{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2873357"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2873357","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ, ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΗ ΚΩΔΙΚΩΝ ΜΟΡΙΩΝ RNA(ncRNAs) ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΚΡΕΪΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ","abstract":"Η οξεία λεμφοβλαστική αναιμία οφείλεται σε πολλαπλές μεταλλαγές οι οποίες συμβαίνουν στο προγονικό λεμφικό κύτταρο. Αρχικά, έγινε πλήρης περιγραφή του ρόλου της αιμοποίησης και του σπουδαίου ρόλου που διαδραματίζει ο μυελός των οστών καθώς και των τεχνικών λήψης του για τη διάγνωση της ΟΛΛ. Στην συνέχεια, έγινε αναφορά στην οντότητα του καρκίνου, στο σύστημα ταξινόμησης των όγκων κατά ΤΝΜ και στους πιο σημαντικούς καρκινικούς δείκτες που εμφανίζονται σε βιολογικά υγρά του σώματος και αποτελούν προϊόντα των ογκογονιδίων. Μερικοί δείκτες είναι οι εξής: p53, BRCA1,BRCA2,APC,RB1. Επειτα αναλύθηκαν τα ογκογονίδια και τα ογκοκατασταλτικά, η μετατροπή των πρωτοογκογονιδίων σε ογκογονίδια καθώς και οι λειτουργίες τους και τα προϊόντα των ογκοκατασταλτικών γονιδίων. \\Μολονότι, δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στα miRNAs που εμφανίζονται στον καρκίνο, καθώς και σε πρόσφατες μελέτες στις οποίες έχουν ανακαλυφθεί νέα miRNAs. Τα miRNAs είναι μικρά(18-24 νουκλεοτίδια) μονόκλωνα μη κωδικά μόρια RNA, τα οποία μεταγράφονται από τις RNA πολυμεράσες ΙΙ και ΙΙΙ και εκφράζονται είτε σε Β είτε σε Τ λεμφοκύτταρα. Τα miRNAs παρουσιάζουν διττό ρόλο, εκφράζονται ως ογκογονίδια και ως ογκοκατασταλτικά αλλά ρυθμίζουν και μεταβολικές διεργασίες όπως ο έλεγχος του πολλαπλασιασμού, διαφοροποίησης, επιβίωσης και ρύθμισης της απόπτωσης των κυττάρων. Ένα παράδειγμα mirRNA που συμπεριφέρεται ως ογκογονίδιο και εκφράζεται ιδιαίτερα στην παιδική ΟΛΛ είναι το mir-155 και ως ογκοκατασταλτικό το miR-15a. Ωστόσο τα miRNAs λειτουργούν και ως θεραπευτική επιλογή για την αντιμετώπιση της ΟΛΛ. Η υπερέκφραση ή αναστολή της έκφρασής των miRNA, ρυθμίζει την ανθεκτικότητα του οργανισμού στην εκάστοτε θεραπευτική αγωγή. Στην συνέχεια έγινε περιγραφή των σημείων και συμπτωμάτων της οξείας λεμφοβλαστικής αναιμίας, των τρόπων διάγνωσης της, καθώς και των θεραπευτικών επιλογών που υπάρχουν μέχρι και σήμερα. Η θεραπεία της ΟΛΛ διακρίνεται σε τρεις φάσεις: Ύφεση, Σταθεροποίηση και Συντήρηση της ΟΛΛ. Η μεταμόσχευση μυελού των οστών ή αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων αποτελεί την τελευταία θεραπευτική επιλογή για την αντιμετώπιση της παιδικής λευχαιμίας. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλά και στο τέλος της υπάρχει πάντα η πιθανότητα υποτροπής γιατί ορισμένα λευχαιμικά κύτταρα δεν έχουν εξαλειφθεί πλήρως. Η συγκεκριμένη κατάσταση ονομάζεται ελάχιστη υπολειπόμενη νόσος(MRD) και ανιχνεύεται με συγκεκριμένες τεχνικές, βασισμένες σε μόρια DNA, RNA και πρωτεΐνες. Οι πιο διαδεδομένες τεχνικές είναι η κυτταρομετρία ροής και η μέθοδος FISH. Στην παρούσα μελέτη που εκπονήθηκε έγινε παρουσίαση και ανάλυση της έκφρασης των μη κωδικών γονιδίων, miRNAs που εμφανίζονται στην παιδική λευχαιμία και συγκεκριμένα στην οξεία λεμφοβλαστική αναιμία που εμφανίζεται σε μεγαλύτερο βαθμό στην παιδική ηλικία. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε σε δείγματα μυελού των οστών, τα οποία συλλέχθηκαν από το ιατρικό προσωπικό των Ογκολογικών Τμημάτων του Παιδιατρικού Νοσοκομείου Αγλαΐα Κυριακού. Οι διαδικασίες που πραγματοποιήθηκαν για την επεξεργασία των δειγμάτων ήταν οι εξής: Απομόνωση ολικού RNA και Φωτομέτρηση, Ηλεκτροφόρηση RNA σε πήκτωμα αγαρόζης 2%w/v, Αλυσιδωτή Αντίδραση Αντίστροφης Μεταγραφής για τη δημιουργία cDNAs, Αλυσιδωτή Αντίδραση Πολυμεράσης και Ηλεκτροφόρηση DNA σε πήκτωμα αγαρόζης 3% w/v. Ως ενδογενής μάρτυρας χρησιμοποιήθηκε το γονίδιο αναφοράς RNU48 το οποίο εκφράζεται τόσο στα δείγματα ασθενών, όσο και στα δείγματα μαρτύρων με τελικό προϊόν 105bp. Στην συνέχεια, πραγματοποιήθηκε ποσοτικός προσδιορισμός της έκφρασης των γονιδίων RNU48, miR-143 και miR-145 σε δείγματα μυελού των οστών με παιδική ΟΛΛ, μέσω της ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης Real Time PCR όπου έλαβε χώρα στη Ερευνητική Μονάδα V του Τομέα Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας. Στην συνέχεια κατασκευάστηκαν καμπύλες ενίσχυσης των γονιδίων miR-143, miR-145 και μελετήθηκε η έκφραση τους σε σχέση με το γονίδιο αναφοράς RNU48. Επιπλέον, κατασκευάστηκαν και καμπύλες τήξης για την ανίχνευση μη ειδικών προϊόντων ή διμερή εκκινητών, τα οποία έχουν διαφορετική θερμοκρασία τήξης (Τm) σε σχέση με τα ειδικά προϊόντα. Τέλος, πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση της έκφρασης των γονιδίων miR-143 και miR-145 σε δείγματα μυελού των οστών, 10 ασθενών με παιδική ΟΛΛ και 4 υγιών μαρτύρων, την ημέρα διάγνωσης και την 33η ημέρα θεραπείας και έγινε