{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2873052"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2873052","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Άγχος και Επαγγελματική Εξουθένωση στο Θεραπευτικό Προσωπικό των Δομών Απεξάρτησης","abstract":"Εισαγωγή: Ο χώρος της απεξάρτησης χαρακτηρίζεται έντονα από τον ανθρώπινο πόνο, την ματαίωση και την αμφιθυμία των εξαρτημένων ατόμων. Για τον λόγο αυτό σε κάθε φορέα αντιμετώπισης της εξάρτησης οι θεραπευτές είναι πολύ πιο πιθανό να βιώσουν το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης και το άγχος. Ελάχιστες μελέτες έχουν διεξαχθεί στην Ελλάδα αναφορικά με το άγχος και την επαγγελματική εξουθένωση των θεραπευτών που εργάζονται σε αυτές τις δομές. Επιπλέον, από ότι γνωρίζουμε, η έρευνα αυτή είναι η πρώτη που μελετά τις συσχετίσεις μεταξύ του είδους προγράμματος απεξάρτησης και των δύο μελετώμενων ψυχικών διαταραχών, του άγχους και της επαγγελματικής εξουθένωσης, στο θεραπευτικό προσωπικό των δομών απεξάρτησης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν (α) η διερεύνηση της εμφάνισης και του βαθμού έντασης του άγχους και της επαγγελματικής εξουθένωσης των θεραπευτών που εργάζονται σε προγράμματα στεγνού τύπου αλλά και σε προγράμματα υποκατάστασης, στον ΟΚΑΝΑ και ΚΕΘΕΑ, καθώς και (β) οι συσχετισμοί με τα δημογραφικά και τα επαγγελματικά στοιχεία του δείγματος, καθώς και με το είδος του προγράμματος απεξάρτησης αλλά και (γ) η συσχέτιση μεταξύ του άγχους και της επαγγελματικής εξουθένωσης. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσε μόνο το θεραπευτικό προσωπικό των προαναφερόμενων οργανισμών στην Αττική (N=159), το οποίο συμπεριλαμβάνει ψυχίατρους, παθολόγους, νοσηλευτές, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, κοινωνιοθεραπευτές και ειδικούς θεραπευτές. Το θεραπευτικό προσωπικό εργάζεται σε προγράμματα υποκατάστασης και στεγνά θεραπευτικά προγράμματα. Από τους συμμετέχοντες στην έρευνα το 31,45% εργάζονταν σε στεγνό θεραπευτικό πρόγραμμα ενώ το 68,55% εργάζονταν σε πρόγραμμα χορήγησης υποκατάστατου. Για την αξιολόγηση της επαγγελματικής εξουθένωσης χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο Maslach Burnout Inventory και για την μέτρηση του άγχους εφαρμόστηκε η κλίμακα Zung Self- Rating Anxiety Scale καθώς επίσης χορηγήθηκε και ερωτηματολόγιο δημογραφικών και επαγγελματικών χαρακτηριστικών. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με την χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS 21.0 εφαρμόζοντας τους στατιστικούς ελέγχους Pearson Chi-Square και Monte-Carlo. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα τις στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έδειξαν ότι τα επίπεδα άγχους κυμαίνονται σε μέτρια επίπεδα (51,57%) ενώ τα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης εμφανίζονται ήπια: χαμηλή συναισθηματική εξάντληση = 49,06%, χαμηλή αποπροσωποποίηση = 52,20, υψηλά προσωπικά επιτεύγματα = 43,40%. Παρόλα αυτά οι παράγοντες που δίνουν στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα (p<0,05) για το άγχος είναι: το φύλο (p=0,002), η συναισθηματική εξάντληση (p=0,000) και η αποπροσωποποίηση (p=0,002) ενώ για την επαγγελματική εξουθένωση βρέθηκαν οι εξής στατιστικά σημαντικές συσχετίζεις: μεταξύ της αποπροσωποποίησης και του είδους του προγράμματος απεξάρτησης (p=0,001), μεταξύ της προϋπηρεσίας και της συναισθηματικής εξάντλησης (p= 0,004), μεταξύ του αριθμού ασθενών και της αποπροσωποποίησης (p=0,029), μεταξύ του είδους σύμβασης και της συναισθηματικής εξάντλησης (p=0,014) και μεταξύ του είδους σύμβασης και της αποπροσωποποίησης (p=0,020). Συμπεράσματα: Το θεραπευτικό προσωπικό των προγραμμάτων υποκατάστασης και των στεγνών θεραπευτικών προγραμμάτων φαίνεται να έχει χαμηλά επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης και μέτρια επίπεδα άγχους. Παρά το γεγονός αυτό βρέθηκαν παράγοντες που συσχετίζονται με την εμφάνιση του συνδρόμου της επαγγελματικής εξουθένωσης και του άγχους, οι οποίοι θα ήταν καλό να ληφθούν υπόψη από τις