{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2872901"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2872901","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκπαιδευτικές και πολιτιστικές συνέργειες του Λυκείου των Ελληνίδων – Παράρτημα Σαλαμίνας με το 6/θεσιο Δημοτικό Σχολείο Βασιλικών Σαλαμίνας","abstract":"Ο λαϊκός πολιτισμός περιλαμβάνει όλες τις πνευματικές, ψυχικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις της ζωής ενός λαού. Πρόκειται για μια πολύπλευρη και πολυσύνθετη έννοια στην οποία εμπεριέχονται όχι μόνο ο παραδοσιακός, προβιομηχανικός και προκαπιταλιστικός πολιτισμός αλλά και ο σύγχρονος λαϊκός πολιτισμός έτσι όπως έχει διαμορφωθεί πλέον μέσα από τις επιδράσεις της δυτικής κουλτούρας και της παγκοσμιοποίησης . Διαδίδεται από γενιά σε γενιά μέσω του γραπτού λόγου, του προφορικού λόγου και τη σημερινή εποχή μέσα από το διαδίκτυο, ενώ το εκπαιδευτικό σύστημα βοηθά τα παιδιά να κατανοήσουν ότι κάθε άτομο ανήκει σε κάποια πολιτιστική ομάδα, καθώς και την σταδιακή και ομαλή ένταξή τους σε αυτήν. Ποικίλοι πολιτιστικοί σύλλογοι δημιουργήθηκαν στη χώρα μας ήδη από τον 19ο αιώνα με χαρακτήρα θρησκευτικό, φιλανθρωπικό, μορφωτικό και με σκοπό την πολιτισμική και μορφωτική πρόοδο των μελών τους. Οι σύλλογοι αυτοί δημιουργήθηκαν είτε στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας μας ή του εξωτερικού που μετανάστευσαν για αναζήτηση καλύτερης ζωής, είτε σε διάφορες ημιαστικές ή αγροτικές περιοχές για την προώθηση του τοπικού λαϊκού πολιτισμού καθώς και την προώθηση διαφόρων τοπικών υποθέσεων. Η νοσταλγία του σύγχρονου ανθρώπου για καθετί παραδοσιακό και αυθεντικό οδήγησε στην αύξηση των πολιτιστικών συλλόγων και την ενεργοποίησή τους μέσα από την διοργάνωση διαφόρων εκδηλώσεων και την υλοποίηση ποικίλων αναπαραστάσεων εθίμων που συχνά έχουν χαθεί μέσα στο χρόνο, καθώς το corpus του λαού απώλεσε το λόγο δημιουργίας και ύπαρξης των συγκεκριμένων εθίμων. Αιτία αυτού του φαινομένου θεωρείται από τους λαογράφους η απώλεια κάποιας συγκριμένης ανάγκης που εξυπηρετούσαν ως μια ορισμένη χρονική στιγμή. Σταδιακά οι πολιτιστικοί σύλλογοι έγιναν οι διαχειριστές της λαϊκής παράδοσης κάθε τόπου. Αναλαμβάνουν πλέον και την ευθύνη συγκέντρωσης του πληθυσμού που ενδιαφέρεται για την λαϊκή παράδοση διαχειριζόμενοι την πολιτιστική τους ταυτότητα αναμορφωμένη και προσαρμοσμένη στη σύγχρονη πολιτιστική πραγματικότητα. Συχνός είναι ο φολκλορισμός στις δράσεις τους ο οποίος, παρά τα αρνητικά στοιχεία που του αναγνωρίζονται κατά καιρούς, αποτελεί μια μορφή παραγωγής πολιτισμού την οποία δεν πρέπει να προσπερνάμε αλλά να μας προβληματίζει και να μα διδάσκει. Μέσα από αυτή τη συλλογιστική τέθηκε ο προβληματισμός κατά πόσο είναι εφικτό η διδασκαλία του λαϊκού πολιτισμού σε ένα σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης μπορεί να εμπλακεί και να ενισχυθεί με την παρουσία ενός πολιτιστικού συλλόγου στο χώρο του κατά τη διάρκεια υλοποίησης κάποιων δράσεων ενός καινοτόμου προγράμματος με θέμα σχετικό με την τοπική λαϊκή παράδοση. Αφού εντοπίστηκαν και ξεπεράστηκαν θέματα πρακτικής φύσεως, σχετιζόμενα με τη νομιμότητα παρουσίας πρόσωπων μη σχετιζόμενων με την εκπαιδευτική διαδικασία, επιλέχτηκε το Παράρτημα του Λυκείου των Ελληνίδων στη Σαλαμίνα σαν ο πιο πρόσφορος πολιτιστικός σύλλογος του νησιού για την υλοποίηση του εγχειρήματος. Επιλέχτηκε σαν θέμα τα ήθη και τα έθιμα του νησιού κατά τη διάρκεια της άνοιξης. Η τάξη στην οποία υλοποιήθηκε ήταν η Β΄ τάξη του Δ. Σχ. Βασιλικών στη Σαλαμίνα, λόγω της ιδιαιτερότητας που παρουσιάζει η σύνθεση του μαθητικού του πληθυσμού. Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε επιτυχώς, αφού ξεπεράστηκαν οι διαδικαστικού τύπου δυσκολίες που εμφανίστηκαν και οι στόχοι του επιτεύχθηκαν πλήρως, ενώ οι μαθητές ολοκλήρωσαν τη διαδικασία ικανοποιημένοι και ευδιάθετοι καθώς η εκπαιδευτική διαδικασία απέκτησε κατά τη διάρκεια υλοποίησης του προγράμματος έναν πιο ευχάριστο και δημιουργικό χαρακτήρα. Μέσα από την όλη διαδικασία αναδείχτηκε η ανάγκη της επαφής του σχολείου με την τοπική κοινωνία, από την οποία δεν μπορεί να υπάρχει και να λειτουργεί αποκομμένο. Με αυτόν τον τρόπο δίνεται η ευκαιρία άμβλυνσης των κοινωνικών διαφορών και ιδιαιτεροτήτων καθώς και η κατανόηση από μέρους των μαθητών της κοινωνικής πραγματικότητας μέσα στην οποία ζουν και δρουν.","abstract_html":"Ο λαϊκός πολιτισμός περιλαμβάνει όλες τις πνευματικές, ψυχικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις της ζωής ενός λαού. Πρόκειται για μια πολύπλευρη και πολυσύνθετη έννοια στην οποία εμπεριέχονται όχι μόνο ο παραδοσιακός, προβιομηχανικός και προκαπιταλιστικός πολιτισμός αλλά και ο σύγχρονος λαϊκός πολιτισμός έτσι όπως έχει διαμορφωθεί πλέον μέσα από τις επιδράσεις της δυτικής κουλτούρας και της παγκοσμιοποίησης . Διαδίδεται από γενιά σε γενιά μέσω του γραπτού λόγου, του προφορικού λόγου και τη σημερινή εποχή μέσα από το διαδίκτυο, ενώ το εκπαιδευτικό σύστημα βοηθά τα παιδιά να κατανοήσουν ότι κάθε άτομο ανήκει σε κάποια πολιτιστική ομάδα, καθώς και την σταδιακή και ομαλή ένταξή τους σε αυτήν. Ποικίλοι πολιτιστικοί σύλλογοι δημιουργήθηκαν στη χώρα μας ήδη από τον 19ο αιώνα με χαρακτήρα θρησκευτικό, φιλανθρωπικό, μορφωτικό και με σκοπό την πολιτισμική και μορφωτική πρόοδο των μελών τους. Οι σύλλογοι αυτοί δημιουργήθηκαν είτε στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας μας ή του εξωτερικού που μετανάστευσαν για αναζήτηση καλύτερης ζωής, είτε σε διάφορες ημιαστικές ή αγροτικές περιοχές για την προώθηση του τοπικού λαϊκού πολιτισμού καθώς και την προώθηση διαφόρων τοπικών υποθέσεων. Η νοσταλγία του σύγχρονου ανθρώπου για καθετί παραδοσιακό και αυθεντικό οδήγησε στην αύξηση των πολιτιστικών συλλόγων και την ενεργοποίησή τους μέσα από την διοργάνωση διαφόρων εκδηλώσεων και την υλοποίηση ποικίλων αναπαραστάσεων εθίμων που συχνά έχουν χαθεί μέσα στο χρόνο, καθώς το corpus του λαού απώλεσε το λόγο δημιουργίας και ύπαρξης των συγκεκριμένων εθίμων. Αιτία αυτού του φαινομένου θεωρείται από τους λαογράφους η απώλεια κάποιας συγκριμένης ανάγκης που εξυπηρετούσαν ως μια ορισμένη χρονική στιγμή. Σταδιακά οι πολιτιστικοί σύλλογοι έγιναν οι διαχειριστές της λαϊκής παράδοσης κάθε τόπου. Αναλαμβάνουν πλέον και την ευθύνη συγκέντρωσης του πληθυσμού που ενδιαφέρεται για την λαϊκή παράδοση διαχειριζόμενοι την πολιτιστική τους ταυτότητα αναμορφωμένη και προσαρμοσμένη στη σύγχρονη πολιτιστική πραγματικότητα. Συχνός είναι ο φολκλορισμός στις δράσεις τους ο οποίος, παρά τα αρνητικά στοιχεία που του αναγνωρίζονται κατά καιρούς, αποτελεί μια μορφή παραγωγής πολιτισμού την οποία δεν πρέπει να προσπερνάμε αλλά να μας προβληματίζει και να μα διδάσκει. Μέσα από αυτή τη συλλογιστική τέθηκε ο προβληματισμός κατά πόσο είναι εφικτό η διδασκαλία του λαϊκού πολιτισμού σε ένα σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης μπορεί να εμπλακεί και να ενισχυθεί με την παρουσία ενός πολιτιστικού συλλόγου στο χώρο του κατά τη διάρκεια υλοποίησης κάποιων δράσεων ενός καινοτόμου προγράμματος με θέμα σχετικό με την τοπική λαϊκή παράδοση. Αφού εντοπίστηκαν