σύγκριση των αποτελεσμάτων. Αρχικά πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική και παρατηρήθηκαν χαμηλότερα επίπεδα έκφρασης των γονιδίων miR-143 και miR-145 στα δείγματα ασθενών κατά τη φάση της διάγνωσης σε σχέση με των υγιών μαρτύρων. Ωστόσο, την 33η ημέρα θεραπείας στα δείγματα των 10 ασθενών, παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων έκφρασης των ίδιων γονιδίων, σε σχέση με τη φάση διάγνωσης, όπου και επιβεβαιώθηκε από βιβλιογραφικές αναφορές. Στην συνέχεια, μελετήθηκε η έκφραση των ίδιων γονιδίων ως προς τον αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων όπου ήταν αυξημένη η έκφραση και των δύο γονιδίων σε ασθενείς με WBC>50.000κύτταρα/μl, τον απόλυτο αριθμό των βλαστών την 8η ημέρα, όπου η έκφραση των δύο γονιδίων ήταν αυξημένη σε ασθενείς με αριθμό βλαστών≥1000κύτταρα/μl την ανταπόκριση των ασθενών με ΟΛΛ την 15η ημέρα θεραπείας, όπου Τα επίπεδα έκφρασης των miR-143 και miR-145 ήταν αυξημένα στην Μ1 κατηγορία και μειωμένα στις κατηγορίες Μ2-Μ3. Οσο αφορά την ομάδα κινδύνου, παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση του miR-143 σε ασθενείς υψηλού κινδύνου και χαμηλότερη σε χαμηλού και ενδιάμεσου κινδύνου. Για το γονίδιο miR-145 παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση σε ασθενείς χαμηλού και ενδιάμεσου κινδύνου και χαμηλότερη στους ασθενείς υψηλού κινδύνου και στον ανοσοφαινότυπο, η έκφραση του miR-143 στους ασθενείς με Τ-ΟΛΛ ήταν αυξημένη σε σχέση με των ασθενών με Β-ΟΛΛ και και η έκφραση του miR-145 ήταν ομοίως αυξημένη σε ασθενείς με Τ-ΟΛΛ και μειωμένη σε ασθενείς με Β-ΟΛΛ. Βέβαια, τα αποτελέσματα που προέκυψαν δεν έχουν στατιστική ισχύ και απαιτείται η μελέτη του ρόλου των γονιδίων miR-143 και miR-145 σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων, ασθενών και μαρτύρων. Αυτό που προκύπτει, είναι ότι τα miR-143 και miR-145 λειτουργούν περισσότερο ως ογκοκατασταλτικά γονίδια, σύμφωνα με μελέτες σε άλλους τύπους καρκίνου(Ca μαστού,Ca παχέος εντέρου).","abstract_html":"Η οξεία λεμφοβλαστική αναιμία οφείλεται σε πολλαπλές μεταλλαγές οι οποίες συμβαίνουν στο προγονικό λεμφικό κύτταρο. Αρχικά, έγινε πλήρης περιγραφή του ρόλου της αιμοποίησης και του σπουδαίου ρόλου που διαδραματίζει ο μυελός των οστών καθώς και των τεχνικών λήψης του για τη διάγνωση της ΟΛΛ. Στην συνέχεια, έγινε αναφορά στην οντότητα του καρκίνου, στο σύστημα ταξινόμησης των όγκων κατά ΤΝΜ και στους πιο σημαντικούς καρκινικούς δείκτες που εμφανίζονται σε βιολογικά υγρά του σώματος και αποτελούν προϊόντα των ογκογονιδίων. Μερικοί δείκτες είναι οι εξής: p53, BRCA1,BRCA2,APC,RB1. Επειτα αναλύθηκαν τα ογκογονίδια και τα ογκοκατασταλτικά, η μετατροπή των πρωτοογκογονιδίων σε ογκογονίδια καθώς και οι λειτουργίες τους και τα προϊόντα των ογκοκατασταλτικών γονιδίων. \\Μολονότι, δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στα miRNAs που εμφανίζονται στον καρκίνο, καθώς και σε πρόσφατες μελέτες στις οποίες έχουν ανακαλυφθεί νέα miRNAs. Τα miRNAs είναι μικρά(18-24 νουκλεοτίδια) μονόκλωνα μη κωδικά μόρια RNA, τα οποία μεταγράφονται από τις RNA πολυμεράσες ΙΙ και ΙΙΙ και εκφράζονται είτε σε Β είτε σε Τ λεμφοκύτταρα. Τα miRNAs παρουσιάζουν διττό ρόλο, εκφράζονται ως ογκογονίδια και ως ογκοκατασταλτικά αλλά ρυθμίζουν και μεταβολικές διεργασίες όπως ο έλεγχος του πολλαπλασιασμού, διαφοροποίησης, επιβίωσης και ρύθμισης της απόπτωσης των κυττάρων. Ένα παράδειγμα mirRNA που συμπεριφέρεται ως ογκογονίδιο και εκφράζεται ιδιαίτερα στην παιδική ΟΛΛ είναι το mir-155 και ως ογκοκατασταλτικό το miR-15a. Ωστόσο τα miRNAs λειτουργούν και ως θεραπευτική επιλογή για την αντιμετώπιση της ΟΛΛ. Η υπερέκφραση ή αναστολή της έκφρασής των miRNA, ρυθμίζει την ανθεκτικότητα του οργανισμού στην εκάστοτε θεραπευτική αγωγή. Στην συνέχεια έγινε περιγραφή των σημείων και συμπτωμάτων της οξείας λεμφοβλαστικής αναιμίας, των τρόπων διάγνωσης της, καθώς και των θεραπευτικών επιλογών που υπάρχουν μέχρι και σήμερα. Η θεραπεία της ΟΛΛ διακρίνεται σε τρεις φάσεις: Ύφεση, Σταθεροποίηση και Συντήρηση της ΟΛΛ. Η μεταμόσχευση μυελού των οστών ή αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων αποτελεί την τελευταία θεραπευτική επιλογή για την αντιμετώπιση της παιδικής λευχαιμίας. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλά και στο τέλος της υπάρχει πάντα η πιθανότητα υποτροπής γιατί ορισμένα λευχαιμικά κύτταρα δεν έχουν εξαλειφθεί πλήρως. Η συγκεκριμένη κατάσταση ονομάζεται ελάχιστη υπολειπόμενη νόσος(MRD) και ανιχνεύεται με συγκεκριμένες τεχνικές, βασισμένες σε μόρια DNA, RNA και πρωτεΐνες. Οι πιο διαδεδομένες τεχνικές είναι η κυτταρομετρία ροής και η μέθοδος FISH. Στην παρούσα μελέτη που εκπονήθηκε έγινε παρουσίαση και ανάλυση της έκφρασης των μη κωδικών γονιδίων, miRNAs που εμφανίζονται στην παιδική λευχαιμία και συγκεκριμένα στην οξεία λεμφοβλαστική αναιμία που εμφανίζεται σε μεγαλύτερο βαθμό στην παιδική ηλικία. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε σε δείγματα μυελού των οστών, τα οποία συλλέχθηκαν από το ιατρικό προσωπικό των Ογκολογικών Τμημάτων του Παιδιατρικού Νοσοκομείου Αγλαΐα Κυριακού. Οι διαδικασίες που πραγματοποιήθηκαν για την επεξεργασία των δειγμάτων ήταν οι εξής: Απομόνωση ολικού RNA και Φωτομέτρηση, Ηλεκτροφόρηση RNA σε πήκτωμα αγαρόζης 2%w/v, Αλυσιδωτή Αντίδραση Αντίστροφης Μεταγραφής για τη δημιουργία cDNAs, Αλυσιδωτή Αντίδραση Πολυμεράσης και Ηλεκτροφόρηση DNA σε πήκτωμα αγαρόζης 3% w/v. Ως ενδογενής μάρτυρας χρησιμοποιήθηκε το γονίδιο αναφοράς RNU48 το οποίο εκφράζεται τόσο στα δείγματα ασθενών, όσο και στα δείγματα μαρτύρων με τελικό προϊόν 105bp. Στην συνέχεια, πραγματοποιήθηκε ποσοτικός προσδιορισμός της έκφρασης των γονιδίων RNU48, miR-143 και miR-145 σε δείγματα μυελού των οστών με παιδική ΟΛΛ, μέσω της ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης Real Time PCR όπου έλαβε χώρα στη Ερευνητική Μονάδα V του Τομέα Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας. Στην συνέχεια κατασκευάστηκαν καμπύλες ενίσχυσης των γονιδίων miR-143, miR-145 και μελετήθηκε η έκφραση τους σε σχέση με το γονίδιο αναφοράς RNU48. Επιπλέον, κατασκευάστηκαν και καμπύλες τήξης για την ανίχνευση μη ειδικών προϊόντων ή διμερή εκκινητών, τα οποία έχουν διαφορετική θερμοκρασία τήξης (Τm) σε σχέση με τα ειδικά προϊόντα. Τέλος, πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση της έκφρασης των γονιδίων miR-143 και miR-145 σε δείγματα μυελού των οστών, 10 ασθενών με παιδική ΟΛΛ και 4 υγιών μαρτύρων, την ημέρα διάγνωσης και την 33η ημέρα θεραπείας και έγινε σύγκριση των αποτελεσμάτων. Αρχικά πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική και παρατηρήθηκαν χαμηλότερα επίπεδα έκφρασης των γονιδίων miR-143 και miR-145 στα δείγματα ασθενών κατά τη φάση της διάγνωσης σε σχέση με των υγιών μαρτύρων. Ωστόσο, την 33η ημέρα θεραπείας στα δείγματα των 10 ασθενών, παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων έκφρασης των ίδιων γονιδίων, σε σχέση με τη φάση διάγνωσης, όπου και επιβεβαιώθηκε από βιβλιογραφικές αναφορές. Στην συνέχεια, μελετήθηκε η έκφραση των ίδιων γονιδίων ως προς τον αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων όπου ήταν αυξημένη η έκφραση και των δύο γονιδίων σε ασθενείς με WBC&gt;50.000κύτταρα/μl, τον απόλυτο αριθμό των βλαστών την 8η ημέρα, όπου η έκφραση των δύο γονιδίων ήταν αυξημένη σε ασθενείς με αριθμό βλαστών≥1000κύτταρα/μl την ανταπόκριση των ασθενών με ΟΛΛ την 15η ημέρα θεραπείας, όπου Τα επίπεδα έκφρασης των miR-143 και miR-145 ήταν αυξημένα στην Μ1 κατηγορία και μειωμένα στις κατηγορίες Μ2-Μ3. Οσο αφορά την ομάδα κινδύνου, παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση του miR-143 σε ασθενείς υψηλού κινδύνου και χαμηλότερη σε χαμηλού και ενδιάμεσου κινδύνου. Για το γονίδιο miR-145 παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση σε ασθενείς χαμηλού και ενδιάμεσου κινδύνου και χαμηλότερη στους ασθενείς υψηλού κινδύνου και στον ανοσοφαινότυπο, η έκφραση του miR-143 στους ασθενείς με Τ-ΟΛΛ ήταν αυξημένη σε σχέση με των ασθενών με Β-ΟΛΛ και και η έκφραση του miR-145 ήταν ομοίως αυξημένη σε ασθενείς με Τ-ΟΛΛ και μειωμένη σε ασθενείς με Β-ΟΛΛ. Βέβαια, τα αποτελέσματα που προέκυψαν δεν έχουν στατιστική ισχύ και απαιτείται η μελέτη του ρόλου των γονιδίων miR-143 και miR-145 σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων, ασθενών και μαρτύρων. Αυτό που προκύπτει, είναι ότι τα miR-143 και miR-145 λειτουργούν περισσότερο ως ογκοκατασταλτικά γονίδια, σύμφωνα με μελέτες σε άλλους τύπους καρκίνου(Ca μαστού,Ca παχέος εντέρου).","abstract_has_math":false,"creators":["Μητροπούλου Παναγιώτα","Mitropoulou Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:11Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2873357"],"render_values":[{"text":"uoadl:2873357","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873357","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873357","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2873357","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μητροπούλου Παναγιώτα","Mitropoulou Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2873357","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873357"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η οξεία λεμφοβλαστική αναιμία οφείλεται σε πολλαπλές μεταλλαγές οι οποίες συμβαίνουν στο προγονικό λεμφικό κύτταρο. Αρχικά, έγινε πλήρης περιγραφή του ρόλου της αιμοποίησης και του σπουδαίου ρόλου που διαδραματίζει ο μυελός των οστών καθώς και των τεχνικών λήψης του για τη διάγνωση της ΟΛΛ. Στην συνέχεια, έγινε αναφορά στην οντότητα του καρκίνου, στο σύστημα ταξινόμησης των όγκων κατά ΤΝΜ και στους πιο σημαντικούς καρκινικούς δείκτες που εμφανίζονται σε βιολογικά υγρά του σώματος και αποτελούν προϊόντα των ογκογονιδίων. Μερικοί δείκτες είναι οι εξής: p53, BRCA1,BRCA2,APC,RB1. Επειτα