διοικήσεις των υπηρεσιών απεξάρτησης για την βελτίωση της ποιότητας ζωής των θεραπευτών, της αποτελεσματικότητας των μονάδων θεραπείας και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο χώρος της απεξάρτησης χαρακτηρίζεται έντονα από τον ανθρώπινο πόνο, την ματαίωση και την αμφιθυμία των εξαρτημένων ατόμων. Για τον λόγο αυτό σε κάθε φορέα αντιμετώπισης της εξάρτησης οι θεραπευτές είναι πολύ πιο πιθανό να βιώσουν το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης και το άγχος. Ελάχιστες μελέτες έχουν διεξαχθεί στην Ελλάδα αναφορικά με το άγχος και την επαγγελματική εξουθένωση των θεραπευτών που εργάζονται σε αυτές τις δομές. Επιπλέον, από ότι γνωρίζουμε, η έρευνα αυτή είναι η πρώτη που μελετά τις συσχετίσεις μεταξύ του είδους προγράμματος απεξάρτησης και των δύο μελετώμενων ψυχικών διαταραχών, του άγχους και της επαγγελματικής εξουθένωσης, στο θεραπευτικό προσωπικό των δομών απεξάρτησης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν (α) η διερεύνηση της εμφάνισης και του βαθμού έντασης του άγχους και της επαγγελματικής εξουθένωσης των θεραπευτών που εργάζονται σε προγράμματα στεγνού τύπου αλλά και σε προγράμματα υποκατάστασης, στον ΟΚΑΝΑ και ΚΕΘΕΑ, καθώς και (β) οι συσχετισμοί με τα δημογραφικά και τα επαγγελματικά στοιχεία του δείγματος, καθώς και με το είδος του προγράμματος απεξάρτησης αλλά και (γ) η συσχέτιση μεταξύ του άγχους και της επαγγελματικής εξουθένωσης. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσε μόνο το θεραπευτικό προσωπικό των προαναφερόμενων οργανισμών στην Αττική (N=159), το οποίο συμπεριλαμβάνει ψυχίατρους, παθολόγους, νοσηλευτές, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, κοινωνιοθεραπευτές και ειδικούς θεραπευτές. Το θεραπευτικό προσωπικό εργάζεται σε προγράμματα υποκατάστασης και στεγνά θεραπευτικά προγράμματα. Από τους συμμετέχοντες στην έρευνα το 31,45% εργάζονταν σε στεγνό θεραπευτικό πρόγραμμα ενώ το 68,55% εργάζονταν σε πρόγραμμα χορήγησης υποκατάστατου. Για την αξιολόγηση της επαγγελματικής εξουθένωσης χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο Maslach Burnout Inventory και για την μέτρηση του άγχους εφαρμόστηκε η κλίμακα Zung Self- Rating Anxiety Scale καθώς επίσης χορηγήθηκε και ερωτηματολόγιο δημογραφικών και επαγγελματικών χαρακτηριστικών. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με την χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS 21.0 εφαρμόζοντας τους στατιστικούς ελέγχους Pearson Chi-Square και Monte-Carlo. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα τις στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έδειξαν ότι τα επίπεδα άγχους κυμαίνονται σε μέτρια επίπεδα (51,57%) ενώ τα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης εμφανίζονται ήπια: χαμηλή συναισθηματική εξάντληση = 49,06%, χαμηλή αποπροσωποποίηση = 52,20, υψηλά προσωπικά επιτεύγματα = 43,40%. Παρόλα αυτά οι παράγοντες που δίνουν στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα (p&lt;0,05) για το άγχος είναι: το φύλο (p=0,002), η συναισθηματική εξάντληση (p=0,000) και η αποπροσωποποίηση (p=0,002) ενώ για την επαγγελματική εξουθένωση βρέθηκαν οι εξής στατιστικά σημαντικές συσχετίζεις: μεταξύ της αποπροσωποποίησης και του είδους του προγράμματος απεξάρτησης (p=0,001), μεταξύ της προϋπηρεσίας και της συναισθηματικής εξάντλησης (p= 0,004), μεταξύ του αριθμού ασθενών και της αποπροσωποποίησης (p=0,029), μεταξύ του είδους σύμβασης και της συναισθηματικής εξάντλησης (p=0,014) και μεταξύ του είδους σύμβασης και της αποπροσωποποίησης (p=0,020). Συμπεράσματα: Το θεραπευτικό προσωπικό των προγραμμάτων υποκατάστασης και των στεγνών θεραπευτικών προγραμμάτων φαίνεται να έχει χαμηλά επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης και μέτρια επίπεδα άγχους. Παρά το γεγονός αυτό βρέθηκαν παράγοντες που συσχετίζονται με την εμφάνιση του συνδρόμου της επαγγελματικής εξουθένωσης και του άγχους, οι οποίοι θα ήταν καλό να ληφθούν υπόψη από τις διοικήσεις των υπηρεσιών απεξάρτησης για την βελτίωση της ποιότητας ζωής των θεραπευτών, της