και ξεπεράστηκαν θέματα πρακτικής φύσεως, σχετιζόμενα με τη νομιμότητα παρουσίας πρόσωπων μη σχετιζόμενων με την εκπαιδευτική διαδικασία, επιλέχτηκε το Παράρτημα του Λυκείου των Ελληνίδων στη Σαλαμίνα σαν ο πιο πρόσφορος πολιτιστικός σύλλογος του νησιού για την υλοποίηση του εγχειρήματος. Επιλέχτηκε σαν θέμα τα ήθη και τα έθιμα του νησιού κατά τη διάρκεια της άνοιξης. Η τάξη στην οποία υλοποιήθηκε ήταν η Β΄ τάξη του Δ. Σχ. Βασιλικών στη Σαλαμίνα, λόγω της ιδιαιτερότητας που παρουσιάζει η σύνθεση του μαθητικού του πληθυσμού. Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε επιτυχώς, αφού ξεπεράστηκαν οι διαδικαστικού τύπου δυσκολίες που εμφανίστηκαν και οι στόχοι του επιτεύχθηκαν πλήρως, ενώ οι μαθητές ολοκλήρωσαν τη διαδικασία ικανοποιημένοι και ευδιάθετοι καθώς η εκπαιδευτική διαδικασία απέκτησε κατά τη διάρκεια υλοποίησης του προγράμματος έναν πιο ευχάριστο και δημιουργικό χαρακτήρα. Μέσα από την όλη διαδικασία αναδείχτηκε η ανάγκη της επαφής του σχολείου με την τοπική κοινωνία, από την οποία δεν μπορεί να υπάρχει και να λειτουργεί αποκομμένο. Με αυτόν τον τρόπο δίνεται η ευκαιρία άμβλυνσης των κοινωνικών διαφορών και ιδιαιτεροτήτων καθώς και η κατανόηση από μέρους των μαθητών της κοινωνικής πραγματικότητας μέσα στην οποία ζουν και δρουν.","abstract_has_math":false,"creators":["Τούτση Ελένη","Toutsi Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:02Z","subjects":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2872901"],"render_values":[{"text":"uoadl:2872901","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2872901","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2872901","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2872901","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τούτση Ελένη","Toutsi Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2872901","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2872901"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο λαϊκός πολιτισμός περιλαμβάνει όλες τις πνευματικές, ψυχικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις της ζωής ενός λαού. Πρόκειται για μια πολύπλευρη και πολυσύνθετη έννοια στην οποία εμπεριέχονται όχι μόνο ο παραδοσιακός, προβιομηχανικός και προκαπιταλιστικός πολιτισμός αλλά και ο σύγχρονος λαϊκός πολιτισμός έτσι όπως έχει διαμορφωθεί πλέον μέσα από τις επιδράσεις της δυτικής κουλτούρας και της παγκοσμιοποίησης . Διαδίδεται από γενιά σε γενιά μέσω του γραπτού λόγου, του προφορικού λόγου και τη σημερινή εποχή μέσα από το διαδίκτυο, ενώ το εκπαιδευτικό σύστημα βοηθά τα παιδιά να κατανοήσουν ότι κάθε άτομο ανήκει σε κάποια πολιτιστική ομάδα, καθώς και την σταδιακή και ομαλή ένταξή τους σε αυτήν. Ποικίλοι πολιτιστικοί σύλλογοι δημιουργήθηκαν στη χώρα μας ήδη από τον 19ο αιώνα με χαρακτήρα θρησκευτικό, φιλανθρωπικό, μορφωτικό και με σκοπό την πολιτισμική και μορφωτική πρόοδο των μελών τους. Οι σύλλογοι αυτοί δημιουργήθηκαν είτε στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας μας ή του εξωτερικού που μετανάστευσαν για αναζήτηση καλύτερης ζωής, είτε σε διάφορες ημιαστικές ή αγροτικές περιοχές για την προώθηση του τοπικού λαϊκού πολιτισμού καθώς και την προώθηση διαφόρων τοπικών υποθέσεων. Η νοσταλγία του σύγχρονου ανθρώπου για καθετί παραδοσιακό και αυθεντικό οδήγησε στην αύξηση των πολιτιστικών συλλόγων και την ενεργοποίησή τους μέσα από την διοργάνωση διαφόρων εκδηλώσεων και την υλοποίηση ποικίλων αναπαραστάσεων εθίμων που συχνά έχουν χαθεί μέσα στο χρόνο, καθώς το corpus του λαού απώλεσε το λόγο δημιουργίας