. Στην παρούσα εργασία επιχειρήθηκε η ανάπτυξη μεθόδου ποσοτικού προσδιορισμού των επιπέδων miR-155-5p και miR-146a στον ορό ασθενών με επιληψία με στόχο την κλινική αξιολόγησή τους στην πρόγνωση της νόσου και την πρόβλεψη ανταπόκρισης στην θεραπεία. Ταυτόχρονα, για την ανάπτυξη και βελτιστοποίηση των μεθοδολογιών qPCR ποσοτικού προσδιορισμού χρησιμοποιήθηκε η DU145 κυτταρική σειρά καρκίνου του προστάτη, καθώς και 15 δείγματα ορού ασθενών με φαρμακοανθεκτική επιληψία και 15 δείγματα ορού ασθενών που εμφανιζούν ανταπόκριση στη θεραπεία της επιληψίας. Το πειραματικό πρωτόκολλο περιλαμβάνει την απομόνωση ολικου RNA, την αντίδραση αντίστροφης μεταγραφής του RNA σε cDNA με χρήση ειδικών για τα miRNA –στόχους stem-loop εκκινητές και ποσοτικοποίηση των cDNA μορίων με τη μέθοδο της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο με χρήση miRNA-ειδικών TaqMan-MGB ανιχνευτών. Ως ενδογενής μάρτυρας χρησιμοποιήθηκε το cel-miR-39. Ο έλεγχος της απόδοσης της μεθοδολογίας που πραγματοποιήθηκε για το miR-146a έδειξε την ικανοποιητική έκφραση της τόσο στη κυττταρική σειρα όσο και στα δείγματα ορού. Από την άλλη το miR-155p δεν εκφράζεται ικανοποιητικά σε σημαντικό αριθμό δειγμάτων της μελέτης αντίθετα παρατηρήθηκε στην κυτταρική σειρά DU145. Το σύνολο των ασθενών της μελέτης αποτελούνταν απο ίσο αριθμό ασθενών με φαρμακοευαίσθητη (n=15) και φαρμακοάντοχη (n=15) επιληψία, και ο έλεγχος των κυκλοφορούντων επιπέδων miR-146a και miR-155-5p ανέδειξε τα αυξημένα επίπεδα των miR-146a και miR-155-5p στον ορό των ασθενών με φαρμακοάντοχη επιληψία σε σχέση με αυτούς που δείχνουν καλή φαρμακευτική ανταπόκριση (Εικ. 3.6). Αν και τα συγκεκριμένα αποτελέσματα δεν βρέθηκε να είναι στατιστικά σημαντικά (miR-146a: p=0.291; miR-155-5p: p=0.361), αναδεικνύουν για πρώτη φορά τη διαφοροποίηση των επίπεδων των κυκλοφορούντων miR-146a και miR-155-5p μεταξύ των δύο ομάδων ασθενών επισημαίνωντας την αξία της περαιτέρω μελετης της κλινικής σημασίας τους για την ανάδειξή τους ως νέοι μοριακοί βιοδείκτες στην πρόβλεψη ανταπόκρισης των ασθενών στην θεραπεία. Ωστόσο, μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών θα μπορούσε βοηθήσουν τη στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων, ώστε να βελτιωθεί και η εγκυρότητα τους που θα σύμβαλλει στη πρόγνωση της νόσου.","Epilepsy is a brain disorder characterized by the occurrence of seizures and it is one of the oldest states has seen humanity, which affects people of all ages. As epileptical seizure is defined as an intermittent, paroxysmal, stereotyped consciousness disorder, behavioral, emotional, motor function, perception or sensation, due to excessive, sudden and abnormal cortical neuronal discharges, with symptoms usually to the range where in the case and the areas where in diffuses. But when crises, due to existing brain damage, have a frequency and are recurrent, then this condition is chronic and is defined as epilepsy. MiRNAs are small endogenous RNA molecules (19-25 nucleotides) resulting from enzymatic processing of a single-stranded RNA hairpin structure. Regulate gene expression by either degradation or discontinuation of translation of the mRNA through the process of RNA silencing, and detected through majority intracellular although there are a few and the extracellular environment, the extracellular miRNAs. Their deregulation has been linked to a large number of important diseases in the human body, including epilepsy. In this study an attempt was serum growth assay method of miR-155-5p levels and miR-146a patients with epilepsy aiming their clinical evaluation in the prognosis and the prediction of response to therapy. At the same time, the DU145 prostate cancer cell line, as well as 15 serum samples of patients with drug-resistant epilepsy and 15 serum samples of patients who responded to the treatment of epilepsy, were used to develop and optimize the qPCR assay methodologies. The experimental protocol includes the isolation of total RNA, the reverse transcription reaction of RNA into cDNA using miRNA-specific stem-loop primers and quantitation of cDNA molecules by real-time polymerase chain reaction using TaqMan-specific miRNA -MGB detectors. As an endogenous control, cel-miR-39 was used. The control of the performance of the methodology performed for