αποτελεσματικότητας των μονάδων θεραπείας και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Φωτοπούλου Ευαγγελία","Fotopoulou Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:02Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2873052"],"render_values":[{"text":"uoadl:2873052","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873052","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873052","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2873052","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φωτοπούλου Ευαγγελία","Fotopoulou Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2873052","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873052"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο χώρος της απεξάρτησης χαρακτηρίζεται έντονα από τον ανθρώπινο πόνο, την ματαίωση και την αμφιθυμία των εξαρτημένων ατόμων. Για τον λόγο αυτό σε κάθε φορέα αντιμετώπισης της εξάρτησης οι θεραπευτές είναι πολύ πιο πιθανό να βιώσουν το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης και το άγχος. Ελάχιστες μελέτες έχουν διεξαχθεί στην Ελλάδα αναφορικά με το άγχος και την επαγγελματική εξουθένωση των θεραπευτών που εργάζονται σε αυτές τις δομές. Επιπλέον, από ότι γνωρίζουμε, η έρευνα αυτή είναι η πρώτη που μελετά τις συσχετίσεις μεταξύ του είδους προγράμματος απεξάρτησης και των δύο μελετώμενων ψυχικών διαταραχών, του άγχους και της επαγγελματικής εξουθένωσης, στο θεραπευτικό προσωπικό των δομών απεξάρτησης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν (α) η διερεύνηση της εμφάνισης και του βαθμού έντασης του άγχους και της επαγγελματικής εξουθένωσης των θεραπευτών που εργάζονται σε προγράμματα στεγνού τύπου αλλά και σε προγράμματα υποκατάστασης, στον ΟΚΑΝΑ και ΚΕΘΕΑ, καθώς και (β) οι συσχετισμοί με τα δημογραφικά και τα επαγγελματικά στοιχεία του δείγματος, καθώς και με το είδος του προγράμματος απεξάρτησης αλλά και (γ) η συσχέτιση μεταξύ του άγχους και της επαγγελματικής εξουθένωσης. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσε μόνο το θεραπευτικό προσωπικό των προαναφερόμενων οργανισμών στην Αττική (N=159), το οποίο συμπεριλαμβάνει ψυχίατρους, παθολόγους, νοσηλευτές, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, κοινωνιοθεραπευτές και ειδικούς θεραπευτές. Το θεραπευτικό προσωπικό εργάζεται σε προγράμματα υποκατάστασης και στεγνά θεραπευτικά προγράμματα. Από τους συμμετέχοντες στην έρευνα το 31,45% εργάζονταν σε στεγνό θεραπευτικό πρόγραμμα ενώ το 68,55% εργάζονταν σε πρόγραμμα χορήγησης υποκατάστατου. Για την αξιολόγηση της επαγγελματικής εξουθένωσης χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο Maslach Burnout Inventory και για την μέτρηση του άγχους εφαρμόστηκε η κλίμακα Zung Self- Rating Anxiety Scale καθώς επίσης χορηγήθηκε και ερωτηματολόγιο δημογραφικών και επαγγελματικών χαρακτηριστικών. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με την χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS 21.0 εφαρμόζοντας τους στατιστικούς ελέγχους Pearson Chi-Square και Monte-Carlo. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα τις στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έδειξαν ότι τα επίπεδα άγχους κυμαίνονται σε μέτρια επίπεδα (51,57%) ενώ τα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης εμφανίζονται ήπια: χαμηλή συναισθηματική εξάντληση = 49,06%, χαμηλή αποπροσωποποίηση = 52,20, υψηλά προσωπικά επιτεύγματα = 43,40%. Παρόλα αυτά οι παράγοντες που δίνουν στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα (p<0,05) για το άγχος είναι: το φύλο (p=0,002), η συναισθηματική εξάντληση (p=0,000) και η αποπροσωποποίηση (p=0,002) ενώ για την επαγγελματική εξουθένωση βρέθηκαν οι εξής στατιστικά σημαντικές συσχετίζεις: μεταξύ της αποπροσωποποίησης και του είδους του προγράμματος απεξάρτησης (p=0,001), μεταξύ της προϋπηρεσίας και της συναισθηματικής εξάντλησης (p= 0,004), μεταξύ του αριθμού ασθενών και της αποπροσωποποίησης (p=0,029), μεταξύ του είδους σύμβασης και της συναισθηματικής εξάντλησης (p=0,014) και μεταξύ του