αναλύθηκαν τα ογκογονίδια και τα ογκοκατασταλτικά, η μετατροπή των πρωτοογκογονιδίων σε ογκογονίδια καθώς και οι λειτουργίες τους και τα προϊόντα των ογκοκατασταλτικών γονιδίων. \\Μολονότι, δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στα miRNAs που εμφανίζονται στον καρκίνο, καθώς και σε πρόσφατες μελέτες στις οποίες έχουν ανακαλυφθεί νέα miRNAs. Τα miRNAs είναι μικρά(18-24 νουκλεοτίδια) μονόκλωνα μη κωδικά μόρια RNA, τα οποία μεταγράφονται από τις RNA πολυμεράσες ΙΙ και ΙΙΙ και εκφράζονται είτε σε Β είτε σε Τ λεμφοκύτταρα. Τα miRNAs παρουσιάζουν διττό ρόλο, εκφράζονται ως ογκογονίδια και ως ογκοκατασταλτικά αλλά ρυθμίζουν και μεταβολικές διεργασίες όπως ο έλεγχος του πολλαπλασιασμού, διαφοροποίησης, επιβίωσης και ρύθμισης της απόπτωσης των κυττάρων. Ένα παράδειγμα mirRNA που συμπεριφέρεται ως ογκογονίδιο και εκφράζεται ιδιαίτερα στην παιδική ΟΛΛ είναι το mir-155 και ως ογκοκατασταλτικό το miR-15a. Ωστόσο τα miRNAs λειτουργούν και ως θεραπευτική επιλογή για την αντιμετώπιση της ΟΛΛ. Η υπερέκφραση ή αναστολή της έκφρασής των miRNA, ρυθμίζει την ανθεκτικότητα του οργανισμού στην εκάστοτε θεραπευτική αγωγή. Στην συνέχεια έγινε περιγραφή των σημείων και συμπτωμάτων της οξείας λεμφοβλαστικής αναιμίας, των τρόπων διάγνωσης της, καθώς και των θεραπευτικών επιλογών που υπάρχουν μέχρι και σήμερα. Η θεραπεία της ΟΛΛ διακρίνεται σε τρεις φάσεις: Ύφεση, Σταθεροποίηση και Συντήρηση της ΟΛΛ. Η μεταμόσχευση μυελού των οστών ή αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων αποτελεί την τελευταία θεραπευτική επιλογή για την αντιμετώπιση της παιδικής λευχαιμίας. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλά και στο τέλος της υπάρχει πάντα η πιθανότητα υποτροπής γιατί ορισμένα λευχαιμικά κύτταρα δεν έχουν εξαλειφθεί πλήρως. Η συγκεκριμένη κατάσταση ονομάζεται ελάχιστη υπολειπόμενη νόσος(MRD) και ανιχνεύεται με συγκεκριμένες τεχνικές, βασισμένες σε μόρια DNA, RNA και πρωτεΐνες. Οι πιο διαδεδομένες τεχνικές είναι η κυτταρομετρία ροής και η μέθοδος FISH. Στην παρούσα μελέτη που εκπονήθηκε έγινε παρουσίαση και ανάλυση της έκφρασης των μη κωδικών γονιδίων, miRNAs που εμφανίζονται στην παιδική λευχαιμία και συγκεκριμένα στην οξεία λεμφοβλαστική αναιμία που εμφανίζεται σε μεγαλύτερο βαθμό στην παιδική ηλικία. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε σε δείγματα μυελού των οστών, τα οποία συλλέχθηκαν από το ιατρικό προσωπικό των Ογκολογικών Τμημάτων του Παιδιατρικού Νοσοκομείου Αγλαΐα Κυριακού. Οι διαδικασίες που πραγματοποιήθηκαν για την επεξεργασία των δειγμάτων ήταν οι εξής: Απομόνωση ολικού RNA και Φωτομέτρηση, Ηλεκτροφόρηση RNA σε πήκτωμα αγαρόζης 2%w/v, Αλυσιδωτή Αντίδραση Αντίστροφης Μεταγραφής για τη δημιουργία cDNAs, Αλυσιδωτή Αντίδραση Πολυμεράσης και Ηλεκτροφόρηση DNA σε πήκτωμα αγαρόζης 3% w/v. Ως ενδογενής μάρτυρας χρησιμοποιήθηκε το γονίδιο αναφοράς RNU48 το οποίο εκφράζεται τόσο στα δείγματα ασθενών, όσο και στα δείγματα μαρτύρων με τελικό προϊόν 105bp. Στην συνέχεια, πραγματοποιήθηκε ποσοτικός προσδιορισμός της έκφρασης των γονιδίων RNU48, miR-143 και miR-145 σε δείγματα μυελού των οστών με παιδική ΟΛΛ, μέσω της ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης Real Time PCR όπου έλαβε χώρα στη Ερευνητική Μονάδα V του Τομέα Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας. Στην συνέχεια κατασκευάστηκαν καμπύλες ενίσχυσης των γονιδίων miR-143, miR-145 και μελετήθηκε η έκφραση τους σε σχέση με το γονίδιο αναφοράς RNU48. Επιπλέον, κατασκευάστηκαν και καμπύλες τήξης για την ανίχνευση μη ειδικών προϊόντων ή διμερή εκκινητών, τα οποία έχουν διαφορετική θερμοκρασία τήξης (Τm) σε σχέση με τα ειδικά προϊόντα. Τέλος, πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση της έκφρασης των γονιδίων miR-143 και miR-145 σε δείγματα μυελού των οστών, 10 ασθενών με παιδική ΟΛΛ και 4 υγιών μαρτύρων, την ημέρα διάγνωσης και την 33η ημέρα θεραπείας και έγινε σύγκριση των αποτελεσμάτων. Αρχικά πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική και παρατηρήθηκαν χαμηλότερα επίπεδα έκφρασης των γονιδίων miR-143 και miR-145 στα δείγματα ασθενών κατά τη φάση της διάγνωσης σε σχέση με των υγιών μαρτύρων. Ωστόσο, την 33η ημέρα θεραπείας στα δείγματα των 10 ασθενών, παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων έκφρασης των ίδιων γονιδίων, σε σχέση με τη φάση διάγνωσης, όπου και επιβεβαιώθηκε από βιβλιογραφικές αναφορές. Στην συνέχεια, μελετήθηκε η έκφραση των ίδιων γονιδίων ως προς τον αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων όπου ήταν αυξημένη η έκφραση και των δύο γονιδίων σε ασθενείς με WBC>50.000κύτταρα/μl, τον απόλυτο αριθμό των βλαστών την 8η ημέρα, όπου η έκφραση των δύο γονιδίων ήταν αυξημένη σε ασθενείς με αριθμό βλαστών≥1000κύτταρα/μl την ανταπόκριση των ασθενών με ΟΛΛ την 15η ημέρα θεραπείας, όπου Τα επίπεδα έκφρασης των miR-143 και miR-145 ήταν αυξημένα στην Μ1 κατηγορία