και ύπαρξης των συγκεκριμένων εθίμων. Αιτία αυτού του φαινομένου θεωρείται από τους λαογράφους η απώλεια κάποιας συγκριμένης ανάγκης που εξυπηρετούσαν ως μια ορισμένη χρονική στιγμή. Σταδιακά οι πολιτιστικοί σύλλογοι έγιναν οι διαχειριστές της λαϊκής παράδοσης κάθε τόπου. Αναλαμβάνουν πλέον και την ευθύνη συγκέντρωσης του πληθυσμού που ενδιαφέρεται για την λαϊκή παράδοση διαχειριζόμενοι την πολιτιστική τους ταυτότητα αναμορφωμένη και προσαρμοσμένη στη σύγχρονη πολιτιστική πραγματικότητα. Συχνός είναι ο φολκλορισμός στις δράσεις τους ο οποίος, παρά τα αρνητικά στοιχεία που του αναγνωρίζονται κατά καιρούς, αποτελεί μια μορφή παραγωγής πολιτισμού την οποία δεν πρέπει να προσπερνάμε αλλά να μας προβληματίζει και να μα διδάσκει. Μέσα από αυτή τη συλλογιστική τέθηκε ο προβληματισμός κατά πόσο είναι εφικτό η διδασκαλία του λαϊκού πολιτισμού σε ένα σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης μπορεί να εμπλακεί και να ενισχυθεί με την παρουσία ενός πολιτιστικού συλλόγου στο χώρο του κατά τη διάρκεια υλοποίησης κάποιων δράσεων ενός καινοτόμου προγράμματος με θέμα σχετικό με την τοπική λαϊκή παράδοση. Αφού εντοπίστηκαν και ξεπεράστηκαν θέματα πρακτικής φύσεως, σχετιζόμενα με τη νομιμότητα παρουσίας πρόσωπων μη σχετιζόμενων με την εκπαιδευτική διαδικασία, επιλέχτηκε το Παράρτημα του Λυκείου των Ελληνίδων στη Σαλαμίνα σαν ο πιο πρόσφορος πολιτιστικός σύλλογος του νησιού για την υλοποίηση του εγχειρήματος. Επιλέχτηκε σαν θέμα τα ήθη και τα έθιμα του νησιού κατά τη διάρκεια της άνοιξης. Η τάξη στην οποία υλοποιήθηκε ήταν η Β΄ τάξη του Δ. Σχ. Βασιλικών στη Σαλαμίνα, λόγω της ιδιαιτερότητας που παρουσιάζει η σύνθεση του μαθητικού του πληθυσμού. Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε επιτυχώς, αφού ξεπεράστηκαν οι διαδικαστικού τύπου δυσκολίες που εμφανίστηκαν και οι στόχοι του επιτεύχθηκαν πλήρως, ενώ οι μαθητές ολοκλήρωσαν τη διαδικασία ικανοποιημένοι και ευδιάθετοι καθώς η εκπαιδευτική διαδικασία απέκτησε κατά τη διάρκεια υλοποίησης του προγράμματος έναν πιο ευχάριστο και δημιουργικό χαρακτήρα. Μέσα από την όλη διαδικασία αναδείχτηκε η ανάγκη της επαφής του σχολείου με την τοπική κοινωνία, από την οποία δεν μπορεί να υπάρχει και να λειτουργεί αποκομμένο. Με αυτόν τον τρόπο δίνεται η ευκαιρία άμβλυνσης των κοινωνικών διαφορών και ιδιαιτεροτήτων καθώς και η κατανόηση από μέρους των μαθητών της κοινωνικής πραγματικότητας μέσα στην οποία ζουν και δρουν.","Folk culture comprises all the spiritual, mental and artistic expressions of a people’s life. It is a multifaceted and complex concept which includes not only traditional, pre-industrial and pre-capitalistic culture but also the contemporary popular culture which has been shaped by the influence of western culture and globalisation . It is handed down from generation to generation through written as well as oral texts, and, nowadays, through the Internet. At the same time, the educational system helps children comprehend that each person belongs to a cultural group and becomes the means of their gradual and fluid integration into it. Various cultural clubs have been formed in our country since the 19th century. Some of them are religious, others are charities, while there are educational clubs whose aim is the cultural and educational development of their members. Some of these clubs were formed in big urban centres in Greece or abroad, where the Greek people immigrated in search of a better life. Others made their appearance in several semi-urban or rural areas with the intention