miR-146a showed its satisfactory expression in both the cell line and the serum samples. On the other hand miR-155-5p is not satisfactorily expressed in a significant number of study samples, but was observed in the DU145 cell line. The total study population consisted of an equal number of patients with pharmacovigilance (n = 15) and pharmacokinetic (n = 15) epilepsy, and control of circulating levels miR-146a and miR-155 showed elevated levels of miR-146a and miR -155-5p in the serum of patients with pharmaco-epileptic epilepsy compared with those showing a good pharmacological response (Fig. 3.6). Although the specific results were not found to be statistically significant (miR-146a: p = 0.291; miR-155-5p: p = 0.361), they first reveal the variation in circulating miR-146a and miR-155-5p make a point of the value between the two patient groups for further study of their clinical importance for their emergence as new molecular biomarkers to predict patient response to therapy. However, future studies with a larger number of patients could help to statistically analyze the results in order to improve their validity, which will contribute to the prognosis of the disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ miRNAs ΟΡΟΥ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΕΠΙΛΗΨΙΑ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νταούλα Νεκταρία","ΝΤΑΟΥΛΑ ΝΕΚΤΑΡΙΑ"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η επιληψία αποτελεί διαταραχή του εγκεφάλου που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων και είναι μια από τις παλαιότερες καταστάσεις που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα, η οποία επηρεάζει άτομα όλων των ηλικιών. Ως επιληπτική κρίση ορίζεται μια διαλείπουσα, παροξυσμική, στερεότυπη διαταραχή συνείδησης, συμπεριφοράς, συναισθήματος, κινητικής λειτουργίας, αίσθησης ή αισθητικότητας, που οφείλεται σε υπέρμετρες, απότομες και ανώμαλες φλοιϊκές νευρωνικές εκφορτίσεις, με συμπτώματα συνήθως ανάλογα της περιοχής όπου συμβαίνει αλλά και των περιοχών όπου αυτή διαχέεται. Όταν όμως οι κρίσεις, λόγω υπάρχουσας εγκεφαλικής βλάβης, αποκτήσουν μια συχνότητα και είναι επαναλαμβανόμενες τότε η κατάσταση αυτή είναι χρόνια και ορίζεται ως επιληψία. Τα miRNAs είναι μικρά ενδογενή μόρια RNA (19-25 νουκλεοτίδια) που προκύπτουν από ενζυμική επεξεργασία ενός μονόκλωνου αναδιπλωμένου σε δομή φουρκέτας RNA. Ρυθμίζουν τη γονιδιακή έκφραση είτε με αποδόμηση ή με διακοπή της μετάφρασης των των mRNA μέσω της διαδικασίας της RNA αποσιώπησης κι εντοπίζονται ενδοκυτταρικά κατά πλειοψηφεία, αν και υπάρχουν μερικά και στο εξωκυττάριο περιβάλλον, τα εξωκυττάρια miRNAs. Η απορρύθμισή τους έχει συνδεθεί με ένα μεγάλο αριθμό σημαντικών ασθενειών στον ανθρώπινο οργανισμό, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγεται και η επιληψία. Στην παρούσα εργασία επιχειρήθηκε η ανάπτυξη μεθόδου ποσοτικού προσδιορισμού των επιπέδων miR-155-5p και miR-146a στον ορό ασθενών με επιληψία με στόχο την κλινική αξιολόγησή τους στην πρόγνωση της νόσου και την πρόβλεψη ανταπόκρισης στην θεραπεία. Ταυτόχρονα, για την ανάπτυξη και βελτιστοποίηση των μεθοδολογιών qPCR ποσοτικού προσδιορισμού χρησιμοποιήθηκε η DU145 κυτταρική σειρά καρκίνου του προστάτη, καθώς και 15 δείγματα ορού ασθενών με φαρμακοανθεκτική επιληψία και 15 δείγματα ορού ασθενών που εμφανιζούν ανταπόκριση στη θεραπεία της επιληψίας. Το πειραματικό πρωτόκολλο περιλαμβάνει την απομόνωση ολικου RNA, την αντίδραση αντίστροφης μεταγραφής του RNA σε cDNA με χρήση ειδικών για τα miRNA –στόχους stem-loop εκκινητές και ποσοτικοποίηση των cDNA μορίων με τη μέθοδο της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο με χρήση miRNA-ειδικών TaqMan-MGB ανιχνευτών. Ως ενδογενής μάρτυρας χρησιμοποιήθηκε το cel-miR-39. Ο έλεγχος της απόδοσης της μεθοδολογίας που πραγματοποιήθηκε για το miR-146a έδειξε την ικανοποιητική έκφραση της τόσο στη κυττταρική σειρα όσο και στα δείγματα ορού. Από την άλλη το miR-155p δεν εκφράζεται ικανοποιητικά σε σημαντικό αριθμό δειγμάτων της μελέτης αντίθετα παρατηρήθηκε στην κυτταρική σειρά DU145. Το σύνολο των ασθενών της μελέτης αποτελούνταν απο ίσο αριθμό ασθενών με φαρμακοευαίσθητη (n=15) και φαρμακοάντοχη (n=15) επιληψία, και ο έλεγχος των κυκλοφορούντων επιπέδων miR-146a και miR-155-5p ανέδειξε τα αυξημένα