και μειωμένα στις κατηγορίες Μ2-Μ3. Οσο αφορά την ομάδα κινδύνου, παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση του miR-143 σε ασθενείς υψηλού κινδύνου και χαμηλότερη σε χαμηλού και ενδιάμεσου κινδύνου. Για το γονίδιο miR-145 παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση σε ασθενείς χαμηλού και ενδιάμεσου κινδύνου και χαμηλότερη στους ασθενείς υψηλού κινδύνου και στον ανοσοφαινότυπο, η έκφραση του miR-143 στους ασθενείς με Τ-ΟΛΛ ήταν αυξημένη σε σχέση με των ασθενών με Β-ΟΛΛ και και η έκφραση του miR-145 ήταν ομοίως αυξημένη σε ασθενείς με Τ-ΟΛΛ και μειωμένη σε ασθενείς με Β-ΟΛΛ. Βέβαια, τα αποτελέσματα που προέκυψαν δεν έχουν στατιστική ισχύ και απαιτείται η μελέτη του ρόλου των γονιδίων miR-143 και miR-145 σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων, ασθενών και μαρτύρων. Αυτό που προκύπτει, είναι ότι τα miR-143 και miR-145 λειτουργούν περισσότερο ως ογκοκατασταλτικά γονίδια, σύμφωνα με μελέτες σε άλλους τύπους καρκίνου(Ca μαστού,Ca παχέος εντέρου).","Acute Lymphoblastic Leukemia is due to multiple mutations, that occur in progenitor lymphocytic cells. Initially, it was done a complete description of the role of hematopoiesis and also a reference to the significant role, that bone marrow and its techniques of aspiration, play in the diagnosis of ALL. Then, a reference was made for the entity of cancer, the TNM system and also for the most important tumor markers, that appear in body fluids and they are products of oncogenes. Some tumor markers are: p53, BRCA1,BRCA2, APC and RB1. Afterwards, a analysis of oncogenes and tumor suppressors was made, also for the conversion of proto oncogenes to oncogenes, as their functions and products. Furthermore, a specific mention to the appearance of miRNAs in cancer and also in recent reports, in which, new miRNAs were discovered. MiRNAs are small, (contain 18-24 nucleotides), single-stranded, non-coding RNA molecules, that transcripted from RNA Polymerases, I and II and they are expressed either in B-cells, or in T-cells. MiRNAs present dual role, they are expressed like oncogenes and as tumor suppressors, but they regulate metabolic processes, such as the control of proliferation, differentiation, survival and regulation of cell apoptosis. For example, miR-155 is operated and also expressed as a oncogene in Childhood ALL and in the other hand, miR-15a is operated as tumor suppressor. Although, miRNAs are a therapeutic choice for the treatment of ALL. The over expression or the suppression of expression of miRNAs, regulates the resistance of organisms in every treatment. Subsequently, a description of signs and symptoms, also diagnostic tests and therapeutic choices of ALL until today. The treatment of ALL consists of three phases, Induction, Consolidation and Maintenance. The bone marrow transplant or the transplant of hematopoietic stem cells, is the last therapeutic choice for the treatment of ALL. However, during treatment and at the end of the treatment, there is always a possibility of recurrence, because some leukemic cells have not been completely eliminated. This situation is called as Minimal Residual Disease(MRD) and it is detected with specific techniques, based in DNA, RNA molecules and proteins. The most widespread techniques are flow cytometry and in situ hybridization(FISH). In this study was made a presentation and analysis of expression of non-coding genes, miRNAs, that appear in childhood leukemia and specifically in acute lymphoblastic leukemia, which largely appears, in childhood. The analysis was made in bone marrow samples, which were collected by the medical staff of Oncology Departments of Pediatric Hospital, Aglaia Kyriakou. The procedures that carried out, for the sample processing were the following: RNA Extraction, Spectrophotometry, RNA electrophoresis in agarose gel 2% w/v, Reverse transcription polymerase chain reaction (RT-PCR), for the cDNA synthesis, Polymerase Chain Reaction(PCR) and DNA electrophoresis in agarose 3% w/v. As housekeeping gene, was used the RNU48 gene, which is expressed either in patient samples, or in controls, with a final product of 105base pairs(bp). Then, a quantification of genes RNU48, miR-143 and miR-145, in bone marrow samples with childhood ALL, was carried out by Real Time Polymerase Chain Reaction, which took place in Research Unit V of Department of Biochemistry and Molecular Biology. Then, amplification curves of the miR-143, miR-145 genes were constructed and a study of their expression was made, comparative to the reference gene RNU48. In addition, melting curves were constructed to detect non-specific products or dimeric initiators, which have a different melting temperature (Tm) relative to the specific products. Finally, a statistical process of the results was performed on bone marrow samples, (10 