of promoting both the local folk culture and the local affairs. Modern man’s nostalgia for anything traditional and authentic has led to the increase in the number of cultural clubs. At the same time, these clubs have become actively present in society through the organisation of various events, including the re-enactment of customs that have faded with the passage of time since the cause of their creation and existence no longer exists. According to folklorists, this phenomenon is brought about by the loss of a specific need to which these customs catered until a particular moment. Gradually, cultural clubs became administrators of the local tradition in each city. They are now responsible for gathering the people interested in folk tradition while managing their cultural identity, which has been reshaped and customised to the modern cultural reality. Their events are often characterised by folklorism, which – despite its negative aspects – is a form of cultural production that should not be ignored; we ought to learn from and reflect on it. This reasoning led to the question to what extent teaching folk tradition in a Primary School can be combined with and reinforced by the on-site presence of a cultural club while implementing an innovative project on local folk tradition. After detecting and overcoming a series of practical issues related to the legality of the presence of persons not related to the educational process, the branch of the Lyceum Club of Greek Women in Salamina was chosen as the most appropriate cultural club on the island for the implementation of the project. The topic was the traditions and customs of spring. The pupils of the 2nd Grade of the Primary School of Vassilika in Salamina participated in the project due to its unique composition. After the procedural difficulties had been overcome, the project was completed successfully and its aims were fully fulfilled. In addition, the pupils were satisfied and jocund as the learning process became more pleasant and creative during the project. This process highlighted the need to bring the school in touch with the local community, which is essential to its existence and operation. In this way, we are given the opportunity to mitigate any social differences and peculiarities while the pupils gain an understanding of the social reality in which they live and act."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκπαιδευτικές και πολιτιστικές συνέργειες του Λυκείου των Ελληνίδων – Παράρτημα Σαλαμίνας με το 6/θεσιο Δημοτικό Σχολείο Βασιλικών Σαλαμίνας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τούτση Ελένη","Toutsi Eleni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Ο λαϊκός πολιτισμός περιλαμβάνει όλες τις πνευματικές, ψυχικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις της ζωής ενός λαού. Πρόκειται για μια πολύπλευρη και πολυσύνθετη έννοια στην οποία εμπεριέχονται όχι μόνο ο παραδοσιακός, προβιομηχανικός και προκαπιταλιστικός πολιτισμός αλλά και ο σύγχρονος λαϊκός πολιτισμός έτσι όπως έχει διαμορφωθεί πλέον μέσα από τις επιδράσεις της δυτικής κουλτούρας και της παγκοσμιοποίησης . Διαδίδεται από γενιά σε γενιά μέσω του γραπτού λόγου, του προφορικού λόγου και τη σημερινή εποχή μέσα από το διαδίκτυο, ενώ το εκπαιδευτικό σύστημα βοηθά τα παιδιά να κατανοήσουν ότι κάθε άτομο ανήκει σε κάποια πολιτιστική ομάδα, καθώς και την σταδιακή και ομαλή ένταξή τους σε αυτήν. Ποικίλοι πολιτιστικοί σύλλογοι δημιουργήθηκαν στη χώρα μας ήδη από τον 19ο αιώνα