{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2873263"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2873263","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο Ιός του Δυτικού Νείλου – Δεδομένα στην Ελλάδα","abstract":"Ο ιός του Δυτικού Νείλου αποτελεί παγκοσμίως τον σημαντικότερο αιτιολογικό παράγοντα που ενοχοποιείται για την εκδήλωση περιστατικών ιογενούς εγκεφαλίτιδας. Ο άνθρωπος μπορεί να εκδηλώσει ασυμπτωματικά την νόσο, ωστόσο λίγοι ασθενείς νοσούν ως αποτέλεσμα επιπλοκών της νόσου. Αποτελεί τυχαίο ξενιστή του ιού, η μετάδοση του οποίου επισυμβαίνει μέσω διαβιβαστών κουνουπιών. Τα τελευταία 30 χρόνια καταγράφονται επανειλημμένες εξάρσεις του ιού σε χώρες της Ευρώπης, με αποτέλεσμα την ανάγκη για άμεση εφαρμογή προγραμμάτων επιτήρησης. Ο τύπος 1 του ιού καταγράφηκε σε χώρες της Ευρώπης έως το 2008, ενώ αργότερα καταγράφηκε και ο τύπος 2. Άξιον αναφοράς είναι περιπτώσεις όπως της Ελλάδας, στην οποία καταγράφηκε μεταλλαγμένο στέλεχος του τύπου 1 σε πληθυσμούς κορακίδων. Η συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζει νεότερα δεδομένα, έως και το 2018, από κατατεθειμένα στοιχεία της ιστοσελίδας του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (Ε.Ο.Δ.Υ), αναφορικά με τον επιπολασμό της νόσου λόγω του ιού του Δυτικού Νείλου. Παρατίθενται οι σημαντικότερες εκ των κλιματικών παραμέτρων (θερμοκρασία, βροχοπτώσεις, υγρασία και αέρας), πραγματοποιώντας αναφορά σε διαφορετικές γεωγραφικές ζώνες ανά τον κόσμο. Παράλληλα, παρουσιάζονται οι διαθέσιμες εργαστηριακές προσεγγίσεις διερεύνησης του ιού, δίδοντας έμφαση στις ιδιαιτερότητες της ομάδας των αιμοδοτών και στις τεχνικές οι οποίες χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της ασφάλειας του αίματος. Τέλος, αναπτύσσονται οι βασικότεροι επεμβατικοί άξονες δράσης του Ε.Ο.Δ.Υ, που αποτελούν και τον τρόπο διαχείρισης επιδημικών εξάρσεων του ιού του Δυτικού Νείλου στη χώρα μας.","abstract_html":"Ο ιός του Δυτικού Νείλου αποτελεί παγκοσμίως τον σημαντικότερο αιτιολογικό παράγοντα που ενοχοποιείται για την εκδήλωση περιστατικών ιογενούς εγκεφαλίτιδας. Ο άνθρωπος μπορεί να εκδηλώσει ασυμπτωματικά την νόσο, ωστόσο λίγοι ασθενείς νοσούν ως αποτέλεσμα επιπλοκών της νόσου. Αποτελεί τυχαίο ξενιστή του ιού, η μετάδοση του οποίου επισυμβαίνει μέσω διαβιβαστών κουνουπιών. Τα τελευταία 30 χρόνια καταγράφονται επανειλημμένες εξάρσεις του ιού σε χώρες της Ευρώπης, με αποτέλεσμα την ανάγκη για άμεση εφαρμογή προγραμμάτων επιτήρησης. Ο τύπος 1 του ιού καταγράφηκε σε χώρες της Ευρώπης έως το 2008, ενώ αργότερα καταγράφηκε και ο τύπος 2. Άξιον αναφοράς είναι περιπτώσεις όπως της Ελλάδας, στην οποία καταγράφηκε μεταλλαγμένο στέλεχος του τύπου 1 σε πληθυσμούς κορακίδων. Η συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζει νεότερα δεδομένα, έως και το 2018, από κατατεθειμένα στοιχεία της ιστοσελίδας του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (Ε.Ο.Δ.Υ), αναφορικά με τον επιπολασμό της νόσου λόγω του ιού του Δυτικού Νείλου. Παρατίθενται οι σημαντικότερες εκ των κλιματικών παραμέτρων (θερμοκρασία, βροχοπτώσεις, υγρασία και αέρας), πραγματοποιώντας αναφορά σε διαφορετικές γεωγραφικές ζώνες ανά τον κόσμο. Παράλληλα, παρουσιάζονται οι διαθέσιμες εργαστηριακές προσεγγίσεις διερεύνησης του ιού, δίδοντας έμφαση στις ιδιαιτερότητες της ομάδας των αιμοδοτών και στις τεχνικές οι οποίες χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της ασφάλειας του αίματος. Τέλος, αναπτύσσονται οι βασικότεροι επεμβατικοί άξονες δράσης του Ε.Ο.Δ.