samples of patients with child ALL and 4 control samples) on the diagnosis day and the 33d day of treatment and the results were compared. Lower expression levels of the miR-143 and miR-145 genes were observed in patient samples during the phase of diagnosis compared to healthy controls. However, on the 33rd day of treatment in the 10 patient samples, an increase in expression levels of the same genes was observed with respect to the diagnosis phase,which was confirmed by bibliography. Next, the expression of the same genes was studied along to the WBC count, where the expression both of them was increased in patients with WBC>50.000 cells/μl, also along to the absolute number of blasts at day 8, where the expression both of genes was increased in patients with an absolute number of blasts >1000cells/μl, the response of ALL patients on 15th day of treatment, where the expression levels of miR-143 and miR-145 genes were increased in M1 category and decreased in the M1-M2 category. Concerning the risk group, a increased expression of miR-143 was observed in high-risk patients and lower at low and intermediate risk patients. For the miR-145 gene was observed in low and intermediate risk patients and lower in high-risk group of patients and along to the immunophenotype patients, miR-143 gene expression was increased in T-ALL patients, compared to B-ALL patients and the expression of miR-145 gene was similarly increased inT-ALL patients and decreased in B-ALL patients. Of course, the results that obtained, have no statistical effect and are required to be studied in a larger number of samples, patients and controls. In conclusion, miR-143 and miR-145 genes described as tumor suppressors, according to studies in other types of cancer (Ca breast, Ca colon)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ, ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΗ ΚΩΔΙΚΩΝ ΜΟΡΙΩΝ RNA(ncRNAs) ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΚΡΕΪΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μητροπούλου Παναγιώτα","Mitropoulou Panagiota"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η οξεία λεμφοβλαστική αναιμία οφείλεται σε πολλαπλές μεταλλαγές οι οποίες συμβαίνουν στο προγονικό λεμφικό κύτταρο. Αρχικά, έγινε πλήρης περιγραφή του ρόλου της αιμοποίησης και του σπουδαίου ρόλου που διαδραματίζει ο μυελός των οστών καθώς και των τεχνικών λήψης του για τη διάγνωση της ΟΛΛ. Στην συνέχεια, έγινε αναφορά στην οντότητα του καρκίνου, στο σύστημα ταξινόμησης των όγκων κατά ΤΝΜ και στους πιο σημαντικούς καρκινικούς δείκτες που εμφανίζονται σε βιολογικά υγρά του σώματος και αποτελούν προϊόντα των ογκογονιδίων. Μερικοί δείκτες είναι οι εξής: p53, BRCA1,BRCA2,APC,RB1. Επειτα αναλύθηκαν τα ογκογονίδια και τα ογκοκατασταλτικά, η μετατροπή των πρωτοογκογονιδίων σε ογκογονίδια καθώς και οι λειτουργίες τους και τα προϊόντα των ογκοκατασταλτικών γονιδίων. \\Μολονότι, δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στα miRNAs που εμφανίζονται στον καρκίνο, καθώς και σε πρόσφατες μελέτες στις οποίες έχουν ανακαλυφθεί νέα miRNAs. Τα miRNAs είναι μικρά(18-24 νουκλεοτίδια) μονόκλωνα μη κωδικά μόρια RNA, τα οποία μεταγράφονται από τις RNA πολυμεράσες ΙΙ και ΙΙΙ και εκφράζονται είτε σε Β είτε σε Τ λεμφοκύτταρα. Τα miRNAs παρουσιάζουν διττό ρόλο, εκφράζονται ως ογκογονίδια και ως ογκοκατασταλτικά αλλά ρυθμίζουν και μεταβολικές διεργασίες όπως ο έλεγχος του πολλαπλασιασμού, διαφοροποίησης, επιβίωσης και ρύθμισης της απόπτωσης των κυττάρων. Ένα παράδειγμα mirRNA που συμπεριφέρεται ως ογκογονίδιο και εκφράζεται ιδιαίτερα στην παιδική ΟΛΛ είναι το mir-155 και ως ογκοκατασταλτικό το miR-15a. Ωστόσο τα miRNAs λειτουργούν και ως θεραπευτική επιλογή για την αντιμετώπιση της ΟΛΛ. Η υπερέκφραση ή αναστολή της έκφρασής των miRNA, ρυθμίζει την ανθεκτικότητα του οργανισμού στην εκάστοτε θεραπευτική αγωγή. Στην συνέχεια έγινε περιγραφή των σημείων και συμπτωμάτων της οξείας λεμφοβλαστικής αναιμίας, των τρόπων διάγνωσης της, καθώς και των θεραπευτικών επιλογών που υπάρχουν μέχρι και σήμερα. Η θεραπεία της ΟΛΛ διακρίνεται σε τρεις φάσεις: Ύφεση, Σταθεροποίηση και Συντήρηση της ΟΛΛ. Η μεταμόσχευση μυελού των οστών ή αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων αποτελεί την τελευταία θεραπευτική επιλογή για την αντιμετώπιση της παιδικής λευχαιμίας. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλά και στο τέλος της υπάρχει πάντα η πιθανότητα υποτροπής γιατί ορισμένα λευχαιμικά κύτταρα δεν έχουν εξαλειφθεί πλήρως. Η συγκεκριμένη κατάσταση ονομάζεται ελάχιστη υπολειπόμενη νόσος(MRD) και ανιχνεύεται με συγκεκριμένες τεχνικές, βασισμένες σε μόρια DNA, RNA και πρωτεΐνες. Οι πιο διαδεδομένες τεχνικές είναι η κυτταρομετρία ροής και η μέθοδος FISH. Στην παρούσα μελέτη που εκπονήθηκε έγινε παρουσίαση και ανάλυση της έκφρασης των μη κωδικών γονιδίων, miRNAs που εμφανίζονται στην παιδική λευχαιμία και συγκεκριμένα στην οξεία λεμφοβλαστική αναιμία που εμφανίζεται σε μεγαλύτερο βαθμό στην παιδική ηλικία. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε σε δείγματα μυελού των οστών, τα οποία συλλέχθηκαν από το ιατρικό προσωπικό των Ογκολογικών Τμημάτων του Παιδιατρικού Νοσοκομείου Αγλαΐα Κυριακού. Οι διαδικασίες που πραγματοποιήθηκαν για την επεξεργασία των δειγμάτων ήταν οι εξής: Απομόνωση ολικού RNA και Φωτομέτρηση, Ηλεκτροφόρηση RNA σε πήκτωμα αγαρόζης 2%w/v, Αλυσιδωτή Αντίδραση Αντίστροφης Μεταγραφής για τη δημιουργία cDNAs, Αλυσιδωτή Αντίδραση Πολυμεράσης και Ηλεκτροφόρηση DNA σε πήκτωμα αγαρόζης 3% w/v. Ως ενδογενής μάρτυρας χρησιμοποιήθηκε το γονίδιο αναφοράς RNU48 το οποίο εκφράζεται τόσο στα δείγματα ασθενών, όσο και στα δείγματα μαρτύρων με τελικό προϊόν 105bp. Στην συνέχεια, πραγματοποιήθηκε ποσοτικός προσδιορισμός της έκφρασης των γονιδίων RNU48, miR-143 και miR-145 σε δείγματα μυελού των οστών με παιδική ΟΛΛ, μέσω της ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης Real Time PCR όπου έλαβε χώρα στη Ερευνητική Μονάδα V του Τομέα Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας. Στην συνέχεια κατασκευάστηκαν καμπύλες ενίσχυσης των γονιδίων miR-143, miR-145 και μελετήθηκε η έκφραση τους σε σχέση με το γονίδιο αναφοράς RNU48. Επιπλέον, κατασκευάστηκαν και καμπύλες τήξης για την ανίχνευση μη ειδικών προϊόντων ή διμερή εκκινητών, τα οποία έχουν διαφορετική θερμοκρασία τήξης (Τm) σε σχέση με τα ειδικά προϊόντα. Τέλος, πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση της έκφρασης των γονιδίων miR-143 και miR-145 σε δείγματα μυελού των οστών, 10 ασθενών με παιδική ΟΛΛ και 4 υγιών μαρτύρων, την ημέρα διάγνωσης και την 33η ημέρα θεραπείας και έγινε σύγκριση των αποτελεσμάτων. Αρχικά πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική και παρατηρήθηκαν χαμηλότερα επίπεδα έκφρασης των γονιδίων miR-143 και miR-145 στα δείγματα ασθενών κατά τη φάση της διάγνωσης σε σχέση με των υγιών μαρτύρων. Ωστόσο, την 33η ημέρα θεραπείας στα δείγματα των 10 ασθενών, παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων έκφρασης των ίδιων γονιδίων, σε σχέση με τη φάση διάγνωσης, όπου και επιβεβαιώθηκε από βιβλιογραφικές αναφορές. Στην συνέχεια, μελετήθηκε η έκφραση των ίδιων γονιδίων ως προς τον αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων όπου ήταν αυξημένη η έκφραση και των δύο γονιδίων σε ασθενείς με WBC>50.000κύτταρα/μl, τον απόλυτο αριθμό των βλαστών την 8η ημέρα, όπου η έκφραση των δύο γονιδίων ήταν αυξημένη σε ασθενείς με αριθμό βλαστών≥1000κύτταρα/μl την ανταπόκριση των ασθενών με ΟΛΛ την 15η ημέρα θεραπείας, όπου Τα επίπεδα έκφρασης των miR-143 και miR-145 ήταν αυξημένα στην Μ1 κατηγορία και μειωμένα στις κατηγορίες Μ2-Μ3. Οσο αφορά την ομάδα κινδύνου, παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση του miR-143 σε ασθενείς υψηλού κινδύνου και χαμηλότερη σε χαμηλού και ενδιάμεσου κινδύνου. Για το γονίδιο miR-145 παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση σε ασθενείς χαμηλού και ενδιάμεσου κινδύνου και χαμηλότερη στους ασθενείς υψηλού κινδύνου και στον ανοσοφαινότυπο, η έκφραση του miR-143 στους ασθενείς με Τ-ΟΛΛ ήταν αυξημένη σε σχέση με των ασθενών με Β-ΟΛΛ και και η έκφραση του miR-145 ήταν ομοίως αυξημένη σε ασθενείς με Τ-ΟΛΛ και μειωμένη σε ασθενείς με Β-ΟΛΛ. Βέβαια, τα αποτελέσματα που προέκυψαν δεν έχουν στατιστική ισχύ και απαιτείται η μελέτη του ρόλου των γονιδίων miR-143 και miR-145 σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων, ασθενών και μαρτύρων. Αυτό που προκύπτει, είναι ότι τα miR-143 και miR-145 λειτουργούν περισσότερο ως ογκοκατασταλτικά γονίδια, σύμφωνα με μελέτες σε άλλους τύπους καρκίνου(Ca μαστού,Ca παχέος εντέρου).","Acute Lymphoblastic Leukemia is due to multiple mutations, that occur in progenitor lymphocytic cells. Initially, it was done a complete description of the role of hematopoiesis and also a reference to the significant role, that bone marrow and its techniques of aspiration, play in the diagnosis of ALL. Then, a reference was made for the entity of cancer, the TNM system and also for the most important tumor markers, that appear in body fluids and they are products of oncogenes. Some tumor markers are: p53, BRCA1,BRCA2, APC and RB1. Afterwards, a analysis of oncogenes and tumor suppressors was made, also for the conversion of proto oncogenes to oncogenes, as their functions and products. Furthermore, a specific mention to the appearance of miRNAs in cancer and also in recent reports, in which, new miRNAs were discovered. MiRNAs are small, (contain 18-24 nucleotides), single-stranded, non-coding RNA molecules, that transcripted from RNA Polymerases, I and II and they are expressed either in B-cells, or in T-cells. MiRNAs present dual role, they are expressed like oncogenes and as tumor suppressors, but they