επίπεδα των miR-146a και miR-155-5p στον ορό των ασθενών με φαρμακοάντοχη επιληψία σε σχέση με αυτούς που δείχνουν καλή φαρμακευτική ανταπόκριση (Εικ. 3.6). Αν και τα συγκεκριμένα αποτελέσματα δεν βρέθηκε να είναι στατιστικά σημαντικά (miR-146a: p=0.291; miR-155-5p: p=0.361), αναδεικνύουν για πρώτη φορά τη διαφοροποίηση των επίπεδων των κυκλοφορούντων miR-146a και miR-155-5p μεταξύ των δύο ομάδων ασθενών επισημαίνωντας την αξία της περαιτέρω μελετης της κλινικής σημασίας τους για την ανάδειξή τους ως νέοι μοριακοί βιοδείκτες στην πρόβλεψη ανταπόκρισης των ασθενών στην θεραπεία. Ωστόσο, μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών θα μπορούσε βοηθήσουν τη στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων, ώστε να βελτιωθεί και η εγκυρότητα τους που θα σύμβαλλει στη πρόγνωση της νόσου.","Epilepsy is a brain disorder characterized by the occurrence of seizures and it is one of the oldest states has seen humanity, which affects people of all ages. As epileptical seizure is defined as an intermittent, paroxysmal, stereotyped consciousness disorder, behavioral, emotional, motor function, perception or sensation, due to excessive, sudden and abnormal cortical neuronal discharges, with symptoms usually to the range where in the case and the areas where in diffuses. But when crises, due to existing brain damage, have a frequency and are recurrent, then this condition is chronic and is defined as epilepsy. MiRNAs are small endogenous RNA molecules (19-25 nucleotides) resulting from enzymatic processing of a single-stranded RNA hairpin structure. Regulate gene expression by either degradation or discontinuation of translation of the mRNA through the process of RNA silencing, and detected through majority intracellular although there are a few and the extracellular environment, the extracellular miRNAs. Their deregulation has been linked to a large number of important diseases in the human body, including epilepsy. In this study an attempt was serum growth assay method of miR-155-5p levels and miR-146a patients with epilepsy aiming their clinical evaluation in the prognosis and the prediction of response to therapy. At the same time, the DU145 prostate cancer cell line, as well as 15 serum samples of patients with drug-resistant epilepsy and 15 serum samples of patients who responded to the treatment of epilepsy, were used to develop and optimize the qPCR assay methodologies. The experimental protocol includes the isolation of total RNA, the reverse transcription reaction of RNA into cDNA using miRNA-specific stem-loop primers and quantitation of cDNA molecules by real-time polymerase chain reaction using TaqMan-specific miRNA -MGB detectors. As an endogenous control, cel-miR-39 was used. The control of the performance of the methodology performed for miR-146a showed its satisfactory expression in both the cell line and the serum samples. On the other hand miR-155-5p is not satisfactorily expressed in a significant number of study samples, but was observed in the DU145 cell line. The total study population consisted of an equal number of patients with pharmacovigilance (n = 15) and pharmacokinetic (n = 15) epilepsy, and control of circulating levels miR-146a and miR-155 showed elevated levels of miR-146a and miR -155-5p in the serum of patients with pharmaco-epileptic epilepsy compared with those showing a good pharmacological response (Fig. 3.6). Although the specific results were not found to be statistically significant (miR-146a: p = 0.291; miR-155-5p: p = 0.361), they first reveal the variation in circulating miR-146a and miR-155-5p make a point of the value between the two patient groups for further study of their clinical importance for their emergence as new molecular biomarkers to predict patient response to therapy. However, future studies with a larger number of patients could help to statistically analyze the results in order to improve their validity, which will contribute to the prognosis of the disease."],"dc:identifier":["uoadl:2868599","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2868599"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ miRNAs ΟΡΟΥ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΕΠΙΛΗΨΙΑ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:02Z"}