Υ, που αποτελούν και τον τρόπο διαχείρισης επιδημικών εξάρσεων του ιού του Δυτικού Νείλου στη χώρα μας.","abstract_has_math":false,"creators":["Γαζή Δήμητρα","Gazi Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2873263"],"render_values":[{"text":"uoadl:2873263","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873263","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873263","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2873263","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γαζή Δήμητρα","Gazi Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2873263","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873263"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο ιός του Δυτικού Νείλου αποτελεί παγκοσμίως τον σημαντικότερο αιτιολογικό παράγοντα που ενοχοποιείται για την εκδήλωση περιστατικών ιογενούς εγκεφαλίτιδας. Ο άνθρωπος μπορεί να εκδηλώσει ασυμπτωματικά την νόσο, ωστόσο λίγοι ασθενείς νοσούν ως αποτέλεσμα επιπλοκών της νόσου. Αποτελεί τυχαίο ξενιστή του ιού, η μετάδοση του οποίου επισυμβαίνει μέσω διαβιβαστών κουνουπιών. Τα τελευταία 30 χρόνια καταγράφονται επανειλημμένες εξάρσεις του ιού σε χώρες της Ευρώπης, με αποτέλεσμα την ανάγκη για άμεση εφαρμογή προγραμμάτων επιτήρησης. Ο τύπος 1 του ιού καταγράφηκε σε χώρες της Ευρώπης έως το 2008, ενώ αργότερα καταγράφηκε και ο τύπος 2. Άξιον αναφοράς είναι περιπτώσεις όπως της Ελλάδας, στην οποία καταγράφηκε μεταλλαγμένο στέλεχος του τύπου 1 σε πληθυσμούς κορακίδων. Η συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζει νεότερα δεδομένα, έως και το 2018, από κατατεθειμένα στοιχεία της ιστοσελίδας του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (Ε.Ο.Δ.Υ), αναφορικά με τον επιπολασμό της νόσου λόγω του ιού του Δυτικού Νείλου. Παρατίθενται οι σημαντικότερες εκ των κλιματικών παραμέτρων (θερμοκρασία, βροχοπτώσεις, υγρασία και αέρας), πραγματοποιώντας αναφορά σε διαφορετικές γεωγραφικές ζώνες ανά τον κόσμο. Παράλληλα, παρουσιάζονται οι διαθέσιμες εργαστηριακές προσεγγίσεις διερεύνησης του ιού, δίδοντας έμφαση στις ιδιαιτερότητες της ομάδας των αιμοδοτών και στις τεχνικές οι οποίες χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της ασφάλειας του αίματος. Τέλος, αναπτύσσονται οι βασικότεροι επεμβατικοί άξονες δράσης του Ε.Ο.Δ.Υ, που αποτελούν και τον τρόπο διαχείρισης επιδημικών εξάρσεων του ιού του Δυτικού Νείλου στη χώρα μας.","The West Nile Virus (WNV) comprises worldwide the most important incriminating factor in the development of cases of viral encephalitis. The majority of the human cases are asymptomatic, yet a minority develops serious disease, as a result of complication disorders. The biological cycle of WNV comprises humans as accidental hosts, with transmission being accomplished via mosquito vectors. Recurrent WNV outbreaks have been recorded in Europe during the past 30 years and therefore implementation of surveillance programs is imperative. Type 1 of the virus has been recorded in different European countries up to 2008, with type 2 emerging thereafter. The case of Greece is worth mentioning, since a mutated type 1 WNV strain was isolated from coracid populations during the last recorded outbreak. The current thesis presents current data, up to 2018, derived from the literature source and the official webpage of National Organization of Public Health in Greece, regarding the prevalence of transmission of WNV and worldwide distribution. Furthermore, the most important climatic parameters interfering with viral prevalence are presented (including temperature, rainfalls, humidity and wind), for different geographical zones worldwide. In addition to the above, current available laboratory approaches are presented, with an emphasis being given upon the special needs of blood donors. Finally, the most important intervening axons are highlighted, being implemented in National Organization of Public Health and concerning the way of dealing with epidemic outbreaks of WNV in Greece."