είδους σύμβασης και της αποπροσωποποίησης (p=0,020). Συμπεράσματα: Το θεραπευτικό προσωπικό των προγραμμάτων υποκατάστασης και των στεγνών θεραπευτικών προγραμμάτων φαίνεται να έχει χαμηλά επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης και μέτρια επίπεδα άγχους. Παρά το γεγονός αυτό βρέθηκαν παράγοντες που συσχετίζονται με την εμφάνιση του συνδρόμου της επαγγελματικής εξουθένωσης και του άγχους, οι οποίοι θα ήταν καλό να ληφθούν υπόψη από τις διοικήσεις των υπηρεσιών απεξάρτησης για την βελτίωση της ποιότητας ζωής των θεραπευτών, της αποτελεσματικότητας των μονάδων θεραπείας και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.","Introduction: The area of drug rehabilitation is heavily characterized by human suffering, frustration and ambivalence of the addicted individuals. For this reason, in any detox unit, the therapists are significantly more likely to experience burnout syndrome and anxiety. Few researches have been conducted in Greece, about the therapeutic professionals’ anxiety and burnout who work in such services. Furthermore, to the best of our knowledge, this paper is the first to study the correlations between the detox program type and anxiety and professional burnout in detox units’ therapeutic staff. Aim: The purpose of this research was (a) to investigate the existence and severity of anxiety and professional burnout among therapeutic professionals working in 'drug-free' treatment programmes, and treatment with pharmaceutical substitutes programmes, within the Organization Against Drugs (OKANA) and Drug Addiction Treatment Center (KETHEA), as well as (b) the associations with demographic, and professional characteristics of the sample, and the detox program type, (c) the association between anxiety and burnout. Material and method: The research sample consisted only the therapeutic staff of the aforementioned organizations in Attica (N = 159), which included psychiatrists, physiologists, nurses, psychologists, social workers, social counselors, and specialist therapists. The therapeutic staff work in 'drug-free' treatment programmes, and treatment with pharmaceutical substitutes programmes. 31.45% of the sample was working on a 'drug-free' treatment program, while 68.55% was working on a pharmaceutical substitutes program. Maslach Burnout Inventory questionnaire was used to evaluate professional burnout and Zung Self-Rating Anxiety Scale was applied for the assessment of anxiety as well as a demographic and professional characteristics questionnaire. The statistical analysis of data was performed using the SPSS 21.0 statistical packet by applying the Pearson Chi-Square and Monte-Carlo test. Results: The statistical data analysis results indicated that the anxiety levels range to moderate levels (51,57%), while the professional burnout levels appear mildly: low emotional exhaustion = 49,06%, low depersonalization = 52,20, high personal accomplishment = 43,40%.However, factors that give statistically significant results (p <0.05) for anxiety are: gender (p=0,002), emotional exhaustion (p= 0,000) and depersonalization (p=0,002). while for professional burnout the following statistically significant correlations were found: between the depersonalization and the type of drug addiction program (p=0,001), between the length of service and the emotional exhaustion (p= 0,004), between the number of patients and the depersonalization (p=0,029), between the type of contract and the emotional exhaustion (p=0,014) and between the type of contract and the depersonalization (p=0,020). Conclusion: The 'drug-free' treatment programmes, and treatment with pharmaceutical substitutes programmes therapeutic staff seems to experience low professional burnout level and moderate anxiety level. Despite that, factors associated with the occurrence of anxiety and burnout syndrome have been found, which should be taken into account by the administrations of drug treatment services to improve the therapists’ life quality, the effectiveness of treatment services and the quality of health services provided."