με χαρακτήρα θρησκευτικό, φιλανθρωπικό, μορφωτικό και με σκοπό την πολιτισμική και μορφωτική πρόοδο των μελών τους. Οι σύλλογοι αυτοί δημιουργήθηκαν είτε στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας μας ή του εξωτερικού που μετανάστευσαν για αναζήτηση καλύτερης ζωής, είτε σε διάφορες ημιαστικές ή αγροτικές περιοχές για την προώθηση του τοπικού λαϊκού πολιτισμού καθώς και την προώθηση διαφόρων τοπικών υποθέσεων. Η νοσταλγία του σύγχρονου ανθρώπου για καθετί παραδοσιακό και αυθεντικό οδήγησε στην αύξηση των πολιτιστικών συλλόγων και την ενεργοποίησή τους μέσα από την διοργάνωση διαφόρων εκδηλώσεων και την υλοποίηση ποικίλων αναπαραστάσεων εθίμων που συχνά έχουν χαθεί μέσα στο χρόνο, καθώς το corpus του λαού απώλεσε το λόγο δημιουργίας και ύπαρξης των συγκεκριμένων εθίμων. Αιτία αυτού του φαινομένου θεωρείται από τους λαογράφους η απώλεια κάποιας συγκριμένης ανάγκης που εξυπηρετούσαν ως μια ορισμένη χρονική στιγμή. Σταδιακά οι πολιτιστικοί σύλλογοι έγιναν οι διαχειριστές της λαϊκής παράδοσης κάθε τόπου. Αναλαμβάνουν πλέον και την ευθύνη συγκέντρωσης του πληθυσμού που ενδιαφέρεται για την λαϊκή παράδοση διαχειριζόμενοι την πολιτιστική τους ταυτότητα αναμορφωμένη και προσαρμοσμένη στη σύγχρονη πολιτιστική πραγματικότητα. Συχνός είναι ο φολκλορισμός στις δράσεις τους ο οποίος, παρά τα αρνητικά στοιχεία που του αναγνωρίζονται κατά καιρούς, αποτελεί μια μορφή παραγωγής πολιτισμού την οποία δεν πρέπει να προσπερνάμε αλλά να μας προβληματίζει και να μα διδάσκει. Μέσα από αυτή τη συλλογιστική τέθηκε ο προβληματισμός κατά πόσο είναι εφικτό η διδασκαλία του λαϊκού πολιτισμού σε ένα σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης μπορεί να εμπλακεί και να ενισχυθεί με την παρουσία ενός πολιτιστικού συλλόγου στο χώρο του κατά τη διάρκεια υλοποίησης κάποιων δράσεων ενός καινοτόμου προγράμματος με θέμα σχετικό με την τοπική λαϊκή παράδοση. Αφού εντοπίστηκαν και ξεπεράστηκαν θέματα πρακτικής φύσεως, σχετιζόμενα με τη νομιμότητα παρουσίας πρόσωπων μη σχετιζόμενων με την εκπαιδευτική διαδικασία, επιλέχτηκε το Παράρτημα του Λυκείου των Ελληνίδων στη Σαλαμίνα σαν ο πιο πρόσφορος πολιτιστικός σύλλογος του νησιού για την υλοποίηση του εγχειρήματος. Επιλέχτηκε σαν θέμα τα ήθη και τα έθιμα του νησιού κατά τη διάρκεια της άνοιξης. Η τάξη στην οποία υλοποιήθηκε ήταν η Β΄ τάξη του Δ. Σχ. Βασιλικών στη Σαλαμίνα, λόγω της ιδιαιτερότητας που παρουσιάζει η σύνθεση του μαθητικού του πληθυσμού. Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε επιτυχώς, αφού ξεπεράστηκαν οι διαδικαστικού τύπου δυσκολίες που εμφανίστηκαν και οι στόχοι του επιτεύχθηκαν πλήρως, ενώ οι μαθητές ολοκλήρωσαν τη διαδικασία ικανοποιημένοι και ευδιάθετοι καθώς η εκπαιδευτική διαδικασία απέκτησε κατά τη διάρκεια υλοποίησης του προγράμματος έναν πιο ευχάριστο και δημιουργικό χαρακτήρα. Μέσα από την όλη διαδικασία αναδείχτηκε η ανάγκη της επαφής του σχολείου με την τοπική κοινωνία, από την οποία δεν μπορεί να υπάρχει και να λειτουργεί αποκομμένο. Με αυτόν τον τρόπο δίνεται η ευκαιρία άμβλυνσης των κοινωνικών διαφορών και ιδιαιτεροτήτων καθώς και η κατανόηση από μέρους των μαθητών της κοινωνικής πραγματικότητας μέσα στην οποία ζουν και δρουν.","Folk culture comprises all the spiritual, mental and artistic expressions of a people’s life. It is a multifaceted and complex concept which includes not only traditional, pre-industrial and pre-capitalistic culture but also the contemporary popular culture which has been shaped by the influence of western culture and globalisation . It is handed down from generation to generation through written as well as oral texts, and, nowadays, through the Internet. At the same time, the educational system helps children comprehend that each person belongs to a cultural group and becomes the means of their gradual and fluid integration into it. Various cultural clubs have been formed in our country since the 19th century. Some of them are religious, others are charities, while there are educational clubs whose aim is the cultural and educational development of their members. Some of these clubs were formed in big urban centres in Greece or abroad, where the Greek people immigrated in search of a better life. Others made their appearance in several semi-urban or rural areas with the intention of promoting both the local folk culture and the local affairs. Modern man’s nostalgia for anything traditional and authentic has led to the increase in the number of cultural clubs. At the same time, these clubs have become actively present in society through the organisation of various events, including the re-enactment of customs that have faded with the passage of time since the cause of their creation and existence no longer exists. According to folklorists, this phenomenon is brought about by the loss of a specific need to which these customs catered until a particular moment. Gradually, cultural clubs became administrators of the local tradition in each city. They are now responsible for gathering the people interested in folk tradition while managing their cultural identity, which has been reshaped and customised to the modern cultural reality. Their events are often characterised by folklorism, which – despite its negative aspects – is a form of cultural production that should not be ignored; we ought to learn from and reflect on it. This reasoning led to the question to what extent teaching folk tradition in a Primary School can be combined with and reinforced by the on-site presence of a cultural club while implementing an innovative project on local folk tradition. After detecting and overcoming a series of practical issues related to the legality of the presence of persons not related to the educational process, the branch of the Lyceum Club of Greek Women in Salamina was chosen as the most appropriate cultural club on the island for the implementation of the project. The topic was the traditions and customs of spring. The pupils of the 2nd Grade of the Primary School of Vassilika in Salamina participated in the project due to its unique composition. After the procedural difficulties had been overcome, the project was completed successfully and its aims were fully fulfilled. In addition, the pupils were satisfied and jocund as the learning process became more pleasant and creative during the project. This process highlighted the need to bring the school in touch with the local community, which is essential to its existence and operation. In this way, we are given the opportunity to mitigate any social differences and peculiarities while the pupils gain an understanding of the social reality in which they live and act."],"dc:identifier":["uoadl:2872901","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2872901"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"],"dc:title":["Εκπαιδευτικές και πολιτιστικές συνέργειες του Λυκείου των Ελληνίδων – Παράρτημα Σαλαμίνας με το 6/θεσιο Δημοτικό Σχολείο Βασιλικών Σαλαμίνας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:02Z"}