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο Ιός του Δυτικού Νείλου – Δεδομένα στην Ελλάδα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γαζή Δήμητρα","Gazi Dimitra"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Ο ιός του Δυτικού Νείλου αποτελεί παγκοσμίως τον σημαντικότερο αιτιολογικό παράγοντα που ενοχοποιείται για την εκδήλωση περιστατικών ιογενούς εγκεφαλίτιδας. Ο άνθρωπος μπορεί να εκδηλώσει ασυμπτωματικά την νόσο, ωστόσο λίγοι ασθενείς νοσούν ως αποτέλεσμα επιπλοκών της νόσου. Αποτελεί τυχαίο ξενιστή του ιού, η μετάδοση του οποίου επισυμβαίνει μέσω διαβιβαστών κουνουπιών. Τα τελευταία 30 χρόνια καταγράφονται επανειλημμένες εξάρσεις του ιού σε χώρες της Ευρώπης, με αποτέλεσμα την ανάγκη για άμεση εφαρμογή προγραμμάτων επιτήρησης. Ο τύπος 1 του ιού καταγράφηκε σε χώρες της Ευρώπης έως το 2008, ενώ αργότερα καταγράφηκε και ο τύπος 2. Άξιον αναφοράς είναι περιπτώσεις όπως της Ελλάδας, στην οποία καταγράφηκε μεταλλαγμένο στέλεχος του τύπου 1 σε πληθυσμούς κορακίδων. Η συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζει νεότερα δεδομένα, έως και το 2018, από κατατεθειμένα στοιχεία της ιστοσελίδας του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (Ε.Ο.Δ.Υ), αναφορικά με τον επιπολασμό της νόσου λόγω του ιού του Δυτικού Νείλου. Παρατίθενται οι σημαντικότερες εκ των κλιματικών παραμέτρων (θερμοκρασία, βροχοπτώσεις, υγρασία και αέρας), πραγματοποιώντας αναφορά σε διαφορετικές γεωγραφικές ζώνες ανά τον κόσμο. Παράλληλα, παρουσιάζονται οι διαθέσιμες εργαστηριακές προσεγγίσεις διερεύνησης του ιού, δίδοντας έμφαση στις ιδιαιτερότητες της ομάδας των αιμοδοτών και στις τεχνικές οι οποίες χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της ασφάλειας του αίματος. Τέλος, αναπτύσσονται οι βασικότεροι επεμβατικοί άξονες δράσης του Ε.Ο.Δ.Υ, που αποτελούν και τον τρόπο διαχείρισης επιδημικών εξάρσεων του ιού του Δυτικού Νείλου στη χώρα μας.","The West Nile Virus (WNV) comprises worldwide the most important incriminating factor in the development of cases of viral encephalitis. The majority of the human cases are asymptomatic, yet a minority develops serious disease, as a result of complication disorders. The biological cycle of WNV comprises humans as accidental hosts, with transmission being accomplished via mosquito vectors. Recurrent WNV outbreaks have been recorded in Europe during the past 30 years and therefore implementation of surveillance programs is imperative. Type 1 of the virus has been recorded in different European countries up to 2008, with type 2 emerging thereafter. The case of Greece is worth mentioning, since a mutated type 1 WNV strain was isolated from coracid populations during the last recorded outbreak. The current thesis presents current data, up to 2018, derived from the literature source and the official webpage of National Organization of Public Health in Greece, regarding the prevalence of transmission of WNV and worldwide distribution. Furthermore, the most important climatic parameters interfering with viral prevalence are presented (including temperature, rainfalls, humidity and wind), for different geographical zones worldwide. In addition to the above, current available laboratory approaches are presented, with an emphasis being given upon the special needs of blood donors. Finally, the most important intervening axons are highlighted, being implemented in National Organization of Public Health and concerning the way of dealing with epidemic outbreaks of WNV in Greece."],"dc:identifier":["uoadl:2873263","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873263"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο Ιός του Δυτικού Νείλου – Δεδομένα στην Ελλάδα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:11Z"}