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Άγχος και Επαγγελματική Εξουθένωση στο Θεραπευτικό Προσωπικό των Δομών Απεξάρτησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φωτοπούλου Ευαγγελία","Fotopoulou Evangelia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο χώρος της απεξάρτησης χαρακτηρίζεται έντονα από τον ανθρώπινο πόνο, την ματαίωση και την αμφιθυμία των εξαρτημένων ατόμων. Για τον λόγο αυτό σε κάθε φορέα αντιμετώπισης της εξάρτησης οι θεραπευτές είναι πολύ πιο πιθανό να βιώσουν το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης και το άγχος. Ελάχιστες μελέτες έχουν διεξαχθεί στην Ελλάδα αναφορικά με το άγχος και την επαγγελματική εξουθένωση των θεραπευτών που εργάζονται σε αυτές τις δομές. Επιπλέον, από ότι γνωρίζουμε, η έρευνα αυτή είναι η πρώτη που μελετά τις συσχετίσεις μεταξύ του είδους προγράμματος απεξάρτησης και των δύο μελετώμενων ψυχικών διαταραχών, του άγχους και της επαγγελματικής εξουθένωσης, στο θεραπευτικό προσωπικό των δομών απεξάρτησης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν (α) η διερεύνηση της εμφάνισης και του βαθμού έντασης του άγχους και της επαγγελματικής εξουθένωσης των θεραπευτών που εργάζονται σε προγράμματα στεγνού τύπου αλλά και σε προγράμματα υποκατάστασης, στον ΟΚΑΝΑ και ΚΕΘΕΑ, καθώς και (β) οι συσχετισμοί με τα δημογραφικά και τα επαγγελματικά στοιχεία του δείγματος, καθώς και με το είδος του προγράμματος απεξάρτησης αλλά και (γ) η συσχέτιση μεταξύ του άγχους και της επαγγελματικής εξουθένωσης. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσε μόνο το θεραπευτικό προσωπικό των προαναφερόμενων οργανισμών στην Αττική (N=159), το οποίο συμπεριλαμβάνει ψυχίατρους, παθολόγους, νοσηλευτές, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, κοινωνιοθεραπευτές και ειδικούς θεραπευτές. Το θεραπευτικό προσωπικό εργάζεται σε προγράμματα υποκατάστασης και στεγνά θεραπευτικά προγράμματα. Από τους συμμετέχοντες στην έρευνα το 31,45% εργάζονταν σε στεγνό θεραπευτικό πρόγραμμα ενώ το 68,55% εργάζονταν σε πρόγραμμα χορήγησης υποκατάστατου. Για την αξιολόγηση της επαγγελματικής εξουθένωσης χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο Maslach Burnout Inventory και για την μέτρηση του άγχους εφαρμόστηκε η κλίμακα Zung Self- Rating Anxiety Scale καθώς επίσης χορηγήθηκε και ερωτηματολόγιο δημογραφικών και επαγγελματικών χαρακτηριστικών. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με την χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS 21.0 εφαρμόζοντας τους στατιστικούς ελέγχους Pearson Chi-Square και Monte-Carlo. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα τις στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έδειξαν ότι τα επίπεδα άγχους κυμαίνονται σε μέτρια επίπεδα (51,57%) ενώ τα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης εμφανίζονται ήπια: χαμηλή συναισθηματική εξάντληση = 49,06%, χαμηλή αποπροσωποποίηση = 52,20, υψηλά προσωπικά επιτεύγματα = 43,40%. Παρόλα αυτά οι παράγοντες που δίνουν στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα (p<0,05) για το άγχος είναι: το φύλο (p=0,002), η συναισθηματική εξάντληση (p=0,000) και η αποπροσωποποίηση (p=0,002) ενώ για την επαγγελματική εξουθένωση βρέθηκαν οι εξής στατιστικά σημαντικές συσχετίζεις: μεταξύ της αποπροσωποποίησης και του είδους του προγράμματος απεξάρτησης (p=0,001), μεταξύ της προϋπηρεσίας και της συναισθηματικής εξάντλησης (p= 0,004), μεταξύ του αριθμού ασθενών και της αποπροσωποποίησης (p=0,029), μεταξύ του είδους σύμβασης και της συναισθηματικής εξάντλησης (p=0,014) και μεταξύ του είδους σύμβασης και της αποπροσωποποίησης (p=0,020). Συμπεράσματα: Το θεραπευτικό προσωπικό των προγραμμάτων υποκατάστασης και των στεγνών θεραπευτικών προγραμμάτων φαίνεται να έχει χαμηλά επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης και μέτρια επίπεδα άγχους. Παρά το γεγονός αυτό βρέθηκαν παράγοντες που συσχετίζονται με την εμφάνιση του συνδρόμου της επαγγελματικής