regulate metabolic processes, such as the control of proliferation, differentiation, survival and regulation of cell apoptosis. For example, miR-155 is operated and also expressed as a oncogene in Childhood ALL and in the other hand, miR-15a is operated as tumor suppressor. Although, miRNAs are a therapeutic choice for the treatment of ALL. The over expression or the suppression of expression of miRNAs, regulates the resistance of organisms in every treatment. Subsequently, a description of signs and symptoms, also diagnostic tests and therapeutic choices of ALL until today. The treatment of ALL consists of three phases, Induction, Consolidation and Maintenance. The bone marrow transplant or the transplant of hematopoietic stem cells, is the last therapeutic choice for the treatment of ALL. However, during treatment and at the end of the treatment, there is always a possibility of recurrence, because some leukemic cells have not been completely eliminated. This situation is called as Minimal Residual Disease(MRD) and it is detected with specific techniques, based in DNA, RNA molecules and proteins. The most widespread techniques are flow cytometry and in situ hybridization(FISH). In this study was made a presentation and analysis of expression of non-coding genes, miRNAs, that appear in childhood leukemia and specifically in acute lymphoblastic leukemia, which largely appears, in childhood. The analysis was made in bone marrow samples, which were collected by the medical staff of Oncology Departments of Pediatric Hospital, Aglaia Kyriakou. The procedures that carried out, for the sample processing were the following: RNA Extraction, Spectrophotometry, RNA electrophoresis in agarose gel 2% w/v, Reverse transcription polymerase chain reaction (RT-PCR), for the cDNA synthesis, Polymerase Chain Reaction(PCR) and DNA electrophoresis in agarose 3% w/v. As housekeeping gene, was used the RNU48 gene, which is expressed either in patient samples, or in controls, with a final product of 105base pairs(bp). Then, a quantification of genes RNU48, miR-143 and miR-145, in bone marrow samples with childhood ALL, was carried out by Real Time Polymerase Chain Reaction, which took place in Research Unit V of Department of Biochemistry and Molecular Biology. Then, amplification curves of the miR-143, miR-145 genes were constructed and a study of their expression was made, comparative to the reference gene RNU48. In addition, melting curves were constructed to detect non-specific products or dimeric initiators, which have a different melting temperature (Tm) relative to the specific products. Finally, a statistical process of the results was performed on bone marrow samples, (10 samples of patients with child ALL and 4 control samples) on the diagnosis day and the 33d day of treatment and the results were compared. Lower expression levels of the miR-143 and miR-145 genes were observed in patient samples during the phase of diagnosis compared to healthy controls. However, on the 33rd day of treatment in the 10 patient samples, an increase in expression levels of the same genes was observed with respect to the diagnosis phase,which was confirmed by bibliography. Next, the expression of the same genes was studied along to the WBC count, where the expression both of them was increased in patients with WBC>50.000 cells/μl, also along to the absolute number of blasts at day 8, where the expression both of genes was increased in patients with an absolute number of blasts >1000cells/μl, the response of ALL patients on 15th day of treatment, where the expression levels of miR-143 and miR-145 genes were increased in M1 category and decreased in the M1-M2 category. Concerning the risk group, a increased expression of miR-143 was observed in high-risk patients and lower at low and intermediate risk patients. For the miR-145 gene was observed in low and intermediate risk patients and lower in high-risk group of patients and along to the immunophenotype patients, miR-143 gene expression was increased in T-ALL patients, compared to B-ALL patients and the expression of miR-145 gene was similarly increased inT-ALL patients and decreased in B-ALL patients. Of course, the results that obtained, have no statistical effect and are required to be studied in a larger number of samples, patients and controls. In conclusion, miR-143 and miR-145 genes described as tumor suppressors, according to studies in other types of cancer (Ca breast, Ca colon)."],"dc:identifier":["uoadl:2873357","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873357"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ, ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΗ ΚΩΔΙΚΩΝ ΜΟΡΙΩΝ RNA(ncRNAs) ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΚΡΕΪΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:11Z"}