εξουθένωσης και του άγχους, οι οποίοι θα ήταν καλό να ληφθούν υπόψη από τις διοικήσεις των υπηρεσιών απεξάρτησης για την βελτίωση της ποιότητας ζωής των θεραπευτών, της αποτελεσματικότητας των μονάδων θεραπείας και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.","Introduction: The area of drug rehabilitation is heavily characterized by human suffering, frustration and ambivalence of the addicted individuals. For this reason, in any detox unit, the therapists are significantly more likely to experience burnout syndrome and anxiety. Few researches have been conducted in Greece, about the therapeutic professionals’ anxiety and burnout who work in such services. Furthermore, to the best of our knowledge, this paper is the first to study the correlations between the detox program type and anxiety and professional burnout in detox units’ therapeutic staff. Aim: The purpose of this research was (a) to investigate the existence and severity of anxiety and professional burnout among therapeutic professionals working in 'drug-free' treatment programmes, and treatment with pharmaceutical substitutes programmes, within the Organization Against Drugs (OKANA) and Drug Addiction Treatment Center (KETHEA), as well as (b) the associations with demographic, and professional characteristics of the sample, and the detox program type, (c) the association between anxiety and burnout. Material and method: The research sample consisted only the therapeutic staff of the aforementioned organizations in Attica (N = 159), which included psychiatrists, physiologists, nurses, psychologists, social workers, social counselors, and specialist therapists. The therapeutic staff work in 'drug-free' treatment programmes, and treatment with pharmaceutical substitutes programmes. 31.45% of the sample was working on a 'drug-free' treatment program, while 68.55% was working on a pharmaceutical substitutes program. Maslach Burnout Inventory questionnaire was used to evaluate professional burnout and Zung Self-Rating Anxiety Scale was applied for the assessment of anxiety as well as a demographic and professional characteristics questionnaire. The statistical analysis of data was performed using the SPSS 21.0 statistical packet by applying the Pearson Chi-Square and Monte-Carlo test. Results: The statistical data analysis results indicated that the anxiety levels range to moderate levels (51,57%), while the professional burnout levels appear mildly: low emotional exhaustion = 49,06%, low depersonalization = 52,20, high personal accomplishment = 43,40%.However, factors that give statistically significant results (p <0.05) for anxiety are: gender (p=0,002), emotional exhaustion (p= 0,000) and depersonalization (p=0,002). while for professional burnout the following statistically significant correlations were found: between the depersonalization and the type of drug addiction program (p=0,001), between the length of service and the emotional exhaustion (p= 0,004), between the number of patients and the depersonalization (p=0,029), between the type of contract and the emotional exhaustion (p=0,014) and between the type of contract and the depersonalization (p=0,020). Conclusion: The 'drug-free' treatment programmes, and treatment with pharmaceutical substitutes programmes therapeutic staff seems to experience low professional burnout level and moderate anxiety level. Despite that, factors associated with the occurrence of anxiety and burnout syndrome have been found, which should be taken into account by the administrations of drug treatment services to improve the therapists’ life quality, the effectiveness of treatment services and the quality of health services provided."],"dc:identifier":["uoadl:2873052","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873052"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Άγχος και Επαγγελματική Εξουθένωση στο Θεραπευτικό Προσωπικό των Δομών Απεξάρτησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:02Z"}